• Czas przygotowania: 40 minut.
• Czas gotowania mięsa: ok. 2,5 godziny.
• Czas pasteryzacji: 60 minut.
• Ilość: 6 słoików (720 ml)
• Kaloryczność: około 310 kcal w 100 g (zależy od tłustości użytego mięsa)

Składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250ml. Polecam także pasztet drobiowy z mięsa i warzyw z rosołu.

Mięso i warzywa do gotowania:

• 2 kg mięsa wieprzowego chudszego (karkówka, łopatka lub szynka)
• 1 kg mięsa tłustego (boczek surowy lub podgardle)
• 600 g wątróbki drobiowej (lub wieprzowej)
• warzywa: 4 marchewki, 2 pietruszki, 1 mały seler, 2 cebule
• 100 g masła (do zeszklenia cebulki)
• przyprawy do wody: 4 listki laurowe, 6 ziaren ziela angielskiego, 5 ziaren pieprzu, 2 łyżki soli

Do doprawienia zmielonej masy:

• ok. 2 szklanki wywaru z gotowania mięsa
• sól i świeżo mielony pieprz (do smaku – masa musi być wyrazista)
• 1 łyżeczka gałki muszkatołowej (opcjonalnie)
• 1 łyżka majeranku

Sposób wykonania domowego pasztetu w słoikach

Przygotuj:

• deskę i nóż do krojenia
• duży garnek (minimum 5L) oraz mały garnek
• patelnię do podsmażenia cebulki
• maszynkę do mielenia mięsa
• 6 słoików o pojemności 720 ml.

Krok 1 – gotuję mięso i warzywa

1. Mięso (karkówkę, łopatkę i boczek/podgardle) dzielę na mniejsze kawałki (wielkości około 5 cm). Dzięki temu szybciej się ugotują.
2. Warzywa (marchew, pietruszkę, seler) obieram. Cebulę zostawiam na później (do zeszklenia).
3. Mięso i włoszczyznę umieszczam w dużym garnku. Zalewam wodą tylko do poziomu składników. Wywar będzie miał dzięki temu skoncentrowany aromat.
4. Dodaję przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, ziarna pieprzu oraz sól.
5. Gotuję pod przykryciem na małym ogniu przez około 2,5 godziny. Mięso musi być idealnie miękkie i odchodzić od włókien.
6. Po ugotowaniu wyjmuję mięso z warzywami i studzę. Ciepłe (nie gorące) mięso dobrze się mieli.
7. Wywar przecedzam i zachowuję. Użyję go do nawilżenia masy pasztetu.

Krok 2 – przygotowuję wątróbkę i cebulkę

1. Cebulę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.
   Na patelni rozgrzewam masło i wrzucam cebulkę. Mieszam i podsmażam, aż się zeszkli przez około 5 minut.
2. Wątróbkę przeglądam i usuwam ewentualne żyłki lub zgrubienia łączące płaty. Warto je wyciąć, bo bywają twarde lub gorzkie.
3. Wrzucam do wrzącej wody (w osobnym garnku) i gotuję na wolnym ogniu przez 3–5 minut. Zdejmuję z palnika i zostawiam w gorącej wodzie do wystygnięcia. Dzięki temu pozostanie kremowa, a gorycz nie przejdzie do pasztetu. Odcedzam przed mieleniem.

Krok 3 – mielę mięso i warzywa

1. Przestudzone mięso, włoszczyznę, zeszkloną cebulkę z masełkiem oraz wątróbkę mielę dwukrotnie w maszynce na najdrobniejszych oczkach.
2. Do zmielonej masy dodaję około 2 szklanek wywaru z gotowania. Masa powinna być luźna, ale nie płynna.
3. Dodaję 1 łyżkę majeranku oraz łyżeczkę gałki muszkatołowej (opcjonalnie, ale polecam bo świetnie podbija smak wątróbki). Doprawiam całość solą i sporą ilością świeżo zmielonego pieprzu. Masa na pasztet powinna być w smaku bardzo wyrazista, a wręcz lekko za słona i pikantna. Pasteryzacja i schłodzenie sprawią, że smak złagodnieje.

Krok 4 – umieszczam pasztet w wyparzonych słoikach

1. Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń.
2. Dokładnie wycieram nakrętki.
3. Za pomocą łyżki umieszczam masę pasztetu do słoików. Pozostawiam około 2-3 cm wolnej przestrzeni.
4. Wycieram ranty słoików i mocno zakręcam.

Krok 5 – pasteryzuję pasztet w słoikach

1. Na dno dużego garnka kładę ściereczkę bawełnianą i układam słoiki (nie powinny się stykać).
2. Zalewam wodą do wysokości poziomu pasztetu w słoikach.
3. Wodę zagotowuję, po czym zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotały pęcherzyki powietrza.
4. Pasteryzuję na wolnym ogniu pod przykryciem przez około 60 minut.
5. Następnie zdejmuję z ognia i pozostawiam do ostudzenia.

Pasztet możesz również upiec w piekarniku. Sprawdź mój przepis na pasztet wieprzowy pieczony w piekarniku.

Tak przygotowany pasztet w słoikach przechowuję w lodówce do 14 dni.

Jeśli chcesz trzymać słoiki w szafce (poza lodówką) lub w piwnicy przez kilka miesięcy, musisz pasteryzować je 3 razy (dzień po dniu). Proces tyndalizacji:

1. Dzień 1: 60 minut.
2. Dzień 2: 40 minut.
3. Dzień 3: 30 minut.

Szczegółowy opis tyndalizacji opisałam w przepisie na konserwę w słoiku.

Życzę smacznego.

Dynia to takie warzywo, które często trudno zagospodarować. Obradza obficie i jest wykorzystywane przeważnie do pozyskiwania pestek. Ile można piec z niej ciast, robić zupy krem czy konfitur 🙂 Miesiąc temu ukisiłam marchewkę, a tym razem postanowiłam ukisić dynię i to był strzał w przysłowiową dziesiątkę. Moje klasyczne dodatki: liście porzeczki i korzeń chrzanu znalazłam jeszcze w ogrodzie. Kiszona dynia smakuje rewelacyjnie i pięknie wygląda na talerzu. Zapraszam po sprawdzony przepis.

Składniki:

Podaję proporcje na 1 kg dyni, abyście mogli łatwo przeliczyć proporcje. Na 1 kg dyni przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• duży baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 3 cm korzenia chrzanu
• pół łyżeczki gorczycy
• 2 listki laurowe
• 2 goździki
• 3 cienkie plasterki imbiru
• 1 ziele angielskie
• 3 ziarna pieprzu czarnego
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)

Zalewa

• 1 litr przegotowanej wody
• 30 g (1 czubata łyżka) soli kamiennej, niejodowanej do przetworów

Sposób wykonania kiszonej dyni

Kiszenie dyni rozpoczynam od zrobienia zalewy, która musi ostygnąć. Wodę zagotowuję w garnku i wsypuję niejodowanej sól kamienną do przetworów. Zdejmuję z ognia, mieszam do rozpuszczenia i odstawiam do ostudzenia. Optymalna temperatura zalewy to około 30 stopni C.

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większą ilość wstawiam do zmywarki.

Dynię myję i jeśli ma twardą skórę, to obieram. Następnie usuwam miąższ z pestkami i kroję w kostkę lub paski o grubości 2 – 3 cm.
Ząbki czosnku obieram i przekrawam w poprzek. Kawałek korzenia chrzanu obieram i przekrawam na pół. Imbir obieram i kroję w cienkie 1 – 2 mm plastry.

Na dno każdego słoika umieszczam: baldach kopru, czosnek, korzeń chrzanu, gorczycę, liście laurowe, goździki, plastry imbiru, ziele angielskie i pieprz czarny.
Układam ciasno ale z wyczuciem, aby nie uszkodzić struktury pokrojone kawałki dyni do wysokości 4/5 słoika i na wierzch wciskam liście chrzanu lub wiśni / porzeczki.

Wszystko zalewam ostudzoną zalewą i pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Warzywa oraz liście powinny być całkowicie zakryte wodą.
Ranty słoików oraz zakrętki dokładnie wycieram i zakręcam.

Tak przygotowane słoiki odstawiam w nienasłonecznionym miejscu w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na około 5 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy lub przechowuję w lodówce. Dynia jest dobra już po 1 – 2 tygodniach od zrobienia. Jest pyszna i kolorowo wygląda w słoiku.

Do czego według mnie pasuje kiszona dynia? Do surówek i sałatek oraz obiadów i kanapek. Jestem ciekawa jakie jest Wasze ulubione danie z dyni. Na moim blogu znajdziesz równeż przpis na szybkie ciasto z dyni, zupę krem z dyni i pomidorów oraz frytki z dyni z piekarnika.

Zobacz także przepis na:

• kiszoną marchewkę
• kiszoną cukinię

Do niedawna kiszenie kojarzyło mi się jedynie z ogórkami i kapustą 🙂 Moja mama i babcia praktycznie kisiły tylko wspomniane warzywa. Moda na kiszonki nie przemija w moim domu. Od kilku lat eksperymentuję z kiszeniem pozostałych warzyw. W moim domu furorę robi kiszona cukinia oraz marchewka. Kiszenie marchwi jest banalnie proste. Możesz ją pokroić w grube talarki lub w ćwiartki, dodać przyprawy i zalać zalewą. Bardzo lubię chrupać kiszoną marchewkę podczas czytania książki lub seansu filmowego. Jeśli zastanawiasz się, jak ukisić marchew, to zapraszam po szczegółowy przepis.

Składniki

Podaję proporcje na 1 kg marchewki. Dzięki temu każdy z pewnością łatwo przeliczy proporcje. Na 1 kg warzyw przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• duży baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)
• 3 cm korzenia chrzanu lub imbiru
• 2 listki laurowe
• 1 ziele angielskie
• 3 ziarna pieprzu czarnego

Zalewa

• 1 litr przegotowanej wody
• 30 g soli kamiennej, niejodowanej do przetworów (1 czubata łyżka)

Sposób wykonania kiszonej marchewki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większą ilość wstawiam do zmywarki. Do kiszenia najlepiej nadają się młode i świeże marchewki.

Przygotowuję zalewę

Wodę zagotowuję i wsypuję sól kamienną, niejodowanej do przetworów. Zdejmuję z ognia, mieszam do rozpuszczenia i odstawiam do ostudzenia. Optymalna temperatura zalewy to około 30 stopni C.

Przygotowuję składniki i umieszczam do słoików

Marchewki myję w chłodnej wodzie. Następnie obieram i przekrawam. Możesz pokroić w grubsze talarki (2 – 3 cm) lub w ćwiartki. Do dłuższego przechowywania nadają się całe warzywa, które przekrawam tak, aby zajęły wysokość około 4/5 słoika.

Czosnek obieram z łupinek i przekrawam na pół lub ćwiartki.

Chrzan lub imbir obieram ze skórki i przekrawam pionowo na mniejsze paski.

Do każdego słoja na spód wkładam baldach kopru z łodygą. Ciasno układam kawałki marchewki, a pomiędzy umieszczam czosnek, chrzan lub imbir oraz przyprawy: ziele angielskie, ziarna pieprzu czarnego i listki laurowe. Niektórzy dodają także łyżeczkę nasion kolendry. Kawałki marchewki powinny sięgać do 4/5 wysokości słoika.
Na sam wierzch wciskam 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu).

Zalewam przestudzoną zalewą i odstawiam do kiszenia

Do każdego słoika wlewam przestudzoną zalewę, tak aby całkowicie zakryło składniki i pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i lekko zakręcam.

Odstawiam na blacie kuchennym w nienasłonecznionym miejscu w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na około 5 – 7 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy lub przechowuję w lodówce. Marchewka jest dobra już po 1 – 2 tygodniach. Po tym czasie kiszona marchewka jest gotowa, a jej smak pogłębia się z każdym dniem. Jest pyszna, soczysta i przyjemnie chrupiąca, a przy jej wykonaniu nie ma nic skomplikowanego.

Wskazówki jak przechowywać i serwować kiszoną marchewkę

Ukiszoną marchewkę możesz zjadać na bieżąco lub przechowywać w chłodnej piwnicy do następnego sezonu. Marchewkę podobnie jak ogórki możemy przechowywać przez cały rok. Do dłuższego przechowywania umieszczam całe marchewki lub przekrawam tylko tak, aby zmieściły się w słoiku. Im dłużej przechowujesz kiszoną marchewkę, tym jest kwaśniejsza. Im niższa temperatura przechowywania (optymalnie 10 stopni C.), tym proces fermentacji przechodzi łagodniej i warzywa dłużej zachowują smak. Mało komu przeszkadza kwaśny smak kiszonych ogórków czy kapusty, bo go znamy z dzieciństwa. Radzimy sobie z nim także robiąc surówki z dodatkiem oleju czy oliwy, przypraw i np cebulki. Wówczas kwasowość jest akceptowalna. Tak samo możemy zrobić z kiszoną marchwią. Wystarczy kiszoną marchewkę wyjąć ze słoika, dodać oliwy lub oleju, wymieszać i surówka do obiadu jest gotowa. Często podaję kiszoną marchewkę z sosem jogurtowym lub hummusem.

Dla większości z nas taka marchewka to nowość. Niektórym osobom przeszkadza dość kwaśny smak po zimowym przechowywaniu. Warto kolejne słoiki otwierać po upływie określonego czasu i próbować do którego momentu smakuje nam najbardziej lub wkrajać do obiadowej surówki. Taka marchewka pasuje świetnie do sałatki warzywnej, która nabiera zupełnie nowych doznań smakowych.
Ja najczęściej podaję do kanapek, surówek i jako chrupiącą przekąskę do przegryzienia 🙂 Pasuje zarówno do dań mięsnych jak i ryb. Kiszona marchewka nie wzdyma jak kapusta i bardzo ją lubię. Soku z kiszenia nie wylewam, bo jest smaczny. Marchewka kiszona stosowana jest w diecie: wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej. Życzę smacznego i polecam także kiszoną dynię.

Cukinia kiszona

Zimowych przetworów z ogórków nigdy nie jest za dużo! Moi domownicy uwielbiają ogórki do obiadów pod każdą postacią. Przepis jest podobny do ogórków w miodzie. Z tą jednak różnicą, że ogórki po królewsku obieram ze skórki i kroję w cienkie plastry jak na mizerię. Zapraszam do spróbowania ogórków po królewsku z miodem. Połączenie smaków w zalewie to strzał w dziesiątkę.

Składniki

Z podanych proporcji otrzymasz 5 słoików o pojemności 720 ml.

• 3 kg średniej wielkości ogórków gruntowych (waga przed obraniem)
• 3 łyżki soli (około 60g)

Do każdego słoika:

• 1 ząbek czosnku
• duży baldachim kopru wraz z łodygą
• 1 łyżeczka gorczycy

Zalewa
Moja szklanka to pojemność 250 ml. Ubiegam wszystkie komentarze. Proporcje cukru, miodu i octu są dobrane prawidłowo. Plastry ogórków w takiej zalewie są wyśmienite w smaku i dobrze się przechowują.

• 3 szklanki wody
• 2,5 szklanki cukru (około 520g)
• 1,5 szklanki octu 10%
• 100g miodu (2-3 czubate łyżki skrystalizowanego miodu)

Sposób wykonania ogórków po królewsku

Krok 1 – przygotowuję ogórki

Ogórki myję w zimnej wodzie. Jeśli nie masz świeżych ogórków prosto z krzaka, to pozostaw je w misce z zimną wodą na 2 godziny. Dzięki temu nabiorą jędrności.

Umyte ogórki obieram ze skórki i obcinam końcówki. Następnie kroję w 3 mm plastry. Oprószam solą i dokładnie mieszam. Miskę przykrywam i odstawiam na 2 godziny, aby plastry puściły sok. Sok wylewam, bo nie będzie już potrzebny.

Krok 2 – wykonuję zalewę

W garnku zagotowuję wodę. Zdejmuję z ognia, wsypuję cukier i mieszam do rozpuszczenia. Gdy zalewa lekko ostygnie, wlewam ocet i dodaję miód. Wszystko mieszam ze sobą i odstawiam do całkowitego ostudzenia.

Krok 3 – umieszczam wszystko w słoikach

Słoiki oraz nakrętki wyparzam wrzątkiem i osuszam. Do każdego słoika wkładam obrany i przekrojony wzdłuż na pół ząbek czosnku oraz łyżeczkę gorczycy.

Umieszczam odsączone z soku plastry ogórków. Na wierzch wciskam duży baldachim kopru wraz z łodygą, aby plastry nie wypływały.

Całość zalewam ostudzoną zalewą, pozostawiam około 1 – 1,5 cm pustej przestrzeni na górze słoika. Ogórki muszą być całkowicie zakryte zalewą. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Krok 4 – pasteryzuję królewskie ogórki

Pamiętaj o zasadzie, że zimne słoiki wkładamy do zimnej wody lub nienagrzanego piekarnika.

Na dno garnka kładę ściereczkę kuchenną i umieszczam słoiki, aby się nie stykały ze sobą. Wlewam zimnej lub ciepłej wody (nie gorącej, aby słoje nie popękały) do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Następnie garnek przykrywam i gotuję. Gdy wodą się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotało i pasteryzuję pod przykryciem przez około 5 minut. Nie za długo, aby ogórki nie były miękkie.
Słoiki z ogórkami po królewsku ostrożnie wyjmuję z garnka i odwracam do góry dnem. Przykrywam ręcznikiem lub kocem i pozostawiam do całkowitego ostudzenia. Następnie wynoszę w chłodne i zaciemnione miejsce.

—> Ogórki w miodzie

Poznaj pyszne i chrupiące ogórki w miodzie do słoików na zimę. W smaku są słodko kwaśne i bardzo szybko znikają z talerza podczas obiadu czy grilla. Sprawdzą się idealnie także jako zakąska podczas imprezy. Zobacz jak w prosty i szybki sposób zrobić ogórki w zalewie octowo miodowej.

Ogórki po królewsku serwuję do obiadu, kanapek lub jako przystawka na grilla. Podaję odsączone z zalewy same lub wymieszane ze śmietaną jak mizerię 🙂
Życzę smacznego!

Na półkach mojej spiżarni pojawił się kolejny kompot w słoikach na zimę. Odwiedziłam koleżankę i nie mogłam uwierzyć, że w jej sadzie nikt nie zbiera dorodnego agrestu czerwonego. Ma trzy stare krzaki, które sadziła jeszcze babcia. Łodygi aż uginały się od dojrzałych owoców i prosiły o zerwanie.

Zapytałam spontanicznie, zbieramy na kompot? Oczywiście, nie miałam kiedy go zebrać, a kolce ma jak z bajki o śpiącej królewnie! Pomożesz mi? – usłyszałam :-). Z dużą miską w ręku ruszyłyśmy do zbioru. Kolce oczywiście nie odpuszczały, ale kto by się nimi przejmował, kiedy w tle śpiewają ptaki i czas umila rozmowa. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym – o dzieciach, wakacjach, pracy, wspomnieniach z beztroskiego dzieciństwa … Co chwilę próbowałam nieziemsko słodkich w środku z dość kwaśną skórką czerwonego agrestu. Zapytałam koleżankę – masz jakiś patent na szybsze zbieranie? Tak – zbierać z kimś, kto więcej gada niż zbiera.

W moim ogrodzie rośnie nie tak słodki agrest zielony. W niecałe pół godziny miałyśmy pełną miskę owoców, a miało być zwykłe spotkanie na popołudniową kawę. Takich dni chcę więcej, gdy czas zwalnia, jakby chciał odpocząć razem z nami :-). Zimą kompot podam do niedzielnego obiadu i będę z nostalgią przypominać sobie wspólnie spędzony czas.

Składniki:

Z podanych proporcji otrzymasz 3 słoiki o pojemności 720 ml kompotu. W łatwy sposób obliczysz proporcje dla większej ilości owoców.

• 1 kg agrestu
• 300 g cukru (około 1,5 szklanki)
• 800 ml wrzącej wody

Sposób wykonania kompotu z agrestu do słoików na zimę

Owoców nie gotuję, tylko zalewam wrzącą wodą. Dzięki temu agrest nie rozpada się i zachowują jędrność oraz kształt.

Agrest myję w wodzie i usuwam końcówki szypułek.

W garnku zagotowuję wodę i rozpuszczam cukier. Całość mieszam, aż powstanie syrop.

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzątkiem. Do gorących słoików wsypuję agrest do 3/4 ich wysokości. Wlewam gorący syrop i pozostawiam około 1 – 2 cm wolnej przestrzeni.
Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Pasteryzuję kompot

Pamiętaj, aby gorące słoiki wkładać do gorącej wody, a zimne do zimnej.
Na dno szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez 25 minut duże słoiki 900 ml, a mniejsze 500 – 720 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuję słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot wynoszę do piwnicy.

Taki kompot jest idealny zimowa porą do niedzielnego obiadu. Jest gotowy do wypicia już po kilku dniach. Kompot wprost ze słoika wystarczy rozcieńczyć wodą w proporcjach 1 do 1. Agrest może być zielony lub czerwony o różnym stopniu dojrzałości i słodkości. Dlatego trzeba go ewentualnie dosłodzić i delektować się smakiem lipcowych dni.

Macie już swoje słoiki z kompotami na zimę? Właśnie teraz jest najlepszy moment, żeby je przygotować. Sprawdź moje pozostałe przepisy i pomysły na zimowe kompoty.

Kompot ze śliwek na zimę

Kompot ze śliwek do obiadu

Kompot z czarnej porzeczki w słoikach na zimę

Kompot z czerwonej porzeczki na zimę

Kompot z wiśni bez drylowania do słoików na zimę

W moim ogrodzie cukinia rośnie jak szalona, dlatego co roku robię z niej przetwory na zimę. Sałatka jest z cukinii i papryki, ale znajdziesz w niej także paski marchewki oraz cebulę. Możesz też dodać innych warzyw. Słodko octowa zalewa do sałatki z ogórków ma wyważony smak, dlatego korzystam z niej i w tej sałatce.

Składniki:

Z podanych składników wyjdzie około 6 dużych słoików o pojemności 0,9 litra.

• 3 kg młodej cukinii
• 1 kg papryki czerwonej
• 500 g cebuli
• 300 g marchewki
• 1 czosnek średniej wielkości

Zalewa do warzyw:

• szklanka octu lub 2 szklanki octu jabłkowego
• szklanka oleju
• 1/2 szklanki cukru
• 75 g soli (5 łyżek)
• 15 ziaren czarnego pieprzu
• 12 ziaren ziela angielskiego

Sposób wykonania sałatki z cukinii

Do zrobienia sałatki przyda nam się duża miska, w której będziemy mieszać pokrojone warzywa. Cukinię możesz pokroić za pomocą: noża, robota kuchennego lub tarki z ostrzem. Do sałatki najlepiej użyć młodych cukinii, bo nie trzeba ich obierać, ani usuwać nasion.

Krok 1 – przygotowuję warzywa

Młode cukinie dokładnie szoruję pod bieżącą, zimną wodą. Następnie odkrawam końcówki i nieobierane kroję w 3 lub 5 mm plastry. Posypuję solą i mieszam w dużej misce lub garnku. Odstawiam na 2 godziny i przykrywam. Po tym czasie cukinia puści sok, którego nie wylewam.

Gdy cukinia puszcza sok, przygotowuję pozostałe warzywa. Marchewkę obieram i trę na tarce o grubych oczkach. Paprykę myję pod bieżącą, zimną wodą. Usuwam gniazda nasienne i białe błonki. Kroję w 1 cm paski. Cebulę obieram i kroję w piórka. Ząbki czosnku obieram i kroję w drobną kostkę. Pokrojone warzywa wrzucam do miski z cukinią.

Następnie wlewam ocet oraz olej i posypuję cukrem. Dodaję ziarna ziela angielskiego i pieprzu czarnego. Całość dokładnie mieszam ze sobą, przykrywam i odstawiam jeszcze na około 2 godziny.

Gdy warzywa moczą się w zalewie i puszczają sok, przygotowuję słoiki i nakrętki. Mniejsze ilości wyparzam wrzącą wodą, a większe myję w zmywarce do naczyń. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego.

Krok 3 – przekładam warzywa z zalewą w słoikach

Do czystych i wyparzonych słoików przekładam pokrojone warzywa wraz z sokiem. Całość dociskam i lekko mieszam, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Pozostawiam 1 – 2 cm wolnej przestrzeni pod wieczkiem. Ranty słoików wycieram do suchego i zakręcam.

Krok 3 – pasteryzuję sałatkę

Pamiętaj, że zimne słoiki wstawiamy do zimnej wody, a gorące do gorącej.
Do szerokiego garnka wlewam zimną wodę do 3/4 wysokości słoików. Na dno kładę bawełnianą ściereczkę kuchenną. Do tak przygotowanego garnka umieszczam słoiki z ogórkami, tak aby nie stykały się ze sobą. Wodę zagotowuję i gotuję na małym ogniu, aby lekko bulgotała. Pasteryzuję około 20 minut słoiki o pojemności 900 ml i około 10 – 15 minut słoiki o pojemności 500 – 720 ml. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku. Słoki z sałatką umieszczam w chłodnym piekarniku i nagrzewam do 110 stopni. Gdy się nagrzeje, pasteryzuję przez 15 minut w 110 stopniach.

Słoiki ostrożnie wyjmuję, układam do góry dnem i przykrywam kocem lub ręcznikiem. Gdy ostygną wynoszę w chłodne miejsce. Sałatka z cukinii gotowa jest do spożycia już po 5 – 7 dniach. Pięknie prezentuje się na talerzu i zachwyca smakiem.
Smacznego!

Lato to doskonały czas na zrobienie zapasów na zimowe dni. Tym razem przyrządziłam kompot z czerwonej porzeczki. Pyszne czerwone owoce zamknęłam w słoikach, aby delektować się nimi zimą. Taki kompot to bez wątpienia niezapomniany smak dzieciństwa, podobnie jak kompot z czarnej porzeczki – przepis na blogu. W wakacje mama bardzo często robiła nam orzeźwiający kompot z porzeczek.

Składniki

Podaję proporcje na 1 kg owoców. Przygotuj od 2 do 3 słoi o pojemności 900 ml lub 4 o pojemności 500 ml.
Moja szklanka zawsze w przepisach ma 250 ml.

• 1 kg czerwonej porzeczki
• 300 g cukru (około 1,5 szklanki lub 15 łyżek)
• 1250 ml wody (5 szklanek)

Opcjonalnie możesz dodać do każdego słoika po 1 goździku, pół laski cynamonu, jeśli lubisz takie smaki. Do każdego słoika możesz także dać 1/3 opakowania cukru waniliowego.

Sposób wykonania kompotu z czerwonej porzeczki na zimę w słoiku

Do zrobienia kompotu potrzebne nam będą: czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki, miska, garnek lub czajnik do zagotowania wody.

Krok 1 – szykuję porzeczki oraz słoiki i nakrętki

Porzeczki oczyszczam z szypułek i listków.
Do miski wlewam zimną wodę i wsypuję oczyszczone porzeczki do opłukania. Następnie odsączam na durszlaku lub sicie i usuwam ewentualne szypułki. Przepłukuję jeszcze zimną wodą i odstawiam do odsączenia.

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzącą wodą. Małe ilości myję i wyparzam ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego.

Krok 2 – zasypuję porzeczki cukrem

Umyte porzeczki wsypuję do 3/4 wysokości słoików i zasypuję cukrem. Po 100 g cukru (około 5 łyżek) na każdy słoik o pojemności 900 ml.

Krok 3 – zalewam wrzątkiem i zakręcam słoiki

Zagotowuję wodę w garnku lub czajniku. Wrzącą wodę wlewam do słoików z porzeczkami. Pozostawiam 1 cm wolnego powietrza. Ranty słoików wycieram do suchego i mocno zakręcam suchymi nakrętkami.

Krok 4 – pasteryzuję kompot z czerwonej porzeczki

Dno szerokiego garnka wyścielam ściereczką kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki oczywiście nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Duże słoiki o pojemności 900 ml pasteryzuję przez 25 minut, a mniejsze np 500 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Do garnka wejdzie ograniczona ilość słoi i czynność trzeba powtarzać. Dlatego większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuje słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot z czerwonej porzeczki wynoszę do piwnicy.

Jest dobry do picia już po kilku dniach, ale lepiej poczekać do zimy 🙂 Kompot jest bardzo aromatyczny i słodki. Wystarczy rozcieńczyć go wodą przed podaniem do obiadu.
Smacznego!

W moim przydomowym ogródku mam kilkanaście krzaków borówek amerykańskich. Smakują świetnie, ale nie mogą się równać z dziko rosnącymi jagodami leśnymi. W rodzinnej miejscowości oraz u rodziny na wsi znałam lasy z jagodami. Zawsze na wakacje zbieraliśmy, aby później mama lub babcia zrobiła z nich pyszne pierogi, ciasto, racuchy, jagodzianki i inne desery. Świetnie smakowały ze śmietaną i cukrem! Z rodzeństwem przechwalaliśmy się, kto ma bardziej jagodowy język 🙂 i beztrosko nie zastanawialiśmy co nam życie przyniesie. Przez ostatnie lata zdana byłam na kupno jagód. W weekend fryzjerka pochwaliła się, że nazbierała całe wiaderko jagód. Jakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że jagodnik jest tak blisko nas :-). Teraz i ja mam własnoręcznie nazbierane jagody. Gdy wracaliśmy z lasu, złapał nas przyjemny, letni deszcz. Z części zrobiłam pierogi z jagodami, a resztę zamroziłam i zawekowałam w słoikach. Zapraszam po bardzo prosty i szybki przepis na jagody w słoikach do zimowej spiżarni. Spróbujcie sami póki trwa sezon na te fantastyczne owoce.

Składniki:

Stosuję sprawdzoną proporcję cukru i jagód 1:10. 1 kg jagód zmieścisz w 4 słoiczkach o pojemności 350 – 500 ml.

• 1 kg jagód
• 100 g cukru

Sposób wykonania jagód w słoikach na zimę

Do zrobienia zapasów potrzebne nam będą: miska oraz sito lub durszlak, nieposzczerbione słoiki i nakrętki. Koniecznie garnek lub piekarnik do pasteryzacji.

Krok 1 – przygotowuję jagody oraz słoiki i nakrętki

Jagody wrzucam do miski z zimną wodą i dokładnie płuczę. Następnie wybieram wypływające listki i patyczki. Przelewam na durszlak i oczyszczam z pozostałych listków. Jeszcze raz przepłukuję zimną wodą i odstawiam do odsączenia na durszlaku. Bardzo lubię przygotowywać jagody, bo nie trzeba ich drylować jak wiśni czy oczyszczać z szypułek jak porzeczek 🙂

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzącą wodą. Ranty słoików i nakrętki wycieram czystą ściereczką lub papierowym ręcznikiem.

Krok 2 – umieszczam zawartość w słoikach

Odsączone jagody wrzucam do miski i oprószam cukrem. Całość potrząsam, aby się równomiernie oblepiło. Zaraz po tym za pomocą łyżki przekładam do słoików. Dzięki temu mam pewność, że we wszystkich słoikach są zachowane proporcje cukru i owoców. Owoce powinny sięgać do 3/4 lub 4/5 wysokości słoika.

Ranty słoików wycieram i zakręcam. Odstawiam na 2 – 3 godziny, aby jagody puściły sok.

Krok 3 – pasteryzuję słoiki

Większą ilość przetworów lubię pasteryzować w piekarniku. W przypadku jagód jest ich na ogół tak niewiele, że pasteryzuję tradycyjnie w garnku z wodą. Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej.

Na dnie garnka wykładam ściereczkę kuchenną, zalewam wodą i wkładam słoiki. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się stykać ze sobą.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 350 ml – 500 ml przez około 20 minut.

W identyczny sposób zrobisz zapasy w słoikach na zimę z borówek amerykańskich, malin czy porzeczek.

Jak wykorzystuję jagody ze słoika?

Zimową porą bardzo lubię otworzyć słoik z jagodami i wyjadać prosto ze słoiczka. Przypomina mi się wówczas minione lato 🙂 Takie jagody świetnie sprawdzą się jako farsz do naleśników, dodatek do gofrów, owsianki czy kaszy manny. Robię z nich kompot do obiadu oraz rewelacyjny kisiel domowy. Wykorzystuję również do drożdżówki. Co prawda z takich jagód nie robiłam farszu do pierogów, bo wolę wykorzystać mrożone, ale od znajomych słyszałam że świetnie się do tego nadają. Wystarczy odsączyć je z soku i obtoczyć w kaszy manny w proporcji 2 łyżki kaszy na 300 g jagód.

Na temat wykorzystania jagód lub malin ze słoika zrobiłam oddzielny artykuł.

Jagody lub maliny w słoiku to prawdziwy rarytas szczególnie w zimowe dni. Dowiedz się co zrobić z jagód lub malin w słoiku. Sprawdź moje propozycje i pomysły https://ania-gotuje.pl/przepis/co-zrobic-z-jagod-w-sloiku/

Ciekawa jestem, jakie są Wasze pomysły.

Kisić możemy praktycznie wszystkie warzywa. Cukinia także się do tego nadaje. Jeśli masz doświadczenie z kiszeniem ogórków, to zobaczysz, że metoda kiszenia cukinii jest bardzo podobna. Trzeba ją oczywiście pokroić na mniejsze kawałki :-). Ja kroję w podłużne kawałki o wielkości ogórków, aby zachowały swoją jędrność. Kiszona cukinia jest podobna w smaku do kiszonych ogórków. Jest trochę miększa i delikatniejsza. Cukinia kiszona stosowana jest w diecie: wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej.

Jeśli szukasz innych inspiracji na wykorzystanie cukinii to polecam moje wcześniejsze przepisy:

• Cukinia marynowana w słoikach na zimę
• Kolorowa sałatka z cukinii na zimę
• Leczo z cukinią kiełbasą i papryką
• Chrupiąca cukinia smażona w panierce
• Soczyste kotlety mielone z cukinią
• Gulasz z indyka z cukinią
• Cukinia faszerowana mięsem mielonym i warzywami
• Bigos z cukinii z kiełbasą
• Leczo z cukinii do słoików na zimę
• Zupa krem z cukinii z ziemniakami
• Pizza na spodzie z cukinii
• Rolada z cukinii z pieczarkami
• Pasztet z cukinii

Składniki:

Podaję proporcje na 1 kg cukinii. Dzięki temu każdy z pewnością łatwo przeliczy proporcje. Na 1 kg warzyw przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• 2 – 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)
• baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 2 – 3 cm korzenia chrzanu
• 1 listek laurowy
• 1 ziele angielskie
• 2 ziarna pieprzu czarnego

Zalewa:

• 1 litr przegotowanej wody
• 1 czubata łyżka (30 g) soli kamiennej niejodowanej do przetworów

Sposób wykonania kiszonej cukinii

Zagotowuję zalewę

W garnku zagotowuję wodę i wsypuję sól kamienną oczywiście niejodowaną do przetworów. Mieszam aż sól się rozpuści i odstawiam do ostudzenia do temperatury około 30 stopni C.

Przygotowuję słoiki oraz składniki

Słoiki oraz wieczka dokładnie myję oraz wyparzam wrzątkiem. Najlepiej wstawić je do zmywarki.

Cukinię dokładnie myję w chłodnej wodzie. Większe sztuki obieram z twardej skórki. Następnie kroję wzdłuż na ćwiartki lub ósemki, aby otrzymać wielkość podobną do ogórków. Usuwam miąższ z pestkami. Na koniec kroję na około 4/5 wysokości słoików.
W chłodnej wodzie płuczę także liście oraz baldachy kopru.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przekrawam na pół. Chrzan obieram ze skórki i przekrawam pionowo na mniejsze paski.

Umieszczam składniki w słoikach i odstawiam do ukiszenia

Do każdego słoika wciskam dość ciasno kawałki cukinii. Pomiędzy cukinię wkładam także kawałki ząbków czosnku oraz korzenia chrzanu, liście, baldachy kopru, listek laurowy, ziele angielskie oraz ziarna pieprzu.

Całość zalewam ostudzoną zalewą. Woda musi w całości przykrywać cukinię. Ranty słoików wycieram do sucha i lekko zakręcam wieczka.

Odstawiam w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na 2 – 3 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy. Cukinia ukisi się już po 2 – 3 tygodniach i jest dobra do degustacji. Życzę smacznego!

Pomidory z tego przepisu są przepyszne. Oprócz bardzo delikatnej, kwaśnej nuty zimową porą smakują jak latem. Jeśli szukasz w 100% naturalnych pomidorów to sprawdź mój wcześniejszy przepis na pomidory w słoikach na zimę jak z puszki.

Pomidory w galarecie – składniki:

2 kg pomidorów zmieszczą się do 3 słoików o pojemności 900 ml.
Pomidory muszą być jędrne, twarde i mięsiste, aby się nie rozleciały w galarecie. Najlepsza jest odmiana Lima, malinówka lub koktajlowe.

• 2 kg pomidorów
• 1 mała cebula (około 100 g)

Zalewa:

• 1 litr wody
• 3 lub 4 łyżki octu winnego np jabłkowy
• 2 płaskie łyżki cukru
• 1 łyżka miodu
• 1 płaska łyżka soli kamiennej

Ważne ile żelatyny do zalewy?
Dodatkowo żelatyna (spożywcza wieprzowa) zgodnie z instrukcją podaną przez producenta na opakowaniu. Najczęściej jest to 20 g (około 6 łyżeczek) żelatyny na 1 litr zalewy. Daję jednak o 2 łyżeczki więcej, niż podaje producent. O 1 łyżeczkę więcej, bo uwzględniam sok, który puszczą pomidory (szczególnie przekrojone). Dodatkowo, aby mieć pewność, że żelatyna zetnie się poprawnie, dodaję także o 1 łyżeczkę więcej. W moim przypadku, gdy producent podaje 20 g na 1 litr wody, to ja daję od 25 do 30 g na 1 litr zalewy.

Do każdego słoika:

• 2 ziela angielskie
• 3 ziarna pieprzu
• 1 listek laurowy
• pół ząbka czosnku

Sposób wykonania pomidorów w galarecie

Krok 1 – zagotowuję zalewę

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Gdy się zagotuje, wsypuję cukier i sól oraz dodaję miód. Na koniec wlewem ocet, wszystko mieszam i odstawiam do ostudzenia. Próbuję smak zalewy i ewentualnie dodaję: cukru, soli lub octu. Zalewa musi nam smakować. W przeciwnym razie cała potrawa nie będzie smaczna. Zamiast octu winnego, możesz użyć o połowę mniej octu spirytusowego 10%.

Krok 2 – przygotowuję słoiki oraz warzywa

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzącą wodą z czajnika. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń.

Pomidory dokładnie myję pod bieżącą wodą. Następnie zalewam wrzątkiem w misce lub garnku na 2 minuty. Odsączam i zalewam zimną wodą. Z pomidorów odkrawam zielone końcówki i usuwam skórkę, która praktycznie sama schodzi po zalania wrzątkiem. Możesz oczywiście pominąć usuwanie skórek i zdjąć ją dopiero podczas spożywania na talerzu. Jednak z mojego doświadczenia powiem, że mimo pasteryzacji, skórka łatwo nie schodzi.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w plastry.

Czosnek obieram z łupinek i przekrawam na pół.

Do każdego słoika wrzucam: pół ząbka czosnku, równą ilość plastrów cebuli oraz przyprawy.

Następnie dość ciasno układam pomidory. Do większych słoików wkładam całe pomidory, a do mniejszych przekrojone na pół lub ćwiartki. Dodatkowo wolne przestrzenie w słoikach wypełniam połówkami i ćwiartkami pomidorów. Dzięki temu zimą mam pomidory w galarecie, a nie galaretę z pomidorami :-). Do wypełnienia pustej przestrzeni, świetnie nadają się też małe pomidorki koktajlowe.

Krok 3 – zalewa z żelatyną

Gdy zalewa przestygnie do około 60 stopni C, wsypuję żelatynę i cały czas intensywnie mieszam np rózgą kuchenną, aby się rozpuściła bez grudek. Na każdy litr wody daję tyle żelatyny, ile podaje producent na opakowaniu (najczęściej jest to 20 g na 1 litr wody) plus o 2 łyżeczki więcej, aby mieć pewność, że całość ładnie się zetnie.

Gotową zalewę z żelatyną wlewam do słoików z pomidorami. Dokładnie wycieram ranty słoików oraz wieczka do suchego i mocno zakręcam.

Krok 4 – pasteryzuję pomidory w galarecie

Na dno szerokiego garnka kładę ściereczkę bawełnianą i umieszczam słoiki z pomidorami. Wlewam wodę do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików i gotuję na średnim ogniu. Gdy zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez około 10 – 15 minut licząc od czasu zagotowania się wody.

Następnie układam na blacie wyścielonym ręcznikiem lub szmatką kuchenną i układam do góry dnem. Przykrywam ręcznikiem i zostawiam, aż całkowicie ostygnie.

Ostygnięte słoiki z pomidorami w galarecie są obecnie w stanie płynnym i takie mają być. Mamy 2 możliwości. Albo umieszczamy słoiki w lodówce, albo wynosimy do piwnicy. Pomidory w galarecie po 1 do 2 dni stężeją w lodówce. Natomiast piwnica musi być zimna, aby powstała galaretka.

Pomidorki są już gotowe do spożycia na drugi dzień, gdy galaretka stężeje. Przed podaniem na stół, najpierw przechowuję słoiki w lodówce, aby galaretka była mocno ścięta. Zimową porą na imprezę możesz rozpuścić galaretkę w temperaturze pokojowej. Następnie przelać do ładnych salaterek i włożyć do lodówki, aby zastygły.
Życzę smacznego!

Sezon na cukinię w pełni warto więc zamknąć ją w słoiki i zimową porą poczuć smak lata. W zeszłym roku robiłam sos do spaghetti z pomidorów na zimę, a dziś zapraszam na świetny sos z cukinii do słoików. Zimową porą zrobisz z niego szybki obiad w 5 minut. Wystarczy ugotować makaron, ryż lub kaszę i podsmażyć sos z mięskiem lub w wersji wegetariańskiej bez mięsa. Spróbuj mój sprawdzony przepis na spaghetti z mięsem mielonym.

Sos do spaghetti z cukinii – składniki

Kaloryczność: 110 kcal w 100 g.
Moja szklanka to pojemność 250 ml.
Z podanych proporcji otrzymasz około 10 słoików o pojemności 500 ml.

• 3 kg cukinii
• 2 kg pomidorów (malinowe lub lima)
• 1,5 kg papryki czerwonej
• 375 ml oleju roślinnego lub oliwy z oliwek (1,5 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10 % (pół szklanki)
• 330 g cukru (1,5 szklanki)
• 3 płaskie łyżki soli
• 2 łyżki ziół prowansalskich (lub oregano, bazylia)
• po 1 łyżce papryki słodkiej i ostrej
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Ważna wskazówka Ocet, cukier i przyprawy dodawaj stopniowo i próbuj smak. Końcową ilość dostosuj indywidualnie do swoich upodobań. Ocet spirytusowy możesz zastąpić delikatniejszym octem jabłkowym.

Do sosów na zimę nie dodaję cebuli i czosnku, gdyż zmniejszają trwałość i czas przechowywania. Oba warzywa podsmażam podczas podgrzewania sosu do obiadu.
Przetwory na zimę robię z mięsistych pomidorów, które mają mało soku. Najlepsza jest oczywiście odmiana Lima lub malinówka.
Zamiast pomidorów w szybszej wersji możesz użyć 800 g (4 słoiczki) koncentratu pomidorowego, lub 1000 ml pasaty czy domowego przecieru pomidorowego.

Opcjonalnie do sosu możesz dodać też 1 lub 2 puszki kukurydzy konserwowej.

Sposób wykonania sosu do spaghetti z cukinii na zimę

Do zrobienia sosu potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego garnka z nieprzywierającym dnem (minimum 7 litrowy), nóż i deskę do krojenia. Przyda się opcjonalnie blender, jeśli chcesz rozdrobnić pulpę ugotowanych warzyw. Przygotuj też umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.
Zanim przystąpisz do wykonywania sosu, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu zaplanujesz optymalnie czas pracy w kuchni i użyjesz zamienników. Być może zechcesz dodać kukurydzę lub zamiast pomidorów użyć koncentratu, pasaty lub przecieru.

Krok 1 – przygotowuję warzywa

Pomidory myję i obieram ze skórek. W tym celu zalewam wrzątkiem w misce lub garnku. Następnie po upływie 2 minut odcedzam i zalewam zimną wodą. Dzięki temu skórka bardzo ładnie schodzi. Wystarczy nożem wyciąć zieloną końcówkę i palcami zdjąć skórkę. Możesz pominąć ten krok, ale wówczas obowiązkowo użyj blendera do rozdrobnienia ugotowanych warzyw przed rozlaniem do słoików. Z własnego doświadczenia polecam zdjąć skórkę, ponieważ nawet blender nie rozdrobni wszystkich skórek pomidora.

Obrane pomidory kroję w ćwiartki lub w 2 – 3 cm kostkę.

Paprykę myję i przekrawam na pół. Usuwam białe błonki oraz gniazdo nasienne. Następnie kroję w podłużne paski i kostkę od 1 do 2 cm.

Cukinię myję i usuwam twarde końcówki. Jeśli mam większe sztuki o masie ponad 1 kg, to dodatkowo obieram z twardej skórki. Następnie przekrawam wzdłuż na pół i jeszcze raz na pół (większe sztuki w ósemki). Jeśli mam większe cukinie, to wycinam i usuwam środek z pestkami. Ćwiartki lub ósemki cukinii kroję w 1 lub 2 cm kostkę.
Zamiast kroić, możesz zetrzeć cukinię na grubych oczkach tarki do warzyw.

Krok 2 – gotuję, przyprawiam i opcjonalnie rozdrabniam warzywa

Do dużego garnka wrzucam pokrojone pomidory, paprykę oraz cukinię. Oprószam solą i wszystko mieszam ze sobą. Jeśli mam czas, to pozostawiam na 2 godziny, aby warzywa puściły sok. Jeśli nie mam czasu, to od razu zagotowuję na lekko mniejszym niż średnim ogniu i co jakiś czas mieszam, aby się nic nie przypaliło. Gdy warzywa puszczą sok i się zagotują, gotuję bez przykrycia przez około 2 godziny do czasu, aż warzywa będą miękkie. Jeśli blenderuję rozgotowane warzywa, to wystarczy od 60 do 90 minut gotowania.

Zdejmuję z ognia i miękkie warzywa rozdrabniam za pomocą blendera. Możesz oczywiście pominąć ten krok. Ja jednak lubię aksamitnie gładki sos. Pamiętaj, aby koniecznie rozdrobnić sos, jeśli pomidory są ze skórką.

Następnie do garnka z pulpą warzywną wlewam olej i stopniowo dodaję: cukier, ocet oraz przyprawy. Wszystko mieszam i próbuję smak. W tym momencie możesz dodać odsączoną kukurydzę konserwową oraz koncentrat zamiast pomidorów. Lepiej dać za mało przypraw i doprawić podczas serwowania obiadu. Pamiętaj, że cukier i ocet to naturalne konserwanty i nie może ich być za mało. Podane przeze mnie proporcje są wyważone w słodko kwaśnym smaku i wielokrotnie sprawdzone np w przepisie na sos do spaghetti z pomidorów. Gorący sos w garnku ma słodszy i ostrzejszy smak. Gdy smaki przegryzą się, sos do zimy będzie łagodniejszy.

Wszystko co jakiś czas mieszam ze sobą i gotuję na niedużym ogniu jeszcze przez około 25 – 30 minut.

W tym czasie dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem słoiki oraz nakrętki. Mniejsze ilości myję i wyparzam ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń.

Krok 3 – umieszczam sos w słoikach

Wrzący sos rozlewam za pomocą chochelki lub kubka z miarką do czystych i wyparzonych słoików. Możesz pomóc sobie specjalnym lejkiem do słoików.

Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego i od razu mocno zakręcam.

Na blacie kuchennym wyścielam ręcznik lub bawełnianą ścierkę i układam słoiki z sosem do góry dnem. Wierzch przykrywam ręcznikiem lub kocem i pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu mam pewność że słoiki są szczelnie zamknięte i zakrętki dobrze zassane.

Takiego sosu nie pasteryzuję. Nie posiada psującej się cebuli i wlewam wrzący sos do gorących słoików. Przechowuję w chłodnej i ciemnej piwnicy.

Życzę smacznego.

Takie domowe pomidory są lepsze niż z puszki. Polecam zrobić zapas na zimę nawet z 10 kg. Pomidory są tak dobre, że można jeść prosto ze słoiczka. Koniecznie zrób duży zapas na cały sezon. Zupa pomidorowa z takich pomidorków w słoikach to jest zimową porą prawdziwy rarytas. Sprawdź również moje pomidory w zalewie oraz pomidory kiszone, w których zakochasz się od pierwszego kęsa.

Składniki na pomidory w słoikach

Na każdy 1 kg pomidorów przygotuj 2 słoiki o pojemności 500 ml lub 3 słoiki 330 ml. U mnie 4500 g pomidorów zmieściłam w słoikach o łącznej pojemności 4200 ml. Masa 4,5 kg pomidorów po obraniu (skórki plus zielone pozostałości po szypułkach) wyszła mi około 4275 g.

Najlepsze są twarde i mięsiste pomidory np malinowe lub lima, które mają małą ilość soku.

• 1 kg pomidorów (waga przed obraniem)
• 1 łyżeczka soli kamiennej

Sposób wykonania pomidorów w słoikach na zimę jak z puszki

Do zrobienia moich pomidorków jak z puszki potrzebować będziemy jedynie: miski lub garnka do zalania warzyw wrzącą wodą oraz ostrego nożyka. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Duże słoiki o pojemności 900 – 720 ml nadają się idealnie zimową porą na zupę.

Krok 1 – przygotowuję pomidory, słoiki i nakrętki

Pomidory wrzucam do miski i zalewam wrzątkiem. Po upływie 2 minut, odcedzam i zalewam zimną wodą. Możesz obierać pomidory zalane wrzątkiem, ale polecam dodatkowo zalać je zimną wodą. Dzięki temu skórka schodzi praktycznie sama. Wycinam nożykiem zieloną pozostałość po szypułkach i za pomocą palców lub nożyka usuwam skórkę, która bardzo łatwo schodzi. Jeśli nie masz czasu, to opcjonalnie możesz pominąć ten krok. Po prostu skórkę usuniesz zimową porą. Bardzo łatwo schodzi, bo pomidorki są pasteryzowane.

Obrane pomidory kroję na pół lub w ćwiartki (możesz też zostawić część całych pomidorów) i wrzucam do miski na 1 godzinę. Wszystko oprószam solą i mieszam ze sobą kilka razy w przeciągu godziny.

Po tym czasie pomidorki puszczą sok i nie trzeba dodawać wody. Do pomidorów nie dodaję przypraw, ale jeśli chcesz, możesz dodać swoje ulubione przyprawy. Pomidory tylko z solą są uniwersalne i mogę używać do wielu potraw.

Gdy pomidory puszczają sok w soli, dokładnie myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki. Większe ilości wkładam do zmywarki, w której myję i wyparzam. Słoiki nie mogą mieć szczerbień. Natomiast nakrętki najlepiej aby były nowe lub w bardzo dobrym stanie. Uszkodzone lub z nalotem rdzy nakrętki, są najczęstszym powodem zepsutych przetworów na zimę.

Krok 2 – nakładam pomidory do słoików

Do umytych i wyparzonych słoików nakładam pomidory wraz z sokiem. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoików. Następnie za pomocą czystej ściereczki bawełnianej lub ręcznika papierowego wycieram ranty słoików oraz nakrętki do suchego i mocno zakręcam.

Krok 3 – pasteryzuję pomidory w słoikach na zimę

Mniejsze ilości pasteryzuję w garnku, a większe w piekarniku. Zimne słoiki wkładam do zimnej wody w garnku lub chłodnego piekarnika. Natomiast gorące słoiki do gorącej wody lub piekarnika. Dzięki temu zapobiegam pęknięciu szkła. W naszym przypadku słoiki są zimne (temperatura pokojowa).

Metoda pasteryzacji w garnku

Na dno większego garnka kładę bawełnianą ścierkę kuchenną i umieszczam słoiki z pomidorami. Nie powinny się ze sobą stykać. Następnie wlewam zimną wodę, aby sięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Gotuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na mniejszą moc, aby woda tylko lekko bulgotała. Od czasu zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 330 – 500 ml przez 15 – 20 minut, a większe 720 – 900 ml przez około 20 – 25 minut.

Metoda pasteryzacji w piekarniku

Do chłodnego piekarnika wkładam słoiki z pomidorami. Nastawiam temperaturę na około 120 – 130 stopni C i nagrzewam z termoobiegiem. Od czasu, gdy piekarnik się nagrzeje, pasteryzuję słoiki przez około 30 minut w temperaturze 120 – 130 stopni C z termoobiegiem.

Ostrożnie wyjmuję słoiki z wody lub piekarnika i układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem lub ścierką kuchenną. Wierzch przykrywam ręcznikiem i pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Na drugi dzień, gdy ostygną, wynoszę do chłodnej i ciemnej piwnicy lub spiżarni.

Pomidorki w słoikach na zimę są dobre przez co najmniej rok od zrobienia. Najdłużej miałam takie pomidory przez 2 lata i nadal były dobre.
Życzę smacznego.

Sezon na pomidory w pełni. Ostatnio robiłam kiszone pomidory, a dziś zapraszam na pyszne pomidory w delikatnej zalewie octowej. Zimową porą takie pomidorki pasują do kanapek, sałatek lub jako przekąska na imprezie.

Pomidory w zalewie – składniki:

Moja szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg pomidorów przygotuj 3 duże słoiki o pojemności 900 ml.
Najlepsze są mięsiste pomidory z małą ilością soku. Ja do przetworów na zimę używam odmiany Lima (podłużne w kształcie jajka). Ilość zalewy jest idealnie dobrana zarówno smakowo, jak i ilościowo.

• 2 kg pomidorów (odmiana lima lub malinówka)

Na każdy słoik o pojemności 720 – 900 ml:

• płaska łyżeczka ziaren gorczycy
• 1 lub 2 ząbki czosnku
• listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• 50 ml oleju roślinnego (3 – 4 łyżki)
• opcjonalnie pół łyżeczki ulubionych ziół (bazylia, lubczyk, oregano, pietruszka lub baldach kopru z gałązką)

Zalewa:

• 1250 ml wody (5 szklanek)
• 125 ml octu 10% (pół szklanki)
• 220 g cukru (1 szklanka)
• 30 g soli kamiennej (2 płaskie łyżki)

Sposób wykonania pomidorów w zalewie

Do zrobienia pomidorów na zimę potrzebować będziemy przede wszystkim: noża i deski do krojenia, garnka do zalewy oraz dużego garnka do pasteryzacji. Przygotuj także umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Krok 1 – przygotowuję warzywa, słoiki i nakrętki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam wrzątkiem. Do większych ilości używam zmywarki do naczyń. Słoiki nie mogą mieć szczerbień na rantach i nalotów rdzy. Tak samo nakrętki powinny być nieuszkodzone i obowiązkowo bez nalotów rdzy. Najlepiej użyć nowych nakrętek. Uszkodzone nakrętki są główną przyczyną psucia się przetworów zimowych.

Pomidory myję w zimnej wodzie i odsączam. Dokładnie się im przyglądam i usuwam nadpsute. Następnie każdy pomidor nakłuwam na krzyż widelcem przy zielonej końcówce od szypułki.

Robię to, aby warzywa nie pękały w słoikach. Dodatkowo zalewa dokładnie dojdzie do wnętrza pomidorów.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przekrawam na pół.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Do umytych i wyparzonych słoików wkładam: ziarna gorczycy białej, listek laurowy, kulki ziela angielskiego, ziarna pieprzu czarnego, przekrojone na pół ząbki czosnku. Opcjonalnie do częsci słoików daję też gałązkę kopru lub ulubione zioła, bo lubię eksperymentować ze smakami w mojej kuchni :-). Do każdego słoika wlewam także 50 ml (3 – 4 łyżki) oleju roślinnego. Olej oprócz funkcji konserwacji, zapobiega także uszkodzeniu nakrętek od zalewy octowej.

Następnie dość ciasno wciskam pomidory do 4/5 wysokości słoików. Na zdjęciu poniżej może tego nie widać, ale użyłam pomidorów: lima, malinowych oraz koktajlowych. Ich różne wymiary doskonale sprawdzają się, podczas upychania do słoików.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z pomidorami

Do garnka wlewam wodę i wsypuję cukier oraz sól. Wszystko mieszam ze sobą do rozpuszczenia i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję do czasu ponownego zagotowania się.

Gdy zalewa się zagotuje, zdejmuję z ognia i rozlewam do słoików. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików. Zalewa powinna przykryć wszystkie pomidorki. Jeśli jakiś wystaje, to go wciskam. Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza.

Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i szybko zakręcam (mocno, ale z wyczuciem).

Następnie gorące słoiki ostrożnie odwracam do góry dnem i układam na blacie wyścielonym ręcznikiem lub ścierką bawełnianą. Przykrywam ręcznikiem i zostawiam do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu mam pewność, że każdy słoik zassał się poprawnie. Gdy ostygną, wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Moich przetworów na zimę zalanych wrzącą zalewą octową z solą i cukrem nie pasteryzuję. Są doskonale zakonserwowane. Jeśli jakiś słoik sporadycznie się nie zassie, wówczas pasteryzuję go przez około 10 – 15 minut.

Pomidory w zalewie są już dobre po 5 – 7 dniach od zrobienia. Życzę smacznego!

Sprawdź też krojone pomidory z cebulą w zalewie

Leczo z cukinii w słoikach na zimę to sprawdzony od lat sposób na wykorzystanie cukinii z mojego ogrodu. Ostatnio zrobiłam leczo z cukinią kiełbasą i papryką. Tym razem do lecza nie dodałam kiełbasy i cebulki, które źle wpływają na trwałość zimowych przetworów. Dodałam za to pieczarki oraz większą ilość papryki i pomidorów. Zimowe leczo przyprawiłam tylko symboliczną ilością soli i pieprzu. Dzięki temu potrawa jest uniwersalna i ma wiele zastosowań. Takie leczo z przyjemnością otwieram zimową porą, gdy najzwyczajniej w świecie nie mam czasu albo ochoty na gotowanie obiadu.

Składniki:

Z podanych składników otrzymałam 6 słoików lecza o pojemności 720 ml.

• 2 kg cukinii
• 1,5 kg pomidorów
• 1 kg papryki
• 500 g marchewki
• 500 g pieczarek
• 150 ml oleju roślinnego lub oliwy z oliwek
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Jak zrobić leczo z cukinii do słoików na zimę?

Do zrobienia lecza na zimę potrzebne nam będą przede wszystkim: deska i nóż do krojenia, miska, duży garnek (u mnie 6 litrowy) oraz drewniana łyżka. Przygotuj też umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Zanim przystąpisz do przygotowywania lecza, przeczytaj dokładnie cały opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz poszczególne etapy prac w kuchni. Być może zechcesz najpierw pokroić wszystkie składniki lub kroić i dusić wszystko w międzyczasie.

Krok 1 – kroję warzywa

Pieczarki myję i usuwam skórkę z kapeluszy. Następnie kroję na mniejsze kawałki.

Pomidory zalewam w misce wrzątkiem i odczekuję około 2 minut. Po tym czasie skórka zmięknie i zdejmuję ją za pomocą noża lub palcami. Aby pomidorki nie parzyły, może zalać je zimną wodą. Pozbawione skórki pomidory, kroję na mniejsze kawałki np w ćwiartki. Bardzo ważne jest usunięcie skórek, które nie rozgotowują się i przeszkadzają podczas spożywania potrawy.

Paprykę dokładnie myję pod zimną i bieżącą wodą. Przekrawam na pół i usuwam białe błonki oraz gniazda nasienna. Następnie kroję w paski i kostkę o boku około 2 – 3 cm.

Marchewkę obieram ze skórki i kroję w 5 mm plasterki lub kostkę.

Cukinię myję i obieram ze skórki. Jeśli masz młode cukinie do 500 g, to nie musisz ich obierać. Odkrawam twarde końcówki. Następnie warzywo przekrawam na pół i ćwiartki. Jeśli w środku są pestki, to wykrawam i usuwam. Cukinię kroję w 2 cm kostkę.

Krok 2 – gotuję warzywa na leczo

Do dużego garnka z nieprzywierającym dnem wlewam olej lub oliwę i rozgrzewam. Następnie wsypuję pokrojone pieczarki. Blanszuję na średnim ogniu przez około 10 minut, aż puszczą sok i się skurczą.

Do zblanszowanych pieczarek wrzucam pokrojone i bez skórki pomidory. Wszystko mieszam drewnianą łyżką i gotuję na średnim ogniu przez około 8 – 10 minut, aż pomidorki się rozgotują.

Następnie wrzucam pokrojoną paprykę oraz marchewkę. Całość mieszam ze sobą i gotuję na średniej mocy palnika przez 8 – 10 minut.

Na koniec wrzucam pokrojoną w kostkę cukinię i wsypuję łyżeczkę soli oraz pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu.

Wszystko mieszam ze sobą i gotuję przez około 5 minut na średnim ogniu. Nie gotuję warzyw dłużej. Muszą być al dente, ponieważ będą jeszcze pasteryzowane, a zimą odgrzewane. Dzięki temu leczo jest chrupiące i w sam raz miękkie.

Krok 3 – umieszczam leczo w słoikach i pasteryzuję na zimę

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości wkładam do zmywarki. Do przetworów na zimę używam tylko nieszczerbionych i bez nalotów rdzy słoików. Nakrętki najlepiej, aby były nowe. To właśnie uszkodzone nakrętki są najczęstszą przyczyną psucia się zimowych przetworów.

Gorące leczo za pomocą chochli rozlewam do umytych i wyparzonych słoików. Ręcznikiem papierowym lub czystą ściereczką kuchenną wycieram ranty słoików i nakrętki do suchego. Mocno zakręcam i pasteryzuję.

Na dno szerokiego garnka umieszczam ściereczkę kuchenną i wlewam gorącą wodę. Następnie do gorącej wody wkładam gorące słoiki z leczem i zagotowuję na średnim ogniu.

Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Licząc od czasu zagotowania się wody, słoiki o pojemności 720 ml pasteryzuję przez około 20 minut. Słoje 900 ml pasteryzuję przez 25 minut, a mniejsze do 500 ml przez około 15 minut.
Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję słoiki i kładę do góry dnem na blat wyścielony ręcznikiem. Całość przykrywam też ręcznikiem i pozostawiam na cały dzień do całkowitego ostygnięcia.

Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy lub spiżarni.
Życzę smacznego!

Późnym latem i jesienią nastawiam ocet domowy z sezonowych owoców. Najczęściej są to jabłka, które do octu nadają się wręcz idealnie. Pewnie znasz mój przepis na domowy ocet z jabłek, a jeśli nie, to gorąco zachęcam do zapoznania się. Podaję w nim szczegółowy opis wykonania, który możesz zastosować także do zrobienia poniższego octu śliwkowego.

Ocet śliwkowy ma uniwersalne zastosowanie w kuchni. Doskonale zastępuje ocet spirytusowy i jest smaczną alternatywą dla wspomnianego wcześniej przeze mnie octu jabłkowego.

Ocet śliwkowy – składniki

Podaję składniki na 1 kg wypestkowanych śliwek. Dzięki temu łatwo przeliczysz większą ilość. Domowy ocet ze śliwek zawiera 5% stężenia kwasu octowego, a ocet spirytusowy 10%.

• 1 kg śliwek (waga bez pestek)
• 1 litr przegotowanej i ostudzonej wody
• od 4 do 5 łyżek cukru lub miodu

Sposób wykonania octu śliwkowego

Do zrobienia octu ze śliwek potrzebować będziemy jedynie większego słoja (2 – 3 litrowy) oraz ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się też miska i durszlak lub sito do opłukania owoców.
Ocet domowy najlepiej jest zrobić ze śliwek, które nie były nawożone i pryskane. Jeśli masz kupne śliwki, to dokładnie wymyj je w zimnej wodzie.

Krok 1 – przygotowuję słoik

Słój do octu domowego dokładnie myję i wyparzam wrzącą wodą. W tym celu wlewam do słoja około 250 ml wrzącej wody. Odczekuję około 2 minut. Następnie kołyszę słojem, po czym ostrożnie wylewam wodę i jednocześnie przekręcam słój wokół własnej osi. Dzięki temu cała powierzchnia słoja jest wyparzona. Jest to bardzo ważna czynność, aby ocet miał sterylny start. Słoik możemy też wyparzyć w piekarniku. W tym celu zimny słoik wkładamy do zimnego piekarnika i nagrzewamy do temperatury około 110 stopni C. Od czasu nagrzania piekarnika, trzymamy w nim słoik przez około 15 minut.

Do umytego i wyparzonego słoja wlewam przegotowaną i ostudzoną wodę. Wsypuję od 4 do 5 łyżek cukru na każdy 1 litr wody. Ilość cukru zależy przede wszystkim od stopnia dojrzałości i słodkości śliwek. Słoikiem kołyszę, aby cukier się rozpuścił. Zamiast cukru możemy użyć miodu.

Krok 2 – przygotowuję śliwki

Śliwki dokładnie przebieram i usuwam nadpsute lub spleśniałe. Śliwka to owoc wyjątkowo nietrwały. Następnie wrzucam do miski z zimną wodą, płuczę i odsączam na sicie lub durszlaku.

Tak przygotowane śliwki przekrawam na pół i usuwam pestki. Dodatkowo część połówek przekrawam jeszcze raz na pół. Do słoja z osłodzoną wodą wrzucam pokrojone w ćwiartki i połówki śliwki. Pestek nie dodaję do nastawu octu.

Śliwki powinny być całe pod wodą. Jeśli wystają, to wepchnij je na ścisk. Na samą górę możesz dać większe połówki śliwek. Na samej górze słoja pozostawiam około 3 cm wolnej przestrzeni na pianę, która powstanie podczas fermentacji.

Krok 3 – fermentacja alkoholowa

Słoik z nastawem przykrywam ręcznikiem papierowym (gazą lub czystą ściereczką kuchenną) i mocuję gumką recepturką. Dzięki temu zabezpieczam nastaw przed owadami i jednocześnie umożliwiam ulatnianie gazów fermentacyjnych. Słoik trzymam w ciepłym i widocznym miejscu np na szafce kuchennej przez okres od 4 do 6 tygodni. Każdego dnia 2 lub 3 razy dziennie przez okres 7 – 10 dni mieszam zawartość wyparzoną łyżką kuchenną. Mieszam do czasu, aż fermentacja alkoholowa (pęcherzyki powietrza) ustanie. Możesz też kołysać słojem, w celu wymieszania i pozbycia się nagromadzonych pęcherzyków powietrza oraz piany.

Po co mieszam w słoiku? Mieszam zawartość słoja przede wszystkim po to, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza, które wypychają owoce na górę słoika. W efekcie owoce wystają poza poziom wody, zaczynają pleśnieć i nastaw octu jest do wylania.

Dzikie drożdże, w które śliwki obfitują, rozpoczynają przerabianie zawartego w owocach i wsypanego przez nas cukru. Przez kilka dni nasz nastaw będzie intensywnie pienił się.

Krok 4 – fermentacja octowa

Po około 7 – 10 dniach ustaje fermentacja alkoholowa z powodu wypracowania cukru przez drożdże. Owoce zaczynają opadać na dno słoja. Od tej pory nie mieszam już zawartością słoika z octem. W większość przypadków na górze słoja zaczyna powstawać biała warstwa o strukturze galaretki. To nie jest pleśń. Jest to matka drożdżowa, która odpowiada za poprawny proces fermentacji octowej. W komentarzach do przepisu https://ania-gotuje.pl/przepis/jak-zrobic-ocet-jablkowy-staropolski-przepis-babci/ niektórzy podają, że u nich nie pojawia się taka matka octowa. Nie wiem czym jest to spowodowane (może słabej jakości kupne owoce lub za mało / za dużo cukru). Jeśli nie pojawi się matka octowa, ocet i tak się uda.

Okres fermentacji octowej trwa około 4 – 6 tygodni.

Krok 5 – zlewam ocet z osadu

Gdy okres fermentacji octowej dobiegnie końca, zdejmuję z wierzchu matkę octową. Możesz ją wykorzystać do nowego nastawu. Ocet zlewam przez gęste sito lub gazę do słoika. Teraz słoik zakręcam zakrętką i odstawiam w ciemne i chłodne miejsce (np piwnica) na okres 4 tygodni. W tym czasie ocet dojrzeje i wyklaruje. Na dnie wytrąci się osad, a na górze może pojawić się matka octowa.

Krok 6 – rozlewam ocet do słoików

Po 4 tygodniach dojrzewania w ciemnym i chłodnym miejscu, nasz lekko mętny ocet domowy jest już gotowy do butelkowania. Dojrzały ocet ze śliwek pachnie i smakuje jak ocet. Nie może mieć smaku wina. Jeśli tak jest, to pozostaw go jeszcze, aby dojrzał.
Gotowy ocet śliwkowy rozlewam do butelek poprzez lejek i czystą gazę. Przechowuję w piwnicy lub chłodnej szafce kuchennej z dala od źródeł ciepła.

Moje wskazówki

Jeśli w trakcie fermentacji na wierzchu octu powstanie pleśń, to należy całą zawartość wylać. Przyczyna najczęściej leży w słabej jakości owoców lub wystawania ich poza poziom wody. Każdego dnia po mieszaniu zawartością słoja, upychaj łyżką kawałki śliwek. Na wierzch możesz też dać obciążenie np szklanka z wodą.

Słój z nastawem octu domowego przechowuję z dala od innych fermentujących nastawów. Mogą to być np: zakwas na chleb, wino czy zakwas z buraków.

Kolor octu zależy przede wszystkim od gatunku użytych śliwek.

Ocet przechowywany w chłodnym miejscu nie powinien się zepsuć, gdyż sam w sobie jest konserwantem (stężenie 5% kwasu octowego).

Ocet domowy może z powodzeniem zastąpić tradycyjny ocet spirytusowy o mocy 10%. Pamiętaj tylko, aby podwoić ilość octu domowego, podczas dodawania go do potraw kulinarnych. Używam octu domowego do: sałatek, przetworów na zimę, sosów itp. Świetnie sprawdzi się także do smarowania ukąszeń po owadach, na obrzęki i skręcenia oraz jako płukana do włosów i skóry twarzy. Pamiętaj, aby do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych rozcieńczyć ocet z wodą. Unikniesz podrażnień przewodu pokarmowego i poparzeń skóry ciała. Domowy ocet doskonale nadaje się też do sprzątania domu. Myję nim lustra i odkamieniam czajnik. Domowy ocet z owoców zawsze przydaje się w mojej kuchni.

Zarówno ogórki kiszone, jak i kiszone pomidory mogłabym jeść codziennie. Kiszone pomidory popularne są głównie we wschodniej Europie. U nas są jeszcze stosunkowo mało popularne, ale zdecydowanie warto zrobić kilka słoików na zimę i poznać ich oryginalny smak.

Do czego wykorzystuję kiszone pomidory?

Wszyscy znamy kiszone ogórki i wiemy co z nich robić. Dlaczego więc zastanawiamy się nad zastosowaniem w kuchni kiszonych pomidorów? Podobnie jak z ogórkami, kiszone pomidory wykorzystuję do:

• zup, a w szczególności kremów
• sałatek i surówek do obiadu
• sosów np pomidorowego
• smoothie i warzywnych koktajli
• przystawek do kanapek
• oraz potraw z rybami, dań mięsnych czy też wegetariańskich.

Sprówdź mój sos do spaghetti z pomidorów na zimę.

Składniki na kiszone pomidory

Przy kiszeniu warzyw stosuję starą, babciną proporcję 30 g soli kamiennej niejodowanej na każdy 1 litr wody. Na każdy duży słoik o pojemności 900 – 1000 ml potrzebujemy około 500 ml zalewy.
1 kg pomidorów mieści się w 2 – 3 słoikach o pojemności 900 ml. Mniejsze sztuki łatwiej wciskać. Kaloryczność: około 20 kcal w 100 g.

• 1 kg małych i średnich pomidorów (twarde i dojrzałe) np odmiana Lima

Do każdego słoika o pojemności 900 ml:

• 2 lub 3 ząbki czosnku
• 2 liście czarnej porzeczki lub wiśni, czy też kawałek liścia chrzanu (kładę na wierzch pomidorów)
• mały baldach kopru (łodyga z kwiatami)
• 1 listek laurowy
• 3 cm korzenia chrzanu
• 2 ziarna pieprzu
• 1 kulkę ziela angielskiego

Zalewa:

• 1 litr wody
• 30 g soli kamiennej niejodowanej (1 czubata łyżka)

Jak kiszę pomidory na zimę?

Do zrobienia przetworów z pomidorów przygotuj umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Przyda się też garnek do zagotowania zalewy.

Do kiszenia najlepiej nadają się mięsiste pomidory o małej zwartości wody i pestek np odmiana Lima. Świetnie sprawdzą się też pomidorki koktajlowe. Obie odmiany mają twardą skórkę, która nie pęka w procesie kiszenia. Możemy w 1 słoiku kisić ze sobą różne odmiany pomidorów. Możemy ukisić także popularne pomidory malinowe.

Krok 1 – przygotowuję słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości umieszczam do zmywarki. Używam tylko nieuszkodzonych słoików oraz nakrętek. Bez szczerbień i nalotów rdzy.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Ząbki czosnku obieram z łupinek i kroję wzdłuż na pół.
Korzeń chrzanu obieram i kroję w 3 cm kawałki.
Pomidorki myję w zimnej, bieżącej wodzie i odsączam. Warzywa powinny być nie uszkodzone.

Do każdego słoika o pojemności 900 ml wkładam: mały baldach kopru, kawałek chrzanu oraz 2 średnie lub 3 mniejsze ząbki czosnku, które przekrawam wzdłuż na pół. Wrzucam także: 1 listek laurowy, 2 ziarna pieprzu, 1 kulkę ziela angielskiego.
Na koniec do słoików wkładam dość ciasno pomidory do 4/5 ich wysokości. Na wierzch pomidorów kładę listki wiśni lub czarnej porzeczki. Może też być kawałek liścia chrzanu.

Krok 3 – zalewa do kiszenia

W garnku zagotowuję wodę i wsypuję sól kamienną, niejodowaną do przetworów. Całość mieszam do rozpuszczenia soli. Zdejmuję z ognia i odstawiam do ostudzenia (temperatura około 30 stopni C). Zalewę możesz zrobić na samym początku, aby szybciej ostygła.
Ostudzoną zalewę wlewam do każdego słoikach i zostawiam około 1 – 1,5 cm wolnej przestrzeni na górze słoja. Woda powinna zakryć pomidorki. Jeśli jakiś wypłynie, to go wciskam. Niektórzy zalewają kiszone ogórki i pomidory gorącą zalewą. Można i tak. Ja jednak wolę zalewać ostudzoną wodą.
Każdym słoikiem lekko kołyszę, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza.

Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i lekko zakręcam. Do kiszenia świetnie sprawdzają się szklane wieczka z gumką i przystosowane do nich słoje. Takie weki robiły nasze mamy i babcie.

Pomidory kiszą się spokojniej i dłużej od ogórków. Pierwsze bąbelki powietrza pokazują się już po 10 -12 godzinach od zrobienia. Kiszone pomidory trzymam przez 7 dni w temperaturze pokojowej około 20 – 22 stopni C. W upalne dni szukam chłodniejszych miejsc. Dzięki temu zalewa w słoikach nie buzuje za mocno i nie ucieka ze słoików. Słoiki lekko syczą i tak ma być. Możesz pod ich spód połóż kawałki starych gazet, a słoiki wytrzeć.

Po upływie 7 dni zakrętki mocno zakręcam i wynoszę kiszone pomidory w chłodne i ciemne miejsce do piwnicy. Po upływie około 4 tygodni pomidorki ukiszą się i możemy się nimi zajadać. Moje pomidorki przechowuję do 4 – 6 miesięcy od przygotowania. Ważne jest przechowywanie w niskiej temperaturze. Dzięki temu pomidorki nie puchną i zachowują swój smak, wygląd oraz aromat.

Życzę smacznego!

Ogórki z kurkumą zrobiłam tym razem w różnych słoikach na 3 sposoby: kanapkowe ze skórką, kanapkowe bez skórki oraz w słupki bez skórki. Domownicy lubią w takich formach, a ja dzięki temu podam Wam, ile dokładnie ogórków wejdzie do słoika. Zapraszam po bardzo prosty i szybki przepis na kanapkowe ogórki w zalewie z kurkumą.

Ogórki z kurkumą – składniki

Podaję proporcje na 1 kg ogórków (łatwo przeliczysz proporcje). Najlepsze są oczywiście małe i średnie sztuki, które nie mają dużo pestek. Do słoika o pojemności 720 ml weszło mi na ścisk: około 300 g ogórków pokrojonych w plastry kanapkowe ze skórką, około 350 g ogórków pokrojonych w plastry kanapkowe bez skórki oraz około 400 g ogórków pokrojonych w słupki bez skórki.
Moja szklanka zawsze ma pojemność 250 ml.

• 1 kg ogórków (dopasuj ich wielkość do wysokości słoików)

Do każdego słoika:

• listek laurowy
• mały ząbek czosnku przekrojony na pół
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• pół łyżeczki gorczycy białej
• łyżka oleju

Zalewa:
Zalewy jest na styk, więc jeśli obawiasz się, że nie upchniesz ciasno ogórków, to zrób o 10 – 20% więcej.

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10% (pół szklanki)
• 200 g cukru (niepełna szklanka)
• 6 g kurkumy (2 płaskie łyżeczki lub 3/4 łyżki stołowej)
• 1 płaska łyżka soli kamiennej

Ogórki krokodylki z chili

Sposób wykonania ogórków z kurkumą

Do zrobienia ogórków z kurkumą potrzebować będziemy jedynie: ostrego noża, deski do krojenia, rondelka do zagotowania zalewy i dużego garnka do pasteryzacji. Przy większej ilości ogórków przyda się także miska.

Krok 1 – przygotowuję słoiki i nakrętki oraz ogórki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości umieszczam w zmywarce 🙂
Zarówno słoje jak i wieczka muszą być nieuszkodzone i bez nalotów rdzy.

Do każdego umytego i wyparzonego słoika wrzucam: listek laurowy, gorczycę białą, kulki ziela angielskiego, ziarna pieprzu oraz obrany i przekrojony na pół ząbek czosnku.

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Jeśli masz kupne, to namocz je w misce z zimną wodą przez 2 godziny. Dzięki temu nabiorą sprężystości i będą znowu jędrne.

Krok 2 – kroję ogórki i umieszczam w słoikach

Z ogórków odkrawam końcówki (tak po 3 mm z każdej strony). Ogórki pokroiłam w cienkie plastry podłużne w wersji kanapkowej. Część ze skórką, a pozostałe bez skórki. Do 1 słoika pokroiłam ogórki w pionowe słupki w ćwiartki.

Pokrojone ogórki wkładam ciasno do słoików z przyprawami. Najwygodniej jest przechylić słoik pod ukosem i wkładać paski ogórków.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i zalewam słoiki

Przyprawa kurkuma jest doskonałym barwnikiem, więc uważaj, aby zalewą nie zachlapać mebli czy ubrań. Warto użyć starego garnka.

Do garnka wlewam wodę, wsypuję cukier oraz sól. Wszystko mieszam i gotuję, aż się rozpuści. Gdy cukier z solą się rozpuści, wsypuję kurkumę. Wszystko mieszam. Gdy wodą się zagotuje, wlewam ocet i ponownie doprowadzam do wrzenia. Zmniejszam ogień na minimum i gotuję przez 2 minuty.

Słoiki z ogórkami zalewam przygotowaną zalewą z kurkumą. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików. Pamiętaj, aby przed wlaniem zalewy do słoików, zamieszać ją łyżką. Kurkuma jest ciężka i szybko osiada na dno garnka. Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Do każdego słoika wlewam po łyżce oleju, który nie tylko chroni przetwory przed zepsuciem, ale także zakrętkę od octu.

Ranty słoików oraz wieczka dokładnie wycieram do suchego (czystą ściereczką bawełnianą lub ręcznikiem papierowym), mocno zakręcam i pasteryzuję.

Koniecznie sprawdź moje ogórki kanapkowe w curry.

Krok 4 – pasteryzuję przetwory na zimę

Dno dużego i szerokiego garnka wyścielam ściereczkę bawełnianą, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z ogórkami. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby woda tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki:

• 300 lub 500 ml przez 10 minut
• 720 ml przez 15 minut
• 900 ml przez 20 minut.

Słoiki możesz pozostawić w garnku do całkowitego ostudzenia lub wyjąć na blat kuchenny. Ja dodatkowo odwracam słoiki do góry dnem, układam na blat wyścielony ręcznikiem i przykrywam ręcznikiem lub kocem. Zostawiam na cały dzień, aż całkowicie ostygną.

Następnie wynoszę do piwnicy lub spiżarni. Ogórki z kurkumą są już dobre po 2 – 3 dniach od zrobienia.
Smacznego.

Ogórki w pomidorach to bardzo prosty i szybki przepis, a przy tym zaskakująco dobry. Równie dobry jak ogórki w keczupie, a może i lepszy. Na koniec nie mogłam się powstrzymać, aby nie wyjeść plastrów ogórków w cudownie aromatycznej zalewie. Jestem pewna, że rodzina i znajomi będą prosić o przepis 🙂 Zobacz jak zrobić najlepsze ogórki w sosie pomidorowym.

Ogórki w pomidorach – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Z podanych proporcji wyszły mi 3 słoiki o pojemności 720 ml.

• 2 kg ogórków gruntowych
• 3 lekko czubate łyżki soli kamiennej

Zalewa pomidorowa

• 450 ml przecieru pomidorowego lub passata (niepełne 2 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10% (pół szklanki)
• 110 g cukru (pół szklanki)
• 100 ml oleju roślinnego (około 7 łyżek)
• 4 średnie ząbki czosnku
• łyżeczka oregano lub bazylii
• łyżeczka słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki

Sposób wykonania ogórków w pomidorach do słoików na zimę

Do zrobienia ogórków w pomidorach potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego garnka, sita lub durszlaka, ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się także chochla do napełniania ogórków z zalewą. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Krok 1 – kroję i solę ogórki

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Kupne ogórki dodatkowo moczę w misce z wodą przez 2 godziny, aby nabrały sprężystości oraz chrupkości.

Obcinam twarde końcówki i kroję w 4 – 5 mm plastry. Pokrojone ogórki wrzucam do większego garnka (u mnie 5 litrowy). Następnie posypuję solą, potrząsam garnkiem i wszystko mieszam drewnianą łyżką.

Dzięki temu sól równomiernie oblepi plastry ogórków. Tak przygotowane ogórki zostawiam na 2 – 3 godziny i w międzyczasie kilka razy mieszam drewnianą łyżką. Po tym czasie ogórki puszczą sok, który wylewam.

Plastry ogórków odsączam na sicie lub durszlaku. Garnek opłukuję w wodzie i przygotowuję w nim zalewę.

Krok 2 – robię zalewę pomidorową

Do garnka wlewam przecier pomidorowy lub passatę. Jeśli lubisz intensywny smak pomidorowy, to możesz też dodać 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego.

Wsypuję cukier i przyprawy: słodką i ostrą paprykę oraz oregano lub bazylię.

Dodaję także zmiażdżone ząbki czosnku.

Na koniec wlewam ocet oraz olej roślinny.

Wszystko mieszam ze sobą i zagotowuję na średnim ogniu bez przykrycia. Gdy się zagotuje, zmniejszam ogień i mieszając, gotuję przez około 2 minuty.

Następnie wrzucam odsączone plastry ogórków. Zwiększam ogień na średni i mieszam. Gdy zalewa z ogórkami zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby lekko bulgotało. Plastry ogórków mieszam i gotuję na małym ogniu jeszcze przez około 3 minuty.

W trakcie gotowania zalewy, myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki. Zarówno słoje jak i zakrętki powinny być nieuszkodzone oraz bez nalotów rdzy.

Krok 3 – umieszczam ogórki z zalewą w słoikach i pasteryzuję

Za pomocą chochli do zupy wyławiam plastry ogórków i napełniam słoiki. Ogórki oczywiście ugniatam w słoju, aby jak najwięcej ich weszło.
Na sam koniec uzupełniam słoiki zalewą pomidorową. Zastawiam jednak 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików.

Wieczka oraz ranty słoików wycieram do suchego za pomocą ręcznika papierowego lub czystej ściereczki kuchennej. Następnie mocno zakręcam.

Moja zalewa jest idealnie dobrana. Na zdjęciu poniżej widać, że pozostało jej niewiele wraz z kilkunastoma plastrami ogórków, które się już nie zmieściły do słoików.

Zjadłam je ze smakiem.

Pasteryzuję ogórki w pomidorach.
Na dno garnka kładę bawełnianą ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję na średnim ogniu. Gorące słoiki z ogórkami ostrożnie umieszczam w garnku z gorącą wodą. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Gdy wodą się zagotuje, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotała. Od czas zagotowania się wody, słoiki o pojemności 720 ml pasteryzują przez około 15 minut. Słoje 900 ml pasteryzuję przez 20 minut, a mniejsze 300 – 500 ml przez 10 minut.

Słoiki możesz pozostawić w garnku do całkowitego ostygnięcia. Ja jednak wyjmuję je ostrożnie i umieszczam na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem. Słoiki układam do góry dnem i przykrywam ręcznikiem lub kocem. Pozostawiam tak do całkowitego ostygnięcia na cały dzień. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy. Smacznego!

Jeśli lubisz tradycyjne ogórki konserwowe, to spodoba Ci się mój przepis. Tym razem zapraszam na świetne ogórki konserwowe z dodatkiem czerwonej papryki. W słoiku znajdziesz także: cebulkę, czosnek, korzeń chrzanu oraz kwiaty aromatycznego kopru. Zrobisz je dosłownie w chwilę. Wystrczy wcisnąć ogórki do słoika, dodać pokrojone warzywa i zalać ugotowaną zalewą. Ogórki po kaszubsku świetnie nadają się przede wszystkim do obiadu oraz kanapek. Możemy je również wykorzystać do zrobienia sałatek lub podać jako przekąskę na imprezę. Sprawdzą się idealnie w diecie: wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej. Brzmi pysznie, prawda? Zatem zapraszam do wypróbowania mojego sprawdzonego przepisu.

Ogórki po kaszubsku – składniki

Moja szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 3 duże słoiki o pojemności 900 ml.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 1 średnia papryka czerwona
• mały kawałek korzenia chrzanu
• 50 g cebulki (pół mniejszej sztuki)

Na każdy słoik:

• gałązka kopru wraz z łodygą
• płaska łyżeczka ziaren gorczycy
• 1 ząbek czosnku
• listek laurowy
• 2 kulki ziela angielskiego
• 3 ziarna pieprzu czarnego
• łyżka oleju roślinnego

Zalewa:

• 1 litr wody (4 szklanki)
• 1 szklanka octu 10%
• 110 g cukru (pół szklanki)
• 25 g soli kamiennej

Sposób wykonania ogórków po kaszubsku

Do zrobienia ogórków po kaszubsku potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka do wykonania zalewy, ostrego noża i deski do krojenia. Przygotuj także umyte i wyparzone słoiki wraz z nakrętkami.

Krok 1 – przygotowuję słoiki, nakrętki i warzywa

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń. Słoiki i nakrętki powinny być oczywiście nie oszczerbione i bez śladów rdzy.

Ogórki gruntowe dokładnie myję w zimnej wodzie. Jeśli mam ogórki ze sklepu, to dodatkowo moczę je przez 2 godziny w misce z zimną wodą, aby nabrały sprężystości i jędrności.

Paprykę czerwoną myję i przekrawam na pół. Usuwam gniazda nasienne i białe błonki. Następnie kroję w 2 – 3 cm pionowe paski.

Cebulę i ząbki czosnku obieram z łupinek. Cebulkę kroję w 5 mm talarki, a czosnek przekrawam na pół.

Korzeń chrzanu obieram, myję w zimnej wodzie i kroję na mniejsze kawałki.

Koper płuczę w zimnej wodzie i odsączam.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Do czystych i wyparzonych słoików wkładam: gałązkę kopru wraz z łodygą, ziarna gorczycy białej, plaster cebuli, kawałki chrzanu, ząbek czosnku przekrojony na pół, listek laurowy, kulki ziela angielskiego i ziarna pieprzu czarnego.

Następnie ciasno w pionie wciskam ogórki gruntowe grubymi końcami do dołu.

Pomiędzy ogórkami wciskam pionowo paski papryki czerwonej.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z ogórkami po kaszubsku

Do garnka wlewam wodę, wsypuję cukier i sól. Wszystko mieszam do rozpuszczenia i zagotowuję. Gdy woda się zagotouje, wlewam ocet. Wszystko mieszam i ponownie doprowadzam do wrzenia. Gdy zalewa się zagotuje, zdejmuję z ognia i od razu rozlewam do słoików z ogórkami. Zalewa musi całkowice zakrywać ogórki i paprykę. Pozostawiam jedynie około 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoika.

Każdy słoik lekko kołyszę, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Na koniec wlewam po łyżce oleju na każdy słoik. Ranty słoików oraz nakrętki dokładnie wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Ogórki zalane wrzącą zalewą na bazie octu i cukru, nie poddaję pasteryzacji. Dzięki temu pozostają mega chrupiące. Jedynie na blacie kuchennym wyścielam ręcznik i umieszczam słoiki do góry dnem, aby dobrze zassały zakrętki i sprawdzam przy okazji szczelność. Przetwory przykrywam ręcznikiem i pozostawiam do całkowitego ostudzenia na cały dzień. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Po upływie 7 – 10 dni, ogórki po kaszubsku są już gotowe do spożycia. Smacznego!

Polecam też paprykę konserwową

Sezon na ogórki w pełni. Dziś u mnie pyszne ogórki z chili w sam raz na imprezową przekąskę, do sałatek, obiadu lub kanapek. Jeśli znudziły Ci się tradycyjne przepisy na ogórki, to moje krokodylki będą przysłowiowym strzałem w dziesiątkę. Do zrobienia takiej potrawy potrzebne są przede wszystkim małe ogórki gruntowe, które po przekrojeniu w słoiki, wyglądają jak krokodylki 🙂 i są bardzo chrupiące. Są tak dobre, że trudno nie wyjeść wszystkich z zalewy :-), a po 3 dniach są nieziemskie.

Składniki:

Podane proporcje są na 1 kg ogórków. Każdy więc łatwo przeliczy potrzebną ilość składników. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 3 słoiki o pojemności 500 ml.
Moja szklanka ma zawsze 250 ml.

• 1 kg małych ogórków gruntowych
• 2 łyżki soli kamiennej do przetworów (około 40 g)
• 4 ząbki czosnku
• od 1/2 do 1 płaskiej łyżeczki papryczki chili w proszku lub płatkach (dla fanów mniej lub bardziej ostrych smaków)
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Na każdy słoik:

• pół listka laurowego
• 2 ziarna ziela angielskiego

Zalewa (proporcje są sprawdzone):

• 200 ml octu spirytusowego 10% (4/5 szklanki)
• 125 ml wody (pół szklanki)
• 100 ml oleju (7 łyżek)
• 220 g cukru (1 szklanka)

Na powyższym zdjęciu do 1 słoika dodałam dla ozdoby kawałki papryczki chili. Polecam też moje ogórki w keczupie.

Jak zrobić ogórki krokodylki z chili?

Zanim przystąpisz do zrobienia potrawy, przeczytaj cały opis. Podaję jak krok po kroku zrobić ogórki w chili, dzięki temu efektywnie zaplanujesz kolejność oraz czas pracy. W opisie dzielę się moimi wskazówkami oraz zamiennikami składników.
Do zrobienia potrawy przygotuj przede wszystkim: dużą miskę lub garnek do marynowania ogórków, nóż i deskę do krojenia oraz odpowiednią ilość słoików z nakrętkami.

Krok 1 – przygotowuję ogórki

Do tych przetworów używam małych ogórków gruntowych. Najlepsze są oczywiście świeże prosto z ogródka. Jeśli masz sklepowe, to namocz je w misce z zimną wodą przez 1 godzinę, aby nabrały jędrności. Małych ogórków dłużej nie trzeba moczyć.

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Odkrawam im symbolicznie 2 – 3 mm końcówki i przekrawam wzdłuż na pół. Jeśli masz średniej wielkości ogórki, to pokrój w ćwiartki.

Pokrojone ogóreczki wrzucam do miski, posypuję solą i wszystko mieszam, aby sól równomiernie pokryła ogórki. Miskę przykrywam czystą ścierką kuchenną i odstawiam na 6 godzin, a najlepiej na całą noc (ale wówczas w chłodnym miejscu). W trakcie moczenia 2 – 3 razy mieszam ogórki, aby szybciej puściły sok.

Krok 2 – zlewam słoną wodę i przyprawiam

Gdy po minimum 6 godzinach ogórki puszczą sok (widać na zdjęciu powyżej), wylewam ją i pozostawiam w misce mokre ogóreczki.

Ogórki posypuję papryką chili, świeżo zmielonym pieprzem czarnym i zmiażdżonymi ząbkami czosnku. Wszystko oczywiście mieszam ze sobą. Jeśli nie jesteś fanem za ostrych smaków, to daj mniejszą ilość chili (pół łyżeczki na każde 1 kg ogórków). Możesz też użyć pieprzu cayenne, który jest łagodniejszy od chili.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i marynuję przyprawione krokodylki

Do rondelka wlewam: wodę, ocet oraz olej i wsypuję cukier. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu do czasu, aż cukier się rozpuści i zalewa zagotuje. Wówczas zdejmuję z ognia i gorącą zalewę wlewam do miski z przyprawionymi ogórkami.

Całość mieszam łyżką, przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam do całkowitego ostygnięcia na minimum 1 godzinę. Ogórki lekko się skurczą, będą lekko miękkie i takie mają być.

Krok 4 – przekładam ogórki do słoików i pasteryzuję

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam. Bardzo ważne jest, aby słoiki były bez szczerbień, a zakrętki bez śladów rdzy (najlepiej nowe).

Do umytych i wyparzonych słoików wkładam po pół listka laurowego i 2 ziarna ziela angielskiego. Następnie połówki ogórków, które układam dość ciasno. Najlepiej jest lekko przechylić słoik pod ukosem i układać ogórki jeden obok drugiego, a na koniec wciskać w wolną przestrzeń. Następnie mieszam zalewę, w której były marynowane ogórki i rozlewam do słoików. Zalewa powinna przykryć ogórki, ale pozostawiam 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoika. Taka nieduża ilość zalewy w zupełności wystarczy, ale trzeba ciasno wcisnąć ogórki.

Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza, mocno zakręcam i krótko pasteryzuję.

Na dno szerokiego garnka kładę ścierkę kuchenną, wkładam słoiki (nie powinny się ze sobą stykać). Wlewam zimną wodę, aby sięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Przypominam zasadę: zimne słoiki do zimnej wody, a gorące do gorącej.

Słoiki o pojemności od 500 do 700 ml pasteryzuję przez 10 minut. Czas liczę od momentu zagotowania się wody w garnku. Następnie ostrożnie wyjmuję, układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem i przykrywam ręcznikiem. Pozostawiam do całkowitego ostygnięcia i wynoszę do spiżarni. Krokodylki w chili są dobre już po 3 dniach od zrobienia. Warto zrobić większą ilość, bo znikają ze słoika w oka mgnieniu :-).

Smacznego!

Zobacz również kanapkowe ogórki w curry

Jeśli chcesz, aby ogórki były jeszcze bardziej chrupiące, to polecam przepis na ogórki konserwowe. Wystarczy do słoików dodać paprykę chili (w proszku lub małą ilość pokrojonych kawałków świeżej).

Ogórki z curry najlepiej mi smakują pokrojone w cienkie plastry. Są wówczas idealne do położenia na kanapkę. Bardzo lubię ich słodko kwaśny smak z lekką nutą pikantności. Możesz je oczywiście pokroić w plastry lub słupki. Ogórki obieram ze skórki. Zajmuje to chwilę i powiem, że zdecydowanie warto.

Ogórki w curry – składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.
Podaję składniki na 1 kg ogórków gruntowych. Jeśli masz większą ilość, to łatwo przeliczysz proporcje. Na 1 kg ogórków przygotuj 2 słoiki o pojemności 700 ml.
Najlepsze są małe i średnie ogórki, które nie mają dużo pestek.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 100 g cebuli

Do każdego słoika o pojemności 700 ml

• listek laurowy
• mały ząbek czosnku przekrojony na pół
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• pół łyżeczki gorczycy białej
• łyżka oleju roślinnego

Zalewa

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 150 g cukru (około 0,7 szklanki)
• płaska łyżka soli kamiennej niejodowanej
• 6 g przyprawy curry (3/4 łyżki)
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• 1/4 łyżeczki papryki ostrej
• pół szklanki octu spirytusowego 10% (125 ml)

Sposób wykonania ogórków w curry

Do zrobienia ogórków w słoikach potrzebować będziemy jedynie dużej miski, obieraczki do warzyw, ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się także rondel do zagotowania zalewy.

Krok 1 – myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości warto umyć w zmywarce oraz wyparzyć w piekarniku (temperatura około 110 stopni C przez około 10 minut od czasu nagrzania).
Nakrętki powinny być oczywiście bez odkształceń i nalotów rdzy, a słoiki bez szczerbień.

Do każdego słoika wrzucam: obrany i przekrojony na pół mały ząbek czosnku, gorczycę białą, ziarna ziela angielskiego oraz pieprzu czarnego. Dodaję także listek laurowy.

Krok 2 – przygotowuję ogórki

Do moich przetworów na zimę używam ogórków z przydomowego ogródka. Są świeże i jędrne. Dlatego wystarczy je umyć pod bieżącą wodą lub w misce. Używam słoików o pojemności 700 ml, których wysokość idealnie pasuje do długości ogórków z obciętymi końcówkami.

Ogórki ze sklepu dokładnie myjemy i pozostawiamy w zatopione w misce z zimną wodą na 2 godziny. Dzięki temu nabiorą chrupkości oraz jędrności.

Z ogórków odkrawam twarde i gorzkie końcówki. Następnie obieram ze skórki. Najsprawniejsza w tym jest obieraczka do warzyw.

Obrane ogórki kroję wzdłuż na cienkie plastry (grubość ok 3 – 4 mm).

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Do każdego słoika wrzucam równą ilość cebulki.

Pocięte ogórki umieszczam ciasno w słoikach z przyprawami.

Krok 3 – gotuję zalewę z curry

Do rondla wlewam wodę i gotuję na średnim ogniu. Wsypuję cukier oraz sól i mieszam, aż się rozpuści. Następnie wsypuję przyprawę curry oraz słodką i ostrą paprykę mieloną. Wszystko mieszam.
Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet i doprowadzam do ponownego zagotowania. Gdy się zagotuje, zdejmuję z ognia.

Krok 4 – zalewam ogórki i pasteryzuję

Do słoików z ogórkami rozlewam zalewę curry, tak aby zostawić około 1 cm wolnej przestrzeni. Pamiętaj oczywiscie, aby wymieszać zalewę przed rozlaniem do słoików. Przyprawa curry i papryka są ciężkie i osiadają na dno. Do każdego słoika wlewam po łyżce oleju roślinnego (zabezpiecza pokrywki od octu).

Ranty słoików oraz nakrętki dokładnie wycieram do suchego za pomocą czystej ścierki kuchennej lub ręcznika papierowego. Słoiki mocno zakręcam i pasteryzuję.

Na dno większego i szerokiego garnka kładę ścierkę kuchenną, wlewam wodę i gotuję na średnim ogniu. Ostrożnie umieszczam słoiki z ogórkami w garnku. Woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej. W przeciwnym razie mogą pęknąć. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby się tylko lekko bulgotało.

Moje słoiki 700 ml pasteryzuję przez około 15 minut. Większe o pojemności 900 ml przez około 20 minut, a mniejsze około 300 – 500 ml przez 10 minut. Czas liczę oczywiście od momentu zagotowania się wody.

Po pasteryzacji układam do góry dnem na blat kuchenny wyścielony ścierką kuchenną i przykrywam kocem lub ręcznikiem. Pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Następnie wynoszę w chłodne i ciemne miejsce.
Ogórki w curry są dobre już po kilku dniach od zrobienia. Świetnie sprawdzą się w diecie wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej. Sprawdź także moje ogórki konserowe.
Smacznego!

Niektóre przetwory na zimę robię raz, aby spróbować ich smak. Ogórki w keczupie robię każdego roku, bo są przepyszne. Moje dzieci uwielbiają „pomidorowe ogórki”.

Ogórki w keczupie – składniki

Proporcje podaję na 1 kg ogórków, aby każdy łatwo przeliczył potrzebną ilość. Na 1 kg ogórków potrzeba 3 słoiki o pojemności 700 ml.
Moja szklanka to pojemność 250 ml.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 100 g cebuli (mała sztuka)

Przyprawy na każdy słoik o pojemności 700 ml:

• pół łyżeczki gorczycy
• listek laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 4 ziarna pieprzu czarnego
• 1 ząbek czosnku
• dodatkowo na sam koniec po 1 łyżce oleju roślinnego

Zalewa:

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 175 g keczupu pikantnego (około pół szklanki)
• 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
• 90 ml octu spirytusowego 10%
• 8 płaskich łyżek cukru (100 g)
• 2 łyżeczki soli kamiennej niejodowanej (14 g)

Sposób wykonania ogórków w keczupie z cebulką

Do zrobienia ogórków w keczupie potrzebować będziemy przede wszystkim:

Krok 1 – przygotowuję ogórki, cebulę oraz słoiki i nakrętki

Ogórki myję dokładnie pod bieżącą wodą. Sklepowe ogórki moczę 2 godziny w zimnej wodzie, aby nabrały jędrności i chrupkości.

Odcinam twarde końcówki. Nieduże ogórki kroję wzdłuż w ćwiartki. Jeśli masz większe, to pokrój w ósemki. Jeśli wolisz, to możesz też pokroić ogórki w 1 cm plastry.
Nie obieram ogórków, ale jeśli wolisz, to możesz obrać ze skórki.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka.

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości umieszczam do zmywarki. Nakrętki nie mogą być z nalotem rdzy.

Krok 2 – umieszczam przyprawy i ogórki do słoików

Do każdego słoika umieszczam przyprawy: gorczycę, listek laurowy, ziele angielskie, pieprz czarny oraz cukier i sól. Dodaję także po ząbku czosnku, który dodatkowo przekrawam na pół.

W słoikach ciasno układam słupki ogórków oraz cebulkę.

Krok 3 – wykonuję zalewę

Do rondelka wlewam wodę. Dodaję keczup i koncentrat pomidorowy. Używam keczupu pikantnego, ale jeśli chcesz możesz użyć łagodnego. Wsypuję także cukier oraz sól. Wszystko mieszam, aż składniki się połączą i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy wodą się zagotuje wlewam ocet, doprowadzam do ponownego wrzenia i zdejmuję z ognia.

Gorącą zalewę wlewam do słoików z ogórkami.

Do każdego słoika wlewam również po 1 łyżce oleju.

Za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego wycieram do suchego ranty słoików oraz nakrętki. Jest to bardzo ważne, aby przetwory się nie zepsuły. Każdy słoik mocno zakręcam i odstawiam do pasteryzacji.

Krok 4 – pasteryzuję ogórki w keczupie

Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej.

Na dno dużego i szerokiego garnka wyścielam ściereczkę kuchenną. Wlewam wodę i zagotowuję na średnim ogniu. Do gorącej wody ostrożnie umieszczam słoiki z ogórkami w keczupie. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się stykać ze sobą.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 700 ml przez około 15 – 20 minut. Duże słoje 900 ml przez 20 – 25 minut, a mniejsze 300 – 500 ml przez około 10 – 15 minut.

Większe ilości przetworów pasteryzuję w piekarniku. Zobacz przepis na ogórki w musztardzie, gdzie opisuję taką metodę pasteryzacji.

Przetwory pozostawiam w garnku do ostudzenia lub ostrożnie wyjmuję na blat kuchenny i odwrócone do górny dnem, przykrywam ręcznikiem (kocem). Zostawiam do całkowitego ostudzenia. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy. Polecam także moje ogórki konserwowe oraz ogórki kiszone.

Moja mała wskazówka na koniec. Staraj się bardzo ciasno wciskać ogórki w słoiki. Jak widać na powyższym i poniższym zdjęciu, jest trochę wolnej przestrzeni, pomimo ciasnego układania.

Ogórki w keczupie są już dobre po kilku dniach. Smacznego!

Cukinii nie może zabraknąć w mojej spiżarni. Nie sposób w sezonie wykorzystać cukinię, która rośnie w moim ogródku. Dlatego jej nadmiar marynuję. Zawsze jest pod ręką. Zimową porą otwieram słoik i czuję smak lata.

Dieta: wegetariańska, wegańska i bezglutenowa.
Czy wykonania: 30 minut.
Czas pasteryzacji: 10 minut.

Składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 1 kg cukinii (waga przed obraniem)
• na każdy słoik po: 1 ząbku czosnku, listku laurowym, gałązce kopru lub kawałku liścia chrzanu, 2 ziarna ziela angielskiego i 3 ziarna pieprzu czarnego, 1/4 łyżeczce gorczycy

Zalewa

• 750 ml wody (3 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10%
• 100 g cukru (niepełna szklanka)
• 1 łyżka soli kamiennej niejodowanej

Sposób wykonania cukinii marynowanej w słoikach na zimę

Do zrobienia potrawy użyłam: rondelka do zagotowania zalewy oraz garnka do pasteryzacji. Przyda się też ostry nóż i deska do krojenia cukinii.

Krok 1 – przygotowuję słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości myję w zmywarce. Cukinię najlepiej jest umieścić w słoikach o pojemności od 0,5 do 0,9 litra. U mnie cukinia o wadze 1,3 kg (długość 33 cm) zmieściła się w 3 słoikach o pojemności 720 ml.

Krok 2 – przygotowuję cukinię

Do marynowania wybieram małe cukinie (30 – 35 cm) z miękkimi pestkami, małymi gniazdami i miękką skórką. Jeśli masz duże warzywa, to usuń środek i obierz twardą skórkę.

Cukinie dokładnie myję, a jeśli ma grubą skórę, to ją usuwam. Usuwam twarde końcówki. Następnie kroję w pionowe paski (słupki), których długość powinna być lekko mniejsza od wysokości słoików. Kroję na pół, potem w ćwiartki i ósemki. Możesz też pokroić cukinię w talarki o grubości 1 cm.

Krok 3 – umieszczam cukinię w słoikach

Na dno słoików wsypuję równą ilość przypraw (gorczyca, ziele angielskie, pieprz czarny). Wkładam także małą gałązkę kopru lub kawałek liścia chrzanu oraz po 1 ząbku czosnku (przekrojony na pół) na każdy słoik.

Pokrojoną w słupki cukinię umieszczam dość ciasno w słoikach.

Krok 4 – gotuję słodko kwaśną marynatę

Do rondelka wlewam wodę. Wsypuję też cukier oraz sól. Wszystko mieszam do rozpuszczenia składników i zagotowuję. Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet. Ponownie doprowadzam do wrzenia i zdejmuję z ognia.

Krok 5 – zalewam cukinię i pasteryzuję

Gorącą zalewę rozlewam do słoików z cukinią. Usuwam pęcherzyki powietrza. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego. Słoiki mocno zakręcam.

Na dno dużego i szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną i wlewam wodę. Ostrożnie umieszczam słoiki, aby woda sięgała do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Pamiętaj, aby gorące słoiki wkładać do gorącej wody, a zimne do zimnej. W przeciwnym razie mogą pęknąć.
Gotuję na średnim ogniu, a gdy wodą się zagotuje, to zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Od czasu zagotowania się wody, pasteryzuję przez 10 minut. Nie dłużej, aby cukinia zachowała swoją chrupkość.

Ogórki w miodzie

Blat wyścielam ściereczką i ostrożnie umieszczam słoiki po pasteryzacji. Przykrywam ręcznikiem lub kocem i zostawiam do całkowitego ostygnięcia. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej spiżarni.

Sprawdź również marynowaną fasolkę szparagową w słoikach na zimę.

Czarna porzeczka idealnie nadaje się na dżem, wino, soki i kompot. Tym razem zrobię z niej aromatyczny kompot. Taki sam jak robiła moja mama oraz babcia. Zapraszam na mój sprawdzony przepis z idealnie dobranymi proporcjami 3 składników. Czarna porzeczka dojrzewa razem z wiśnią. Polecam przepis na kompot z wiśni do słoików na zimę. Często też łączę owoce i gotuję kompot wiśniowo porzeczkowy. Używam wówczas proporcji 2/3 porcji wiśni i 1/3 porzeczki.

Składniki

Moja szklanka zawsze w przepisach ma 250 ml.
Kaloryczność: 95 kcal w 100 ml.

• 1 kg czarnych porzeczek
• 330 g cukru (1,5 szklanki)
• około 600 ml wrzącej wody

Sposób wykonania kompotu z czarnej porzeczki w słoikach na zimę

Do zrobienia pysznego kompotu przydadzą nam się: miska, garnek lub czajnik oraz czyste i wyparzone słoiki z nakrętkami.

Krok 1 – oczyszczam porzeczki i szykuję słoiki oraz nakrętki

Najpierw czeka nas żmudna i bardzo nieprzyjemna praca przy oczyszczaniu owoców. Z porzeczek usuwam szypułki i listki. Jeśli sama zbieram, to jest tego mało. Niestety owoce na bazarku mają dużo szypułek. Zdecydowanie lepiej dopłacić za czyste od szypułek owoce, niż tracić czas na ich usuwanie. Oczyszczone porzeczki wsypuję do miski z zimną wodą i płuczę. Następnie za pomocą durszlaka lub sita odsączam z wody.

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam. Mniejsze ilości ręcznie, a większe w zmywarce. Wyparzam wrzątkiem z czajnika lub w piekarniku. Piekarnik nastawiam do temperatury 110 stopni C i umieszczam słoiki na około 10 minut.

Krok 2 – zasypuję porzeczki cukrem

Umyte i bez szypułek porzeczki zasypuję cukrem w misce lub garnku. Wszystko mieszam i potrząsam, aby owoce równomiernie oblepiły się w cukrze. Porzeczki z cukrem przekładam do 3/4 – 4/5 wysokości wyparzonych słoików.

Krok 3 – zalewam wrzątkiem i zakręcam słoiki

Zagotowuję wodę w garnku lub czajniku. Zalewam wrzątkiem słoiki z porzeczką i cukrem. Wody wlewam tyle, aby zostało tylko 1 cm wolnej przestrzeni.
Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego. Słoiki mocno zakręcam i pasteryzuję.

Krok 4 – pasteryzuję kompot z czarnej porzeczki

Na dno dużego i szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez 25 minut duże słoiki 900 ml, a mniejsze 500 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuje słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot wynoszę do piwnicy.

Taki kompot jest idealny zimowa porą do obiadu. Jest gotowy do wypicia już po kilku dniach.

Smacznego!

Lubicie pierogi lub krokiety z kapustą i grzybami? Ja uwielbiam! A może wolicie na obiad karkówkę w kapuście kiszonej? Mnóstwo potraw wykonasz właśnie z kiszonej kapusty. Nie wyobrażam sobie bez niej dobrego bigosu czy kapuśniaka. Kiszenie kapusty jest w mojej rodzinie coroczną tradycją. Unikam jak ognia kiszonej, a najczęściej kwaszonej kapusty ze sklepu. Domowa kapusta kiszona jest bardzo prosta do zrobienia i uda się każdemu.

Sprzęt oraz czym się kierować przy wyborze kapusty

Aby ukisić w domu kapustę, musimy spełnić 3 podstawowe warunki.

1. Po pierwsze zaopatrzmy się w dobrą, nie pędzoną nadmiernie nawozami kapustę. Jest to podstawowy warunek, który trzeba spełnić, aby kapusta się ukisiła. Pędzone warzywa zgniją, zanim zdążą się ukisić. Dlatego ja zaopatruję się w kapustę od znajomych rolników, a gdy któregoś roku nie mają, to szukam na lokalnych ogłoszeniach od małych rolników. Kapusta oferowana jest w całości lub świeża, poszatkowana. Ja ostatnio zamawiam od lokalnego rolnika świeżo poszatkowaną kapustę. Oszczędzam sporo czasu i sił :-).
   Do kiszenia najlepiej nadają się późne odmiany kapusty (np Liberator lub Novoton), które są zwarte, twarde i białe. Kapusta biała jest najczęściej wybierana do kiszenia. Można także kisić kapustę czerwoną. Nie nadaje się natomiast do kiszenia wczesna kapusta zielona. Otrzymasz z niej kapustę kiszoną o gorzkim smaku i szarym kolorze.
2. Zaopatrz się w odpowiedni sprzęt (szatkownica, beczka). Jeśli samodzielnie tniesz kapustę, to potrzebna będzie solidna szatkownica. Przy niewielkich ilościach możesz posłużyć się nożem. Niektórzy kiszą kapustę w plastikowych beczkach. Ja preferuję duży gar gliniany. Część kapusty przechowuję do późnej wiosny w słoikach.
   Oczywiście bardzo ważne jest, aby sprzęt do kiszenia kapusty był umyty i wyparzony.
3. Trzecim warunkiem udanego kiszenia kapusty jest przepis wraz ze sprawdzonymi proporcjami. Sprawdź szczegółowy przepis na kiszoną kapustę. Dzięki niemu krok po kroku zrobisz pyszne zapasy na zimę. Poniżej podaję najważniejsze proporcje dla osób, które wiedzą jak kisić, tylko zapomniały ile czego dać.

Domowa kapusta kiszona do słoików

Ile soli do kiszenia kapusty?

Na każdy 1 kg poszatkowanej kapusty dodaję od 18 do 20 g soli (1 łyżka). Sól powinna być szara, niejodowana. Każdą warstwę 1 kg kapusty oprószam solą, pozostałymi przyprawami i innymi warzywami.

Na każdy 1 kg kapusty daję 200 g startej na grubych oczkach marchewki.

Każdą warstwę 1 kg kapusty ugniatam rękoma lub tłuczkiem, aby puściła sok. Kapusta musi być mocno zbita. Kiszenie warzyw zachodzi w warunkach beztlenowych

Jaką rolę spełnia sól w kiszonkach?

Wiemy już ile dać soli do kapusty podczas kiszenia. Teraz wyjaśnię jaką rolę spełnia sól w procesie kiszenia warzyw. Sól zapewnia odpowiednie środowisko dla bakterii mlekowych, które odpowiadają za proces beztlenowej fermentacji warzyw. Kwas mlekowy zapobiega gniciu kiszonych warzyw.

Są głosy, że sól do kiszonek może być jodowana i nie wpływa na proces kiszenia. Ja jednak należę do tej grupy osób, która używa do kiszenia kapusty soli kamiennej, niejodowanej. Po pierwsze jod zawarty w soli opóźnia proces kiszenia. Po drugie sól jodowana jest wyczuwalna w kiszonej kapuście. Po trzecie korzystam z soli niejodowanej, bo tak robiła moja mama i babcia :-).

Kapusta kiszona na moim blogu

Kapusta kiszona często gości na moim stole. Bardzo lubię przyrządzać z niej surówkę.

Surówka z kapusty kiszonej

Możesz także ją zasmażyć.

Kapusta kiszona zasmażana

Na świątecznym stole wśród potraw wigilijnych nie może zabraknąć krokietów oraz pierogów.

Krokiety z kapustą i grzybami

Pierogi z kapustą i grzybami

Na niedzielny obiad polecam karkówkę w kapuście kiszonej lub łężnie – kotlety ziemniaczane nadziewane kapustą kiszoną i boczkiem.

Aktualizacja: 2026-01-08.

Mięso w słoiku z galaretką doskonale pasuje do kromki chleba, podobnie jak konserwa w słoiku. Można je także zabrać na wyjazd w delegację, dla uczących się dzieci poza domem. Taka porcja mięsa ze słoika sprawdzi się też jako danie obiadowe. Niech się schowają sklepowe wędliny i konserwy. Zapraszam na bardzo prosty i szybki w wykonaniu sposób na kawał mięsa ze słoika. Dzięki tej metodzie w każdej chwili przygotujesz zapas mięsa na dłużej bez potrzeby wędzenia. Mój przepis polecam szczególnie osobom z miasta, które nie mają możliwości uwędzenia mięsa.

W taki sposób wekował mięso mój tato oraz kiedyś babcia. Mięso ze słoików to niezapomniany smak dzieciństwa. Babcia zawsze pakowała mi słoik na drogę, gdy wyjeżdżałam na studia. To był smak domu, którego nie da się podrobić. Kto wie czy obecnie jak kiedyś, nie przyjdzie nam częściej przyrządzać mięsa samodzielnie w domu.

Składniki:

Z 3 kg mięsa otrzymasz 5 – 6 słoików 0,72 L. Kaloryczność: 165 kcal w 100g.

• 3 kg mięsa *
• 51 g peklosoli**
• około 6 łyżek ulubionych przypraw do obtoczenia mięsa***

Na dole przepisu w sekcji najczęściej zadawane pytania podpowiadam: jakiego użyć mięsa, ile dać peklosoli oraz jakich użyć przypraw.
W moim domu używamy sól peklową, która konserwuje mięso, nadaje mu ładnego koloru i przede wszystkim zapobiega przypadkom jadu kiełbasianego. Jeśli chcesz użyć zwykłej soli kamiennej, to użyj 3/4 podanej porcji dla peklosoli. Miej jednak na uwadze, że mięso może być szare.

Sposób wykonania mięsa w słoiku

Do przygotowania mięsa w słoiku potrzebować będziemy przede wszystkim: dużej miski lub garnka do marynowania mięsa oraz garnka z szerokim dnem do pasteryzacji, ostrego noża i deski do krojenia. Przygotuj też nie uszkodzone, czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Mniejsze ilości myję ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Wyparzam poprzez polanie wrzątkiem z czajnika lub wkładając do piekarnika nagrzanego do około 110 stopni C na około 5 minut.
Najlepsze są szerokie i nie za wysokie słoiki, takie aby łatwo włożyć i wyjąć mięso po zrobieniu. Mi najlepiej pasują słoiki o pojemności 720 ml. Do pasteryzacji najlepiej sprawdza się duży garnek emaliowy, na którym nie widać później brzydkich osadów z długo gotującej się wody.

Krok 1. Przygotowuję mięso i wkładam do słoika

Mięso płuczę pod bieżącą i chłodną wodą. Następnie kroję duże kawałki mięs na mniejsze części: szerokość około 10 – 15 cm i długość około 12 cm. W praktyce biorę słoik i na oko wykrawam 1 cały kawałek mięsa, tak aby zmieścił się w słoiku. Odkrojony kawałek mięsa na próbę wkładam i przymierzam czy się mieści w słoiku. W miarę potrzeby następne kawałki docinam mniejsze lub większe. W ten sposób kroję całe mięso.

Krok 2. Marynuję przez 2 dni mięso w peklosoli i przyprawach

Pokrojone kawałki mięsa wrzucam do szerokiej miski lub garnka. Posypuję z każdej strony peklosolą. Mieszam mięso, aby z każdej strony było oblepione peklosolą.

Następnie oprószam ulubionymi przyprawami. Ilość na oko, aby całe mięso po wymieszaniu było oblepione przyprawami.

Przyprawione mięso nakrywam przykrywką i odstawiam do lodówki na 2 dni.

Krok 3. Przyprawione kawałki mięsa przekładam do słoików

Całe kawałki mięsa odsączam z puszczonego soku (u mnie nie dużo około pół szklanki) przekładam do czystych i wyparzonych słoików. Moje 3 kg mięsa zmieściło się w 5 słoikach i kawałek musiałam włożyć do 6 słoika. Nie obawiaj się wciskać maksymalnej grubości całe kawałki mięsa do słoika. Podczas gotowania i tak wytrącą się soki, a tym samym mięso się skurczy i będzie łatwe do wyjęcia.

Podczas wkładania kawałków mięsa, na rancie słoików pozostają przyprawy oraz tłuszcz. Wycieram do czystego i suchego za pomocą ręcznika papierowego. To bardzo ważne, aby gwint był suchy i odtłuszczony. Niektórzy dla pewności dodatkowo przecierają mocnym alkoholem, aby odtłuścić gwint słoików. Mocno zakręcam nakrętkami.

Krok 4. Pasteryzuję mięso w słoikach

Aby mięso zachowało dłużej świeżość, koniecznie trzeba je poddać pasteryzacji lub tyndalizacji. Pamiętaj, aby zimne słoiki umieszczać do zimnej wody w garnku, a gorące słoiki do gorącej wody.

Na dno dużego i szerokiego garnka (u mnie 10 litrowy emaliowy) kładę ściereczkę kuchenną. Wlewam zimną wodę i umieszczam zimne słoiki z mięsem. Woda powinna dochodzić pod samą nakrętkę, tak aby całe mięso było poddane wysokiej temperaturze. W przeciwnym razie część mięsa na samej górze mogłaby być nie zagotowana i surowa.
Po zagotowaniu się wody, zmniejszam moc ognia na minimalną. Woda powinna jedynie lekko bulgotać. Od czasu zagotowania się wody pasteryzuję przez 120 minut pod przykryciem. Jest zasada, że gotuje się przez minimum 10 minut na każdy 1 cm średnicy słoika.

Można także umieścić słoiki z mięsem w piekarniku i pasteryzować przez około 2,5 godziny w temperaturze 120 stopni C z termoobiegiem.

Uwaga: Pasteryzacja w piekarniku jest mniej precyzyjna niż w wodzie (suche powietrze gorzej przewodzi ciepło). Dla pełnego bezpieczeństwa, zwłaszcza przy długim przechowywaniu poza lodówką, zalecam jednak tradycyjną metodę wodną (tyndalizację w garnku).

Następnie zdejmuję z ognia i pozostawiam słoiki z mięsem w garnku z gorącą wodą do ostudzenia. Moje 6 słoików pasteryzowałam w 2 garnkach.
Po ostudzeniu umieszczam słoiki z mięsem do lodówki. Po kilkunastu godzinach przechowywania w chłodnym miejscu z wytrąconego soku powstanie galaretka. Mięso jest gotowe do spożycia i łatwo wyjmuje się ze słoika w całości. Jeśli któryś kawałek jest za szeroki, to za pomocą ostrego noża przekrawam na pół i łatwo wyjmuję.

Pieczony pasztet wieprzowy

Poniżej podpowiadam, jak długo można przechowywać mięso w słoikach oraz opisuję proces tyndalizacji.

Zobacz także:

konserwa w słoiku

Jak długo można przechowywać mięso w słoiku?

Słoiki z mięsem pasteryzowane przez 2 godziny przechowuję w lodówce lub bardzo chłodnej piwnicy przez kilka miesięcy. Najdłużej ostał mi się 1 słoik przez pół roku i nadal był dobry. Jeśli zależy Wam na dłuższym przechowywaniu i nie koniecznie w chłodnym miejscu, to trzeba przeprowadzić proces tyndalizacji. Cały proces tyndalizacji trwa 3 dni.

Tyndalizacja mięsa w słoikach

Poprawnie zawekowane mięso w słoiku poddane procesowi tyndalizacji, można teoretycznie przechowywać przez wiele lat. Po wojnie ludzie odnajdywali na ziemiach odzyskanych słoiki z mięsnymi konserwami i były zdatne do zjedzenia. Niemniej jednak zaleca się spożywanie weków w słoikach do 1 roku od zrobienia. Zasada dotyczy zarówno przetworów z warzyw i owoców jak i mięsa.

Tyndalizacja mięsa polega na trzykrotnym gotowaniu słoików z mięsem z 1 dniową przerwą między nimi (gotujemy co 24 godziny). Zaplanuj czas tak, aby trzecia pasteryzacja nie przebiegła po północy :-), a jutro do pracy na rano. Ten czasochłonny proces pozwala zniszczyć drobnoustroje i przetrwalniki, odpowiedzialne za psucie się mięsa.
1 dnia gotuję słoiki 720 ml przez około 120 minut. Pamiętaj, że czas liczymy od momentu zagotowania się wody! Następnie odstawiam do ostudzenia w temperaturze pokojowej na 24 godziny.
2 dnia dolewam odparowaną wodę do garnka i pasteryzuję przez 90 minut. Odstawiam do ostudzenia w temperaturze pokojowej także na 24 godziny.
3 dnia dolewam do garnka odparowaną wodę i pasteryzuję przez 60 minut. Wyjmuję ostrożnie z garnka, układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ściereczką lub ręcznikiem. Odstawiam do ostudzenia i wynoszę do piwny, spiżarni, lodówki lub szafki kuchennej. Po tyndalizacji mięso możemy przechowywać poza lodówką. Zalecam jednak trzymać słoiki z mięsem w chłodnym miejscu. Ja przechowuję mniejsze ilości w lodówce, a większe zapasy w piwnicy.

W mojej kuchni nie może zabraknąć grzybów marynowanych na kilka sposobów. Tym razem zapraszam na rewelacyjne grzyby po kaszubsku, czyli marynowane w pomidorowo octowej zalewie.

Grzyby po kaszubsku – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Podane proporcje są na 3 słoki o pojemności 500 ml.

• 1 kg grzybów leśnych
• osolona woda (1 łyżka soli na 2 litry wody, wlewam też 1 łyżkę octu) do obgotowania grzybów
• 200 g cebuli (2 mniejsze sztuki)
• 3 średnie ząbki czosnku
• 50 ml oleju

Zalewa pomidorowo octowa:

• 250 ml wody (1 szklanka)
• 1 mały słoiczek przecieru (5 łyżeczek) lub 100 g koncentratu pomidorowego
• 100 ml octu (niecałe pół szklanki)
• 125 ml oleju (pół szklanki)
• 100 g cukru (niecałe pół szklanki)
• po pół łyżeczki ostrej oraz słodkiej papryki
• 1 łyżka soli

Dodatkowo do każdego słoika o pojemności od 500 do 720 ml:

• 1 liść laurowy
• 3 sztuki ziaren pieprzu czarnego
• 1 sztuka ziela angielskiego
• pół łyżeczki gorczycy

Sposób wykonania grzybów po kaszubsku

Do przygotowania grzybów po kaszubsku potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, dużego garnka do obgotowania grzybów, mniejszego garnka do zalewy, patelni, durszlaka, chochelki. Przygotuj także czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Krok 1. Przygotowuję grzyby oraz słoiki i nakrętki

Słoiki myję i wyparzam. Mniejsze ilości myję ręcznie, a więcej sztuk w zmywarce do naczyń. Wyparzam w piekarniku nagrzanym do temperatury 110 stopni C przez 5 minut od czasu uzyskania 110 stopni C. Możesz też wyparzyć tradycyjnie poprzez zalanie wrzątkiem bezpośrednio z czajnika.

Świeżo zebrane grzyby leśne oczyszczam i płuczę w misce z chłodną wodą. Następnie każdą sztukę oddzielnie myję pod bieżącą wodą. Do marynowania najlepsze są oczywiście mniejsze i średnie sztuki. Większe grzyby przeznaczam do suszenia lub robię z nich sos grzybowy.

Zobacz poradnik jak suszyć grzyby.

Małe grzyby zostawiam w całości, a pozostałe przekrawam na pół lub ćwiartki i wrzucam do garnka (u mnie 5 litrowy). Zalewam osoloną wodą (1 łyżka soli na 2 litry wody). Dodaję takżę łyżkę octu. Woda wraz z grzybami powinna sięgać do 3/4 wysokości garnka. Zagotowuję, zmniejszam ogień na lekko mniejszy niż średni i gotuję przez około 10 minut, aż grzyby będą miękkie. Podczas gotowania wytwarza się piana i może kipieć. Pianę zbieram sukcesywnie za pomocą łyżki lub łyżki cedzakowej. Następnie odcedzam obgotowane grzyby na sicie lub durszlaku.

Krok 2. Szklę cebulkę i czosnek

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Następnie na rozgrzaną patelnię (u mnie żeliwna) wlewam olej i po rozgrzaniu wrzucam cebulkę. Szklę na średnim ogniu co jakiś czas mieszając, aż zmięknie i zdejmuję z ognia. Pod koniec szklenia dodaję posiekany drobno czosnek.

Krok 3. Przygotowuję zalewę i łączę składniki

Do mniejszego garnka (u mnie 3 litrowy) wlewam wodę. Wsypuję cukier, obie papryki oraz sól. Zagotowuję, wlewam olej oraz ocet i dodaję przecier lub koncentrat pomidorowy. Całość mieszam, doprowadzam do wrzenia i odstawiam z ognia.

Do garnka z pomidorowo octową zalewą wrzucam zeszkloną cebulkę z czosnkiem. Jeśli chcesz, możesz cebulkę od razu zeszklić w garnku. Nie pobrudzisz wówczas patelni. Następnie wrzucam obgotowane i odcedzone grzyby.

Całość gotuję na niedużym ogniu co jakiś czas mieszając, aż zacznie wrzeć. Zmniejszam ogień, aby lekko bulgotało i od razu zabieram się za rozlewanie do słoików.

Krok 4. Rozlewam całość do słoików

Do każdego umytego i wyparzonego słoika wrzucam: po 1 listku laurowym, 3 ziarna pieprzu czarnego, 1 sztukę ziela angielskiego oraz pół łyżeczki gorczycy.

Za pomocą chochelki rozlewam do słoików wrzące grzyby w zalewie pomidorowo octowej. Wycieram ranty słoików i nakrętek do suchego. Zakręcam nakrętki.

Grzyby marynowane w occie z przepisu babci

Krok 5. Pasteryzuję

Grzyby po kaszubsku trzeba jeszcze zapasteryzować. Są 2 metody pasteryzacji: w garnku z wodą lub w piekarniku. Pamiętaj oczywiście, aby zimne słoiki umieszczać do zimnej wody lub chłodnego piekarnika. Natomiast gorące słoiki umieszczamy do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika.

Metoda 1. Do garnka wyścielonego ściereczką kuchenną wlewam wodę i zagotowuję. Ostrożnie wkładam słoiki z grzybami, tak aby się nie stykały ze sobą. Woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Pasteryzuję od 15 do 20 minut na małym ogniu, aby woda tylko lekko bulgotała.

Metoda 2. Piekarnik nagrzewam do 110 stopni C. Ostrożnie wkładam słoiki z grzybami i pasteryzuję przez około 15 – 20 minut w temperaturze 110 stopni C.

Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję słoiki i układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ściereczką kuchenna lub ręcznikiem. Dzięki odwróceniu, zakrętki lepiej zasysają i oczywiście mam pewność że są szczelnie zamknięte. Po ostudzeniu wynoszę słoiki z grzybkami do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Polecam także grzyby w śmietanie z cebulą

Grzyby po kaszubsku można kosztować po minimum 14 dniach od zrobienia. Z czasem nabierają smaku.

Końcówka lata i cały okres jesieni to najlepszy czas, aby wybrać się na grzyby. Zajęcie to nie dość, że działa relaksująco i odprężająco, ma jeszcze inne atuty w postaci zbiorów. Są nimi dary lasu, a więc grzyby, bez których ciężko wyobrazić sobie bigos czy większość wigilijnych potraw. Żeby jednak przechować grzyby aż do okresu świątecznego, należy je przetworzyć w jakikolwiek sposób. Mimo, że tych sposobów jest kilka, ja dziś zajmę się poradami na temat suszenia grzybów.

Jakie grzyby nadają się do suszenia?

Suszenie jako metoda konserwacji żywności, jest znana od wieków. Uzyskane w ten sposób produkty, pozbawione wody, stają się bardziej aromatyczne i bogatsze w smaku. Aby jednak proces suszenia w tym przypadku grzybów przebiegł prawidłowo, musimy pamiętać o kilku zasadach, które postaram się tu przytoczyć.

Przede wszystkim ważny i w sumie to najważniejszy jest sam produkt, a więc grzyby, które poddamy procesowi suszenia. Kupując lub zbierając grzyby do suszenia, wybieramy okazy najlepiej duże i koniecznie nierobaczywe. Najlepiej do suszenia nadadzą się gatunki z suchym kapeluszem, a więc borówki, podgrzybki i koźlaki. Oczywiście jeśli zbieramy grzyby i trafią nam się mniejsze grzybki lub innych gatunków jak np.maślak, to będą to również cenne okazy, ale bardziej nadają się do marynowania (zobacz grzyby marynowane w occie przepis babci) lub zamrożenia. Dlaczego? Dlatego, że z małych grzybów po obraniu i wysuszeniu, nic nie zostanie.

Z mniejszych grzybów zrobisz np:

grzyby w śmietanie z cebulą.

Przykładowo maślak ma w sobie bardzo dużo wody, zatem proces suszenia będzie trwał bardzo długo. Co jest nieopłacalne z ekonomicznego punktu widzenia. Jeśli mamy wybór, do suszenia raczej używamy grzyby wymienione wyżej.

Jakich grzybów unikać podczas przebierania w koszyku?

Przechodząc już do kolejnego tematu dotyczącego przygotowania grzybów do suszenia, jeszcze raz pragnę podkreślić, jak ogromne znaczenie ma wybieranie osobników nie pokrytych pleśnią itp. Wydaje nam się czasami, że jak odkroimy zepsuty, zarobaczony kawałek od grzyba, to uzyskamy nierobaczywy okaz. No niekoniecznie. Często jest tak, że w pozostałej części są już zarodniki, niewidoczne gołym okiem. Wysuszenie takiego grzyba może ich nie wyeliminować, a efektem tego może być zepsucie się naszych suszonych grzybów w trakcie przechowywania i cała praca pójdzie na darmo.

Jak przygotować grzyby do suszenia?

Następnym ważnym etapem jest dobre oczyszczenie grzybów. Podstawową zasadą jest to, że grzybów nie myjemy, a więc nie moczymy w wodzie. Ich struktura sprawia że chłoną wodę jak gąbka. Zatem będzie nam potem bardzo ciężko je wysuszyć.

Ja osobiście ogonki obieram ze skórki (do suszenia daję tylko te grubsze, z cienkich nic nie zostanie). Natomiast kapelusz grzyba bardzo dokładnie wycieram za pomocą ręcznika papierowego. Do czyszczenia grzybów można też użyć specjalnych szczotek czy też ściereczki. Robimy to oczywiście dokładnie, ale nie musimy się aż tak bardzo martwić, jeśli zostanie ziarenko piasku. Zwykle grzyby już wysuszone przed użyciem moczymy w wodzie. Wówczas ziarenka piasku jako te cięższe, opadają na dno. Wówczas przy wlewaniu wywaru z suszonych grzybów, nie dodajemy wody z samego dna naczynia.

Grzyby po wyczyszczeniu kroję na mniejsze kawałki. Na przykład kapelusze na pół lub ćwiartki w zależności jakiej są wielkości. Dobrze jeśli kawałki będą równiej wielkości. Wtedy grzyby będą schły w miarę równomiernie.

7 sposobów suszenia grzybów

Omówię teraz sposoby suszenia grzybów. Najbardziej popularne jest suszenie grzybów w piekarniku (1). Każdy z nas dysponuje takim sprzętem w domu. Aby wysuszyć grzyby w piekarniku, blaszkę do pieczenia wykładam papierem do pieczenia lub gazetą ( preferuję papier). Grzyby nie będą wówczas przyklejać się do blaszki. Przygotowane grzyby układam na blaszce, jeden przy drugim. Wkładam do piekarnika nagrzanego do 40 – 50 stopni C z termoobiegiem, który pozwoli na lepszą cyrkulację ciepłego powietrza.

Proces suszenia grzybów trwa kilka godzin. Zatem należy uzbroić się w cierpliwość. W zależności od tego czy zbieraliśmy je w okresie suchym czy deszczowym oraz na jakiej wielkości kawałki zostały pokrojone, od 5 do 8 godzin. Dobrze ususzone grzyby nie kruszą się, ale nie są też miękkie.

W trakcie suszenia, grzyby kilka razy przewracam na różne strony tak, aby każda z nich miała kontakt z ciepłym powietrzem.

Inną metodą suszenia grzybów jest suszenie w specjalnej suszarce (2) do warzyw i grzybów. Składa się ona z kilku pięter sitkowych powierzchni. Dzięki swobodnemu przepływowi powietrza, które płynie od dołu z wentylatora grzybów, nie trzeba tak często przewracać. Czas suszenia grzybów w takim urządzeniu wynosi około 6 godzin.

W sezonie grzewczym grzyby możemy również wysuszyć na kaloryferze (3). W tym celu na grzejniku układam papier do pieczenia, nakłuwam go w kilku miejscach aby ułatwić cyrkulację ciepła i układam grzyby. Oczywiście tu również trzeba pamiętać o cyklicznym obracaniu naszych okazów.

Jeśli jesteśmy na wyjeździe i nie mamy że sobą wyszukanego sprzętu, grzyby możemy suszyć na słońcu (4). To najbardziej naturalna metoda która pozwala na lepsze zachowanie naturalnych aromatów, ma jednak wadę, że w Polsce zwłaszcza jesienią pogoda jest dość niestabilna, często deszczowa i panuje duża wilgotność powietrza. Może być też tak, że grzyby szybciej nam się zepsują niż wyschną.

Zamiast układać grzyby na papierze, możemy je nawlec na nitkę (6) lub na patyczek od szaszłyka (7). Pamiętajmy, aby między grzybami zostawić odstępy tak, aby do każdej części grzyba docierało powietrze. Tak nawleczone grzyby możemy powiesić przy kaloryferze lub innym źródle ciepła. Kiedyś była to najczęściej kuchnia kaflowa.

Grzyby marynowane w occie przepis babci

Jak prawidłowo przechowywać grzyby?

Prawidłowo ususzone grzyby przechowujemy w szczelnie zamkniętym pojemniku. Może to być szklany słoik z uszczelką, pojemnik drewniany lub ceramiczny. Grzyby suszone łatwo chłoną wilgoć i obce zapachy. Musimy je przed tym chronić. Warto również do każdego pojemnika z grzybami włożyć liść laurowy, jego zadaniem jest odstraszyć mole spożywcze.

Na sklepowych półkach póki co 😉 nie brakuje sosów do spaghetti. Jednak gotowe produkty smakiem daleko odbiegają od domowych przetworów. Cały czas mamy sezon na tanie warzywa. Warto z nich zrobić pyszne, domowe przetwory do słoików na zimę. Tym razem zapraszam na domowy sos z pomidorów i papryki do słoików, z którego zimą w prosty i szybki sposób zrobisz na przykład spaghetti z mięsem mielonym. Jeśli raz spróbujesz mojego sosu, to już więcej nie spojrzysz na sklepowy. Przepis jest idealny dla zapracowanych osób. W połączeniu z ugotowanym makaronem oraz podsmażonym mięskiem mielonym, stworzysz ekspresowy obiad w 5 minut. W moim domu domowy sos uwielbiają dzieci i dorośli.

Sos do spaghetti na zimę – składniki:

Kaloryczność 110 kcal w 100 g.
Podana waga warzyw jest przed obraniem. Szklanka to pojemność 250 ml. Na podane proporcje przygotuj około 8 – 9 słoików o pojemności 500 ml.

• 4 kg pomidorów (najlepsze są podłużne, mięsiste np odmiana Lima)
• 800 g papryki czerwonej
• 800 g marchewki
• 400 g jabłek
• 330 g cukru (1,5 szklanki)
• 375 ml oleju lub oliwy (1,5 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10% (pół szklanki) lub szklankę octu jabłkowego 5%
• 3 łyżki soli
• do smaku ulubione zioła i przyprawy (świeżo zmielony pieprz czarny, papryka słodka i ostra, oregano, bazylia).

Do sosu nie dodaję cebuli, ani czosnku, które zmniejszają trwałość i czas przechowywania. Oba warzywa dodaję podczas robienia obiadu z sosu.
Sos możesz zrobić z każdych pomidorów. Jednak polecam wybierać mięsiste warzywa z małą ilością pestek i soku. Takie odmiany poznasz po tym, że są podłużne. Od lat wybieram odmianę Lima.

Końcową ilość octu, cukru oraz przypraw dostosuj indywidualnie do swoich smaków.

Sposób wykonania sosu do spaghetti z pomidorów i papryki do słoików na zimę

Do przygotowania sosu potrzebować będziemy przede wszystkim dużego garnka z grubym dnem (minimum 7 litrowy, a najlepiej 10 litrowy lub 2 mniejsze). Warto użyć blendera do rozdrobnienie pulpy warzyw. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Kilka – kilkanaście sztuk myję ręcznie, a większą ilość w zmywarce do naczyń. Tuż przed rozlaniem sosu, wyparzam słoiki i nakrętki.

Krok 1. Przygotowuję pomidory

Pomidory myję pod bieżącą wodą. Następnie możesz sparzyć je wrzątkiem, aby usunąć skórki. Ja najczęściej pomijam ten czasochłonny i pracochłonny proces. Jednak koniecznie rozdrobniam wówczas sos za pomocą blendera, gdyż nie lubię skórek pomidorów w gotowym daniu obiadowym. Zarówno w przecierze pomidorowym jak i w sosie do spaghetti pozostawiam skórki oraz pestki. Zawierają one cenne likopeny, które są świetnymi przeciwutleniaczami.

Sparzone pomidory kroję w mniejsze kawałki 2 – 4 cm. Usuwam z nich też zielone i twarde środki. Wrzucam do garnka i podsmażam na lekko mniejszym niż średnim ogniu. Co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Gotuję oczywiście bez przykrycia, aby odparować wodę z warzyw.

Krok 2. Przygotowuję pozostałe warzywa

Marchewkę obieram, płuczę w wodzie i kroję w talarki o grubości 0,5 – 1 cm. Marchew jest twarda, najdłużej gotuje się do miękkości i dlatego kroję ją dość drobno.

Paprykę i jabłka myję pod bieżącą wodą. Następnie przekrawam na pół lub ćwiartki i usuwam gniazda nasienne. Kroję na mniejsze kawałki o wielkości około 2 – 4 cm.

Tak pokrojone warzywa wrzucam do garnka z pomidorami. Zmniejszam ogień, gdy zacznie bulgotać. Gotuję oczywiście bez przykrycia mieszając co jakiś czas przez koło 2 godziny, aż warzywa będą miękkie.

Krok 3. Rozdrabniam rozgotowane warzywa i doprawiam

Po 2 godzinach gotowania na niedużym ogniu, wyłączam palnik. Za pomocą blendera dokładnie rozdrabniam rozgotowane warzywa. Jeśli nie masz blendera, możesz pominąć ten krok. Ja jednak blenderuję, aby masa była aksamitnie gładka. Przypominam, że koniecznie trzeba zblenderować sos, jeśli nie usunęliście skórek z pomidorów.

Do garnka z pulpą warzywną wlewam olej, dodaję sól i ulubione przyprawy lub zioła (świeżo zmielony pieprz czarny, papryka słodka i ostra, oregano, bazylia). Dodaję stopniowo i próbuję smak. Tak samo postępuję z cukrem oraz octem. Dodaję stopniowo, mieszam i próbuję smak. Lepiej dać za mało i doprawić podczas robienia obiadu. Pamiętaj jednak, że cukier i ocet są naturalnym konserwantem i nie może ich być za mało. Podane przeze mnie proporcje są optymalne i wielokrotnie sprawdzone. Świeżo zrobiony, ciepły sos ma słodszy i ostrzejszy smak. Gdy postoi w słoiku, smaki się przegryzą i będzie łagodniejszy.

Całość ponownie gotuję na niedużym ogniu przez około 25 – 30 minut i mieszam co jakiś czas.

Krok 4. Przygotowuję słoiki i rozlewam

Czyste słoiki i nakrętki tuż przed rozlaniem wrzącego sosu, wyparzam. Możesz to zrobić tradycyjnie, poprzez polanie wrzątkiem prosto z czajnika. Wygodniej i bezpieczniej jest wykorzystać do wyparzania piekarnik. Wkładam czyste słoiki oraz nakrętki i nastawiam piekarnik do temperatury około 110 stopni C. Pasteryzuje przez około 5 minut w tej temperaturze.

Wyparzone i gorące słoiki ostrożnie ustawiam na blacie kuchennym wyłożonym ściereczką lub ręcznikiem. Wrzący sos rozlewam za pomocą chochli lub specjalnego lejka do słoików. Ranty słoików wycieram do suchego i od razu mocno zakręcam.

Gorące słoiki z sosem ostrożnie odwracam do góry dnem i układam na ściereczce lub ręczniku. Przykrywam drugą ściereczką, ręcznikiem lub kocykiem i pozostawiam do całkowitego ostudzenia najlepiej przez cały dzień. Dzięki temu mam pewność, że słoiki są mocno zakręcone, a zakrętki dobrze się zassają. Gdyby sporadycznie wieczko się nie zassało, to trzeba poddać sos pasteryzacji.
Słoików z sosem nie pasteryzuję, ponieważ w składnikach nie ma cebuli i wlewam wrzący sos do gorących słoików.

Zobacz także:

Przecier pomidorowy na zimę

Z tego sosu w 5 minut zrobisz pyszny obiad:

Spaghetti z mięsem mielonym

Gotowe słoiki z sosem na zimę przechowuję w ciemnej i chłodnej piwnicy.

Życzę smacznego!

Jesienią oprócz przetworów z warzyw i owoców w mojej kuchni nie może zabraknąć także grzybów. Tym razem podzielę się sprawdzonym przepisem babci na grzyby marynowane w occie, bez których nie mogła się odbyć żadna rodzinna impreza. Zamarynować możemy wszystkie, ulubione grzyby leśne. Moja babcia była wielką wielbicielką grzybów. Lubiła je zbierać i przyrządzać w kuchni. Tą pasją zaraziła także mnie :-). Zbieranie grzybów w ciepły, jesienny dzień to czysta przyjemność. Uwielbiam świeże powietrze spokój oraz ciszę (oczywiście do czasu, jak ktoś się nie zgubi). Podczas grzybobrania obowiązkowo zabieram ze sobą termos z herbatą lub kawą i oczywiście jajka gotowane na twardo. Zapraszam po dokładny przepis babci na pyszne grzyby marynowane w occie.

Grzyby marynowane w occie – składniki

Kaloryczność: 35 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Z 1 kg grzybów otrzymasz od 3 do 5 słoiczków o pojemność 330 ml (wszystko zależy od wielkości oraz gatunku grzybów).

• 1 kg grzybów*
• 80 g cebulki (pół średniej sztuki)
• 1 łyżka soli do obgotowania grzybów
• ewentualnie dodatkowo po ćwiartce ząbka czosnku do każdego słoiczka 330 ml

Zalewa:

• 2 szklanki wody
• pół szklanki octu spirytusowego 10 %
• 2 łyżki cukru
• 1 łyżeczka soli
• 3 listki laurowe
• 5 ziaren ziela angielskiego
• 1 łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• 1,5 łyżeczki gorczycy

Jakie grzyby do marynowania*?

Jak już wspomniałam na wstępie, marynować możemy wszystkie ulubione i oczywiście jadalne grzyby leśne. U mnie najczęściej są to: borowiki, podgrzybki, kurki, opieńki lub maślaki). Najlepsze są mniejsze i średnie sztuki. Jeśli zostają mi większe grzyby, to robię z nich sos grzybowy lub przeznaczam do suszenia.

Zobacz poradnik jak suszyć grzyby?

Czy do marynowania można użyć pieczarek? Oczywiście że tak, ale będzie inny sposób wykonania. W tym przepisie podaję sposób na marynowanie leśnych grzybów w occie.

Możesz dać trochę więcej lub mniej octu i tak samo cukru. Otrzymasz mniej lub bardziej słodko kwaśną zalewę. W składniach podaję proporcje jakie stosowała moja babcia.

Sposób wykonania grzybów marynowanych w occie z przepisu babci

Do przygotowania grzybów marynowanych w occie potrzebować będziemy przede wszystkim: miska, mały oraz duży garnek, cedzak (sito lub durszlak). Przygotuj także odpowiednią ilość umytych i wyparzonych słoików oraz nakrętek.

Krok 1. Przygotowuję grzyby oraz słoiki

Słoiki oraz nakrętki myję i wyparzam. Mniejszą ilość myję ręcznie, a większe ilości w zmywarce do naczyń. Wyparzam w piekarniku nastawionym na temperaturę 110 stopni C. Wyparzam przez około 5 minut od uzyskania zadanej temperatury. Możesz także wyparzyć poprzez zalanie wrzątkiem wprost z czajnika. Słoiki i nakrętki powinny być umyte, wyparzone i nie uszkodzone.

Świeżo zebrane grzyby leśne dokładnie oczyszczam i płuczę w wodzie. Następnie mniejsze sztuki zostawiam całe, a średnie i większe kroję na mniejsze kawałki (połówki lub ćwiartki). Sprawdzam oczywiście czy nie są robaczywe w środku. Takie sztuki bezwzględnie wyrzucam. Z maślaków dodatkowo usuwam skórkę z kapeluszy.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w 2 – 3 mm plasterki.

Tak przygotowany grzyby oraz cebulkę obgotowuję. W tym celu do większego garnka (u mnie 5 litrowy) wlewam wodę i zagotowuję. Następnie wrzucam: sól, grzybki z cebulką i mieszam łyżką. Zmniejszam ogień na lekko mniejszą niż średnia moc. Woda powinna przykrywać grzyby. Obgotowuję przez około 10 minut. Pod koniec gotowania sprawdzam ich miękkość. Po obgotowaniu odcedzam na sicie lub durszlaku. Uwaga podczas obgotowywania, grzyby kipią, dlatego sprawdza się większy i wysoki garnek. Woda wraz z grzybami powinna zajmować 3/4 wysokości garnka. Podczas gotowania zdejmuję pianę za pomocą łyżki lub łyżki cedzakowej.

Do czystych i wyparzonych słoików wkładam ciasno obgotowane grzybki z cebulką do 3/4 wysokości. Jeśli lubisz, możesz też dodać ćwiartkę obranego z łupinek ząbka czosnku na każdy słoiczek 330 ml. Niektórzy dodają też kilka plastrów marchewki.

Po co obgotowywać grzyby? Grzyby gotujemy ponieważ zawierają chitynę, czyli ciężko strawnych błonnik. Grzyby po ugotowaniu, są łatwiejsze do strawienia. Kolejną zaletą jest pozbycie się gorzkiego smaku. Nie ugotowane grzyby leśne wywołuję bolesne skurcze jelit oraz biegunkę.

Krok 2. Przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z grzybami

Do mniejszego garnka (u mnie 2 litrowy) wlewam wodę i wsypuję pozostałe składniki oprócz octu (cukier, sól, pieprz, gorczycę, ziele angielskie i listki laurowe). Całość zagotowuję i zmniejszam ogień. Gotuję na małym ogniu przez około 3 – 5 minut. Pod koniec gotowania wlewam ocet i całość mieszam. Gdy zacznie wrzeć, zdejmuję z ognia.

Moja zalewa ma średnią ilość cukru i jest półwytrawna. Jeśli chcesz, możesz dać więcej cukru np pół szklanki na 2 szklanki wody. Otrzymasz wówczas słodko kwaśną zalewę. Takie grzybki będą smaczne jako zakąska na imprezie np Sylwestra.

Wrzącą zalewę rozlewam do słoików z grzybkami, tak aby mniej więcej równomiernie rozłożyć przyprawy w każdym słoiku. Grzybki powinny być oczywiście całe zalane zalewą. Ranty słoików oraz nakrętek wycieram do suchego i od razu zakręcam.

Czy trzeba pasteryzować grzyby marnowane w occie? Jeśli wszystko zgrasz w czasie tzn. gorące grzybki zalejesz wrzącą zalewą, to nie ma potrzeby pasteryzowania. Wystarczy słoiki z grzybami marynowanymi odwrócić do góry dnem i położyć na blacie kuchennym wyścielonym ściereczką kuchenną. Po ostudzeniu wynoszę grzybki do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Krok 3. Pasteryzacja grzybów marynowanych w occie

Jeśli nie masz chłodnej piwnicy i obawiasz się, czy grzybki dotrwają do zimy, to polecam dodatkowo poddać pasteryzacji. Po godzinie czasu od odwróceniu do góry dnem, ostudzone słoiki pasteryzuję w garnku z woda lub w piekarniku.

Metoda 1. Do szerokiego garnka wyścielonego ściereczką kuchenną wlewam zimną wodę i wkładam słoiki z grzybami. Słoiki nie mogą się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Wodę zagotowuję, po czym zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Słoiki 300 – 500 ml pasteryzuję przez około 15 minut od czasu zagotowania się wody, a większe przez około 20 minut.

Metoda 2. Do zimnego piekarnika umieszczam ostygnięte słoiki z grzybkami i nagrzewam do temperatury 110 stopni C. Od czasu uzyskania zadanej temperatury, pasteryzuję około 15 minut słoiki o pojemności 300 – 500 ml lub 20 minut większe słoiki.

Grzyby marynowane w occie dobre są już po 3 dniach od zrobienia. Ja jednak czekam do zimy, aby delektować się nimi w mroźne dni. Świetnie sprawdzają się do obiadu lub jako przekąska, czy zagryzka na imprezie. Z grzybków marynowanych przygotujesz także wiele potraw np:

• śledzie proboszcza
• tatar ze śledzia po węgiersku

Nie wyobrażam sobie świąt bez grzybów marynowanych. Zobacz artykuł jakie potrawy na wigilijny stół? Uwielbiam smak grzybów marynowanych w occie. Życzę smacznego!

Jabłka są łatwo dostępne i stosunkowo niedrogie. Ten wspaniały owoc właśnie dojrzewa na drzewach. Zawsze jesienią robię duży zapas jabłek prażonych, które potem przez całą zimę sukcesywnie zużywam do takich przepisów jak szarlotka, drożdżówka czy naleśniki, placki lub ryż pieczony z jabłkami.
Do zrobienia jabłek prażonych możemy użyć każdej odmiany tych owoców. Z własnego doświadczenia dodam, że warto wybierać lekko kwaśne i twarde odmiany jabłek.

Zachęcam do skorzystania z tego przepisu. Jedyne co można zmodyfikować, to ilość cukru. Do odmian bardziej kwaśnych jak antonówki możemy dać nieco więcej cukru.

Jabłka prażone – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 85 kcal w 100 g. Na każdy 1 kg obranych jabłek przygotuj 2 słoiki o pojemności 500 ml.

• 2 kg jabłek obranych ze skórki, pozbawionych gniazda nasiennego i pokrojonych w kostkę
• sok z połowy cytryny
• 5 łyżek cukru (do kwaśnych odmian możesz dać 6)
• łyżka cukru waniliowego
• pół szklanki wody (125 ml)

Bardzo dobre jest również połączenie jabłek oraz gruszek. Dodaję w proporcji 1/3 masy gruszek oraz 2/3 masy jabłek.

Sposób wykonania jabłek prażonych do słoików

Do przygotowania jabłek prażonych potrzebować będziemy przede wszystkim: noża i deski o krojenia, miski, garnka z szerokim dnem. Jeśli chcesz, możesz też użyć blendera lub miksera do rozdrobnienia masy jabłecznej. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Mniejsze ilości myję zazwyczaj ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Wyparzam najczęściej w piekarniku. Wstawiam do nagrzanego do około 110 stopni C piekarnika i pasteryzuję z termoobiegiem w około 110 stopni C przez około 5 minut. Możesz też w tradycyjny sposób polać słoiki oraz nakrętki wrzątkiem.

Krok 1. Przygotowuję jabłka

Jabłka (przed obraniem w ilości około 2,4 kg po obraniu 2 kg) myję i obieram ze skórki. Odkrawam także ewentualne obicia. Kroję na pół oraz ćwiartki i pozbawiam też gniazd nasiennych. Następnie kroję w sporą kostkę około 1 – 2 cm. Pokrojone jabłka wrzucam do miski i skrapiam sokiem wyciśniętym z połowy cytryny, żeby nie ciemniały. Posypuję także cukrem oraz cukrem waniliowym.

Krok 2. Smażę jabłka

Na dno garnka z grubym dnem wlewam pół szklanki zimnej wody i wrzucam 2/3 ilości pokrojonych w kostkę jabłek.

Całość smażę na niedużym ogniu do momentu, aż zacznie delikatnie bulgotać. Oczywiście smażenie jabłek przeprowadzam na wolnym ogniu. Cały czas mieszam, aby nie przywarły do dna.

Po około 20 minutach smażenia jabłka blenderuję. Proces blenderowanie możesz pominąć lub użyć miksera. Do powstałego musu wrzucam pozostałą 1/3 porcji pokrojonych w kostkę jabłek. Jeśli lubisz, to w tym momencie możesz też dodać pół łyżeczki cynamonu lub szczyptę sproszkowanego: imbiru, kardamonu, goździków. Prażę na niedużym ogniu przez kolejne 10 – 15 minut.

Cząstki jabłek powinny być miękkie, ale muszą zachować swój kształt. Tak jak na zdjęciu załączonym powyżej. Po tym czasie wrzący mus przekładam do wymytych i wyparzonych przed chwilą słoików o pojemności około 0,5 litra. U góry zostawiam około 1 cm wolnej powierzchni. Ranty słoików wycieram do suchego za pomocą ręcznika papierowego i zakręcam czystymi, wyparzonymi i suchymi zakrętkami.

Tak przygotowane słoiki odwracam do góry dnem i otulam ręcznikiem lub kocem, aby wolniej traciły ciepło. Po wystudzeniu sprawdzam, czy wieczko słoika jest wklęsłe. Jeśli tak, nie ma sensu dodatkowa pasteryzacja, a nasze jabłka prażone spokojnie przetrwają całą zimę.

Zobacz koniecznie gdzie dodać jabłka prażone:

Klasyczna szarlotka na kruchym cieście

Ryż zapiekany z jabłkami, cynamonem i śmietaną

Życzę smacznego.

Właściwości rokitnika

Rokitnik jest krzewem spotykanym najczęściej przy umocnieniach wydm. Często rośnie też w przydomowych ogródkach dla celów ozdobnych lub wzmocnienia skarp. Jest łatwy i nie wymagający w uprawie. Wymaga jedynie słonecznego miejsca. W sierpniu i we wrześniu owocuje pomarańczowymi i owalnymi owocami. Z racji, że jest kwaśny i cierpki w smaku, nie nadaje się do spożywania bezpośrednio. Jednak doskonale sprawdzi się jako składnik soku, dżemu, wina lub nalewki. Aby pozbyć się jego cierpkiego i gorzkiego smaku, trzeba zbierać owoce rokitnika po pierwszych przymrozkach lub przemrozić w zamrażalce.

Sok z rokitnika – składniki:

• 1 kg owoców rokitnika
• pół litra zimnej wody
• pół litra wrzątku
• 500 g cukru

Sposób wykonania soku z rokitnika

Do przygotowania soku z rokitnika potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka, miski, sita, ewentualnie tłuczka do mięsa. Przygotuj także czyste i wyparzone słoiki lub buteleczki i nakrętki.

Krok 1 – przygotowuję owoce rokitnika

Z owoców rokitnika usuwam gałązki i listki. Następnie płuczę je w wodzie i osuszam za pomocą ręcznika papierowego. Aby pozbyć się gorzkiego i cierpkiego smaku, owoce rokitnika muszą być poddane mrożeniu. W tym celu umieszczam je w zamrażalce na 1 – 3 dni. Jeśli zbierasz rokitnik po pierwszych przymrozkach, to pomiń mrożenie.

Krok 2 – zasypuję rokitnik cukrem i gotuję

Umyte, osuszone i przemrożone owoce rokitnika wrzucam do garnka i zasypuję cukrem. Jeśli owoce są twarde, to przed zasypaniem cukrem, miażdżę np tłuczkiem do mięsa. Odstawiam na 8 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie wlewam zimną wodę i na niedużym ogniu doprowadzam do wrzenia. Po czym zmniejszam ogień i gotuję, nie doprowadzając już do zagotowania przez około 30 minut.

W tym czasie butelki lub słoiczki oraz zakrętki myję ręcznie i wyparzam. Możesz standardowo zalać wrzątkiem bezpośrednio z czajnika lub wyparzyć przez 5 minut w piekarniku nagrzanym do temperatury 110 stopni C.

Krok 3 – odcedzam sok i rozlewam do butelek

Po pół godziny gotowania, odstawiam do ostygnięcia. Ostudzony wywar odcedzam na sicie lub gazie np do miski. Odcedzony miąższ zalewam w garnku wrzącą wodą (pół litra wrzątku). Całość mieszam i ponownie odcedzam na sicie lub gazie nad miską z sokiem. W efekcie tego wydobywam cały sok z rokitnika.

Sok rozlewam do czystych i wyparzonych słoiczków lub butelek. Zakręcam i daję do pasteryzacji.

Krok 4 – pasteryzuję sok z rokitnika

Mamy do dyspozycji 2 metody pasteryzacji: tradycyjnie w garnku z wodą lub w piekarniku. Pamiętaj tylko, aby zimne słoiki wkładać do zimnej wody lub chłodnego piekarnika. Natomiast gorące słoiki do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika. Unikniemy tym samym uszkodzeń termicznych w szklanych pojemnikach. W naszym przypadku mamy chłodny sok w słoikach.

Metoda 1. Do garnka wyścielonego ściereczką kuchenną wlewam zimną wodę i wkładam moje słoiki z sokiem. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Wodę zagotowuję, po czym zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję słoiki 300 ml przez 10 minut, a większe 500 ml przez 15 minut.

Metoda 2. Do chłodnego piekarnika wkładam słoiczki z sokiem i nagrzewam do temperatury 110 stopni C. Pasteryzuję słoiki 300 ml przez 10 minut, a większe 500 ml przez 15 minut. Czas liczę od uzyskania zadanej temperatury 110 stopni C.

Zapasteryzowane słoiczki z sokiem ostrożnie odwracam do góry dnem i układam na blacie kuchennym wyścielonym ściereczką kuchenną. Odstawiam do ostudzenia i wynoszę do ciemnej oraz chłodnej piwnicy.

Sprawdź także:

• syrop z nawłoci
• sok z malin
• sok z aronii

Do sałatki wykorzystuję nadmiar zielonych pomidorów, a najczęściej te, które nie zdążą już dojrzeć. Każdego roku pomidory narażone są na zarazę. Wówczas pozostaje nam zerwać niedojrzałe warzywa i pozostawić w domu, aby dojrzały. Lepiej jednak zrobić z nich smaczną sałatkę. Zielone pomidory dostępne są od późnego lata do wczesnej jesieni. Najlepiej wykorzystać warzywa z przydomowej szklarni lub zaopatrzyć się na lokalnym rynku.

Czy zielone pomidory są szkodliwe?

Na temat szkodliwości zielonych pomidorów narosło wiele mitów. Czy zielone pomidory są szkodliwe? Niedojrzałe warzywa bronią się przed mikroorganizmami (grzyby i bakterie) za pomocą tomatyny. To właśnie tomatyna jest toksyczna dla pasożytów. Spożycie dużej ilości niedojrzałych pomidorów, powoduje zatrucie organizmu. Jednak małe ilości spożywane w sałatce mają pozytywny wpływ.

Tomatyna działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybicznie. Badania naukowe wskazują także na działanie przeciwrakowe. W młodych, zielonych pomidorach przypada od 300 do 700 mg tomatyny na 1 kg. Natomiast w dużych, ale jeszcze niedojrzałych pomidorach jest jej zaledwie od 30 do 40 mg na 1 kg. Dawka śmiertelna przeprowadzona na zwierzętach laboratoryjnych wynosi 1 g tomatyny na każdy kg masy ciała.

Sałatka z zielonych pomidorów – składniki:

Kaloryczność: 30 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Z podanych proporcji otrzymasz 3 słoiki o pojemności 500 ml.

• 1 kg zielonych pomidorów
• 200 g cebuli (2 mniejsze sztuki)
• 1 płaska łyżka soli kamiennej
• do każdego słoika: szczypta gorczycy, 1 ziele angielskie, 3 ziarna pieprzu czarnego, pół listka laurowego.

Zalewa:

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 125 ml octu 10% (pół szklanki) lub szklankę octu jabłkowego
• 165 g cukru (3/4 szklanki)
• 3 łyżeczki oleju

Sposób wykonania sałatki z zielonych pomidorów

Do przygotowania sałatki z zielonych pomidorów potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, garnka, ostrego noża oraz deski do krojenia. Przygotuj także odpowiednią ilość umytych i wyparzonych słoików oraz nakrętek.
Zanim przystąpisz do wykonywania sałatki, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Zaplanujesz optymalnie poszczególne etapy pracy w kuchni oraz czas oczekiwania na solenie pomidorów.

Krok 1. Przygotowuję warzywa, słoiki oraz nakrętki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam. Mniejsze ilości myje ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Wyparzyć możesz poprzez polanie wrzątkiem z czajnika, lub jak ja w piekarniku. W tym celu wstawiam słoiki oraz nakrętki do piekarnika i nagrzewa do około 110 stopni C. Trzymam w nagrzanym piekarniku przez około 5 minut od uzyskania temperatury 110 stopni C.

Pomidory dokładnie myję i wykrawam szypułki. Następnie kroję w 5 mm krążki i wrzucam do miski. Pomidory kroję zaczynając od czubka, dzięki temu plastry nie będą się rozpadać.

Pokrojone, zielone pomidory oprószam łyżką soli, mieszam ze sobą. Przykrywam czysta ściereczką i odstawiam na minimum 1 godzinę. Po tym czasie odlewam sok, który puściły.

Cebulkę obieram z łupinek, kroję w 3 mm krążki i przelewam wrzątkiem.

Na dno każdego, czystego i wyparzonego słoika wrzucam: szczyptę gorczycy, 1 ziele angielskie, 3 ziarna pieprzu czarnego oraz pół listka laurowego.
Do każdego słoika przekładam na przemian warstwę z plastrów pomidorów oraz plastrów cebulki. Układam ciasno, ale ostrożnie, aby nie uszkodzić struktury warzyw. Pozostawiam też około 2 cm wolnej przestrzeni.

Sałatka wygląda estetycznie i apetycznie. Możesz jednak wymieszać warzywa w misce i przełożyć do słoików bez tworzenia warstw.

Krok 2. Przygotowuję słodko kwaśną zalewę

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Następnie zmniejszam ogień, wlewam olej i wsypuję cukier. Mieszam do rozpuszczenia cukru i zdejmuję z ognia. Wlewam ocet i całość mieszam.
Gorącą zalewę wlewam do słoików z pomidorkami i cebulką. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Poprzez kołysanie słoikami oraz naciskanie widelcem, nożem lub łyżką, pozbywam się pęcherzyków powietrza. Mocna zakręcam nakrętkami i oczywiście pasteryzuję.

Krok 3. Pasteryzują sałatkę z zielonych pomidorów

Są dwie metody pasteryzacji: w garnku z wodą, albo w piekarniku. Pamiętaj też, aby gorące słoiki wkładać do gorącej wody / nagrzanego piekarnika. Temperatura słoików powinna być zbliżona do temperatury wody w garnku lub nagrzanego piekarnika. Natomiast zimne słoiki z przetworami umieszczamy oczywiście do zimnej wody lub chłodnego piekarnika. W naszym przypadku mamy gorące słoiki.

Metoda 1. Do garnka z gorącą wodą i wyścieloną czystą ściereczką kuchenną, wkładam słoiki z sałatką. Woda powinna dosięgać do 3/4 lub 4/5 wykokości słoików. Po zagotowaniu się wody, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Słoiki 0,5 czy 0,72 L pasteryzuję przez około 15 minut licząc od czasu zagotowania się wody. Większe słoje 900 ml pasteryzuję przez 20 minut, a mniejsze o pojemności 300 ml przez 10 minut.

Metoda 2. Do piekarnika nagrzanego do temperatury około 110 stopni C umieszczam słoiki z sałatką. Pasteryzuję w temperaturze około 110 stopni C przez 15 minut słoiki 0,5 – 0,72 L, przez 20 minut słoje 900 ml lub 10 minut słoiczki 300 ml.

Po udanej pasteryzacji ostrożnie wyjmuję słoiki. Układam do góry dnem na blacie wyłożonym ściereczką kuchenną i przykrywam drugą ściereczką lub ręcznikiem. Dzięki odwróceniu słoików, zakrętki lepiej zasysają i mam pewność, że są szczelnie zamknięte. Po ostygnięciu wynoszę przetwory do chłodnej i ciemnej piwnicy.

Sałatka z zielonych pomidorów dobra jest po miesiącu. Zalecam jednak poczekać z degustacją do zimy i w mroźne dni poczuć smak minionego lata.

Życzę smacznego!

Mój sok z aronii jest uniwersalny, bo bez cukru. Możesz nim polać jogurt, owsiankę lub rozcieńczyć z wodą. Bardzo lubię dolać sok z aronii do herbaty zimową porą. Na samym końcu podaję, jak jeszcze wykorzystać sok z aronii. Sok polecam w diecie wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej. Do soku nie dodaję cukru, zatem jest idealny dla cukrzyków.

Na co dobry jest sok z aronii?

Aronia jest owocem dojrzewającym na przełomie sierpnia i września. Im później zbierzesz owoce z krzaka, tym lepiej. Będą dojrzalsze i słodsze. Trzeba jednak uważać, aby nie uschły i w porę dokonać zbiorów.

Owoce aronii są mało smaczne na surowo z powodu swej cierpkości.

Sok z aronii – składniki:

Kaloryczność: 70 kcal w 100 ml soku. Szklanka to pojemność 250 ml. Z 1 kg owoców otrzymasz 1 litr soku.

• 1 kg aronii
• 500 ml wody
• sok z 1 małej cytryny (ewentualnie 5 g kwasku cytrynowego)
• garść liści: aronii, wiśni, czarnej porzeczki lub jeżyny (liście mają podobne właściwości co owoce i konserwują sok)

Sposób wykonania soku z aronii

Zanim przystąpisz do wykonania soku z aronii, przeczytaj dokładnie cały opis. Podaję zamienniki oraz czas potrzebny do zaplanowania poszczególnych etapów. Dzięki temu optymalnie zaplanujesz poszczególne etapy (mrożenie, gotowanie, odcedzanie, rozlewanie i pasteryzowanie) pracy w kuchni.

Do przygotowania soku z aronii potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, sita, zamrażalki, opcjonarnie blendera. Przygotuj także umyte i wyparzone nakrętki oraz słoiki lub buteleczki. Mniejsze ilości myję ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Wyparzanie możesz zrobić poprzez polanie wrzątkiem wprost z czajnika. Ja preferuję wyparzanie w piekarniku. Wyparzam przez 5 minut w temperaturze około 110 stopni C. Czas liczę od uzyskania zadanej temperatury.

Krok 1 – myję i mrożę owoce aronii, aby nie były cierpkie

Owoce aronii myję i płuczę w misce z wodą, którą zmieniam kilkukrotnie. Usuwam listki i szypułki. Odcedzam na sicie. Następnie zapakowane w woreczek strunowy lub z całą miską wkładam do zamrażalki na 48 – 72 godziny. Dzięki mrożeniu, aronia traci swoją cierpkość i lepiej oddaje sok. Jeśli nie masz czasu, możesz pominąć ten krok, ale nie psiocz zimą, że jest cierpki :-).
Owoce w zamrażalce czekają na mój wolny czas. Bardzo często zdarza się, że mam zebrane owoce lub warzywa i trzeba je od razu przerobić na przetwory. Z aronią jest o tyle dobrze, że cierpliwie czeka na mój wolny czas na półeczce zamrażalki.

Krok 2 – gotuję aronię z wodą

Do garnka wrzucam przemrożone owoce i zalewam wodą. Wrzucam także umyte listki (aronii, wiśni, jeżyn lub czarnej porzeczki). Następnie zagotowuję, po czym zmniejszam ogień i gotuję przez 30 minut, aby tylko lekko bulgotało. Pamiętaj, aby co jakiś czas mieszać zawartość. Następnie odstawiam do ostudzenia. Jeśli masz czas, możesz wstawić ostudzony wywar do lodówki na całą noc lub dzień. Aronia jeszcze lepiej odda sok.

Krok 3 – odcedzam sok na sicie i rozlewam

Ostudzony sok odcedzam na sicie. Pozostałe owoce aronii i listki (jeśli chcesz możesz je wyjąć) rozdrabniam za pomocą blendera (lub tłuczka do ziemniaków). Następnie dokładnie wyciskam ręcznie, a najlepiej w czystej gazie, pieluszce lub ściereczce kuchennej. Wyciśnięty miąższ możesz dodatkowo zalać małą ilością przegotowanej wody. Dzięki takim zabiegom, maksymalnie wydobędziemy sok z owoców aronii.
Zamiast maksymalnie wyciskać sok z miąższu, możesz zrobić z niego dżem lub zalać alkoholem i dosłodzić. Otrzymasz wówczas mniej aromatyczną nalewkę. Przy okazji polecam sprawdzony przepis babci na nalewkę z aronii.

Do soku z aronii wlewam wyciśnięty sok z cytryny (lub dodaję kwasku cytrynowego). Całość mieszam i rozlewam do czystych oraz wyparzonych buteleczek lub mniejszych słoików. Ranty zakrętek, słoików lub buteleczek wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Sok z aronii jest już gotowy do spożycia. Jeśli tak jak ja chcesz przechować go do zimy, to koniecznie trzeba go pasteryzować. Tak jak podałam na wstępie, nie dodaję cukru do soku. Każdy z domowników dodaje cukru, miodu lub polewa sokiem potrawy według własnego uznania. Pamiętaj jednak, że cukier jest naturalnym konserwantem. Niektórzy dodają 500 g cukru na każdy 1 kg owoców aronii. Sok z cukrem z pewnością będzie trwalszy i dłużej postoi w spiżarni. Dodatkowo kwasek cytrynowy dodany zamiast cytryny, także podnosi trwałość. Mi zależy na jak największej neutralności i naturalności soku. Pozostawiam wybór.
Sok możesz także wydobyć za pomocą sokowirówki lub sokownika.

Krok 3a – sok z aronii z sokownika

Umyte i rozmiażdżone owoce aronii oraz listki umieszczamy w górnej części sokownika. Natomiast na dole sokowniksa wlewamy wodę i zagotowujemy, po czym zmniejszamy ogień. Gotujemy na niedużym ogniu do czasu, aż wyciągniemy cały sok. Jeśli w dolnej części sokownika zabraknie wody, to należy ją dolać. Gotowy sok odcedzamy, dodajemy sok z cytryny, mieszamy i rozlewamy do słoików lub buteleczek.

Przepis babci na nalewkę z aronii

Krok 4 – pasteryzuję sok z aronii

Aby sok z aronii się nie zepsuł, przeprowadzam pasteryzację. Są 2 metody pasteryzacji. Pamiętaj jeszcze, że zimne słoiki wkładamy do zimnej wody lub piekarnika. Natomiast gorące słoiki umieszczamy do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika. Chodzi o to, aby naczynia nie popękały podczas szoku temperaturowego.

Metoda 1. Szeroki garnek wyścielam ściereczką kuchenną (lub specjalną wkładką silikonową) i wkładam słoiki z sokiem. Słoiki nie mogą się ze sobą stykać. Wlewam zimną wodę do poziomu około 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Wodę zagotowuję, po czym zmniejszam ogień do minimum, aby tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez 25 minut od czasu zagotowania się wody. Jeśli dodasz cukru do soku to czas pasteryzacji możesz skrócić do 15 – 20 minut.

Metoda 2. Do chłodnego piekarnika wkładam słoiki z sokiem i nagrzewam do temperatury około 110 stopni C. Od czasu uzyskania wskazanej temperatury, pasteryzuję przez około 25 minut. Sok z dodatkiem cukru możesz pasteryzować krócej przez około 15 – 20 minut.

Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję gorące słoiki i układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ściereczką kuchenną lub ręcznikiem. Wierzch dodatkowo przykrywam drugą ściereczką lub pozostałym ręcznikiem. Dzięki odwróceniu słoików do góry dnem, mam pewność, że zostały dobrze zakręcone. Dodatkowo zakrętka mocniej zassie. Słoiki z sokiem pozostawiam do całkowitego ostygnięcia, a następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Co można zrobić z soku z aronii?

Domowy sok z aronii może mieć wile zastosowań. Z aroniowego soku możesz zrobić przede wszystkim:

• napój (woda do rozcieńczenia, cukier lub miód oraz sok z aronii),
• herbatę z dodatkiem soku,
• domowy kisiel lub galaretkę,
• drink na bazie soku,
• dla dorosłych dodać do jogurtu, a dla dzieci np polać kaszę manną lub owsiankę.

Paprykę konserwową robię pod koniec lata. Ma wówczas niską cenę i świetny smak. W mojej przydomowej szklarni słabo owocuje. Dlatego kupuję większą ilość i robię przetwory na zimę. Zimową porą cała moja rodzina lubi marynowaną papryczkę jako dodatek do kanapek lub obiadu. Bardzo szybko znika ze spiżarni. Często używam ją do sałatek. Sprawdza się także jako zakąska na imprezie.

Jak zrobić paprykę konserwową?

Przepis jest bardzo prosty. Wystarczy umyć i pokroić paprykę w pionowe paski, a cebulkę w piórka. Do wyparzonych słoików włożyć przyprawy i cebulkę oraz pokrojoną paprykę. Następnie zalać gorącą, słodko octową zalewą i mocno zakręcić. Tak robiła moja mama oraz babcia. Prawda, że proste i szybkie? Zapraszam po szczegółowy przepis krok po kroku na paprykę marynowana w occie, którą wykonasz w zaledwie pół godziny.

Papryka konserwowa – składniki:

Kaloryczność: 40 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Papryka konserwowa idealna jest w diecie wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej. Z podanych proporcji zrobisz: 2 słoiki 0,9L lub 3 słoiki 0,72L, ewentualnie 4 słoiki o pojemności 500 ml. Mi osobiście najlepiej sprawdzają się niewysokie słoiki o pojemności 500 lub 720 ml.

• 1 kg papryki (4 średnie sztuki o dowolnym kolorze)*
• 50 g cebuli (pół mniejszej sztuki)
• 2 ząbki czosnku (około 10 g)
• 4 listki laurowe
• 6 ziaren ziela angielskiego
• płaska łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• 3 płaskie łyżeczki ziaren gorczycy
• po 1 łyżce oleju roślinnego na każdy słoik
• po jednej gałązce kopru z baldachami lub świeżego tymianku na każdy słoik

Zalewa:

• 1000 ml wody (4 szklanki)
• 250 ml octu 10% (1 szklanka) lub 1,5 szklanki octu jabłkowego
• 220 g cukru (1 szklanka)
• 25 g soli kamiennej (1 czubata łyżka)

Papryka* może być: czerwona, żółta lub pomarańczowa. Kolor nie ma znaczenia w procesie robienia przetworów (jedynie papryka o kolorze zielonym słabo się nadaje). Mi osobiście najlepiej podoba się czerwona i taką robię w największej ilości do słoików na zimę. Papryka powinna być jędrna, mięsista i nie uszkodzona.

Sposób wykonania papryki konserwowej

Do przygotowania papryki konserwowej potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia oraz garnka.
Zanim przystąpisz do wykonywania papryki konserwowej, przygotuj wszystkie składniki i przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu zaoszczędzisz sporo czasu i optymalnie zaplanujesz pracę w kuchni.

Sprawdź także ogórki konserwowe.

Krok 1. Przygotowuję słoiki oraz nakrętki

Słoiki oraz nakrętki muszą być umyte, wyparzone i oczywiście nieoszczerbione. Małe ilości myję ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Słoiki i nakrętki możesz wyparzyć poprzez polanie wrzątkiem bezpośrednio z czajnika. Ja jednak wolę wyparzać w piekarniku. Do piekarnika wkładam słoiki oraz nakrętki i nagrzewam do około 110 stopni C. Wyparzam przez około 5 minut w temperaturze około 110 stopni C, licząc oczywiście od czasu zagrzania piekarnika.

Krok 2. Przygotowuję warzywa i układam w słoikach

Paprykę dokładnie myję i osuszam. Przekrawam pionowo na pół i usuwam gniazda nasienne oraz miękkie błonki. Następnie każdą połówkę papryki kroję na 2 lub 3 części. Otrzymuję pionowe paski. Paprykę krótko sparzam wrzątkiem na sicie. Dzięki czemu będzie elastyczna i łatwo da się układać w słoikach.

Cebulę oraz czosnek obieram z łupinek i kroję w plastry.

Na dno każdego wyparzonego słoika wkładam równą ilość: przypraw (połamane na pół listki laurowe, ziarna ziela angielskiego, pieprzu czarnego i gorczycy), plastrów czosnku oraz cebulki. Wkładam także po 1 gałązce kopru z baldachami. Jeśli chcesz, koper możesz zastąpić tymiankiem. Następnie ciasno wkładam paski papryki. Jak widzisz proces przygotowywania papryki konserwowej jest podobny do przepisu na ogórki konserwowe.

Krok 3. Zalewam paprykę słodko octową zalewą

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję (ocet dodaję dopiero na sam koniec). Zmniejszam ogień, wsypuję sól oraz cukier i mieszam do rozpuszczenia. Następnie wlewam ocet. Całość mieszam i zdejmuję z ognia.

Wrzącą zalewę wlewam do słoików z papryką. Za pomocą np widelca ruszam i ugniatam lekko papryki. Dzięki temu pozbywam się pęcherzyków powietrza. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Papryka powinna być całkowicie zakryta zalewą. Gdyby zabrakło Ci zalewy, to dolej wrzątku z czajnika. Do każdego słoika dodaję po łyżce oleju roślinnego. Wycieram do suchego ranty słoików oraz zakrętek i mocno zakręcam.

Papryki zalanej wrzącą zalewą octowo cukrową nie pasteryzuję. Jedynie na blacie wyłożonym czystą ściereczką kuchenną układam słoik do góry dnem i przykrywam drugą ściereczką lub ręcznikiem. Dzięki temu sprawdzam czy słoiki są szczelnie zamknięte. Dodatkowo zakrętka mocniej zassie.
Jeśli jednak obawiasz się, możesz paprykę konserwową krótko pasteryzować przez około 5 minut. Szczegółowy opis pasteryzacji w garnku z wodą lub piekarniku opisałam np tutaj: https://ania-gotuje.pl/przepis/ogorki-w-miodzie/

Po ostudzeniu wynoszę słoiki z paprykę marynowaną do ciemnej i chłodnej piwnicy. Papryka marynowana dobra jest już po 7 dniach. Zalecam jednak poczekać z degustacją do zimy. Jestem pewna, że papryka marynowana w słodko kwaśnej zalewie, zachwyci każde podniebienie.
Życzę smacznego!

Sałatka z krojonych pomidorów i cebuli w zalewie szybko znika ze stołu. Zimą sprawdzi się zamiast surówki, a w maju na grilla. Idealna w diecie: wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej. Zobacz też całe pomidory w zalewie do słoików na zimę.

Pomidory z cebulą w zalewie – składniki:

Szklana to pojemność 250 ml. Podane proporcje są na 6 słoików o pojemności 500 ml.

• 1000 g twardych pomidorów (u mnie 5 średnich pomidorów malinowych) *
• 800 g cebuli (4 duże sztuki) *
• kawałek korzenia chrzanu (10 cm)
• 4 ząbki czosnku
• 6 gałązek kopru wraz z łodygami
• 6 płaskich łyżeczek ziaren gorczycy
• po 1 łyżeczce oleju na każdy słoik

Zalewa słodko kwaśna:

• 1 litr wody
• 220 g cukru (1 szklanka)
• 125 ml octu 10% (pół szklanki)
• 30 g soli kamiennej (2 płaskie łyżki)
• 4 listki laurowe
• 6 ziaren pieprzu czarnego
• 6 ziaren ziela angielskiego

PS * Jeśli chcesz, aby sałatka z krojonych warzyw wyglądała efektownie, to dobierz wielkość pomidorów i cebulki do średnicy słoika. Najlepiej sprawdzą się średniej wielkości warzywa oraz mniejsze słoiki o pojemności 500 ml.

Sposób wykonania sałatki z krojonych pomidorów z cebulą w zalewie

Do przygotowania pomidorów z cebulą w zalewie potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, garnka, mniejszych słoików 500 ml. Zanim zaczniesz robić sałatkę na zimę, przeczytaj cały opis i optymalnie zaplanuj prace w kuchni. Jeśli masz wprawę, to możesz od razu zagotować zalewę i w międzyczasie zająć się warzywami.

Słoiki i nakrętki powinny być oczywiście nieoszczerbione, umyte i wyparzone. W tym celu myję je w wodzie (większą ilość myję w zmywarce do naczyń) i wyparzam w piekarniku nastawionym na 100 – 110 stopni C.

Krok 1. Kroję i umieszczam warzywa w słoikach

Ząbki czosnku obieram z łupinek i kroję w cienkie plasterki.
Kawałek korzenia chrzanu obieram, płuczę pod bieżącą wodą i kroję na mniejsze kawałki.
Koperek płuczę w wodzie i odsączam.

Na dno umytych i wyparzonych słoików umieszczam po równo: kawałki czosnku i chrzanu, ziarna gorczycy oraz koperku.

Pomidory dokładnie myję pod bieżącą wodą, odsączam i kroję w 0,5 – 1 cm plastry.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w 0,5 cm plastry.

Pokrojone plastry pomidorów oraz cebulki układam na przemian warstwowo w słoikach, aż do wyczerpania składników. Pozostawiam około 2 cm wolnej przestrzeni.

Krok 2. Przygotowuję zalewę i zalewam słoiki z sałatką

Do garnka wlewam wodę (ocet i cukier dodaję dopiero na sam koniec). Wsypuję przyprawy (sól, listki laurowe, ziarna pieprzu czarnego i ziela angielskiego). Zagotowuję na dużym ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na małą moc i gotuję na małym ogniu pod przykryciem przez około 8 – 10 minut. Pod koniec gotowania wsypuję cukier, mieszam do rozpuszczenia się i zdejmuję z ognia. Wlewam ocet i całość mieszam.

Tak przygotowaną bardzo gorącą zalewę rozlewam do słoików z sałatką. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Warzywa powinny być całkowicie przykryte zalewą. Na koniec wlewam na wierzch każdego słoika po łyżeczce oleju.

Ranty słoików oraz nakrętki wycieram na sucho i szybko zakręcam (mocno, ale z wyczuciem). Sałatka zalana wrzątkiem nie wymaga pasteryzacji. Dla poprawnego zassania zakrętek, ostrożnie odwracam słoiki do góry dnem i układam na blacie kuchennym, wyścielonym ściereczką. Przykrywam drugą ściereczką lub ręcznikiem i pozostawiam do ostudzenia. Sporadycznie jeśli któraś zakrętka nie zassie, wówczas taki słoik (500 ml) pasteryzuję przez około 10 minut.

Sałatka szwedzka

Gdy słoiki ostygną, wynoszę je do ciemnej i chłodnej piwnicy. Już po 5 dniach sałatka jest dobra do degustacji. Ja jednak cierpliwie czekam do zimy, by w mroźne dni poczuć smak lata 🙂

Życzę smacznego!

Lipiec i sieprpień to u mnie codzienne przerabianie przetworów na zimę, które potem zajadamy ze smakiem. Sezon na ogórki ciągle trwa. Warto przyrządzić ich dużą ilość, aby zimą poczuć smak lata. W słoikach na zimę ogórki nie lubią być same. Tym razem towarzyszyć im będzie: gorczyza, ziele angielskie, pieprz, listki laurowe, czosnek i oczywiście musztarda.
Ogórki w zalewie musztardowej świetnie się sprawdzą do: obiadu, sałatek, kanapek lub jako zagryska na imprezę czy grilla. Polecam w diecie: wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej.

Ogórki w musztardzie – składniki:

Kaloryczność: 35 kcal w 100 g potrawy. Szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg ogórków potrzeba 3 słoiki 500 ml. Jeśli planujesz zrobić więcej ogórków w musztardzie to podwój lub zwieloktrotnij ilość składników.

• 1 kg ogórków gruntowych (mniejsze sztuki)*
• 3 mniejsze ząbki czosnku
• łyżeczka ziaren gorczycy

Zalewa:

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 125 ml octu 10 % (pół szklanki)
• 6 listków laurowych
• 10 ziaren ziela angielskiego
• 15 ziaren pieprzu
• 3 płaskie łyżki musztardy **
• 1 płaska łyżka soli kamiennej
• 160 g cukru (około 3/4 szklanki)

Ogórki* – używam małych i średnik sztuk. Duże się nie nadają bo mają pestki lub są puste w środku. Z nich możesz zrobić sałatkę szwedzką.
Ja używam ogórków prosto z ogródka. Jeśli masz ogórki ze sklepu, to zalecam pomoczyć je w misce z zimną wodą przez 1 do 4 godzin. Nabiorą wówczas sprężystości.

Musztarda** – możesz użyć dowolnej musztardy o gładkiej konsystencji. Jeśli użyjesz ostrej, to potrawa będzie pikantniejsza, a jeśli miodowej to słodsza. Ja używam musztardy łagodnej. Jeśli użyjesz musztardy francuskiej, to nie dodawaj ziaren gorczycy, bo ona już jest w jej składzie :-). Musztardy francuskiej dodaj oczywiście o 1 łyżeczkę więcej niż jest w skłdnikach (wypełniona jest gorczycą).

Sposób wykonania ogórków w musztardzie

Do przygotowania ogórków w musztardzie potrzebna będą przede wszystkim: garnka, ostrego noża i deski do krojenia. Przygotuje także słoiki oraz nakrętki. Ja do zalewy musztardowej użyłem jeszcze blendera (możesz też wykorzystać mikser).

Krok 1. Przygotowuję zalewę

Przygotowywanie ogórków w musztardzie rozpoczynam od zrobienia zalewy, która musi ostygnąć przed dodaniem musztardy. W tym celu do mniejszego garnka wlewam wodę, wsypuję przyprawy i zagotowuję. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień i wsypuję cukier oraz sól. Całość mieszam łyżką do rozpuszczenia składników, zdejmuję z ognia. Wlewam ocet i całość mieszam łyżką.

Gdy zalewa ostygnie, wyławiam przyprawy za pomocą łyżki cedzakowej. Następnie dodaję musztardę i mieszam łyżką, aż powstanie jednolita konsystencja. Aby ułatwić sobie wymiesznie musztardy z zalewą, część zalewy wlałam do miseczki i dodałam musztardę.

Zdecydowanie polecam użyć blendera lub miksera.

Wymieszanie musztardy w mniejszej ilości wody w szklance jest łatwiejsze. Następnie wlewamy zawartość szklanki do zalewy i całość jeszcze raz mieszamy. Ja użyłam od razu blendera. Jeśli mieszasz ręcznie i zalewa się rozwarstwi, to użyj blendera lub miksera na wysokich obrotach, aby uzyskać jednolitą konsystencję.

Krok 2. Przygotowuję słoiki i ogórki

Słoiki i nakrętki powinny być czyste i wyparzone oraz nie oszczerbione. Mniejsze ilości słoików oraz nakrętek myję ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Następnie wyparzam w piekarniku nastawionym na 110 stopni C przez 5 minut od uzyskania wskazanej temperatury. Możesz też wyparzyć wrzącą wodą (ostrożnie), ale w piekarniku jest wygodniej.

Ogórki dokładnie myję pod zimną i bieżącą wodą. Możesz także użyć szorstkiej części gąbki do naczyń. Obcinam gorzkie końcówki ogórków.
Ząbki czosnku obieram z łupinek i kroję w połówki lub ćwiartki i rozgniatam nożem (aby puścił sok).

Są 2 szkoły przyrządzania ogórków w musztardzie. Niektórzy lubią ogórki obrane ze skórki, inni nieobrane. Ja i mąż lubimy nieobrane, a dzieci obrane. Dlatego część słoików robię z obranymi, a część z nieobranymi ogórkami. W smaku niewiele się różnią, jedynie różnica jest w wyglądzie. Wybór pozostawiam Tobie. Dodatkową zaletą ogórków w wersji bez obierania jest oszczędność pracy i oczywiście czasu, którego nigdy za wiele. Jeśli wykonujesz pierwszy raz takie przetwory, to zrób w obu wersjach i sprwdź, które są smaczniejsze i estetyczniejsze. Jak wiadomo jemy oczami 🙂

Na dno każdego słoika wkładam po równej ilości ziaren gorczycy oraz po jednym mniejszym ząbku czosnku (pokrojony w mniejsze kawałki i rozmiażdżony).
Umyte ogórki umieszczam pionowo w słoikach. Układam je ciasno jeden obok drugiego. Mniejsze sztuki wkładam w całości, a większe przekrawam na pół lub ćwiartki. Pozostawiam około 2 cm wolnej przestrzeni między wieczkiem, a ogórkami.

Krok 3. Wlewam zalewę i pasteryzuję

Do każdego słoika wypełnionego ogórkami wlewam zalewę musztardową. Możesz wlewać prosto z garnka lub za pomocą chochelki. Przed wlaniem dokładnie wymieszaj zalewę, ponieważ musztarda osiada na dno. Końcówki ogórków powinny być zakryte zalewą.

W miarę potrzeby wpycham ogórki głębiej do słoika. Ranty słoików oraz nakrętki dokładnie wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Pasteryzacja. Są 2 metody: w garnku z wodą lub w piekarniku.
Pamiętaj, aby zimne słoiki z przetworami wkładać do zimnej wody/piekarnika. Natomiast gorące słoiki do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika. W naszym przypadku mamy przetwory w temperaturze pokojowej, więc będziemy pasteryzować je od początku w zimnej wodzie lub nienagrzanym piekarniku.

Metoda 1. Na dno garnka wyścielam czystą ściereczkę kucheną. Wlewam wodę tak, aby dosięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Słoiki muszą stać obok siebie i nie stykać się ze sobą. Wodę zagotowuję na średnim ogniu. Gdy się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Gotuję (słoiki 500 ml) przez około 10 minut, od czasu zagotowania się wody.

Metoda 2. Słoiki wkładam do zimnego piekarnika i nagrzewam do około 110 stopni C. Pasteryzuję przez 10 minut (słoiki 500 ml) od czasu nagrzania się piekarnika. Większe słoje np 720 lub 900 ml pasteryzuję przez 15 – 20 minut.

Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję przetowry i układam odwróceone do góry dnem na blat kuchenny wyścielony czystą ściereczką kuchnną. Dodatkowo przykrywam drugą ściereczką lub ręcznikiem. Pozostawiam do ostygnięcia. Dzięki odwróceniu słoików do góry dnem, mam pewność, że zakrętka dobrze zassała. Ostudzone przetwory wynoszę do zimnej i ciemnej piwnicy.
Ogórki w musztardzie dobre są po 14 dniach. Jednak zalecam poczekać z degustacją do zimy i w mroźne dni poczuć smak lata.

Życzę smacznego! Daj znać w komentarzu jak Ci smakują!

Kolejnym pomysłem na przetwory z ogórków (nadają się także większe sztuki) są ogórki w zalewie gyros. Przepis mam od koleżanki z pracy, która poczęstowała mnie zeszłorocznymi ogóreczkami. Są przepyszne i dziś postanowiłam podzielić się z wami moimi ogóreczkami gyros w słoikach na zimę. Koleżanka twierdzi, że ogórki w przyprawie gyros robią furorę na imprezach domowych: imieniny, urodziny, Andrzejki czy Sylwestra. Nie dziwię się, bo fantastycznie i oryginalnie smakują. Już przed włożeniem do słoika wręcz trudno oprzeć się i nie skosztować:-). Zapraszam po prosty i szybki w wykonaniu przepis.

Ogórki w zalewie gyros – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Podaję proporcje na 1 kg ogórków. Na każde 1 kg ogórków przygotuj 3 słoiki 720 ml lub 4 słoiki 550 ml, ewentualnie 2 słoiki 900 ml.

Warzywa:

• 1 kg ogórków gruntowych *
• 150 g marchewki (1 średnia sztuka)
• 200 g cebuli (2 małe sztuki)
• 1 papryka czerwona
• 2 ząbki czosnku

Zalewa:

• 15 g przyprawy Gyros (pół opakowania, czytaj skład)
• 125 ml octu 10% (pół szklanki)
• 210 g cukru (1 szklanka)
• 4 łyżki oleju (60 ml)
• płaska łyżka soli kamiennej do przetworów

Moje ogórki gruntowe* są świeże i jędrne prosto z ogródka. Jeśli masz ogórki sklepowe, to koniecznie namocz je w wodzie przez minimum 1 godzinę. Odzyskają swoją jędrność i świeżość.

Sposób wykonania ogórków w zalewie gyros

Do przygotowania ogórków w zalewie gyros potrzebować będziemy przede wszystkim: jedną dużą oraz drugą mniejszą miskę, noża i deski do krojenia. Przygotuj także odpowiednią ilość słoików oraz nakrętek. Słoiki i nakrętki powinny być nieoszczerbione i oczywiście dokładnie umyte oraz wyparzone. Większe ilości myję w zmywarce do naczyń, a mniejsze myję w zlewie i wyparzam w nagrzanym do 100 stopnia C piekarniku.

Sprawdź także tradycyjną sałatkę z ogórków na zimę.

Krok 1. Przygotowuję warzywa

Ogórki dokładnie myję pod zimną i bieżącą wodą. Następnie odkrawam gorzkie końcówki i kroję w grube 1,5 – 2 cm plastry.
Marchewkę obieram, płuczę w wodzie i kroję 1 cm plastry.
Paprykę myję, przekrawam na pół, uswam gniazdo nasienne i kroję w 1 cm słupki.
Cebulę obieram z łupinek i kroję piórka.
Czosnek obieram z łupinek i kroję w cienkie plastry.

Pokrojone warzywa wrzucam do dużej miski i mieszam ze sobą.

Krok 2. Przygotowuję zalewę i wlewam do miski z warzywami

Wszystkie składniki z zalewy umieszczam w mniejszej misce i mieszam ze sobą. Następnie wlewam do większej miski z warzywami. Całość mieszam, odstawiam na 6 godzin i ze dwa razy jeszcze całość mieszam. W tym czasie warzywa puszczą duże ilości soku.

Krok 3. Warzywa z zalewą umieszczam w słojach i pasteryzuję

Do umytych i wyparzonych słoików przekładam warzywa wraz z zalewą i pozostawiam około 1,5 cm wolnej przestrzeni. Zakręcam mocno nakrętki i odstawiam do pasteryzacji.

Są 2 metod pasteryzacji w garnku z wodą lub w piekarniku. Pamiętaj, że zimne słoiki z przetworami wkładamy do garnka z zimną wodą / piekarnika. Gorące słoiki umieszczamy do garnka z gorącą wodą lub nagrzanego piekarnika.

Metoda 1. W garnku wyścielonym na dnie ściereczką kuchenną wlewam tyle wody, aby dosięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Słoiki z ogórkami wkładam do zimnej wody i zagotowuję. Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby tylko bulgotało. Słoiki 0,9 L pasteryzuję przez 20 minut, 0,55 – 0,7 L przez 15 minut. Czas podany od zagotowania się wody.

Metoda 2. Do zimnego piekarnika wkładam słoiki z ogórkami. Nagrzewam piekarnik do temperatury 110 stopni C i od czasu, gdy temperatura osiągnie 110 stopni C liczę czas pasteryzacji (dla słoików 0,9 L 20 minut, a dla słoików 0,55 – 0,7 L jest to 15 minut).

Następnie ostrożnie układam słoiki do góry dnem na blacie wyścielonym ręcznikiem lub ściereczką kuchenną. Dzięki temu wiem, czy słoiki są szczelnie zamknięte i dodatkowo nakrętka lepiej się zassie. Po ostygnięciu przenoszę przetwory do chłodnej i ciemnej piwnicy.

Życzę udany przetworów i smacznej degustacji zimową porą.

Wykonanie sałatki szwedzkiej jest bardzo proste i szybkie. Każdego roku robię przetwory z ogórków. Do sałatki nadają się również przerośnięte ogórki. Z pewnością uda się każdemu. Warzywa kroi się błyskawicznie. Zalewę także zrobisz w mgnieniu oka. Sałatka szwedzka podobna jest do mojej sałatki z ogórków (dodaję tu dodatkowo paprykę czerwoną i nie moczę ogórków w solance), – koniecznie sprawdź przepis. W obu przypadkach sałatki wychodzą pyszne i efektownie wyglądają w słoikach. Zarówno sałatka z ogórków, jak i szwedzka jest chrupiąca, kolorowa i przede wszystkim pyszna. Taka sałatka idealnie nadaje się do pysznego obiadu lub jako dodatek do kanapek i można się nią delektować przez cały rok. Potrawa jest: wegańska, wegetariańska i bezglutenowa.

Sałatka szwedzka – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: około 50 kcal w 100 g sałatki. Z podanych składników zrobiłam 8 słoików o pojemności 0,9 litra.

Warzywa:

• 4 kg ogórków gruntowych (mogą być też przerośnięte) *
• 0,5 kg cebuli
• 0,5 kg marchewki

PS * Z pewnością najlepsze do sałatki są małe i średnie ogórki gruntowe, ale te wykorzystuję przede wszystkim do ogórków konserwowych i kiszonych. W sezonie mamy nadmiar ogórków przerośniętych. Rosną jak na drożdżach, ukrywają się pod liśćmi i w efekcie często przerastają. Takie ogórki idealnie nadają się do zrobienia z nich sałatki. Do sałatki najlepsze są oczywiście świeże i twarde, zbierane najlepiej tego samego dnia ogórki. Gdy masz ogórki sklepowe, możesz dodatkowo namoczyć je przez godzinę w misce z wodą. Nabiorą wówczas sprężystości.

Solanka do moczenia plastrów ogórków:

• 2 litry wody
• 1 szklanka soli kamiennej

Zalewa właściwa:

• 2 szklanki octu 10% lub 3 szklanki octu jabłkowego
• 2 szklanki oleju
• 2 małe główki czosnku
• 75 g soli kamiennej (5 łyżek)
• 2 szklanki cukru
• 12 ziaren pieprzu czarnego
• 10 ziaren ziela angielskiego

Sposób wykonania sałatki szwedzkiej

Do przygotowania sałatki szwedzkiej potrzebować będziemy przede wszystkim: 2 miski, ostry nóż i deska do krojenia. Zanim przystąpisz do wykonania sałatki, przeczytaj cały opis. Podaję w nim szczegółowe etapy wykonania. Dzięki temu optymalnie zaplanujesz prace w kuchni.

Krok 1. Przygotowuję ogórki i moczę w solance

Ogórki gruntowe (mogą też być przerośnięte, ale najlepiej mniejsze) dokładnie myję pod bieżącą i zimną wodą. Odcinam im końcówki. Małych ogórków nie obieram ze skórki (obieram jedynie duże i przerośnięte sztuki). Następnie kroję w cienkie około 3 mm plastry. Możesz tak jak ja wykorzystać do krojenia ostrego noża lub użyć tarki z ostrzem, robota kuchennego.

Przygotowuję solankę. W tym celu do miski lub garnka wlewam zimną wodę i rozpuszczam w niej sól kamienną. Ogórki pokrojone w plastry wrzucam do solanki i moczę przez 2 godziny. Grubsze 5 mm trzeba moczyć przez 3 godziny, a cieńsze 1,5 mm przez 1 godzinę.

Krok 2. Przygotowuję cebulkę, czosnek i marchewkę

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w 3 mm piórka.

Marchewkę obieram, płuczę w wodzie, odsączam i kroję także w 3 mm plastry.

Czosnek obieram z łupinek i przekrawam na ćwiartki.

Krok 3. Wrzucam warzywa do miski

Po wskazanym czasie odsączam ogórki z zalewy solnej. Ponownie wrzucam do miski. Wrzucam też pokrojoną cebulkę oraz marchewkę. Całość mieszam ze sobą za pomocą łyżki lub ręki.

Krok 4. Przygotowuję zalewę

Do drugiej miski dodaję wszystkie składniki zalewy. Całość mieszam, aż rozpuści się sól oraz cukier i wlewam do miski z wymieszanymi warzywami. Zalane warzywa odstawiam na blacie kuchennym na 3 godziny. Zalewy nie zagotowuję, gdyż całość będę jeszcze pasteryzować.

Krok 5. Umieszczam sałatkę w słoikach

W czasie gdy warzywa moczą się w zalewie, przygotowuję słoiki i nakrętki. Muszą być dokładnie umyte i wyparzone.

Po maceracji warzywa puszczają sok. Wówczas przekładam sałatkę do słoików. Pozostawiam około 2 cm wolnej przestrzeni na górze słoika. Na wierzch dolewam pozostałą w misce zalewę. Podczas tej czynności powstają pęcherzyki powietrza, które usuwam. W tym celu za pomocą patyczka drewnianego lub noża mieszam warzywa w słoikach. Podczas tej czynności pozbywam się pęcherzyków powietrza.

PS. Lubię wymieszane warzywa w sałatce. Możesz też ułożyć warzywa warstwowo w słoikach, zalać zalewą. Wówczas trzeba każde warzywo w oddzielnej misce zalać częścią zalewy i także poczekać 3 godziny, aby smaki zalewy przegryzły się i warzywa puściły sok.

Za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego wycieram zakrętki oraz górną część wieczka słoika. Słoiki z sałatką szwedzką zakręcam i pasteryzuję.

Krok 6. Pasteryzuję sałatkę szwedzką

Pamiętaj o zasadzie, że zimne słoiki wkładamy do zimnej wody lub chłodnego piekarnika. Natomiast gorące słoiki wkładamy do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika.

Kiedyś pasteryzowałam przetwory głównie w garnku z wyścieloną na dnie ściereczką kuchenną. Słoiki układam obok siebie (nie mogą się stykać) i wlewam wodę do ich 3/4 lub 3/5 wysokości. Na średnim ogniu doprowadzam do wrzenia wody, po czym zmniejszam moc palnika tak, aby woda tylko lekko bulgotała. Duże słoje o pojemności 0,9 L pasteryzuję przez około 20 minut, a mniejsze od 10 do 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Druga metoda, którą obecnie najczęściej stosuję polega na pasteryzacji w piekarniku. W tym celu umieszczam słoiki w piekarniku i nastawiam temperaturę na 100 stopni C. Pasteryzuję duże słoje o pojemności 0,9 L przez około 20 minut, a mniejsze od 10 do 15 minut. Czas liczę od nagrzania piekarnika do 100 stopni C (wewnątrz mam przenośny termometr).

Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję (z garnka lub piekarnika) gorące słoiki. Układam je do góry dnem (mam wówczas pewność, że słoiki są szczelnie zamknięte i dodatkowo lepiej zasysa zakrętki) na blacie wyścielonym ściereczką lub ręcznikiem. Całość dodatkowo przykrywam ściereczką lub ręcznikiem. Gdy słoiki z sałatką ostygną, przenoszę je do chłodnej piwnicy lub spiżarni.

Sałatka z ogórków na zimę do słoików

Już po kilku dniach sałatka jest gotowa do degustacji. Kilka słoików zjadamy od razu, a resztę pozostawiamy do zimy. W mroźne dni delektujemy się smakiem minionego lata. Życzę smacznego!

Ogórki w miodzie – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 2 słoiki od 0,72 do 0,9 L. Podaję proporcje na 1 kg ogórków gruntowych.

• 1 kg ogórków gruntowych (małe i średnie)
• 1 średni ząbek czosnku (pół ząbka na słoik)
• 2 listki laurowe (1 sztuka na słoik)
• 4 ziarna ziela angielskiego (po 2 sztuki na słoik)
• 4 ziarna pieprzu czarnego (po 2 sztuki na słoik)

Zalewa:

• 1 litr wody (4 szklanki)
• 200 ml octu (4/5 szklanki)
• 150 g miodu (6 łyżek)
• 220 g cukru (1 szklanka)
• 2 płaskie łyżeczki soli kamiennej, niejodowanej do przetworów

Sposób wykonania ogórków w miodzie

Do przygotowania ogórków w miodzie potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, garnka oraz wyparzonych słoików i zakrętek.

Krok 1. Przygotowuję słoiki, nakrętki oraz ogórki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem lub w piekarniku nastawionym na 100 stopni C. Większe ilości nastawiam w zmywarce do naczyń.
Ogórki myję pod bieżącą i zimna wodą. Możesz użyć też twardszej części gąbki do naczyń. Moje ogórki są świeże i jędrne z własnego ogródka. Jeśli masz ogórki ze sklepu lub bazarku, to namocz je w misce z zimną wodą przez około 1 godzinę.
Z ogórków odcinam i usuwam gorzkie końcówki. Nie obieram ze skórek. Każdy ogórek kroję w grube 1,5 – 2 cm plastry.

Krok 2. Przygotowuję zalewę

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Po zagotowaniu zdejmuję z ognia, wlewam ocet i wsypuję sól oraz cukier. Dodaję także miód. Całość oczywiście mieszam, aż miód, cukier i sól sie rozpuszczą.

Krok 3. Umieszczam ogórki w słoju i zalewam zalewą miodowo octową

Na spód każdego słoja wkładam: pół ząbka czosnku, listek laurowy oraz po2 ziarna ziela angielskiego i pieprzu czarnego. Do każdego słoika wkładam pokrojone w plastry ogórki gruntowe.

Następnie zalewam przygotowaną zalewą, która może być gorąca lub przestudzona. Ja zalewam gorącą zalewą. Mocno zakręcam nakrętki na słoikach.

Krok 4. Pasteryzuję ogórki w miodzie

Ogórki pasteryzuję według zasady gorące słoiki do garnka z gorącą wodą lub nagrzanago piekarnika. Zimne słoiki do garnka z zimną wodą lub chłodnego piekarnika.
Metoda 1. Na dnie garnka wyścielam ściereczkę kuchenną. Nalewam wody do około 3/4 lub 4/5 wysokości słoika i zagotowuję wodę. Gorące słoiki z ogórkami ostrożnie umieszczam do garnka z gotującą się wodą, tak aby się nie stykały ze sobą. Ogień zmniejszam, aby woda tylko lekko bulgotała. Słoiki 0,9 L pasteryzuję przez około 10 minut.
Metoda 2. Do nagrzanego piekarnika do temperatury 110 stopni C wkładam gorące słoiki z ogórkami. Pasteryzuję w temperaturze 110 stopni C przez 10 minut.

Następnie po pasteryzacji odwracam słoiki do góry dnem i układam na blacie kuchennym, wyścielonym ręcznikiem lub ścierka kuchenną. Dzięki temu sprawdzam, czy słoiki są szczelnie zamknięte i dodatkowo nakrętka lepiej zasysa. Po ostygnięciu przenoszę przetwory oczywiście do zimnej i ciemnej piwnicy.

Jeśli szukasz innych pomysłów na ogórki w miodzie to koniecznie sprawdź moje ogórki po królewsku z miodem.

Sprawdź także moje pozostałe przetowry z ogórków:

Tradycyjne ogórki kiszone

Ogórki konserwowe

Ogórki z miodem są dobre już po tygodniu. Najlepiej oczywiście smakują zimą do obiadu lub jako przekąska na imprezę. Życzę smacznego!

Sezon na ogórki w pełni, postanowiłam więc do zbioru przetworów na zimę dodać mój sprawdzony przepis na ogórki konserwowe. Korniszony robię każdego roku i za każdym razem się udają. Bardzo szybko znikają ze spiżarni w sezonie zimowym. Idealnie nadają się na kanapki, do obiadu, jako przekąska na imprezę oraz do wielu sałatek. Korniszony świetnie zastępują ogórki kiszone.

Ogórki konserwowe – składniki:

Ogórki są o bez wątpienia dietetyczne, gdyż posiadają zaledwie 10 kcal w 100 g. Idealne w diecie wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej.

Szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 3 słoiki 900 ml.

• 1 kg ogórków gruntowych *
• mały kawałek korzenia chrzanu
• 2 ząbki czosnku
• 50 g cebulki (pół mniejszej sztuki)
• 3 gałązki kopru wraz z łodygami
• 3 płaskie łyżeczki ziaren gorczycy

Zalewa:

• 1 litr wody
• 1 szklanka octu 10%
• 110 g cukru (pół szklanki)
• 25 g soli kamiennej
• 4 listki laurowe
• 6 kulek ziela angielskiego
• 6 ziaren pieprzu czarnego

PS. * Ogórki powinny być świeże, jędrne, twarde, bez uszkodzeń i przebarwień. Najlepiej oczywiście małe i średnie sztuki. Przerośnięte ogórki są puste w środku i mają duże nasiona, przez co są niesmaczne. Z przerośniętych sztuk zrobisz świetną sałatkę szwedzką. Na korniszony nadają się dosjkonale ogórki sklepowe.

Polecam także:

Tradycyjne ogórki kiszone

Ogórki w miodzie

Sposób wykonania ogórków konserwowych

Do wykonania ogórków konserwowych potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka oraz umytych i wyparzonych słoików wraz z nakrętkami. Większą ilość myję w zmywarce do naczyń. Słoiki i nakrętki powinny być oczywiście nie oszczerbione.

Krok 1. Umieszczam składniki w słoikach

Ogórki dokładnie myję pod bieżącą wodą.

Korzeń chrzanu obieram, płuczę w wodzie i kroję na mniejsze kawałki. Czosnek oraz cebulkę obieram z łupinek i kroję na ćwiartki lub ósemki. Koperek płuczę w wodzie i odsączam.

Do wyparzonych słoików na dno wkładam po jednej gałązce kopru wraz z łodygą oraz po równej ilości: czosnku, cebulki oraz chrzanu.

Następnie układam ciasno i pionowo umyte ogórki gruntowe grubszą częścią do dołu. Małe ogórki układam poziomo na samej górze. Do każdego słoika o pojemności 0,9 – 1 litr pojemności wsypuje na wierzch po 1 łyżeczce ziaren gorczycy.

Krok 2. Przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z ogórkami.

Do garnka wlewam wodę (octu jeszcze nie wlewam). Wsypuję także pozostałe produkty. Całość mieszam i zagotowuję. Gdy zalewa się zagotuje, zmniejszam ogień i gotuję na małym ogniu pod przykryciem przez około 8 – 10 minut. Następnie zdejmuję garnek z ognia. Wlewam teraz ocet i całość mieszam.

Do przygotowanych przed chwilą słoików wlewam gorącą zalewę. Zalewa powinna oczywiście całkowicie przykrywać ogórki. Pozostawiam jednak około 1 – 1,5 cm wolnej przestrzeni u góry słoja. Słoiki zakręcam mocno nakrętką. Ogórki zalane wrzącą zalewą na bazie octu, nie poddaję konserwacji. Dla lepszego zassania zakrętek, umieszczam słoiki do góry dnem na wyścielony ręcznikiem lub ścierką kuchenną blat kuchenny.

Sporadycznie jeśli zauważam, że po ostygnięciu, któraś z zakrętek nie jest wklęsła, to dodatkowo pasteryzuję krótko przez około 5 – 10 minut. Gotowe korniszony odstawiam do ciemnej i chłodnej spiżarni.

Fasolka szparagowa w słoikach na zimę

Po około 2 tygodniach ogórki konserwowe gotowe są już do degustacji. Życzę smacznego!

Cieszę się, że robisz przetwory na zimę. Sezon na ogórki w pełni. Pewnie tak jak ja co roku zastanawiasz się co zrobić z dużymi ogórkami, które nie nadają się do kiszenia i pozostałych przetworów? Jednym ze sposobów jest zrobienie sałatki z ogórków na zimę. Dziś chcę Wam zaproponować inny przepis na duże ogórki w roli głównej. Zapraszam!

Ogórki kiszone pokrojone w kostkę – składniki:

Kaloryczność: 11 kcal w 100 g. Podaję proporcje na 1 kg ogórków gruntowych, z których przygotujesz 2 słoiki o pojemności 0,9 litra.

• 1 kg ogórków gruntowych (duże, ale nie żółte lub nadpsute)
• 30 g soli kamiennej do przetworów niejodowanej (lekko czubata łyżka)
• pęczek kopru (gałązki wraz z baldachami)
• 4 ząbki czosnku
• 5 cm korzenia chrzanu
• 2 listki laurowe
• 2 ziela angielskie
• 4 ziarenka pieprzu czarnego
• opcjonalnie 2 liście chrzanu lub 4 liście wiśni / porzeczki.

Wskazówki

1. W przepisie nie ma wody, ponieważ osolone ogórki puszczą sok. Gdybyście potrzebowali dorobić zalewę, bo np jeden słoik jest niepełny i nie macie już ogórków, to podaję proporcje. Otóż na każdy litr zalewy daję 30 g soli kamiennej do przetworów, która ma dużo wartościowych związków mineralnych.
2. Ilość składników pomnóż przez ilość ogórków, które posiadasz do ukiszenia. Ja staram się na bieżąco przygotowywać ogórki. W tym przepisie https://ania-gotuje.pl/przepis/tradycyjne-ogorki-kiszone/ opisuję tradycyjny sposób kiszenia małych i średnich ogórków gruntowych. Natomiast duże ogórki (które są puste w środku) kiszę pokrojone w kostkę, w sposób opisany poniżej. Możesz z nich także zrobić kolorową sałatkę z ogórków na zimę.
3. Do kiszenia nadają się tylko i wyłącznie ogórki gruntowe z pewnego źródła. Najlepsze są oczywiście z własnego ogródka lub od zaufanego ogrodnika. Warzywa nadmiernie pędzone nawozami, nie ukiszą się, tylko zgniją. Identycznie ma się sprawa z kiszoną kapustą. Spytasz zatem skąd kiszone ogórki i kapusta na sklepowych półkach? Otóż w sklepach najczęściej spotykamy nie kiszone, lecz kwaszone octem warzywa.

Sposób wykonania ogórków kiszonych pokrojonych w kostkę do sałatek

Do przygotowania ogórków kiszonych potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, ostrego noża i deski do krojenia. Przygotuj także nieoszczerbione słoiki oraz nakrętki.
Słoiki oraz nakrętki myję i wyparzam. Możesz wyparzyć tradycyjnie wrzątkiem lub w piekarniku. Większe ilości warto umyć w zmywarce do naczyń.

Krok 1. Przygotowuję ogórki

Większe, przerośnięte, ale nie zżółknięte ogórki dokładnie myję pod zimną i bieżącą wodą.

Umyte ogórki przekrawam po długości na pół. Następnie kroję wzdłuż i w poprzek, aby uzyskać 0,5 – 1 cm kostkę. Wrzucam do miski. Oprószam solą kamienną. Całość dokładnie mieszam, aby sól równomiernie oblepiła pokrojone w kostkę ogórki. Odstawiam na 90 minut, aby ogórki puściły sok, który będzie naszą naturalną zalewą.

Krok 2. Umieszczam ogórki w słoikach do ukiszenia

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przekrawam na pół lub ćwiartki.
Korzeń chrzanu obieram i kroję w drobną kostkę. Zarówno czosnek jak i chrzan możesz też starować na tarce. Ja jednak wybieram szybsze pokrojenie nożem.
Pęczek kopru oraz opcjonalnie liście płuczę pod zimną i bieżącą wodą.

Wierzch wyparzonych słoików oraz nakrętek muszą być suche. W razie potrzeby wycieram czystą ściereczką kuchenną lub ręcznikiem papierowym. Do każdego słoja na spód wkładam:

• po 2 przekrojone na pół lub ćwiartki ząbki czosnku
• około 2,5 cm drobno pokrojonego korzenia chrzanu
• 1 gałązkę kopru wraz baldachami
• 1 listek laurowy (pokruszony)
• 2 ziarna pieprzu czarnego
• 1 ziele angielskie
• opcjonalnie 1 liść chrzanu lub po 2 liście wiśni / porzeczki

Następnie za pomocą łyżki równomiernie przekładam z miski ogórki wraz z puszczonym sokiem (naturalna zalewa). Pozostawiam około 1,5 cm wolnej przestrzeni. Za pomocą patyczka lub noża kuchennego poruszam wewnątrz, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Ogórki nie mogą mieć kontaktu z powietrzem. Całość lekko ugniatam, aby pokrojone w kostkę ogórki, były przykryte zalewą.

Zakręcam słoiki i pozostawiam przez 2 – 3 dni w temperaturze pokojowej około 20 – 24 stopnie C. Przy wyższej temperaturze zalewa będzie buzowała i wyciekała. Warto w upalne dni szukać miejsca o temperaturze do 24 stopni C.

Następnie wynoszę słoiki do ciemnej i chłodnej piwnicy. Po około 2 – 3 tygodniach ogórki są już gotowe do degustacji. Zdecydowanie warto jednak poczekać na okres jesienno – zimowy. Są doskonałym źródłem probiotyków. Ukiszone i pokrojone w kostkę ogórki po odcedzeniu są gotowe do sałatek, śledzi czy zupy ogórkowej.

Sałatka jarzynowa – tutaj dodaję pokrojone w kostkę ogórki kiszone

Tradycyjne ogórki kiszone

Życzę smacznego!

Mięta rośnie jak chwast w moim ogródku. Raz posadzona jest ciężka do usunięcia. Dlatego każdego roku robię z niej zapasy na zimę i obdarowuję najbliższych. Do przetworów używam mięty, zanim zakwitnie. Miętę możemy wysuszyć lub zamrozić. Mi bardzo smakuje mięta w syropie. Jeśli lubisz rześki smak mięty, to polecam sos miętowy do mięs.

Syrop z mięty na zimę – składniki:

• 20+ gałązek wraz z liśćmi świeżej mięty pieprzowej (długość około 30 cm) *
• 1 litr wody
• 250 g cukru
• 10 g kwasku cytrynowego (lub sok z 2 średnich cytryn)

PS. Nauczona doświadczeniem, uprzedzam, że syrop na bazie kwasku cytrynowego jest trwalszy niż na bazie soku z cytryny.

PS * Mięta jest najlepsza, zanim zakwitną kwiaty. Roślina kwitnąca, całą swoją moc oddaje kwitnącym kwiatom, zamiast listkom mięty. Syrop robimy z samych gałązek i listków bez ewentualnie kwitnących już kwiatów. Mięta regularnie podcinana, nie zakwita. W składnikach podaję minimalną ilość 20 sztuk gałązek mięty. Do syropu ze zdjęć użyłam 30 gałązek. Mięta rozrasta się jak chwast przy ogródku, więc nie oszczędzam jej. Wolę bardziej skoncentrowany syrop, niż puste kalorie z cukru w syropie.

Sposób wykonania syropu miętowego na zimę

Do przygotowania syropu potrzebować będziemy przede wszystkim: blendera (lub ostrego noża i deski), garnka, gazy do przecedzenia. Przygotuj także słoiki lub buteleczki z nakrętkami, które tuż przed rozlaniem soku, dokładnie myję i wyparzam.

Świeżo zerwaną miętę dokładnie płuczę pod bieżącą wodą. Usuwam brzydkie listki. Następnie rozdrabniam za pomocą blendera. Jeśli nie masz, to możesz też drobno posiekać za pomocą ostrego noża.

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Gdy woda zacznie wrzeć, zdejmuję z ognia i wsypuje cukier oraz kwasek cytrynowy. Mieszam, aż się całkowicie rozpuści.

Następnie wrzucam rozdrobnioną wcześniej miętę. Jeśli nie używasz kwasku cytrynowego, możesz teraz dodać sok z wyciśniętej cytryny.

Tak przygotowany wywar przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam na 24 godziny. W trakcie maceracji 1 lub 2 razy mieszam łyżką wywar. Nie jest to jednak konieczne, ponieważ mięta jest bardzo aromatyczna i intensywnie puszcza sok. Następnie odcedzam na sitku (lub durszlaku) wyścielonym gazą i wyciskam.

Odcedzony syrop z mięty ponownie zagotowuję i zdejmuję z ognia. Zaraz po zagotowaniu, rozlewam do wyparzonych słoiczków lub buteleczek i od razu zakręcam.

Wskazówka: Dzięki dużej zawartości cukru i wlewaniu wrzątku, syropu zazwyczaj nie trzeba pasteryzować – zakrętki powinny się same „zassać”. Jeśli jednak obawiasz się o szczelność słoików lub chcesz mieć 100% pewności, że przetrwają całą zimę w temperaturze pokojowej, możesz je krótko zapasteryzować (gotować słoiki w garnku z wodą przez około 5–10 minut). Gotowy syrop przechowuję w chłodnym i ciemnym miejscu.

U mnie jest dobry do spożycia przez minimum rok od zrobienia. Jak już wspomniałam, na bazie kwasku cytrynowego jest trwalszy.

Syrop z mięty sprawdzi się latem w upalne dni. Doskonale gasi pragnienie. Syrop z mięty jest bezpieczny i orzeźwiający, jednak kobiety w ciąży cierpiące na zgagę powinny stosować go z umiarem, ponieważ mięta może nasilać objawy refluksu.

Życzę smacznego!

Każdego roku przygotowuję botwinkę w słoikach na zimę. Dzięki temu, o każdej porze mogę ugotować pyszną zupę. Właśnie teraz na początku lipca młode buraczki i listki są najsmaczniejsze i warto z nich wykonać zimowe zapasy. Zimową porą oraz wczesną wiosną zupa przypomina mi smak lata. Gdy teraz patrzę na zapasteryzowane słoiki, jestem bardzo zadowolona ze swoich zapasów. Z uśmiechem na twarzy wyobrażam sobie, jak ugotuję z nich pyszną zupę.

Botwinka do słoików na zimę – składniki:

Z podanych proporcji otrzymasz 5 – 6 słoików 0,5 L.

• 5 pęczków botwinki (średnie buraczki wraz z listkami)
• 1 duży pęczek kopru
• 5 średnich ząbków czosnku

Zalewa:

• 2 litry wody
• 2 płaskie łyżki soli
• 3 płaskie łyżki cukru
• pół szklanki octu 10% lub 3/4 szklanki octu jabłkowego

PS. Dodatkowo 1 łyżka oliwy lub oleju na 1 słoik. Zalewy robię z zapasem. Lepiej jak zostanie, niż miałoby zabraknąć i dorabiać.

Sposób wykonania botwinki do słoików na zimę

Do przygotowania botwinki potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, miski, garnka, słoików oraz nakrętek. Słoiki oraz nakrętki muszą być oczywiście wyparzone i nieszczerbione. W tym celu myję je dokładnie i wyparzam wrzątkiem. Z botwniki przygotowałam ostatnio chłodnik litewski. W zeszłym roku ugotowałam botwinkę z jajkiem.

Krok 1. Przygotowuję botwinkę.

Buraczki oraz listki dokładnie myję pod bieżącą wodą. Najdłużej schodzi mycie listków. Buraczki skrobię lub obieram ze skórki. Płuczę w wodzie i odstawiam do odsączenia z nadmiaru wody. Następnie kroję w kostkę o wielkości od 0,5 do 1 cm. Możesz także zetrzeć buraczki na tarce o grubych oczkach. Ja jednak wolę w zupie buraczki pokrojone w kostkę. Łodygi buraczków siekam drobno. Listki natomiast kroję w 5 mm paski.

Krok 2. Przygotowuję koperek i czosnek.

Pęczek koperku myję pod bieżącą wodą i drobno siekam. Czosnek obieram z łupinek i kroję w cienkie paski.

Krok 3. Umieszczam botwinkę do słoików.

Pokrojone pęczki buraków mieszam w misce z posiekanym koperkiem oraz pokrojonym czosnkiem.

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam wrzątkiem. Sprawdzam także, czy nie są oszczerbione. Do słoików wkładam wymieszane warzywa i lekko ugniatam, tak aby pozostało na górze około 2 – 3 cm wolnej przestrzeni od wieczka słoika.

Krok 4. Przygotowuję zalewę i pasteryzuję.

Składniki na zalewę umieszczam w garnku. Następnie mieszam do rozpuszczenia cukru oraz soli. Zagotowuję i zdejmuję z ognia.

Gorącą zalewę wlewam do słoików z botwinką tak, aby został 1 cm na górze wolnej przestrzeni. Do każdego słoika na wierzch wlewam 1 łyżkę oliwy lub oleju roślinnego. Słoik zakręcam nakrętkami.

Słoiki z botwinką umieszczam w piekarniku (nastawiam temperaturę na 100 stopni C) i pasteryzuję przez 15 minut od czasu uzyskania temperatury 100 stopni C. Możesz też pasteryzować tradycyjnie w garnku przez około 15 – 20 minut (czas od umieszczenia słoików w gotującej się wodzie). W tym celu do garnka z szerokim dnem wyścielonego ściereczką kuchenną, umieszczam partiami słoiki. Gotująca się woda powinna sięgać do 3/4 wysokości słoików i lekko bulgotać. Następnie układam na ręczniku lub ściereczce, odwracam do góry dnem i przykrywam drugą ściereczką lub ręcznikiem. Pozostawiam do powolnego ostygnięcia i przenoszę do chłodnej i ciemnej spiżarni. Polecam także mój poradnik jak wekować zupy?

Na bazie zrobionej botwinki do słoików możemy ugotować:

Chłodnik litewski z botwinki

Botwinka z jajkiem

Syrop wykonasz szybko i bez wydatków. Tylko 2 główne składniki, dostępne w każdym domu. Możesz go oczywiście stosować w diecie wegetariańskiej oraz bezglutenowej. Na bazie cukru zamiast miodu, także w diecie wegańskiej. Stara receptura przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Aktualizacja: 15 grudnia 2025 r.

Składniki

Syrop wykonuję z takich składników, jakie mam akurat pod ręką. Im więcej, tym oczywiście lepiej.

Kaloryczność: 200 kcal w 100 g syropu.

• 200 g cebuli (2 średnie sztuki, waga przed obraniem)
• 2 ząbki czosnku
• 1 średnia cytryna
• 2 cm kłącza imbiru (ewentualnie pół łyżeczki w proszku)
• 5 łyżek miodu (ewentualnie cukru)

Syrop z cebuli w wersji podstawowej:

• 200 g cebuli (2 średnie sztuki, waga przed obraniem)
• 4 łyżki miodu (ewentualnie cukru).

PS. Możesz oczywiście wykorzystać każdą odmianę cebuli: białą (cukrową o delikatnym smaku), żółtą (najpopularniejsza o ostrym smaku) lub czerwoną (o średnio ostrym smaku). Ja używam zwyczajnej cebuli, która ma najwięcej soku i ostrości.

Nasze mamy i babcie robiły głównie syrop z cebuli i cukru. Czasami cukier zastępowały miodem. Przyznam szczerze, że kiedyś nie cierpiałam tej mikstury. Gdy dodasz do niej cytrynę, odrobinę imbiru oraz miód zamiast cukru, będzie smaczniejszy. Cukier ułatwia wyciąganie soku z cebuli (proces osmozy) i konserwuje syrop.
Cebula i czosnek oczywiście najlepiej z własnego lub zaprzyjaźnionego ogródka. Będzie wówczas intensywniejszy w smaku. Miód także prosto od zaprzyjaźnionego pszczelarza 🙂 Pamiętaj, aby nie podgrzewać miodu powyżej temperaturze 40 stopni C.

Sposób wykonania syropu z cebuli, czosnku, miodu, imbiru i cytryny

Do przygotowania syropu potrzebować będziemy przede wszystkim naczynia. Dla mnie najlepiej sprawdza się szeroki słoik o pojemności około 500ml.

Ząbki czosnku obieram, siekam drobno i umieszczam na dnie słoika.

Cebulę obieram i kroję w plastry. Umieszczam warstwami i na każdą warstwę kładę 1 łyżkę miodu

Imbir obieram, siekam drobno i kładę na wierzch. Jeśli mam tylko w proszku, to posypuję na wierzch.

Słoik zakręcam i odstawiam na około 8 – 12 godzin, aby cebula puściła sok.

Cytrynę kroję na pół i wyciskam sok z całej cytryny do słoika z syropem.

Całość mieszam łyżką i podaję do picia. Syrop wykonuję w wersji podstawowej z cebuli i miodu (cukru) lub z dodatkiem: cytryny, imbiru, czosnku w zależności co mam aktualnie w kuchennej spiżarni :-). Jak widać, syrop robi się bardzo szybko i prosto. Każdemu się uda zrobić tani, domowy syrop na lekkie przeziębienia.

Dawkowanie syropu z cebuli podaję poniżej.

Jak stosuję syrop z cebuli, czosnku, miodu i cytryny?

Ważna uwaga dotycząca dzieci:

• Syrop z cebuli to tradycyjny domowy sposób, jednak pamiętaj, że zawiera surową cebulę oraz dużą ilość cukru (lub miodu).
• Nie podawaj miodu dzieciom poniżej pierwszego roku życia.
• W przypadku małych dzieci i niemowląt, przed podaniem jakiegokolwiek domowego specyfiku, zawsze skonsultuj się z pediatrą.
• Syrop nie zastępuje wizyty u lekarza, zwłaszcza przy gorączce czy ostrym kaszlu.

Mikstura zalecana jest dla dorosłych oraz dzieci powyżej 1 roku życia. Wzmacnia organizm. Wspomaga walkę z lekkim przeziębieniem. Syrop z cebuli, czosnku, miodu, imbiru i cytryny nie ma ściłego dawkowania. To jest domowy środek spożywczy, a nie lek, więc nie ma ścisłego dawkowania medycznego. Tradycyjnie podaje się łyżeczkę kilka razy dziennie, ale przy przeziębieniach proszę koniecznie słuchać zaleceń lekarza prowadzącego!

Stosowanie syropu zazwyczaj trwa od 7 do 14 dni. Najczęściej już po 1 – 3 dniach widać rezultaty łagodzenia lekkiego przeziębienia.

Syrop z cebuli może stać w lodówce około 7 dni. Pamiętaj jednak, aby przed podaniem, ogrzać go do temperatury pokojowej. W okresie chorobowym robię świeży codziennie lub co drugi dzień i przechowuję na blacie kuchennym. Syrop jest odpowiedni dla dorosłych. W przypadku dzieci, ze względu na obecność cukru lub miodu i surowej cebuli, zaleca się ostrożność. Oczywiście jeśli masz wątpliwości, czy podawać go dzieciom, skonsultuj się z lekarzem. Syrop jest łagodny i składa się tylko z naturalnych składników.

Wbrew pozorom syrop, jak sama nazwa wskazuje, nie jest gęsty. Jest rzadki, a kolor zależy od użytej cebuli oraz rodzaju miodu. Miody wiosenne są jasne, a pozyskiwane latem ciemniejsze. Możesz tak jak ja w najprostszy sposób nabierać go łyżkę ze słoiczka, lub zlać z osadu do buteleczki.

Aktualizacja 15 grudnia 2025r.

W jednym ze wcześniejszych wpisów podałam przepis na domowy ocet z jabłek. Ocet jabłkowy jest alternatywą dla octu spirytusowego i ma uniwersalne zastosowanie w naszej kuchni. Poznaj właściwości octu z jabłek, sprawdź na co pomaga i czy może zaszkodzić. Dziś podpowiem przede wszystkim jak go pić na odchudzanie i jakie są efekty. Poznasz dawkowanie – ile pić octu z jabłek oraz sposoby jego podawania.

Właściwości octu jabłkowego

Naturalny ocet jabłkowy charakteryzuje się przede wszystkim kwaśnym smakiem, mętną zawiesiną oraz żółtą barwą. Zanim opiszę właściwości octu jabłkowego, przypomnę jak powstaje. Otóż przy produkcji octu z owoców mamy do czynienia z fermentacją alkoholową (jak w przypadku np wina lub miodu pitnego) oraz fermentacją octową. Podczas fermentacji drożdże przerabiają cukier (z owoców oraz np miodu) na lekki alkohol. Za fermentację octową odpowiadają bakterie Acetobacter, które zamieniają alkohol w kwas octowy. Dzięki tym procesom ocet nabiera aktywnych substancji. Naturalny czyli niepasteryzowany i niefiltrowany ocet jabłkowy, to bogate źródło składników odżywczych. Należą do nich:

• witaminy: A, B1, B2, B3, B5, B6, C, E
• minerały: potas, sód, fosfor, żelazo, wapń, magnez, krzem
• związki polifenolowe: aminokwasy, pektyny, enzymy trawienne

Bogactwo składu octu jabłkowego sprawia, że ma on cenne właściwości:

• Dzięki pektynom przyspiesza spalanie tłuszczu, wspomaga procesy trawienia i hamuje łaknienie.
• Poprawia stan włosów, paznokci i skóry.
• Wspomaga utrzymanie prawidłowej flory bakteryjnej jelit.
• Obniża poziom złego cholesterolu.
• Wspomaga układ immunologiczny i poprawia odporność.
• Jest cennym źródłem antyoksydantów oraz naturalnym probiotykiem.
• Oczyszcza organizm z toksyn,
• Posiada właściwości bakteriobójcze i dezynfekcyjne,
• Stosowany jest jako naturalny konserwant.

Już w starożytności wybitny medyk – Hipokrates stosował ocet jabłkowy w leczeniu. Głównie przy czyszczeniu i odkażaniu ran. Współcześnie używamy z powodzeniem octu jabłkowego do konserwowania żywności. Sprawdź przetwory na zimę, gdzie ocet zaraz obok cukru jest najczęściej wykorzystywanym środkiem konserwującym.

W przeciwieństwie do popularnego octu spirytusowego, jabłkowy charakteryzuje się alkalizującymi właściwościami i dzięki temu nie zakwasza organizmu.

Ocet jabłkowy nie tylko wspomaga nasz organizm, ale także może pomóc przy odchudzaniu. Badania naukowe na zwierzętach wykazały, że ocet przyspiesza metabolizm oraz zapobiega odkładaniu się tłuszczu. Badania na ludziach także potwierdziły spadek wagi ciała u osób, które spożywały dziennie 1 lub 2 łyżki octu jabłkowego w szklance wody.
Dodatek octu jabłkowego do codziennych potraw poprawia trawienie oraz przyspiesza spalanie kalorii.

Jak pić ocet jabłkowy na odchudzanie? Dawkowanie – ile pić octu z jabłek oraz sposoby jego podawania

Aby ocet jabłkowy miał wpływ na odchudzanie powinien być przede wszystkim spożywany regularnie. Ile zatem go pić i jak rozcieńczać?

Dietetycy zalecają podczas kuracji dodawać do szklanki wody (250ml) od 1 do 2 łyżek octu jabłkowego i dokładnie wymieszać. Podczas kuracji należy go pić 3 razy dziennie na około 30 minut przed każdym, głównym posiłkiem. Mikstura z wody i octu wypełnia żołądek i zmniejsza łaknienie oraz poczucie głodu. Dodatkowo wspomaga wydzielanie soków żołądkowych, które ułatwiają trawienie.

Nieprzyjemny dla niektórych osób smak i zapach octu można neutralizować miodem oraz przyprawami.
Dodatek pieprzu lub cynamonu poprawia smak i przyspiesza metabolizm.

1. Dodaj do mikstury z octem: 1 łyżeczkę miodu oraz 2 szczypty cynamonu i 1 szczyptę świeżo zmielonego pieprzu czarnego na każdą szklankę wody. Całość należy dokładnie wymieszać.
2. Kolejną propozycją jest dodanie 1 łyżki octu jabłkowego, 1 łyżeczki miodu, 1/2 łyżeczki kurkumy i szczyptę świeżo zmielonego pieprzu czarnego do szklanki z zaparzoną, zieloną herbatą. Całość oczywiście dokładnie mieszamy. Pamiętaj, aby dodawać miód do napoju poniżej 40 stopni C, w której giną cenne enzymy pszczele.
3. Do mikstury doskonale pasuje także imbir. Pokrój drobno 3cm imbiru i zaparz w szklance wrzątku. Następnie do ostudzonego naparu dodaj 1-2 łyżki octu jabłkowego oraz 1 łyżeczkę miodu i całość wymieszaj. Taka mikstura nie tylko korzystnie wpływa na trawienie, ale także wspomaga nasz układ odpornościowy.

Dzienna ilość octu jabłkowego, którą możemy bezpiecznie spożywać w ciągu dnia zależy przede wszystkim od naszego wieku, wagi ciała i braku przeciwskazań w postaci schorzeń. Poza kuracją nie powinna przekraczać 2 łyżeczek w ciągu dnia.

W przypadku dzieci przyjmuje się dawkę maksymalnie 1 łyżeczki octu jabłkowego rozcieńczonego w szklance wody. Dla poprawy smaku należy dodać 1 łyżeczkę miodu. Podawanie octu dzieciom nie jest powszechnie zalecane ze względu na delikatne szkliwo zębów i błonę śluzową. Jeśli decydujesz się na to, zawsze w dużym rozcieńczeniu i po konsultacji z pediatrą.

Oprócz mieszania octu z wodą, możemy oczywiście dodawać go do codziennych potraw kulinarnych. Są to przede wszystkim sałatki i surówki. Bardzo często dodaję ocet jabłkowy do zup domowych oraz jako marynata do mięs.

Osoby pijące miksturę z octem, spożywają średnio około 250 mniej kalorii w ciągu dnia. Wraz z kuracją octową powinna iść w parze aktywność fizyczna oraz odpowiednia dieta. Połączenie wymienionych metod sprawi, że nasza dieta będzie efektywna, skuteczna i bez tzw. efektu jojo. Istotna jest przede wszystkim dieta bez produktów przetworzonych oraz bogatych w cukry proste. Każdego dnia powinniśmy zapewniać naszemu organizmowi minimum 30 minut intensywnego wysiłku.

Picie octu jabłkowego z rozwagą i umiarem jest w większości przypadków bezpieczne, o ile nie mamy przeciwwskazań natury medycznej. Ważne jest przestrzeganie wymienionych ilości octu w codziennej diecie oraz konsultacja z lekarzem rodzinnym. Pamiętaj by zawsze rozcieńczać ocet jabłkowy z wodą lub jako składnik potrawy.

Kiedy pić ocet jabłkowy – rano czy wieczorem?

Ocet jabłkowy wspomaga wchłanianie składników odżywczych. Dietetycy zalecają spożywanie łyżki octu w szklance wody 3 razy dziennie przed każdym posiłkiem. Jeśli zależy Ci na odchudzaniu, powinnaś spożywać miksturę z rana na czczo. Poranne spożywanie wody z octem, wyrównuje poziom glukozy we krwi i wspomaga procesy trawienie w ciągu dnia.

Najwięcej pozytywnych właściwości przynosi spożywanie wody z octem wieczorem. Według badań na Uniwersytecie w Arizonie osoby spożywające miksturę przed snem, z rana miały niższą wartość glukozy we krwi o 4%. Jeśli decydujesz się spożywać ocet jabłkowy wieczorem, spożywaj go minimum 30 minut przed położeniem się do łóżka, aby kwas octowy nie zalegał w przełyku podczas leżenia.

Przed zastosowaniem kuracji octem jabłkowym, skonsultuj się ze swoim lekarzem rodzinnym.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien pić octu jabłkowego?

Octu jabłkowego powinny unikać przede wszystkim osoby z gastroperazą, czyli problemami z opóźnionym opróżnianiem żołądka. Chorzy na cukrzycę (przyjmujący leki obniżające cukier) powinni skonsultować to z lekarzem, aby uniknąć hipoglikemii. Także kobiety będące w ciąży oraz karmiące piersią, powinny ograniczyć spożywanie octu.

Duża ilość octu w naszej diecie źle wpływa na:

• stan szkliwa zębów,
• podrażnienie błony śluzowej,
• układ trawienny (może powodować bóle brzucha i biegunkę).

Przed zastosowaniem kuracji octem jabłkowym, skonsultuj się ze swoim lekarzem rodzinnym. W szczególności osoby długotrwale zażywające leki powinny uzyskać porady lekarskiej. Zachowaj rozwagę i umiar. Zawsze obserwuj reakcje swojego organizmu.

Jaki ocet jabłkowy wybrać?

Ocet jabłkowy jest dostępny w większości sklepów spożywczych. Jego koszt waha się od kilku do kilkunastu złotych za butelkę 250ml (stan na wrzesień 2021r.) Podczas wyboru octu, zwracaj uwagę to, aby był niefiltrowany i niepasteryzowany. Dzięki temu będzie on aktywny biologicznie. Zachęcam do samodzielnego wykonania octu jabłkowego. Zobacz jakie to proste:

Zobacz jak w prosty sposób zrobić domowy ocet jabłkowy?

Ocet wykonuję samodzielnie w domu. Oprócz satysfakcji mam przede wszystkim pewność jego pochodzenia. Do przetworów na ocet najlepiej nadają się niepryskane i nienawożone owoce.

Podsumowanie

Ocet jabłkowy zawiera zaledwie 3 kalorie w 1 łyżce (15ml) i idealnie podkreśla smak potraw. Odznacza się niskim indeksem glikemicznym. Regularne spożywanie octu jabłkowego, jako dodatek do zbilansowanej diety, może wspomagać metabolizm. Oprócz wspomnianej walki z nadwagą, jest tradycyjnie stosowany przy problemach ze zgagą (przy niedokwasocie) oraz kłopotach skórnych. Proszę jednak pamiętać, że ocet z jabłek nie jest lekarstwem. Należy go stosować profilaktycznie, zachowując umiar.

Podczas odchudzania pamiętaj przede wszystkim o zmianie nawyków żywieniowych oraz aktywności fizycznej. Ocet wspomaga, ale sam w sobie nie odchudza :-). Proces chudnięcia to cierpliwe, powolne i systematyczne gubienie zbędnych kilogramów.

Bibliografia:

• „Ocet jabłkowy”, Heike B., Silke K., Oficyna Wydawnicza ABA 2014r.
• „Dietetyka: żywienie zdrowego i chorego człowieka” Ciborowska H., Rudnicka A., Ciborowski A., Warszawa 2000r.

W weekend zrobiłam czekodżem ze śliwek. Sporo owoców została mi niewykorzystanych. Postanowiłam więc zrobić z nich kompoty:

• kompot ze śliwek do obiadu (kliknij po przepis).
• kompot ze śliwek do słoików na zimę (przepis poniżej)

Bardzo lubię smak śliwek. Dlatego każdego roku robię z nich przetwory na zimę. Kompot ze śliwek jest moim ulubionym smakiem zaraz po uniwersalnym kompocie z wiśni.

Składniki na kompot ze śliwek na zimę

Z podanych proporcji otrzymasz 2 duże słoiki 0,9 litra kompotu. W łatwy sposób obliczysz proporcje dla większej ilości owoców. Kaloryczność: 40 kcal w 100ml.

• 1 kg świeżych i dojrzałych śliwek węgierek (opcjonalnie odmiana renklod)
• 800 ml wrzącej wody
• 4 łyżek cukru na każdy słoik o pojemności 0,9 litra

Sposób wykonania kompotu ze śliwek na zimę

Kompot na zimę różni się od kompotu do obiady tym, że ma więcej cukru jako naturalnego konserwantu. Kompot ze śliwek na zimą po otwarciu, przed podaniem do obiadu, rozcieńczam z wodą np w proporcjach 1 do 1.

Śliwki myję w wodzie. Przekrawam na pół i usuwam pestki oraz ogonki.

Słoiki oraz nakrętki wyparzam wrzątkiem lub w piekarniku.

Do gorących słoików wkładam przekrojone na pół śliwki i układam ciasno, tak aby nie wypłynęły po zalaniu.

Na wierzch wsypuje 4 łyżki cukru (na każdy słoik 0,9 litra) i zalewam gorącą wodą (wchodzi około 400ml na każdy słój 0,9 litra), tak aby pozostało ok 1,5cm – 2cm wolnej przestrzeni. Słoiki mocno zakręcam.

Do kompotu na zimę dodaję więcej cukru, jako konserwantu. Dodatkowo jeszcze gorące słoiki z kompotem pasteryzuję.

Jak pasteryzować kompot ze śliwek na zimę?

Do dużego i szerokiego garnka wyścielonego na dnie ściereczką kuchenną wkładam słoiki z kompotem, tak aby się nie stykały ze sobą. Zalewam gorącą wodą i zagotowuję. Po zagotowaniu zmniejszam ogień, tak aby lekko bulgotało i pasteryzuję przez około 20-25 minut od czasu zagotowania. Następnie ostrożnie wyciągam i układam na blacie wyścielonym ręcznikiem bądź ściereczką kuchenną. Przykrywam drugim ręcznikiem lub ściereczką i pozostawiam tak do całkowitego ostygnięcia. Po ostygnięciu wynoszę słoiki z kompotem do chłodnej piwnicy.

Ostatnio coraz częściej pasteryzuję przetwory na zimę w piekarniku. Pasteryzuję w temperaturze 110 stopni C przez 20-25 minut dla słoików 0,9 litra.

PS. Pamiętaj o podstawowej zasadzie temperatur. Gorące słoiki zalewam gorącą wodą lub umieszczam w gorącym piekarniku. Zimne słoiki umieszczam w zimnej wodzie lub chłodnym piekraniku. W przeciwnym razie słoiki podczas pasteryzacji mogłyby popękać.

Kompot jest bardzo aromatyczny i słodki. Zimą do obiadu rozcieńczam go przegotowaną gorącą lub ostudzoną wodą w proporcji 1 do 1. Jest przepyszny, a po wypiciu wyjadamy śliwki. Smacznego!

Uwielbiam smak śliwek i aby cieszyć się nimi dłużej, każdego roku robię czekodżem śliwkowy. Powidła są tak smaczne, że trudno się im oprzeć. Można nie wiadomo kiedy zjeść całą zawartość słoiczka. To zdecydowanie jeden z wielu smaków dzieciństwa. Kiedy pierwszy raz spróbowałam czekodżemu, nie mogłam uwierzyć, że połączenie 3 składników może tak smakować. Zobacz jak krok po kroku w prosty sposób przygotować ten przysmak. Podpowiem także do jakich potraw użyć powideł. Czyż nie wygląda smakowicie?

Czekodżem śliwkowy – składniki.

Z podanych proporcji otrzymasz 5 słoiczków 250ml.

• 3 kg śliwek węgierek (dojrzałych)
• 300g cukru *
• 200g kakao

(*)Dodaję 10% cukru do powideł. To w zupełności wystarcza, jeśli masz dojrzałe i słodkie śliwki. Jeśli masz kwaśne owoce, możesz oczywiście dodać więcej cukru. Stan słodkości dopasuj do swoich oczekiwań. Spróbuj powideł pod sam koniec gotowania i podejmij decyzję o odpowiedniej ilości cukru. Smak powideł jest idealny z przełamaniem słodkości i kwasowości śliwek. Uważam, że lepiej później dosłodzić cukrem pudrem niż przesłodzić powidła.

Z nadmiaru śliwek przerobiłam je na kompot śliwkowy do obiadu oraz kompot ze śliwek na zimę.

Sposób wykonania czekodżemu śliwkowego.

Do wykonania czekodżemu ze śliwek potrzebować będziemy przede wszystkim szerokiego garnka o grubym dnie, aby śliwki nie przywierały. Ja ostatnio użyłam wolnowaru :-), dzięki czemu śliwki ładnie zamieniły się w powidła bez mojego doglądania. Dodatkowo przyda się nóż do przekrawania śliwek, łyżka drewniana oraz mikser lub blender. Łączny czas gotowania 3,5 – 4 godziny. Możesz oczywiście rozłożyć to na 2 dni gotowania. W pierwszym dniu rozgotować śliwki, a w drugi gotować z kakao.

Śliwki kilkukrotnie płuczę w misce z wodą. Umyte śliwki przekrawam na pół i usuwam pestki oraz ogonki. Następnie kroję na ćwiartki.

Pokrojone owoce wrzucam do garnka. Na wierzch wsypuję cukier. Po 15 minutach śliwki puszczą trochę soku.

Po tym czasie całość podgrzewam na małym ogniu i co 5 minut mieszam. Śliwki puszczają dużo soku, a cukier się rozpuszcza. W szerokim garnku śliwki równomiernie się zagotowują, a grube dno zapobiega przypalaniu. Gotuję oczywiście bez przykrycia na małym ogniu przez 3 godziny od czasu zagotowania. Po pierwszej godzinie owoce ładnie się rozpadną. Cały czas kontroluję stan śliwek i mieszam powidła dużą, drewnianą łyżką.

Po tym czasie śliwkową pulpę zdejmuję z ognia i rozdrabniam w garnku za pomocą miksera lub blendera.

Do gładkiej masy powideł śliwkowych dodaję kakao. Całość mieszam dużą, drewnianą łyżką. Możesz także użyć rózgi kuchennej. Masa zauważalnie zgęstnieje. Gotuję także na małym ogniu bez przykrycia przez 30 – 60 minut. Po tym czasie czekodżem jest już gęsty. Pamiętaj często mieszać powidła, aby nie przywarły do dna garnka. Bardzo ciężko będzie potem doszorować przypalony garnek.

Gorące powidła przekładam do wyparzonych słoiczków i mocno zakręcam (wyparzone i nie uszkodzone zakrętki). Na blat kuchenny kładę ręcznik i układam słoiki z powidłami wieczkiem do dołu na 5-10 minut. Po tym czasie obracam je. Dzięki temu zakrętka mocno zassie. Przykrywam je drugim ręcznikiem lub ściereczką kuchenną, aby stopniowo sie wychładzały. Odstawiam do całkowitego ostygnięcia.

Na drugi dzień po upływie 24 godzin dodatkowo pasteryzuję. Powidła smakują najlepiej po 24 godzinach, gdy wszystkie smaki się przegryzą.

Pasteryzacja czekodżemu ze śliwek.

Kiedyś pasteryzowałam przetwory na zimę tradycyjnie w garnku z wodą, dziś najczęściej pasteryzuję w piekarniku.

Metoda 1. Do dużego i szerokiego garnka na dno kładę czystą ściereczkę kuchenną. Układam słoiki z przetworami. Zalewam wodę do 3/4 ich wysokości i zagotowuję na średnim ogniu. Po zagotowaniu zmniejszam ogień, aby woda się lekko bulgotała i gotuję tak przez 15-25 minut. Czas zależy od wielkości słoików.

Metoda 2. Słoiki z przetworami umieszczam w piekarniku. Nastawiam temperaturę na 110 stopni C i „piekę” przez 15-25 minut od czasu osiągnięcia wskazanej temperatury.

W obu metodach bardzo ważna jest oczywiście zasada przestrzegania temperatur. Zimne słoiki zalewamy zimną wodą lub wkładamy do chłodnego piekarnika. Gorące słoiki zalewamy gorącą wodą lub wkładamy do gorącego piekarnika. W przeciwnym wypadku słoiki mogłyby popękać.

Gdzie używam czekodżemu śliwkowego?

Czekodżem śliwkowy ma wiele praktycznych zastosowań w kuchni. To alternatywa dla popularnej Nutell. Lubimy całą rodziną wyjadać czekodżem bezpośrednio ze słoika, jak się nam zachce czegoś słodkiego. Najczęściej smarujemy na kanapkę jak dżem. Uwaga. Powidła są tak smaczne, że trudno się im oprzeć i można nie wiadomo kiedy zjeść całą zawartość słoiczka.

Kolejną banalną metodą jest posmarowanie: pancakes, naleśników lub racuchów. Świetnie sprawdzi się jako dodatek do owsianki czy twarożku.

Czekodżem ze śliwek wykorzystuję także jako dodatek do pysznych ciast, ciasteczek i babeczek. Idealnie sprawdza się jako nadzienie piernika.

Ocet jabłkowy możesz oczywiście kupić w sklepie. Jednak ja wolę zrobić go samodzielnie. Ma wspaniały smak. Jestem pewna jego składu bogatego w mikro i makro elementy oraz minerały. Na zachętę dodam, że zrobisz go w zaledwie kilkanaście minut. Domowy ocet jabłkowy ma uniwersalne zastosowanie w kuchni. Doskonale zastępuje sklepowy ocet spirytusowy. Nasze babcie do dziś robią go w domu. Przepis mojej babci na ocet domowy jest bardzo prosty, praktycznie robi się sam :-). Jeśli masz jabłka w ogrodzie lub domu, to możesz go nastawić jeszcze dziś.

Ocet jabłkowy doskonale wpisuje się popularną myśl zero waste. Z typowych odpadów (ogryzki, obierki, pulpa po soku), który trafiłby do kosza, możemy przygotować pełnowartościowy i uniwersalny produkt spożywczy.

Domowy ocet jabłkowy – składniki

Podaję w składnikach proporcję na 1 kg jabłek. W łatwy sposób pomnożysz przez ilość posiadanych jabłek. Domowy ocet jabłkowy posiada około 5% stężenia kwasu octowego.

• 1 kg jabłek (lub skórek jabłek) *
• 1 litr przegotowanej i ostudzonej wody (lepiej dać więcej wody niż za mało, opisuję czemu w 3 kroku wykonania)
• od 4 do 5 łyżek miodu w zależności od słodkości jabłek

Miód prosto z pasieki

(*) Moja babcia twierdzi, że najlepiej nadają się same skórki z jabłek. Dlatego ocet wykonujemy najczęściej wraz z przygotowywaniem innych przetworów na zimę z jabłek. Zostają nam wówczas obierki, pulpa po soku lub ogryzki, z którymi nie ma co zrobić. Nadają się one doskonale do wykonania domowego octu. Niemniej jednak jeśli nie masz samych obierek, możesz przygotować ocet z całych owoców. Należy je tylko pokroić.

Nie jest ważna odmiana jabłek. Najważniejsze jest ich pochodzenie bez pędzenia nawozami i oprysków. Ja używam owoców z sadu. Sklepowe jabłka dokładnie wyszoruj pod bieżącą wodą.
Miód możesz zastąpić cukrem w stosunku 1 do 1, ale to nie będzie już staropolska, tylko współczesna receptura. W obu przypadkach otrzymasz z jabłek pyszny, domowy ocet.

Sposób wykonania domowego octu jabłkowego

Ocet jabłkowy wykonasz w kilkanaście minut. Pozostanie nam tylko oczekiwać około 4 tygodni na naturalną fermentację. Do zrobienia octu z jabłek potrzebować będziemy: ostrego noża, deski do krojenia, większego słoja i ściereczki do przykrycia oraz gumkę recepturkę (lub sznurka).

Krok 1

Gotuję wodę i odstawiam do ostudzenia. Wlewam ją do większego słoja, który wcześniej dokładnie wyparzam. Wrzucam od 4 do 5 łyżek miodu. W zależności od stopnia dojrzałości i słodkości odmiany jabłek. Całość mieszam do rozpuszczenia miodu, który szybko się rozpuszcza w takiej proporcji. Pamiętaj, by nie dawać miodu do ciepłej wody. Powyżej 40 stopni C. produkt pszczeli traci swoje cenne enzymy.

Krok 2

Jabłka dokładnie myję i usuwam ewentualne ogonki. Kroję na pół i ćwiartki (nie usuwam gniazd nasiennych), a następnie na mniejsze kawałki. Najlepsze są oczywiście, tak jak wspomniałam same obierki.

Krok 3

Pokrojone jabłka wrzucam do słoja z osłodzoną wodą. Staram się tak ugnieść części jabłek, aby nie wystawały poza wodę, aby nie powstała pleśń – wówczas nastaw należy wylać! Lepiej dać więcej wody niż za mało. Najlepiej, aby w słoju pozostało minimum 1/4 wolnej przestrzeni, aby łatwo było mieszać. Słój przykrywam czystą ściereczką kuchenną i zabezpieczam gumką recepturką lub związanym sznurkiem, w celu zabezpieczenia przed muszkami owocówkami. Odstawiam w ciepłe miejsce w kuchni na 4 do 6 tygodni.

W tym czasie następuje fermentacja. Przez pierwsze 7 dni codziennie (czasami 2-3 razy dziennie) mieszam drewnianą łyżką (wyparzoną) lub kołyszę słojem w celu wymieszania składników. Jeśli jabłka będą wystawały ponad powierzchnię wody, to za pomocą łyżki należy je dognieść w dół. Przez pierwszy tydzień powstaje piana, która jest skutkiem fermentacji alkoholowej.

Po tygodniu jabłka opadają na dno słoja. Fermentacja alkoholowa ustaje z powodu braku cukru. Od tej pory nie mieszam już słojem. Na wierzchu tworzy się biała warstwa o konsystencji twardej galarety. Uwaga to nie jest pleśń, tylko matka octowa, która odpowiada za prawidłowy proces fermentacji octowej.

Krok 4

Gdy po 4-6 tygodniach nastaw skończy fermentację octową. Zdejmuję z wierzchu osad matki octowej (stanowi fantastyczny zaczyn dla nowego nastawu) i zlewam nastaw przez gazę do słoika.

Odnośnie przechowywania matki octowej Iwona w komentarzu z dnia 20.09.2023r. napisała:

Słoik z octem zakręcam nakrętką. Odstawiam w chłodne i ciemne miejsce. Może to być piwnica lub chłodna szafka kuchenna.
Przez następne 4 tygodnie ocet będzie dojrzewał. Na dnie wytraci się osad, a na górze pojawi się matka octowa. Usuwam osad z wierzchu np za pomocą łyżki. Zlewam przez gazę i lejek dojrzały ocet jabłkowy do butelek. Ocet jest lekko mętny. Powinien pachnieć i smakować jak ocet. Nie może być wyczuwalny smak wina. Jeśli tak jest, odstaw go na kolejny tydzień, by dojrzał.

Przechowuję w piwnicy lub chłodnej szafce kuchennej.

Wskazówki

Do przygotowania domowego octu nadają się naturalne jabłka prosto z ogródka, nie pędzone nawozami. Kupne jabłka dokładnie umyj z warstwy ochronnego wosku.
Jeśli na wierzchu słoja pojawi się pleśni podczas fermentowania, to cały nastaw należy wylać. Przyczyną powstawania pleśni najczęściej są owoce jabłek pędzone nawozami.
Nastaw co kilka dni mieszaj drewnianą łyżką i dbaj o to by części jabłek nie wystawały poza wodę. Możesz wierzch obciążyć np filiżanką wody.

Słój z nastawem octu trzymam z dala od innych fermentujących nastawów: wina, zakwasu na chleb, zakwasu z buraków.
Podobnie jak moja mama i babcia, robię ocet każdego roku z przydomowych jabłek. Za każdym razem się udaje.
Ocet zlewam po 4 – 6 tygodniach, gdy przestanie fermentować. Z początku ocet jest mętny i taki ma być. Dopiero po upływie następnych tygodni po dodatkowym zlaniu przez gazę, klaruje się.

Kolor octu w głównej mierze zależy od odcienia skórek jabłek. Przybiera barwę od jasno żółtej do bursztynowej.
Dojrzały ocet smakuje i pachnie jak typowy ocet owocowy.
Ocet jabłkowy przechowuję w chłodnym i ciemnym miejscu (piwnica, chłodna szafka kuchenna z dala od źródła ciepła). Ocet nie powinien się psuć, gdyż sam w sobie jest konserwantem 🙂
W podobny sposób wykonasz ocet z innych owoców: malin, gruszek czy śliwek.

Ocet jabłkowy jest naturalnym produktem, który jest przede wszystkim dużo smaczniejszy od sklepowego octu spirytusowego.

Dowiedz się jak i kiedy pić ocet jabłkowy na odchudzanie. Sprawdź kiedy go pić – rano czy wieczorem? Zapraszam do lektury poniższego artykułu:

Jak i kiedy pić ocet jabłkowy? Właściwości, dawkowanie i przeciwwskazania

Do czego używam ocet jabłkowy?

Ocet jabłkowy wykorzystuję zamiennie wszędzie tam gdzie używa się octu sklepowego: sałatki (na przykład sałatka z ogórków na zimę, przetwory zimowe, sosy, mikstur ziołowych… Pamiętaj, że w domowym occie jest 5% kwasu octowego, podczas gdy sklepowy ocet ma 10%. Uwzględnij to przy dodawaniu do potraw.

Z octu jabłkowego możesz przygotować pyszny napój na bazie: wody, soku z cytryny, imbiru i miodu.

Ocet jabłkowy doskonale sprawdza się przy:

• smarowaniu skóry po ukąszeniach owadów,
• okładów na obrzęki i skręcenia,
• jako płukanka do włosów i skóry twarzy.

Zarówno do spożywania wewnętrznego jak i smarowania zewnętrznego należy rozcieńczyć ocet w wodzie. Unikniemy poparzenia skóry i podrażnienia przewodu pokarmowego.

Ocet jabłkowy możemy wykorzystać także podczas sprzątania domu :-). Doskonale sprawdza się przy myciu luster i odkamieniania czajnika. Ocet jabłkowy zawsze przydaje się w kuchni!

Jabłka to najpopularniejsze owoce w Polsce. Robię z nich kompoty, soki, czasami wino lub konserwuję w słoikach pokrojone w ćwiartki. Większość z nich przerabiam jednak na mus jabłkowy, ponieważ jest to najprostszy, najszybszy i najpraktyczniejszy sposób na późniejsze wykorzystanie owoców zimową porą. Późnym latem przetwarzam papierówki, a jesienią pozostałe odmiany. Nie ma znaczenia jakiej odmiany jabłek użyjemy. Mus będzie pyszny. Z doświadczenia wiem, że użycie kilku odmian jabłek, poprawia smak, aromat oraz konsystencję musu.

Gorąco zachęcam do przygotowania musu z jabłek i innych owoców do słoików na zimę. Mus ma uniwersalne zastosowanie w kuchni, o czym piszę na samym końcu przepisu i podaję przykładowe przepisy, w których możesz go wykorzystać.

Mus jabłkowy – składniki

Szklanka to pojemność 250ml. Podaję proporcje dla 1 kg jabłek. Z każdego kilograma jabłek otrzymuję ok 800 ml musu. Kaloryczność potrawy: 70 kcal w 100g. Używaj nie obitych jabłek.

• 1 kg jabłek (przed obraniem)
• od 50 do 75 ml wody ( w zależności od soczystości owoców)
• 3 łyżki soku z cytryny
• opcjonalnie do smaku od 1 łyżki do 1/2 szklanki cukru lub miodu. W zależności od tego, do czego chcę użyć musu, dosładzam lub robię wytrawny. Każda odmiana jabłek jest inna i ma różną zawartość naturalnych cukrów.

Mus jabłkowy – prosty sposób wykonania

Zobacz jak w prosty sposób zrobić pyszny mus jabłkowy. Do jego przygotowania potrzebować będziemy dużego i szerokiego garnka o grubym dnie, aby owoce się nie przypalały. Opcjonalnie przyda się blender do uzyskania jednolitej, kremowej konsystencji.

Jabłka myję dokładnie pod bieżącą wodą. Następnie obieram cienko ze skórki. Przekrawam na pół, a potem na ćwiartki i usuwam gniazda nasienne. (Pamiętaj, że nie zawsze musisz je wyrzucać. Zarówno ze skórki jak gniazd nasiennych można przygotować ocet jabłkowy.) Ćwiartki jabłek w zależności od ich wielkości kroję jeszcze na kilka mniejszych części.

Tak pokrojone jabłka wrzucam do dużego i najlepiej szerokiego garnka z grubym dnem. Wlewam także około 50-75ml wody oraz 3 łyżki soku z cytryny na każdy 1kg jabłek. Garnek nakrywam przykrywką i gotuję na średnim ogniu do czasu, aż woda się zagotuje (po około 1-2 minut).

Gdy zawartość zacznie się gotować, zmniejszam na bardzo mały ogień, tak aby lekko bulgotało. Mus jabłkowy duszę przez następne 25-45 minut. Co jakiś czas mieszam za pomocą drewnianej łyżki. Zalecam mieszać, gdyż na dnie robi się papka, a na górze są nadal nierozgotowane kawałki jabłek.

Czas duszenia zależy przede wszystkim od rodzaju jabłek (miękkie papierówki duszę krócej niż twarde odmiany), ilości owoców i szerokości garnka. Jabłka muszą być po uduszeniu miękkie i rozpadać się. Jeśli podczas duszenia wyparuje woda, a owoce nadal nie są miękkie, to dolewam wody. Analogicznie gdy podczas duszenia owoce są już miękkie i jest dużo soku, do zdejmuję pokrywkę, w celu jego odparowania.

Gdy mus jabłkowy jest już uduszony, sprawdzam jego smak i opcjonalnie dosładzam cukrem lub miodem i całość mieszam. W zależności od tego, do czego chcę użyć musu, dosładzam (od 1 łyżki do 1/2 szklanki cukru lub miodu) lub robię wytrawny. Każda odmiana jabłek jest inna i ma różną zawartość naturalnych cukrów. Na ogół jabłka są wystarczająco słodkie, że nie dosładzam ich. Później łatwiej taki mus dodać do ciast lub deserów i regulować stopień słodkości.

W tym momencie otrzymuję mus jabłkowy z odrobinami jabłek. Możesz taki mus przełożyć do słoików lub rozdrobnić blenderem.

Uduszone jabłka miksuję blenderem, aby uzyskać idealnie gładką i kremową konsystencję. Nasz przecier jabłkowy jest już gotowy. Tak otrzymany przecier możemy przełożyć do słoików, ostudzić i przechowywać w lodówce do 5 dni lub pasteryzować na zimę.

Pasteryzacja musu jabłkowego w słoikach na zimę.

Słoiki oraz nakrętki wyparzam we wrzątku. Możesz je także umyć w zmywarce do naczyń. Do czystych słoików przekładam gorący mus jabłkowy (pozostawiam około 1cm wolnej przestrzeni) i mocno zakręcam czystymi oraz nie uszkodzonymi nakrętkami.

Do dużego, szerokiego garnka kładę czystą ściereczkę kuchenną, a na nią układam słoiki z musem. Całość zalewam do 3/5 wysokości słoików gorącą wodą. Zasada jest taka, że zimne słoiki zalewam zimna wodą, a gorące słoje gorącą wodą. Zagotowuję na średnim ogniu i zmniejszam moc palnika, aby woda lekko bulgotała. Pasteryzuję tak przez około 10-25 minut w zależności od wielkości słoików.

Możesz także pasteryzować w piekarniku. Nagrzewam piekarnik do 110 stopni C i pasteryzuję przez 15-25 minut w zależności od wielkości słoików. Zasad jest podobna, jak przy tradycyjnej pasteryzacji w garnku. To znaczy słoiki z gorącym musem wkładam na nagrzanego piekarnika, a słoiki z zimną zawartością umieszczam do chłodnego piekarnika. Czas pasteryzacji liczę od kiedy piekarnik osiągnie 110 stopni C.

Po pasteryzacji słoiki układam na kuchennym blacie wyścielonym ściereczką i przykrywam ręcznikiem. Przez pierwsze kilkanaście minut układam słoiki z musem do góry dnem, a następnie odwracam. Dzięki temu nakrętki lepiej się zassą, a po odwróceniu mus osadzi się na dnie słoika. Pozostawiam do całkowitego ostygnięcia na około kilkanaście godzin. Po tym czasie odnoszę przetwory do piwnicy.

Do czego wykorzystać mus jabłkowy?

Każdego roku mam mnóstwo jabłek do przerobienia. Większość z nich przerabiam na mus, ponieważ jest to najszybszy, najprostszy i najpraktyczniejszy sposób na późniejsze wykorzystanie jabłek. Należy jednak mieć na uwadze, że po obróbce termicznej owoce tracą część swoich cennych wartości. Dlatego traktuję mus jabłkowy jako alternatywę dla sklepowych zagęszczaczy i słodzików.

Mus jabłkowy wykorzystuję np. do:

Klaszyczna szarlotka na kruchym cieście

Ryż zapiekany z jabłkami

• Słodzenia potraw. Mus z jabłek używam do słodzenia przede wszystkim ciast i deserów oraz jako nadzienie do pączków. Zobacz jak zrobić szarlotkę. Sprawdź także pyszne danie na obiad – ryż zapiekany z jabłkami. Bardzo często dodaję go także do owsianki.
• Nadawania wilgotności. Dzięki musowi każde ciasto będzie wilgotne, czyli pyszne i długo świeże.
• Zmniejszania ilości oleju w ciastach. Dzięki kleistej i wilgotnej konsystencji, mus jest doskonałym zamiennikiem oleju w cieście. Np dodając mus do popularnego Murzynka, mogę zmniejszyć ilość oleju.
• Jako zamiennik dżemów i konfitur. Mus jest genialnym dodatkiem do smarowania domowego chleba, racuchów z jabłkami, naleśników lub gofrów.
• Mus jabłkowy jem także bezpośrednio ze słoika, jak mam ochotę na coś pysznego i słodkiego w alternatywie do miodu 🙂 Nie tylko dorośli, ale dzieci także lubią ten smakołyk. Słodki deser możemy śmiało podawać dzieciom w każdym wieku. Któż z nas nie kojarzy niemowlaków jedzących mus jabłkowy?
• Przecier jabłkowy wykorzystuję także do pieczenia mięs.

Jeśli macie inne, swoje zastosowania musu jabłkowego to podzielcie się nimi w komentarzu :-).

Najlepsze pomidory do przecieru to odmiana Lima, ponieważ ma gęsty miąższ i mało soku. Do przygotowania przecieru pomidorowego możemy wykorzystać praktycznie każdy rodzaj pomidorów (także koktajlowe). Zarówno kolor jak i gęstość przetworów zależy od odmiany pomidorów.

Z wodnistych pomidorów otrzymuję przecier o konsystencji soku pomidorowego, który najczęściej używam do zupy pomidorowej. Lubię go także doprawić świeżo zmielonym pieprzem i pić.Na przełomie sierpnia i września kupuję na straganach odmianę Lima (ma charakterystyczny, owalny kształt), która ma najwięcej miąższu i najlepiej nadaje się na przetwory. Im mniej soku w pomidorach, tym krócej je gotuję.

Składniki

Kaloryczność: 30 kcal w 100g.

• 3 kg pomidorów (nejlepiej odmiana Lima)
• 1 łyżka soli
• 1 łyżka cukru
• 3 ząbki czosnku
• szczypta pieprzu cayenne

Sposób wykonania przecieru pomidorowego na zimę

To bardzo prosty i szybki przepis na przecier pomidorowy do słoików na zimę. Do jego wykonania potrzebować będziemy: ostrego noża, deski do krojenia oraz garnka.

Pomidory myję i kroję w kostkę. W trakcie krojenia z pomidorów usuwam twarde, zielone końcówki. W przecierze pomidorowym pozostawiam zarówno skórki, jak i pestki.

Pokrojone pomidory wrzucam do garnka i wstawiam na niewielki ogień. Gotuje tak przez 60 minut, od czasu do czasu mieszając, aby się nie przypaliło. W tym momencie w naszym przecierze następuje redukcja wody, dzięki temu będzie on gęsty. Należy jednak pamiętać, żeby cały czas używać niedużego ognia.

Po upływie tego czasu do pomidorów dodaję cukier, sól, pieprz cayenne oraz czosnek przeciśnięty przez prasę. Jeśli ktoś lubi aromat ziół, możemy dodać po łyżeczce oregano i bazylii.

Całość miksuję za pomocą blendera ręcznego i gotuje kolejne 30 minut.

W między czasie wyparzam słoiki o nakrętki. Możemy wyparzyć wrzątkiem lub też wstawić na 15 minut do piekarnika nagrzanego do 200 stopni C.

Gotowy sos przelewam do słoików. Zakręcam i pasteryzuję w garnku z wodą przez 15 minut lub w piekarniku nagrzanym do 120 stopni przez 20 minut.

Do pomidorów dodaj: paprykę, marchewkę i jabłko. Otrzymasz sos do spaghetti.

Gęsty przecier pomidorowy najlepiej nadaje się do spaghetti oraz:

pizza

pulpety w sosie pomidorowym

gołąbki z młodej kapusty

Fasolki szparagowej nie może zabraknąć w mojej piwnicy. Zimą wystarczy otworzyć słoik i poczuć smak lata. Mrożona fasolka nie dorównuje tej ze słoika, dlatego przygotowuję ja w ten sposób. Najbardziej lubię fasolkę polaną bułką tartą podsmażoną na maśle. Przepis na fasolkę w słoikach na zimę jest prosty i uda się nawet początkującym kucharzom. Do zalewy nie dodaję octu, dzięki temu zachowuję naturalny smak warzyw.

Fasolka szparagowa w słoikach na zimę – składniki

Proporcje podane są na 1kg fasolki, z których przygotujesz 3 słoiki 0,9 litra. Jeśli posiadasz więcej, to w prosty sposób policzysz proporcje.

• 1 kg fasolki szparagowej (najlepsza jest żółta, ale zielona też będzie dobra)
• 1 płaska łyżka soli kamiennej niejodowanej
• 2 – 2,5 litra wody

Zalewa:

• 1,5 litra wody
• 2 płaskie łyżki soli kamiennej niejodowanej
• 3/4 płaskiej łyżki cukru

Dodatkowo dodaję koperek oraz liść chrzanu.

Sposób wykonania fasolki szparagowej w słoikach na zimę

Fasolkę szparagową najpilniej umieścić do słoików od 0,5 do 0,9 litra. Średnio z 1 kg fasolki szparagowej uzyskasz 3 słoiki 0,9 litra.

Krok 1. Przygotowuję słoiki, nakrętki oraz obgotowuję fasolkę

Słoiki i nakrętki wyparzam we wrzącej wodzie. Można także umyć w zmywarce do naczyń.

Fasolkę myję pod bieżącą i zimną wodą. Obcinam końcówki.

Do większego garnka wlewam około 2-2,5 litra wody. Wsypuję 1 płaską łyżkę soli kamiennej niejodowanej i zagotowuję. Gdy wodą się zagotuje wrzucam 1 kg fasolki szparagowej (musi być cała zakryta) i obgotowuję przez około 5 minut.

Po obgotowaniu, odcedzam na durszlaku i układam ciasno, pionowo do wyparzonych słoików, tak aby pozostawało ok 2 – 3 cm wolnej przestrzeni na górze. Dodatkowo do każdego słoika wkładam koperek oraz kawałek liścia chrzanu.

Krok 2. Przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z fasolką

Do garnka wlewam 1,5 litra wody. Wsypuję 2 płaskie łyżki soli kamiennej niejodowanej oraz 3/4 łyżki cukru i zagotowuję.

Gdy zalewa lekko ostygnie (nie ma większego znaczenia czy będzie zimna czy gorąca), wlewam ją do fasolki w słoikach i mocno zakręcam nakrętki. Fasolka musi być cała zakryta w zalewie.

Sprawdź koniecznie moje przetwory z ogórków:

• ogórki w miodzie (nadają się też duże i przerośnięte ogórki)
• ogórki konserwowe
• ogórki kiszone
• ogórki kiszone pokrojone w kostkę (nadają się też duże i przerośnięte ogórki)

Hit od dekady w moim domu: kolorowa sałatka z ogórków i innych warzyw na zimę

Sałatka z ogórków do słoików na zimę

Krok 3. Pasteryzuję fasolkę szparagową na zimę

Na dno dużego i szerokiego garnka kładę czystą ściereczkę kuchenną, układam słoiki i wlewam wodę tak do 3/4 wysokości słojów. Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszam ogień na bardzo mały i licząc od czasu zagotowania pasteryzuję:

• około 30 minut dla słoików 0,5 litra
• lub 40 minut dla słoików 0,9 litra.

Zapasteryzowane słoiki ostrożnie wyciągam i układam na blat kuchenny wyścielony ręcznikiem i przykrywam (też ręcznikiem lub ściereczką kuchenną). Nie odwracam słoików do góry dnem.

Na drugi dzień (koniecznie po upływie 24 godzin *) powtarzam w identyczny sposób pasteryzację, z tym że po pasteryzacji, układam je na blacie kuchennym odwrócone do góry dnem. Blat oczywiście wyścielam ręcznikiem i słoiki przykrywam. Gdy słoiki z fasolką ostygną, odstawiam je do chłodnej piwnicy.

• Proces ponownej pasteryzacji przeprowadzamy dopiero po upływie 24 godzin, czyli czasu, po którym namnażają się formy przetrwalne bakterii. Dwukrotna pasteryzacja, czyli tyndalizacja zapewnia pozbycie się zarówno form wegetatywnych oraz przetrwalnych drobnoustroi. Proces podwójnej pasteryzacji jest niezbędny, gdy nie stosujemy octu do konserwacji.

Tak przygotowaną fasolkę przechowuję w chłodnym miejscu do następnego sezonu.

Polecam także moją cukinię marynowaną w słoikch na zimę

Wiśniowy kompot to mój niezapomniany smak z dzieciństwa, który kojarzy mi się z niedzielnymi obiadami. Ma wyważone połączenie słodko kwaśnego smaku. Sprawdź idealne proporcje ilości cukru na litr wody w kompocie z wiśni. Poznaj dodatki, które uszlachetnią smak kompotu. Dowiedz się także jakie cenne właściwości zawierają przetwory i dlaczego warto jeść wiśnie.

Składniki na kompot z wiśni

Do kompotu z wiśni na litr wody dodaję szklankę cukru oraz 1 kg wiśni. Podane proporcje pomnóż przez ilość wiśni, które posiadasz. Szklanka to u mnie zawsze pojemność 250ml. Kaloryczność: około 50 kcal w 100ml kompotu.

• 1 kg wiśni (owoce świeże z pestkami)
• 1 litr wody
• szklanka cukru

Wykonanie kompotu z wiśni do obiadu

Do przygotowania kompotu z wiśni do słoików na zimę potrzebować będziemy: dużego garnka z szerokim dnem do pasteryzacji, słoików oraz nakrętek. U mnie sprawdzają się słoiki 0,9 oraz 0,7 litra. Potrawę wykonasz w kilka minut plus czas pasteryzacji.

Krok 1 – myję wiśnie, słoiki oraz nakrętki

Wiśnie wrzucam do dużej miski i kilkukrotnie płuczę w zimnej wodzie. Słoiki oraz nakrętki wyparzam wrzątkiem. Możesz także umyć w zmywarce do naczyń. Używam tylko nieuszkodzonych słoików. Nakrętki najlepiej nowe, albo mało używane. Niedopuszczalne są z nalotami rdzy lub uszkodzone poprzez otwieranie słoi za pomocą noża. Do porcji obiadowych najlepiej sprawdzą się słoiki od 0,5 do 0,9 Litra.

Krok 2 – zagotowuję wodę i rozpuszczam cukier

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Następnie wyłączam ogień i wsypuje cukier w ilości szklanka cukru na 1 litr wody. Całość mieszam do rozpuszczenia cukru. Nie gotuję cukru, gdyż wytwarzają się wówczas szkodliwe substancje.

Krok 3 – umieszczam owoce w słoikach i wlewam zalewę

Umyte wiśnie w całości z pestkami umieszczam w czystych słoikach do 4/5 wysokości. Taka ilość sprawia, że kompot ma intensywny smak wiśni i podając zimą do obiadu można go rozcieńczyć z wodą. Cukier doskonale konserwuje kompot, ale nie każdy lubi tak słodki smak i przy intensywnym wywarze z owoców można go rozcieńczać. Dlatego zalecam dodać wiśnie do 4/5, a nie 1/2 czy 3/4 wysokości. Wiśnie zalewam syropem cukrowym (może być gorący lub ostudzony) tak, aby pozostało 1 cm wolnej przestrzeni. Słoiki mocno zakręcam i poddaję pasteryzacji.

Krok 4 – pasteryzuję kompot z wiśni

Na dno dużego garnka o szerokim dnie kładę bawełnianą ściereczkę kuchenną (aby słoje nie popękały). Słoiki z kompotem umieszczam jeden przy drugim tak, aby nie dotykały się wzajemnie. Wlewam wodę do około 3/4 wysokości i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień tak, aby woda lekko bulgotała i pasteryzuję słoiki przez 15-25 minut w zależności od wielkości słoika. Po pasteryzacji słoiki umieszczam do góry dem na blacie wyścielonym ściereczką i okrywam drugą ściereczką. Gdy po kilku godzinach ostygną, odnoszę do spiżarni.

Kompot z wiśni gotowy jest do spożycia już po upływie 3 dni. Ja jednak staram się jak największą ilość zachować w piwnicznej półce na okres zimowy 🙂 Smacznego!

PS. Zimową porą do obiadu rozcieńczam kompot z wodą w proporcji 1 do 1. Oczywiście poziom słodkości każdy z nas powinien regulować samodzielnie.
Słodkie przetwory z owoców przechowują się lepiej niż wytrawne przetwory z warzyw, dlatego nie musisz ich koniecznie przechowywać w chłodnej piwniczce. Z pewnością wystarczy szafka w kuchni z dla od kaloryfera lub w chłodnym pokoju. Ważnie jest by kompot przechowywać w ciemnym miejscu lub osłonięte materiałem, dzięki temu wiśnie zachowają swój kolor.
Jeśli chcesz, możesz poświęcić więcej czasu i wydrylować owoce. Sok z wyciśniętych pestek oczywiście zlej do słoików 🙂

Z wiśni możesz zrobić wiele pysznych potraw: soki, nalewki, przetwory, czy dodatki do ciast i deserów. Sprawdź:

Nalewka z wiśni zasypanych cukrem

Sernik na zimno z wiśniami

Kompot z wiśni – dodatki smakowe

Kompot z wiśni możemy urozmaicić o dodatki smakowe. Listki mięty ubogacają smak. Osobiście bardzo lubię dodatek czarnej porzeczki lub malin do kompotu. Dla osób lubiących eksperymenty w kuchni, polecam dodatek korzennych przypraw. Mam na myśli przede wszystkim: goździki, kardamon, cynamon oraz imbir. Świetnie komponuje się także wanilia. Rozważ także dodatek suszonych śliwek lub fig.

Jak już wspomniałam, rozcieńczam kompot z wodą. Dla urozmaicenia smaku dodaję czasami sok z limonki :-). Smacznego.

Sałatkę z ogórków robię każdego roku. To moja obowiązkowo pozycja na liście zimowych przetworów. Dzięki niej zamkam w słoiku cudowny smak lata, który przypominam sobie otwierając słoik w zimowy dzień. W sałatce znajdziesz także: paski czerwonej papryki, cebulę oraz marchewkę. Słoiki wyglądają bardzo efektownie.

Kolorowa, chrupiąca sałatka idealnie nadaje się jako surówka do obiadu lub przekąska do kanapek. Dzięki temu, że warzywa kroimy, w słoikach zmieści się znacznie więcej niż gdy konserwujemy w całości.

Składniki na sałatkę z ogórków

Szklanka to pojemność 250 ml. Z podanych składników wyjdzie około 10 słoików 0,9 litra. Kaloryczność: około 50 kcal w 100g sałatki.

Warzywa:

• 4 kg ogórków gruntowych (oczywiście mogą być przerośnięte)
• 1 kg papryki czerwonej
• 1/2 kg cebuli
• 1/2 kg marchewek

Zalewa do ogórków:

• szklanka octu lub 2 szklanki octu jabłkowego
• szklanka oleju
• 1/2 szklanki cukru
• 1 czosnek średniej wielkości
• 75g soli (5 łyżek)
• 12 ziaren ziela angielskiego
• 15 ziaren czarnego pieprzu

Wykonanie sałatki

Wykonanie sałatki z ogórków jest bardzo proste i przede wszystkim nie wymaga absolutnie żadnych umiejętności kulinarnych. W mgnieniu oka pokroisz warzywa, przygotujesz zalewę i nałożysz do słoików. Zanim zaczniesz przygotowywać, przytaj dokładnie cały opis wykonania. Dzięki temu z pewnością łatwiej zaplanujesz poszczególne etapy.

Krok 1 – myję i kroję warzywa

Ogórki dokładnie myję pod bieżącą, zimną wodą. Następnie usuwam końcówki i kroję w cienkie 3mm plasterki. Możesz pokroić za pomocą: noża, robota kuchennego, tarki z ostrzem. Nie trzeba obierać małych ogórków. Ja obieram tylko duże przerośnięte ogórki z grubszą i twardą skórką. Skórka i tak zmięknie w słoiku, więc jeśli nie masz czasu to nie trzeba obierać.

Paprykę myję pod bieżącą, zimną wodą. Usuwam gniazda nasienne. Kroję na pół, potem w ćwiartki i na końcu w 1 cm paski.

Cebulę obieram i kroję w piórka.

Marchewkę obieram i trę na tarce o grubych oczkach.

Pokrojone: ogórki, paprykę, marchewkę i cebulę wrzucam do dużej miski. Całość mieszam ze sobą za pomocą ręki lub łyżki.

Krok 2 – przygotowuję zalewę

Ząbki czosnku obieram i drobno kroję. W misce łączę i mieszam ze sobą wszystkie składniki zalewy. Całość wlewam do miski z warzywami. Zalane warzywa odstawiam w chłodne miejsce na 3-4 godziny. Zalewy nie gotuję, gdyż całość pasteryzuję.

Krok 3 – przekładam do słoików

W trakcie gdy warzywa moczą się w zalewie, przygotowuję słoiki oraz zakrętki. Zarówno słoiki jak i wieczka dokładnie myję i wyparzam we wrzątku. Gdy po kilku godzinach warzywa puszczą sok, przekładam całość do słoików. Pozostawiam 2cm wolnej przestrzeni pod nakrętką. Za pomocą noża kuchennego lub drewnianego patyczka mieszam warzywa w zalewie w celu pozbycia się pęcherzyków powietrza. Górną część słoików oraz wieczka wycieram za pomocą suchej i czystej ściereczki kuchennej. Następnie zakręcam i pasteryzuję.

Krok 4 – pasteryzuję sałatkę z ogórków w słoikach

Do szerokiego garnka wlewam wodę do 3/4 wysokości słoików. Na dno kładę bawełnianą ściereczkę. Do tak przygotowanego garnka umieszczam słoiki z ogórkami, tak aby nie stykały się ze sobą. Wodę zagotowuję i gotuję na małym ogniu, tak aby woda lekko bulgotała. Czas pasteryzacji 10 – 15 minut od zagotowania w zależności od wielkości słoika.

Jest też druga metoda pasteryzacji, z której obecnie najczęściej korzystam. Otóż pasteryzuję w piakarniku. Metodę opisuję szczegółowo np w przepisie ogórki w miodzie.

Po tym czasie wyciągam słoiki, uważając by się nie oparzyć. Układam do góry dnem na kuchennym blacie wyłożonym ściereczkę kuchenną. Całość przykrywam ręcznikiem. Gdy słoiki z ogórkami ostygną, przenoszę je do chłodnej piwnicy. Sałatka z ogórków jest gotowa do degustacji już po kilku dniach. Smacznego!

Sprawdź także rewelacyjną sałatkę z cukinii na zimę!

Na efekt końcowy smaku i twardości – chrupkości ogórków kiszonych ma wpływ nie tylko sprawdzony przepis. Ważne są przede wszystkim jakość użytych ogórków, proporcje soli oraz dodatków. Ogórki gruntowe koniecznie muszą pochodzić ze sprawdzonego źródła, a sól powinna być kamienna do przetworów. Ogórki kiszone podobnie jak pozostałe przetwory przechowuję w chłodnej piwnicy. Ich smak zimą jest rewelacyjny. Domowe ogórki kiszone przygotowane według moich wskazówek, mogą być przechowywane w chłodnej piwnicy minimum rok czasu.

Ogórki kiszone mogłabym jeść każdego dnia 🙂 Idealnie pasują do drugiego dania, kanapek, sałatek, sosów czy śledzia w śmietanie i ogórkiem.

Tradycyjne ogórki kiszone – składniki:

• Ile dodać soli do zalewy ogórków kiszonych? Obowiązuje proporcja 30 g (lekko czubata łyżka soli) na każdy 1 litr wody.
• Zalewa do ogórków kiszonych – ilość. Na każdy 0,9 – 1 litrowy słoik potrzebujemy około 0,5 litra zalewy.

Podaję prostą proporcję dla 1 kg ogórków, z których przygotujesz 2 słoiki 0,9 litra. Ilość składników pomnóż przez ilość ogórków, które chcesz ukisić. Ja mam własne ogórki i na bieżąco małymi partiami robię zapasy do spiżarni. Wybieram, nie duże i jędrne ogórki gruntowe bez widocznych przebarwień.

• 1 kg małych, gruntowych ogórków z pewnego źródła
• 1 litr przegotowanej wody
• 30 g soli kamiennej niejodowanej do przetworów (lekko czubata łyżka)
• 1 nieduża główka czosnku (do każdego dużego słoika wkładam 2 – 3 ząbki czosnku)
• 4 liście wiśni lub czarnej porzeczki (do każdego dużego słoika wkładam 2 liście)
• baldachy kopru (do każdego słoika kwiat kopru z łodygą)
• 5 cm korzenia chrzanu
• 2 listki laurowe
• 2 ziela angielskie
• 4 ziarenka czarnego pieprzu

Ogórki kiszone stosowane są w diecie: wegetariańskiej, wegańskiej, bezglutenowej. Kaloryczność: 11 kcal w 100g.

Sposób wykonania tradycyjnych ogórków kiszonych

Cieszę się, że tak jak ja robisz przetwory na zimę. Czynność jest banalnie prosta i szybka. Tradycyjne ogórki kiszone przygotujesz w niecałą godzinę, a po 2-3 tygodniach będą już gotowe do spożycia. Domowe ogórki kiszone to gwarancja najlepszego smaku.

Krok 1. Myję ogórki oraz słoiki wraz z wieczkami

Ogórki myję w zimnej wodzie. Słoiki wraz z wieczkami oczywiście dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Najlepiej tą czynność wykonać w zmywarce do naczyń. Będą wówczas idealnie czyste – w sam raz do poprawnego ukiszenia.
Pod bieżąca wodą płuczę także: baldachy kopru oraz liście.

Wkładam ogórki i dodatki

Do słoików wkładam pionowo ogórki tak, aby ściśle do siebie przylegały i sięgały do 3/4 wysokości słoja. Do każdego dużego słoika wkładam także:

• 2 – 3 ząbki czosnku (przekrojone w poprzek)
• kawałek korzenia chrzanu (obranego i przekrojonego w paski)
• mały kawałek kopru lub baldachy wraz z łodygą
• 1 listek laurowy
• 1 ziele angielskie
• 2 ziarenka czarnego pieprzu
• na wierzch kładę 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki, możesz także użyć liści chrzanu lub winorośl (niektórzy dodają również liście dębu).

Zalewa do ogórków kiszonych

Wodę gotuję w garnku, dodaję sól i mieszam do rozpuszczenia. Odstawiam do ostudzenia. Na każdy litr zalewy dodaję 30 g (1 lekko czubata łyżka) soli kamiennej do przetworów.

Ostudzoną zalewę o temperaturze około 30 stopni C wlewam do każdego słoika. Na słój o pojemności 1 litra wchodzi około 0,5 litra zalewy. Ogórki muszą być całe zakryte w wodzie. Jeśli wypłyną po zalaniu, to należy je wcisnąć. Lekko potrząsam także każdym słoikiem, aby ewentualnie pęcherzyki powietrza uleciały ku górze. Ogórki nie powinny mieć kontaktu z powietrzem.

Sprawdzam czy wierzch słoja oraz zakrętka jest sucha. W razie potrzeby wycieram za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego. Zaraz po zalaniu zalewą, zakręcam słoiki zakrętką. Bardzo dobrze sprawdzają się szklane wieczka na gumkę!
Zamknięte słoiki z ogórkami przez pierwsze 2 – 3 dni przechowuję w temperaturze około 20 – 22 stopnie. W upalane lata jak w tym roku szukam chłodniejszych miejsc. Dzięki temu zalewa w słoikach nie buzuje zbyt intensywnie i nie wycieka.

Następnie po 2 – 3 dniach mocniej zakręcam i przenoszę przetwory do chłodnej i ciemnej piwnicy. Po upływie 2 – 3 tygodni, ogórki ukiszą się i można zacząć się nimi zajadać.

Tak przygotowane i przechowywane w chłodnym miejscu ogórki kiszone, mogą być przechowywane do 2 lat. Powyżej 2 sezonów robią się miękkie i nadają się jedynie do zupy ogórkowej 🙂 Najczęściej rzadko kiedy doczekują do następnego lata :-). Kwas mlekowy z soku kiszonych ogórków sprawdzi się jako dodatek do innych domowych zakwasów. Przyspiesza powstawanie nowego świeżego zakwasu do chleba lub barszczu.

Wskazówki przy kiszeniu ogórków:

• Jak już wspomniałam, koniecznie zaopatrz się w nieduże, jędrne i świeże ogórki gruntowe przede wszystkim z pewnego źródła. Unikam dużych i grubych ogórków, które po ukiszeniu najczęściej są puste w środku z dużą ilością pestek. Z dużych ogórków robię ogórki kiszone pokrojone w kostkę do sałatek.
• W słojach umieszczam całe ogórki bez obcinania końcówek.
• Bardzo ważne jest używanie czystych słoików. Używam także za każdym razem nowych lub mało używanych zakrętek. Nie mogą mieć nalotu rdzy lub zagięć, powstałych przy otwieraniu nożem.
• Niektórzy wlewają także wrzącą zalewę do słoików. Ogórki wychodzą identycznie smaczne. Ja jednak wolę zalewać ostudzoną zalewą. Wybór należy do Was.
• W pierwszych dniach słoiki syczą i może wyciekać zalewa. Jest na naturalny proces kiszenia i nie należy odkręcać słoików.
• Bardzo ważne jest przechowywanie słoików z kiszonymi ogórkami w chłodnym miejscu. Dzięki temu ogórki nie puchną i wyglądają naturalniej.
• Możesz także ukisić ogórki w 5 litrowych butelkach po wodzie mineralnej. Swego czasu była na to moda. Też tak robiłam. Przyspiesza to pracę, ale moim zdaniem jest mało praktyczne podczas wyjmowania ogórków. Pozostaję przy tradycyjnej metodzie kiszenia w dużych słoikach. Życzę udanego kiszenia i smacznego!

Proporcje:

• 10 kg malin (około 20 litrowe wiaderko)
• 2 kg cukru

Zobacz jak zrobić domowy sok z malin w słoikach na zimę

Jest to sprawdzony i najlepszy według mnie przepis na domowy sok z malin. W internecie wiele przepisów mówi o zasypaniu najpierw malin cukrem, w celu uzyskania soku. Jednak mój przepis jest bardziej ekonomiczny. Zużywam na niego dużo mniej cukru, ponieważ słodzę już gotowy sok, a nie całą ilość owoców, które potem wyrzucam. Poza tym z mojego sposobu uzyskamy więcej soku z malin.

Maliny przebieram, usuwam liście i inne zanieczyszczenia.

Do dużego garnka wlewamy pół litra wody. Wsypuję maliny i gotuje na bardzo wolnym ogniu. Mieszam aby nie przywarły do dna garnka. Z upływem czasu maliny pod wpływem temperatury puszczają sok. Jest go coraz więcej. Maliny gotuje około 20 minut, do momentu aż owoce rozpadną się uwalniając sok.

Na dużym garnku umieszczam gęste sitku i stopniowo porcjami przecedzam sok. Pulpę, którą umieszczam na sitku, dodatkowo przecieram łyżka tak, aby uzyskać z niej jak największą ilość soku. Co jakiś czas można przemyć sitko, ponieważ oczka zostają zapchane przez pestki malin.

Do tak przetartego soku wsypuję 2 kg cukru. Oczywiście cukru można dać więcej, wg uznania aczkolwiek ja nie jestem fanką bardzo słodkich soków.
Po posłodzeniu, sok mieszam, aż cukier dobrze się rozpuści. Można go też chwilę w tym celu podgrzać.

Gotowy sok rozlewam do słoików o pojemności od 300 ml do 600ml i pasteryzuje 15-20 minut w zależności od wielkości słoika. Wody w garnku do pasteryzacji powinno być tak około 3/4 wysokości słoika, a czas pasteryzacji liczymy od chwili zagotowania się wody. Pokrywki których użyje do zamknięcia słoików muszą być wyparzone i dokładnie wytarte do suchego.

Pamiętajmy również o tym, aby na dnie garnka, w którym prowadzimy pasteryzację, umieścić ściereczkę. Tak aby słoik nie miał bezpośredniego kontaktu z gorącym spodem garnka, gdyż może to doprowadzić do pęknięcia słoika.