Uwielbiam zupy i często goszczą na moim stole. Jeśli tak jak ja lubisz zupy i brakuje Ci czasami pomysłów na coś innego, to zapraszam na moją pomidorówkę z kluseczkami. Zupa smakuje szczególnie dzieciom, ale starsze łasuchy też proszą o dokładkę. Jeśli masz rosół z wczorajszego dnia, to pomidorówkę wykonasz dosłownie w chwilę. Wystarczy dodać przecieru lub koncentratu pomidorowego i klusek z mąki i jajek.

Składniki na zupę pomidorową z kluskami

• 2 litry rosołu
• 750 ml przecieru pomidorowego lub słoiczek (190 g) koncentratu
• 5 łyżek śmietany (najlepiej słodkiej 30%, ewentualnie kwaśnej 18 lub 12 %)
• koperek do posypania

Kluseczki lane

• 5 łyżek mąki pszennej
• 2 jajka
• mała szczypta soli

Sposób wykonania pomidorówki z kluseczkami

Wykorzystuję rosół z poprzedniego dnia https://ania-gotuje.pl/przepis/rosol-z-uszkami-z-miesem/ lub gotuję wywar na bazie warzyw i mięsa.

Rosół przecedzam na sicie, aby był klarowny i zagotowuję. W zupie pozostawiam kawałki mięsa bez kości i skórek oraz ulubione warzywa, które ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw. Dzięki temu moja zupa jest gęstsza i świetnie komponuje się z lanymi kluskami.

Gdy wywar się zagotuje, dodaję przecier pomidorowy lub koncentrat. Jeśli nie masz przecieru, możesz wykorzystać passatę ze sklepu. Wszystko mieszam ze sobą i próbuję smak. W razie potrzeby dodaję przypraw lub dodatkową łyżkę koncentratu. Lubię intensywnie czerwoną i kwaskowatą pomidorówkę. Zupę gotuję na małym ogniu przez około 10 minut. Jeśli dzieci nie lubią kwaśnej zupy, to możesz dodać cukru do smaku. W sezonie letnim często gotuję zupę pomidorową z pomidorów.

Dodaję kluski lane.
Do większego kubka wbijam jajka, wsypuję mąkę i szczyptę soli. Wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam gęstą, lejącą się masę ciasta. Ciasto nie może być za rzadkie, w razie potrzeby dodaj trochę mąki.

Do gotującej się na niedużym ogniu pomidorówki, wlewam ciurkiem ciasto i mieszam łyżką drewnianą. Powstają w ten sposób kluseczki. Co jakiś czas mieszam, aby kluski nie przywarły do dna. Po około 1 minucie, gdy kluski wypłyną na wierzch, zabielam zupę śmietanką 30%. Jeśli masz śmietanę 12 lub 18%, to najpierw zahartuj ją w salaterce z kilkoma łyżkami gorącej zupy.

Pomidorówkę z lanymi kluskami podaję zaraz po ugotowaniu na talerzach i posypuję koperkiem. Jeśli zupa postoi w garnku, to zgęstnieje.

Pomidorówkę możesz zrobić na bazie wczorajszego rosołu. W swoim przepisie podam jednak jak od początku krok po kroku zrobić pyszną, domową zupę pomidorową ze świeżych pomidorów. Poza sezonem taką zupę możesz ugotować z pomidorów z puszki lub pomidorów ze słoików na zimę.

Czas wykonania: 30 minut
Czas gotowania: 120 – 130 minut,
Liczba porcji: 4 litry
Liczba kalorii: około 75 kcal w 100 ml.

Zupa pomidorowa z pomidorów – składniki:

• 800 g porcji rosołowych (u mnie z indyka)
• 2,5 litra wody
• 1,5 kg pomidorów (u mnie malinowe) poza sezonem z puszki lub ze słoików
• 250 g marchewki (3 średnie sztuki)
• 100 g pietruszki
• kawałek pora
• kawałek korzenia selera
• 4 kulki ziela angielskiego
• 1/3 łyżeczki pieprzu czarnego
• 3 listki laurowe
• 2 płaskie łyżeczki soli
• bazylia do posypania na talerzu (świeże listki lub suszona)
• dodatkowo ugotowany makaron lub ryż
• opcjonalnie kilka łyżek kwaśnej śmietany 18% lub słodkiej 30 – 36% do zabielenia zupy

Zobacz również prostą i szybką zupę pomidorową z przecieru.

Sposób wykonania zupy pomidorowej ze świeżych pomidorów

Do zrobienia pomidorówki potrzebne nam będą przede wszystkim: większy garnek do ugotowania zupy, mniejszy garnek do ugotowania ryżu lub makaronu, miska do zaparzenia pomidorów, ostry nóż i deska do krojenia oraz sito.
Zanim przystąpisz do ugotowania zupy, przeczytaj cały opis. Podaję w nim wskazówki oraz zamienniki produktów.

Krok 1 – gotuję wywar z mięsa i warzyw

Zrobienie zupy pomidorowej ze świeżych pomidorów rozpoczynam od ugotowania esencjonalnego wywaru na mięsie drobiowym. Jeżeli masz rosół lub bulion z poprzedniego dnia to pomiń ten krok.

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody wrzucam porcje rosołowe (mogę to też być podudzia, udka lub skrzydełka drobiowe) i gotuję już na niedużym ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimalny, aby tylko lekko bulgotało i gotuję przez 1 godzinę. Podczas gotowania na wierzchu wytrąca się szum z gotowanego mięsa. Zbieram go za pomocą łyżki cedzakowej i usuwam.

Gdy wywar się gotuje, obieram i kroję warzywa. Marchewkę i pietruszkę obieram i kroję w talarki.
Kawałek korzenia pora obieram i płuczę w wodzie. Kawałek selera także płuczę w wodzie.

Po 60 minutach gotowania się mięsa, do wywaru wrzucam przygotowane warzywa. Dodaję także przyprawy: sól, ziele angielskie, ziarna pieprzu czarnego oraz listki laurowe. Wszystko gotuję jeszcze przez 30 minut na minimalnym ogniu, aby tylko lekko bulgotało.

Krok 2 – przecedzam bulion na sicie i dodaję pomidory

Po 30 minutach gotowania, cały wywar przecedzam na sicie. Dzięki temu pozbywam się przypraw i niechcianych warzyw. Do klarownego wywaru dodaję jedynie marchewkę oraz kawałki mięsa (usuwam skórki i kości).

Pomidory zaparzam w misce lub garnku z wrzącą wodą przez około 2 minuty. Następnie odcedzam i zalewam zimną wodą. Za pomocą nożyka wykrawam zielone końcówki i usuwam skórkę, która praktycznie schodzi sama.
Obrane pomidorki kroję w drobną kostkę około 1 – 1,5 cm i wraz z sokiem wrzucam do ugotowanego wywaru. Pomidorki szykuję wcześniej, gdy kończę gotować wywar. Dzięki temu sprawnie przechodzę z wywaru do gotowania zupy pomidorowej. Poza sezonem możesz użyć pomidorów z puszki lub pomidorów ze słoika na zimę.

Po dodaniu pomidorów, gotuję na niedużym ogniu przez około 30 – 40 minut i co jakiś czas mieszam. W tym czasie kawałki pomidorków rozpadną się w zupie. Pod koniec próbuję smak i ewentualnie dodaję przypraw. Gdy konsystencja zupy mi odpowiada, zdejmuję z ognia i rozlewam na talerze.

Podaję z ugotowanym oddzielnie makaronem lub ryżem. Możesz także zrobić zupę pomidorową z kluskami lanymi. Wierzch dekoruję lub posypuję bazylią, która świetnie smakuje do pomidorów. Zupa jest przepyszna i w sezonie często gości u mnie na obiedzie zamiast rosołu. Zdjęcia nie odwzorowują koloru, aromatu, ani cudownego smaku świeżych pomidorów. Gorąco polecam i życzę smacznego!

Wskazówki

• Do zupy możesz też dodać podsmażone na patelni na cienkiej warstwie tłuszczu 2 – 3 ząbki drobno posiekanego czosnku. Wystarczy podsmażyć przez około 30 sekund, aż się lekko zarumieni. Do czosnku możesz również dodać pokrojoną w kostkę cebulkę, którą trzeba zeszklić na średnim ogniu przez około 3 – 5 minut.
• Korzystając z powyższej wskazówki, możesz ugotować wegetariańską zupę bez mięsa. Wystarczy do podsmażania cebulki i czosnku dodać 4 – 5 łyżek oleju roślinnego lub oliwy z oliwek.
• Zupę pomidorową możesz zabielić śmietaną. Śmietanę słodką 30 – 36% możesz wlać bezpośrednio do garnka lub na talerz. Natomiast kwaśną śmietanę 18% musimy zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącej zupy, dodaję śmietanę i wszystko mieszam do połączenia. Tak zahartowaną śmietanę wlewam ciurkiem do zupy i cały czas mieszam. Dzięki temu śmietana nie zwarzy się. W podobny sposób możemy dodać 1 lub 2 łyżki mąki, która doskonale zagęszcza zupę.
• Zupę pomidorową podaję z ryżem lub makaronem. Gotuję oddzielnie zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Podaję bezpośrednio na talerz. Ponieważ w garnku z zupą ryż i makaron puchnie.
• Zupa w garnku przechowywane w lodówce bez śmietany, ryżu lub makaronu dłużej zachowuje świeżość.

Mój przepis na zupę gulaszową jest FIT i składa się wyłącznie z piersi kurczaka lub indyka. Jeśli jednak chcesz, możesz użyć szynki lub łopatki wieprzowej albo wołowiny. Sposób wykonania będzie niemalże identyczny. Mięso wołowe trzeba jedynie dłużej gotować, aż będzie miękkie. Gulaszowa z tego przepisu jest niezwykle syta także za sprawą dużej ilości warzyw: papryka, marchew, ziemniaki, pietruszka, cebulka. Taka zupa z powodzeniem zastąpi drugie danie na obiad. Zapraszam po szczegółowy przepis wraz ze wskazówki i zamiennikami produktów.

Zupa gulaszowa z kurczakiem – składniki

Waga warzyw podana jest przed obraniem.

• 800 g piersi z kurczaka
• 2,5 litra wody
• 400 g ziemniaków
• 400 g pomidorów z puszki (w sezonie letnim świeżych pomidorów)
• 200 g cebulki
• 2 średnie papryki czerwone lub żółte
• 2 średnie marchewki
• 1 średnia pietruszka
• 100 g koncentratu pomidorowego
• 3 średnie ząbki czosnku
• 3 listki laurowe
• 4 ziarna ziela angielskiego
• po 1 łyżeczce papryki słodkiej oraz ostrej
• 1 łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• tłuszcz do podsmażenia (olej roślinny lub smalec gęsi)

Zobacz jak zrobić zupę gulaszową z kurczakiem

Do wykonania zupy gulaszowej przygotuj przede wszystkim: duży garnek (minimum 5 litrów), patelnię z grubym dnem, deskę i ostry nóż do krojenia.

Krok 1 – podsmażam mięso oraz cebulkę z czosnkiem

Cebulkę oraz czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.

Mięso kurczaka myję pod bieżącą i zimna wodą. Następnie kroję w 2 – 3 cm kostkę.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam pokrojone mięso. Smażę z obu stron na większym ogniu, aż się zarumieni przez około 2 – 3 minuty. Dzięki temu zamkną się pory i mięso będzie soczyste.

Podsmażone mięso wrzucam do dużego garnka. Na patelni z tłuszczem po smażeniu mięsa wrzucam cebulkę i szklę na średnim ogniu często mieszając, aby się nie przypaliła. Trwa to około 4 – 5 minut.

Na minutę przed końcem szklenia cebulki wrzucam posiekany czosnek. Całość mieszam i na koniec wrzucam do garnka.

Krok 2 – przygotowuję warzywa do zupy

Do zawartości garnka wlewam 3 litry wody i zagotowuję na średnim ogniu. W tym czasie przygotowuję warzywa.

Marchewkę oraz pietruszkę obieram i kroję w plasterki.

Paprykę myję przekrawam na pół, usuwam gniazda nasienne i kroję w kostkę.

Gdy woda się zagotuje, wrzucam pokrojone warzywa i zmniejszam ogień, aby zupa tylko lekko bulgotała. Wrzucam także przyprawy: listki laurowe, ziele angielskie, paprykę słodką, paprykę ostrą, sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny. Nie używam ziarenek pieprzu, bo w gęstej zupie ciężko go wyłowić. Wszystko mieszam i gotuję przez 45 minut.

Krok 3 – dodaję pozostałe warzywa

Po tym czasie wrzucam pomidory z puszki (usuwam skórki). W sezonie letnim dodaję oczywiście świeże pomidory, które sparzam wrzątkiem, usuwam skórki i kroję na mniejsze kawałki.

Ziemniaki obieram, kroję w 1 cm kostkę i wrzucam do gotującej się zupy.

Wskazówka 1. Do zupy gulaszowej możesz dodać w tym momencie też odsączoną kukurydzę z puszki oraz pokrojone w plasterki pieczarki. Zobacz mój wcześniejszy przepis na zupę gulaszową z pieczarkami. Gorąco polecam modyfikować składniki pod swoje upodobania kulinarne. Np możesz też dodać do smaku 1 łyżkę musztardy. Na 5 minut przed końcem gotowania zupy, możesz również dodać pokrojone w drobną kostkę ogórki kiszone.

Całość gotuję na niedużym ogniu jeszcze przez 20 minut i co jakiś czas mieszam. Pod koniec gotowania dodaję koncentrat pomidorowy, mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam. Jeśli gotujesz zupę na wołowinie, to przedłuż czas gotowania o dodatkowe 20 minut.

Wskazówka 2. Zupę gulaszową możesz zagęścić 1 łyżką mąki (pszennej lub ziemniaczanej) oraz zabielić kilkoma łyżkami śmietany. W tym celu do salaterki wlej kilka łyżek gorącej zupy, wsyp mąkę i całość wymieszaj. Dodaj także śmietanę i wymieszaj. Tak zahartowaną zawiesinę wlej ciurkiem do garnka, cały czas mieszaj i gotuj jeszcze przez około 1 minutę.

Zupa gulaszowa z kurczakiem jest już gotowa. Możesz oczywiście posypać wierzch posiekaną natką pietruszki. Jest tak pyszna, że znika z talerzy w mgnieniu oka i nie znam osoby, która nie chciałaby dokładki.

Smacznego.

Zupa gulaszowa z pieczarkami

W pochmurne i chłodne dni aż chce się zjeść coś słonecznie ciepłego. Nic tak nie poprawia nastroju i nie rozgrzewa, jak zupa krem z czerwonej soczewicy. Możecie ją serwować na codzienny obiad, późną kolację lub imprezę. Moją zupę z soczewicy wyróżnia pikantna polewka z masła i papryki, która doskonale przełamuje delikatny smak kremu.

Zupę wykonasz w 15 minut.
Czas moczenia soczewicy: 20 minut.
Czas gotowania zupy: 45 minut.

Krem z soczewicy – składniki:

Kaloryczność: 90 kcal w 100 g. Moja szklanka to pojemność 250 ml.

• 1 litr wody
• 2 szklanki soczewicy czerwonej (380 g)
• puszka pomidorów (około 400 g)
• 1 batat lub średni ziemniak (150 g)
• 1 średnia marchewka (200 g)
• 1 nieduża cebula (około 120 g)
• 1 średni ząbek czosnku
• 3 łyżki oliwy z oliwek do podsmażenia cebulki
• łyżeczka kurkumy
• łyżeczka słodkiej lub ostrej papryki
• pół łyżeczki soli
• 2 szczypty gałki muszkatołowej
• szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Pikantny sos

• 2 płaskie łyżki masła
• pół łyżeczki słodkiej lub ostrej papryki
• szczypta pieprzu
• szczypta soli

PS. Zamiast mojego pikantnego sosu możesz też użyć soku z cytryny. Zupę możesz zrobić też z zielonej lub brązowej soczewicy. Ale krem z soczewicy czerownej jest delikatniejszy, aksamitnie gładki i przede wszytkim ma piękny kolor.

Jak zrobić zupę krem z soczewicy czerwonej?

Zupa z czerwonej soczewicy jest bardzo szybka i prosta w zrobieniu. Potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, sita, garnka, patelni oraz blendera.

Moczę soczewicę i szykuję pozostałe warzywa

Soczewicę wrzucam do miski z wodą. Wody powinno być tyle, aby zakryła całą soczewicę. Moczę przez około 20 minut. Następnie odcedzam na sicie lub durszlaku.

Batata obieram, płuczę w wodze i kroję w kostkę. Zamiast batata możesz użyć ziemniaka. Ja jednak wybrałam batata ze względu na jego słoneczny kolor i słodki smak.

Marchewkę obieram, płuczę w wodzie i kroję w kostkę lub talarki.

Pomidory z puszki odcedzam na sicie lub durszlaku.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Ząbek czosnku obieram i drobno siekam lub miażdżę. Następnie na patelni rozgrzewam oliwę z oliwek i wrzucam cebulkę. Często mieszając szklę cebulkę przez około 5 minut na średnim ogniu. Na minutę przed końcem szklenia cebulki, wrzucam posiekany czosnak i wszystko mieszam.

Gotuję zupę z soczewicy

Do garnka wlewam 1 litr wody i zagotowuję. Następnie wrzucam namoczoną i odsączoną soczewicę, pokrojoną marchewkę i batata oraz odsączone pomidory. Przelewam także podsmażoną cebulkę wraz z tłuszczykiem.

Całość gotuję na niedużym ogniu przez około 45 minut, aż warzywa będą miękkie. Pod koniec dodaję przyprawy: łyżeczkę kurkumy, łyżeczkę słodkiej lub ostrej papryki, pół łyżeczki soli, 2 szczypty gałki muszkatołowej oraz szczyptę świeżo zmielonego pieprzu czarnego.
Na koniec wszystko miksuję za pomocą blendera, aż otrzymam zupę krem. Próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami. Krem z soczewicy nie powinien być za gęsty. Jeśli zupa wyjdzie za gęsta, to dolewam trochę wrzątku i całość miksuję blenderem.

Pikantny sos

Na patelni rozgrzewam masło. Gdy się rozpuści, zmniejszam ogień do minimum i wsypuję słodką lub ostrą paprykę, sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny. Całość mieszam, aż uzyskam jednolitą masę. Podane przeze mnie składniki na sos są na 3 – 4 talerze zupy. Sos dorabiam na bieżąco.

Otrzymanym sosem za pomocą łyżeczki polewam na talerzu zupy. Papryka rozpuszczona w tłuszczyku nadaje charakteru i pięknych wzorów mojej słonecznej zupie. Na wierzch możesz też położyć natkę pietruszki lub ulubione zioła np listki świeżej bazylii.

Sprawdź także moje pozostałe zupy krem:

Zupa krem z cukinii z ziemniakami

Aksamitny krem z białych warzyw

Życzę smacznego.

Gdy pomyślę o domowym makaronie, to od razu przypomina mi się stół babci, na którym przyrządzała domowy makaron. Taki odświętny na niedzielny rosół. Smakował rewelacyjnie. Przyznam się bez bicia, że najczęściej kupuję makaron. Powód jest prosty, to wygoda oraz finezyjne kształty. Piekę za to regularnie przynajmniej raz w tygodniu chleb żytni na zakwasie.
Jeśli myślisz, że zrobienie makaronu domowego jest trudne, to od razu powiem, że to nie prawda. Makaron jest dużo prostszy w zrobieniu od wspomnianego chleba. Gdybyśmy w domu na co dzień jedli tyle makaronu, co chleba, to przygotowywałabym go regularnie. Zapraszam na sprawdzony przepis mojej babci na domowy makaron z zaledwie 3 składników.

Makaron domowy – składniki:

Kaloryczność: 120 kcal w 100 g ugotowanego makaronu lub 350 kcal w 100 g suchego. Mąka powinna być przesiana, a jajka w temperaturze pokojowej.

• 200 g mąki pszennej typ 450, 500 lub 550 (może też być mąka do pizzy typ 00)
• 2 jajka (rozmiar L) *
• 1 łyżka oleju roślinnego lub oliwy z oliwek

Wskazówki:

• * Na każde 100 g mąki przypada 1 jajko. Jednak jajka różnią się wielkością. Dlatego zachowując wspomniane proporcje, ostatecznie dodaję tyle jajek, ile mąka jest w stanie przyjąć. Otrzymuję gęste ciasto na makaron, który się nie skleja.
• Do ciasta na makaron nie dodaję soli. Sól jest higroskopijna. Makaron z osolonego ciasta dłużej schnie i źle się przechowuje. Solę wodę do gotowania makaronu.
• Jeśli masz problemy z zagnieceniem ciasta, to na każde 200 g mąki dodaj około 10 – 15 ml przegotowanej i ostudzonej wody.
• Do ciasta możesz dodać też odrobinę papryki czerwonej. Przyprawa nada koloru oraz oryginalnego smaku.

Sposób wykonania domowego makaronu z przepisu babci

Do przygotowania makaronu potrzebować będziemy przede wszystkim: deski lub stolnicy, wałka, widelca oraz ostrego noża. Jeśli przesiewasz mąkę, to potrzebne będzie też sito.

Krok 1 – ciasto na makaron

Na deskę lub stolnicę przesiewam mąkę. W środku robię wgłębienie, wbijam jajka i wlewam olej lub oliwę. Całość mieszam najpierw za pomocą widelca. Gdy ciasto przestanie być lepiące, zaczynam wyrabiać ręcznie. Rozciągam we wszystkie strony, aż otrzymam elastyczne, zwarte, sprężyste i gładkie ciasto. Wyrabianie ciasta trwa około 10 – 15 minut. Ciasto możesz też wyrobić w mikserze planetarnym z hakami.
Jeśli masz czas, przykryj ciasto czystą ściereczką kuchenną i odłóż na 30 minut. W tym czasie ciasto „odpocznie”. Moja babcia zawsze tak robiła.

Krok 2 – wałkuję i kroję ciasto

Stolnicę podsypuję mąką, aby ciasto się nie kleiło. Ciasto dzielę na mniejsze kule (z 200 g robię 3 – 4 kule) i każdą rozwałkowuję na cienkie placki. Proces wałkowania przeprowadzam kilkukrotnie, aż otrzymam satysfakcjonującą grubość. Za każdym razem posypuję mąką stolnicę oraz wierzchnią stronę placka, aby nie kleiło się do wałka.

Grubość zależy od naszych upodobań. Od wręcz przeźroczystego do kilku mm placka. Pozostawiam do przesuszenia na 10 minut. Większą ilość placków przekładam na czyste ściereczki kuchenne lub przewieszam przez kij od szczotki, na czas schnięcia. Podsuszone ciasto nie jest lepiące i lepiej się kroi.

Następnie placki ciasta za pomocą ostrego noża tnę w cienkie lub szersze paski. Do rosołu świetnie sprawdzają się cienkie paski. W tym celu placek ciasta zwijam w rulon i tnę wzdłuż w cienkie paski.

Szersze paski wycinam nożem bezpośrednio z placków ciasta. Możesz też zwinąć placek w rulon i wyciąć szersze paski. Taki makaron świetnie sprawdza się do obiadów z sosem. Na przykład makaron ze szpinakiem, kurczakiem i sosem śmietankowym.

Do wałkowania i wycinania makaronu, możesz też użyć specjalnej maszynki. Jej koszt waha się od 100 do 500 zł (ceny na grudzień 2022).

Krok 3 – suszę makaron

Pokrojony makaron rozrzucam pojedynczo za pomocą widelca lub palców i odstawiam do podsuszenia na kilka minut. Możesz też zwinąć je w gniazda.
Podsuszony makaron wykorzystuję od razu do zupy lub drugiego dania.

Nadmiar makaronu możesz zamrozić lub wysuszyć (kilka dni w temperaturze pokojowej!). Do sprawnego suszenia sprawdzi się idealnie suszarka do grzybów i owoców. Możesz też wykorzystać piekarnik. Na blaszkę wyścielam papier do pieczenia, wykładam makaron i wkładam do piekarnika.

Suszę z termoobiegiem z uchylonymi drzwiczkami w temperaturze 40 stopni przez 60 minut. Wysuszony makaron przechowuję w szczelnie zamkniętym słoju lub torebce papierowej.

Krok 3 – gotuję makaron

Domowy makaron gotuje się dwa razy szybciej od sklepowego. Najczęściej wystarczy od 3 do 10 minut. Czas zależy od grubości. Po 3 minutach wyjmuję 1 sztukę i sprawdzam, czy jej twardość mi odpowiada. Ugotowany makaron odsączam na sicie lub durszlaku.

Jestem ciekawa czy robicie domowy makaron.

Kolejnym daniem, które wyczarowałam ostatnio z cukinii, jest zupa krem. Podałam ją z kleksem jogurtu naturalnego i oprószyłam pestkami dyni. Jeśli chcesz, możesz też dodać grzanki. Gorąco zapraszam na smaczną i pożywną zupę. Dzieciom tak smakował krem z cukinii, że wylizały talerz do czysta :-), a mąż wziął dokładkę.

Zupa krem z cukinii – składniki:

Kaloryczność: 85 kcal w 100 g.

• 1 kg dyni (2 średnie lub 4 małe sztuki)
• 300 g ugotowanych ziemniaków
• 1 litr wody lub bulionu
• 100 g cebuli (1 nie duża sztuka)
• 4 ząbki czosnku
• 1 łyżka masła
• 1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu białego
• łyżeczka soli

Dodatkowo:

• do posypania prażone pestki dyni lub słonecznika
• po łyżce jogurtu lub śmietany na każdy talerz zupy
• możesz też oprószyć posiekanym koperkiem lub pietruszką

Sposób wykonania zupy krem z cukinii

Do przygotowania zupy krem z cukinii potrzebować będziemy przede wszystkim: mniejszego garnka (2 – 3 litry), większego garnka (5 litrów), blendera.

Krok 1. Gotuję ziemniaki i prażę pestki cukinii lub słonecznika

Ziemniaki obieram z łupinek, płuczę i kroję w kostkę. Następnie gotuję w osolonej wodzie, tak jak do obiadu. Następnie odcedzam.

Na rozgrzaną patelnię wrzucam pestki dyni lub słonecznika. Prażę na niedużym ogniu, aż się lekko zarumienią i zdejmuję z ognia.

Krok 2. Nastawiam wywar i gotuję pozostałe warzywa

Cebulkę obieram z łupinek i kroje ćwiartki.
Czosnek obieram z łupinek i także kroję w ćwiartki.
Z cukinii odcinam twarde końcówki. Następnie kroję w 2 – 3 cm kostkę. Młodych i mniejszych cukinii nie obieram. Stare sztuki natomiast trzeba obrać z twardej skórki i ewentualnie usunąć gniazdo nasienne.

Do garnka wlewam 1 litr wody lub bulionu. Wrzucam pokrojoną cukinię, cebulkę, czosnek oraz łyżkę masła. Gotuję na niedużym ogniu przez około 25 minut, aż warzywa będą miękkie. Pod koniec gotowania oprószam solą, pieprzem oraz gałką muszkatołową. Całość mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami.

Krok 3. Miksuje zupę na krem

Do garnka z cukinia wrzucam odcedzone ziemniaki. Zdejmuje z ognia i całość miksuję blenderem na aksamitny krem.

Gotową zupę krem z cukinii z ziemniakami podaję na gorąco. Na każdy talerz umieszczam łyżkę jogurtu naturalnego i posypuję prażonymi pestkami dyni lub słonecznika. Możesz też udekorować posikanym koperkiem lub pietruszką.

Życzę smacznego! Polecam także zupę krem z białych warzyw.

Jak zagęścić zupę krem z cukinii?

Konsystencję kremu możemy oczywiście dostosować do swoich upodobań. Bardzo łatwo za gęstą zupę rozrzedzić. Wystarczy wówczas pod koniec gotowania dolać wody lub bulionu. Jeśli natomiast nasz zupa krem wyszła według nas za rzadka (np wodnista cukinia), możemy wówczas zagęścić ją kilkoma łyżkami mąki ziemniaczanej (pszennej) lub dodaniem większej ilości ugotowanych i blenderowanych ziemniaków. Mąkę mieszam łyżką lub trzepaczką wcześniej w miseczce z zimną wodą do czasu, gdy nie ma już grudek. Taką zawiesinę cały czas mieszając, wlewam małym ciurkiem do zupy.

W ogródku wczesna kapusta dojrzała i kusiła mnie od kilku dni. Postanowiłam zrobić z niej kapuśniak. Zupa wyszła przepyszna. Żebym nie była gołosłowna, dopowiem, że mąż sam poszedł do kuchni po dokładkę! Jednym słowem niebo w gębie. Poniżej dzielę się swoim przepisem wraz ze szczegółowym opisem wykonania oraz zamiennikami składników.

Kapuśniak z młodej kapusty – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml.

• około 2,5 – 3 litry wody
• 500 g mięsa (porcje kurczaka, indyka, żeberka)
• 600 g młodej kapusty
• 250 ml przecieru pomidorowego lub 2 większe pomidory malinowe
• 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
• 200 g marchewki (2 sztuki)
• 100 g cebuli (1 sztuka)
• łyżka tłuszczu do podsmażenia cebulki
• garść posiekanego koperku
• 2 listki laurowe
• 3 kulki ziela angielskiego
• pół łyżeczki ziaren pieprzu czarnego
• 1 i 1/2 łyżeczki soli
• dodatkowo możesz też dodać: ziemniaki, pietruszki, zieloną część pora, kawałek selera …

Jakie mięso do kapuśniaku? Tradycyjny kapuśniaczek nasze mamy i babcie gotowały na żeberkach z dodatkiem wędzonego boczku lub kiełbaski. Takie cięższe mięsa stosuję jesienią oraz zimową porą do zupy z kwaśną kapustą. Teraz w okresie wiosenno letnim gotuję na lżejszych porcjach mięsa drobiowego. W dalszej części przepisu podaję moment, kiedy dodać boczek wędzony lub kiełbaskę.
Ilość soli oraz koncentratu pomidorowego dobieramy oczywiście według własnego smaku. Ja dodaję stopniowo po pół łyżeczki, po czym mieszam i próbuję.

TUTAJ znajdziesz także inne przepisy na moje zupy domowe.

Sposób wykonania kapuśniaka z młodej kapusty

Do przygotowania kapuśniaka z młodej kapusty potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, łyżki cedzakowej oraz patelni i garnka o pojemności minimum 5 litrów. Zanim przystąpisz do gotowania zupy, przeczytaj dokładnie cały opis wykonania. Podaję w nim zamienniki składników oraz poszczególne etapy pracy w kuchni.

Zupa pomidorowa z przecieru

Krok 1. Gotuję wywar z mięsa

Porcje mięsa płuczę w bieżącej i zimnej wodzie. Jeśli zachodzi taka potrzeba, to mięso dzielę na mniejsze części. Do większego garnka (u mnie 7 litrowy) wlewam 2,5 litra wody i wrzucam porcje mięsa i zagotowuję. Gdy wodą się zagotuje, za pomocą łyżki cedzakowej wyjmuję szum z mięsa i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało.
Wrzucam do wywaru: listki laurowe, ziele angielskie oraz ziarna pieprzu czarnego. Całość gotuję bez przykrycia na nie dużym ogniu przez około 30 minut. Pod koniec gotowania za pomocą łyżki cedzakowej wyławiam: listki laurowe oraz ziarna ziela angielskiego oraz pieprzu.

Krok 2. Przygotowuję warzywa

Podczas gdy mięsko gotuje się w garnku, przygotowuję warzywa. Z kapusty usuwam wierzchnie liście. Następnie myję, przekrawam na pół, usuwam głąb i kroję w cienkie paski.

Marchewkę obieram i taruję na grubych oczkach tarki do warzyw. Jeśli chcesz, możesz też pokroić marchew w kostkę, talarki lub ćwiartki.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i duszę pokrojoną cebulkę. Pod koniec duszenia cebulki, możemy też dodać posiekany drobno ząbek czosnku. Jeśli zależy mi na czasie i nie brudzeniu patelni, to pomijam ten krok i dodaję surową cebulkę do gotującego się wywaru.

Jeśli masz pod rękę inne warzywa takie jak: seler, pietruszkę, por czy ziemniaki, to możesz także dodać do zupy. Wystarczy je obrać i drobno pokroić.

Krok 3. Wrzucam warzywa do wywaru mięsnego

Po 30 minutach od zagotowania się wywaru, zwiększam ogień i wrzucam przygotowane warzywa. W tym momencie możesz też dodać pokrojoną w kostkę kiełbaskę lub boczek wędzony. Gdy zupa zacznie się gotować, ponownie zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Całość gotuję jeszcze przez 20 – 30 minut na małym ogniu, do czasu aż warzywa będę miękkie. Jeśli dodajesz pokrojone w kostkę ziemniaki, to wrzuć je dopiero na około 10 minut przed końcem gotowania.

Na 5 minut przed końcem gotowania wlewam przecier pomidorowy. Jeśli zamiast przecieru chcesz użyć świeżych pomidorów najlepiej malinowych, to dodaj je wcześniej razem z pozostałymi warzywami. Pomidory warto wcześniej sparzyć wrzątkiem i obrać ze skórki.

Doprawiam kapuśniak solą oraz koncentratem pomidorowym. Całość mieszam, próbuję i ewentualnie doprawiam.

Na koniec posypuję zupę posiekanym koperkiem i zdejmuje z ognia. Kapuśniak z młodej kapusty z pomidorami jest już gotowy. Smakuje ze świeżym pieczywem – sprawdź mój chleb żytni na zakwasie. Czekam na komentarze jakie są Wasze ulubione dodatki do kapuśniaku.
Życzę smacznego!

Lato w Polsce często rozpieszcza nas upałami. W takie dni chłodzimy się orzeźwiającymi napojami (polecam kwas chlebowy). Na obiad zaś wybieramy lekkostrawne dania oraz chłodniki. Dziś zapraszam do degustacji lekkostrawnej i orzeźwiającej zupy z botwinki oraz jogurtu naturalnego. Piękny różowy kolor oraz wyśmienity smak stawia tę zupę na podium letnich posiłków. Lato i upały szybko przemijają. Nie przegap okazji i już dziś krok po kroku ugotuj ze mną pyszny chłodnik litewski. Wiem, że nie ma jednego przepisu na oryginalny chłodnik litewski. Dlatego podaję składniki jakie stosuje się w moim domu oraz zamienniki, które możesz użyć w zupie. Od upodobań smakowych i dostępności nabiału oraz warzyw, możesz wyczarować swój niezwykły chłodnik.

Moja zupa jest wegetariańska i bezglutenowa. Wykonasz ją w zaledwie 30 minut. Jestem pewna, że każdemu uda się zrobić wyśmienity chłodnik z mojego rodzinnego przepisu. Nadmienię, że moja rodzina ma wileńskie korzenie i przepis przekazywany jest z pokolenia na pokolenie 🙂

Chłodnik litewski z botwinki – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 30 kcal w 100 g zupy.

• 600 g botwinki (2 – 3 pęczki botwinki – nieduże buraczki z listkami) *
• 500 ml wody lub bulionu warzywnego /2 szklanki/ (ja robię na wodzie)
• 750 ml jogurtu naturalnego /3 szklanki/ **(poniżej podaję dowolne zamienniki)
• garść posiekanego koperku
• garść posiekanego szczypiorku
• po 1 ugotowanym jajku na twardo na każdy talerz zupy
• do smaku łyżeczka soli i 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
  

*Do chłodnika litewskiego możesz wykorzystać dowolny nabiał: jogurt naturalny, maślankę, kefir czy też zsiadłe mleko. Zobacz jak zrobić domowy kefir i zsiadłe mleko. Prawdziwy chłodnik litewski jest na bazie zsiadłego mleka. Kiedyś nie było dostępnych kefirów i jogurtów. Dziś możemy dowolnie urozmaicać smak i konsystencję chłodnika o dostępny nabiał.
** Poza sezonem na świeżą botwinkę chłodnik możesz zrobić z samych buraczków lub wykorzystując botwinkę ze słoika na zimę.

Jeśli masz w kuchni dostępne latem nowalijki, to użyj ich też w zupie. Dodatkowo możesz użyć do chłodnika np:

• 100 g rzodkiewki
• 200 g ogórków gruntowych
• garść liści szczawiu
• 1 lub pół ząbka czosnku

Sposób wykonania chłodnika litewskiego z botwinki

Do przygotowania chłodnika litewskiego potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, 2 garnków (jeden do ugotowania zupy, a drugi do jajek). Zanim przystąpisz do wykonania chłodnika, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Podaję w nim istotne szczegóły oraz zamienniki i dodatki, które możesz użyć.

Krok 1. Myję i kroję botwinkę.

Buraczki odkrawam od łodygi z listkami. Buraczki dokładnie myję i obieram lub skrobię. Następnie kroję w plasterki lub drobną kostkę około 5 mm. Łodygi z listkami dokładnie płuczę pod bieżącą i zimną wodą, a następnie drobno siekam. Pokrojone buraczki oraz listki kroję oddzielnie, ponieważ będą gotowane oddzielnie.

Krok 2. Gotuję botwinkę.

Do garnka wlewam 2 szklanki zimnej wody (możesz użyć bulionu) i wrzucam pokrojone buraczki. Całość zagotowuję na dużym ogniu. Gdy wywar zacznie się gotować, zmniejszam ogień i gotuję przez około 10 minut. Następnie wrzucam posiekane łodyżki z listkami botwinki i gotuję jeszcze przez 5 minut. Po 15 minutach gotowania, zdejmuję zupę z ognia i odstawiam do ostudzenia. Aby przyspieszyć czas studzenia, garnek z wywarem umieszczam np w większej misce z wodą.

PS. Jeśli masz pod rękę i lubisz, to możesz też dodać do zupy dodatkowo: rzodkiewkę, ogórki lub listki szczawiu. Listki szczawiu należy dokładnie umyć, posiekać i wrzucić do gotującej się zupy razem z listkami botwinki. Niewątpliwie szczaw nada wyjątkowej, kwaśnej nuty. Niektórzy dodają także odrobiną kwasku cytrynowego lub sok z cytryny.

Młode, gruntowe ogórki oraz rzodkiewkę drobno posiekaj i zetrzyj na tarce o grubych oczkach. Młodych warzyw nie musisz obierać ze skórki. Jeśli lubisz nutę czosnku, to możesz dodać posiekany lub zmiażdżony ząbek. Posiekane ogórki, rzodkiew oraz czosnek dodajemy do ostudzonej, ale jeszcze ciepłej zupy. Niektórzy dodaję także łyżeczkę świeżo startego lub sklepowego chrzanu. Dodatków jest mnóstwo i z pewnością warto samodzielnie eksperymentować i próbować nowych smaków.

Krok 3. Gotuję jajka na twardo.

Gdy zupa z botwinki stygnie, gotuję jajka na twardo. Jest to banalnie prosta czynność, ale odsyłam do poradnika jak ugotować jajka na twardo. Podaję czas gotowania oraz podpowiadam co zrobić, aby na ugotowanych żółtkach nie było zielonej obwódki. Jajka studzę w zimnej wodzie, obieram i przekrawam na pół. Zamiast jajek kurzych możesz użyć również jajek przepiórczych.

Koperek oraz szczypiorek płuczę pod bieżącą wodą i drobno kroję.

Krok 4. Łączę ostudzoną botwinkę z nabiałem.

Ostudzoną botwinkę w upalne dni dodatkowo przed podaniem schładzam w lodówce przez minimum 30 minut. Do garnka z ostudzoną botwinką wlewam następnie jogurt naturalny lub inny nabiał wymieniony w składnikach. Oprószam solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym i całość dokładnie mieszam. Sprawdzam smak i ewentualnie doprawiam przyprawami. Możesz też dodać łyżkę octu 10% lub najlepiej domowego octu jabłkowego.

Chłodnik litewski z botwinki zawsze trzymam w lodówce i podaję na zimno. W przeciwieństwie do pozostałych zup nie podgrzewam go przed podaniem na stół.

Na każdy talerz chłodnika kładę 2 połówki jajka i posypuję posiekanym koperkiem oraz szczypiorkiem. Chłodnik jest już gotowy. Wygląda i smakuje przepysznie.

Do chłodnika świetnie pasuję ugotowane w mundurkach młode ziemniaczki. Możesz całe polać roztopionym masełkiem, podsmażoną cebulką ze skraweczkami lub rozgnieść z masełkiem. Podane na oddzielnym talerzu sprawią, że potrawa będzie syta. Z opowieści rodzinnych dodam, że na Litwie lubiono dodawać do chłodnika mięsko z ugotowanych raków. Obecnie raki są coraz rzadziej spotykane w naszych wodach.

Jestem bardzo ciekawa jak przygotowujecie swój chłodnik. Podzielcie się pomysłami i oryginalnymi składnikami w komentarzach.
Życzę smacznego w te upalne dni.

Zupa pomidorowa to najpopularniejsza potrawa w polskich domach. To bez wątpienia magiczne wspomnienia z dzieciństwa. Mama i babcia bardzo często ją gotowały specjalnie dla mnie. Prostą pomidorówkę możesz podać z ryżem, makaronem lub kluskami lanymi. Jak byłam mała, lubiłam pomidorówkę tylko z makaronem, gdyż z ryżem była dla mnie nie jadalną, gęstą breją. Dziś lubię pomidorówkę zarówno z ryżem, jak i makaronem. Zobacz jak krok po kroku wykonać pomidorówkę w pół godziny.

Zupa pomidorowa z przecieru – składniki:

Kaloryczność: 30 kcal w 100 g zupy. Z dodatkiem ryżu ma około 48 kcal, a z makaronem 60 kcal. Szklanka to pojemność 250 ml.

• 2 litry bulionu (wykorzystuję rosół z poprzedniego dnia)
• 750 ml przecieru pomidorowego (3 szklanki) lub gotowej passaty pomidorowej ze sklepu
• 5 łyżek śmietany (najlepiej 30%, ewentualnie 18 lub 12 %)
• 1 łyżka mąki
• natka pietruszki
• do smaku sól oraz pieprz
• ugotowany makaron lub ryż

Czym różni się przecier pomidorowy od koncentratu?

Szybką i prostą zupę pomidorową możemy zrobić na bazie przecieru lub koncentratu. Oba produkty różnią się przede wszystkim konsystencją. Przecier pomidorowy powstaje poprzez duszenie pomidorów w wysokiej temperaturze. W efekcie otrzymujemy krem z wyczuwalnymi cząstkami warzywa. Koncentrat pomidorowy powstaje z obróbki termicznej pomidorów pozbawionych skórek i pestek. Koncentrat jest zagęszczony i zdecydowanie mniej wodnisty niż przecier pomidorowy.

Sposób wykonania prostej i szybkiej zupy pomidorowej z przecieru

Do przygotowania prostej i szybkiej pomidorówki, potrzebować będziemy przede wszystkim gotowego bulionu. Ja wykorzystuję rosół z poprzedniego dnia. Jeśli nie masz rosołu, to musisz ugotować wywar mięsno warzywny. Zdecydowanie odradzam korzystania z gotowych kostek rosołowych.

2 litry rosołu z poprzedniego dnia przecedzam na sicie lub durszlaku i zagotowuję. Zostawiam w zupie ugotowaną w rosole marchewkę i kawałki mięsa (bez kości i skórek). Następnie dodaję 3 szklanki przecieru pomidorowego. Całość mieszam i sprawdzam smak. Jeśli zupa jest za mało aromatyczna, to dodaję jeszcze pół lub całą szklankę przecieru. Jeśli lubisz kwaśną pomidorówkę, to dopraw ją także 1 lub 2 łyżkami koncentratu pomidorowego.

Całość mieszam i próbuje do smaku. Z racji, że gotowy rosół jest już doprawiony przyprawami, dodaję niedużą ilość soli i świeżo zmielonego pieprzu, aby zbilansować jałowy smak przecieru pomidorowego. Możesz także dodać suszoną, słodką paprykę oraz bazylię. Po dodaniu przecieru pomidorowego gotuję jeszcze zupę na małym ogniu przez około 10 minut. Na koniec wsypuję natkę pietruszki.

Jeśli najdzie mnie ochota, to tuż przed końcem gotowania, zupę pomidorową zabielam śmietanką 30% i zagęszczam odrobiną mąki. Jeśli nie lubisz, możesz pominąć ten krok. Do miseczki lub kubka wlewam śmietankę i wsypuję mąką. Całość mieszam, aby nie było grudek i wlewam do gotującej się na małym ogniu zupy.
PS. Używam śmietanki 30% z racji, że nie mam wówczas obaw o zwarzenie się zupy. Jeśli używasz śmietany 18 lub 12%, to musisz ją zahartować przed dodaniem do zupy.

Po zabieleniu, całość mieszam i zdejmuję z ognia. Prosta i szybka zupa pomidorowa z przecieru jest już gotowa. Zupę podaję z ugotowanym oddzielnie ryżem lub makaronem. Ostatnio robiłam pomidorówkę z lanymi kluskami, którą gorąco polecam. Jestem ciekawa z czym lubicie najbardziej pomidorówkę :-). Czekam na Wasze komentarze!

Smacznego! Sprawdź także kaloryczność zup wraz z odnośnikami do przepisów. Jestem pewna, że zainteresuje Cię mój poradnik jak wekować zupy.

• Ilość: ok. 4,5 litra
• Czas gotowania: ok. 60–75 minut.
• Kaloryczność: ok. 175 kcal w 100 g

Składniki:

• 500 g grochu łuskanego (połówki)
• 3 litry wody
• 500 g ziemniaków
• 300 g boczku wędzonego (najlepiej surowy wędzony, daje więcej aromatu)
• 500 g kiełbasy (np. śląska, toruńska) lub żeberek
• 150 g marchwi
• 100 g cebuli
• 100 g korzenia selera
• 100 g korzenia pietruszki
• 3 ząbki czosnku

Przyprawy:

• 2 łyżki majeranku
• 1 płaska łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• 3 listki laurowe
• 4 ziarna ziela angielskiego
• łyżeczka soli do smaku (dodaję na końcu)

Dodatkowo:

• tłuszcz do podsmażenia wędzonego boczku cebulki i czosnku (olej lub smalec)
• natka pietruszki do posypania
• opcjonalnie 1 łyżka mąki pszennej do zasmażki

Wskazówki

• Czy groch łuskany trzeba wcześniej namaczać? Groch w całości musimy moczyć przez minimum 12 godzin (zalewamy zimną wodą na noc). Groch łuskany (połówki) teoretycznie nie wymaga moczenia, ale namoczenie go nawet na 1 godzinę skraca czas gotowania. Zaś zupa jest bardziej kremowa.Następnie zlewam wodę na sicie lub durszlaku z napęczniałego grochu. Płuczę pod bieżącą, zimną wodą i dodaję do garnka.
• Bardzo ważne jest dodanie do zupy majeranku, który ułatwia trawienie warzywa strączkowego, jakim jest groch.

Sposób wykonania zupy grochowej

Do ugotowania zupy grochowej potrzebować będziemy przede wszystkim: sita lub durszlaka, garnka (minimum 5 litrowy). Przed przystąpieniem do gotowania zupy, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu sprawdzisz możliwe zamienniki produktów oraz zaplanujesz optymalnie czas pracy w kuchni.

Krok 1 – gotuję groch i mięso

1. Groch łuskany płuczę dokładnie pod bieżącą wodą na sicie lub durszlaku.
2. Wsypuję do większego garnka (minimum 5 L) i zalewam 3 litrami zimnej wody.
3. Dodaję żeberka (jeśli ich używam zamiast kiełbasy), ziele angielskie, listki laurowe i pieprz w ziarnach. Nie solę na tym etapie. Sól sprawia, że groch twardnieje.
4. Zagotowuję, zbieram ewentualne szumowiny (pianę).
5. Zmniejszam ogień i gotuję pod przykryciem przez około 30–40 minut, aż groch zacznie się rozpadać.

Krok 2 – przygotowuję warzywa i zasmażkę

W międzyczasie przygotowuję resztę składników:

• Ziemniaki obieram i kroję w kostkę.
• Marchew, pietruszkę i seler ścieram na tarce o grubych oczkach (lub kroję w 1,5 cm kosteczkę, jeśli wolisz kawałki).
• Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulę kroję w drobną kostkę, a czosnek siekam lub przeciskam przez praskę.
• Kiełbasę i boczek kroję w w 0,5 – 1 cm kostkę.

Na patelni podsmażam boczek z cebulą na złoto. Pod koniec dodaję pokrojoną kiełbasę i smażę jeszcze chwilę, by wytopić tłuszcz i wydobyć aromat. Na sam koniec dodaję przeciśnięty czosnek (uważaj, by go nie przypalić).

Krok 3 – łączę składniki

1. Gdy groch jest już prawie miękki (rozpada się w palcach), wrzucam do garnka pokrojone ziemniaki oraz starte warzywa (marchew, seler, pietruszkę). Gotuję około 15 minut, aż ziemniaki zmiękną.
2. Następnie dodaję zawartość patelni (boczek, kiełbasę z tłuszczem i cebulą). Wsypuję majeranek, który ułatwia trawienie i nadaje ten charakterystyczny smak.
3. Gotuję całość jeszcze przez 5–10 minut na wolnym ogniu, aby smaki się „przegryzły”.

Krok 4 – doprawiam i ewentualnie dodaję zasmażkę

1. Dopiero teraz solę zupę do smaku (wędzonki są słone, więc uważaj z solą). Jeśli zupa jest za rzadka, możesz zrobić zasmażkę (mąka podsmażona na tłuszczu). Możesz też zmiksować blenderem małą część zupy (np. jedną chochlę) i wlać z powrotem. Dzięki temu zagęści się naturalnie.
2. Grochówkę podaję gorącą, posypaną natką pietruszki, ze świeżym pieczywem. Pamiętaj, że zupa grochowa gęstnieje podczas stygnięcia. Następnego dnia jest jeszcze lepsza i gęstsza.

Nadmiar zupy możesz zawekować w słoikach i przechowywać na później w lodówce. Polecam mój wcześniejszy wpis wekowanie zup.

Życzę smacznego.

Zupa pieczarkowa w liczbach:

• przygotujesz w 30 minut
• łączny czas gotowania 120 minut.

Zupa pieczarkowa

Kaloryczność: 25 kcal w 100 g zupy pieczarkowej. Z podanych proporcji otrzymasz 3 litry aromatycznej zupy.

• 500 g mięsa drobiowego (skrzydełka, udka, korpus, szyjka) lub żeberek wieprzowych lub wołowiny z kością
• 2,5 litra wody
• 500 g pieczarek
• 250 g ziemniaków
• 400 g marchewki (4 średnie sztuki)
• kawałek pietruszki
• kawałek selera
• 2 listki laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki lub koperku
• łyżka tłuszczu: oleju, oliwy lub masła klarowanego do podsmażenia pieczarek
• do smaku: sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny

Sposób wykonania zupy pieczarkowej.

Do przygotowania zupy pieczarkowej potrzebować będziemy przede wszystkim: duży garnek (najlepiej 5 litrowy), łyżka cedzakowa.
Przeczytaj dokładnie cały opis, zanim przystąpisz do gotowania zupy. Dzięki temu optymalnie rozplanujesz czas poszczególnych etapów przygotowywania potrawy.

Wykonanie zupy pieczarkowej zaczynam od przygotowania wywaru mięsnego. Jeśli zupę wykonujesz na bazie wczorajszego rosołu (2,5 – 3 litry bulionu), możesz pominąć ten krok.

W tym celu mięso płuczę pod bieżącą, zimną wodą. Następnie wrzucam do garnka i zalewam 2,5 litra zimnej wody. Gotuję na średnim ogniu. Gdy wywar zacznie się gotować, zmniejszam ognień, aby się tylko lekko bulgotały małe pęcherzyki powietrza. Gotuję tak bez przykrycia przez 60 minut. Podczas gotowania, na górze pojawia się szum, którym zbieram i usuwam za pomocą łyżki lub łyżki cedzakowej. Po zebraniu szumu, wrzucam przyprawy: listki laurowe, ziela angielskie oraz ziarna pieprzu czarnego.

Gdy wywar się gotuje na małym ogniu, szykuję warzywa.
Marchewkę, selera i pietruszkę obieram, po czym przekrawam na pół. Obrane i przekrojone warzywa wrzucam po 60 minutach gotowania się wywaru mięsnego i gotuję przez następne 30 minut, aż warzywa zmiękną. Uzupełniam odparowaną wodę wrzątkiem z czajnika.

Następnie wyławiam mięso oraz warzywa z zupy. Pietruszkę i selera nie dodaję już do zupy, bo domownicy nie przepadają za nimi w zupie. Możesz zjeść, wyrzucić lub zostawić do sałatki jarzynowej. Z mięsa usuwam ewentualne kości, kostki lub skórki. Marchewkę kroję w grubsze plastry lub kostkę. Mięsko oraz marchewkę odkładam na talerz i dodam ponownie do zupy pod sam koniec gotowania.

Dodaję pieczarki i ziemniaki.

Pieczarki płuczę. Następnie kapelusze obieram i całe grzybki kroję w plastry o grubości około 3 mm. Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i wrzucam pokrojone plastry pieczarek. Blanszuję na średnim ogniu przez około 15 minut.
Kartofle obieram z łupinek i kroję w niedużą kostkę około 1,5 cm.

Zblanszowane plastry pieczarek oraz pokrojone w kostkę kartofle wrzucam do gotującej się zupy. Gotuję na małym ogniu przez kolejne 15 – 20 minut, aż ziemniaki będą miękkie.

Pod koniec gotowania zupy wrzucam mięsko oraz pokrojoną marchewkę. Dodaję do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny. Wsypuję także posiekaną natkę pietruszki lub kopru. Całość mieszam, gotuję jeszcze przez chwilę i zdejmuję z ognia.
Zupa pieczarkowa jest już gotowa.

Zupa gulaszowa z pieczarkami

Wskazówki.

Niektórzy zamiast ziemniaków, podają zupę pieczarkową z makaronem. Wówczas makaron trzeba ugotować oddzielnie zgodnie z instrukcją na opakowaniu i po odcedzeniu, dodać na talerz z zupą.

Zupą pieczarkowa doskonale smakuje zabielona śmietaną. W tym celu kilka łyżek (użyj 4 i sprawdź czy kolor jest odpowiedni) kwaśnej śmietany 18% umieść w salaterce i dodaj kilka łyżek gorącej zupy. Całość wymieszaj i następnie stopniowo wlej do garnka z zupą cały czas mieszając. Dzięki temu śmietana się nie zwarzy. Możesz także użyć słodkiej śmietanki 30 %. Wówczas nie trzeba jej hartować z obawy o zwarzenie.

Pieczarkową możesz również zagęścić mąką pszenną lub ziemniaczaną. Tak robiła zawsze moja babcia. Mąkę przed dodaniem do zupy, należy połączyć podobnie jak śmietanę 18%.

Rosół to uniwersalne danie obiadowe, na bazie którego możemy przygotować pozostałe zupy. Sam rosół podaję z: makaronem, ryżem, kluskami, uszkami lub ziemniakami. Ciekawa jestem jaki jest Wasz ulubiony rosół?

Rosół z ryżem – składniki.

Podane składniki są na 2,5 – 3 litry wody. Kaloryczność: 70 kcal w 100 g rosołu.

• 500 g mięsa (wołowina lub kurczak)
• 500 g warzyw (marchewka, seler, por i pietruszka)
• 100 g cebulki
• 1 ząbek czosnku
• 2 listki laurowe
• 5 ziaren ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• 2 łyżki natki pietruszki lub świeżego koperku
• 2 łyżeczki soli

Dodatkowo:

• 100 g ryżu

Sposób wykonania rosołu z ryżem.

Do ugotowania zupy potrzebować będziemy dużego garnka o pojemności 5 litrów oraz mniejszego do ugotowania ryżu. Przyda się także łyżka cedzakowa. Zanim zaczniesz gotować zupę, przeczytaj opis i zaplanuj etapy pracy w kuchni.

Gotuję rosół.

Do garnka wlewam wodę i wsypuję sól. Mięso wołowe lub drobiowe płuczę i wrzucam do garnka.

Dodaję także: listki laurowe, ziarna pieprzu czarnego i ziela angielskiego.

Zawartość zagotowuję na średnim ogniu bez przykrycia. Gdy wywar się zagotuje, to zmniejszam moc palnika, tak aby tylko lekko bulgotało. Za pomocą łyżki lub łyżki cedzakowej zbieram ewentualny szum lub pianę z wierzchu. Mięso kurczaka lub pokrojone w kostkę wołowe gotuję przez około 60 minut bez przykrycia. Jeśli gotujesz rosół na wiejskiej kurze lub wołowinie z kością to wydłuż czas gotowania do 2 – 3 godzin.

Warzywa obieram, myję i kroję w mniejsze kawałki lub plastry. Wrzucam do garnka, gdy mięso zacznie być miękkie. Możesz pominąć dodanie czosnku, jeśli nie przepadasz za jego smakiem. Ja dodaję 1 przekrojony na pół ząbek, ponieważ lubię jego aromat. Uzupełniam wyparowaną wodę podczas gotowania przez dolanie około 500 ml wody (najlepiej wrzątek z czajnika).

Małą cebulę obieram, przekrawam na pół. Nad ogniem lub na patelni opalam obie połówki cebulki i wrzucam do wywaru. Dzięki temu zabiegowi rosół będzie miał piękny, złoty kolor oraz wyjątkowy aromat.

Zupę gotuję bez przykrycia cały czas na małym ogniu przez około 60 minut, aż warzywa będą miękkie. Pod koniec gotowania, wsypuję posiekaną natkę pietruszki lub świeżego koperku. Sprawdzam smak i ewentualnie doprawiam przyprawami do smaku. Jeśli wywar jest zbyt wodnisty i mało aromatyczny, to gotuję dłużej, aż wyparuje część wody. Jeśli natomiast jest zbyt tłusty i aromatyczny, to dolewam wrzącej wody, aby lekko rozcieńczyć.

Bardzo lubię także rosół z pierożkami lub uszkami.

Zobacz przepis na rosół z uszkami.

Gotuję ryż.

Gdy rosół kończy się gotować, w oddzielnym rondelku gotuję ryż. W tym celu do osolonej wody wsypuje ryż i zagotowuję. Mieszam co jakiś czas, aby nie przywarł do dna. Możesz także użyć ryżu w woreczku. Pewnie wiesz jak poprawnie ugotować ryż, ale jeśli nie, to zapraszam na mój wcześniejszy poradnik jak ugotować ryż.

Ugotowany ryż odcedzam na durszlaku, zlewam zimną wodą.

Odcedzony ryż dodaję do talerza z rosołem. Ilość ryżu dostosowuję do indywidualnych preferencji domowników. Dzięki temu, że gotuję oddzielnie ryż, rosół jet klarowny. Dodatkowo zawsze dla niejadka mogę zaserwować makaron lub w prosty sposób przerobić rosół na inną zupę np zupa brokułowa na rosole. Sprawdź moje wszystkie zupy na blogu.

Wskazówki.

• Im dłużej będziemy gotować ryż na małym ogniu, tym będzie klarowniejszy i smaczniejszy. Jeśli ma smakować jak u mamy i babci, to nie możemy iść na skróty. Rosół gotuję na małym ogniu przez minimum 2 godziny, najlepiej przez 3 godziny.
• Aby pozbyć się szumowin, możesz mięso kurczaka wymoczyć w zimnej wodzie i zaraz po zagotowaniu wylać wodę. Następnie zalać zimna wodą i gotować na tym rosół.
• Jeśli mam czas i ochotę, to za pomocą łyżki cedzakowej wyjmuję z zupy miękkie mięso kurczaka oraz ugotowane warzywa. Wyławiam także ziarna przypraw oraz listki laurowe, które nie są apetyczne na talerzu :-). Z mięsa usuwam kości oraz skórki i ponownie wrzucam do zupy. W przypadku warzyw usuwam bezpowrotnie mniej smaczne i zostawiam jedynie marchewkę, którą kroję w talarki. Z pozostałych warzyw możemy przygotować sałatkę jarzynową. Zamiast wyławiać elementy rosołu łyżką cedzakową, możesz też przelać zawartość przez sito do oddzielnego garnka.
• Rosół możesz podać zarówno z ryżem jak i z makaronem. Czasami dzieci lubią z kluseczkami. Ja uwielbiam rosół z uszkami.
• Na bazie rosołu możemy wyczarować inne zupy.
• Jeśli chcesz typową, gęstą ryżankę, to nie gotuj oddzielnie ryżu. Na 15 minut przed końcem gotowania zupy, wsyp opłukany w zimnej wodzie ryż. Wówczas rosół będzie gęsty i zmętniały.
• Im więcej dodasz marchewek, tym rosół będzie słodszy.
• Smak rosołu zależy przede wszystkim od użytego mięsa. Dodatek wołowiny poprawia aromat zupy.
• Ciekawym pomysłem na urozmaicenie smaku, jest dodatek 1 suszonego borowika.

Rosół z ryżem na biegunkę.

Podczas biegunki nasz organizm ulega odwodnieniu. Często też tracimy apetyt. Moja mama i babcia często gotowała mi rosół z ryżem, gdy byłam chora. Rosół z ryżem jest doskonałym panaceum na biegunkę. Rosół poprawia apetyt, a ryż jest łatwy w trawieniu. Zamiast dodawać glutenowy makaron, wykorzystaj lekkostrawny ryż. Inną zupą, którą mogę polecić jest zupa pomidorowa z ryżem. Możesz ją oczywiście zrobić na bazie wywaru z rosołu. Wystarczy do rosołu dodać kilka łyżek koncentratu pomidorowego i otrzymamy prostą zupę pomidorową.

Życzę smacznego!

Zastanawiasz się co dodać do gulaszowej? Zupa gulaszowa z mojego przepisu jest syta za sprawą:

• dużej ilości warzyw (pieczarki, marchewka, papryka, cebulka, ziemniaki)
• sporej ilości mięsa (może być wołowe lub wieprzowe)

Poza tym doskonale smakuje i rozgrzewa w zimowe dni. Smaki i aromaty idealnie się uzupełniają. Zapraszam po sprawdzony i prosty przepis na zupę gulaszową z pieczarkami.

Zupa gulaszowa – składniki.

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 50 kcal w 100 g zupy gulaszowej. Z podanych proporcji otrzymasz około 3,5 litra pysznej zupy.

• 800 g mięsa do wyboru: wieprzowego (np szynka lub łopatka), wołowego lub drobiowego (skrzydełka, szyjka, korpus)
• 2,5 litra wody
• 250 g pieczarek
• 300 g ziemniaków
• 250 g marchewki (2 – 3 średnie sztuki)
• kawałek pietruszki
• kawałek selera
• 2 papryki (czerwona lub żółta)
• łyżka tłuszczu (smalec gęsi lub olej roślinny)
• 100 g cebuli (1 średnia sztuka)
• 2 ząbki czosnku
• 3 łyżki przecieru pomidorowego

Przyprawy.

• 2 łyżki posiekanej pietruszki
• 4 ziarna ziela angielskiego
• 4 ziarna pieprzu czarnego
• 2 listki laurowe
• 2 łyżeczki słodkiej papryki
• szczypta papryki ostrej
• łyżeczka soli

Opcjonalnie pomidory. Często do mojej zupy gulaszowej dodaję także pomidory. Tym razem ich nie dodałam, ponieważ nie miałam pod ręką. Na podane składniki daję zazwyczaj 400 g pomidorów świeżych lub z puszki. Gorąco polecam!

Polacem także w wersji z kurczakiem.

Zupa gulaszowa z kurczakiem

Sposób wykonania zupy gulaszowej.

Do wykonania zupy gulaszowej potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego garnka (5 – 7 L),

1. Podsmażam mięso oraz cebulkę i czosnek.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w talarki lub pół talarki. Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.

Mięso myję pod bieżącą wodą. Jeśli mam porcje drobiowe to od razu wrzucam do dużego garnka i zalewam dwoma litrami zimnej wody. Wodę zagotowuję.

Mięso wieprzowe i wołowe kroję natomiast w 2 – 3 cm kostkę na tzw. „1 kęsa” i partiami obsmażam na patelni. Mięso podsmażam partiami, aby nie spadła temperatura tłuszczu podczas dodawania. W tym celu na rozgrzany tłuszcz (u mnie smalec gęsi) wrzucam kostki mięsa i na dużym ogniu obsmażam z każdej strony na rumiano przez około 3 minuty.

Podsmażone mięso z zamkniętymi porami wrzucam do garnka z wodą. Na pozostałym tłuszczyku podsmażam na patelni cebulkę na średnim ogniu, aż zmięknie. Pod koniec wrzucam też posiekany czosnek. Chwilę podsmażam i całą zawartość wraz z tłuszczykiem dodaję do garnka.

2. Gotuję mięso na wywar.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby się tylko lekko bulgotały małe pęcherzyki powietrza. Gotuję wywar na małym ogniu przez około 60 minut bez przykrycia. W trakcie gotowania pojawia się na górze szum, który wyławiam łyżką cedzakową. Po zebraniu szumu wrzucam wszystkie przyprawy oprócz posiekanej natki pietruszki (wrzucam do zupy na samym końcu).

3. Dodaję pokrojone warzywa.

Marchewkę, selera i pietruszkę obieram i kroję na 2 lub 4 części. Gotuję przez kolejne 30 minut. Po tym czasie wyławiam warzywa. Marchewkę kroję w talarki i dodaję z powrotem do zupy. Natomiast selera i pietruszki już nie dodaję. Możesz z nich zrobić sałatkę jarzynową lub kotlety jarzynowe.

Jeśli gotuję zupę na mięsie drobiowym to wyławiam je. Usuwam kości, kostki, skórki i z powrotem do zupy daję same mięsko. Pokrojone mięso wieprzowe lub wołowe pozostawiam w zupie. Wrzącą wodą zagotowaną w czajniku uzupełniam poziom odparowanej wody w zupie.

4. Gotuję pieczarki, paprykę i ziemniaki.

Pieczarki obieram ze skórki na kapeluszach, płuczę i kroję w talarki. Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne. Następnie kroję w paski lub większą kostkę.

Ziemniaki obieram i kroję w kostkę.

Gdy mięsko jest już prawie miękkie, wrzucam do zupy pokrojone: pieczarki, paprykę i ziemniaki. Jeśli chcesz możesz w tym momencie dodać także pomidory (świeże lub z puszki około 400g).

Gotuję na nie dużym ogniu jeszcze przez około 20 minut do czasu, aż mięso i ziemniaki będą miękkie.

5. Dodaję przecier pomidorowy i próbuje smak.

Pod koniec gotowania się zupy, wsypuję natkę pietruszki i dodaję także stopniowo przecier pomidorowy łyżka po łyżce. Mieszam i próbuję smak. Dodaję tyle przecieru pomidorowego, aż kolor i smak mi pasuje. Nie można dać wcześniej przecieru, gdyż ziemniaki źle się gotuję w kwaśnej zupie. W razie potrzeby doprawiam także świeżo zmielonym pieprzem, czerwoną papryką lub solą.

Pyszna i syta zupa gulaszowa z pieczarkami jest już gotowa Podaję z kromką chleba. Smacznego!

Zupę ogórkową możesz ugotować na bazie wczorajszego rosołu, wywaru z żeberek wieprzowych lub kurczaka. Zamiast ziemniaków dodaje się także ryż lub kaszę jęczmienną. Do swojej zupy, jak widać na zdjęciu dodałam także mięsną kulkę, dzięki której jest syta.

Zupę ogórkową:
przygotowujesz w pół godziny,
łączny czas gotowania 2 godziny.

Zupa ogórkowa – składniki.

Kaloryczność zupy: 22 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml.

• 800 g mięsa wieprzowego (żeberka) lub drobiowego (szyja, skrzydełka, korpus, udka)
• 2,5 litra wody
• szklanka wody / soku po ogórkach
• 6 średnich ogórków kiszonych (około 450g)
• 3 średnie marchewki (około 250 g)
• 300 g ziemniaków
• kawałek selera
• kawałek pietruszki
• 2 liście laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu
• 3 łyżeczki posiekanej natki pietruszki lub koperku
• sól i świeżo zmielony pieprz czarny do smaku

Dodatkowo: śmietana kwaśna 18% lub słodka 30 – 36 % do zabielenia zupy.

Co zamiast ziemniaków do zupy ogórkowej?

W polskich domach w zupach królują ziemniaki. Wyjątkiem jest zupa pomidorowa, którą podajemy z makaronem lub ryżem. Zamiast ziemniaków do zupy ogórkowej można z powodzeniem dodać ugotowany wcześniej ryż (sprawdź jak ugotować ryż na sypko) lub kaszę jęczmienną. Niektórzy dodają do zupy ogórkowej makaron. Ja bym się nie odważyła takiego połączenia 🙂

Ile ogórków do zupy ogórkowej?
Na podstawie własnych doświadczeń polecam dać 1 średni ogórek kiszony (około 90 g) na każde 400 ml zupy.

Czy obierać ogórki do zupy ogórkowej? Ja nie obieram ogórków kiszonych do zupy. Wystarczy je zetrzeć na grubych oczkach tarki do warzyw. Moja babcia dodatkowo podsmażała ogórki na maśle, aby były miększe, zanim dodała do gotującej się zupy. Ja lubię twardsze ogórki w zupie ogórkowej, podobnie jak buraczki w zupie buraczkowej lub barszczu ukraińskim.

Sposób wykonania zupy ogórkowej.

Do przygotowania zupy ogórkowej potrzebować będziemy przede wszystkim: tarki do warzyw, dużego garnka, łyżki cedzakowej. Zanim przystąpisz do ugotowania zupy, przeczytaj dokładnie cały opis i zaplanuj wszystkie etapy pracy w kuchni.

Gotowanie zupy ogórkowej rozpoczynam od wykonania wywaru na mięsie. Jeśli mam rosół z poprzedniego dnia (około 2,5 – 3 litry bulionu), to pomijam ten krok. Mięso płuczę pod bieżącą, zimną wodą i wrzucam do garnka. Zalewam 2,5 litra zimnej wody i zagotowuję. Gdy się zacznie gotować, zmniejszam ogień tak, aby lekko bulgotało i gotuję przez 60 minut. Podczas gotowania na górze wytrąca się szum, który zbieram łyżką cedzakową lub zwykłą łyżką.

W tym czasie obieram: marchewkę, pietruszkę i kawałek selera. Większe sztuki kroje na 2 lub 4 części i wrzucam do zupy. Do gotującej się zupy dodaję także: listki laurowe, ziarna ziela angielskiego oraz pieprzu czarnego i gotuję przez kolejne 30 minut. W trakcie gotowania wyparowuje część bulionu, który uzupełniam wrzącą wodą z czajnika.

Po tym czasie wyjmuję mięso oraz warzywa. Z mięsa usuwam kawałki kości i skórek, a marchewkę kroję w 3 – 5 mm plastry. Mięso i plastry marchewki odkładam na talerzu i dodam pod koniec gotowania się zupy.

Ziemniaki obieram i kroję w 1,5 cm kostkę. Dodaję do gotującej się zupy. Całość gotuję przez około 10 – 15 minut.

Następnie dodaję starte na grubych oczkach ogórki kiszone. Gotuje do czasu, aż ziemniaki będą miękkie. Pod sam koniec dodaję wyjęte wcześniej mięsko oraz plastry marchewki. Wlewam szklankę wody / soku z ogórków kiszonych. Wsypuję posiekaną natkę pietruszki lub kopru. Doprawiam do smaku solą oraz pieprzem, mieszam i zdejmuję z ognia. Najlepsza zupa ogórkowa jest już gotowa!

We wskazówkach poniżej wyjaśniam ważność zachowania kolejności gotowania poszczególnych składników i ich wzajemnego wpływu na siebie. Podaję także kilka cennych uwag, dzięki którym ugotujesz najlepszą zupę ogórkową.

Lubisz kwaśne zupy tak jak ja? Polecam także:

Zupa szczawiowa z jajkiem.

Wskazówki.

Ile gotować starte ogórki kiszone w zupie?
Starte ogórki dodaję pod sam koniec gotowania się zupy i gotuję przez około 5 -10 minut. Lubię jak ogórki w zupie nie są za miękkie. Możesz także jak moja babcia podsmażyć starte ogórki na masełku przed dodaniem do gotującej się zupy. Będą wówczas miększe. Pozostawiam metodę do wyboru.

Uwaga. Przy kwaśnych zupach takich jak ogórkowa czy szczawiowa, występuje problem z gotowaniem się ziemniaków. Po prostu w kwaśnym środowisku są twarde. Dlatego zawsze dodaję ziemniaki do gotowania w wywarze i dopiero pod sam koniec dodaję kwaśne dodatki (ogórki, szczaw). Dzięki temu ziemniaki nie będą twarde. Zawsze to lepsze rozwiązanie niż oddzielne gotowanie ziemniaków.

Zupę ogórkową możesz dodatkowo zabielić śmietaną. W tym celu użyj śmietanki 30 %. Wystarczy dodać 1 – 2 łyżki na talerz zupy. Śmietanka 30% nie zwarzy się podczas dodawania do zupy. Jeśli zabielasz zwykłą śmietaną 12 lub 18 %, to przed dodaniem, należy ją najpierw zahartować. W tym celu kilka łyżek śmietany umieszczam w salaterce i dodaję kilka łyżek gorącej zupy ogórkowej. Całość mieszam łyżką. Tak zahartowaną śmietanę wlewam stopniowo do garnka lub talerza z zupą i mieszam w celu połączenia się składników.

Pamiętaj, że zupa ze śmietaną nie może być długo przechowywana. Nie każdy lubi zabielane zupy. Dlatego ja nie zabielam zup w garnku, tylko osobno na talerzu dla każdego chętnego domownika. Być może zainteresujesz się poradnikiem wekowanie zup. Dzięki niemu dowiesz się jak na dłużej zachować świeżość nadmiaru obiadów.

Jeśli dbasz o linię, z pewnością zainteresujesz się tabelą kalorii domowych zup.

Zupę szczawiową z przepisu babci zrobicie w niecałe 30 minut.
Czas gotowania: około 2 godziny.
Zapraszam na sprawdzoną zupę szczawiową, którą gotowała moja babcia, mama, a teraz ja.

Babcina zupa szczawiowa – składniki.

Kaloryczność: 27 kcal w 100 g zupy nie uwzględniając jajka. Waga warzyw podana jest przed obraniem. Z podanych proporcji otrzymasz około 3 litry aromatycznej zupy.

• 400 g surowych żeberek wieprzowych (świeże i chude)
• 400 g skrzydełek z kurczaka lub indyka (ewentualnie korpus, szyjka lub udko)
• 500 g szczawiu świeżego lub 300 g sklepowego w słoiczku
• 2,5 litra wody
• 400 g ziemniaków
• 100 – 150 g marchewki (1 średnia sztuka)
• 1 średni korzeń pietruszki
• pół korzenia selera
• pół pora (zamiast pora możesz dać małą cebulę)

PS. Jeśli sklepowy szczaw ze słoiczka jest bardzo słony, to płuczę go na sicie pod bieżącą wodą i odsączam.

Przyprawy:

• 4 ziarna ziela angielskiego
• 3 listki laurowe
• łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• łyżeczka soli (Uwaga jeśli masz szczaw ze słoiczka, to nie dodawaj soli do zupy, gdyż sam w sobie jest dość słony. Lepiej pod koniec gotowania spróbować smak i dosolić zupę).

Dodatkowo:

• Jajka ugotowane na twardo (zobacz jak ugotować jajka na twardo). Daję minimum 1 jajko przekrojone na pół w 1 porcji na talerzu.
• Jeśli chcesz możesz także zabielić i zagęścić zupę. W tym celu wykorzystuję śmietanę kwaśną 18%, którą przed dodaniem, należy zahartować. Z racji, że nie każdy w moim domu lubi zabielaną zupę i nie można jej dłużej przechowywać, dodaję śmietanę bezpośrednio na talerzu. Wystarczy 1 płaska łyżka na talerz 🙂
• 1 pełniejsza łyżka mąki do zagęszczenia zupy. Pamiętam z dzieciństwa, że moja babcia zagęszczała zupy mąką. W dalszej części przepisu opiszę metodę.

Sposób wykonania zupy szczawiowej.

Do przygotowania babcinej zupy szczawiowej potrzebować będziemy: dużego garnka najlepiej 5 lub 7 litrowego oraz mniejszego garnka do ugotowania jajek. Przyda się także chochla oraz łyżka cedzakowa.

Mięso wieprzowe oraz drobiowe myję i wrzucam do garnka. Wlewam 2,5 litra wody, wsypuję łyżeczkę soli (pomijam sól jeśli stosuje słony szczaw ze słoiczka) i zagotowuję. Podczas gotowania mięsa, wytwarza się szara piana tzw. szum, który zbieram i usuwam za pomocą łyżki cedzakowej lub zwykłej łyżki stołowej. Po zebraniu szumu zmniejszam ogień tak, aby lekko bulgotało i gotuję przez 60 minut.

W trakcie gdy mięso się gotuje, przygotowuję warzywa. Marchewkę, pietruszkę, selera i pora (lub cebulkę) obieram z łupinek. Następnie kroję na pół lub 4 części.

Po 60 minutach gotowania się mięsa, wrzucam pokrojone kawałki warzyw. Wsypuję także listki laurowe, ziele angielskie oraz ziarna czarnego pieprzu. Całość gotuję na nie dużym ogniu przez kolejne 30 minut, aż warzywa będą miękkie. Podczas gotowania, uzupełniam stan wyparowanej wody (dolewam wrzątek z czajnika).

Na pół godziny przed końcem gotowania, dodaję obrane i pokrojone w 1,5 cm kostkę ziemniaki. Wyławiam gotujące się mięso. Usuwam kości oraz skórki i z powrotem dodaję samo mięsko do garnka z zupą. Możesz także tuż przed dodaniem szczawiu, usunąć część ugotowanych na miękko warzyw (pora, cebulę, seler, pietruszkę), za którymi nie przepadasz w gotowej zupie. Takie warzywa możesz oczywiście wykorzystać do sałatki jarzynowej lub kotletów warzywnych. Marchewkę natomiast kroję w kostkę lub ścieram na tarce do warzyw i pozostawiam w zupie.

Kiedy wrzucić szczaw do zupy? Jaki szczaw do zupy szczawiowej?

Szczaw płuczę pod bieżącą wodą. Usuwam ogonki i odrzucam brzydkie listki. Z porcji 500 g świeżego szczawiu, po usunięciu części listków i łodyg zostało mi około 400 g. Następnie siekam szczaw drobno za pomocą ostrego noża. Wrzucam szczaw do gotującej się zupy i gotuję przez 5 do 10 minut, także na małym ogniu. Pod koniec sprawdzam smak zupy i ewentualnie doprawiam solą lub świeżo zmielonym pieprzem. Ja najczęściej dodaję jeszcze 2 – 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu oraz odrobinę soli.

Jaki szczaw do zupy szczawiowej?
Do zupy szczawiowej oczywiście najlepszy jest świeży szczaw. Możesz również użyć szczawiu sklepowego ze słoiczka. Pamiętaj, że szczaw ze słoiczka jest słony i ma wpływ na smak zupy. Świeży szczaw możesz kupić w sklepie lub samodzielnie zebrać na łące z dala od dróg i pól uprawnych.

Co się daje i jak zagęścić zupę szczawiową?

Do zupy szczawiowej obowiązkowo dodaję 1 jajko. Nie każdy pewnie wie, ale szczaw jak sama nazwa wskazuje, ma działanie oczyszczające. Oczyszcza organizm także z minerałów w tym z wapnia. Aby zneutralizować ten skutek uboczny, dodajemy do zupy ugotowane na twardo jajko, bogate w wapń i związki mineralne.

Na 1 porcję daję 1 jajko przekrojone na pół. Gotuję zazwyczaj więcej, bo domownicy lubią dokładać kolejne 🙂 Zobacz jak oraz ile gotować jajka na twardo. Jajka po ugotowaniu odcedzam z wrzątku i zalewam zimna wodą, aby całkowicie ostygły. Następnie obieram ze skorupek i przekrawam w poprzek na pół, ewentualnie w kostkę dla dzieci.

Babcina zupa szczawiowa była zawsze gęsta i syta. Kiedyś zupa była najczęściej głównym daniem obiadowym. Babcia oprócz wspomnianych jajek, zagęszczała zupę dużą ilością warzyw. Pamiętam, że dodawała także śmietanę i mąkę. W tym celu do salaterki wlewam 3 łyżki wody i wsypuję 1 pełniejszą łyżkę mąki. Całość mieszam, dodaję śmietanę i ponownie mieszam. Następnie dodaję kilka łyżek gotującej się zupy i mieszam. Zawartość zahartowanej mąki i śmietany dodaję stopniowo do garnka z zupą i mieszam. W przeciwnym razie śmietana po bezpośrednim dodaniu do garnka z zupą, by się zwarzyła.

W zależności od upodobań smakowych możesz pominąć lub zwiększyć ilość mąki. Tak samo jest oczywiście ze śmietaną. Ja np nie zabielam zupy w garnku, lecz indywidualnie na talerzu. Powody są dwa. Przede wszystkim taka zupa jest mniej trwała (przeczytaj artykuł wekowanie zupy) i nie każdy przepada za zabielaną zupą.

Życzę smacznego i polecam także moje pozostałe zupy domowe.

Tradycjny barszcz ukraiński to pracochłonna zupa, dlatego czasami korzystam z uproszczonego przepisu. W ekspresowej wersji korzystam z białej fasoli w puszce. Co dom to inna wersja i modyfikacje składników. Zobacz jak ja w prosty sposób gotuję barszcz ukraiński, gdy zależy mi na czasie i jednocześnie dobrym smaku.

Prosty barszcz ukraiński – składniki.

Kaloryczność: 47 kcal w 100 g zupy.

• 1 ćwiartka z kurczaka
• 2 marchewki
• kawałek selera
• 1 pietruszka
• pół niedużej kapusty pekińskiej
• 2 buraki czerwone
• pół puszki białej fasoli
• 400 g ziemniaków
• 3 litry wody
• 2 liście laurowe
• 3 ziela angielskie
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• 3 łyżki posiekanej natki pietruszki
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny

Sposób wykonania prostego barszczu ukraińskiego.

Do przygotowania zupy potrzebować będziemy przede wszystkim dużego garnka, tarki do warzyw, łyżki cedzakowej.
Przed przystąpieniem do gotowania, przeczytaj dokładnie opis i zaplanuj etapy wykonywania. W opisie podaję także zamienniki składników, które możesz użyć.

Gotowanie barszczu czerwonego zaczynam od przygotowania wywaru na mięsie z kurczaka. Możesz oczywiście użyć innego mięsa, np. żeberek wieprzowych.

Ćwiartkę z kurczaka myję pod bieżącą wodą, wrzucam do garnka i wlewam 3 litry wody. Zagotowuję. Gdy zupa zacznie się gotować, zmniejszam ogień tak, aby się lekko bulgotało i gotuję przez 60 minut. Podczas gotowania na wierzchu wypływa szum, który usuwam za pomocą sita lub łyżki cedzakowej.

W tym czasie obieram: marchewkę, seler i pietruszkę. Kroję obrane warzywa na 2 częsci i wrzucam wraz z ziarnami pieprzu czarnego, zielem angielskim i liśćmi laurowymi do gotujęcego się wywaru mięsnego. Gotuje na wolnym ogniu przez kolejne 30 minut.

Po tym czasie wyjmuje warzywa i mięso. Warzywa kroje w kostkę, zaś z mięsa usuwam ewentualne skórki lub kości i dzielę na mniejsze kawałki. Pokrojone warzywa oraz mięsko odstawiam na talerzu i dodaję później do zupy na sam koniec.

Ziemniaki obieram i kroję w kostkę. Buraki obieram i ścieram na grubych oczkach. Pokrojone ziemniaki oraz buraki dodaję do zupy i gotuję przez około 10 minut. Barszcz czerwony doprawiam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym.

Następnie kapustę pekińską szatkuję drobno i dodaję do zupy wraz z odsączoną, białą fasolą z puszki. Całość gotuję jeszcze przez około 15 minut oczywiście do momentu, aż kapustą, ziemniaki i buraki będą miękkie. Na koniec do zupy dodaję pokrojoną wcześniej: marchewkę, pietruszkę, seler oraz mięso. Wierzch posypuję posiekaną natką pietruszki.

Po zagotowaniu zupa jest gotowa do spożycia.

Zobacz także:

Barszcz czerwony

Wskazówki.

Barszcz czerwony możesz także zabielić śmietaną kwaśną 18 %. Pamiętaj oczywiście, aby ją wcześnij zahartowąć. W tym celu do salaterki dodaj kilka łyżek śmietany oraz kilka łyżek gorącej zupy. Całość wymieszaj i powoli wlewając, wymieszaj w garnkiu z zupą.
Zamiast białej fasoli możemy dodać fasolki szparagowej.
Aby nadać ostrzejszego smaku, możemy dodać także 1 łyżkę octu spirytusowego lub 2 łyżki octu winnego np domowego octu jabłkowego.
Piękny kolor i bogaty smak uzyskasz dodając także z wyczuciem koncentretu lub przecieru pomidorowego.

Sprawdź kaloryczność zup.

Życzę smacznego.

Zupę zrobisz z tanich i dostępnych w domu warzyw na bazie bulionu lub wody. Koniecznie wypróbuj. Niby zwyczajne składniki, a smak pozostaje długo w pamięci. Zapraszam po sprawdzony przepis.

Składniki na krem z białych warzyw.

Podane składniki są na 6 porcji. Danie: wegetariańskie, wegańskie, bezglutenowe. Warzywa mogą być świeże lub mrożone. Waga warzyw podana jest przed obraniem. Kaloryczność: 88 kcal w 100g. Sprawdź tabelę kaloryczności zup.

• 500 g kalafiora
• 500 g ziemniaków
• 250 g pora (biała część)
• 500 g cebuli
• 200 g pietruszki
• 200 g selera
• 2 ząbki czosnku
• 1 litr bulionu lub wody
• 4 łyżki oliwy
• 200 ml śmietanki kremówki
• pestki dyni do obsypania zupy

Zupę wykonałam na bazie podanych białych warzyw. Możesz także dodać: ciecierzycę i białą fasolę z puszki (obie pod koniec gotowania), kalarepkę (wraz z ziemniakami). Jeśli nie masz słodkiej śmietanki, to możesz ją zastąpić kwaśną śmietaną 18%, ale po zahartowaniu. Możesz także użyć gęstego mleczka kokosowego.

Przyprawy: 2 łyżeczki soli, świeżo zmielony pieprz czarny oraz gałka muszkatołowa do smaku.

Sposób wykonania kremu z białych warzyw.

Do ugotowania kremu potrzebować będziemy garnka z grubszym dnem, najlepiej 4 – 5 litrowego. Zupę wykonasz w 35 minut. Przed przystąpieniem do gotowania zupy, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz poszczególne etapy.

Krok 1.
Cebulę obieram i kroję w kostkę, białą część pora kroję w drobne pół talarki. Czosnek siekam w drobną kostkę.

Krok 2.
W garnku o pojemności ok 4 – 5 litrów rozgrzewam oliwę, a następnie wrzucam cebulę i pora. Smażę przez około 7 – 8 minut na niedużym ogniu, tak aby warzywa się zeszkliły ale nie zbrązowiały. Następnie dodaje czosnek i jeszcze chwilę całość przesmażam.

Krok 3.
Następnie całość zalewam wodą lub bulionem warzywnym / drobiowym. Ja użyłam wody. Podnoszę temperaturę podgrzewania garnka i dodaję kolejne warzywa, a więc: obrane i pokrojone w kostkę: ziemniaki, seler, pietruszkę oraz różyczki kalafiora. Wszystko dodaję w tym samym momencie, ponieważ drobno pokrojone warzywa są miękkie w podobnym czasie. Następnie zmniejszam ogień.

Krok 4.
Zupę krem z białych warzyw gotuję przez około 20 – 25 minut, do momentu aż warzywa będą miękkie.

Krok 5.
Całość doprawiamy solą, pieprzem, gałka muszkatołowa i dodaję śmietanę. Gotową zupę miksuje za pomocą blendera, aż uzyskam aksamitny krem z białych warzyw. Jeśli chcesz możesz rozcieńczyć zupę bulionem, wodą, śmietanką lub mlekiem. Ja lubię gęste kremy. Sprawdzam smak i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.

Podaję posypaną pestkami dyni, które prażę na suchej patelni. Możesz także posypać pestkami słonecznika lub migdałami. W wersji sytej pasuje także dodanie podsmażonego boczku lub szynki parmeńskiej. Wymienione dodatki urozmaicają końcowy wygląd oraz przełamują aksamitny smak zupy. Wspaniale rozgrzewa z dodatkiem odrobiny świeżego imbiru.

Krem z białych warzyw jest aksamitnie gładki. Smakuje dzieciom i o dziwo mężowi, który nie przepada za gęstymi kremami. Powiedział, że to najlepszy krem jaki jadł w życiu :-). Krem z białych warzyw bardzo często gości na moim stole. Jeszcze nigdy nie została na drugi dzień! Smacznego.

Sprawdź także krem z dyni i pomidorów.

W polskiej tradycji zupę podajemy na pierwsze danie obiadowe. Są bardzo proste i szybkie w przygotowaniu. Doskonale rozgrzewają. Kaloryczność zup zależy oczywiście od rodzaju składników użytych podczas gotowania. Są nimi głównie: warzywa oraz sztuki mięsa. Czasami zawierają dodatki takie jak: mąkę, śmietanę, jajko, ryż (zobacz jak ugotować ryż), ziemniaki, kaszę. Pierwsze danie może mieć postać płynną, półpłynną bądź kremu. Wszystko to ma zasadniczy wpływ na ilość kalorii na talerzu.

Zaletą spożywania zup na pierwsze danie jest fakt, że doskonale zapychają miejsce w żołądku. Dzięki temu przede wszystkim ograniczają ilość spożywanego drugiego dania, które jest zdecydowanie bardziej kaloryczne.

Wbrew pozorom zupy owocowe posiadają więcej kalorii niż nie jedna zupa oparta na warzywach. Jesteście zaskoczeni? Sprawdźcie koniecznie poniższe zestawienie.

Tabela kalorii najpopularniejszych zup.

W zestawieniu podaję ilość kalorii na 100 g zupy. Lista uporządkowana jest rosnąco od najmniej do najbardziej kalorycznych zup.

Najmniej kaloryczne zupy:
Krem z cukinii – 20.
Ogórkowa – 22.
Cebulowa – 23.
Pieczarkowa – 25.
Szczawiowa – 27.
Kapuśniak – 28.
Jarzynowa – 28.
Zupa z dyni – 28.

Pomidorowa – 30.
Grzybowa – 30.
Ogonowa – 30.
Krem z pomidorów – 35.
Cebulowa z serem – 35.

Zalewajka – 40.
Rosół drobiowo wołowy – 45.
Owocowa – 45.
Barszcz ukraiński – 47.
Pomidorowa z ryżem – 48.

Średnio kaloryczne zupy:
Gulaszowa – 50.
Krem z brukselki – 52.
Kapuśniak z mięsem – 55.
Zupa z soczewicy – 55.
Barszczyk czerwony – 55.

Kalafiorowa – 60.
Pomidorowa z makaronem – 60.
Brokułowa na rosole – 65.

Fasolowa – 70.
Zupa krem z dyni i pomidorów – 70.
Chłodnik z botwinki – 75.
Grochowa – 78.

Serowa – 80.
Barszcz z uszkami – 85.
Rosół z uszkami z mięsem – 86.
Brokułowa – 88.

Zupa nic – 90.
Krupnik – 90.
Barszcz biały – 93.

Najbardziej kaloryczne zupy:
Żurek z kiełbasą – 110.
Zupa z oscypkiem – 160.
Botwinka z jajkiem – 175.
Zupa z pesto – 260.

Przeciętna porcja zupy to 300 g. Przykładowo głęboki talerz krem z cukinii to zaledwie 60 kcal. Najbardziej kaloryczne są oczywiście dodatki do zupy takie jak: mięso, ser, śmietana, ziemniaki, ryż, kasza, jajka, mąka i makaron. Sprawdź dział pyszne zupy na moim blogu kulinarnym. Jeśli chcesz na dłużej zachować świeżość zupy, przeczytaj poradnik: wekowanie zup.

Jeśli koniecznie chcesz odchudzić zupę, wystarczy że wstawisz ją po ostudzeniu do lodówki i zdejmiesz łyżką warstwę oczek tłuszczu.

Przyznam szczerze, że lepienie uszek do przyjemnych nie należy, ale smak świątecznego rosołu wynagradza nam włożony trud. To także świetna okazja, by wspólnie z dziećmi ulepić uszka lub małe pierożki jak na zdjęciu. Podaję oczywiście sposób wykonania małych pierożków oraz uszek. Zapraszam.

Składniki na rosół i uszka:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność potrawy: 86 kcal w 100ml.

Rosół:

• 500 g mięsa (wołowe lub drobiowe)
• 500 g włoszczyzny (marchewka, pietruszka, por, seler)
• 3 litry wody
• pół średniej cebuli
• 1 listek laurowy
• 5 ziaren ziela angielskiego
• sól i pieprz do smaku

Farsz do uszek:

• 500 g ugotowanego mięsa z rosołu
• 1/3 – 1/4 szklanki ciepłego rosołu
• 2 ząbki czosnku
• pół średniej cebuli
• tłuszcz do szklenia cebulki i czosnku
• sól i pieprz do smaku

Ciasto na uszka:

• 3 szklanki mąki pszennej
• 30 g miękkiego masła lub 2 łyżki oleju
• szklanka gorącej wody
• 1 średnie jajko
• łyżeczka soli

PS. Do ciasta dodaję jajko, dzięki temu uszka nie rozpadają się podczas gotowania.

Sposób wykonania rosołu oraz uszek z mięsem.

Do wykonania rosołu z uszkami potrzebować będziemy: dwóch garnków, łyżki cedzakowej, maszynki do mielenie mięsa, miski oraz blatu kuchennego lub stolnicy. Przed ugotowaniem potrawy, przeczytaj dokładnie opis. Podaję różne warianty i składniki. Dodatkowo zaplanujesz etapy przygotowywanie zupy i uszek.

Gotuję rosół.

Klarowny i esencjonalny rosół wymaga kilku godzin powolnego gotowania. Do większego garnka wlewam wodę i wsypuję sól. Mięso oczywiście płuczę i wrzucam do garnka z wodą. Całość zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam moc palnika, aby woda tylko lekko bulgotała. Za pomocą łyżki cedzakowej usuwam tworząca się na wierzchu pianę.

Warzywa obieram, myję i kroję na mniejsze kawałki. Marchewkę kroję w talarki. Pietruszkę, pora i seler kroję w ćwiartki.

Gdy mięso zacznie być miękkie, wrzucam pokrojone warzywa. Dodaję listek laurowy, ziele angielskie oraz do smaku świeżo zmielony pieprz. Na patelni lub nad ogniem zarumieniam cebulę i wrzucam do garnka. Rosół gotuję na małym ogniu do czasu, aż zmiękną warzywa.

Następnie wyłączam ogień. Wyjmuję mięso, które posłuży mi jako składnik farszu. Jeśli chcesz czysty rosół, wyjmij za pomocą łyżki cedzakowej także ugotowane warzywa oraz listek laurowy i ziele angielskie.

Przygotowuję uszka z mięsem do rosołu.

Ugotowane mięso z rosołu mielę w maszynce. Jeśli nie masz maszynki, to możesz oczywiście użyć blendera lub melaksera. Cebulę oraz czosnek kroję w drobną kostkę. Na rozgrzany tłuszcz (olej lub smalec) wrzucam pokrojoną cebulkę i podsmażam na średnim ogniu przez kilka minut, aż się zeszkli. Na minutę przed końcem szklenia, wrzucam posiekany czosnek.

Zmielone mięso mieszam z zeszkloną cebulką i czosnkiem. Oprószam solą i pieprzem do smaku. Całość mieszam ręką i stopniowo dolewam 1/3 – 1/4 szklanki ciepłego rosołu, którego dodaję odrobinę, aby zwilżyć farsz. Nie może on jednak być za mokry. Lepiej wlać mniej rosołu niż za dużo. Jeśli lubisz, możesz także doprawić ulubionymi przyprawami np. gałką muszkatołową, papryką, majerankiem czy imbirem.

Z podanych składników na ciasto zagniatam ręcznie przez około 5 minut ciasto na uszka. Jeśli masz czas, zalecam przykryć ściereczką i odstawić ciasto na 15 – 30 minut, aby odpoczęło. Następnie na podsypanym mąką blacie, wałkuję na cienkie placki. Wykrawam np za pomocą większego kieliszka kółka. Ciasto rozciągam delikatnie w palcach, nakładam farsz i lepię uszka lub pierożki. Najprościej jest po nałożeniu farszu zlepić pierożek, złożyć na pół i zlepić oba końce.

Druga metoda tworzenia uszek polega na wycięciu nożem kwadratów z ciasta. Wstępnie na środek nakładam łyżką porcję wilgotnego farszu. Sklejam po ukosie w kształt trójkąta. Następnie sklejam dwa przeciwległe końce trójkąta i otrzymuję uszko, które odkładam na blat oprószony mąką.

W garnku zagotowuję osoloną wodę i wrzucam przygotowane uszka lub pierożki do wrzątku. Gotuję na średnim ogniu partiami co jakiś czas mieszając, aby się nie sklejały. Gdy uszka wypłyną na powierzchnię, gotuję jeszcze przez 2,5 minuty i wyławiam za pomocą łyżki cedzakowej. Następnie płuczę na durszlaku pod bieżącą, chłodną wodą. Jeśli chcesz przechować uszka na następny dzień, posmaruj je olejem, aby się nie skleiły. Tak przygotowane uszka możesz także zamrozić. W tym celu umieszczam tackę w zamrażalce na 30 minut. Następnie przekładam do woreczków i przechowuję w zamrażalce. Zamrożone uszka wrzucamy bez rozmrażania do wrzącej wody.

Rosół z uszkami podaję gorący, zaraz po zrobieniu. Na talerz układam kilka sztuk uszek i zalewam gorącym rosołem. Jeśli lubisz, możesz także oprószyć posiekaną natką pietruszki. Zobacz także zupę brokułową na rosole. Smacznego.

Poznaj idealną zupę kremową z dyni, o której przepis prosi każdy, kto ją spróbował. Tak było i ze mną, gdy spróbowałam ją pierwszy raz na obiedzie u siostry. Ma idealnie wyważony smak i piękny kolor. Do tego jest aksamitnie delikatna i syta. Sekret tkwi w zapiekaniu warzyw. Gładki krem dyniowo pomidorowy przypadnie do gustu dla dzieci i dorosłych. Zupa dyniowa jest coraz popularniejsza w Polsce. Zapraszam do wypróbowania przepisu.

Zupa dyniowa idealnie wpisuje się w dietę: wegetariańską, wegańską, bezglutenową.
W 100g pomidorów jest 17,7 kcal
W 100g dyni jest 26,1 kcal

Kaloryczność zupy dyniowo pomidorowej: 70 kcal w 100g. Z fantastycznego warzywa jakim jest bez wątpienia dynia, przyrządzisz także ciasto dyniowe lub placki.

Zupa krem z dyni i pomidorów – składniki.

• 2 kg dyni (po obraniu ze skóry i bez pestek zostaje nam 1kg) *
• 300g pomidorów
• 1 cebula
• ząbek czosnku
• 2 szklanki wody lub bulionu warzywnego
• pół łyżeczki soli,
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• łyżeczkę mielonego imbiru (lub kilka cm starowanego świeżego imbiru)
• 2 – 3 łyżki oliwy z oliwek
• dodatkowo 100 ml śmietanki 30% lub kwaśnej śmietany.
• Możemy wykorzystać do zupy każdą odmianę jadalnej dyni. Najlepsza jednak jest okrągła dynia Hokkaido, która charakteryzuje się intensywnie pomarańczową skórką i złotym miąższem. Dynia najlepsza jest na przełomie września i października, kiedy dojrzewa i robi się słodka. Do zupy wybieram nie przerośnięte dynie.

Sposób wykonania zupy krem z dyni i pomidorów.

Do ugotowania zupy potrzebujemy dwukilogramowej dyni, czyli 1 kg dyni już gotowej (po oczyszczonej ze skóry, pestek i białego miąższu). Dynie kroję w paski o grubości 2 cm.
Pomidory (u mnie 3 sztuki śliwkowych) zalewam wrzątkiem, obieram ze skórki i kroję w plastry o grubości 1,5 – 2cm .
Cebulę i czosnek obieram i kroję w kostkę.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Naczynie żaroodporne smaruję oczywiście oliwą i układam w nim pokrojone warzywa. Kolejność jest następująca: dynie na spodzie, potem pomidory i na wierzch cebulę z czosnkiem.

Naczynie z warzywami przykryłam pokrywką (można też użyć folii aluminiowej, choć staram się z niej nie korzystać). Zapiekam 45 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni z grzałką góra i dół.

Warzywa po zapieczenie przenoszę do garnka.

Zalewam 2 szklankami gorącej wody. Mieszam dokładnie, wstawiam na mały ogień i podgrzewam przez około 10 minut.

Następnie zupę miksuje blenderem na gładki krem. Całość doprawiam do za pomocą soli i świeżo zmielonego pieprzu. Dodaje także imbir do smaku.

Do zupy możesz dodać także około 100 ml śmietanki 30%. Moja wersja zupy jest odchudzona. Śmietankę dodaję na koniec w trakcie doprawiania. Zamiast dwóch szklanek wody możemy dać dwie szklanki bulionu warzywnego. Zupa jest wówczas bardziej aromatyczna i syta. Wymaga jednak więcej pracy, chyba że mamy zapas bulionu w lodówce. Smacznego.

Sprawdź także moje pozostałe pyszne zupy domowe.

Składniki:

Kaloryczność botwinki z jajkiem: 175 kcal w 100g.

• 2 litry wody
• 200g porcji mięsa drobiowego (skrzydełka, udko, szyjka) *
• 1 duży lub 2 średnie pęczki botwiny z buraczkami
• 3 średniej wielkości ziemniaki
• 2 średnie marchewki
• 1 średni korzeń pietruszki
• pół korzenia selera
• 2 łyżki oleju roślinnego
• 1 średnia cebula
• 3 liście laurowe
• 5 ziaren ziela angielskiego
• 1 łyżka octu
• do smaku: sól i świeżo zmielony pieprz czarny

Dodatkowo:

• 1 lub 2 jajka na talerz zupy
• po 1 łyżce śmietany lub jogurtu naturalnego do zabielenia (oczywiście opcjonalnie)
• koperek do posypania

(*) Botwinka powinna być lekką zupą. Dlatego wywar mięsny jest opcjonalny. Botwinkę z pewnością możesz ugotować na samym wywarze z warzyw. Wówczas dodaj 1 łyżkę masła i 1 łyżkę oleju roślinnego. Jest to jedna z łatwiejszych zup, która smakuje niemal każdemu.

Botwinka z jajkiem – sposób wykonania.

Zupę przygotujesz w 30 minut. Do jej wykonania potrzebować będziesz jedynie garnka, ostrego noża oraz deski do krojenia.

200g mięsa porcji rosołowej (do wyboru skrzydełka, udko, szyjka) myję pod bieżącą wodą.

Obieram selera, marchewkę oraz pietruszkę i kroję w pół centymetrową kostkę lub plasterki.

Do garnka wlewam 2 litry wody i wsypuję 3 liście laurowe oraz 5 ziaren ziela angielskiego. Wrzucam także przygotowaną porcję rosołową oraz pokrojone warzywa. Gotuję na małym ogniu przez 15 minut od czasu zagotowania.

Botwinkę kroję następująco: liście drobno siekam, łodygi kroję na pół centymetrowe kawałki, a dokładnie umyty i wyszorowane buraki przekrawam w pół centymetrowe plasterki.
Ziemniaki obieram, płuczę w wodzie, kroje w ćwiartki. Do gotującego się od 15 minut wywaru wrzucam pokrojone ziemniaki oraz same buraczki (jeszcze bez łodyg i liści). Łodygę i liście wrzucam na sam koniec, aby nie straciły pięknego koloru.

Cebulę obieram i kroję w piórka. Na rozgrzaną patelnię wlewam 2 łyżki oleju roślinnego i podsmażam pokrojoną cebulę. Po 5 minutach od wrzucenia buraczków i ziemniaków, wrzucam także podsmażoną cebulkę. Po kolejnych 5 minutach gotowania wrzucam pokrojone łodygi botwinki. Następnie po 5 minutach wrzucam posiatkowane liście botwinki. Wlewam 1 łyżkę octu i całość doprawiam do smaku solą oraz pieprzem. Gotuję cały czas na małym ogniu jeszcze przez 3 minuty.

Botwinkę podaję na gorąco z ugotowanym na twardo jajkiem. Zabielam także śmietaną lub jogurtem naturalnym i posypuję koperkiem.

Tak przygotowaną botwinkę uwielbia moja rodzinka. Mam nadzieję, że Tobie także posmakuje :-). Smacznego!

Wskazówki.

Jajka na twardo gotuję w trakcie robienia zupy. Możesz je także ugotować gotować w dowolnym momencie szykowania zupy lub też po ugotowaniu zupy.

Zobacz także mój praktyczny poradnik: jak wekować zupy.

Zupa z botwinki, którą dziś polecam, nazywana jest potocznie także botwinkowa lub botwinka. To wyśmienita zupa z buraczków oraz ich łodyg i liści. Botwinkę możemy z pewnością przyrządzać przez całe lato. W upalne dni na jej bazie przygotowujemy chłodnik :-). Aby zachować smak letniej botwinki w zimowe dni dużą ilość botwinki kroję i mrożę.

Wekowania zup w słoikach nauczyła mnie mama. Poznaj proste metody, szczegółowe opisy oraz praktyczne wskazówki dotyczące wekowania, pasteryzacji i tyndalizacji zup domowych.

Spis treści:

• Wekowanie, a pasteryzacja – co musisz wiedzieć?
• Jak wekować zupy w słoiku?
• Zupy mięsne i tyndalizacja dla bezpieczeństwa
• Wskazówki
• Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Na zdjęciu powyżej jest zupa pomidorowa – przepis na moim blogu.

Wekowanie, a pasteryzacja – co musisz wiedzieć?

Wiele osób myli te pojęcia. Wlanie gorącej zupy do słoika i odwrócenie go do góry dnem to nie jest pełna pasteryzacja. To jedynie zamknięcie próżniowe. Taka zupa wytrzyma w lodówce kilka dni (podobnie jak w garnku).

Aby zupa była bezpieczna przez tygodnie lub miesiące (i mogła stać w szafce), słoik musi zostać poddany działaniu wysokiej temperatury przez określony czas, czyli pasteryzacji (gotowaniu słoika). W przypadku zup mięsnych konieczna jest nawet tyndalizacja (pasteryzacja wielokrotna).

Jak wekować zupy w słoiku?

Wekowania zup nauczyła mnie mama. Regularnie korzystam z jej wskazówek, którymi dziś się z Wami podzielę. Czynność oczywiście jest bardzo prosta, wystarczy stosować się do kilku kluczowych zasad. Wekowanie zup w słoiku dzielę na trzy główne etapy. Zobacz jak krok po kroku poprawnie zawekować ulubioną zupę. Przeczytaj koniecznie wskazówki na samym dole artykułu.

Krok 1 – przygotowuję słoiki i zakrętki

Słoiki i zakrętki do wekowania muszą być szczelne. Sprawdzam czy zakrętki nie są powyginane i dobrze zakręcają się na słoiku. Słoiki i nakrętki myję w zmywarce lub ręcznie. Następnie wyparzam. Wlewam wrzątek do słoika i na nakrętki. Wrzątek wlewam do innego słoja. Następnie wycieram słoiki do suchości.

Kolejną metodą jest wyparzanie słoików w piekarniku. Słoiki wkładam do chłodnego piekarnika i nastawiam grzanie na 180 stopni C. Od chwili gdy piekarnik nagrzeje się, trzymam w nim słoiki około 15 minut. Dzięki tej metodzie nie trzeba wycierać słoików.

Do wekowania doskonale nadają się znane z czasów PRL słoiki z gumką i szklanym wieczkiem. W tym przypadku także wyparzam słoik, wieczko oraz gumkę. Klamry zamykającej nie trzeba wyparzać.

Krok 2 – napełniam słoiki i pasteryzuję

Do wyparzonych i suchych słoików można wlewać zupę. Wieczko i miejsce na zakręcenie musi być koniecznie suche. Przed zakręceniem słoika za pomocą papierowego ręcznika wycieram zakrętkę oraz gwint słoika.

Zupa do wekowania musi być przede wszystkim wrząca nalewana prosto z garnka.

1. Zupę zagotowuję (musi być wrząca).
2. Wlewam zupę do wyparzonych słoików za pomocą chochli i szerokiego lejka. Zostawiam ok. 2 cm wolnej przestrzeni od góry.
3. Dokładnie czyszczę gwint słoika ręcznikiem papierowym (musi być suchy i nie może być tłusty!).
4. Mocno zakręcam wyparzoną i suchą nakrętką.

Teraz mamy dwie możliwości:

• Wersja „szybka” do lodówki na kilka dni. Odwracam słoik do góry dnem i zostawiam do wystygnięcia pod kocem. Taką zupę trzymam w lodówce max. 7 dni.
• Wersja „na zapas” pasteryzacja. Wstawiam zakręcone słoiki do garnka wyłożonego ścierką. Zalewam gorącą wodą do 3/4 wysokości i gotuj przez 20-30 minut. Dzięki temu zupa wytrzyma w lodówce 3-4 tygodnie.

Krok 3 – sprawdzam słoiki

Zaraz po ostygnięciu zupy w słoikach, sprawdzam czy wekowanie przebiegło poprawnie. Przede wszystkim pokrywka musi być zassana i nic nie może wyciekać. Teraz mam pewność, że zupa trzymana w lodówce postoi maksymalnie 2 tygodnie. Najczęściej trzymam zawekowane zupy do 5-7 dni, ponieważ z czasem tracą swój smak i aromat. Przed otwarciem słoika do spożycia, sprawdzam czy wieczko jest wklęsłe.

Przepis na dobry krupnik

Zupy mięsne i tyndalizacja dla bezpieczeństwa

Jeśli wekujesz zupy na wywarze mięsnym (rosół, grochówka, krupnik na żeberkach), zwykła pasteryzacja to za mało. Nie zabije ona przetrwalników bakterii, w tym groźnego jadu kiełbasianego. Aby przechowywać takie zupy poza lodówką (np. w szafce), konieczna jest tyndalizacja, czyli pasteryzacja w 3 cyklach co 24 godziny:

• Dzień 1: gotuj słoiki 60 minut.
• Dzień 2: gotuj słoiki 40 minut.
• Dzień 3: gotuj słoiki 30 minut.

To pracochłonne, ale daje 100% pewności, że zupa mięsna w słoiku jest bezpieczna nawet przez pół roku.

Wskazówki

Na zdjęciu powyżej jest zawekowana zupa ogórkowa – przepis na moim blogu. Pasteryzować możesz każdą, domową zupę. Sprawdź dział pyszne zupy.

Składniki:

• 2 litry rosołu drobiowego
• 250g brokułów
• 400g ziemniaków

Dodatkowo:

• przyprawy do smaku (jeśli uznasz, że Twój rosół jest za słabo przyprawiony)
• śmietana do zabielenia (2-3 łyżki kwaśnej śmietany 18%) oczywiście w temperaturze pokojowej,
• warzywa: marchewkę, pietruszkę, seler (jeśli we wczorajszym rosole ich brakuje)

Kaloryczność zupy brokułowej: 65 kcal / 100g

Sposób wykonania zupy brokułowej na rosole.

Bazą większości zup jest wywar na mięsie. Wykorzystałam rosół drobiowy z wczorajszego obiadu. Za pomocą cedzaka wyjęłam nadmiar zieleniny, warzywa z rosołu oraz porcje drobiowe. Z porcji drobiowych usunęłam kości oraz skórki i odłożyłam je na oddzielny talerz wraz z warzywami z rosołu.

Ziemniaki obrałam, umyłam, pokroiłam w kostkę i wrzuciłam do garnka z rosołem. Zupę podgrzewam na średnim ogniu. W tym czasie myję brokuły, a następnie za pomocą noża odcinam różyczki. Wrzucam je do gotującej się zupy i gotuję do czasu, aż ziemniaki będą miękkie. Przybliżony czas gotowania około 20 minut. Uważaj, aby ziemniaki oraz brokuły nie rozgotowały się. Pod koniec gotowania wrzucam do zupy wyłowione wcześniej mięso kurczaka oraz warzywa (głównie marchewka).

Zupa brokułowa na bazie rosołu jest już gotowa do podania. Po zmiksowaniu, otrzymasz zupę krem. Z pewnością zupa jest bardzo prosta i szybka w wykonaniu. Wyśmienity smak, który uwielbiają szczególnie dzieci. Nawet niejadki nie grymaszą na jej widok. Smacznego.

Wskazówki.

Jeśli uznasz, że w rosole jest za mało warzyw (marchewka, pietruszka, seler) to obierz je, umyj , pokrój w talarki lub kostkę i dodaj do zupy wraz z ziemniakami.

Jeśli lubisz zabielone zupy to oczywiście możesz dodać kwaśnej śmietany 18%. Pamiętaj, by użyć śmietany w temperaturze pokojowej oraz zahartowaniu jej. W tym celu do porcji 2-3 łyżek śmietany wlewam 1 łyżkę gorącej zupy i całość mieszam ze sobą. Dzięki temu śmietana nie zwarzy się w zupie. Zahartowaną śmietanę dodaję do garnka z zupą, całość mieszam i zdejmuję z ognia.

W internecie można znaleźć wiele uproszczonych wersji tej zupy, jednak ten przepis to 100% tradycji z mojego regionu. Nie jest to zwykła zupa grzybowa. To esencjonalny i szlachetny wywar na bazie soku z kiszonej kapusty, który wymaga czasu i serca. To z pewnością pracochłonna potrawa wigilijna, która zachwyca swym oryginalnym, kwaśnym smakiem i oczywiście aromatem suszonych grzybów. Panowie doceniają jej smak na drugi dzień świąt 🙂

Zupę przygotowuję tylko raz w roku, dlatego w atmosferze świąt nieziemsko smakuje. Do przygotowania kwasu grzybowego używam domowej kapusty kiszonej oraz suszonych borowików i podgrzybków.

• Czas przygotowania (praca własna): 30 minut.
• Czas oczekiwania: min. 12 godzin (moczenie grzybów – najlepiej całą noc).
• Czas gotowania: ok. 90 minut (gotowanie kapusty i wywaru).
• Liczba porcji: duży garnek (ok. 4 litry / 10–12 porcji).
• Kaloryczność: niska (ok. 60 kcal w 250 ml).
• Dieta: wegańska, postna.
• Poziom trudności: łatwy, ale czasochłonny.

Składniki:

• 4 litry wody + 2 szklanki do namoczenia grzybów
• 2 kg domowej kiszonej kapusty
• 200 g kaszy gryczanej
• 4 garści suszonych szlachetnych grzybów
• 1 duża cebula około 250 – 300 g
• olej do zeszklenia cebuli

Przyprawy:

• sól
• świeżo zmielony czarny pieprz

Sposób wykonania wigilijnej kwasu grzybowego (kwaśnicy)

Do zupy wigilijnej używam przede wszystkim dobrej jakości, domowej i kwaśnej kapusty kiszonej. To podstawowy składnik, od którego z pewnością zależy ostateczny smak potrawy.

Planowanie. Pamiętaj, aby grzyby zalać wodą dzień przed planowanym gotowaniem (np. 23 grudnia wieczorem). Samą zupę warto ugotować rano w Wigilię, by smaki zdążyły się „przegryźć” do kolacji.

Krok 1 – moczę suszone grzyby

Dzień przed przygotowaniem zupy, w chłodnym miejscu w misce moczę suszone grzyby (4 garści) w 2 szklankach wody. Większe grzyby przekrawam na ćwiartki. Najlepsze są borowiki lub podgrzybki (upewnij się, że pochodzą z pewnego źródła).

Polecam mój poradnik jak moczyć suszone grzyby https://ania-gotuje.pl/przepis/moczenie-grzybow-jak-dlugo-moczyc-suszone-grzyby/

Krok 2 – gotuję wodę z kapustą kiszoną

Do dużego garnka wlewam 4 litry wody i gotuję 2 kg kwaśnej kapusty kiszonej, aż zrobi się miękka.

Krok 3 – odcedzam ugotowaną kapustę

Gdy kapusta będzie już miękka, zlewam wywar do innego garnka i na durszlaku odcedzam do niego skapujący sok z kapusty. Odcedzonej kapusty nie wyrzucam – używam jej do farszu pierogów z kapusty i grzybami lub krokietów.

Krok 4 – dodaję namoczone suszone grzyby

Do garnka z wywarem po kiszonej kapuście dodaję namoczone grzyby wraz z wodą, w której się moczyły. Gotuję, aż grzyby staną się miękkie.

Krok 5 – dodaję kaszę gryczaną

Pod koniec gotowania wsypuję kaszę gryczaną (200 g) i gotuję przez około 15 minut.

Ważna uwaga. Gotowanie kaszy w kwaśnym środowisku trwa nieco dłużej niż w zwykłej wodzie, ponieważ kwas spowalnia mięknięcie ziaren. Gotuj na wolnym ogniu przez około 15 minut i koniecznie sprawdzaj twardość. Jeśli lubisz bardzo miękką kaszę, możesz ugotować ją osobno w osolonej wodzie i dodać do zupy tuż przed podaniem. To bezpieczniejsza opcja dla początkujących.

Krok 6 – szklę cebulkę

Cebulę kroję w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam olej i na średnim ogniu podsmażam drobno pokrojoną cebulkę na złoty kolor. Zeszkloną cebulkę wrzucam do zupy i całość mieszam.

Krok 7 – doprawiam przyprawami do smaku

Na koniec doprawiam solą i pieprzem do smaku. Wigilijna zupa grzyba jest już gotowa!

Wigilijny kwas grzybowy to oczywiście jedna z potraw, obok ryby po grecku, pierogów z kapustą i grzybami, bez których nie wyobrażam sobie Wigilii. Zupa popularna jest przede wszystkim w południowo wschodnich rejonach Polski i ma z pewnością wiele nazw:

• wigilijna zupa grzybowa
• kwas grzybowy
• kwaśnica wigilijna
  
  

Zobacz także wigilijną kapustę z grochem

Kapusta z grochem to pyszne i syte danie, które zachwyci gości na wigilijnym stole. Jest lekko kwaśna, kremowa i delikatna.

Przygotowanie wigilijnej zupy grzybowej z suszonych grzybów oczywiście nie jest trudne, ale z pewnością wymaga poświęcenia wiele czasu. Trud rekompensuje wyśmienity, wyrazisty smak. Jeżeli wciąż zastanawiasz się czy ją zrobić na święta, to z całą pewnością odpowiadam że TAK warto.

Czas przygotowania: 20 minut (+ moczenie grzybów i gotowanie wywaru).
Czas gotowania: ok. 60-90 minut.
Liczba porcji: ok. 2,5 litra zupy (dla 8-10 osób).
Poziom trudności: Łatwy/Średni.
Kaloryczność: ok. 45 kcal w 100 ml (bez uszek).
Dieta: wegańska, wegetariańska (jeśli bez śmietany).

Wszystkie czynności opisuję krok po kroku, aby wigilijny barszcz udał się każdemu.

Składniki na wigilijny barszcz czerwony

Proporcje dla 8-10 osób.

• 2 litry wody
• 1 szklankę zakwasu z buraków
• 1 kg buraków czerwonych
• 2 marchewki
• 1 pietruszkę
• kawałek pora (około 5 cm)
• około 1 garstki suszonych grzybów
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• 3 ziarenka pieprzu
• 2 płaskie łyżeczki soli
• odrobina cukru

Zobacz jak krok po kroku zrobić barszcz czerwony na Wigilię

Krok1 – moczę grzyby w wodzie

Przygotowanie tej pysznej zupy z tradycjami zaczynamy oczywiście od namoczenia grzybów. Robię to minimum na 3 godziny przed jej gotowaniem. W tym celu garstkę suszonych grzybów zalewam zimną woda z kranu i odstawiam na blat kuchenny.

Krok 2 – przygotowuję warzywa

W miedzy czasie mogę pomału zaczynać przygotowywać warzywa. Buraki obieram i kroje w drobną kostkę, można też zetrzeć na tarce z grubymi oczkami do warzyw. Marchewkę i pietruszkę kroje w słupki.

Krok 3 – gotuję wywar

Wszystkie warzywa umieszczam w garnku i zalewam około 2 litrami zimnej wody. Gdy wywar się zagotuje, dodaję przyprawy: ziele angielskie, liść laurowy i kilka ziarenek pieprzu oraz grzyby namoczone wraz z wodą. Całość gotuje na wolnym ogniu do momentu aż warzywa będą miękkie. Ten proces trwa mniej więcej 1,5 godziny.

Krok 4 – odcedzam z warzyw i przelewam zupę przez sito

Po tym czasie zupę zdejmuję z ognia, wyjmuję większe kawałki warzyw za pomocą łyżki cedzakowej. Całość dodatkowo przelewam przez sito. W ten sposób otrzymuję czysty barszcz wigilijny, który muszę jeszcze doprawić za pomocą zakwasu z buraków.

Krok 5 – dodaję zakwas z buraków

Tak naprawdę zakwasu powinniśmy używać wedle upodobań, nadaje nam on naszej zupie pewnego „charakteru”, wyjątkowej kwaskowatości. Osobiście lubię bardziej wyraźne smaki, dlatego u mnie do tej zupy idzie cała szklanka zakwasu z buraków własnoręcznie przygotowanego (przepis w składnikach).

Po wlaniu zakwasu do zupy dodaję również odrobinę cukru do smaku, a także solę według uznania. Pamiętajmy, że zupy nie gotujemy już ponownie, możemy ją jedynie podgrzewać na wolnym ogniu.

Po pierwsze nie tracimy smaku i koloru. Gotowanie zakwasu sprawia, że barszcz momentalnie traci swój piękny, amarantowy kolor (głęboko, intensywna odcień czerwieni z domieszką fioletu lub różu).

Po drugie jeśli zagotujemy zupę, straci ona nie tylko swój piękny kolor, ale i całą wartość z zakwasu.

Jak podawać i czy można pominąć zakwas?

Czysty barszcz na zakwasie ma tę cudowną właściwość, że następnego dnia smakuje jeszcze lepiej, gdy smaki „się przegryzą”.

Przechowywanie: Po wystudzeniu trzymam go w lodówce do 3-4 dni.
Odgrzewanie: Odlewam tylko taką porcję, jaką zamierzam zjeść. Podgrzewam powoli i zdejmuję z ognia tuż przed momentem wrzenia. Wielokrotne gotowanie całego garnka zniszczy smak zupy.
Mrożenie: Osobiście nie mrożę, ale jak najbardziej możesz śmiało zamrozić czysty barszcz (bez uszek i śmietany).

Oczywiście barszcz możesz również przygotować z pominięciem dodania zakwasu. Będzie w ten sposób delikatniejszy i również ma swój urok, jednak dla mnie barszcz na zakwasie smakuje lepiej i bardziej pasuje do wigilijnych potraw. Jeśli nie masz zakwasu, możesz zakwasić barszcz sokiem z cytryny lub octem jabłkowym, ale smak będzie inny niż ten tradycyjny.

Czysty barszcz możemy oczywiście podawać w filiżankach do popicia na przykład krokietów [krokiety z kapustą i grzybami], [krokiety z pieczarkami]. Tu od razu przychodzi na myśl wesele lub studniówka :).

Tradycyjnie podaje się go z uszkami wigilijnymi, z pewnością jak w większości domów.

Smacznego!

Składniki na buraczany zakwas

• 1 kg buraków czerwonych
• mała główka czosnku
• 1 litr przegotowanej ostudzonej wody
• 2 liście laurowe
• 6 ziaren ziela angielskiego
• 1 łyżka soli kuchennej, niejodowanej, do przetworów*

* Dlaczego sól niejodowana? Jod i antyzbrylacze mogą hamować proces fermentacji lub psuć smak. Dlatego do kiszonek zawsze wybieram sól kamienną dedykowaną do przetworów.

Zakwas buraczany jest ceniony za swoje właściwości. Tradycyjnie uważa się go za wsparcie w budowaniu odporności. Jest źródłem witaminy C oraz kwasu foliowego. Jako produkt fermentacji zawiera bakterie kwasu mlekowego, które naturalnie wzbogacają naszą mikroflorę jelitową. Z pewnością najlepiej zrobić samodzielnie zakwas. Jego wykonanie jest banalnie proste, o czym przekonacie się poniżej.

Jak zrobić zakwas z buraków krok po kroku

Zakwas który chcemy użyć do barszczu wigilijnego należy nastawić minimum 7 dni przed Wigilią (można też wcześniej, wtedy należy przechować w lodówce o czym pisze na końcu przepisu).

Krok 1 – myję i wyparzam naczynie na zakwas

Jego przygotowanie zaczynam od dokładnego umycia i wyparzenia dużego słoika szklanego. Może to być również naczynie kamionkowe lub ceramiczne. Ważne. Unikaj naczyń metalowych i plastikowych słabej jakości dlatego, że kwas buraczany może wchodzić z nimi w reakcje. Zepsuje to smak i może być szkodliwe. Z podanych składników uzyskamy porcję na około 2 litrowy słój lub 2 popularne słoiki 0,9L.

Krok 2 – umieszczam składniki i dociskam

Buraki obieram i kroje w grube plastry, nie należy kroić ich na zbyt małe kawałki ponieważ będą wypływać nad powierzchnię wody. Rozkładam do słoika lub słoików ( w zależności od wielkości).

Czosnek obieram i każdy ząbek kroję na pół, wciskam pomiędzy kawałki buraków. Dodaję też ziele angielskie i liść laurowy (również staram się umieścić między burakami tak aby nie wypływały).

Moja rada. Aby mieć 100% pewności, że buraki nie wypłyną (co grozi pleśnią!), możesz docisnąć je w słoiku małym talerzykiem, szklaną podstawką, a najlepiej specjalnym dociskiem do kiszonek. Wszystko musi być zanurzone w zalewie!

Krok 3 – wlewam zalewę

Do przestudzonej letniej wody dodaje sól mieszam aż do rozpuszczenia. Na tym etapie możemy opcjonalnie dodać też nieco wody z ogórków kiszonych, ale nie jest to konieczne. Tak przygotowaną wodą zalewam przygotowane buraki. Jeśli po zalaniu zalewy pojawiły się pęcherzyki powietrza, przekłuwam je wykałaczką.

Krok 4 – przykrywam gazą na 7 dni

Tak przygotowany słoik przykrywam gazą (tak aby był dostęp powietrza, a jednocześnie nic nie wpadło do środka) i umieszczam w ciemnym, ciepłym miejscu na około 5-7 dni. Idealna jest temperatura pokojowa (ok. 20-23°C).
Uwaga: Nie stawiam słoika bezpośrednio przy kaloryferze! Zbyt wysoka temperatura przyspieszy psucie zamiast prawidłowej fermentacji. Codziennie kontroluję stan słoika i jeśli u góry zrobi się piana, zbieram ją za pomocą czystej łyżki cedzakowej.

Piana fermentacyjna to normalne zjawisko. Obserwuję uważnie powierzchnię. Cienka, biała, jednolita warstewka to często tzw. kożuch fermentacyjny (bezpieczny). Jeśli jednak zobaczę grube, włochate wyspy w kolorze białym, zielonym lub niebieskim – to pleśń. W takim przypadku niestety cały zakwas (wraz z burakami) wyrzucam. Nie próbuję go ratować, bo zdrowie jest najważniejsze.

Krok 5 – przecedzam gotowy zakwas

Po tym czasie zakwas przecedzam na sicie. Gotowy zakwas z buraków ma charakterystyczną, piękną, ciemną barwę. Potrzebną mi ilość zużywam do przyrządzenia wigilijnego barszczu, natomiast pozostała część zlewam do butelek lub słoików, zakręcam i umieszczam w lodówce. Tak przygotowany zakwas może postać w lodówce nawet kilka tygodni, oczywiście zamiast tego lepiej go pić!

Pamiętaj: Zakwas zawiera dużo soli (i szczawianów), więc osoby z nadciśnieniem i problemami nerkowymi powinny spożywać go z umiarem. Najlepiej skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem.

Zobacz także jak przygotować wigilijny barszcz czerwony na zakwasie.

Jak sięgnę pamięcią, krupnik był moją zmorą dzieciństwa! Nie przepadałem za tą zupą, aż do czasu kiedy skorzystałam z tego przepisu. Dzieci oraz mąż także lubię mój dobry krupnik z gałkami mięsnymi. Mam nadzieję, że ty także posmakujesz mojego krupnika. Z racji, że mięso w tej zupie występuje w postaci mięsnych kuleczek, nie gotują wywaru na kościach, a jedynie na warzywach. Tak przyrządzona zupa jest naprawdę pyszna i przede wszystkim pożywna.

Krupnik jest dobrą zupą, która robię kilka razy w miesiącu. Bardzo mi smakuje w chłodne jesienno – zimowe dni!
Kaloryczność: 90 kcal w 100g.

Aby przygotować pyszny krupnik będziemy potrzebować następujących składników:

• 600 g dobrego jakościowo mięsa (u mnie często schab zmielony)
• pęczek świeżych warzyw do zupy: minimum 3 marchewki, kawałek selera i pietruszkę (może być również kawałek pora)
• około 4 spore ziemniaki
• kasza jęczmienna 100g (lub jaglana, pęczak lub gryczana)
• jajko
• 2 łyżki bułki tartej
• suszone liście selera
• ziele angielskie, liść laurowy, sól do smaku
• sól, pieprz do przyprawienia mięsnych gałek

Zobacz jak krok po kroku zrobić pyszny krupnik z mięsnymi gałkami

Do garnka wlewam około 2 litry wody i gotuję. Warzywa – marchew, seler i pietruszkę obieram i kroję na mniejsze kawałki, wrzucam do gotującej się wody, dodaję ziele angielskie i liść laurowy.
Warzywa gotuję oczywiście na małym ogniu aż będą miękkie, jest to zwykle około 20 minut od zagotowania.

W tym czasie obieram i kroje w kostkę ziemniaki oraz przyrządzam mięso:
wbijam do niego jajko, zagęszczam bułka tartą i przyprawiam do smaku sola i grubo zmielonym pieprzem.

Z mięsa formuję kulki wielkości mandarynki.
Kasze jęczmienną płuczę na sitku, dodaję do zupy. W tej chwili do zupy dodaję również mięsne gałeczki. Po około 2 minutach dodaję pokrojone ziemniaki. Całość posypuję suszonym selerem i gotuje jeszcze około 20 minut.

PS. Jeśli lubisz klarowne zupy, możesz zlewać kaszę po ugotowaniu kilkukrotnie zimną wodą, aż zlatująca wodą będzie przeźroczysta.

W momencie kiedy ziemniaki są gotowe, zupę uznaję za gotową do spożycia. Krupnik dodatkowo na talerzu możemy oczywiście posypać świeżą pietruszką.

Krupnik jest tradycyjną, polską zupą. Przepisów i sposobów wykonania jest bardzo dużo. Niektórzy gotują krupnik na żeberkach, inni na mięsie kurczaka. Zupa ma różne oblicza w zależności od użytych rodzajów mięs. Najważniejsze by była gęsta od kaszy, warzyw i mięsa.

Mojej rodzinie najbardziej smakuje przede wszystkim powyższa wersja z gałkami mięsnymi. Krupnika nie zabielam, ale jeśli lubisz to jak najbardziej możesz zmodyfikować i dodać po łyżce kwaśnej śmietany 18% na talerz zupy.

Jaka kasza do krupnika?

Staropolska zupa krupnik swoją nazwę zawdzięcza kaszy jęczmiennej zwanej krupami. Chcąc ugotować dobry krupnik zastanawiacie się pewnie jakiej kaszy użyć? Ja używam drobną kaszę jęczmienną – wiejską. Lubię gęstą zupę krupnik, dlatego daję więcej kaszy oraz warzyw. Dodaję 100 gramów kaszy, niby nie dużo, ale uważajcie z ilością. Kasze mocno pęcznieją i zwiększają kilkukrotnie objętość! Jeśli chcesz możesz poeksperymentować z kaszą pęczak, jaglaną oraz gryczaną. Trzeba wypróbować kilka wariantów, aby wybrać swoją ulubioną wersję zupy krupnik.