To danie jest sycące, kolorowe i pełne smaku. Idealnie sprawdzi się na rodzinny obiad, podobnie jak karkówka w kapuście kiszonej. Podaję zazwyczaj z ziemniakami, które chłoną pyszny sos. Moja karkówka po węgiersku z piekarnika to strzał w dziesiątkę. Zapomnij o staniu przy garnku i mieszaniu. Wystarczy ułożyć plastry mięsa w naczyniu. Następnie przykryć je „pierzynką” z duszonej cebuli, papryki oraz pieczarek z sosem pomidorowym. Po dwóch godzinach będziesz delektować się smakiem i aromatem węgierskiej kuchni. Podczas pieczenia piękny zapach w domu jest nie do opisania.

• Czas przygotowania: 50 minut (krojenie i obsmażanie).
• Czas pieczenia: 2 godziny.
• Ilość porcji: dla 8 osób.
• Kaloryczność: 415 kcal w 1 porcji (130 kcal w 100g).

Karkówka po węgiersku składniki:

Podaję wagę warzyw netto (po obraniu lub usunięciu gniazd nasiennych).

• 1 kg karkówki
• 450 g papryki (2-3 średnie sztuki)
• 450 g pieczarek
• 450 g cebuli (3 duże sztuki)
• 500 ml passaty pomidorowej lub domowego przecieru
• 3 ząbki czosnku
• mąka pszenna do obtoczenia mięsa
• tłuszcz (smalec lub olej rzepakowy) do wstępnego obsmażenia

Przyprawy:

Do mięsa: 1 łyżeczka soli, 1/2 łyżeczki pieprzu.
Do sosu: 1 łyżka słodkiej papryki, 1/2 łyżeczki ostrej papryki, 1 łyżka majeranku, 1/2 łyżeczki soli, 1/2 łyżeczki pieprzu.

Polecam także:

• karkówkę w sosie własnym
• karkówkę w sosie pomidorowym

Sposób wykonania karkówki po węgiersku

Do wykonania potrawy przygotuj: dużą miskę lub garnek, patelnię oraz naczynie żaroodporne.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Karkówkę osuszam ręcznikiem papierowym. Kroję w plastry o grubości ok. 1,5-2 cm.
2. Każdy plaster oprószam solą i pieprzem z obu stron, a następnie obtoczam w mące pszennej.
3. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i na dużym ogniu obsmażam partiami mięso na rumiano (po ok. 2 minuty z każdej strony). Dzięki temu zamykam pory w mięsie i zachowuję soczystość. Zdejmuję z patelni.

Krok 2 – kroję warzywa i wlewam sos

1. Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka.
2. Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.
3. Paprykę myję i usuwam z niej białe błonki oraz gniazda nasienne. Kroję w paski.
4. Pieczarki oczyszczam i kroję w plasterki. Małe sztuki możesz pokroić w ćwiartki.
5. Pokrojone warzywa wrzucam do dużej miski lub garnka. Wlewam 500 ml passaty pomidorowej i wsypuję przyprawy. Całość dokładnie mieszam, aby sos i przyprawy równomiernie oblepiły warzywa.

Krok 3 – układam warstwy w naczyniu żaroodpornym

Przy układaniu warstwami w naczyniu żaroodpornym bez wględu na wielkość i kształt, zasada jest jedna. Mięso musi być otulone sosem z dołu i z góry, aby nie wyschło.

W standardowym naczyniu żaroodpornym układam piętrowo:

1. Na dno naczynia żaroodpornego wykładam 1/3 porcji warzyw z sosem.
2. Układam połowę plastrów karkówki (mogą na siebie lekko zachodzić).
3. Przykrywam kolejną porcją warzyw.
4. Układam resztę mięsa.
5. Całość dokładnie przykrywam pozostałą warstwą warzyw z sosem. Mięso na wierzchu musi być schowane pod „pierzynką” z warzyw, aby nie wyschło podczas pieczenia.

Jeśli masz bardzo szeroką brytfannę:

Jeśli masz szeroką brytfannę, możesz ułożyć mięso w jednej warstwie. Wtedy po prostu wyłóż połowę warzyw na dno brytwanki. Połóż plastry mięsa. Całość przykryj resztą warzyw.

Krok 4 – piekę węgierską potrawę

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Naczynie przykrywam pokrywką i wstawiam na środkową półkę nagrzanego piekarnika.

Piekę przez 2 godziny w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu. Dzięki długiemu pieczeniu w sosie, mięso jest tak kruche, że nie potrzebuję noża do krojenia.

Karkówkę po węgiersku możesz podawać od razu na gorąco z: ziemniakami, kopytkami, kluskami śląskimi lub ryżem.

Życzę smacznego!

Ryba po grecku jest tak dobra, że robię ją nie tylko od święta. Smakuje na ciepło i na zimno. Fantastycznie sprawdza się jako pyszny obiad, kolacja oraz śniadanie na bogato. Na moim wigilijnym stole obowiązkowo musi być ryba po grecku. Co dom to inne składniki na farsz i zapewne ulubiona ryba. W mojej kuchni najczęściej korzystam z przepisu na klasyczną rybę po grecku lub rybę po grecku babci. Tym razem zapraszam na rybę z bogatą ilością warzyw! Jestem pewna, że przypadnie Wam do gustu i zawita na świątecznym stole.

Ryba po grecku – składniki

• 1 kg świeżych lub mrożonych filetów ryby *
• 4 bakłażany (do pieczenia)
• 4 papryki czerwone (do pieczenia)
• 6 pomidorów (do pieczenia)
• 2 cukinie
• 2 marchewki
• 2 pietruszki
• 1 seler
• 2 pęczki natki pietruszki lub świeżej kolendry
• koncentrat pomidorowy (ja użyłam 3 łyżki)
• sok z cytryny
• tłuszcz do smażenia farszu i ryby
• mąka pszenna do obtoczenia ryby
• przyprawy do smaku: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, cukier, ostra papryka, kumin (opcjonalnie)

* Jaka ryba? Na potrawę nadaje się każda twarda, biała ryba np.: dorsz, szczupak, sandacz, morszczuk, mintaj, sola, miruna. Zwracam przede wszystkim szczególną uwagę na rodzaj i jakość ryby, która decyduje o smaku potrawy. Najlepsza jest oczywiście świeża ryba. Gdy kupuję mrożoną, zwracam szczególną uwagę, aby nie była pokryta lodem (glazurą). W oblodzonych rybach bardzo często są dodatki, które powodują zwiększone wchłanianie wody. Taka ryba po rozmrożeniu traci swoją strukturę, rozpada się i ciężko smaży.

Sposób wykonania ryby po grecku z warzywami

Do wykonania potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim piekarnika i dużej patelni.

Krok 1 – przygotowuję rybę

1. Zrobienie potrawy zaczynam od przygotowania ryby. Jeśli mam mrożone płaty, to rozmrażam na durszlaku lub sicie.
2. Zarówno świeżą, jak i rozmrożoną rybę dokładnie osuszam za pomocą ręcznika papierowego (nadmiar wody powoduje pryskanie tłuszczu).
3. Następnie kroję filety na mniejsze kawałki od 6 do 12 cm, w zależności od grubości i szerokości ryby.
4. Porcje ryby oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Polewam sokiem z cytryny i odkładam do lodówki na 60 minut, w celu przegryzienia się smaków.

Krok 2 – piekę i smażę warzywa (farsz)

1. Bakłażany, pomidory oraz papryki myję i osuszam. Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C (termoobieg).
2. Warzywa wstawiam do nagrzanego piekarnika i piekę do czasu, aż skórka na bakłażanie i papryce zacznie czernieć (ok. 30-40 min). Wyjmuję i odstawiam do lekkiego ostudzenia.
   
3. W międzyczasie obieram marchewki, cukinie, pietruszki oraz seler i trę na tarce o grubych oczkach.
4. Na rozgrzaną patelnię wlewam kilka łyżek oliwy i wrzucam starte warzywa korzeniowe wraz z cukinią. Podsmażam na niedużym ogniu do czasu, aż zmiękną. Mieszam, aby się nie przypaliły.
5. Z upieczonych i przestudzonych bakłażanów, papryki i pomidorów zdejmuję skórkę. Miąższ siekam lub blenduję z grubsza.
6. W dużej misce łączę miąższ z pieczonych warzyw z podsmażonymi warzywami z patelni. Dodaję koncentrat pomidorowy.
7. Całość doprawiam solą, pieprzem, cukrem i ostrą papryką (ewentualnie kuminem). Mieszam dokładnie i sprawdzam smak.

Krok 3 – smażę rybę

1. Przyprawione kawałki ryby wyjmuję z lodówki i obtaczam w mące pszennej.
2. Na patelni rozgrzewam olej roślinny. Smażę rybę na średnim ogniu z obu stron na złoty kolor.
3. Usmażone filety odkładam na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, aby odsączyć nadmiar tłuszczu.

Krok 4 – układam warstwy

1. W naczyniu żaroodpornym lub na półmisku układam warstwami: rybę i farsz warzywny. Możesz ułożyć rybę na spodzie i przykryć całością farszu (wersja na półmisek) lub przekładać warstwami (wersja do naczynia żaroodpornego).
2. Tak przygotowaną rybę po grecku podaję na świąteczny stół.

Potrawa rewelacyjnie smakuje na ciepło oraz na zimno. Danie możesz przygotować dzień wcześniej i odgrzać w piekarniku. Najlepsza jest na drugi dzień, gdy wszystkie smaki się przegryzą. Życzę smacznego!

To danie, nad którym nie można przejść obojętnie. Jedni ją uwielbiają, a inni wzdrygają na samą myśl. Jeśli wydaje Ci się, że „podroby drobiowe to nie dla mnie”, daj tej wątróbce szansę. Odpowiednio przygotowana z mojego przepisu nie jest ani gorzka, ani sucha. Wręcz przeciwnie, jest miękka, pachnąca i otulona aromatyczną cebulką. Lubię podroby, a wątróbkę drobiową najbardziej i to właśnie w tej postaci. Robię ją często, bo się w niej rozkoszowaliśmy.

W moim domu mama najpierw obtaczała wątróbkę w mące, a potem smażyła wraz z cebulką. Pamiętam jak dziś, aby solić na samym końcu. Dzięki temu wątróbka jest miękka i soczysta. Wracam do przepisu mamy regularnie, a dom pachnie tak, że sąsiedzi zawsze zgadują, co jest na obiad.

Sekretny składnik nr 1: cierpliwość do cebuli.
Sekretny składnik nr 2: nie przesmażam wątróbki (musi stracić surowość, ale pozostać kremowa i miękka w środku).

Zapraszam po sprawdzony przepis.

Składniki

W 100 g potrawy jest około 165 kalorii. Z podanych składników otrzymasz 4 porcje.

• 600 g wątróbki drobiowej (kurza lub indycza)
• 600 g cebuli (3 średnie sztuki)
• 3 płaskie łyżki mąki pszennej
• 5 łyżek oleju do smażenia lub smalcu
• pół łyżeczki soli
• opcjonalnie do smaku: pieprz, słodka papryka, natka pietruszki

Sposób wykonania wątróbki drobiowej z cebulką

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Nie w kostkę! Piórka to jest to – będą słodkie i pięknie się skarmelizują. Używam zwykłej cebuli, ale może też być czerwona.

Na patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszczu i wrzucam pokrojoną cebulkę. Na lekko mniejszym, niż średni ogień, podsmażam przez około 10 minut, aż zrobi się miękka i złocista. Co jakiś czas mieszam za pomocą drewnianej łyżki, aby się nie przypaliła. Zeszkloną cebulkę przekładam na talerz lub miseczkę, aby zrobić miejsce dla wątróbki.

Wątróbkę płuczę w zimnej wodzie i oczyszczam z tłuszczu. Wątróbki kurzej nie kroję w kawałki. Natomiast indyczą kroję na pół. Wątróbkę osuszam ręcznikiem papierowym. Obtaczam w mące (nadmiar strząśnij), aby miała tylko białą powłokę. Dzięki temu nie pryska podczas smażenia i ma chrupiącą skórkę.

Na tej samej patelni rozgrzewam 2 łyżki tłuszczu. Kluczem do braku pryskania jest wcześniejsze, dokładne osuszenie mięsa ręcznikiem papierowym. Na dobrze rozgrzanym tłuszczu układam obtoczone w mące kawałki wątróbki, które mogą się ze sobą stykać. Smażę 2 minuty z jednej strony i półtorej minuty z drugiej strony. Nie można jej przesmażyć, bo będzie twarda. Podczas smażenia staram się nie nakłuwać widelcem, aby nie potęgować pryskania.

Podsmażoną wątróbkę oprószam solą (opcjonalnie ulubionymi przyprawami) i wrzucam zeszkloną cebulkę. Całość mieszam i duszę na małym ogniu pod przykryciem przez około 5 minut, aż będzie miękka i wszystkie smaki się połączą.

Podaję na gorąco zaraz po zrobieniu z kromką chleba lub ziemniakami i kiszonym ogórkiem. Świetnie smakuje także z ziemniaczanym puree lub kaszą gryczaną.

Zróbcie taką wątróbkę z cebulką jak najszybciej. A potem przyjdźcie tu i napiszcie „Aniu, dlaczego tak późno odkryłam ten przepis?!”.
Dajcie znać, jak Wam wyszło! Napiszcie w komentarzach, z czym lubicie jeść wątróbkę!

Smacznego.

Karkówka w sosie własnym to bardzo szybki i prosty w zrobieniu obiad. Danie praktycznie robi się samo. Świetnie smakuje z ziemniakami, ryżem, kaszą gryczaną lub kluskami śląskimi. Do tego oczywiście zestaw surówek. Brzmi pysznie? Zobacz jak krok po kroku zrobić pyszną karkówkę w sosie własnym z porem.

Danie przygotujesz w 30 minut.
Czas marynowania karkówki: około 3 – 4 godzin.
Czas duszenia: około 75 minut.

Składniki

Kaloryczność potrawy: 180 kcal w 100g. Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 1 kg karkówki
• 1 duży por
• 300 g cebuli (2 średnie szt.)
• 100 g marchewki
• 3 ząbki czosnku
• od 1,5 do 2 szklanek wody
• 3 płaskie łyżeczki soli
• 1 łyżeczka pieprzu czarnego
• 1 łyżeczka ulubionych przypraw (rozmaryn, bazylia, oregano, kolendra, zioła prowansalskie)
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 4 łyżki tłuszczu do smażenia
• lekko czubata łyżka mąki ziemniaczanej
• opcjonalnie 3 łyżki śmietany (słodka lub kwaśna) do zabielenia

W przepisie ==>> karkówka w kapuście kiszonej <<== podaję wskazówki, na co zwrócić uwagę przy wyborze karkówki.

Wykonanie karkówki w sosie własnym

Do zrobienia karkówki w sosie własnym, potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, garnka z grubym dnem o pojemności minimum 3 litry oraz ostrego noża i deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso i warzywa

Mięso kroję w 1,5 – 2 cm plastry i lekko rozbijam. Każdy plaster oprószam solą oraz pieprzem i ulubionymi przyprawami. Odstawiam na 3 – 4 godziny do lodówki. Po tym czasie wyjmuję mięso z lodówki (najlepiej na pół godziny przed smażeniem, aby ogrzało się do temperatury pokojowej).

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu (trochę większy niż średni) obsmażam karkówkę z obu stron na rumiano. Po 2 – 3 minuty na każdą stronę. Uważam, aby nie spalić mięsa i kontroluję moc palnika. Mięso podczas podsmażania, zamknie pory i zachowa soczystość.

Podsmażone mięso przekładam do garnka, a tłuszcz pozostawiam na patelni.

Marchewkę obieram i kroję (plastry lub wąskie paski). Łodygę pora myję i kroję w 2 – 3 cm talarki. Pokrojoną marchewkę z porem wrzucam do garnka z karkówką.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Ząbki czosnku także obieram i drobno siekam.

Na patelnię z tłuszczem po obsmażeniu plastrów karkówki wrzucam cebulkę. Szklę na średnim ogniu przez około 4 minuty i mieszam, aby się nie przypaliła. Pod koniec wrzucam posiekany czosnek i całość mieszam.

Krok 2 – duszę karkówkę w sosie własnym

Zeszkloną cebulkę przekładam do garnka z karkówką oraz marchewkę i porem. Na patelnię wlewam wodę, wypłukuję aromaty po smażeniu i wlewam do garnka. Mięso powinno być zakryte wodą. Jeśli potrzeba to dolewam wody, aby karkówka była minimum 1 cm pod wodą. Wrzucam listki laurowe oraz ziele angielskie i zagotowuję. Wystarczą podstawowe przyprawy, aby otrzymać aromatyczne danie.

Duszę na małym ogniu pod przykryciem przez około 75 minut, aż mięso karkówki będzie miękkie. Karkówka musi być miękka, aby była smaczna. Przykładowo polędwiczki w sosie własnym duszę tylko 30 – 40 minut, a schab w sosie własnym duszę przez 60 minut. Natomiast pierś kurczaka w sosie własnym duszę przez zaledwie 15 – 20 minut.

Na 5 minut przed końcem duszenia, dodaję lekko czubatą łyżkę mąki ziemniaczanej rozprowadzonej w niewielkiej ilości wody i całość mieszam w celu zagęszczenia sosu. Ilość mąki dostosuj do własnych upodobań gęstości sosu. Próbuję i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.

Karkówkę w sosie własnym możesz również zabielić trzema łyżkami śmietany. Od tego jakiej użyjesz śmietany (słodka lub kwaśna), uzyskasz inny smak potrawy. Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Karkówka w sosie własnym z porem jest już gotowa. Ja podałam z kaszą gryczaną oraz kiszoną dynią. Życzę smacznego.

Na moim blogu znajdziesz także karkówkę pieczoną w plastrach z żurawiną i cebulą oraz Karkówka w sosie pomidorowym

Moja potrawa to jarska alternatywa dla klasycznej papryki faszerowanej mięsem mielonym i ryżem. Jest bardzo prosta i szybka w zrobieniu. Wystarczy umyć i przekroić papryki, ugotować kaszę, wymieszać z pozostałymi składmikami. Następnie faszeruję papryki i piekę w piekarniku.

Składniki

Moja szklanka ma zawsze pojemność 250 ml.

• 6 dużych papryk czerwonych
• 1 duża cebula (około 150 g)
• 2 ząbki czosnku
• 1,5 szklanki kaszy gryczanej (palona lub jasna)
• 250 g sera typu feta
• sól i pieprz do smaku
• 1 łyżka tłuszczu do podsmażenia cebulki
• *opcjonalnie 100 g kurek lub 200 g pieczarek

Sposób wykonania papryki pieczonej z kaszą gryczaną

Kaszę gotuję w osolonej wodzie według instrukcji na opakowaniu (najczęściej około 15 minut, pół łyżeczki soli, 1,5 szklanki kaszy i 3 szklani wody).

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Ząbki czosnku obieram i drobno siekam. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu i mieszam, aż się zeszkli. Na minutę przed końcem wrzucam posiekany czosnek i wszystko mieszam ze sobą. W tym momencie możecie także dodać pokrojone w kostkę pieczarki lub kurki. Ja dodałam kurki. Grzyby podsmażam wraz z zeszkloną cebulką, aż zmiękną. Zdejmuję z ognia.

Ser feta kroję na mniejsze kawałki.
Do miski wsypuję odcedzoną kaszę, zeszkloną cebulkę z czosnkiem i fetę. Wszystko mieszam ze sobą i doprawiam solą i pieprzem do smaku. Jeśli mam dużą patelnię, to wszystko wrzucam i mieszam na niej.

Na powyższym zdjęciu farsz z kaszy gryczanej sera feta i kurek.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.
Papryki myję i przekrawam na pół w łódki jak na zdjęciach. Usuwam zielone końcówki oraz gniazda nasienne. Papryki faszeruję przygotowanym farszem.

Blaszkę piekarnika wyścielam papierem do pieczenia i układam papryki, tak aby się ze sobą nie stykały. Piekę w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 20 – 25 minut.

Życzę smacznego!

Polecam także kalsyczną paprykę faszerowanąmięsem mielonym i ryżem.

Jestem pewna, że pstrąg pieczony uda się każdemu. To bardzo proste danie z małą ilością składników, a efekt końcowy zachwyca. Delikatne mięso ryby pieczonej z ziołami i masłem, tworzy niepowtarzalną harmonię smaków i zapachów. Zapraszam na sprawdzony przepis krok po kroku.

Składniki:

• 1 średni pstrąg patroszony (około 350 g)
• 3 gałązki świeżej natki pietruszki (lub około 2 g suszonej = płaska łyżeczka)
• 50 g masła
• 2 średnie ząbki czosnku
• 6 szczypt soli (3 po wierzchu i 3 do środka ryby)
• 2-3 szczypty pieprzu

Sposób wykonania

Piekarnik rozgrzewam do temperatury 200 stopni C.

Pstrąga myję pod bieżącą wodą i osuszam za pomocą ręcznika papierowego. Kładę rybę na środku większego kawałka folii aluminiowej, aby można było szczelnie zawinąć. Wewnątrz i na zewnątrz ryby oprószam solą oraz pieprzem. Do środka pstrąga wkładam gałązki natki pietruszki. Jeśli masz suszoną pietruszkę, to połącz z masłem. Do wewnątrz oraz na zewnątrz ryby możesz położyć po 2 – 3 plastry cytryny. Mi osobiście nie smakuje dodatek plastrów cytryny, która zakłóca delikatny smak pstrąga.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub rozgniatam. Za pomocą dłoni łączę masło z czosnkiem. Połowę czosnkowego masła umieszczam wewnątrz, a drugą część zwijam w rulonik i kładę na wierzch ryby. Foto poniżej, jak wygląda pstrąg przed pieczeniem.

Pstrąga umieszczam i szczelnie zawijam w folii aluminiowej, bo jest po upieczeniu soczysty i delikatny. Możesz też umieścić w naczyniu żaroodpornym lub na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Wówczas wierzch skrop oliwą z oliwek

Pstrąga wstawiam do nagrzanego piekarnika i piekę w temperaturze 200 stopni C przez około 25 minut. Po około 20 minutach możesz sprawdzić, czy mięso jest już delikatne i łatwo odchodzi od ości. Uważaj na gorącą parę wodną. Jeśli lubisz podpieczoną skórkę, to na 5 minut przed końcem pieczenia rozwiń folię.

Pstrąga podaję zaraz po zrobieniu. Smakuje wybornie z ziemniakami, ryżem lub frytkami.

Pieczony pstrąg to idealny przykład na to, jak z prostych składników zrobić wyjątkowe danie. Smacznego!

Spróbuj mojego przepisu i napisz w komentarzu jak Ci smakuje 🙂 Może masz swój sposób na pieczonego pstrąga? Chętnie przeczytam nowe pomysły i inspiracje. Polecam także:

Ryba zapiekana z porem i marchewką

Ryba zapiekana z porem i marchewką to danie przede wszystkim proste i bardzo smaczne. Z pewnością odpowiednie dla osób które liczą kalorie.

Siedzuń sosnowy potocznie nazywany jest także szmaciakiem lub kozią brodą. Ma też inne regionalne nazwy takie jak: babie ucho, leśny kalafior, To niepospolity, jadalny grzyb, który jak sama nazwa wskazuje, rośnie w pobliżu korzeni sosny. Od 2014 roku nie jest już gatunkiem chronionym i możemy go zbierać na własny użytek (obowiązuje jedynie zakaz handlu). Wyglądem przypomina kulistą gąbkę, morskie koralowce lub … kozią bródkę. Młode egzemplarze są szaro-białe, następnie przechodzą w żółtawy odcień, aż po brąz. Jestem pewna, że nie przeoczysz go w lesie. Poniżej zdjęcie z grzybobrania.

siedzuń sosnowy w lesie

siedzuń sosnowy w koszu grzybów

Siedzuń sosnowy o wadze 1,1 kg

W zbieraniu koziej brody (lipiec – listopad) specjalizują się moi rodzice, u których miałam okazję kosztować tego niezwykłego dania. Koneserzy twierdzą, że siedzuń jest smaczniejszy od samych trufli :-). Nie miałam okazji próbować tych ostatnich, ale smak koziej brody przypadł mi do gustu. Przypomina mi smak kurek z orzechową nutą.
Z grzyba możemy zrobić niezwykle wyrafinowane flaczki, dodać do jajecznicy lub zamarynować. siedzuń znakomicie smakuje także w panierce jak schabowy. Tym razem zapraszam na kozią brodę z makaronem w sosie śmietanowym z koperkiem.

Składniki:

• 1 duża kozia broda (siedzuń sosnowy)
• 150 g cebuli
• 400 ml śmietanki 30 lub 36%
• 2 łyżki masła do obsmażenia cebulki
• 500 g makaronu (opakowanie)
• posiekany koperek
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania

Przygotowanie potrawy rozpoczynam od dokładnego oczyszczenia grzyba. Z powodu swojej gąbczastej i pofałdowanej struktury siedzuń sosnowy ma sporo zanieczyszczeń takich jak: piach, ziemia, owady czy igły sosny. Nalewam do miski zimną wodę, wkładam podzielonego na mniejsze kawałki grzyba i potrząsam. Czynność powtarzam, aż wypłuczę pozostałości z lasu. Następnie odcedzam na durszlaku. Gdy grzyb ma dużo piachu, płuczę w wodzie, a następnie umieszczam we wrzątku przez pół minuty. Mieszam łyżką cedzakową. odcedzam i na durszlaku przelewam zimną wodą. Dzięki temu dokładnie pozbywam się zanieczyszczeń oraz ewentualnej goryczki (starsze egzemplarze).

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę.

Makaron gotuję w osolonej wodzie zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedzam i wrzucam do czystego garnka.

Na patelni rozgrzewam masełko i wrzucam cebulkę. Całość podsmażam na niedużym ogniu, aż się zeszkli. Wrzucam kawałki opłukanego i odcedzonego grzyba i mieszam ze sobą. Podsmażam przez około pół minuty, aby odparować nadmiar wody. Wlewam śmietankę i oprószam solą oraz pieprzem.

Całość podsmażam na średnim ogniu i mieszam przez około 4 minut do czasu, aż sos śmietanowy zgęstnieje. Jeśli lubisz maślany smak, możesz w trakcie podsmażania dodać dodatkową łyżkę masła. Podczas przygotowywania w całej kuchni unosi się przepiękny zapach, a to dopiero przedsmak potrawy 🙂

Podsmażoną kozią brodę w sosie śmietankowym przekładam do garnka z odcedzonym makaronem i dokładnie mieszam ze sobą. Podaję od razu na talerz i oprószam posiekanym koperkiem. Smacznego!

Grzyby w śmietanie z cebulą

Jestem ciekawa, czy jedliście już tego grzyba i jak się u Was nazywa?

Do zrobienia tego dania najczęściej wykorzystuję ryż, który został mi z poprzedniego dnia. Nic mi się wówczas nie marnuje i przygotowanie obiadu zajmuje zdecydowanie mniej czasu. Potrawa może być wegetariańska lub z mięsem. W obu przypadkach ryż jest pełen smaków. Składniki są dostępne zawsze w mojej kuchni, więc obiad robię gdy brakuje mi czasu lub chęci na gotowanie. Ryż smażony w jajku to także świetny pomysł na syte i ciepłe śniadanie lub kolację.

Składniki

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej, aby szybko doszły do wysokiej temperatury podczas smażenia.

• 200 g ugotowanego ryżu (zobacz jak ugotować ryż)
• 2 jajka
• tłuszcz do smażenia (masło, olej, oliwa lub smalec np gęsi)
• po 2 szczypty soli i pieprzu czarnego
• dowolne dodatki opisane na końcu przepisu

Sposób wykonania smażonego ryżu z jajkiem

Do wykonania potrawy najlepiej użyć ugotowanego ryżu z dnia poprzedniego. Jeśli takiego nie masz, to ugotuj go i odstaw do ostygnięcia.

1. Do miski wbijam jajka i oprószam przyprawami. Rozbełtuję widelcem i wsypuję ugotowany ryż. Całość mieszam ze sobą. Widelcem pozbywam się grudek ryżu i dokładnie oblepiam ryż w jajku, aż konsystencja będzie jednolita.

2. Na głębokiej patelni lub w woku rozgrzewam tłuszcz. Wsypuję jajka z ryżem i smażę często mieszając na średnim ogniu przez około 2-3 minuty, aż jajka się zetną. Do tak przygotowanego dania możesz dodać podsmażone wcześniej do wyboru: kawałki piersi kurczaka, krewetki lub warzywa, ulubione przyprawy i wszystko wymieszać.

3. Gotowa potrawa na patelni z pewnością nie wygląda zbyt apetycznie.

Są jednak dwa sposoby na estetyczne podanie na talerzu. Ja podaję potrawę za pomocą gałki do lodów / ziemniaków puree. Drugim pomysłem jest ubicie dania w nawilżonej miseczce lub kubku i przełożenie na talerz.
Całość dekoruję posiekanym szczypiorkiem i podaję na gorąco z ulubioną surówką.

Co dodać do smażonego ryżu z jajkiem?

Jak widać na załączonych zdjęciach, ja do potrawy dodałam kawałki piersi kurczaka, które wcześniej podsmażyłam na patelni. Podsmażone mięsko przedkładam na talerz. Na pozostałym tłuszczu smażę ryż z jajkiem i na koniec dodaję mięso. Z potrawą świetnie komponują się także krewetki. Takie danie jest przede wszystkim syte.

Często dodaję chrupiące warzywa takie jak marchewka czy zielony groszek. Dzięki czemu obiad jest jarski i kolorowy. Na patelni możesz podsmażyć drobno pokrojoną cebulkę z czosnkiem i dodać ryż z jajkiem.

Smak potrawy niewątpliwie podkręcają przyprawy. Oprócz obowiązkowej soli i pieprzu do potrawy możemy dodać curry, który znakomicie smakuje z ryżem. W stylu azjatyckim dodaję 1 łyżkę sosu sojowego na każde 200 g ugotowanego ryżu pod sam koniec smażenia.
Gotową potrawę posypuję posiekanym szczypiorkiem lub koperkiem 🙂 Życzę smacznego!

Przed świętami polecam efektownie wyglądającą potrawę. Wszystko za sprawą soczystej sztuki mięsa, sadzonego jajka oraz ciągnącego się sera mozzarella. Danie jest tak dobre, że po pierwszym kęsie myślisz już o dokładce 🙂 Zobacz jak w trzech prostych krokach przygotować to świąteczne danie.

Składniki:

Podaję składniki na 1 porcję.

• 150 g schabu lub piersi kurczaka
• 1 jajko
• 50 g sera mozzarella (ewentualnia twardy, żółty ser)
• tłuszcz do obsmażenia kotleta oraz jajka
• szczypta soli oraz pieprzu

Dodatkowo do obtoczenia kotleta:

• 1 rozbełtane jajko
• kilka łyżek bułki tartej
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania kotleta z jajkiem i serem

Do zrobienia potrawy przygotuj: tłuczek do mięsa oraz deskę do krojenia. Przyda się także głęboki talerz na rozbełtane jajko oraz płaski talerz na bułkę tartą. Do tego przygotuj patelnię do smażenia oraz piekarnik do pieczenia.

Krok 1 – przygotowuję kotleta

Z mięsa odkrawam porcję na kotleta. Za pomocą tłuczka do mięsa rozbijam kotleta z obu stron. Jeśli używam piersi kurczaka, to robię to delikatnie.
Do głębokiego talerza wbijam jajko i rozbełtuję za pomocą widelca. Oprószam solą i pieprzem. Do płaskiego talerza wsypuję bułkę tartą.

Krok 2 – smażę kotleta oraz jajko

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu obsmażam z obu stron kotleta, aż się zarumieni. W składnikach podaję porcję dla 1 osoby. Oczywiście dla większej ilości osób smażę większą ilość kotletów i układam obok siebie na blaszce piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia.

Następnie smażę jajko sadzone, ale tak, aby ściął się sam spód. Za pomocą szpatułki delikatnie przekładam jajko na kotleta i oprószam szczyptą soli oraz pieprzu. Jeśli robię tylko 1 porcję, to smażę na tym samym tłuszczu. Jeśli większą ilość to na drugiej patelni lub na nowym tłuszczu.

Krok 3 – posypuję serem i zapiekam w piekarniku

Piekarnik rozgrzewam do temperatury około 200 stopni C.
Kotlet z jajkiem obsypuję równomiernie serem. Użyłam mozzarelli, ponieważ sprawdza się najlepiej podczas zapiekania.
Ser może być starowany na grubych oczkach tarki, pokrojony w drobną kostkę lub plastry.

Blaszkę z potrawą wkładam do nagrzanego piekarnika na środkową półkę. Piekę w temperaturze 200 stopni C przez około 8 minut, aż ser się lekko zarumieni. Potrawę podałam z ryżem oraz surówką. Kotlet jest tak syty, że może być samodzielnym daniem na niedzielny lub odświętny obiad.

Zobacz również kotlety schabowe zapiekane w piekarniku z serem.
Życzę smacznego.

Składniki:

Z podanych składników otrzymasz obiad dla 4 osób.

• 400 g piersi kurczaka
• 400 g azjatyckiego makaronu noodle
• 1 papryka czerwona
• 100 g cebuli (1 średnia)
• 150 g marchewki
• 500 g kapusty pekińskiej (mniejsza sztuka lub połowa średniej)
• tłuszcz do podsmażenia mięsa

Sos:

• 100 ml wody
• płaska łyżka mąki ziemniaczanej lub pszennej
• 4 łyżki sosu chili (słodki lub pikantny)
• 4 łyżki sosu sojowego
• 1 łyżka sosu tyrian
• 1 łyżka octu ryżowego
• łyżka świeżo startego imbiru
• 2 łyżeczki miodu

Sposób wykonania

Potrawę możesz wykonać w 1 dużym woku, na dużej patelni lub na 2 średnich.

Przygotowuję warzywa oraz makaron

Makaron noodle gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Marchew obieram ze skórki. Kroję wzdłuż na wąski paski za pomocą obieraczki do warzyw. Następnie kroję ukośnie w słupki.

Cebulę obieram i kroję w kostkę.

Kapustę pekińską siekam na mniejsze kawałki. Możesz ją zastąpić cukinią startą na grubych oczkach tarki do warzyw.

Paprykę myję, wykrawam białe błonki i gniazdo nasienne. Następnie kroję w słupki lub kostkę.

Pierś kurczaka kroję w kostkę o wielkości około 1,5 – 2 cm. Na patelni z małą ilością rozgrzanego tłuszczu (2 łyżki) podsmażam pierś kurczaka przez kilka minut, aż straci różowy kolor i się zarumieni.

Do słoika wlewam 100 ml wody oraz pozostałe składniki. Zakręcam i intensywnie trząsam, aż powstanie jednolita masa. Jeśli nie masz niecodziennie używanych składników na sos, to możesz zrobić go z proszku „fix do potraw chińskich” zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Do podsmażonego mięska wlewam sos i wsypuję pokrojoną cebulkę, marchewkę oraz paprykę. Wszystko mieszam i podsmażam na średnim ogniu. Po około minucie wsypuję posiekaną kapustę pekińską lub cukinię.

Całość mieszam co jakiś czas i podgrzewam na niedużym ogniu przez około 15 minut, aż kapusta pekińska się skurczy. Wówczas dodaję ugotowany makaron i wszystko mieszam ze sobą. Gdy makaron oblepi się sosem zdejmuję z ognia i podaję na talerze. Sosy azjatyckie są aromatyczne dlatego nie doprawiam już solą oraz pieprzem. Potrawę możesz posypać uprażonym sezamem lub posiekanym szczypiorkiem.

Smacznego!

Szukasz dziś szybkiego i smacznego obiadu, który zrobisz w 10 minut? Wypróbuj mojego kurczaka z warzywami w pysznym sosie śmietankowo koperkowym. Wystarczy podsmażyć kawałki mięsa, dodać warzywa i wszystko zalać śmietanką. Danie uda się każdemu!

Czas wykonania: 10 minut.
Czas smażenia i duszenia: około 25 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

Składniki:

• 600 g piersi kurczaka
• 450 g (jedno opakowanie mieszanki mrożonych warzyw na patelnię)
• 200 ml słodkiej śmietanki 18% ewentualnie 30 – 36%
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka ulubionej przyprawy (np. oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• pół łyżeczki soli
• 2 lub 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu
• 2 łyżki tłuszczu do podsmażenia kurczaka (smalec np gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• 1 łyżka posiekanego koperku

Moje wskazówki.
Do sosu opcjonalnie możesz dodać 1 łyżkę mąki ziemniaczanej lub pszennej, aby zagęścić. Możesz na koniec dodać 100 g starowanego sera żółtego lub pleśniowego. Jeśli masz czas i ochotę, to na tłuszczyku po smażeniu mięsa, zeszklij cebulkę (około 100 g). Oczywiście zamiast warzyw mrożonych, możesz w sezonie wykorzystać świeże warzywa.

Kurczak z warzywami w sosie śmietanowo koperkowym przepis krok po kroku

Krok 1

Pierś kurczaka kroję w 2 cm kawałki i oprószam solą, pieprzem oraz ulubionymi przyprawami. Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu obsmażam z każdej strony, aż mięsko się zarumieni. Trwa to około 4 – 5 minut. Na pół minuty przed końcem smażenia, wrzucam posiekany czosnek i wszystko mieszam ze sobą.

Krok 2

Na patelnię z podsmażonym kurczakiem wrzucam mrożone warzywa i wlewam śmietankę. Przykrywam pokrywką i duszę na niedużym ogniu przez około 20 minut. Co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Pod koniec posypuję koperkiem i ewentualnie doprawiam przyprawami do smaku.

Szybki obiad z kurczak z warzywami w sosie śmietanowo koperkowym podaję z makaronem. Smakuje też z ryżem, kaszą czy ziemniakami. Sprawdź także kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym.

Ostatnio robiłam na obiad gulasz z kurczaka z pieczarkami, który zachwycił mnie swoim smakiem i kolorem. Tym razem zapraszam na bardzo prosty i szybki w zrobieniu gulasz z indyka w sosie pomidorowym wykonany z piersi indyka. Mój gulasz świetnie smakuje z ryżem, makaronem lub ziemnikami.

Liczba porcji: dla 4-6 osób.
Czas wykonania: 30 minut.
Kaloryczność: 120 kcal w 100 g.

Gulasz z indyka – składniki

Podaję wagę warzyw przed obraniem. Moja szklanka ma 250 ml.

• 500 g piersi indyka
• 100 g koncentratu pomidorowego lub 250 ml przecieru pomidorowego
• około 500 ml wody
• 200 g marchewki
• 100 g cebulki
• średni ząbek czosnku
• 2 listki laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki bazylii
• 1/4 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia (olej lub smalec np gęsi)

Sposób wykonania gulaszu z indyka

Do zrobienia gulaszu z indyka, potrzebować będziemy przede wszystkim: większej patelni lub garnka z grubym dnem, miski oraz ostrego noża i deski do krojenia.

1 – przygotowuję mięso indyka

Pierś indyka płuczę w zimnej wodzie i osuszam. Następnie kroję w mniejsze kawałki. Możesz pokroić w paski lub kostkę. Kawałki mięsa wrzucam do miski. Wsypuję przyprawy: sól, pieprz, bazylię, paprykę i obtaczam w nich mięso.

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Obsmażam przez około 3 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż mięso się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i kawałki indyka pozostaną soczyste. Podsmażone kawałki mięsa wyjmuję na talerz.

2 – podsmażam cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
Marchewkę obieram i kroję w kostkę.

Na rozgrzany tłuszczu po podsmażaniu mięsa, wrzucam cebulkę i często mieszam. Podsmażam na średnim ogniu przez około 4 minuty, aż się zeszkli. Na pół minuty przed końcem szklenia cebulki, wrzucam czosnek i wszystko ze sobą mieszam.

3 – gotuję gulasz

Do garnka z cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso. Dodaję także pokrojoną marchewkę. Wszystko zalewam wodą, która powinna zakryć mięso. Wrzucam ziele angielskie oraz listki laurowe. Dodaję również sól, pieprz, słodką paprykę oraz wsypuję łyżkę ulubionych przypraw.

Całość mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu pod przykryciem, aż się zagotuje. Gdy zacznie się gotować, zdejmuję przykrywkę i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Co jakiś czas mieszam i gotuję przez około 50 minut, aż mięsko i marchewką będą miękkie.

Pod sam koniec duszenia dodaję koncentrat pomidorowy lub przecier pomidorowy. Całość mieszam i gotuję na niedużym ogniu, aż sos zgęstnieje do ulubionej konsystencji. Próbuję smak i w razie potrzeby dodaję przypraw lub przecieru / koncentratu pomidorowego. Sos możesz też pod sam koniec zabielić i rozrzedzić śmietanką 30%.

Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. W tym momencie możesz też dodać 1 lub 2 łyżki mąki (pszennej lub ziemniaczanej), aby zagęścić sos. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Mój gulasz z indyka w sosie pomidorowym podałam z ryżem i udekorowałam listkami bazylii. Świetnie smakuje także z kaszą, ziemniakami czy kluskami śląskimi. Sprawdź też mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowym.
Życzę smacznego.

Bardzo często zamiast schabu robię kotlety z piersi indyka lub kurczaka. Sznycle drobiowe są delikatniejsze od tradycyjnych schabowych. Natomiast miłośników tradycyjnej kuchni odsyłam do mojego wcześniejszego przepisu kotlety schabowe wg Magdy Gessler moczone w mleku i cebuli.

Składniki na sznycle z piersi indyka:

• 400 g piersi z indyka (może być też z kurczaka)
• do smaku przyprawy (każdy kotlet z obu stron oprószam solą, pieprzem i innymi ulubionymi)
• tłuszcz do smażenia kotletów

Panierka:

• 1 jajko
• kilka łyżek bułki tartej (może też być mąka kukurydziana)

Jak zrobić soczyste kotlety z piersi indyka w panierce?

Do zrobienia potrawy przygotuj: deskę do krojenia, ostry nóż, 2 talerze (głęboki i płaski) oraz patelnię z grubym dnem.

1. Kawałek piersi indyka myję pod zimną i bieżącą wodą oraz osuszam. Pierś indyka jest duża i gruba, dlatego przekrawam ją równolegle na 2 cieńsze kawałki. Następnie rozbijam dłonią lub lekko za pomocą tłuczka do mięsa.

2. Każdy kotlet oprószam z obu stron solą oraz pieprzem. Jeśli lubisz, to możesz też posypać ulubionymi przyprawami: curry, zioła prowansalskie, oregano, bazylia …

3. Do głębokiego talerza wbijam całe jajko i rozbełtuję za pomocą widelca. Do talerza płaskiego wsypuję kilka łyżek bułki tartej – świetnie sprawdzi się też mąka kukurydziana (nie przypala się podczas smażenia. Dla osób w diecie bezglutenowej polecam obtoczyć w mące jaglanej lub bez panierki. Poniżej foto kotleta bez panierki:

4. Każdy kotlet z obu stron obtaczam najpierw w jajku, a potem w bułce tartej. Jeśli zostanie mi jajko, to ponownie obtaczam w jajku i bułce tartej (aby nie marnować). Nie wykorzystaną bułkę wsypuję z powrotem do pojemniczka.

5. Na patelni rozgrzewam tłuszcz (warstwa około 5 mm). Na rozgrzany tłuszcz umieszczam jeden przy drugim kotlet w panierce.

Smażę na średnim ogniu po około 2 minuty na każdą stronę na złoto rumiany kolor. Jeśli zachodzi potrzeba smażenia kolejnej porcji mięsa, to uzupełniam tłuszcz na patelni (najlepiej oczywiście smażyć na nowym) i smażę.

Życzę smacznego!

Na moim, świątecznym stole nie może zabraknąć białej kiełbasy. Podaję ją po ugotowaniu w wodzie. Świetnie pasuje do niej domowy chrzan lub ogórek kiszony. Możesz ją też parzyć, upiec lub podać w żurku. W każdym wariancie smakuje rewelacyjnie.

Biała kiełbasa – składniki:

Podaję proporcje na 1 kg kiełbasy. Dzięki temu w łatwy sposób przeliczysz proporcje na większą ilość. Surową kiełbasę białą możemy mrozić.

• 700 g schłodzonego mięsa chudego (wieprzowa: łopatka, szynka, karkówka lub wołowina gulaszowa)
• 300 g schłodzonego mięsa tłustszego (boczek, podgardle, golonka)
• 125 ml zimnej wody (pół szklanki)
• 18 g peklosoli (lub 21 g zwykłej soli kamiennej)
• 1,5 łyżeczki pieprzu
• pół łyżki majeranku
• szczypta lubczyku suszonego
• 2 lub 3 średnie ząbki czosnku
• 1 metr jelit wieprzowych (średnica około 26 mm)

Jak zrobić soczystą kiełbasę białą?

Do zrobienia białej kiełbasy wykorzystałam: dużą miskę, maszynkę do mielenia mięsa, nakładkę do nadziewania mięsa w jelita.

Krok 1 – przygotowuję mięso

Schłodzone mięso kroję na kawałki. Chude mięso mielę na większych oczkach sitka np 10 lub 12 mm. Tłuste kawałki mielę na mniejszych oczkach od 3 do 6 mm.

Zmielone mięso wrzucam do większej miski. Dodaję przyprawy i rozgniecione ząbki czosnku. Wszystko mieszam ze sobą i stopniowo dodaję zimną wodę, aż uzyskam kleistą konsystencję. Jeśli dodasz zwykłej soli, surowa kiełbasa będzie miała szary kolor. Gdy zastosujesz sól peklową, surowa kiełbasa będzie miała kolor różowawy. Mój dziadek i tato używali soli peklowej i ja robię tak samo. Według mnie apetyczniej wygląda po ugotowaniu. Pamiętaj, że peklosól to konserwant. Wybór soli pozostawiam każdemu do wyboru.

Jak długo wyrabiać mięso na białą kiełbasę? Mięso na białą kiełbasę ugniatam i wyrabiam ręcznie przez około 10 minut. Mięso musi być kleiste.

Następnie odstawiam z miską pod przykryciem do lodówki na około 2 godziny.

Krok 2 – przygotowuję jelita

Gdy mięso chłodzi się i przegryza w lodówce, przygotowuję jelita na kiełbasę. Jelita moczę w misce z zimną wodą przez 30 minut. Następnie zmieniam wodę i moczę przez kolejne 90 minut. Na koniec jelita płuczę dokładnie 3 razy na zewnątrz i w środku w celu pozbycia się nadmiaru soli. Robię to bardzo delikatnie, aby nie uszkodzić cienkiej błony.

Krok 3 – nadziewam kiełbasy

Na maszynkę do mielenia mięsa nakładam końcówkę do nadziewania kiełbasy.

Namoczone jelita odciskam z wody i nasuwam na końcówkę do nadziewania. Dla ułatwienia możesz końcówkę posmarować olejem, oliwą lub smalcem. Po nasunięciu zostawiam kilka cm jelita i związuję koniec. PS. Jeśli zostaną mi jelita, to wkładam je do słoika, obsypuję i obtaczam większą ilością soli. Przechowuję w lodówce do miesiąca.

Do maszynki wkładam przygotowane mięso i nadziewam jelito. Bardzo ważne jest, aby farsz był nadziewany bez przerwy z wyczuciem. Kiełbasy muszą być dość zbite i nie mogą mieć pustych przestrzeni.

Najlepiej jak w tej czynności jedna osoba nadziewa maszynkę mięsem, a druga stopniowo pod naporem mięsa nadziewa jelita i formuje kiełbasę. Możesz formować np 1 lub 2 metrowe kawałki i je potem skręcać. Po napełnieniu jelita mięsem, zatrzymuję nadziewanie mięsa w maszynce. Odbieram kilka cm mięsa i związuję. Czynność powtarzam, aż nadzieję całe mięso w jelita.

Na koniec delikatnie skręcam w kiełbasy o długości około 12 cm. Kiełbasę chwytam kciukiem oraz palcem wskazującym jednej ręki i ściskam aż się złączy, po czym skręcam drugą ręką. Każdy kawałek skręcam w drugą stroną.

Pęta kiełbasy wieszam na kiju i pozostawiam do wysuszenia (najlepiej w chłodnym miejscu) przez około 24 godziny (minimum kilka godzin). Surowa kiełbasa biała jest już gotowa.

Możesz ją zamrozić na później, uwędzić, upiec lub ugotować. Kiełbasa z przepisu mojego dziadka jest soczysta. Po przekrojeniu wydobywa się aromatyczny sok. Poniżej przedstawiam najpopularniejszą metodę na ugotowanie białej kiełbasy.

Gotuję białą kiełbasę

Do garnka wlewam zimną wodę i umieszczam surową białą kiełbasę. Możesz dodać kilka ziaren ziela angielskiego i listków laurowych.

Podgrzewam bez przykrycia na niedużym ogniu i nie doprowadzam do zagotowania się. Gdy woda zacznie puszczać małe pęcherzyki powietrza (oznacza to optymalną temperaturę około 80 – 90 stopni C.), zdejmuję z ognia, usuwam szum i przykrywam. Pozostawiam w gorącej wodzie na około 15 – 20 minut. Po tym czasie biała kiełbasa jest gotowa do spożycia.

Życzę smacznego!

Czas wykonania: około 20 minut.
Czas marynowania: 24 godziny.
Temperatura pieczenia: 190 stopni C z grzaniem góra i dół.
Czas pieczenia: 60 minut na każde 1 kg mięsa.
Kaloryczność: 150 kcal w 100 g.

Schab pieczony – składniki

• 1 kg schabu *
• 1 cebula
• pół szklanki wody (125 ml)
• 3 ząbki czosnku
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• 1 łyżka majeranku
• 2 łyżki ziół prowansalskich
• po pół łyżki słodkiej i ostrej papryki
• 3 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu (czarny lub cytrynowy)
• dodatkowo 4 łyżki tłuszczu do obsmażenia schabu oraz wysmarowania naczynia żaroodpornego

* Schab. Wybieram ładny kawałek schabu bez kości. Mięso musi być świeże (nie mrożone) i z młodej sztuki. Odmrożony schab możemy także upiec, ale pieczeń nie będzie już taka soczysta i smaczna. Mięso marynuję w ulubionych ziołach przez całą dobę i przechowuję w lodówce. Oprócz wymienionych przeze mnie przypraw, możesz też użyć: oregano, kminku lub suszonych pomidorów.

Sposób wykonania schabu pieczonego w piekarniku

Do zrobienia pieczeni potrzebne nam będą przede wszystkim: miska, naczynie żaroodporne, patelnia i piekarnik.

Krok 1 – marynuję mięso

Mięso płuczę w zimnej wodzie i osuszam. Nie odcinam obtłuszczonych części ani błonek. Kładę do miski. Oprószam solą z każdej strony i wcieram w mięso.

Ząbki czosnku obieram z łupinek, miażdżę i wcieram w mięso.

Następnie z każdej strony oprószam przyprawami i wcieram w mięso.

Miskę z mięsem przykrywam i umieszczam w lodówce na 24 godziny.

Krok 2 – piekę schab w piekarniku

Na drugi dzień około 30 – 60 minut przed pieczeniem, wyjmuję przyprawione mięso z lodówki. Dzięki temu nabierze temperatury pokojowej.

Następnie na patelni rozgrzewam 4 łyżki tłuszczu i umieszczam przyprawiony schab. Na dużym ogniu obsmażam go z każdej strony na rumiano łącznie przez około 2 minuty. Dzięki temu pory mięsa się zamkną i schab będzie soczysty.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w 1 – 2 cm plastry.

Dno naczynia żaroodpornego smaruję tłuszczem z obsmażenia. Kładę plastry cebuli i umieszczam listki laurowe oraz kulki ziela angielskiego. Następnie kładę schab. Jeśli schab ma 1 bok z błonkami i tłuszczykiem, to układam tą stronę na wierzch. Do naczynia wlewam pół szklanki wody i przykrywam.
Mięso możesz upiec także w brytfance lub rękawie. Dokładny opis pieczenia w rękawie podaję w drugim kroku przepisu pieczony schab ze śliwką.

Piekarnik rozgrzewam do temperatury 190 stopni C.

Schab w naczyniu żaroodpornym umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę 1 kilogramowy kawałek schabu przez 60 minut w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół pod przykryciem. Podczas pieczenia, w całym domu unosi się niesamowity zapach ziół.
Po około 45 minutach ostrożnie przewracam schab na drugą stronę i polewam sosem z pieczenia. Ostatnie 15 minut piekę bez przykrycia.

Gdy się upiecze, wyjmuję z piekarnika i podaję od razu na stół w formie świątecznego obiadu. Możesz też odstawić do ostygnięcia i podawać w plastrach na kanapki lub jako przystawka na zimno.

Życzę smacznego.

Bardzo lubię połączenie mięsa i pieczarek np polędwiczki wieprzowe z pieczarkami. Mięciutkie i soczyste mięsko w aromatycznym sosie pieczarkowym rozpływa się w ustach. Świetnie smakuje mi z tłuczonymi ziemniakami z dodatkiem masełka. Możesz też podać z kaszą, ryżem, makaronem, kopytkami czy kluskami śląskimi.

Liczba porcji: dla 4 osób.
Czas wykonania: 35 minut.
Kaloryczność: 100 kcal w 100 g.
Dieta: bezglutenowa.

Gulasz z kurczaka – składniki

• 600 g piersi kurczaka
• 500 g pieczarek
• 1 średnia marchewka (około 100 – 150 g)
• około 500 – 750 ml wrzącej wody (aby zakryła mięso i pieczarki)
• czubata łyżka ulubionych przypraw (np. bazylia, oregano, lubczyk, zioła prowansalskie)
• 3/4 łyżeczki soli
• pół łyżeczki pieprzu czarnego
• 1 listek laurowy
• 2 ziarna ziela angielskiego
• tłuszcz do obsmażenia mięsa

Sposób wykonania gulaszu z kurczaka

Do zrobienia tej potrawy użyłam jedynie głębokiej patelni. Przygotuj także ostry nóż i deskę do krojenia.

Krok 1 – podsmażam kawałki kurczaka

Pierś kurczaka płuczę i osuszam. Kroję w 2 – 3 cm kawałki, które oprószam czubatą łyżką ulubionych przypraw i mieszam ze sobą.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Na dużym ogniu obsmażam z obu stron, aż się lekko zarumienią. Trwa to około 3 – 4 minut. Dzięki obsmażeniu, zamykam pory i mięso jest soczyste. Jeśli całe mięso nie mieści mi się na patelni, to podsmażam partiami.

Podsmażone mięso kurczaka zalewam wrzącą wodą.

Krok 2 – gotuję gulasz z pieczarkami

Pieczarki oczyszczam nożykiem i ewentualnie ściągam skórkę. Następnie kroję w kostkę lub talarki.

Marchewkę obieram ze skórki i kroję w kostkę.

Pieczarki i marchewkę wrzucam na patlenię z kurczakiem. W razie potrzeby dolewam wrzącej wody, która powinna zakrywać mięso i pieczarki.

Dodaję: 1 listek laurowy, 2 kulki ziela angielskiego, pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego oraz 3/4 łyżeczki soli. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na niedużym ogniu, aby lekko bulgotało przez około 40 minut, aż mięso oraz pieczarki będą miękkie.

Gulasz z kurczaka z aromatycznymi pieczarkami jest już gotowy. Mi najlepiej smakuje z tłuczonymi ziemniakami oraz surówką. Mój obiad podałam z buraczkami i cebulką na ciepło.

Wskazówka. Sos potrawy możesz również zagęścić 1 lub 2 łyżkami mąki (pszenna lub ziemniaczana) oraz zabielić 2 – 3 łyżkami śmietanki 30 – 36%. Jeśli masz śmietanę 12 lub 18%, to obowiązkowo trzeba ją zahartować. Do szklanki wlewam kilka łyżek gorącego sosu, wsypuję mąkę i mieszam, aby nie było grudek. Dodaję śmietanę i mieszam ze sobą. Powstałą zawiesinę wlewam ciurkiem do potrawy na patelni i cały czas mieszam. Gotuję razem na niedużym ogniu przez około 2 – 3 minuty, aż sos się zagęści.

Życzę smacznego.

Mój sposób na focaccię nie wymaga męczącego wyrabiania ciasta. Całą pracę robią za nas drożdże, które fermentują powoli w lodówce. Dzięki temu ciasto zyskuje niesamowity smak i strukturę pełną bąbelków powietrza.

Focaccia – składniki

Kaloryczność: 300 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Składniki są na mniejszą blachę piekarnikową. Możesz także użyć większej tortownicy.

• 600 g mąki pszennej (4 i 1/3 szklanki – typ 450, 500 lub chlebowa 750)
• 450 ml wody (niecałe 2 szklanki)
• 15 g drożdży świeżych (lub 5 g suszonych)
• 4 łyżki oliwy z oliwek (60 ml) do ciasta
• 2 łyżeczki cukru
• 1,5 łyżeczki soli

Dodatki:

• do ozdoby np: pomidorki koktajlowe, szczypiorek, oliwki, ulubione zioła np rozmaryn
• oliwa z oliwek do wysmarowania blachy (około 1 łyżki) oraz do wysmarowania wierzchu ciasta przed pieczeniem (około 1 – 2 łyżki)
• gruboziarnista sól do oprószenia focaccia.

Sposób wykonania focaccia

Do przygotowania focaccia potrzebować będziemy: miski, mniejszej blachy piekarnikowej, piekarnika. Metoda jest bardzo prosta i wybacza podstawowe błędy. Sprawdź także moją pizzą domową.

Krok 1 – mieszam składniki

Do dużej miski wsypuję mąkę. Robię w niej dołek, wkruszam drożdże i posypuję je cukrem. Wlewam odrobinę wody, aby drożdże się rozpuściły. Mieszam lekko sam środek (zaczyn). Miskę przykrywam czystą ściereczką kuchenną i zostawiam na 10-15 minut, aż się spienią. Jeśli masz drożdże suszone, wsyp je do miski z mąką i pomiń ten krok.

Gdy drożdże ruszą, wlewam resztę wody, wsypuję sól i całość mieszam. Możesz to zrobić ręcznie, łyżką lub przy użyciu robota z końcówkami w kształcie haka. Mieszam do czasu, aż mąka połączy się z pozostałymi składnikami w jednolitą całość. Wyrobione ciasto jest kleiste i takie ma być.

Krok 2 – smaruję ciasto oliwa i odstawiam do lodówki

Za pomocą zwilżonych dłoni lub za pomocą szpatułki podnoszę z miski i wlewam na dno 60 ml oliwy z oliwek (4 łyżki). Kładę ciasto i obracam w misce, aby z każdej strony było namoczone oliwą. Dzięki temu nie wyschnie w lodówce.

Miskę z ciastem przykrywam pokrywką od garnka lub silikonową matą i umieszczam w lodówce na minimum 8 do max 24 godzin. Czas zależy od tego, kiedy pasuje mi piec ciasto. Możesz ciasto przygotować wieczorem, wstawić do lodówki i upiec rano lub po południu wracając z pracy.

Przez ten okres drożdże dokonają powolnej fermentacji w obniżonej temperaturze, a ja nie muszę wygniatać ciasta. Dzięki tej metodzie, ciasto bez wygniatania uzyskuje odpowiednią konsystencję.

Krok 3 – przekładam ciasto na blachę

Wyjmuję ciasto z lodówki. Blaszkę smaruję 1 łyżką oliwy. Wykładam zimne ciasto na środek blachy. Nie rozciągam go na siłę! Rozpłaszczam je dłońmi tylko tyle, ile się da. Przykrywam ściereczką i odstawiam w ciepłe miejsce. Na cieście pozostają wgniecenia po palcach i tak ma być, bo oryginalna focaccia jest taka pofałdowana.

Krok 4 – odstawiam do wyrośnięcia i dekoruję focaccie

Blachę z ciastem przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce na minimum 90 minut.

Po tym czasie ciasto będzie pulchne , podwoi swoją objętość i wypełni całą blaszkę (samo „rozpełźnie” się na boki). Będzie puszyste i pełne pęcherzyków powietrza.

Teraz najlepsza część pracy. Na wierzch polewam od 1 do 2 łyżek oliwy i rozprowadzam. W ciasto wgniatam ulubione dodatki (np: pomidorki koktajlowe, oliwki, szczypiorek, ulubione zioła np rozmaryn). Możesz z nich uformować ozdobny obraz np. przedstawiający kwiaty. Całość oprószam szczyptą gruboziarnistej soli.

Jeśli położysz ulubione dodatki na ciasto przed wyrastaniem, to będą bardziej zanurzone w cieście po upieczeniu.

Krok 5 – piekę focaccie

Piekarnik nagrzewam do temperatury 220 stopni C.

Blachę z ciastem umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę, aż się zarumieni przez około 20 – 23 minuty w temperaturze 220 stopni C bez termoobiegu z grzaniem góra i dół.

Po upieczeniu, wyjmuję z piekarnika oraz blaszki na kratkę, aby spód nie zaparował i pozostał chrupiący.

Smakuje rewelacyjnie jako samodzielne danie lub z ulubionymi dodatkami jako kanapka. Lubię jeść focaccia maczaną w oliwie lub sosie.

Życzę smacznego!

Pulpety to niezapomniany smak z dzieciństwa. W tej wersji dodatek marchewki i pietruszki sprawia, że sos jest naturalnie słodki i pełen witamin. Sprawdź również moje pulpety w sosie koperkowym oraz pulpety w sosie pomidorowym.

• Czas przygotowania: 25 minut.
• Czas gotowania: 20 minut.
• Ilość: ok. 15 pulpetów.
• Kaloryczność: ok. 180 kcal w 100 g.
• Moja szklanka to pojemność 250 ml.

Pulpety z warzywami – składniki:

Masa mięsna:

• 500 g mięsa wieprzowego (szynka lub łopatka)
• 100 g cebuli (1 mniejsza sztuka)
• 1 ząbek czosnku
• 1 średnie jajko
• 3 płaskie łyżki bułki tartej
• kilka łyżek mąki do obtoczenia
• kilka łyżek tłuszczu do obsmażenia

Przyprawy do mięsa:

• 1 łyżeczka ziół (oregano, bazylia, majeranek lub zioła prowansalskie)
• 1 łyżeczka soli
• 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 1/2 łyżeczki słodkiej papryki

Sos własny z warzywami:

• 2 szklanki wody lub bulionu
• 150 g marchewki (2 średnie sztuki)
• 1 pietruszka
• 1 listek laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• opcjonalnie: 1 łyżka mąki do zagęszczenia

Sposób wykonania pulpetów w sosie własnym z warzywami

Do wykonania pulpetów potrzebować będziemy przede wszystkim garnka z grubym dnem lub głębokiej patelni. Przyda się też deska i ostry nóż do krojenia warzyw. Największy wpływ na smak potrawy ma dobrej jakości mięso. Najlepiej wybrany kawałek zmielić samodzielnie w domu lub poprosić ekspedientkę, aby zrobiła to przy nas.

Krok 1 – masa na pulpety

1. Cebulę obieram i kroję w bardzo drobną kostkę (lub ścieram na tarce, jeśli nie lubisz kawałków cebuli). Czosnek obieram i przeciskam przez praskę.
2. Do miski wrzucam zmielone mięso, jajko, bułkę tartą, cebulę, czosnek oraz wszystkie przyprawy.
3. Wszystko dokładnie wyrabiam dłoną przez około 3-5 minut, aż otrzymam jednolitą i kleistą konsystencję. Dzięki temu pulpety nie rozpadną się w sosie.

Krok 2 – formuję pulpety

1. Za pomocą łyżki zwilżonej w wodzie pobieram porcję mięsa i zwilżonymi rękoma formuję pulpeciki. Z podanych składników otrzymasz około 15 pulpetów o wielkości orzecha włoskiego.
2. Do dużego talerza wsypuję kilka łyżek mąki i obtaczam w niej każdego pulpeta.

Krok 3 – gotuję pulpeciki w sosie własnym z warzywami

1. Marchewkę oraz pietruszkę obieram i kroję w kostkę.
2. W głębokiej patelni lub garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i obsmażam pulpety z obu stron na rumiano łącznie przez około 2 minuty. Zdejmuję pulpety na talerz.
3. Na tę samą patelnię (nie myję jej) wrzucam pokrojone warzywa i podsmażam przez minutę. Dzięki temu zbiorą smak po mięsie.
4. Wkładam pulpety z powrotem na patelnię do warzyw. Wlewam wrzącą wodę (lub bulion), wrzucam także listek laurowy i ziarna ziela angielskiego.
5. Gotuję na niedużym ogniu pod przykryciem przez około 15 – 18 minut. Jeśli pulpety nie są całkowicie zakryte płynem, w połowie gotowania przewracam je na drugą stronę.

Sos możesz też zagęścić mąką. W tym celu do szklanki wlewam kilka łyżek wody i wsypuję kilka łyżek mąki pszennej lub ziemniaczanej. Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą masę bez grudek. Następnie wlewam kilka łyżek gotującego się wywaru i całość mieszam. Tak zahartowany sos wlewam ciurkiem do gotujących się pulpecików i mieszam, aż zgęstnieje. Sos możesz też zabielić śmietanką 30 – 36%. Śmietanę o mniejszej zawartości tłuszczu trzeba zahartować przed dodaniem do sosu.

Na koniec pulpeciki posypuję posiekanym koperkiem i ewentualnie doprawiam do smaku solą lub pieprzem. Potrawę podałam z ryżem. Smakuje również z ugotowanymi ziemniakami, makaronem, kaszą lub kluskami śląskimi.

Życzę smacznego.

• Czas przygotowania: 20 minut.
• Czas duszenia: ok. 15 minut.
• Liczba porcji: dla 4 osób.
• Kaloryczność: ok. 180 kcal w 100 g.
• Dieta: bezglutenowa (pod warunkiem użycia chrzanu bez dodatków zbożowych).

Bardzo lubię przygotowywać pyszny obiad z delikatnych polędwiczek wieprzowych, które zachwycą nawet najbardziej wybredne podniebienie. Sprawdź również polędwiczki w sosie własnym oraz polędwiczki w sosie śmietanowym. Możesz je podać z ziemniakami, ryżem, kaszą lub kluskami śląskimi. Sos trzeba doprawić chrzanem według własnego smaku. Sprawdź jak krok po kroku zrobić to wspaniałe danie.

Składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250ml.

• 500 g polędwiczki wieprzowej
• tłuszcz do obsmażenia (smalec, olej rzepakowy lub masło klarowane)
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu

Sos chrzanowy

• 200 ml śmietanki 30% (4/5 szklanki)
• 250 ml bulionu warzywnego lub wody (1 szklanka)
• 3-4 łyżeczki chrzanu ze słoiczka lub 2 świeżo tartego
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego

Sposób wykonania polędwiczek w sosie chrzanowym

Do zrobienia polędwiczek potrzebować będziemy przede wszystkim: wysokiej patelni lub garnka z grubym dnem, ostrego noża oraz deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Mięso oczyszczam z białych błon (to ważne, bo błony twardnieją podczas smażenia) i osuszam ręcznikiem papierowym.
2. Kroję w 1,5 – 2 cm plasterki i lekko rozbijam za pomocą dłoni. Do delikatnych polędwiczek nie używam tłuczka, aby nie zniszczyć struktury mięsa.
3. Plastry mięsa oprószam solą oraz pieprzem.
4. Na patelni lub w garnku z grubym dnem rozgrzewam 3 łyżki tłuszczu i partiami obsmażam polędwiczki na dużym ogniu. Obsmażam przez około 2 – 3 minuty z każdej strony, aż się zarumienią. Dzięki temu delikatne polędwiczki zamkną pory i będą soczyste w środku.

Krok 2 – gotuję polędwiczki w sosie chrzanowym

1. Do podsmażonych polędwiczek wlewam szklankę gorącego bulionu lub wody. Dodaję także listek laurowy oraz 3 kulki ziela angielskiego i połowę porcji chrzanu.
2. Wszystko mieszam ze sobą i duszę pod przykryciem przez około 10- 12 minut. To wystarczy, aby delikatne mięso zmiękło. Nie gotuję zbyt długo, bo polędwiczka stwardnieje.
3. W międzyczasie przygotowuję zagęszczenie. Do salaterki lub większego kubka wlewam 200 ml śmietanki 30% i wsypuję mąkę. Całość mieszam, aby nie było grudek. Możesz też użyć śmietany 12 lub 18%, ale wówczas trzeba ją zahartować. W tym celu wlewam także około 50 ml gorącego wywaru z gotowania mięsa i całość mieszam.
4. Powstały sos śmietanowy z mąką wlewam ciurkiem do gotującego się mięsa i całość mieszam.
5. Gotuję wszystko już na małym ogniu jeszcze przez około 2 – 3 minuty, aż sos się lekko zagęści i zdejmuję z ognia.
6. Na koniec próbuję sos. To jest dobry moment, aby dodać drugą porcję chrzanu, jeśli lubisz wyrazisty smak.

Polędwiczki wieprzowe w sosie chrzanowym najlepiej smakują mi z ziemniakami puree oraz surówką.

Smacznego!

Bardzo lubię pieczonego indyka. Ostatnio piekłam podudzia indyka na obiad, a tym razem zapraszam na większą część udźca, która znakomicie sprawdza się jako pieczeń na kanapki.

Czas przygotowania: 8 minut.
Marynowanie: minimum 6 godzin, a najlepiej przez całą noc.
Czas pieczenia: od 80 do 90 minut.
Ilość kalorii: 140 kcal w 100 g.

Pieczony udziec z indyka – składniki:

• udziec z indyka (około 1,5 kg z kością)
• 3 łyżki oliwy z oliwek (lub olej roślinny)
• 2 średnie ząbki czosnku
• 2 łyżki ulubionych przypraw (bazylia, zioła prowansalskie, oregano, majeranek)
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• po pół łyżeczki słodkiej i ostrej papryki
• łyżeczka soli

Sposób pieczenia udźca indyka w naczyniu

Do zrobienia pieczeni przygotuj przede wszystkim: naczynie żaroodporne lub rękaw piekarniczy, sznurek jutowy do związania oraz ostry nóż. Zamiast sznurka możesz też użyć siatki do wędlin.

Krok 1 – przygotowuję udziec

Mięso myję pod bieżącą, zimną wodą i osuszam. Za pomocą ostrego noża odkrawam kość, której nie wyrzucam. Nadaje się idealnie jako wkład do rosołu. Skóry nie usuwam, gdyż zapobiega wysuszeniu mięsa podczas pieczenia. Po wykrojeniu kości, otrzymuję szeroki płat mięsa.

Ząbki czosnku obieram i drobno siekam lub miażdżę.

Sztukę mięsa oprószam wewnątrz solą i przyprawami oraz wcieram posiekany czosnek. Skórę na zewnątrz oprószam solą.

Tak przyprawiony udziec zwijam w roladę skórą na zewnątrz. Całość w 2 lub 3 miejscach związuję sznurkiem jutowym. Dzięki temu pieczeń będzie miała kulisty kształt. Możesz także użyć siatki do wędlin. Dno naczynia żaroodpornego smaruję oliwą z oliwek i kładę sztukę przyprawionego i zwiniętego mięsa. Wierzch mięsa także smaruję oliwą z oliwek.

Odstawiam do lodówki na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc, aby smaki się przegryzły. Takie mięso przechowuję w lodówce maksymalnie do 48 godzin.

Krok 1 – piekę udziec indyka w naczyniu

Na godzinę przed pieczeniem, wyjmuję mięso z lodówki, aby nabrało temperatury pokojowej. Wierzch rolady z indyka ponownie smaruję oliwą z oliwek.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Na środkową półkę nagrzanego piekarnika kładę naczynie żaroodporne z mięsem i przykrywam. Piekę przez około 80 – 90 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół. Aby mięso nie było suche na wierzchu, kilka razy polewam je powstałym sosem własnym. Moja pieczeń jest soczysta i aromatyczna. Smakuje na ciepło do obiadu oraz na kanapki, po ostudzeniu i schłodzeniu w lodówce.
Życzę smacznego!

Taki kurczak po meksykańsku to ekspresowy obiad w sam raz, gdy nie mamy czasu i wielu składników. Wystarczy podsmażyć kurczaka, cebulkę i paprykę. Wszystko zalewam passatą lub przecierem pomidorowym, chwilę duszę i mam smaczny i przede wszystkim syty posiłek. Polecam również mój ostatni pomysł na kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym.

Czas wykonania: 25 minut.
Czas podsmażania i duszenia: 30 – 35 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Ilość kalorii: 180 kcal w 100 g.

Składniki

• 600 g piersi z kurczaka
• 500 ml passaty pomidorowej lub przecieru pomidorowego
• puszka około 400 g kukurydzy konserwowej lub fasoli czerwonej (ewentualnie pół na pół)
• 1 papryka czerwona
• 1 cebula
• tłuszcz do obsmażenia kurczaka

Przyprawy:

• łyżeczka bazylii lub oregano
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki ostrej papryki
• do smaku sól i świeżo zmielony pieprz czarny
• opcjonalnie 1 łyżeczka kminu (kuminu) rzymskiego

Sposób wykonania kurczaka po meksykańsku

Potrawę możesz wykonać na większej i głębszej patelni lub w garnku z grubym dnem.

Krok 1 – podsmażam składniki

Pierś kurczak płuczę w zimnej wodzie, odsączam i usuwam błonki. Następnie kroję w kostkę około 2 – 3 cm. Możesz też pokroić w paski.

Na patelni lub w garnku z grubym dnem podgrzewam 2 – 3 łyżki tłuszczu i wrzucam pokrojonego kurczaka. Podsmażam oczywiście na dużym ogniu (w razie potrzeby w 2 partiach) z obu stron na rumiano łącznie przez około 3 – 4 minuty. Mięso musi być rumiane na zewnątrz i surowe w środku. Podsmażone kawałki kurczaka, zdejmuję z patelni i przekładam na talerz.

Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne wraz z białymi błonami. Kroję w kostkę lub w paski.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę lub w piórka. Czosnek obieram i drobno siekam.

Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu kurczaka, wrzucam pokrojoną w kostkę cebulkę oraz paprykę czerwoną. Co jakiś czas mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż warzywa zmiękną. Na 30 sekund przed końcem wrzucam czosnek i mieszam.

Krok 2 – duszę kurczaka w sosie po meksykańsku

Do cebulki z paprykę wlewam passatę lub przecier pomidorowy, wrzucam także podsmażonego kurczaka i wszystko mieszam. Duszę pod przykryciem na niedużym ogniu przez około 20 – 25 minut, aż kurczak będzie miękki. Gdy mięso kurczaka będzie już miękkie, wrzucam odsączoną kukurydzę / fasolkę czerwoną. Posypuję przyprawami, wszystko mieszam i próbuję smak. W razie potrzeby dodaję ulubionych przypraw. Możesz też podkręcić smak, poprzez dodanie 1 lub 2 łyżeczek koncentratu pomidorowego.

Podaję na gorąco zazwyczaj z ugotowanym ryżem, makaronem lub ziemniakami. Smacznego!

Takie szybkie i smaczne obiady lubię najbardziej. To prawdziwa uczta dla podniebienia dzięki przełamaniu smaków w znakomitym sosie śmietanowo musztardowym. Do sosu możesz użyć słodkiej śmietanki 30 – 36 % lub zwykłej 12 – 18%. Mięsko kurczaka jest soczyste, aromatyczne i miękkie. Potrawę możesz podać z: ziemniakami, ryżem, makaronem oraz z surówką. Ja udekorowałam kawałkami pomarańczy. Polecam również duszoną pierś z kurczaka w sosie śmietankowym.

Czas wykonania: 15 minut.
Czas smażenia i duszenia: około 25 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

Składniki:

• 600 g piersi kurczaka
• 250 ml śmietanki 30 – 36% lub zwykłej 12 – 18%
• 2 lub 3 łyżeczki ulubionej musztardy
• średnia cebula (około 120 – 150 g)
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka ulubionej przyprawy (u mnie zioła prowansalskie)
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 2 łyżki tłuszczu do podsmażenia kurczaka (smalec np gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• opcjonalnie 1 łyżka mąki ziemniaczanej lub pszennej do zagęszczenia sosu

Sposób wykonania kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Kurczaka i śmietankę wyjmuję z lodówki na godzinę przed robieniem. Potrawę możesz podsmażyć i dusić na większej patelni lub w garnku z grubym dnem.

Przygotowuję mięso kurczaka

Pierś kurczaka płuczę w wodzie i osuszam. Usuwam także ewentualne błonki. Następnie kroję w poprzek włókien w kostkę około 2 – 3 cm. Zachowuję dzięki temu soczystość i delikatność mięsa. Kawałki kurczaka wrzucam do miski i oprószam solą, pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Wszystko dokładnie mieszam ze sobą.

Podsmażam kurczaka, cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam lub miażdżą końcówką noża.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam przyprawione kawałki kurczaka. Podsmażam na dużym ogniu z każdej strony łącznie przez około 5 minut, aż mięsko kurczaka się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i mięsko jest soczyste. Na zewnątrz ma być zarumienione, a wewnątrz surowe. Gdy mięso się zarumieni, zdejmuję z ognia i przekładam na talerz lub do miski.

Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu kurczaka, wrzucam cebulkę i szklę na średnim ogniu przez około 4 minut. Pod koniec wrzucam czosnek, wszystko mieszam i podsmażam razem przez około 30 sekund.

Duszę kawałki kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym

Do zeszklonej cebulki z czosnkiem wrzucam podsmażonego wcześniej kurczaka. Następnie dodaję musztardę i wlewam śmietankę 30 lub 36%. Możesz też użyć zwykłej śmietany. Wszystko mieszam ze sobą. Potrawę przykrywam, duszę na niedużym ogniu przez około 15 – 20 minut i co jakiś czas mieszam.

Jeśli chcesz, możesz też sos zagęścić. W tym celu do szklanki przelewam kilka łyżek sosu i dodaję łyżkę mąki. Całość mieszam, aby nie było grudek. Ciurkiem wlewam do potrawy i wszystko mieszam ze sobą, aż sos zgęstnieje. Możesz też wsypać pokrojoną natkę pietruszki.

Na koniec próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami lub dodaję odrobinę musztardy. Gdy mięso jest miękkie, zdejmuję z ognia.

Podaję zaraz po zrobieniu z ziemniakami, makaronem lub ryżem i polewam aromatycznym sosem. Życzę smacznego.

Polędwiczki wieprzowe to najdelikatniejsza i tym samym najsmaczniejsza sztuka mięsa. Dlatego bardzo lubię przygotowywać z nich pyszny obiad. Koniecznie sprawdź polędwiczki w sosie własnym. Polędwiczki świetnie sprawdzą się na odświętny obiad. Znakomicie smakują z ziemniakami, ryżem, kaszą lub kluskami śląskimi. Potrawa jest syta i zadowoli nawet najbardziej wybredne podniebienie. To bez wątpienia klasyka polskiej kuchni, którą często możemy spotkać w restauracji. Zobacz jak proste danie zrobić samodzielnie w domu.

• Czas przygotowania: 20 minut.
• Czas smażenia i duszenia: 20 minut.
• Łączny czas: 40 minut.
• Liczba porcji: dla 4 osób.
• Liczba kalorii: 170 kcal w 100 g.

Składniki

• 500 g polędwiczki wieprzowej
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• tłuszcz do obsmażenia (smalec, olej roślinny, oliwa z oliwek lub masło klarowane)

Sos pieczarkowy

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Polecam też polędwiczki w sosie śmietanowym.

• 400 g pieczarek
• 150 g cebuli (średnia sztuka)
• 2 ząbki czosnku
• 250 ml bulionu warzywnego lub wody (1 szklanka)
• 1 listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego
• 200 ml śmietanki 30% (4/5 szklanki)
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej

Sposób wykonania polędwiczki wieprzowej w sosie pieczarkowym

Do zrobienia polędwiczek potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, garnka z grubym dnem, ostrego noża i deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Polędwiczki osuszam ręcznikiem papierowym. Następnie kroję w 2 cm plasterki i lekko rozbijam za pomocą dłoni. Do tak delikatnego mięsa nie używam tłuczka. Plastry mięsa oprószam solą oraz pieprzem. Jeśli mam czas, to odstawiam na kilkanaście do 30 minut w celu zamarynowania.
2. Na patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszcz i partiami obsmażam polędwiczki na dużym ogniu. Obsmażam przez około 3 minuty z każdej strony, aż się zarumieni. Dzięki temu mięsko zamknie pory i będzie soczyste.
3. Podsmażone kawałki mięsa zdejmuję na talerz. Tłuszczu nie wylewam, gdyż podsmażę na nim cebulkę.

Krok 2 – sos pieczarkowy

1. Cebulkę i czosnek obieram z łupinek. Cebulę kroję w drobną kostkę, a czosnek drobno siekam lub miażdżę końcówką noża.
2. Pieczarki oczyszczam. Większe sztuki obieram ze skórki. Następnie kroję w plasterki lub mniejsze sztuki w ćwiartki.
3. Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu polędwiczek wrzucam pokrojoną cebulkę. Jeśli trzeba to dodaję tłuszczu.
4. Często mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż się zeszkli. Trwa to około 5 minut. Pod koniec szklenia cebulki, wrzucam czosnek i wszystko mieszam ze sobą.
5. Do podsmażonej cebulki wrzucam pokrojone pieczarki. Często mieszam i podsmażam na średnim ogniu przez około 5 minut, aż się skurczą i odparują sok.

Krok 3 – gotuję polędwiczki w sosie pieczarkowym

1. Jeśli mam głęboką patelnię, to danie robię tylko na niej. Jeśli mam mniejszą patelnię, to przekładam wszystko do garnka z grubym dnem.
2. Do sosu pieczarkowego wlewam szklankę bulionu warzywnego lub wody i wrzucam podsmażone kawałki polędwiczek.
3. Dodaję także listek laurowy oraz 3 kulki ziela angielskiego.
4. Wszystko duszę pod przykryciem na małym ogniu przez około 10–12 minut. To wystarczy, by polędwiczki „doszły” w środku i pozostały soczyste. Nie gotuję zbyt długo, bo będą twarde.
5. Do salaterki lub większego kubka wlewam śmietankę 30% i wsypuję mąkę. Całość mieszam, aby nie było grudek. Możesz też użyć śmietany 12 lub 18%, ale wówczas trzeba ją zahartować. W tym celu wlewam także około 50 ml wywaru z gotowania mięsa i całość mieszam.
6. Powstały sos śmietanowy z mąką wlewam ciurkiem do gotującego się mięsa i całość mieszam.
7. Gotuję wszystko już na małym ogniu jeszcze przez około 2 – 3 minuty, aż sos się lekko zagęści i zdejmuję z ognia.

Polędwiczki wieprzowe z pieczarkami podałam z ziemniakami puree oraz surówką.

Smacznego!

Ostatnio robiłam na obiad gulasz z indyka z cukinią, który powstał z kawałka piersi. Zachwycił mnie swoim smakiem i kolorem. Tym razem zapraszam na bardzo prosty i szybki w zrobieniu gulasz z indyka w sosie własnym wykonany z udźca. Mój gulasz świetnie smakuje w chłodne, jesienne dni.

Liczba porcji: dla 4-6 osób.
Czas wykonania: 30 minut.
Kaloryczność: 120 kcal w 100 g.

Gulasz z indyka – składniki

Podaję wagę warzyw przed obraniem. Moja szklanka ma 250 ml.

• 1 kg udźca indyka bez kości i skóry
• około 750 ml wody
• 400 g marchewki
• 150 g cebulki
• 2 ząbki czosnku
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• łyżka ulubionych przypraw (np lubczyk, bazylia, oregano, zioła prowansalskie)
• łyżka słodkiej papryki
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• dodatkowo tłuszcz do podsmażenia mięsa (smalec lub olej)

Sposób wykonania gulaszu z indyka

Do zrobienia gulaszu z indyka, potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka z grubym dnem o pojemności minimum 3 litry oraz ostrego noża i deski do krojenia.

1 – przygotowuję mięso indyka

Z udźca indyka usuwam skórę i kość. Otrzymuję filet mięsa, który kroję w mniejsze kawałki. Możesz pokroić w paski lub kostkę.

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Obsmażam przez około 3 – 4 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż mięso się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i kawałki indyka pozostaną soczyste. Podsmażone kawałki indyka wyjmuję na talerz.

Wskazówka 1. Skóry i kości z udźca nie wyrzucam. Zamrażam lub od razu wykorzystuję do ugotowania wywaru na zupę.

2 – podsmażam cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
Marchewkę obieram i kroję w kostkę lub pół talarki.

Na rozgrzany tłuszczu po podsmażaniu mięsa, wrzucam cebulkę i często mieszam. Podsmażam na średnim ogniu przez około 4 minuty, aż się zeszkli. Na pół minuty przed końcem szklenia cebulki, wrzucam także czosnek i wszystko ze sobą mieszam.

3 – gotuję gulasz

Do garnka z cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso. Dodaję także pokrojoną marchewkę. Wszystko zalewam wodą, która powinna zakryć mięso. Wrzucam ziele angielskie, listek laurowy. Dodaję również sól, pieprz, słodką paprykę oraz wsypuję łyżkę ulubionych przypraw.

Całość mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu pod przykryciem, aż się zagotuje. Gdy zacznie się gotować, zdejmuję przykrywkę i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Co jakiś czas mieszam i gotuję przez około 50 – 60 minut, aż mięsko i marchewką będą miękkie.

Wskazówka 2. Do sosu własnego możesz dodać także 2 – 3 łyżki śmietanki 30 lub 36%. Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. W tym momencie możesz też dodać 1 lub 2 łyżki mąki (pszennej lub ziemniaczanej), aby zagęścić sos. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Mój gulasz z udźca indyka w sosie własnym podałam tradycyjnie z ziemniakami i surówką z kiszonej kapusty. Świetnie smakuje także z kaszą, ryżem czy kluskami śląskimi. Sprawdź również moje ==>> polędwiczki wieprzowe w sosie własnym oraz karkówkę w sosie własnym <<==
Życzę smacznego.

Najczęściej najsmaczniejsze potrawy są najprostsze w przygotowaniu. W kilka minut wystarczy wykroić kość z podudzia indyka, a mięso przyprawić. Kości z indyka nie wyrzucam, gdyż doskonale nadaje się do wykorzystania, podczas gotowania rosołu. Za jednym zamachem mam kompletny i szybki obiad.

Potrawę wykonasz w: kilka minut.
Czas marynowania: 6 godzin, a najlepiej całą noc
Czas pieczenia: 90 minut.

Kaloryczność 145 kcal w 100 g.
Dieta bezglutenowa.

Składniki

• 2 podudzia indyka (około 2 kg wraz z kośćmi, a samego mięsa około 1300 g)
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 3 ząbki czosnku
• czubata łyżka ulubionych przypraw (np oregano, majeranek, zioła prowansalskie, bazylia)
• łyżka słodkiej papryki
• pół łyżeczki ostrej papryki
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• łyżeczka soli

Sposób wykonania podudzi indyka, pieczonych w piekarniku

Do zrobienia potrawy potrzebne nam będą: naczynie żaroodporne (brytfanka lub rękaw piekarniczy), sznurek jutowy do związania mięsa oraz ostry nóż.

1 – wykrawam mięso z kości

Podudzia indyka to mniej szlachetna część, niż np udziec. Nie mniej jednak mają świetny smak. Podudzia indyka myję i osuszam. Następnie nacinam w miejscu gdzie łączą się mięśnie przy samej kości głównej. Obkrawam dookoła kość i otrzymuję filet mięsa ze skórą z licznymi, cienkimi kośćmi. Gdyby nie te łykowate i małe kości, pieczone podudzia byłby też dobre na kanapki. Łykowatych kości nie usuwam, gdyż doskonale odchodzą od mięsa po upieczeniu. Dużą kość podudzia wykorzystuję jako wkład mięsny do wywaru na rosół.

2 – marynuję podudzia

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę.

Filety podudzia od strony mięsa oprószam przyprawami i wcieram posiekany czosnek. Skóry nie przyprawiam, posypuję jedynie szczyptą soli.

Filet zwijam, aby skóra była na zewnątrz. Za pomocą sznurka jutowego związuję mięso, aby nabrało kulistego kształtu. Do naczynia żaroodpornego wlewam 2 łyżki oliwy, wkładam przyprawione mięso i nakrywam przykrywką. Odstawiam do lodówki na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc, aby smaki się przegryzły. Naczynie żaroodporne z mięsem wyjmuję z lodówki na godzinę przed pieczeniem, aby się zagrzało do temperatury pokojowej.

3 – piekę podudzia indyka w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.

Naczynie żaroodporne umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 180 stopni z opcją grzania góra i dół pod przykryciem przez około 90 minut. Dzięki temu, że piekę pod przykryciem, podudzia są soczyste. Podaję na stół zaraz po upieczeniu np z ziemniakami. Pieczony udziec z indyka dobry jest na ciepło oraz na zimno.
Smacznego!

Mój gulasz z indyka to uniwersalna potrawa, którą możesz zrobić z ulubionymi warzywami. Ja wykorzystałam: cukinię, marchewkę, seler, cebulę i czosnek. Potrawę możesz urozmaicić o takie warzywa jak: pieczarki, paprykę, kiszoną kapustę, pomidory, pietruszkę, pora, groszek i paprykę konserwową. Jestem pewna, że świetnie będą pasowały także kawałki ananasa lub pomarańczy. Zobacz jak w prosty sposób w 5 krokach zrobić wyśmienity gulasz na obiad. Polecam również mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowym oraz gulasz wieprzowy z pieczarkami.

Gulasz z indyka z cukinią – składniki

Moja szklanka to pojemność 250 ml

• 700 g piersi lub udźca indyka
• 500 g cukinii (1 nieduża)
• 400 g marchewki (2 – 3 średnie)
• 150 g cebuli (1 średnia)
• 100 g korzenia selera (1 mały lub pół średniego)
• 2 ząbki czosnku
• 100 g koncentratu pomidorowego
• 750 ml wody (3 szklanki)
• 4 łyżki tłuszczu do podsmażenia (oliwa z oliwek, olej roślinny lub smalec)
• 1 łyżka oliwy z oliwek lub oleju roślinnego do marynowania mięsa
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 1 łyżka ulubionych przypraw (np oregano, bazylia, zioła prowansalskie)
• 2 łyżeczki czerwonej papryki słodkiej
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sposób wykonania gulaszu z indyka z cukinią

Gulasz wykonuję w 1 większym garnku z grubym dnem (u mnie 5 litrowy), na którym podsmażam mięso oraz cebulkę i całość gotuję. Jeśli nie masz dobrego garnka, to podsmaż mięso oddzielnie na patelni. Do zrobienia potrawy przygotuj też tarkę do warzyw, 2 miski oraz ostry nóż i deskę do krojenia.

Wskazówka. Do gulaszu możesz też dodać: pieczarki, pomidory, paprykę, groszek lub kukurydzę konserwową. Otrzymasz wówczas wyśmienity gulasz z indyka z warzywami.

1 – marynuję mięso indyka

Do mojego gulaszu wykorzystałam połowę piersi indyka. Możesz też użyć udźca indyka. Mięso myję, osuszam i kroję w kostkę. Możesz pokroić w kostkę 2 cm. Ja lubię większe kawałki delikatnego mięsa, więc kroję w kostkę o wymiarach od 2 do 4 cm.

Kawałki mięsa wrzucam do miski i oprószam łyżeczką soli, 1/2 łyżeczki pieprzu oraz łyżką ulubionych przypraw (u mnie bazylia). Dodatkowo mięso polewam 1 łyżką oliwy z oliwek (możesz użyć oleju roślinnego). Wszystko dokładnie mieszam ręką, aby przyprawy równomiernie obtoczyły mięso. Miskę z przyprawionym mięsem wkładam do lodówki na całą noc, aby smaki się przegryzły. Wyjmuję z lodówki na godzinę przed smażeniem. Jeśli nie masz tyle czasu, to pozostaw mięso w misce tylko na czas obierania i krojenia warzyw.

2 – obieram i kroję warzywa oprócz cukinii

Marchewkę obieram ze skórki. Połowę kroję w plasterki lub półplasterki. Pozostałą część ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw i wrzucam do miski.

Korzeń selera obieram ze skórki, ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw i wrzucam do miski z marchewką.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.

Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę końcówką noża.

3 – podsmażam mięso i cebulkę z czosnkiem

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz (u mnie oliwa z oliwek). Wrzucam przyprawione kawałki mięsa indyka i podsmażam przez około 4 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż się zarumieni i zamknie pory. Dzięki temu mięso zachowa soczystość. Jeśli całe mięso nie mieści się podczas smażenia, to podsmaż je na 2 tury. W moim 5 litrowym garnku zmieściło się na styk 🙂

Podsmażone mięso przekładam do miski, w której się marynowało. Na pozostałym tłuszczu przez około 3 – 4 minuty podsmażam cebulkę, aż się zeszkli. Wszystko co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Na 30 sekund przed końcem szklenia cebuli, wrzucam czosnek i wszystko mieszam.

4 – gotuję gulasz z indyka

Do garnka z podszkoloną cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso indyka. Wlewam stopniowo wodę tak, aby przykryła mięso. U mnie wyszło 750 ml, być może w innym garnku będzie to mniejsza ilość. Następnie wsypuję pokrojoną marchewkę oraz starty seler i marchew. Dzięki temu, że część warzyw jest starowana, gulasz wychodzi gęsty i apetyczny. To doskonała metoda, aby przemycić dla dzieci jak największą ilość warzyw w obiedzie :-). Możesz też starować całą marchew.

Wszystko zagotowuję na średnim ogniu. Gdy zacznie się gotować, zmniejszam ogień i gotuję bez przykrycia przez około 25 – 30 minut. W tym czasie obieram i kroję cukinię.

5 – dodaję cukinię

Cukinię myję i osuszam. Cukinię możesz obrać ze skórki. Nie ma potrzeby obierać młodej cukinii. Ja dzielę cukinię na pół. Grubszą część obieram z twardszej skórki, chudszą część pozostawiam z miększą skórką. Połówki cukinii przekrawam na ćwiartki i kroję w około 2 cm kostkę.

Gdy marchew i mięso lekko zmiękną, wrzucam pokrojoną cukinię, wsypuję słodką paprykę mieloną i wszystko mieszam ze sobą. Cały czas gotuję bez przykrycia na nie dużym ogniu jeszcze przez około 10 – 15 minut i co jakiś cas mieszam. W połowie gotowania cukinii, wrzucam koncentrat pomidorowy i wszystko mieszam. Pod koniec gotowania sprawdzam, czy mięso i cukinia są miękkie i zdejmuję z ognia. Cukinia powinna być miękka, ale nie rozgotowana. Podany przeze mnie czas gotowania jest orientacyjny. Zależy przede wszystkim od jakości oraz wielkości w jaką pokroisz mięso, a także od dojrzałości warzyw.

Gulasz podaję z ziemniaczkami i ulubioną surówką. Ozdabiam listkami bazylii. Świetnie smakuje także z: ryżem, makaronem, kaszą lub kluskami śląskimi.

Życzę smacznego!

Bigos to syta potrawa, która świetnie sprawdzi się na obiad, kolację, śniadanie lub ciepłą przystawkę na imprezę. Bardzo lubię eksperymentować w kuchni. W sezonie często robię leczo z cukinii i kiełbasą oraz bigos z cukinii. Najczęściej goście nie dowierzają, że nie jest to tradycyjny bigos z kiszonej kapusty :-). To chyba najlepsza rekomendacja dla mojej potrawy. Przepisów na bigos jest mnóstwo i każdy ma swój ulubiony. Bigos z cukinii może być wegetariański lub z mięsem. Ja najczęściej robię z kiełbasą. Do takiego bigosu możesz też dodać pieczarki lub paprykę.

Bigos z cukinii – składniki

Kaloryczność: 65 kcal w 100 g. Z podanych proporcji otrzymasz około 3 litry bigosu. Jeśli nie potrzebujesz takiej ilości, to zrób z połowy porcji.

• 2 kg cukinii (3 – 4 sztuki)
• 500 g dobrej kiełbasy
• 400 g marchewki (2 – 3 sztuki)
• 150 g cebuli (1 średnia)
• 3 ząbki czosnku
• 200 g koncentratu pomidorowego
• 3 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 5 łyżeczek słodkiej papryki
• czubata łyżeczka soli do posypania cukinii
• płaska łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 5 łyżek oliwy z oliwek lub oleju roślinnego do podsmażenia

Sposób wykonania bigosu z cukinii i kiełbasy

Do wykonania bigosu z cukinii potrzebne nam będą przede wszystkim: większa miska na cukinię, duży garnek (u mnie 5 litrowy), drewniana łyżka oraz tarka do warzyw. Przyda się też ostry nóż i deska do krojenia.
Zanim przystąpisz do gotowania bigosu, przeczytaj cały opis. Dzięki temu dokładnie zaplanujesz poszczególne etapy pracy w kuchni. Zamiast kiełbasy, możesz użyć mięsa wieprzowego (łopatka, szynka, karkówka, żeberka), które trzeba wcześniej podsmażyć na patelni.

1 – ścieram cukinię i kroję kiełbasę

Cukinię dokładnie myję i odcinam twarde końcówki. Następnie obieram ze skórki. Jeśli masz młode cukinie (około 500 g), to nie musisz ich obierać. Duże cukinie przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne. Jeśli mam młode cukinie, to ich nie przekrawam.

Tak przygotowane cukinie ścieram na grubych oczkach tarki od warzyw. Dzięki temu otrzymuję cienkie paski, łudząco przypominające poszatkowaną kapustę.

Cukinię w misce oprószam solą i mieszam ze sobą. Dzięki temu warzywo puści sok, który ułatwi gotowanie bigosu. Soku nie wylewam!

Kiełbasę przekrawam na pół, a potem na ćwiartki. Następnie kroję w około 0,5 – 1 cm kostkę.

2 – podsmażam cebulkę, czosnek i marchewkę

Cebulkę i ząbki czosnku obieram z łupinek. Cebulę kroję w pół plasterki, a czosnek drobno siekam.

Marchewkę obieram ze skórki i ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Bigos szykuję w jednym garnku z grubym dnem i nie podsmażam osobno na patelni. W większym garnku rozgrzewam tłuszcz i gdy się rozgrzeje, wsypuję cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam, aż lekko zmięknie. Trwa to około 3 – 4 minut. Następnie wrzucam czosnek i podsmażam przez około 30 sekund.

Po tym czasie wsypuję marchewkę. Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam przez około 3 – 4 minuty.

3 – dodaję cukinię i kiełbasę

Gdy marchewka lekko zmięknie i się skurczy, wrzucam startą cukinię wraz z całym sokiem. Dzięki temu bigos będzie wilgotny i nie muszę wlewać wody. Z własnych notatek wiem, że 2 kg cukinii puszcza około 350 – 400 ml soku. Absolutnie go nie wylewaj! To właśnie ten sok (zamiast wody z kranu) stworzy esencjonalny i głęboki w smaku sos.

Wrzucam kulki ziela angielskiego i listki laurowe. Wsypuję słodką paprykę oraz pieprz czarny. Na koniec wrzucam pokrojoną w kostkę kiełbasę.

Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na lekko mniejszym niż średnim ogniu przez około 30 minut. Dzięki temu, że cukinia jest starta, szybko staje się miękka.

Pod koniec gotowania, gdy warzywa już zmiękną, dodaję koncentrat pomidorowy. Próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami. Gotuję do czasu, aż warzywa będą wystarczająco miękkie. Każdy ma inne podniebienie, dlatego pod koniec sprawdź czy miękkość warzyw jest już dobra. Miej jednak na uwadze, że bigos jest najlepszy na drugi dzień, gdy smaki się przegryzą. Będzie jeszcze odgrzewany. Zatem warzywa jeszcze zmiękną.

Bigos z cukinii najlepiej smakuje mi z kromką chrupiącego chleba. Życzę smacznego.

Jak przechowuję bigos?

Gotuję większą ilość bigosu i zachodzi potrzeba jego przechowywania. Najczęściej znika z garnka w pierwszych 2 dniach od zrobienia :-). Czasami jednak trzymam go w lodówce do 4-5 dni.

Bigos możemy też zamrozić i przechowywać w pojemnikach do 6 miesięcy.

Dobrą opcją jest wekowanie gorącego bigosu do słoików i przechowywanie w lodówce.

Bigos możemy też pasteryzować w słoiki na zimę. W tym celu nie dodaję mięsa, które skraca trwałość przetworów. Gorący bigos warzywny przekładam do słoików i pasteryzuję w garnku z wodą przez 20 minut (czas liczę od zagotowania się wody). Kiełbasę podsmażam wówczas przy podgrzewaniu bigosu.

Smacznego!

Kto od czasu do czasu zagląda na mój blog, doskonale wie, że wegetarianką nie jestem. Od czasu do czasu nawet największy mięsożerca ma ochotę na jarski obiad. Tym razem postanowiłam odświeżyć stary przepis z zeszytu mamy i usmażyłam przepyszne kotlety z ciecierzycy. Jeśli masz ochotę na syty obiad, a brakuje mięsa w lodówce, to polecam wege kotlety z ciecierzycy, cebulki, czosnku oraz jajka.

Czas moczenia ciecierzycy: 10 godzin
Czas gotowania ciecierzycy: 90 minut

Kotlety z ciecierzycy – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 220 g suchej ciecierzycy (1 szklanka) *
• 500 ml wody do moczenia oraz 500 ml do gotowania ciecierzycy
• 100 g cebuli (1 nieduża sztuka)
• 2 ząbki czosnku
• 1 jajko
• 3 łyżeczki wody po ugotowaniu ciecierzycy
• pół pęczka natki pietruszki
• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki
• 3/4 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 2 łyżki tłuszczu do smażenia cebulki
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia kotletów
• dodatkowo 2 łyżki mąki lub bułki tartej do panierowania

* Jeśli nie masz czasu na moczenie i gotowanie ciecierzycy, możesz użyć około 440 g gotowej z puszki. Trzeba ją tylko odsączyć i osuszyć, aby nie była za mokra. Dobrze jest ją osuszyć przez chwile na suchej i podgrzanej patelni.

Sposób wykonania soczystych kotletów z ciecierzycy

Do zrobienia kotletów potrzebować będziesz: miski do moczenia, garnka do gotowania, sita lub durszlaka oraz patelni. Do rozdrobnienia warzyw użyj też blendera lub maszynki do mięsa.

Krok 1 – moczę ciecierzycę

Ciecierzycę wrzucam do miski i zalewam 500 ml wody. Moczę przez około 10 godzin. Najlepiej zostawić na całą noc. Nie mocz ziaren za długo, aby nie sfermentowały w ciepłej kuchni.
Podczas moczenia, cieciorka wchłonie wodę i spęcznieje.

Krok 2 – gotuję ciecierzycę

Namoczoną ciecierzycę odsączam i płuczę na sicie lub durszlaku. Wrzucam do garnka z zimną wodą i zagotowuję. Gdy woda się zagotuje, dodaję pół łyżeczki soli i zmniejszam ogień na minimum. Gotuję pod przykryciem przez około 60 – 90 minut, aż będzie miękka. W trakcie gotowania usuwam szum za pomocą łyżki cedzakowej. Po godzinie trzeba spróbować czy już jest dobra. Po ugotowaniu nie wylewam wody, gdyż część będzie potrzeba do kotletów.

Ugotowaną ciecierzycę odcedzam na sicie lub durszlaku i odstawiam do ostudzenia.

Krok 3 – przygotowuję cebulkę i czosnek

W czasie gdy ciecierzyca się studzi, przygotowuję pozostałe warzywa.

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w drobną kostkę, a czosnek drobno siekam.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam pokrojoną cebulkę. Szklę na średnim ogniu co jakiś czas mieszając przez około 5 minut. Na minutę przed końcem, wrzucam posiekany czosnek i mieszam. Zdejmuję z palnika.

Krok 4 – robię masę i formuję kotlety

Ostudzoną i osuszoną ciecierzycę wrzucam do miski i rozdrabniam za pomocą blendera na drobną, ale nie ciapowatą masę. Następnie wbijam jajko, dodaję zeszkloną cebulkę z czosnkiem, pół pęczka posiekanej natki pietruszki oraz przyprawy: 1 łyżeczkę słodkiej papryki, 1/4 łyżeczki ostrej papryki, 3/4 łyżeczki soli oraz 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego.

Wszystko mieszam ręką, aż otrzymam masę jak na kotlety mielone. Podczas mieszania w razie potrzeby, dodaję do 3 łyżek wody z gotowania ciecierzycy, aby masa miała idealną konsystencję. Masa powinna być elastyczna, aby formowane kotlety nie kruszyły się podczas formowania i były soczyste po usmażeniu. Możesz też dodać 1 łyżkę mąki ziemniaczanej, aby poprawić konsystencję.

Wskazówka. To jest podstawowy przepis mojej mamy. Do masy możesz też dodać około 200 g marchewki startej na grubych oczkach lub pokrojonych w drobną kostkę pieczarek. Pieczarki i marchewkę trzeba oczywiście zblanszować na patelni tak jak cebulkę.

Za pomocą zwilżonych w wodzie rąk, dociskając w dłoniach porcje masy, formuję kotleciki o wielkości orzecha włoskiego.

Kotleciki lekko spłaszczam i delikatnie obtaczam w mące lub bułce tartej.

Krok 5 – smażę kotlety

Na rozgrzanej patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszcz (u mnie smalec gęsi) i na lekko mniejszym niż średnim ogniu smażę kotlety z obu stron na złoto rumiany kolor. Najpierw smażę z jednej strony przez około 5 minut, aż się dobrze zarumieni, a potem z drugiej strony przez około 4 minuty na rumiano. Jeśli rumienią się za szybko, to zmniejszam ogień, a jeśli za wolno to zwiększam. Ostrożnie i bardzo delikatnie przewracam na drugą stronę dopiero, gdy się ładnie zarumienią. Dzięki temu kotleciki nie rozpadają się podczas przekładania.

Kotlety smażę partiami, aż usmażę wszystkie. Po usmażeniu układam na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym w celu wchłonięcie tłuszczu.

Soczyste kotlety z ciecierzycy są już gotowe. Podaję na gorąco zaraz po usmażeniu z ulubionym sosem czosnkowym (przepis tutaj).

Życzę smacznego.

Makaron ze szpinakiem i pomidorami mogłabym jeść na okrągło i nigdy i się nie nudzi. Nie zawsze mam czas na gotowanie niesamowicie niesamowitych obiadów 🥰. To jeden z moich pomysłów na szybki obiad z niczego. Używam zamiennie pomidorków koktajlowych lub suszonych. Te ostatnie są szczególnie wyraziste w smaku. Jeśli chodzi o szpinak, to możemy wykorzystać mrożony lub świeże listki. Potrawę wykonasz w kilka minut. Wystarczy podsmażyć przez minutkę czosnek ze szpinakiem, następnie pomidorki i wymieszać z ugotowanym makaronem. Na koniec posypuję startym, żółtym serem.

Makaron ze szpinakiem i pomidorami – składniki

• 200 g makaronu tagliatelle, spaghetti, penne lub inny ulubiony
• 200 g świeżego szpinaku (lub mrożonego)
• 100 g pomidorków koktajlowych (lub 6 kawałków suszonych)
• 100 g sera żółtego
• 2 ząbki czosnku
• pół łyżeczki słodkiej papryki
• szczypta soli i świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 4 łyżki oliwy z oliwek (lub olej roślinny, masło klarowane)

Sposób wykonania makaronu ze szpinakiem i pomidorami

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy głównie: garnka, durszlaka, patelni i tarki do warzyw.

Krok 1 – gotuję makaron

Makaron wrzucam do wrzącej i osolonej wody. Gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu, ale al dente. Pod koniec próbuję miękkość i odcedzam na durszlaku.

Krok 2 – przygotowuję szpinak, pomidorki, czosnek i ser

Podczas gdy makaron się gotuje, przygotowuję warzywa oraz ser żółty.

Listki szpinaku myję i odsączam.

Pomidorki koktajlowe myję i przekrawam na pół. Jeśli mam suszone pomidory w oleju, to odsączam.

Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam

Ser żółty ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Krok 3 – podsmażam warzywa

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Wrzucam czosnek oraz listki szpinaku i mieszając, podsmażam na średnim ogniu przez około 1 minutę. Szpinak w tym czasie się skurczy. Jeśli używasz szpinaku mrożonego, to wcześniej go rozmroź i odsącz. Następnie trzeba go trochę dłużej podsmażyć na patelni, gdyż puszcza dużo wody.

Następnie wrzucam pomidorki. Oprószam przyprawami. Wszystko mieszam i podsmażam przez kolejną minutę. Często daję pół na pół pomidorków koktajlowych i suszonych. Dzięki temu danie ma wyrazisty i aromatyczny smak.

Krok 4 – dodaję makaron i posypuję startym serem

Na patelnię z podsmażonymi warzywami wsypuję odcedzony makaron i całość mieszam ze sobą.

Gorące danie przekładam na talerze i oprószam startym serem żółtym.

Lekki obiad w sam raz na leniwą sobotę jest już gotowy. Życzę smacznego!

Moja tarta jest bardzo sycąca i pięknie wygląd na stole. Domownicy nie mogą się doczekać, aż lekko ostygnie, by można ją pokroić. W przepisie podaję łatwiejszą wersję z sosem śmietanowym oraz dla doświadczonych z sosem beszamelowym.

Jeśli nie mam czasu na taką tartę, to robię ekspresową tartę na cieście francuskim z warzywami.

Składniki na tartę:

Moja szklanka to pojemność 250 ml.
Podane składniki są na foremkę do tarty o średnicy 26 cm (powierzchnia 530 cm2). Jeśli masz dużą foremkę o średnicy 31 cm (powierzchnia 755 cm2), to pomnóż składniki x 1,4.

Ciasto

• 220 g mąki pszennej (1,5 szklanki)
• 150 g zimnego masła
• 1 jajko (rozmiar L) prosto z lodówki
• 1 – 2 łyżki zimnej wody
• szczypta soli oraz świeżo zmielonego pieprzu
• łyżka ulubionych ziół suszonych np. oregano, bazylia, zioła prowansalskie
• dodatkowo oliwa lub masło do wysmarowania formy oraz tłuszcz (np smalec gęsi) do obsmażenia kurczaka

Farsz

• 450 g szpinaku świeżego lub mrożonego
• 400 g piersi kurczaka
• 2 łyżki przyprawy do kurczaka lub mieszanki np: słodkiej papryki, oregano, bazylii i ziół prowansalskich
• szczypta soli i świeżo zmielonego pieprzu do smaku
• 6 sztuk suszonych pomidorów w oleju
• 2 ząbki czosnku
• do posypania wierzchu tarty 100 g sera żółtego (np mozzarella)

Do wyboru sos beszamelowy lub łatwiejszy śmietanowy

Sos beszamelowy

• 30 g masła
• 30 g mąki pszennej
• 300 ml mleka
• po szczypcie: gałki muszkatołowej oraz soli i świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• dodatkowo 50 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach

Sos śmietanowy

• 50 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach
• 200 ml śmietany 18%
• 3 jajka
• łyżeczka bazylii lub oregano
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny

Sposób wykonania tarty ze szpinakiem i kurczakiem

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, rondelka, formy do tarty o średnicy około 26 cm.

Krok 1 – zagniatam kruche ciasto

Do miski przesiewam mąkę. Dodaję posiekane nożem zimne masło. Wbijam jajko i wlewam 1 łyżkę zimnej wody. Dodaję sól, świeżo zmielony pieprz czarny oraz łyżkę ulubionych ziół.

Wszystko zagniatam dłońmi, aż otrzymam jednolite ciasto. Gdy zachodzi potrzeba, to dodaję drugą łyżkę wody. Kruche ciasto formuję w kulę, zawijam w woreczek foliowy i umieszczam do lodówki na 20 minut. Aby przyspieszyć proces chłodzenia, umieść ciasto na 5 minut do zamrażalki.

Krok 2 – podsmażam farsz

Pierś kurczaka kroję w 1,5 cm kostkę i obtaczam w ulubionych przyprawach.
Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.
Świeży szpinak płuczę w wodzie i osuszam. Mrożonego nie rozmrażam wcześniej.

Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i na dużym ogniu obsmażam z każdej strony kawałki kurczaka łącznie przez około 3 minuty, aż się podsmaży. Kurczaka przekładam na talerz.

Następnie na tłuszcz po kurczaku wrzucam drobno posiekany czosnek i szpinak (świeży lub mrożony). Całość mieszam ze sobą i oprószam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Na niedużym ogniu duszę pod przykryciem przez około 5 minut i co jakiś czas mieszam. Zdejmuję z ognia.

Krok 3 – piekę ciasto na spód tarty

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Dno i brzegi foremki do tarty smaruję masłem lub olejem. Następnie schłodzone w lodówce ciasto równomiernie wykładam na dno i brzegi formy do tarty. Najlepiej jest rozwałkować wałkiem na średnicę większą od foremki i wygnieść palcami. Nadmiar ciasta usuwam. Za pomocą widelca nakłuwam spód. Dzięki temu nie powstaną pęcherze powietrza podczas pieczenia.

Foremkę z kruchym ciastem umieszczam na środkową półkę piekarnika. Piekę w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 15 – 20 minut, aż wierzch sie lekko zarumieni. Upieczony spód wyjmuję ostrożnie z piekarnika i odstawiam do ostudzenia.

Krok 4 – sos do tarty

Do tarty pasuje bardzo łatwy w zrobieniu sos śmietanowy lub nieco trudniejszy beszamel. Poniżej podaję sposób wykonania obu wersji.

Metoda 1 – sos śmietanowy
Do miski wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca lub trzepaczki. Następnie wlewam śmietanę 18% i wsypuję 50 g startego sera żółtego. Doprawiam solą, pieprzem, oregano (bazylią) oraz słodką papryką. Możesz też dodać do smaku zmieloną gałkę muszkatołową oraz drobno posiekany ząbek czosnku lub granulowany.

Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą konsystencję. Odstawiam, aby smaki się przegryzły i zabieram się do pieczenia.

Metoda 2 – sos beszamelowy
W rondelku z grubym dnem rozpuszczam masło. Gdy zacznie się pienić, wsypuję mąkę łyżka po łyżce i mieszam intensywnie za pomocą trzepaczki lub drewnianej łyżki. Cały czas mieszam i podgrzewam na średnim ogniu przez około 2 minuty, aż zasmażka się zazłoci, ale nie zarumieni. Bardzo ważne jest, aby cały czas mieszać i nie dopuścić do powstania grudek.

Nie zdejmuję z ognia i do zasmażki stopniowo wlewam mleko. Cały czas mieszam za pomocą trzepaczki i nie doprowadzam do wrzenia. Podgrzewam i mieszam przez około 5 – 8 minut, aż otrzymam aksamitnie gładki sos. Czas podsmażania zależy przede wszystkim od szerokości rondelka. Jeśli otrzymasz grudki w sosie, to przeciśnij przez sito i wymieszaj.

Pod koniec oprószam do smaku solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Możesz też dodać oregano, słodką paprykę lub curry. Wkrótec dodam na bloga dokładny opis wykonania sosu beszamelowego oraz moje wskazówki. Tak jak obiecałam, zapraszam na mój wpis poradnikowy sos beszamelowy – jak zrobić i do czego pasuje?

Gotowy sos beszamelowy mieszam ze startym serem.

Krok 5 – wypełniam tartę farszem, zalewam sosem i piekę

Na upieczony spód ciasta wykładam farsz z kurczakiem i szpinakiem. Wrzucam także pokrojone kawałki suszonych pomidorów.

Wszystko zalewam przygotowanym sosem (beszamelowy lub śmietankowy). Najlepiej jest, aby sos przykrył składniki farszu.

Wierzch posypuję startym serem żółtym. Możesz też dodać kawałki sera typu feta.

Tak przygotowaną tartę ze szpinakiem i kurczakiem umieszczam na środkową półkę nagrzanego do temperatury 180 stopni C piekarnika. Piekę w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 25 minut, aż wierzch się lekko zarumieni.

Tarta ze szpinakiem i kurczakiem smakuje najlepiej na gorąco. Zanim jednak pokroisz, odczekaj kilka minut, aby lekko ostygła. Wówczas lepiej się kroi.
Smacznego.

Bardzo lubię używać świeżych pomidorów do potraw. Ostatnio zrobiłam zupę pomidorową z pomidorów, a dziś zapraszam na szybki obiad z mięsa mielonego w sosie pomidorowym. Poza sezonem świeże pomidory zastępuję z puszki.

Mięso mielone z pomidorami – składniki:

• 500 g mięsa mielonego *
• 1 kg pomidorów świeżych (lub z puszki)
• 2 ząbki czosnku

Przyprawy:

• pół łyżeczki soli
• 2 szczypty pieprzu
• 2 płaskie łyżeczki bazylii (ewentualnie oregano, rozmaryn, zioła prowansalskie)

* Jakie mięso mielone? Do mojej potrawy możesz użyć dowolnego mięsa: wieprzowego, wołowego lub drobiowego, zmielonego na średnich oczkach. Idealne jest połączenie 2/3 mięsa wołowego (np ligawa) z 1/3 mięsa wieprzowego (np łopatka lub szynka).

Sposób wykonania mięsa mielonego z pomidorami

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy jedynie większej patelni z grubym dnem oraz noża i deski do krojenia. Przyda się też miska do sparzenia pomidorów.

Krok 1 – sparzam i kroję pomidory

Pomidory zalewam w misce wrzątkiem przez około 2 minuty. Po czym odcedzam i zalewam zimną wodą. Następnie wykrawam zielone końcówki od szypułki i zdejmuję skórkę, która praktycznie sama schodzi.

Pomidory kroję w 1 lub 2 cm kostkę. Poza sezonem możesz oczywiście użyć pomidorów z puszki wraz z sosem własnym.
Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam.

Krok 2 – podsmażam mięso

Patelnię mocno rozgrzewam. Jeśli mięso jest chude (np. z indyka), dodaję łyżkę tłuszczu. Jeśli tłuste, wrzucam je na suchą patelnię. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam, aż zmieni kolor na blady. Trwa to około 5 minut.

Wskazówka: gorąco polecam dodać 1 dużą cebulę! Pokrój ją w kostkę i podsmaż przez około 5 minut na patelni przed dodaniem mięsa. Sos zyska o wiele głębszy aromat. Tak zrobiłam spaghetti z mięsa mielonego.

Krok 3 – dodaję pomidory, czosnek i przyprawy

Pokrojone pomidory wraz z posiekanym czosnkiem wrzucam na patelnię z mięsem mielonym.

Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam na lekko mniejszym niż średnim ogniu przez około 30 – 45 minut bez przykrycia, aby nadmiar wody odparował i sos zgęstniał. W tym czasie pomidory się rozgotują i stworzą cudowny sos dla mięsa mielonego. Czas podsmażania zależy przede wszystkim od dojrzałości oraz stopnia rozgotowania pomidorów i konsystencji sosu, jaki chcemy uzyskać.

Na 10 minut przed końcem podsmażania, dodaję przyprawy i próbuję smak.

Krok 4 – podaję potrawę na obiad

Mięso mielone z pomidorami to uniwersalne danie, które możesz podać z: makaronem, ryżem, kaszą, ziemniakami, kluskami śląskimi czy kromką chleba. Ja najczęściej podaję z makaronem lub ryżem.

Ryż i makaron gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Do gotowania makaronu używam proporcji: 10 g soli na 1 litr wody i 100 g makaronu. Zarówno makaron jak i ryż wrzucam do osolonego wrzątku. Po ugotowaniu, odcedzam na sicie lub durszlaku.

Poniżej ryż z mięsem mielonym i pomidorami z własnego ogródka.

Wierzch potrawy możesz też posypać startym na grubych oczkach serem żółtym.

Potrawę możemy robić przez cały rok. Jednak teraz latem ze świeżych i młodych warzyw smakuje najlepiej. Latem używam świeżych pomidorów malinowych, a zimą z puszki. W sezonie cukinii jest tak dużo, że warto z niej zrobić dużą porcję lekkiego lecza. Takie leczo to jeden z niezapomnianych smaków dzieciństwa. Moja babcia zawsze latem gotowała leczo z dużą ilością świeżych warzyw i kiełbaską. Zajadaliśmy się nim na obiad, śniadanie oraz kolację. Gorące leczo doskonale sprawdzi się też na imprezowym stole. Sprawdź także takie kotlety mielone z cukinią.

Leczo z cukinią – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Kaloryczność: 80 kcal w 100 g. Podaję proporcje na dużą porcję na kilka dni tego lekkiego dania. Leczo jest tak pyszne, że najczęściej znika już na drugi dzień.
Podaję wagę warzyw przed obraniem.

• 2 kg cukinii
• 800 g pomidorów świeżych (lub zimą z puszki)
• 600 g papryki (u mnie 2 czerwone i 1 żółta)
• 500 g kiełbasy (lub kiełbasy i boczku)
• 300 g cebuli (2 średnie lub 3 mniejsze)
• 4 ząbki czosnku
• 250 ml wody (1 szklanka)
• 7 łyżek (około 100 ml) oliwy z oliwek lub oleju roślinnego (np z pestek winogron lub rzepakowego)

Przyprawy:

• 1,5 łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• po 1 płaskiej łyżeczce oregano, ziół prowansalskich i lubczyku (lub majeranku)
• 1 czubata łyżeczka papryki słodkiej
• opcjonalnie jeśli lubisz pół łyżeczki ostrej papryki

Sposób wykonania lecza z cukinią kiełbasą i papryką

Do wykonania lecza potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego i szerokiego garnka (u mnie 5 litrowy), deski do krojenia, ostrego noża oraz miski.
Zanim przystąpisz do robienia mojego lecza, przeczytaj cały opis. Podaję w nim zamienniki składników oraz dokładny czas i moment duszenia warzyw.

Krok 1 – kroję składniki na leczo

Cebulę obieram z łupinek i kroję w większą kostkę

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam.

Paprykę myję i odsączam. Przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne, białe błonki oraz zieloną końcówkę. Kroję w paski, a następnie w kostkę od 2 do 3 cm.

Pomidory w misce zalewam wrzątkiem i odczekuję około 2 minut. Następnie zalewam zimną wodą i obieram palcami ze skórki. Usuwam zieloną końcówkę i kroję w mniejsze kawałki np ćwiartki.

Kiełbasę kroję w plasterki o grubości od 0,5 do 1 cm. Jeśli z kiełbasy odchodzi skóra, to ją usuwam.

Cukinię dokładnie myję pod bieżącą i zimną wodą. Usuwa twarde końcówki. Jeśli mam mniejsze i młode cukinie z miękką skórką, to ich nie obieram. Następnie cukinie przekrawam na pół i jeszcze raz na pół. Jeśli cukinia ma gniazda nasienne, to je usuwam i zostawiam sam miąższ. Następnie kroję na 1 cm kawałki.

Krok 2 – podsmażam i gotuję

Gdy składniki mam już pokrojone, przystępuję do durobienia lecza. W tym celu do większego garnka wlewam tłuszcz i rozgrzewam. Używam oleju z pestek winogron. Oczywiście możesz użyć oliwy z oliwek, oleju roślinnego lub smalcu (gęsi lub wieprzowy). Jeśli zastosujesz podany przeze mnie czas duszenia i kolejność dodawania składników, otrzymasz idealne leczo. Takie, w którym warzywa są jednocześnie miękkie i chrupiące.

Na rozgrzany tłuszcz wrzucam posiekany czosnek. Całość mieszam i podsmażam na średnim ogniu przez około 30 sekund.

Po tym czasie wsypuję pokrojoną w kostkę cebulkę. Całość często mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż się zeszkli przez około 5 minut.

Do garnka z podsmażoną cebulką i czosnkiem wrzucam pokrojone plastry kiełbasy. Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam na średnim ogniu przez 3 minuty.
Moja wskazówka. Zamiast samej kiełbasy możesz użyć pół na pół kiełbasy i pokrojonego w kostkę boczku. Jeśli lubisz mocniej podsmażoną kiełbasę i boczek, to najpierw podsmaż mięso, a dopiero później dodaj czosnek i cebulkę. Niektórzy zamiast kiełbasy dodają pokrojone w plastry parówki. Taka wersja często smakuje dzieciom. W wersji FIT możesz użyć kawałków piersi kurczaka lub zrezygnować z mięsa. Wegetariańskie leczo jest również smaczne i można je bez problemu wekować do słoików na zimę.

W kolejnym kroku wrzucam do garnka pokrojoną w kostkę paprykę. Całość mieszam ze sobą i podsmażam na średnim ogniu przez około 2 – 3 minuty.

Krok 3 – duszę leczo

Po tym czasie wrzucam do garnka bohaterkę naszego lecza, czyli pokrojoną w kostkę cukinię. Wlewam wodę i oprószam przyprawami.

Pamiętaj, że leczo to warzywa duszone w sosie, a nie zupa. Na początku część warzyw nie będzie przykryta sosem. Dopiero na koniec warzywa zmiękną i puszczą sok.

Wszystko mieszam ze sobą, przykrywam i duszę na niedużym ogniu przez około 20 – 25 minut. Co jakiś czas mieszam wszystko drewnianą łyżką. Czas duszenia zależy przede wszystkim od grubości kostki cukinii oraz tego, czy jest młoda. Po około 15 minutach sprawdzam, czy cukinia robi się już miękka. Cukinia powinna być oczywiście miękka, ale nie rozpadająca się.

Na 5 minut przed końcem duszenia lecza, dodaję kawałki pomidorów (lub pomidory z puszki wraz z sosem). Po dodaniu pomidorów, co jakiś czas mieszam i gotuję leczo już bez przykrycia przez 5 minut. Pomidory dodaję na samym końcu ponieważ po pierwsze są dość miękkie i szybko dochodzą. Po drugie zawierają kwas, który opóźnia duszenie cukinii do miękkości.

Na sam koniec próbuję smak i ewentualnie doprawiam ulubionymi przyprawami. Leczo z cukinią kiełbasą i papryką jest tak pyszne, że znika ze stołu w mgnieniu oka. Dlatego zawsze robię większą ilość. Nadwyżkę możesz też tak jak ja, zawekować w słoikach i otworzyć na obiad, kolację lub syte śniadanie.

Świetnie smakuje z ryżem, kromką chleba lub świeżą bagietką. Smacznego!

Bardzo lubię taki gulasz za to, że jest niezwykle prosty i szybki w wykonaniu. Dosłownie robi się sam. Wystarczy pokroić i podsmażyć mięsko oraz warzywa, a dalej praktycznie dusi się sam. Zapraszam po sprawdzony przepis wraz z moją fotorelacją wykonania.

Składniki na gulasz

Waga warzyw podana jest przed obieraniem. Podane składniki są na 6 porcji.

• 1 kg mięsa wieprzowego (szynka, łopatka, schab lub polędwiczka)
• 400 g pieczarek
• 200 g cebuli
• 3 średnie ząbki czosnku
• 6 suszonych pomidorów w oleju
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• 1 łyżka bazylii (ewentualnie oregano lub ziół prowansalskich)
• 2 łyżeczki słodkiej papryki
• do smaku 1 łyżeczka soli oraz 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• opcjonalnie 1 łyżka mąki pszennej do zagęszczenia sosu
• dodatkowo około 4 łyżki tłuszczu do obsmażenia mięsa i warzyw (olej roślinny lub smalec) oraz woda do duszenia gulaszu

Sposób wykonania gulaszu wieprzowego

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, patelni oraz garnka. Zanim przystąpisz do wykonywania gulaszu, przeczytaj dokładnie mój cały opis. Podaję wskazówki oraz dodatki do potrawy. Być może zapragniesz dodać marchewkę lub paprykę czerwoną.

Krok 1 – podsmażam mięso

1. Mięso osuszam i kroję w kawałki. Wielkość jest dowolna. Ja lubię kawałki 1,5 – 2 cm. Wiem, że niektórzy preferują większe kawałki.
2. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa.
3. Na dużym ogniu podsmażam z każdej strony łącznie przez około 2 – 3 minuty, aż się lekko zarumieni. Dzięki temu mięso będzie soczyste. Podsmażone mięso wrzucam do garnka.

Krok 2 – przygotowuję warzywa

1. Ząbki czosnku i cebulę obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
2. Pieczarki myję i osuszam. Z większych kapeluszy pieczarek usuwam skórkę. Następnie kroję w plastry lub większą kostkę.
3. Suszone pomidory odsączam z oleju, kroję na mniejsze kawałki i wrzucam do garnka z mięsem.
4. Na rozgrzany tłuszcz po mięsie wrzucam cebulkę. Jeśli trzeba, dodaję dodatkową łyżkę tłuszczu. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam przez około 5 minut, aż się zeszkli, ale nie zarumieni.
5. Pod sam koniec wrzucam posiekany czosnek oraz paprykę mieloną. Całość mieszam, chwilę podsmażam i przekładam do garnka z mięsem.
6. Na patelnię wrzucam pokrojone pieczarki i na dość dużym ogniu podsmażam i mieszam przez około 4 – 5 minut, aż się skurczą i odparuję sok. Gotowe pieczarki wrzucam do garnka z pozostałymi produktami.

Krok 3 – duszę gulasz

1. Do garnka wlewam wodę w takiej ilości, aby całkowicie przykryło mięso i warzywa. Możesz też dodać pokrojoną w plasterki lub kostkę 1 średnią marchewkę.
2. Następnie dodaję przyprawy: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, bazylię (ewentualnie oregano, zioła prowansalskie), listki laurowe oraz ziele angielskie.
3. Wszystko mieszam i duszę pod przykryciem przez około 50 – 60 minut, aż mięso będzie miękkie i kruche.
4. Na 15 minut przed końcem duszenia, dodaję koncentrat pomidorowy. Całość mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam. W tym momencie możesz też dodać pokrojoną w kostkę paprykę czerwoną. W razie potrzeby dodaję ubytek wody.

Jeśli chcesz, możesz dodatkowo zagęścić sos za pomocą mąki pszennej. Wystarczy do szklanki wlać 100 ml wody i wymieszać z 1 łyżką mąki. Następnie wlewać ciurkiem do gulaszu i cały czas intensywnie mieszać. Zawiesinę z mąkę wlewaj stopniowo do czasu, aż otrzymasz satysfakcjonującą konsystencję sosu.

Gulasz wieprzowy z pieczarkami jest już gotowy. Zamiast standardowo podawać go z ziemniakami, kaszą lub ryżem, możesz podać z plackami ziemniaczanymi.

Sprawdź równiez mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowy.

Smacznego!

Pierś indyka jest znacznie większa od popularnej piersi kurczaka. Cały filet może ważyć nawet 2 kg. Mięso jest zwarte, chude i smaczne. Zazwyczaj piekę w całości na kanapki. Jednak tym razem odkroiłam mniejszą porcję i przygotowałam pyszne „kieszonki” na szybki obiad. Mięso wystarczy naciąć, obsypać przyprawami i nadziać serem.

Zapraszam na pyszną porcję indyka z ciągnącym się serem. Sprawdź również moje wcześniejsze przepisy na pierś kurczaka z piekarnika oraz pierś kurczaka z serem i warzywami.

Składniki:

Ilość porcji: dla 2 osób (np. podane z ziemniakami). Kaloryczność: 390 kcal w 1 porcji (195 kcal w 100 g)

• 300 g fileta z piersi indyka
• 60 g żółtego sera (np mozzarella)
• 3 łyżki oliwy z oliwek

Mieszanka przypraw:

• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka ziół (oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• 3/4 łyżeczki soli
• szczypta ostrej papryki (opcjonalnie)
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu

Sposób wykonania piersi z indyka pieczonej w piekarniku z serem

Pierś indyka możemy upiec na blasze piekarnika (folia aluminiowa lub papier do pieczenia do przykrycia) lub w naczyniu żaroodpornym. Zanim przystąpisz do pieczenia, przeczytaj opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz czas na marynowanie i być może zechcesz wykorzystać dodatkowe składniki.

Krok 1 – marynuję mięso

Z piersi indyka odkrawam ładny kawałek. Następnie nacinam w poprzek do 2/3 wysokości mięsa w 4 lub 5 miejscach tak jak na zdjęciu w kroku nr 2. Nacinam po to, aby pierś szybciej się upiekła i zachowała soczystość.

Następnie kawałek piersi umieszczam w misce i oprószam solą oraz pozostałymi przyprawami. Oczywiście nie zapominam o wewnętrznych miejscach po nacięciu.

Mięso odstawiam do lodówki na minimum 1 godzinę, a najlepiej na całą noc. W tym czasie smaki przypraw się przegryzą.

Krok 2 – nadziewam mięso serem

Marynowaną pierś indyka wyjmuję z lodówki na godzinę przed pieczeniem, aby doszła do temperatury pokojowej.

Ser kroję w grube około 5 – 8 mm plastry i przekrawam na pół, aby ich wysokość była równa nacięciu w mięsie. Na ser możesz też położyć paski papryki czerwonej lub szpinak. Kolejnym pomysłem są plasterki pieczarek, oliwki lub przekrojone pomidorki koktajlowe. Niektórzy dają także plastry salami lub boczku.

Metoda pieczenia (do wyboru):

• W naczyniu żaroodpornym. Mięso smaruję olejem lub oliwą i umieszczam na dno naczyna. W nacięcia wkładam grube plastry sera. Naczynie przykrywam szklaną pokrywką.
• Na blaszce. Mięso smaruję olejem lub oliwą i kładę na papierze do pieczenia. W miejsce nacięć wkładam kawałki sera. Całość przykrywam od góry arkuszem papieru do pieczenia (lub folii aluminiowej), aby ser się nie przypalił od górnej grzałki.

Krok 3 – piekę pierś z indyka

1. Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.
2. Wstawiam mięso (pod przykryciem z pokrywki lub papieru/folii aluminiowej) na środkową półkę nagrzanego piekarnika.
3. Piekę przez około 25 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu.
4. Zdejmuję przykrywkę (lub papier/folię) i piekę jeszcze przez 10–15 minut, aby ser i mięso ładnie się zarumieniły.

Całkowity czas pieczenia (35-40 minut) zależy od grubości fileta. Pod koniec sprawdzam, czy mięso jest gotowe (soki po nakłuciu powinny być przejrzyste). Indyk nie może być surowy, ale uważaj, aby go nie przesuszyć. Razem z mięsem możesz upiec ziemniaki.

Pierś indyka upieczoną w piekarniku z serem, podaję na gorąco. Świetnie smakuje do ugotowanych lub upieczonych ziemniaków, frytek i ryżu. Bardzo lubię także taką pierś zjeść z kromką chleba na kolację.

Smacznego!

Jeśli chcesz szybko zrobić tartę z warzywami, to tylko na cieście francuskim. Taka potrawa sprawdzi się szczególnie gdy mamy lenia lub brak czasu na gotowanie. Ile to razy musisz zostać dłużej w pracy, przedłużają się zakupy lub korki na drodze? A po powrocie do domu czekają głodomory? Skąd ja to znam 🙂 Właśnie na takie chwile trzymam w lodówce opakowanie ciasta francuskiego, które często ratuje życie mamy. Będziecie zdziwieni końcowym efektem tak prostego i szybkiego przepisu.

Najwspanialsze w tym przepisie jest to, że możesz użyć dowolnych warzyw i innych dodatków, jakie masz w kuchni. Bardzo często do mojej tarty dodaję również podsmażonego kurczaka lub szpinak.

Składniki na szybką tartę:

Podane składniki są dla 2 lub 4 osób. Rozmiar: forma do tarty o średnicy 24 – 28 cm.

• 200 g ciasta francuskiego (1 opakowanie świeżego ciasta z lodówki)
• od 400 do 500 g ulubionych warzyw *
• 100 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach
• od 150 do 200 ml śmietany 18%
• 3 jajka
• łyżeczka bazylii lub oregano
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny
• dodatkowo oliwa lub masło do wysmarowania formy

* Jakie warzywa do tarty? Do mojej tarty użyłam pomidorków, które posypała pokrojoną w kostkę, pieczarki, paprykę czerwoną, małą cebulką oraz posiekanym szczypiorkiem. Możesz też użyć: pora, szpinaku, groszku lub papryki konserwowej). Pieczarki możesz zetrzeć na grubych oczkach tarki lub pokroić na cienkie plastry.

Inne dodatki do tarty. Możesz także dodać pokrojoną w kostkę szynkę konserwową, kiełbasę lub podsmażone kawałki piersi z kurczaka.

Sposób wykonania szybkiej tarty z ciasta francuskiego i warzyw

Do zrobienia tarty potrzebować będziemy przede wszystkim: tartki do warzyw, miski, trzepaczki lub widelca. Przygotuj również okrągłą formę do tarty o średnicy od 24 do 28 cm. Forma musi być trochę mniejsza niż wielkość ciasta francuskiego. Dobrze jest też użyć foremki w takim samym kształcie jak ciasto francuskie, wówczas nie mamy odpadów.

Sos do tarty

Do miski wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca lub trzepaczki. Następnie wlewam śmietanę i wsypuję połowę porcji startego sera. Doprawiam solą, pieprzem, oregano (bazylią) oraz słodką papryką. Możesz też dodać do smaku zmieloną gałkę muszkatołową oraz drobno posiekany ząbek czosnku lub granulowany.

Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą konsystencję. Odstawiam, aby smaki się przegryzły i zabieram się do pieczenia.

Piekę ciasto francuskie w foremce

Piekarnik nagrzewam do temperatury 200 stopni C.

Foremkę do tarty smaruję masłem, olejem lub oliwą. W ostateczności możesz wyłożyć papierem do pieczenia.

Moja wskazówka. Aby ciasto francuskie pasowało do foremki, możesz delikatnie rozwałkować na blacie oprószonym mąką.

Chłodne ciasto francuskie prosto z lodówki wykładam na dno i boki foremki, a następnie dokładnie dociskam. Spód ciasta nakłuwam widelcem, a wystające brzegi ciasta usuwam nożem.

Foremkę z ciastem francuskim wkładam na środkowa półkę nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 200 stopni z opcją grzania góra i dół przez około 3 – 4 minuty.

Wylewam sos i wykładam warzywa

Po upływie 3 – 4 minut wyjmuję foremkę z podpieczonym ciastem z piekarnika i odstawiam do lekkiego ostudzenia.

W tym czasie przygotowuję ulubione warzywa. W moim przypadku myję i kroję w grubsze plastry pomidorki. Jeśli masz koktajlowe, to wystarczy przekroić je na pół. Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne. Nastepnie kroję na mniejsze kawałki. Pieczarki myję i kroję w pionowe paski. Z większych kapeluszy pieczarek usuwam skórkę.

Na tartę wylewam zrobiony na początku jednolity sos.

Następnie równomiernie układam i zatapiam pokrojone warzywa.

Wierzch posypuję pozostałą połową starowanego sera.

Jeśli zostaną Ci kawałki ciasta francuskiego, to możesz z nich ułożyć efektownie wyglądającą kratownicę na wierzchu tarty. Inna opcją jest wykorzystanie ich do zrobienia ciasteczek z dowolnym nadzieniem.

Piekę tartę

Zmniejszam temperaturę piekarnika do 180 stopni C. Foremkę z tartą ponownie umieszczam na środkową półkę piekarnika. Piekę z opcją grzania góra i dół w temperaturze 180 stopni C przez około 15 – 20 minut, aż całość się zetnie i lekko zarumieni.

Gotową tartę wyjmuję z piekarnika i posypuję posiekanym szczypiorkiem. Możesz również posypać świeżą bazylią lub rukolą.

Podaję na ciepło, gdy lekko ostygnie i dobrze się kroi. Do takiej tarty doskonale pasuje domowy sos czosnkowy. Natomiast moje dzieci lubią z keczupem 🙂

Życzę smacznego!

Cukinia obrodziła w tym roku w moim ogródku. Czas zatem na kolejny przepis z tym uniwersalnym warzywem, z którego można wyczarować mnóstwo dań. Robiłam już np. cukinię faszerowaną mięsem mielonym i warzywami, pasztet z cukinii, frytki z cukinii pieczone w piekarniku lub zupę krem z cukinii z ziemniakami. Tym razem zapraszam na krążki cukinii smażonej w panierce, która przypomina mi kotlety schabowe 🙂

• prosto, szybko i bez zbędnych składników
• smakuje dzieciom i dorosłym
• niezapomniany smak z dzieciństwa
• podaję z keczupem lub sosem na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu

Cukinia smażona w panierce – składniki

Kaloryczność: 145 kcal w 100 g.

• 500 g cukinii * (1 średnia sztuka, waga przed obraniem)
• 1 jajko (średnie rozmiar L)
• 3 łyżki mąki pszennej (ewentualnie ziemniaczanej lub kukurydzianej)
• 5 łyżek bułki tartej
• 2 łyżki kaszy manny
• łyżeczka soli
• 3/4 łyżeczki słodkiej papryki mielonej
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• łyżeczka ulubionych przypraw (np oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• olej roślinny do smażenia

Jaka cukinia do smażenia? Użyłam zielonej cukinii. Możesz też użyć cukinii z żółtą skórką. Krojąc cukinię, sprawdź czy nie jest gorzka. Czasami zdarza się niestety gorzkie warzywo, które było nieregularnie podlewane.

Sposób wykonania chrupiącej cukinii smażonej w panierce

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: 3 miseczki lub głębokie talerze na panierkę, durszlak lub sito oraz patelnię z grubym dnem.
Przygotuj też ręcznik papierowy do odsączenia soku z plastrów cukinii.

Krok 1 – kroję w plastry i solę cukinię

Cukinię dokładnie myję i odkrawam twarde końcówki. Następnie kroję w 8 – 10 mm (ale nie grubsze) plastry i układam na blacie kuchennym lub stolnicy wyścielonej ręcznikiem papierowym.

Cukinia to wodniste warzywo. Dlatego aby pozbyć się wierzchniej warstwy wody, każdy plaster oprószam solą z obu stron. Zużyłam 1 łyżeczkę soli, podaną w składnikach. Część soli wsiąknie w warzywo, a część zniknie z odsączoną wodą. Po nasoleniu, układam na desce do krojenia lub blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem papierowym na 20 minut i przykrywam drugim recznikiem papierowym.

Po 20 minutach każdy talarek cukinii dodatkowo odciskuję w suchym ręczniku papierowym i pozbywam się nadmiaru soku.

Krok 2 – oprószam cukinię przyprawami

Gdy ręcznik papierowy wchłonie wilgoć z plastrów cukinii, oprószam warzywo przyprawami. Obie strony plastrów cukinii posypuję świeżo zmielonym pieprzem czarnym, słodką papryką oraz ulubioną przyprawą np oregano, bazylią, ziołami prowansalskimi, chili. Możesz też użyć gotowej przyprawy np gyros.

Krok 3 – panieruję plastry cukinii

Używam 3 talerzy lub miseczek do panierowania.

Do 1 wsypuję mąkę (pszenną, ziemniaczaną lub kukurydzianą).

W 2 wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca.

Do 3 wsypuję bułkę tartą wymieszaną z kaszą manną. Dodatek kaszy manny sprawia, że potrawa jest jeszcze bardziej chrupiąca. Możesz też dodać starty na grubych oczkach ser żółty (około 30 g).

Przyprawione plastry cukinii obtaczam cienką warstwą w mące. Następnie moczę w rozbełtanym jajku i na koniec obtaczam w bułce tartej i kaszy manny. Aby panierka nie przyklejała się do palców, użyj: widelca lub kuchennych szczypiec.

Panierowane talarki cukinii układam jeden obok drugiego na talerzu lub desce do krojenia.

Krok 4 – smażę plastry cukinii

Dużą patelnię z grubym dnem rozgrzewam i wlewam 5 do 6 łyżek oleju. Ustawiam średnią moc palnika i rozgrzewam tłuszcz.

Gdy olej się rozgrzeje, ostrożnie umieszczam panierowane plastry cukinii. Smażę na średnim ogniu przez około 3 minuty pierwszą stronę, aż się zarumieni. Następnie odwracam na drugą stronę i smażę także na średnim ogniu przez około 3 minuty, aż się zarumieni. W identyczny sposób smażę wszystkie krążki cukinii. Po usmażeniu układam jeden obok drugiego na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym w celu pozbycia się nadmiaru tłuszczu ze smażenia. Nie kładź gorących na siebie, aby nie straciły chrupkości.

Taka cukinia smażona w panierce najlepiej smakuje na ciepło, gdy jest jeszcze chrupiąca. Podaję z ulubionym sosem. U mnie sos czosnkowym z koperkiem. Smacznego!

Upieczone pałki w piekarniku to najłatwiejszy pomysł na obiad z kurczaka. Potrawę wykonasz w 10 minut i upieczesz w niecałą godzinę. Zapraszam na bardzo prosty przepis.

Składniki:

• 1 kg pałek (lub udek) kurczaka

Marynata

• 3 ząbki czosnku
• po 1 łyżeczce: słodkiej papryki, majeranku, bazylii, oregano
• pół łyżeczki ostrej papryki (lub więcej, jeśli lubisz pikantne)
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 3/4 łyżeczki soli
• 4 łyżki oliwy z oliwek

Jak upiec pałki kurczaka w piekarniku na blasze?

Do upieczenia kurczaka przygotuj: miskę do marynowania, blaszkę oraz piekarnik.

Marynuję mięso kurczaka

Oliwa z oliwek lub olej roślinny w marynacie sprawia, że skórka kurczaka staje się naprawdę chrupiąca, a przyprawy nie przypalają się w wysokiej temperaturze. Tłuszcz jest także nośnikiem smaku.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę ostrzem noża. Pałki kurczaka dokładnie osuszam ręcznikiem papierowym, bo jest to ważne dla chrupkości.

Do miski wrzucam posiekany czosnek, oliwę oraz wszystkie przyprawy: sól, pieprz, paprykę słodką i ostrą, majeranek, bazylię i oregano. Całość mieszam ze sobą i wkładam pałki kurczaka. Dokładnie nacieram mięso dłońmi, aby przyprawy pokryły każdy kawałek.

Czas marynowania: mięso odstawiam na minimum 30 minut do lodówki. Możesz też zostawić je na kilka godzin lub całą noc, aby smaki dobrze się przegryzły. Jeśli wyjmujesz mięso z lodówki, pozostaw je 15-20 minut w temperaturze pokojowej przed pieczeniem. Dzięki temu upiecze się równomiernie.

Piekę chrupiące kawałki kurczaka

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Na blasze piekarnika wyścielam papier do pieczenia. Układam marynowane kawałki kurczaka. Blachę umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika.

Piekę bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół w temperaturze 190 stopni C bez przykrycia. Pałki piekę przez około 45 – 50 minut, a udka przez około 50-55 minut, aż się ładnie zarumienią. Pod koniec pieczenia sprawdzam mięso widelcem. Nakłuwam najgrubszą część. Jeśli wypływający sok jest przezroczysty (klarowny), kurczak jest gotowy. Jeśli jest różowy – piekę jeszcze 5-10 minut.

Jeśli chcesz piec z termoobiegiem, to zmniejsz temperaturę pieczenia do 180 stopni C.

Chrupiącego na zewnątrz i miękkiego w środku kurczaka podaję na gorąco z porcją ulubionej surówki. Do tego ugotowane lub upieczone ziemniaki – przepis tutaj, które można piec razem.

Smacznego!

Pierogi z jagodami to smak z dzieciństwa, którego się nie zapomina. Tęsknię za nimi przez cały rok. Są słodkie i dosłownie rozpływają się w ustach. Kojarzą mi się z beztroskimi wakacjami. W dzień zbieraliśmy jagody w lesie, a później mama z babcią robiły z nich przepyszne pierogi. Pamiętam, że zawsze było ich za mało, tak szybko znikały ze stołu. Zapraszam po babciny przepis na owocowe pierożki, które są prostsze i szybsze do wykonania niż z innym farszem. 50 sztuk pierogów wykonasz w mniej niż 45 minut.

Babcine pierogi z jagodami – składniki:

Kaloryczność: 200 kcal w 100 g. Szklanka u mnie to pojemność 250 ml. Z podanych proporcji otrzymasz około 50 pierogów.

Ciasto na pierogi

• 500 g mąki pszennej (typ 450 lub 500)
• 250 ml gorącej wody (1 szklanka) temperatura około 70 – 75 stopni C
• 30 ml oleju roślinnego (2 łyżki) lub 30 g rozpuszczonego masła (2 płaskie łyżki)
• pół łyżeczki soli

Nadzienie

• 500 g jagód świeżych lub mrożonych
• 3 łyżki drobnego cukru
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej lub proszku budyniu

Dodatkowo do polania np:

• 200 ml kwaśnej śmietany 18% z 2 łyżeczkami cukru
• 200 ml jogurtu naturalnego z 2 łyżeczkami cukru
• waniliowy serek homogenizowany
• niektórzy lubią też polać pierożki roztopionym masłem 🙂

Sposób wykonania pierogów z jagodami

Do zrobienia tych pysznych pierożków potrzebne nam będą przede wszystkim: sitko, 2 miski, stolnica, wałek, szklanka do wycinania, czysta ściereczka do przykrycia oraz duży garnek i łyżka cedzakowa.

Krok 1 – ciasto na pierogi

Mąkę przesiewam do miski. Następnie wlewam olej roślinny lub roztopione masło i wsypuję sól. Na koniec wlewam gorącą, ale nie wrzącą wodę. Temperatura 70 – 75 stopni C będzie po 4 minutach od zagotowania w czajniku. Wyrabiam łyżką, a potem dłońmi przez około 15 minut. Idealne ciasto na pierogi jest miękkie oraz elastyczne, dobrze odchodzi od boków miski i nie klei się do rąk. Uwaga są różne mąki. Jeśli ciasto wyjdzie za twarde, to dodaję więcej wody, a jeśli za miękkie to dodaję więcej mąki.
Ciasto umieszczam na stolnicę, przykrywam czystą ściereczką kuchenną i zostawiam na około 15 minut. Dzięki temu ciasto nie będzie się kleiło i zachowa elastyczność podczas wałkowania.

Następnie ciasto dzielę na 3 części. Pierwszą część rozwałkowuję na posypanej mąką stolnicy lub blacie kuchennym na cienki placek. Pozostałe ciasto okrywam ściereczką, aby nie schło.

Za pomocą szklanki wykrawam okręgi o średnicy około 8 cm. Końcówki ciasta zagniatam i ponownie rozwałkowuję. Czynność powtarzam, aż wykorzystam całe ciasto. Wycięte okręgi okrywam ściereczką kuchenną, aby nie schły.

Moja bardzo ważna wskazówka. Najlepiej jest na bieżąco wycinać okręgi z porcji ciasta, nadziewać farszem, lepić pierożki i układać na blacie kuchennym posypanym mąką lub wyścielonym ściereczką. Pierogi do czasu gotowania obowiązkowo przykrywam ściereczką, aby nie schły.

Krok 2 – farsz z jagód oraz śmietana do polania

Świeże jagody płuczę na sitku pod bieżącą i świeżą wodą. Usuwam ewentualne listki lub inne zanieczyszczenia. Następnie odsączam i osuszam ręcznikiem papierowym. Aby owoce nie puszczały soku, farsz robię dopiero, jak mam już gotowe ciasto.

Jagody wrzucam do miski i posypuję drobnym cukrem oraz mąką ziemniaczaną lub proszkiem budyniu. Całość delikatnie mieszam i potrząsam. Gdyby jagody zaczęły puszczać sok w trakcie lepienia pierogów, to odsącz je na sicie.

Jagody mrożone wyjmuję z zamrażalnika tuż przed lepieniem pierogów. Oprószam cukrem oraz mąką i potrząsam, aby się równomiernie oblepiły. Zamrożone jagody nie puszczają soku podczas lepienia.

Do oddzielnej salaterki wlewam śmietanę lub jogurt naturalny i wsypuję cukier do smaku. Całość mieszam i odstawiam.

Krok 3 – nadziewam i lepię pierogi

Wycięty okrąg ciasta lekko rozciągam w dłoni i na środek nakładam 1 łyżeczkę jagód z cukrem. Następnie składam na pół i lepię brzegi, aby pierożki nie rozpadły się podczas gotowania. Ranty pierogów zlepiam palcami lub za pomocą widelca. Nie są do tego potrzebne zdolności manualne. Jeśli potrafisz, to zrób falbanki. Dzięki temu pierożki będą mocniej sklejone i ładnie wyglądały na talerzu. Ważne jest, aby brzegi nie były oprószone mąką. Niektórzy dodatkowo smarują ranty wodą, aby się lepiej lepiły.
Kolejna moja wskazówka: warto jest na kilka minut włożyć świeże jagody do zamrażalki. Dzięki temu podczas lepienia pierożków, owoce nie puszczają soku i nic się nie rozkleja.
Kolejnym pomysłem, aby owoce nie puszczały soku jest dodanie do farszu trochę kaszy manny.

Pierożki układam na czystej ściereczce oprószonej mąką i przykrywam do czasu gotowania.

Najlepiej jest jak najszybciej ugotować pierożki. Podczas lepienia pierogów, zagotowuję wodę w dużym i niewysokim garnku.

Niektórzy mrożą surowe pierogi. Najpierw rozkładamy luzem na tacce, aby sie nie zlepiły. Gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków. Wrzucamy zamrożone do wrzątku i gotujemy na małym ogniu. Ja jednak unikam mrożenia pierogów z owocami, bo często się rozklejają podczas gotowania.

Krok 4 – gotuję pierogi z jagodami

Do wrzącej i osolonej wody (1 łyżeczka soli na każde 3 litry wody) z odrobiną oleju (1 – 2 łyżki) wrzucam partiami po kilkanaście sztuk pierogów. Zaraz po wrzuceniu do garnka, mieszam delikatnie drewnianą łyżką lub szpatułką, aby się nie przykleiły do dna. Gotuję na średnim ogniu przez około 2,5 minuty od czasu ich wypłynięcia na powierzchnię wody. Czas gotowania zależy od grubości ciasta. Najlepiej wyjąć 1 pieroga, przekroić na pół i sprawdzić, czy jest już dobry. Następnie wyławiam za pomocą łyżki cedzakowej i układam na tacy z zachowaniem odstępów, aby się nie skleiły.

Podają gorące na talerzu i polewam śmietaną z cukrem. Smacznego!

Sprawdź także ekspresowe jagodzianki

Od dłuższego czasu chodziła za mną quesadilla, czyli meksykańskie danie, które często możemy zjeść w restauracjach i barach. W lodówce miałam kurczaka i żółty ser. Powstał więc szybki i syty obiad, na który dziś zapraszam.
W meksyku popularne są kukurydziane placki tortille. Natomiast u nas najczęściej dostępne są pszenne. Z obu tortilli otrzymasz pyszną quesadilla. Do potrawy możesz dać ulubione składniki do farszu. Ważne jest, aby użyć warzyw, które nie puszczają soku. Dzięki temu quesadilla będzie chrupiąca. Potrawa może być z mięsem lub bez, ale z pewnością nie może zabraknąć ciągnącego się sera. Meksykanie używają sera oaxaca, który ma ciągnącą konsystencję i przypomina włoską mozzarellę.

Quesadilla z kurczakiem – składniki:

Szklanka ma u mnie 250 ml. Podane składniki są na 2 duże quesadille, które najlepiej pokroić na 3 lub 4 części.

• 4 duże sztuki tortilli o średnicy 25 – 26 cm (pszenne lub kukurydziane)
• 350 – 400 g piersi kurczaka (mała, podwójna pierś)
• 250 g sera (150 g mozzarella i 100 g cheddar)
• 100 g cebuli białej lub czerwonej
• 2 ząbki czosnku
• 200 g kukurydzy konserwowej (mała puszka lub niecała szklanka)
• 100 g pomidorów koktajlowych
• 1 średnia papryka czerwona (około 150 g)
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia (olej roślinny lub smalec gęsi)

Przyprawy:

• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki kuminu (kminu rzymskiego)
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki
• płaska łyżeczka słodkiej papryki
• łyżeczka oregano lub ziół prowansalskich

Sos do Quesadilla. Do potrawy pasuje sos czosnkowy – kliknij po przepis. Niektórzy lubią także z salsą pomidorową lub guacamole, czyli salsą z awokado. Sprawdzi się również kwaśna śmietana 🙂

Sposób wykonania quesadilla z kurczakiem i serem

Zanim przystąpisz do robienia quesadilla, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz wszystkie etapy prac. Podaję także zamienniki składników oraz wskazówki. Potrawę możemy usmażyć na patelni lub upiec w piekarniku.

Do zrobienia potrawy przygotuj przede wszystkim: ostry nóż i deskę do krojenia, miskę, tarkę do warzyw, większą patelnię o średnicy tortilli. Przyda się także blacha do pieczenia i piekarnik.

Piekę kawałki piersi z kurczaka

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.

Czosnek obieram z łupinek i przeciskam przez praskę lub miażdżę ostrzem noża. Zamiast świeżego czosnku możesz oczywiście użyć czosnku granulowanego (1 – 2 łyżeczki).

Blaszkę do pieczenia wykładam papierem do pieczenia. Pierś kurczaka kroję w kostkę o wielkości 1 – 2 cm, wrzucam do miski i nacieram czosnkiem oraz oprószam równomiernie z każdej strony przyprawami: sól, pieprz, kumin, papryka słodka oraz ostra i oregano lub zioła prowansalskie. Wszystko mieszam i rozkładam na blaszce piekarnika wyścielonej papierem do pieczenia.

Blachę umieszczam na środkowej półce nagrzano piekarnika. Piekę z termoobiegiem w temperaturze 180 stopni C przez około 15 minut.

PS. Zamiast piec w piekarniku, możesz usmażyć kawałki kurczaka na dużym ogniu na patelni. Smaż przez około 5 – 8 minut, aż się zarumieni z każdej strony.

Przygotowuję warzywa i ser

W czasie gdy pieką się kawałki piersi z kurczaka, podsmażam cebulkę oraz paprykę.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę.

Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne oraz białe błonki. Następnie kroję w kostkę.

Na patelni rozgrzewam 2 łyżki tłuszczu (jeśli smażysz mięso na patelni, to na pozostałym tłuszczu możesz podsmażyć cebulkę z papryką) i na średnim ogniu podsmażam cebulkę oraz paprykę przez około 3 – 4 minuty, aż warzywa zmiękną. Często mieszam, aby się nie przypaliło i zdejmuję z ognia.

Kukurydzę konserwową odsączam.
Pomidorki koktajlowe myję, odsączam i przekrawam na pół.

Oba rodzaje sera ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Podsmażam quesadilla

Na czystą i suchą patelnię kładę placek tortilli. Równomiernie rozkładam połowę kurczaka oraz warzyw i sera. Całość przykrywam drugim plackiem tortilli.

Smażę na małym ogniu przez około 3 – 4 minuty, aż spód się zarumieni.

Następnie przewracam potrawę na drugą stronę. W tym celu patelnię z potrawą przykrywam deską do krojenia lub płaskim talerzem i sprawnym ruchem obracam o 180 stopni. Po czym ostrożnie zsuwam potrawę na patelnię.

Smażę na małym ogniu przez kolejne 3 – 4 minuty. Po tym czasie quesadilla będzie gotowa i chrupiąca.

W identyczny sposób robię drugą quesadilla z pozostałych składników.

PS. Zamiast smażyć, możesz też jak ja, upiec quesadilla w piekarniku. Nie trzeba wówczas przekładać na drugą stronę. W tym celu blaszkę i obiema quesadilla wstaw na środkową półkę piekarnika nagrzanego do 180 stopni C. Pieczemy przez około 12 – 15 minut z termoobiegiem w temperaturze 180 stopni. Aby 2 quesadilla zmieściły się na 1 blaszce piekarnika, musiałam lekko ściąć krawędź okrągłego placka.

Quesadilla jest już gotowa. Kroję ją nożem lub nożem od pizzy i podaję z ulubionym sosem na ciepło. Potrawa smakuje także na zimno. Życzę smacznego.

Bardzo lubię kotlety mielone na obiad. Są bardzo tanie i szybkie. Tym raz w trochę innej formie, bo z nadzieniem. W przygotowywaniu posiłku pomagała mi córeczka, która uwielbia robić okrągłe kotleciki 🙂 Moje dzieci, które nie przepadają specjalnie za mielonymi, w takiej formie zajadały się, aż miło było popatrzeć. Zapraszam na pyszne kotlety, inne niż na co dzień.

Składniki:

Z podanych składników otrzymałam 10 dość sporych kotletów mielonych.

• 600 g mięsa mielonego (u mnie najczęściej łopatka lub szynka wieprzowa)
• 150 g sera żółtego
• 150 g pieczarek
• 100 g cebuli (1 nieduża sztuka)
• 100 g ogórków kiszonych
• 1 jajko
• pęczek natki pietruszki
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• opcjonalnie bułka tarta do obtoczenia kotletów
• tłuszcz do smażenia (u mnie smalec gęsi)

Jak zrobić kotlety mielone inaczej?

Do zrobienia kotletów potrzebować będziemy przede wszystkim: miski oraz patelni z grubym dnem.

Krok 1 – mielę mięso

Mięso możesz kupić już zmielone lub samodzielnie zmielić w domu. Ja wolę tą drugą opcję, bo przynajmniej wiem co jem. Jeśli już kupuję, to proszę by ekspedientka zmieliła wybrany przeze mnie kawałek. Gotowe mięso mielone w marketach jest kiepskiej jakości i zawiera dużo tłuszczu. Na ostateczny smak kotletów bardzo duży wpływ ma wybór świeżego i dobrej jakości mięsa.

Możesz użyć mięsa wieprzowego, wołowego lub drobiowego. Pyszne jest połączenie mięsa wieprzowego z wołowym.

Krok 2 – przygotowuję warzywa oraz ser

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę.
Pieczarki myję i kroję w kostkę.

Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu (masło, olej roślinny lub smalec gęsi). Wrzucam cebulkę oraz pieczarki. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam do czasu, aż cebulka się zeszkli i z pieczarek odparuje woda. Następnie zdejmuję z ognia i odstawiam do ostudzenia.

Ogórka kiszonego kroję w kostkę. Możesz też użyć ogórków w occie lub papryki (surowa lub marynowana).

Natkę pietruszki drobno siekam.

Ser żółty kroję w większą kostkę o boku około 1,5 – 2 cm.

Krok 3 – masa na kotlety

Do miski z mięsem mielonym wbijam jajko. Wrzucam ogórka kiszonego i posiekaną natkę pietruszki. Dodaję także podsmażoną cebulkę z pieczarkami. Oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam jednolitą masę.

Krok 4 – formuję kotlety mielone i nadziewam serem

Z mięsno warzywnej masy nabieram porcję i lekko spłaszczam. Do środka kładę kostkę sera żółtego i oblepiam boki. W dłoniach formuję kulkę i lekko spłaszczam. Możesz też uformować podłużne kotlety w formie roladki. Następnie odstawiam na talerzu na tacce w celu usmażenia. Jeśli chcesz, możesz też obtoczyć kotlety w bułce tartej.

Moje kotlety mielone obtaczam w bułce tartej, tak jak na zdjęciu powyżej.

Krok 5 – smażę kotlety mielone

Na patelni rozgrzewam warstwę 1 cm tłuszczu (używam smalcu gęsiego). Na dobrze rozgrzany tłuszcz ostrożnie umieszczam kotlety mielone. Następnie zmniejszam ogień i smażę na nie dużym ogniu po około 5 – 6 minuty z każdej strony (łącznie przez około 10 – 12 minut). Dobrze usmażone kotlety są rumiane na zewnątrz oraz soczyste i delikatne w środku z ciągnącym się serem.

Gdy kotlety się usmażą, zdejmuje ostrożnie z patelni i układam na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym, aby odsączyć nadmiar tłuszczu.

Kotlety mielone jak u babci

Kotlety mielone inaczej są już gotowe. Podaję na gorąco i uwielbiam ten ciągnący się ser po rozkrojeniu. Smakują rewelacyjnie z ziemniakami i ogórkami. Typowy polski obiad w lekko zmienionej formie.
Smacznego 🙂

Gotowana golonka wieprzowa to tradycyjna potrawa polskiej kuchni. Za sprawą wyjątkowego smaku, ma wielu wielbicieli, pomimo że nie należy do małokalorycznych dań. Dobra golonka musi być miękka, delikatna i nie gumiasta.

Składniki:

Kaloryczność: 350 kcal w 100 g (jeśli odejmiemy skórę, to dużo mniej).

• 2,5 kg golonki wieprzowej *
• 1 łyżeczka soli na każdy litr wody
• 4 kulki ziela angielskiego
• łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• 3 listki laurowe
• możesz też dodać około 500 g włoszczyzny **

* Jaką wybrać golonkę? Mam do wyboru 2 rodzaje golonki: przednia i tylna. Najlepiej wybierać mniej tłuste i z małymi kośćmi. Przednia jest mniejsza, a tylnae większa i smaczniejsza (sąsiaduje z szynką). Ja użyłam 1 dużej golonki tylnej oraz 1 małej przedniej. Golonki większe gotujemy oczywiście dłużej. Jeśli nie masz dużego garnka, to wybierz mniejsze golonki lub poproś ekspedientkę o przekrojenie na pół.

** Włoszczyzna (2 marchewki, średnią pietruszkę, kawałek korzenia selera) nada lepszego smaku golonce, ale nie jest konieczna. Dodaję włoszczyznę jedynie, gdy na bazie wywaru robię później zupę. Na golonce wychodzi wyśmienity kapuśniak, grochowa lub krupnik.

Prosty sposób wykonania golonki gotowanej

Do ugotowania golonki potrzebować będziemy dużego garnka minimum 5 – 6 litrów. U mnie 7 litrowy.

Krok 1 – przygotowuję golonkę

Ze skóry golonki usuwam ewentualne włosy mechanicznie lub opalając nad ogniem. Następnie dokładnie myję pod bieżącą i zimną wodą. Skórę golonki kroję w kilku miejscach w kratkę. Tylną golonkę, która jest większa, nacinam nożem do samej kości w miejscu, gdzie jest najwięcej mięsa. Dzięki temu golonka będzie się krócej gotowała.

Jeśli masz czas, to umieść golonkę w solance i trzymaj w lodówce przez 24 godziny. Woda powinna całkowicie przykryć golonką. Na każdy litr wody daję 1 łyżkę soli.

Krok 2 – gotuję golonkę w przyprawach

Do większego garnka wkładam golonkę i zalewam osoloną wodą, aby cała była przykryta. Zagotowuję i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Możesz gotować golonkę pod przykryciem na minimalnym ogniu. Podczas gotowania wydziela się szum, który zbieram za pomocą łyżki cedzakowej. Piana z szumem z gotującej się golonki jest łatwiejsza do zebrania niż z wywaru na kurczaku. Co jakiś czas odwracam golonkę, aby gotowała się równomiernie.

Po godzinie gotowania wrzucam 4 kulki ziela angielskiego, łyżeczkę ziaren pieprzu oraz 3 listki laurowe.

Wskazówka. Jeśli zamierzam wykorzystać wywar do zrobienia pysznej zupy, to dodaję także obrane i pokrojone warzywa (marchew, pietruszkę i seler). Taki wywar po ostudzeniu możesz też zamrozić w plastikowych pojemnikach i użyć w późniejszym czasie do zrobienia rewelacyjnego kapuśniaku, grochówki lub krupniku.

Golonkę gotuję przez około 1,5 – 2 godziny (przednią) – 2,5 – 3 godziny (tylną), aż miękkie mięso będzie odchodzi od kości. Pod koniec gotowania sprawdzam miękkość mięsa i czy odchodzi od kości.

Ugotowaną golonkę wykładam na talerz i podaję na ciepło z kromką chrupiącego chleba oraz ulubionymi dodatkami np chrzanem lub musztardą i kuflem złocistego napoju 🙂

Gotowana golonka na kanapki

Gotowana golonka to nie tylko dania na ciepło. To także rewelacyjna wędlina na kanapki lub na świąteczny stół!

Ugotowaną do miękkości golonkę wyjmuję z garnka. Usuwam kości i odstawiam na chwilę do lekkiego ostudzenia.

Małą keksówkę o wymiarach 11 x 25 cm wyścielam papierem do pieczenia lub folią spożywczą z zapasem po bokach na zawinięcie. Na dno keksówki wykładam skórę, a na wierzch mięso, które dodatkowo oprószam ulubionymi przyprawami. Może to być czosnek granulowany, świeżo zmielony pieprz, oregano, suszone pomidory lub papryka. Całość ugniatam, wyrównuję i przykrywam pozostałą częścią papieru do pieczenia lub folii.

Na górę kładę deskę do krojenia i obciążam np garnkiem z wodą lub paczkami cukru, mąki lub ryżu. Odstawiam w chłodne miejsce, aż zastygnie.

Zobacz też boczek pieczony ze skórką w piekarniku oraz łopatkę pieczoną w ziołach na kanapki.

Smacznego.

Potrawa jest bardzo prosta i szybka, a do jej zrobienia wystarczą tylko 2 składniki oraz ulubione przyprawy. Jeśli lubisz tradycyjnie pieczone ziemniaczki, to sprawdź także mój przepis na ziemniaki pieczone w piekarniku.

Gniecione ziemniaki z piekarnika – składniki:

Podane składniki są na 4 porcje do obiadu.

• 800 g ziemniaków (najlepiej małe sztuki typu sałatkowego – typ A lub AB, które nie rozpadają się podczas gotowania)
• do wyboru: 100 ml oliwy z oliwek lub oleju roślinnego, ewentualnie 60 g roztopionego masła
• ulubione przyprawy do smaku: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, słodka lub ostra papryka, zioła prowansalskie, oregano

Sposób wykonania gniecionych ziemniaczków z piekarnika

Do zrobienia potrawy potrzebne nam będę głównie: garnek, blacha do pieczenia i oczywiście piekarnik. Przyda się także tłuczek do mięsa lub zwykły widelec do rozgniecenia.

Gotuję ziemniaki w mundurkach

Ziemniaków nie obieram, lecz dokładnie myję. Następnie wrzucam do garnka i zalewam zimną i osoloną wodą. Zagotowuję i od czasu wrzenia, gotuję w mundurkach przez około 25 – 30 minut (w zależności od wielkości), aż lekko zmiękną. Nie mogą być za twarde, bo ich nie rozgnieciesz przed upieczeniem. Dzięki gotowaniu w mundurkach, ziemniaki nie będą ciapowate po ugotowaniu. Najlepsze są oczywiście młode ziemniaki z delikatną skórką.

Po ugotowaniu, odcedzam i odstawiam do lekkiego ostygnięcia. Stare ziemniaki z grubą skórą radzę obrać po lekkim ostudzeniu.

Ziemniaki rozgniatam i piekę w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do 220 stopni C.

Blachę piekarnika wyścielam papierem do pieczenia. Układam w odstępach ugotowane ziemniaki i spłaszczam każdego ziemniaka dnem szklanki (możesz też użyć tłuczka, ale szklanka daje ładniejszy, płaski kształt). Gniotę do momentu, aż skórka pęknie, a miąższ się spłaszczy. Uważam, żeby ziemniak się nie rozpadł na kawałki.

Zgniecione ziemniaki polewam oliwą z oliwek lub olejem roślinnym. Możesz też wysmarować masłem. Całość oprószam ulubionymi przyprawami do smaku. U mnie są to: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, słodka lub ostra papryka, zioła prowansalskie oraz oregano.

Tak przygotowane ziemniaki umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika.

Piekę bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół w wysokiej temperaturze 220 stopni przez około 20–25 minut.

Wysoka temperatura to sekret ich chrupkości! Po tym czasie gniecione ziemniaki zarumienią się.

Z czym podać gniecione ziemniaki?

Gniecione ziemniaki z piekarnika wyjmuję ostrożnie z piekarnika i podaję od razu na ciepło. Gdy są gorące możesz też posypać startym serem żółtym.

Smakują idealnie jako dodatek do potraw mięsnych (zamiast tradycyjnie gotowanych ziemniaków). Same w sobie są pyszne, ale najlepiej smakują z domowym gzikiem lub sosem czosnkowym.

Potrawę możesz też tak jak ja, podać z twarożkiem zmieszanym ze śmietaną i rozgniecionym czosnkiem. W tym celu wymieszaj 250 g twarogu z 200 g śmietany 18% i dodaj 2 – 3 rozgniecione ząbki czosnku. W takiej wersji to pełnoprawna kolacja, a nie tylko dodatek do schabowego.

Pieczone ziemniaczki świetnie smakują zarówno z twarożkiem jak i z potrawami mięsnymi. Takie ziemniaczki świetnie pasują do kapuśniaku.

Zwykły ziemniak, a można z niego wyczarować takie pyszności. Smacznego!

Czy też macie czasami zachcianki na coś pysznego, sytego i szybkiego w przygotowaniu? A może dzieci proszą „mamo coś byśmy zjedli”? Jest kilka powodów, dla których pizza z patelni bez drożdży powinna zagościć na Twoim stole. Po pierwsze jest ekspresowa w zrobieniu i wykonasz ją w zaledwie 15 minut. Wliczając czas pieczenia, gotowe 2 pizze otrzymasz w 30 minut. Rewelacyjnie szybko jak na pizzę. Po drugie nie potrzeba używać piekarnika. Po trzecie ciasto bez drożdży jest proste i zawsze się udaje. Moja pizza z patelni idealnie sprawdza się na co dzień jako szybki i tani obiad lub kolacja na ciepło. Gdy pierwszy raz robiłam taką pizzę, miałam niesłusznie duże wątpliwości. Warto jednak próbować nowych pomysłów. Koniecznie sprawdź moją pizzę z patelni.

Składniki:

Z podanych składników zrobisz 2 pizze o średnicy około 25 cm.
Szklanka u mnie to pojemność 250 ml.

Składniki na ciasto:

• 200 g mąki pszennej (1 i 1/4 szklanki)
• 125 ml wody (pół szklanki)
• 2 łyżki oliwy z oliwek lub oleju roślinnego (30 ml)
• 3/4 łyżeczki proszku do pieczenia
• pół łyżeczki soli
• 2 szczypty cukru

Dodatki do pizzy

• na każdą pizzę po 2 – 3 łyżki do wyboru ketchupu, sosu pomidorowego, przecieru pomidorowego lub passaty
• na każdą pizzę po większej szczypcie: oregano, ziół prowansalskich, pieprzu
• 120 g sera żółtego
• kilka plasterków salami
• tłuszcz do wysmarowania patelni (np oliwa z oliwek lub neutralny w smaku smalec gęsi)
• dowolne dodatki, które lubisz w pizzy np. pieczarki

Sposób wykonania pizzy z patelni bez drożdży

Do zrobienia pizzy potrzebna nam będzie większa patelnia z grubym dnem i nieprzywierającą powłoką. Przygotuj także miskę na ciasto, tarkę do warzyw oraz ostry noż i deskę do krojenia.

Krok 1 – ciasto na pizzę

Do miski wsypuję: mąkę pszenną, proszek do pieczenia, sól oraz cukier. Wlewam także wodę oraz oliwę z oliwek. Wszystko mieszam i wyrabiam ręcznie lub za pomocą melaksera, aż otrzymam jednolite, elastyczne i miękkie ciasto.

Kulę ciasta dzielę na 2 części. Każdą część rozwałkowuję na cienki placek. Najlepiej rozwałkować ciasto na blacie podsypanym mąką i położyć na wysmarowanej tłuszczem patelni. Zobacz też klasyczny przepis na ciasto do pizzy na drożdżach.

Krok 2 – smażę ciasto

Ciasto na patelni smażę na średnim ogniu z jednej strony przez około 5 minut. Ogień nie może być za duży, aby placek się nie przypalił i nie był surowy w środku.

W trakcie smażenia pierwszej strony przygotowuję dodatki do pizzy.

Krok 3 – dodatki do pizzy

Ser żółty kroję w plasterki nożem lub taruję na grubych oczkach tarki do warzyw. Przygotowuję także inne dodatki, które lubię. Na przykład plasterki pomidorów, pieczarek, szynki lub salami.

Krok 4 – smaruję pizzę i posypuje dodatkami

Gdy pierwsza strona pizzy się zarumieni, odwracam placek na drugą stronę za pomocą szpatułki.

Następnie szybko smaruję keczupem lub przecierem pomidorowym. Oprószam oregano, ziołami prowansalskimi i pieprzem.

Umieszczam równomiernie ulubione dodatki. U mnie są to: ser żółty, salami i plasterki pieczarek.

Zobacz też: najlepszą domową pizzę

Zmniejszam ogień i patelnię przykrywam. Smażę pod przykryciem na niedużym ogniu przez około 10 minut.

Po tym czasie spód się zarumieni, a ser ładnie rozpuści. Czynność powtarzam dla drugiej pizzy. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby taką pizzę upiec tradycyjnie w piekarniku.

Ekspresowa pizza z patelni jest już gotowa. Ostrożnie przekładam na talerz i podaję z ulubionym sosem czosnkowym lub keczupem. Sprawdź także pizzę na spodzie z cukinii – jest dietetyczna i rewelacyjna w smaku.
Smacznego!

Marynata miodowo musztardowa do karkówki na grilla

Podane składniki są na 1 kg karkówki.

Składniki:

• 2 płaskie łyżki miodu
• 3 łyżki musztardy
• 4 łyżki oliwy z oliwek lub oleju roślinnego
• 1 łyżka ziół prowansalskich
• 1 łyżka do wyboru:
• 1 łyżka suszonych ziół (np. kolendry, oregano, tymianku, bazylii, rozmarynu lub majeranku)

Sposób wykonania:

Do miseczki wrzucam miód oraz musztardę. Wlewam także oliwę z oliwek lub olej roślinny. Wszystko mieszam ze sobą i rozcieram miód, aż powstanie jednolita konsystencja.

Następnie wsypuję 1 łyżkę ziół prowansalskich oraz do wyboru 1 łyżkę: kolendry, oregano, tymianku, bazylii, majeranku lub rozmarynu. Na koniec wsypuję też po płaskiej łyżeczce soli i świeżo zmielnego pieprzu czarnego.

Wszystko mieszam łyżką, aż składniki się połączą i otrzymam jednolitą marynatę.

Marynata pomidorowo musztardowa do karkówki na grilla

Podane składniki są na 1 kg karkówki.

Składniki:

• 2 czubate łyżki ketchupu
• 2 płaskie łyżki musztardy
• 3 średnie ząbki czosnku
• 4 łyżki oliwy z oliwek lub oleju roślinnego
• 1 łyżka tymianku (lub kolendry, oregano, bazylii, majeranku, rozmarynu)
• 1 łyżka ziół prowansalskich
• po 1 płaskiej łyżeczce soli i świeżo zmielonego pieprzu
• 1 łyżeczka papryki czerwonej

Sposób wykonania:

Do miseczki wrzucam 2 czubate łyżki ketchupu oraz 2 płaskie łyżki musztardy. Wlewam też 4 łyżki oliwy z oliwek lub oleju roślinnego. Wszystko mieszam ze sobą łyżką, aż otrzymam jednolitą masę.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub przeciskam przez praskę, po czym dodaję do miseczki.

Następnie wsypuję 1 łyżkę ziół prowansalskich, 1 łyżkę tymianku, który oczywiście możesz zastąpić na przykład: kolendrą, oregano, majerankiem lub rozmarynem. Na koniec wsypuję łyżeczkę papryki czerwonej.

Wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam jednolitą konsystencję marynanty.

Na zdjęciu po lewej marynata pomidorowo-musztardowa, a po prawej marynata miodowo-musztardowa. Oczywiście obie marynaty zawierają sporą ilość aromatycznych przypraw.

Marynuję karkówkę na grilla

Karkówkę kroję na plastry o grubości około 1 cm. Każdy plaster kładę w pojemniku lub misce i smaruję marynatą. Czynność oczywiście powtarzam dla każdego kawałka mięsa. Tak przygotowaną karkówkę przykrywam i odkłdam na najniższą szufladę lodówki na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc lub dobę. Najdłużej zdarzyło mi się trzymać w lodówce karkówkę 2 dni w marynacie i mięso było wyśmienite. Ocet zawarty w musztardzie oraz enzymy z miodu doskonale kruszą włókna mięsa, dzięki czemu karkówka po upieczeniu jest miękka.

Wyjmuję mięso z lodówki na minium godzinę przed planowanym grillowaniem, aby nabrało temperatury pokojowej.

Na dobrze rozgrzany ruszt (lub tackę) kładę plastry karkówki. Grilluję pod przykryciem przez około 5–7 minut z każdej strony (zależy od grubości plastra i temperatury żaru). Mięso powinno być zarumienione, ale nie spalone.

Jeśli chcesz użyć piwa, nie polewaj nim mięsa bezpośrednio na ruszcie (to studzi mięso i zmywa marynatę). Lepiej wlej odrobinę piwa na tackę, na której grillujesz, aby mięso parowało jego aromatem.

Życzę udanego grillowania i smacznego! PS. To mój jubileuszowy przepis nr 400 na blogu 🙂

Okres grillowy tuż tuż i zatęskniłam już za karkówką. Jeśli tak jak ja macie ochotę na pyszną sztukę mięsa, to zapraszam na sprawdzony przepis z wykorzystaniem aromatycznego sosu pomidorowego. Podaję dużo porad i zamienników składników. Na moim blogu znajdziesz także karkówkę pieczoną w plastrach z żurawiną i cebulą, która po prostu wymiata. Jestem pewna, że Twoi domownicy będą zachwyceni takim obiadem.

Danie przygotujesz w 30 minut.
Czas marynowania karkówki: około 3 – 4 godzin.
Czas pieczenia: około 75 minut.

Składniki na karkówkę w sosie pomidorowym

Kaloryczność potrawy: 190 kcal w 100g. Szklanka u mnie to 250 ml.

• 1 kg ładnej karkówki
• 300 g cebuli (2 średnie sztuki)
• 1,5 szklanki wody (375 ml)
• 1 puszka pomidorów 400 g (w sezonie letnim świeże pomidory)
• 4 łyżki keczupu (najlepiej pikantnego)
• 1 łyżka musztardy saperskiej
• 1 łyżeczka cukru lub miodu
• 2 ząbki czosnku
• 2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 1 łyżka ziół prowansalskich
• 1 łyżeczka słodkiej lub ostrej papryki
• tłuszcz do smażenia (u mnie smalec z gęsi, możesz też użyć oleju roślinnego)

Inne przyprawy do karkówki. Co zamiast karkówki?

Do marynowania mięsa możesz też użyć innych przypraw. Ja do karkówki wykorzystują czasami: rozmaryn, bazylię oraz kolendrę.
W okresie grillowym ciężko kupić ładną karkówkę. W takim wypadku możesz wykorzystać łopatkę wieprzową, która sprawdzi się idealnie.

Wykonanie karkówki w sosie pomidorowym

Moja karkówka w sosie pomidorowym jest bardzo prosta i szybka w przygotowaniu. Aby zrobić pyszną potrawę z karkówki, przygotuj przede wszystkim: ostry nóż i deskę do krojenia, tłuczek do mięsa, miskę, naczynie żaroodporne (lub rękaw piekarniczy) oraz piekarnik.

Zanim przystąpisz do wykonania, przeczytaj dokładnie cały opis i zaplanuj około 3 – 4 godziny na marynowanie mięsa oraz pieczenie w piekarniku.

Krok 1 – przygotowuję plastry karkówki

Mięso kroję na plastry o grubości około 1,5 cm. Następnie za pomocą tłuczka do mięsa rozbijam i wrzucam do miski. Każdy plaster karkówki oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem. Tak przyprawione mięso odstawiam do lodówki na 3 – 4 godziny.

Po tym czasie wyjmuję karkówkę z lodówki (najlepiej na pół godziny przed smażeniem, aby ogrzała się do temperatury pokojowej).

Na patelni rozgrzewam 4 łyżki tłuszczu i obsmażam na dużym ogniu (trochę większy niż średni) karkówkę z obu stron na rumiano. Po 2 minuty na każdą stronę. Mięso podczas podsmażania, zamknie pory i zachowa soczystość. Uważaj jednak, aby nie spalić mięsa i kontroluj moc palnika.

Podsmażone plastry karkówki układam w naczyniu żaroodpornym (wysmarowanym oliwą z oliwek).

Krok 2 – sos pomidorowy

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Ząbki czosnku obieram i drobno siekam.

Na patelnię z tłuszczem po obsmażeniu mięsa wrzucam cebulkę. Szklę na średnim ogniu przez około 4 minuty i mieszam, aby się nie przypaliła. Pod koniec wrzucam posiekany czosnek i całość mieszam.

Na patelnię wlewam 1,5 szklanki wody. Wrzucam także odcedzone pomidory z puszki. Jeśli używasz świeżych pomidorów, to sparz je wrzątkiem, obierz ze skórki i pokrój w ćwiartki. Zamiast pomidorów, możesz też wykorzystać 300 ml przecieru pomidorowego.

Do sosu dodaję także 4 łyżki keczupu, 1 łyżkę musztardy, łyżeczkę papryki oraz 1 łyżeczkę cukru lub miodu. Wszystko mieszam dokładnie ze sobą, zagotowuję i zdejmuję z ognia. Próbuję smak i w razie potrzeby doprawiam.

Jeśli lubisz intensywny smak pomidorów, to dodaj jeszcze 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego.

Jeśli lubisz karkówkę, koniecznie sprawdź też mój przepis na karkówkę w kapuście kiszonej. Podaję tam obszerny opis wyboru mięsa oraz rozbudowany dział najczęściej zadawanych pytań i odpowiedzi.

Krok 3 – piekę karkówkę w sosie pomidorowym

Piekarnik nagrzewam do temperatury 200 stopni C.

Plastry karkówki polewam sosem pomidorowym. Naczynie żaroodporne umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 200 stopni C bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół pod przykryciem przez około 75 minut. Na 15 minut przed końcem zdejmuję nakrycie, aby się lekko zarumieniło.

Po tym czasie karkówka pieczona w sosie pomidorowym jest już miękka, soczysta i wręcz rozpływa się w ustach.

Życzę smacznego!

Karkówka w sosie własnym podana z kaszą gryczaną oraz kiszoną dynią.

Na moim blogu ostatnio trwa seria pieczonych mięs. Była łopatka, schab, a teraz czas na boczek, który gościł na świątecznym stole. Boczek jest bardzo prosty w zrobieniu. Dzięki tłuszczykowi nigdy nie wyjdzie za suchy :-). Przepis pochodzi od mojego taty, który mięsa przed pieczeniem dodatkowo moczy w solance.

Boczek pieczony ze skórką – składniki:

Kaloryczność: 300 kcal w 100 g.

• 1 kg ładnego boczku surowego ze skórą
• 4 ząbki czosnku
• 2 listki laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• po 1 łyżce majeranku, tymianku, rozmarynu, słodkiej papryki (możesz też użyć ziół prowansalskich, oregano, kminku)
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Zalewa do mięsa
Na każdy 1 kg mięsa przypada 1 litr zalewy.

• 900 ml wody
• 1 ząbek czosnku
• 3 ziarna pieprzu czarnego
• 1 ziarno ziela angielskiego
• pół listka laurowego
• 100 g soli (u mnie peklowana, ale może być zwykła)

Jak upiec w piekarniku tradycyjny boczek ze skórką?

Zanim przystąpisz do przygotowywania boczku, przeczytaj cały opis. Podaję w nim alternatywne metody przyprawiania i pieczenia w piekarniku.
Do upieczenia mięsa potrzebne nam będą przede wszystkim: miska, rondelek oraz piekarnik.

Pekluję boczek w zalewie

Jeśli nie masz czasu na moczenie mięsa w solance przez minimum 1 dobę, to możesz pominąć ten krok i tylko natrzeć boczek w 2 – 3 łyżeczkach soli. Zalecam jednak peklować mięso w zalewie.

Do miski wlewam wodę i odbieram z niej 1 szklankę wody (w której będę gotowała wywar z przyprawami). Wsypuję i rozpuszczam sól. U mnie w domu używa się peklosoli. Dzięki temu wędliny mają intensywny kolor i długo zachowują świeżość. Możesz jednak użyć zwykłej soli, jeśli nie chcesz stosować konserwantów. Dodaję do marynaty także zmiażdżony ząbek czosnku.

Do rondelka wlewam odebraną szklankę wody i wsypuję przyprawy: 3 ziarna pieprzu czarnego, 1 ziarno ziela angielskiego oraz pół listka laurowego. Całość zagotowuję, zmniejszam ogień na minimum i gotuję pod przykryciem przez około 5 minut. Odstawiam do ostudzenia.

W tym czasie boczek myję pod bieżącą wodą i osuszam. Za pomocą ostrego noża ostrożnie usuwam niejadalne części takie jak chrząstki lub kości.

Do miski z solanką wlewam ostudzony wywar z przyprawami i umieszczam przygotowany boczek.

Peklowane mięso przykrywam w misce talerzykiem i odstawiam na najniższą półkę lodówki na minimum 1 dzień.

Marynuję boczek w przyprawach

Peklowane mięso wyjmuję z solanki i osuszam np ręcznikiem papierowym. Za pomocą ostrego noża nakłuwam i wsadzam obrane i pokrojone w ćwiartki ząbki czosnku.

W skórkę boczku wcieram łyżeczkę soli. Następnie wszystkie pozostałe przyprawy mieszam ze sobą i równomiernie oprószam boczek z każdej strony. Przyprawy możesz dodatkowo wcierać ręką. Jeśli masz czas, warto przyprawiony boczek umieścić na kilkanaście godzin do lodówki, aby przyprawy się przegryzły z mięsem.

Piekę boczek ze skórką w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do uniwersalnej temperatury 200 stopni C.

Mięso możesz piec na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, w naczyniu żaroodpornym lub z wykorzystaniem rękawa do pieczenia. Gruby kawałek boczku jak na załączonych zdjęciach piekę w całości. Jeśli natomiast masz cienki boczek, to zwiń go ciasno w roladę i zwiąż sznurkami. Rękaw z mięsem trzeba z obu stron związać lub zamknąć klamerkami.

Bez względu na to jaką metodę wybierzesz, pod spód boczku (skórką oczywiście do góry) połóż listki laurowe oraz ziarna ziela angielskiego. Podczas pieczenia oddadzą wspaniały aromat.

Mięso wkładam na środkową półkę piekarnika. Piekę przez około 60 minut w temperaturze 200 stopni C bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół. Na każdy 1 kg mięsa potrzeba 60 minut pieczenia.

Po upieczeniu, wyjmuję mięso z piekarnika i pozostawiam do ostudzenia. Jeśli pieczesz w rękawie, to po upieczeniu i wyjęciu z piekarnika, pozostaw w nim boczek do ostudzenia i dopiero rozetnij.

Tradycyjny boczek pieczony ze skórką w piekarniku jest już gotowy. Wędlina ma swój urok i niepowtarzalny smak oraz aromat. Smakuje rewelacyjnie na kanapkach posmarowanych domowym chrzanem lub ćwikłą. Smacznego!

Zobacz także moje wcześniejsze wędliny:

Łopatka pieczona w ziołach na kanapki

Schab pieczony ze sliwką

Czas wykonania: około 8 – 10 minut.
Czas marynowania: 24 godziny.
Długość pieczenia: 60 minut na każde 1 kg mięsa.
Temperatura pieczenia: 190 stopni C z grzaniem góra i dół.

Upieczenie łopatki w całości jest bardzo proste i szybkie. Aby jednak upiec idealną pieczeń, musimy pamiętać o 3 podstawowych zasadach.

• Po pierwsze łopatka musi być świeża (nie mrożona) i z młodej sztuki. Z mrożonego mięsa też można upiec, ale pieczeń nie będzie już taka smaczna.
• Po drugie potrzebujemy starannie dobrać przyprawy oraz zioła i czas marynowania w lodówce.
• Po trzecie dobrać odpowiednią temperaturę i czas pieczenia.

Łopatka pieczona – składniki:

• 1 kg łopatki wieprzowej
• 3 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu (czarny lub cytrynowy)
• 2 łyżki ziół prowansalskich
• 1 łyżka majeranku
• 1 łyżka rozmarynu
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe

Jaka łopatka do pieczenia? Do pieczenia wybieram ładną i zaokrągloną część mięsa. Czasami proszę ekspedientkę w sklepie, aby wystający, płaski kawałek z ładnej łopatki odkroiła i zmieliła (robię z niego kotlety mielone lub spaghetti z mięsa mielonego). Otrzymuję najładniejsza część łopatki do upieczenia. Jeśli jednak trafi się płaska lub lekko poszarpana część łopatki, to także możesz ją upiec. Wówczas po natarcie w przyprawach, trzeba mięso obwiązać w nitce lub lnianym sznurku, nadając kształt kuli. Po upieczeniu usuwamy nitki / sznurki i otrzymujemy kształtną pieczeń. Możesz też spróbować przed upieczeniem uformować kulisty kształt mięsa bez związywania.

Sposób wykonania łopatki wieprzowej pieczonej w ziołach

Do wykonania pieczonej łopatki potrzebować będziemy jedynie miski oraz piekarnika.

Krok 1 – nacieram mięso w przyprawach

Łopatkę wieprzową płuczę w wodzi i osuszam ręcznikiem papierowym. Następnie umieszczam w misce. Posypuję solą z każdej strony i wcieram w mięso.

Następnie posypuję równomiernie z każdej strony ziołami i przyprawami: świeżo zmielonym pieprzem, ziołami prowansalskimi, majerankiem, rozmarynem. Możesz też użyć: oregano, kminku, suszonych pomidorów, słodkiej lub ostrej papryki, czosnku…

Przyprawy i zioła wcieram w mięso. Tak przyprawioną łopatkę przykrywam w misce i odstawiam do lodówki na całą dobę.

Krok 2 – piekę łopatkę w całości

Po 24 godzinach, łopatka jest już gotowa do pieczenia. Piekarnik rozgrzewam do temperatury 190 stopni C.

Mięso wyjmuję z miski i kładę na blachę wyścieloną papierem do pieczenia. Wyjmuję z lodówki na 30 – 60 minut wcześniej, aby doszło do temperatury pokojowej. Pod spód mięsa kładę 3 ziarna ziela angielskiego oraz 2 listki laurowe.

Blachę z mięsem umieszczam na środkowej półce piekarnika. Piekę w temperaturze 190 stopni C przez około 1 godzinę. Przez pierwsze 10 minut piekę z termoobiegiem, a następnie bez termoobiegu z grzaniem góra i dół. Przyjmuje się czas pieczenia 60 minut w temperaturze 190 – 200 stopni C na każde 1 kg mięsa. Przy idealnie kulistej sztuce mięsa można wydłużyć czas pieczenia. Dzięki temu, że najpierw piekę z termoobiegiem, białko mięsa się ścina i soki nie wypływają z pieczeni. Później wyłączam termoobieg, aby nie przypalić mięsa. Łopatka jest wówczas soczysta i krucha.

Po upieczeniu mięso wyjmuję z piekarnika i odstawiam do ostygnięcia. Dzięki temu soki mięsa rozprowadzą się równomiernie, a mięso uzyska soczystość oraz kruchość. Przechowuję w lodówce do 7 dni. Łopatka pieczona w ziołach najsmaczniejsza jest zaraz po upieczeniu. W całym domu pachnie aromatem ziół.

Upieczona łopatka, pokrojona w plastry, może być też doskonałym drugim daniem wraz z ziemniaczkami lub jako ciepła przekąska na imprezę.

Smacznego.

Na niedzielny lub świąteczny obiad nie ma równie pysznej potrawy, jak zrazy wołowe zawijane w boczku z ogórkiem, cebulką i kawałkiem papryki. Mięso duszę w sosie własnym. To właśnie długi proces duszenia jest sekretem nieziemskiego smaku śląskiej potrawy. Zrazy idealnie smakują z kluskami śląskimi, kaszą lub kopytkami. Możesz też jak ja, podać je z ziemniakami i polać aromatycznym sosem. Na Śląsku zrazy zwane roladami śląskimi, podawane są najczęściej na niedzielny obiad.

Zapraszam po sprawdzony przepis oraz wiele wskazówek. Podaję także pomysły na to, co dodać do środka zrazów. Dzięki temu zrobisz najlepsze w życiu rolady wołowe.

Zrazy wołowe – składniki:

Kaloryczność potrawy: 220 kcal w 100 g. Z 800 g wołowiny zrobisz 8 zrazów.

• 800 g wołowiny (udziec, rostbef lub ligawa)
• 150 g boczku (surowy wędzony lub wędzony parzony)
• 2 ogórki kiszone (średnie sztuki o łącznej wadze około 120 g) ewentualnie konserwowe
• opcjonalnie pół papryki (u mnie czerwona)
• 4 łyżeczki ulubionej musztardy (u mnie saperska)*
• łyżka mąki do obtoczenia zrazów
• tłuszcz do obsmażenia zrazów (smalec np gęsi lub olej roślinny)

Przyprawy:

• płaska łyżka majeranku
• łyżeczka słodkiej papryki
• 1/2 łyżeczki pieprzu czarnego najlepiej świeżo zmielonego

Sos własny:

• 250 g cebuli (2 średnie sztuki)
• 2 ząbki czosnku
• 500 ml wody lub bulionu
• 5 ziaren ziela angielskiego
• 3 listki laurowe
• sól i pieprz do smaku
• łyżka mąki do zagęszczenia sosu

Co zrobić, aby zrazy wołowe były miękkie?

Rolady z mięsa wołowego powinny być przede wszystkim kruche i miękkie. Ważne są: rodzaj mięsa, przyprawy oraz sposób duszenia. Nie bez powodu zrazy smaruję musztardą. * Musztarda oprócz walorów smakowych ma także inną, ważną rolą. Otóż zawiera ocet, który zmiękcza włókna mięsa wołowego.

Aby zrazy były miękkie, ważne jest wybranie ładnego kawałka jednolitego mięsa. Wołowinę kupuję w dobrych sklepach mięsnych. Omijam marketowe mięso na tackach. Mam pewność, że jest wówczas świeże i dobrej jakości.

Jak zrobić zrazy wołowe w sosie własnym żeby były miękkie?

Do wykonania zrazów potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, tłuczka do mięsa, talerza do obtoczenia w mące, większej patelni oraz garnka.

Zanim przystąpisz do zrobienia potrawy, przeczytaj cały opis. Podaję w nim praktyczne wskazówki oraz zamienniki składników.

Krok 1 – przygotowuję składniki

800 g wołowiny kroję na 8 plastrów o grubości około 1 – 1,5 cm. Porcje mięsa nie muszą być idealnie równe. Każdy kawałek rozbijam równomiernie za pomocą tłuczka do mięsa na cienkie filety. Aby mięsko nie pryskało podczas rozbijania, możesz przykryć je woreczkiem śniadaniowym. Oprószam z wierzchu świeżo zmielonym pieprzem czarnym, słodka paprykę i majerankiem. Smaruję musztardą po pół łyżeczki na każdy zraz. Wołowiny nie solę, aby nie była twarda po obsmażeniu. Poza tym musztarda i ogórek kiszony są wystarczająco słone.

Jeśli mam czas, tak przygotowane filety odkładam na 60 minut, aby mięso zmiękło i skruszało od musztardy. Możesz też na całą noc zostawić w lodówce.

Następnie kładę plaster boczku (możesz też użyć słoniny). Boczek może być surowy wędzony lub parzony wędzony.

Na środek umieszczam również ćwiartkę ogórka kiszonego (opcjonalnie konserwowego). Obok ogórka kładę też pasek papryki (wcześniej umyta i pozbawiona gniazda). W tradycyjnych, śląskich zrazach wołowych nie ma papryki. Ja jednak u siebie dodaję, gdyż zrazy ładnie i apetycznie wyglądają po przekrojeniu. Do środka możesz też dać suszonych pomidorów odsączonych z oleju. Inną opcją jest dodanie mocno odciśniętej i posiekanej kapusty kiszonej.

Krok 1 – formuję roladki

Zrazy zawijam w rulon podobnie jak gołąbki. Zwinięte rolady możesz przekłuć wykałaczką pod ukos na łączeniu, aby się nie rozleciały. Na czas smażenia wyjmuję wykałaczki. Niektórzy związują także nitką lub sznurkiem (trzeba oczywiście usunąć przed podaniem na talerz).

Krok 3 – obsmażam zrazy i szklę cebulkę

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Czosnek obieram i drobno siekam.
Zrazy wołowe obtaczam w mące.

Na większej patelni rozgrzewam tłuszcz i na dużym ogniu obsmażam zrazy z obu stron na rumiano po około 3 minuty na każdą stronę. Po obsmażeniu, umieszczam zrazy ciasno w garnku.

Na pozostałym tłuszczu podsmażam na średnim ogniu posiekaną w kostkę cebulkę, aż się zeszkli i lekko zarumieni. Pod koniec szklenia cebulki, dodaję czosnek. Oczywiście co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło.

Do zeszklonej cebulki i czosnku na patelni wlewam wodę. Całość zagotowuję, mieszam i przelewam do garnka ze zrazami.

Krok 1 – duszę w sosie na małym ogniu

Do gotującego się wywaru wrzucam: listki laurowe, ziarna ziela angielskiego.

Zmniejszam ogień na minimum i duszę pod przykryciem przez około 90 – 120 minut. W połowie duszenia oprószam do smaku solą oraz pieprzem. W razie potrzeby dolewam ubytek odparowanej wody. Pod koniec duszenia trzeba sprawdzić, czy są już miękkie (mięso wołowe potrzebuje różnego czasu obróbki cieplnej). Po tym czasie zrazy wołowe będę kruche, miękkie i nieziemsko smaczne.

Pod koniec do szklanki wlewam kilka łyżek wywaru z duszenia, wsypuję łyżkę mąki i całość mieszam, az powstanie jednolita masa bez grudek. Wlewam ciurkiem do garnka, mieszam i gotuję całość jeszcze przez 2 – 3 minuty, aż sos zgęstnieje. Próbuję smak i w razie potrzeby dodaję soli lub pieprzu.

Zrazy wołowe świetnie smakują z kaszą gryczaną, kluskami śląskimi, kopytkami lub ziemniakami. Do tego surówka z buraczków, kiszonej kapusty lub ogórek kiszony.

Życzę smacznego.

Wiem, jak trudno wymyślić prosty posiłek dla całej rodziny, a w szczególności gdy dzieci marudzą. Jeśli znudziły Ci się codzienne obiady i nie wiesz jak z niczego wyczarować tani i szybki obiad, to świetnie się składa. Poniżej zebrałam mnóstwo inspiracji z linkami do przepisów.

Jak zrobić tani i szybki obiad z niczego?

Zanim zacznę gotować, robię szybki przegląd szafek i lodówki. Zawsze staram się mieć zapas podstawowych produktów: mąki, makaronu, ryżu, jajek oraz mrożonek (szpinak, warzywa).

Warzywa i owoce mogą być świeże lub zamrożone. Świetnym produktem jest np mrożony szpinak, który nadaj się do zrobienia wielu dań obiadowych. Np zrobisz z niego zupę szpinakową, kurczka ze szpinakiem lub makaron ze szpinakiem i kurczakiem w sosie śmietanowym. Nawet jeśli nie mam zapasu makaronu, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby w chwilę zrobić domowy makaron.

Każdy chyba zna popularne danie obiadowe, jakim jest spaghetti z mięsem mielonym. Wystarczy podsmażyć porcję mięsa, dodać do niego sos pomidorowy i ugotować makaron.

Są dania, które zrobisz z zalegających w lodówce lub zamrażalniku produktów. Sprawdź zapiekankę makaronową z kurczakiem i serem.

Kolejnym pomysłem na tani i szybki obiad są langosze z ziemniakami smażone na patelni lub langosze pieczone w piekarniku. Jeśli pozostajemy przy daniach ziemniaczanych, to nie może też zabraknąć placków ziemniaczanych tartych na grubych oczkach z serem. Hitem taniego, prostego i szybkiego w zrobieniu dania z ziemniaków jest także babka ziemniaczana, którą polewam kleksami śmietany lub jogurtu naturalnego.

Późnym latem oraz jesienią dosłownie z niczego robię grzyby w śmietanie z cebulą. Wystarczy nazbierać je w okolicznym lesie i praktycznie za darmo zrobić smaczny obiad.

W sezonie na cukinię bardzo lubię robić pizzę na spodzie z cukinii. Dodasz do niej ulubione warzywa oraz ser żółty.

Z zapasów kiszonej kapusty zrobisz szybką i tanią kapustę kiszoną zasmażaną. Natomiast z buraków wykonasz pieczone kotlety z buraka, które świetnie smakują polane sosem czosnkowym.

Tani i szybki obiad to przede wszystkim zupy

Wszystkie moje przepisy na zupy znajdziesz w dziale https://ania-gotuje.pl/przepisy/pyszne-zupy/.

Wdzięczną zupą jest:

• ogórkowa, którą przygotowuję z kiszonych ogórków (mam ich zapas w spiżarni).
• szczawiowa, do jej zrobienia wystarczy zamrożony szczaw lub w sezonie zebrany na łące.
• pomidorowa z przecieru, którą dosłownie wykonasz w chwilę.
• pieczarkowa z ziemniakami

Tanie i szybkie obiady z niczego dla dzieci

Gdy robię obiad z myślą o dzieciach, zwracam uwagę na ich upodobania kulinarne. Dzieci na ogół są niejadkami, ale oryginalne dania potrafią zaskoczyć je pozytywnie. U mnie w domu sprawdzają się siekane kotlety z ryby oraz siekane kotlety z kurczaka. Dzieci za nimi przepadają, a ja robię takie dania dosłownie w kilkanaście minut.

Ulubionym daniem obiadowym moich dzieci są kopytka z serem.

Kolejnym pomysłem na tani i szybki obiad z niczego jest ryż zapiekany z jabłkami, cynamonem i śmietaną. Do jego przygotowania wystarczy ugotować ryż i zapiec z jabłkami.

Na bazie naleśników możesz robić szybki i tani obiad. Wystarczy wysmarować je ulubionymi dodatkami takim jak: dżem, twaróg, masa czekoladowa. Zobacz jak zrobić naleśniki – poznaj prosty przepis na naleśniki.

Hitem dla moich dzieci są wszelkiego rodzaju racuchy:

• racuchy z twarogiem
• racuchy na kefirze
• puszyste racuchy z jabłkami bez drożdży

Daniem, które przypadnie do gustu dzieciom i dorosłym są bez wątpienia:

• pieczone ziemniaki. Sprawdzą się idealnie jako samodzielne danie lub jako przystawka do mięsa.
• kopytka
• kotlety jajeczne
• kotlety jajeczne z pieczarkami
• placki z gotowanych ziemniaków
• pizza domowa to tanie i syte danie obiadowe, które uwielbiają moi domownicy.
• kotlety schabowe zapiekane w piekarniku z serem

Gdy nie mam czasu „stać przy garach” wkładam do piekarnika kawałek piersi kurczaka. Zobacz jak w prosty i szybki sposób zrobić pierś z kurczaka z piekarnika

Podsumowanie

W dzisiejszych czasach nie zawsze mamy czas na gotowanie wymyślnych potraw. Umiejętność przygotowania szybkiego i taniego posiłku jest z pewnością bezcenna. Jestem pewna, że każdy kiedyś robił szybki obiad z niczego. Mam nadzieje, że z powodzeniem wykorzystasz moje pomysły. Dzięki nim opróżnisz lodówkę lub szafkę z zalegających produktów, którym kończy się termin przydatności do spożycia.
Jeśli szukasz innych przepisów na obiady domowe, to koniecznie odwiedź mój dział https://ania-gotuje.pl/przepisy/pyszne-obiady/.
Życzę smacznego!

Spaghetti bolognese to doskonały pomysł na wykwintny obiad. Wbrew pozorom to danie nie pochodzi z Włoch, lecz z USA. Podobnie jest z nazwami potraw takich jak ryba po grecku czy ruskie pierogi.

Moje bolognese wykonasz w 60 minut.
Czas gotowania wynosi 120 minut, dzięki czemu potrawa jest niezwykle smaczna i aromatyczna.

Spaghetti bolognese – składniki:

Szklanka to w mojej kuchni pojemność 250 ml. Kaloryczność 135 kcal w 100 g. Podane składniki są dla 4 osób.

Makaron

• 300 g makaronu spaghetti lub tagliatelle (waga suchego przed ugotowaniem, a po ugotowaniu około 750 g)

Włosi do sosu bolognese nie podają makaronu spaghetti lecz tagliatelle (płaskie wstążki jak na moich zdjęciach). Co kraj to obyczaj i najważniejsze jest, aby nam smakowało.

Klasyczny sos boloński

• 300 g mięsa wołowego (grubo mielonego)
• 150 g boczku*
• 300 g przecieru pomidorowego lub pomidorów bez skórki (świeże lub z puszki)
• po 50 gramów: marchewki, cebuli i łodygi selera naciowego
• 250 ml mleka (1 szklanka pełnotłustego mleka)
• 125 ml czerwonego wina (pół szklanki)
• do smaku sól i pieprz (po 3/4 łyżeczki)
• łyżka tłuszczu (masło klarowane, olej roślinny, smalec np gęsi)

Informacja. Powyższe składniki są na tradycyjny sos boloński i pochodzą z Włoskiej Izby Kucharskiej https://www.accademiaitalianadellacucina.it/it/ricette/ricetta/rag%C3%B9-classico-bolognese

Jeśli chcesz zrobić tradycyjny sos, to skorzystaj tylko z powyższych składników. Ja dodatkowo dodałam do sosu:

• 2 łyżki koncentratu
• łyżkę posiekanej natki pietruszki
• 2 ząbki czosnku
• łyżkę cukru
• łyżkę suszonego oregano
• pół łyżki suszonego tymianku
• opcjonalnie do dekoracji listki bazylii
• 100 g twardego sera żółtego np Parmezan, Padano lub Grana (do posypania na wierzchu potrawy)

Jaki boczek do bolognese? Możesz użyć boczku surowego lub wędzonego. Jeśli chcesz, możesz też użyć typowo włoskiego Pancetta (dojrzewający boczek wieprzowy z Włoch) lub Guanciale (peklowany policzek lub podgardle).

Sposób wykonania tradycyjnego spaghetti bolognese

Zanim przystąpisz do wykonywania potrawy, przeczytaj dokładnie cały opis. Podaję praktyczne porady, szczegóły wykonania krok po kroku oraz zamienniki składników.

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: tarki do warzyw, garnka 2,5 litrowego lub głębokiej patelni oraz garnka do ugotowania makaronu.

Klasyczny sos boloński

Cebulę, czosnek i marchewkę obieram. Następnie wraz z łodygami selera naciowego trę na grubych oczkach tarki do warzyw.

Boczek kroję w kostkę i drobno siekam. Do garnka z grubym dnem dodaję łyżkę tłuszczu, wrzucam posiekany boczek i podsmażam na średnim ogniu, aż tłuszcz się wytopi.

Kolejno wsypuję przyprawy: oregano, tymianek, cukier, sól i świeżo zmielony pieprz czarny. Wrzucam także startą: cebulkę, marchewkę i czosnek. Całość mieszam ze sobą i podsmażam przez około 5 minut.

Następnie dodaję grubo zmielone mięso wołowe.

Całość dokładnie mieszam i podsmażam przez około 8 minut, aż mięso straci różowy kolor. Po tym czasie wlewam czerwone wino (możesz zastąpić białym ewentualnie bulionem lub wodą). Dodaję też przecier pomidorowy lub pokrojone drobno pomidory bez skórki (mogą być świeże lub z puszki) oraz koncentrat pomidorowy.

Całość mieszam ze sobą dokładnie i doprowadzam do zagotowania. Po czym zmniejszam ogień na minimum i duszę pod przykryciem przez około 2 godziny. Oczywiście od czasu do czasu mieszam.

Na 40 minut przed końcem duszenia wlewam mleko, wsypuję posiekaną natkę pietruszki i całość dokładnie mieszam.

Mleko łagodzi kwaśność pomidorów. Sos bologneses odparowuję do akceptowalnej konsystencji. Próbuję smak i ewentualnie doprawiam do smaku. Jeśli sos jest za gęsty, to rozcieńczam odrobiną wrzątku z czajnika.

Gotuję makaron i podaję spaghetti bolognese

Gdy sos boloński jest już gotowy, makaron spaghetti lub tagliatelle wrzucam do wrzącej i osolonej wody. Na 300 g makaronu zagotowuję 3 litry wody. Gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Makaron powinien być al dente. Następnie odcedzam na sicie lub durszlaku (nie płuczę w zimnej wodzie) i umieszczam na talerzach.

Na makaron polewam porcje sosu bolognese. Na wierzch posypuję starty na grubych oczkach ser żółty. Opcjonalnie możesz też udekorować listkami świeżej bazylii lub natki pietruszki.

PS. Jeśli lubisz makaron oblepiony w sosie, to wymieszaj wszystko razem w garnku i podaj na talerz tak jak na zdjęciu poniżej.

Smacznego! Sprawdź także tradycyjne spaghetti z mięsa mielonego:

Spaghetti z mięsem mielonym

Niespełna 2 lata temu zamieściłam na blogu siekane kotlety z kurczaka. Tym razem zapraszam na siekane rybne. Sposób wykonania jest podobny. Różnią się jedynie niektóre składniki. Dzięki temu przepis jest FIT. Moje kotleciki to sprawdzony i szybki obiad, który posmakuje dla dzieci i dorosłych. Użyłam dorsza, ale możesz oczywiście użyć innej ryby np: miruny, morszczuka, sandacza, mintaja, soli lub tilapii.

Siekane kotleciki rybne – składniki:

• 400 g filetów ryby (dorsz, miruna, morszczuk, sandacz, mintaj, sola, tilapia)
• 100 g cebuli (biała lub czerwona)
• kawałek czerwonej papryki (około 1/4 małej papryki)
• 1 mały ząbek czosnku (możesz pominąć jeśli nie lubisz)
• garść posiekanej natki pietruszki lub koperku
• 2 jajka (średnie rozmiar L)
• 5 łyżek mleka (75 ml)
• 2 łyżki mąki pszennej
• 2 łyżki bułki tartej
• 1/2 łyżeczki ostrej papryki
• 1/3 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• olej do smażenia

Sposób wykonania kotlecików rybnych

Aby przygotować kotleciki potrzebować będziemy: miski, ostrego noża, rózgi kuchennej, oraz patelni z grubym dnem.

Krok 1 – przygotowuję składniki

Filety ryby myję w wodzie i osuszam. Następnie kroję w 1 cm kostkę. Mrożoną rybę oczywiście trzeba najpierw rozmrozić.

Cebulkę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w drobną kostkę, a czosnek drobno siekam.
Paprykę myję, usuwam gniazda nasienne i małą część (około 1/4 małej papryki) kroję w kostkę.
Natkę pietruszki lub koperek drobno siekam.

Krok 2 – przygotowuję ciasto

Do miski wbijam jajka i rozkłócam za pomocą widelca lub rózgi kuchennej. Wlewam mleko. Wsypuję mąkę oraz bułkę tartę i całość mieszam rózgą kuchenną, aby nie było grudek.
Następnie wrzucam też posiekane: filety ryby, cebulkę, czosnek, paprykę i natkę pietruszki lub koperek. Dodaję także przyprawy (sól, świeżo zmielony pieprz czarny i ostrą paprykę). Całość dokładnie mieszam łyżką, aż ciasto oblepi kawałki ryby oraz warzyw. Masa powinna być gęsta. Jeśli ciasto jest za rzadkie, to kotleciki rozwalają się na patelni. Trzeba dodać więcej bułki tartej i całość wymieszać.

Krok 3 – smażę kotleciki

Na patelni rozgrzewam olej. Nakładam po 2 łyżki ciasta. Spłaszczam i formuję kotleciki. Smażę partiami przez około 3 minuty na średnim ogniu z obu stron na mocno rumiano. Po usmażeniu umieszczam oczywiście na ręczniku papierowym, aby pozbyć się nadmiaru tłuszczu.

Siekane kotlety rybne są już gotowe. Smakują rewelacyjnie z ulubioną surówką oraz do pieczonych ziemniaków polane sosem czosnkowym. Często podaję także do ryżu, ziemniaków lub z kromka chleba.
Smacznego.

Jeśli znudziła Ci się tradycyjna pierś z kurczaka z piekarnika (zobacz mój podstawowy przepis), ta wersja będzie miłą odmianą. Wystarczy naciąć mięso i wypełnić je ulubionymi dodatkami. Dzięki temu, że pieczemy je pod przykryciem z serem w środku, mięso nie wysycha, a smaki warzyw przenikają do środka.

Do nadzienia wykorzystałam: klasyczny ser żółty, świeży szpinak i czerwoną paprykę. Możesz jednak eksperymentować! Świetnie sprawdzi się też: mozzarella, feta, suszone pomidory czy plasterki boczku.

Składniki:

Ilość porcji: dla 2 osób. Kaloryczność: 470 kcal w 1 porcji (175 Kcal w 100 g) .

• 400 g piersi kurczaka
• 70 g sera żółtego (ewentualnie feta lub mozzarella)
• 3 – 4 łyżki oleju roślinnego lub oliwy z oliwek
• 1 mała lub pół średniej papryki czerwonej
• garść listków szpinaku

Przyprawy do mięsa:

• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka ziół prowansalskich (lub przyprawy do drobiu)
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki suszonego czosnku
• 1/3 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Jak zrobić pierś kurczaka z piekarnika z serem i warzywami?

Do zrobienia obiadu potrzebować będziemy: miski, płaskiej blachy piekarnika lub naczynia żaroodpornego. Zanim przystąpisz do pieczenia, przeczytaj cały opis. Podaję w nim szczegóły wykonania oraz zamienniki składników.

Krok 1 – przygotowuję mięso

Z mięsa kurczaka usuwam błonki i ewentualne kostki. Podwójną pierś z kurczaka dzielę na dwie równe części.

Każdą pierś nacinam w poprzek w 3 miejscach do 2/3 wysokości mięsa i wrzucam do miski. Ważne jest, aby nie przepołowić porcji mięsa. Nacięte sztuki mięsa obtaczam równomiernie w oleju lub oliwie. Następnie oprószam przyprawami z każdej strony i wcieram w mięso. Jeśli masz czas, możesz przykryć miskę i włożyć do lodówki na 1 godzinę, w celu zamarynowania.

Krok 2 – przygotowuję ser i warzywa

Ser żółty kroję w plastry i przekrawam na pół lub w paski.
Paprykę myję, usuwam gniazda nasienne i kroję w paski. Zamiast papryki możesz użyć pomidora, którego należy umyć i pokroić w pół plasterki. Polecam także pomidorki koktajlowe (umyć i przekroić na pół).
Świeże listki szpinaku myję pod bieżącą oraz chłodną wodą i odsączam. Jeśli masz szpinak mrożony, to rozmroź go i odsącz.

Krok 3 – nadziewam mięso serem i warzywami

W każde nacięcie piersi kurczaka wkładam:

• paski sera żółtego
• kilka listków szpinaku
• 2 paski papryki lub pół plastra pomidora lub przekrojone na pół pomidorki koktajlowe.

Tak przygotowanego kurczaka umieszczam w naczyniu żaroodpornym wysmarowanym oliwą lub olejem i przykrywam przykrywką. Możesz też użyć płaskiej blaszki piekarnika wyścielonej papierem do pieczenia. Ale wówczas pierś nie będzie przykryta i ser może się za bardzo spiec. Radziłabym wówczas przykryć wierzch potrawy folią aluminiową lub papierem do pieczenia (możesz go lekko zwilżyć wodą, by lepiej przylegał).

Krok 4 – piekę w naczyniu żaroodpornym

1. Piekarnik nagrzewam do 180 stopni C.
2. Naczynie żaroodporne z potrawą umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika.
3. Piekę przez około 25 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra-dół, bez termoobiegu.
4. Zdejmuję przykrywkę naczynia żaroodpornego (lub papier/folię) i piekę jeszcze przez 10–15 minut, aby ser i mięso ładnie się zarumieniły.

Całkowity czas pieczenia (35-40 minut) zależy od wielkości fileta. Pod koniec obserwuję i gdy się zarumieni, wyjmuję z piekarnika. Papryka jest idealnie miękka i nie przypalona, a szpinak zachowuje soczystość. Jednak najważniejszy jest fakt, że ser jest idealnie ciągnący i nie przypalony.

Krok 5 – podaję potrawę

Pierś kurczaka nadziana serem i warzywami jest już gotowa. Podaję na gorąco wraz z ulubionymi dodatkami: ziemniakami (pieczone lub gotowane), frytkami, ryżem, kaszą lub kromką chleba. Bardzo lubię potrawę w towarzystwie dietetycznej sałatki lub surówki.

Prostsza wersja potrawy:

pierś kurczaka z piekarnika.

Życzę smacznego!

Gulasz jest prostym i smacznym daniem obiadowym. Możesz go wykonać w klasycznym sosie własnym, śmietankowym lub pieczarkowym. Mi bardzo smakuje także w sosie mocno pomidorowym z dadatkiem warzyw.

Gulasz – składniki:

Kaloryczność: 140 kcal w 100 g.
Szklanka to pojemność 250 ml. Podane proporcje są dla 4 osób.
Dieta bezglutenowa.

• 500 g mięsa wieprzowego (najlepsza jest łopatka, później szynka lub w ostateczności karkówka)
• 100 g koncentratu pomidorowego lub 250 ml przecieru pomidorowego
• 500 ml bulionu warzywnego lub wody (2 szklanki)
• 200 g papryki (1 sztuka)
• 150 g marchewki (1 sztuka)
• 100 g cebuli (1 sztuka)
• średni ząbek czosnku
• 2 listki laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki bazylii
• 1/4 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia (olej lub smalec np gęsi)

Sposób wykonania gulaszu wieprzowego w sosie pomidorowym

Do przygotowania gulaszu w sosie pomidorowym potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, miski, patelni, drewnianej łyżki, garnka.

Krok 1 – przygotowuję mięso

Mięso wieprzowe płuczę w wodzie. Następnie osuszam i kroję w kostkę 2 x 2 cm lub paski takie na „jeden kęs”. Staram się, aby kawałki mięsa były podobnej wielkości. Kawałki mięsa wrzucam do miski. Wsypuję przyprawy: sól, pieprz, bazylię, paprykę i obtaczam w nich mięso.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam mięso gulaszowe. Smażę bez przykrycia na lekko większym niż średnim ogniu przez około 3 – 5 minut, aż się zarumieni i zamknie pory. Mięso przekładam do garnka. Tłuszczu nie wylewam, gdyż będę na nim podsmażała warzywa.

Krok 2 – przygotowuję warzywa

Ząbek czosnku obieram z łupinek i drobno siekam. Cebulę także obieram z łupinek i kroję w kostkę lub piórka.

Pokrojoną cebulę wraz z czosnkiem wrzucam na rozgrzaną patelnię z tłuszczem po mięsie i podsmażam bez przykrycia na średnim ogniu przez około 5 minut. Co jakiś czas mieszam i przekładam do garnka z podsmażonym mięsem.

Marchewkę obieram i kroję w talarki o grubości 5 mm. Wrzucam do garnka.
Paprykę myję i przekrawam na pół. Następnie usuwam gniazda nasienne i białe błonki. Kroję w mniejsze kawałki 1,5 – 2 cm. Wrzucam do garnka.

Krok 3 – duszę gulasz

Do garnka z mięsem i warzywami wlewam bulion lub wodę i zagotowuję. Wrzucam listki laurowe i ziarna ziela angielskiego.
Gdy się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum i duszę pod przykryciem przez około 60 minut. Co jakiś czas mieszam. Duszę do czasu, aż mięso oraz warzywa będą miękkie. Czas zależy od wielkości warzyw i mięsa. W razie potrzeby dodaję wrzącej wody.

Sprawdź także pulpety w sosie pomidorowym

Pod sam koniec dodaję koncentrat pomidorowy lub przecier pomidorowy. Całość mieszam i gotuję na niedużym ogniu, aż sos zgęstnieje do ulubionej konsystencji. Sos na bazie koncentratu będzie gęstszy niż na przecierze pomidorowym. Próbuję smak i w razie potrzeby dodaję przypraw lub przecieru / koncentratu pomidorowego. Sos możesz też pod sam koniec zabielić i rozrzedzić śmietanką 30%.

Soczysty gulasz wieprzowy w sosie pomidorowym jest już gotowy. Smakuje rewelacyjnie do obiadu z ziemniakami, ryżem lub kaszą gryczaną. Mi bardzo smakuje także z kromką domowego chleba. Polecam także zupę gulaszową z pieczarkami.

Życzę smacznego!

Jeśli lubisz kurczaka w sosie słodko kwaśnym, to ryba po japońsku będzie doskonałym wyborem. Panierowane filety ryby przełożone są warzywami i zalane słodko kwaśnym sosem. Potrawa idealnie nadaje się na świąteczny stół, sylwestrową imprezę lub niedzielny obiad. Jest tak dobra, że niektórym osobom moja ryba po japońsku smakuje bardziej niż ryba po grecku z przepisu babci. Zachęcam do zrobienia obu potraw i zapraszam po sprawdzony przepis.

Ryba po japońsku – składniki:

Kaloryczność: 140 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Łyżka ma pojemność 15 ml.
Potrawa jest tak dobra, że śmiało możesz ją wykonać z podwójnej porcji.

• 500 g filetów białej i twardej ryby (dorsz, sandacz, szczupak, miruna, morszczuk, mintaj)
• 400 g cebuli
• 150 g ogórków konserwowych
• 120 g papryki konserwowej (może być też świeża)
• 125 ml oleju roślinnego do smażenia ryby (pół szklanki) plus 4 łyżki oleju do obsmażenia cebuli
• sól i pieprz do oprószenia ryby

Ciasto naleśnikowe do obtoczenia ryby

• pół szklanki mąki pszennej
• pół szklanki wody
• 1 jajko
• po sporej szczypcie soli i świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Zalewa do warzyw

• 250 ml wody (1 szklanka)
• 150 g koncentratu pomidorowego
• 5 łyżek octu spirytusowego 10%
• 4 łyżki oleju roślinnego
• 4 płaskie łyżki cukru
• 2 płaskie łyżeczki słodkiej papryki
• płaska łyżeczka soli

Sposób wykonania ryby po japońsku

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: 2 miski, patelnię, rózgę kuchenną lub mikser. Przygotuj też ozdobny półmisek lub naczynie żaroodporne do wyłożenia potrawy.
Zanim przystąpisz do wykonywania ryby po japońsku, przeczytaj cały opis. Dzięki temu optymalnie zgrasz czas smażenia ryby, przygotowywania zalewy oraz słodko kwaśnego sosu.

Krok 1 – przygotowuję rybę

Do potrawy potrzebujemy filetów ryby. Jeśli masz mrożoną, to trzeba ją wcześniej rozmrozić na sicie i osuszyć ręcznikiem papierowym.
Filety ryby kroję w kawałki o wielkości około 5 cm. Możesz też skropić sokiem z cytryny. Oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem.

Krok 2 – przygotowuję panierkę naleśnikową i smażę rybę

Do miski wbijam jajko, wlewam wodę i wsypuję mąkę. Oprószam solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Wszystko mieszam za pomocą rózgi kuchennej, miksera lub blendera. Otrzymuję gęste i jednolite ciasto naleśnikowe bez grudek do panierowania ryby.

Na rozgrzanej patelni wlewam pół szklanki oleju i rozgrzewam na średnim ogniu.

Panierkę naleśnikową jeszcze raz mieszam, aby była jednolita i macam w niej kawałki ryby. Panierowaną rybę kładę na rozgrzanym tłuszczu i smażę partiami na lekko mniejszym niż średnim ogniu z obu stron na rumiano. Czas smażenia to około 2 minuty na każdą stronę. Po usmażeniu odsączam rybę na ręczniku papierowym z nadmiaru tłuszczu.

PS. Rybę możesz usmażyć na patelni, upiec w piekarniku lub usmażyć we frytkownicy.

Krok 3 – przygotowuję zalewę do warzyw

Do miski wlewam wodę, olej oraz ocet. Wrzucam także koncentrat pomidorowy oraz przyprawy (sól, cukier i słodką paprykę). Całość dokładnie mieszam za pomocą łyżki lub rózgi kuchennej i odstawiam.

Krok 4 – przygotowuję sos słodko kwaśny

Cebulę obieram z łupinek i kroję na pół, a następnie w 3 mm talarki.
Na patelni rozgrzewam olej i wrzucam pokrojoną cebulkę. Podsmażam na średniej mocy palnika i co chwilę mieszam przez około 10 – 15 minut, aż się lekko zarumieni.

Gdy cebulka się podsmaża, przygotowuję marynowane warzywa.
Z ogórków konserwowych odkrawam twarde końcówki. Następnie kroję wzdłuż na pół, w ćwiartki i na końcu w ósemki. Otrzymuję długie paski.
Paprykę konserwową kroję w podobnej grubości paski. Jeśli chcesz, możesz też użyć świeżej papryki, która jest również smaczna.

Na patelnię z podsmażoną cebulkę wrzucam pokrojone ogórki oraz paprykę. Wlewam przygotowaną wcześniej zalewę do warzyw. Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam na średnim ogniu, aż się zagotuje. Wówczas zmniejszam ognień i gotuję jeszcze przez 2 minuty.

Krok 5 – przygotowuję rybę po japońsku

Na ozdobny półmisek lub naczynie żaroodporne wykładam usmażoną rybę w panierce naleśnikowej. Na wierzch wylewam warzywa z sosem słodko kwaśnym. Jeśli masz większą ilość, to ułóż warstwami: rybę, sos z warzywami, rybę oraz resztę sosu z warzywami.

Klasyczna ryba po grecku łatwy przepis

Potrawa smakuje na ciepło zaraz po zrobieniu lub na zimno. Wówczas jest nawet jeszcze lepsza, bo smaki się przegryzą. Potrawę przechowuję w lodówce do 3 dni lub pasteryzuję w słoikach. Rybę po japońsku możesz podgrzewać w piekarniku pod przykryciem w temperaturze 160 stopni C przez około 15 – 20 minut.

Życzę smacznego!

Jeśli lubisz rybę w kwaśnej zalewie, to sprawdź także 2 pozostałe propozycje:

ryba w zalewie octowej do słoika

ryba w zalewie octowo pomidorowej

Paszteciki z pieczarkami to szybsza wersja pasztecików z kapustą i grzybami. Potrawa gości na moim wigilijnym stole oraz na imprezie sylwestrowej. To mój smak z dzieciństwa. Kojarzą mi się z beztroskim czasem w świątecznej atmosferze. Paszteciki najlepiej smakują mi oczywiście do barszczu czerwonego. Zobacz jak krok po kroku zrobić paszteciki drożdżowe z pieczarkami.

Paszteciki wykonasz w 2 godziny.
Potrawę upieczesz w 30 minut.

Paszteciki z pieczarkami – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 320 kcal w 100 g. Dieta wegetariańska.
Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Z podanych składników otrzymasz około 20 – 25 bułeczek.

Ciasto drożdżowe:

• 500 g mąki pszennej (typ 450, 500 lub 550)
• 200 ml ciepłego mleka (4/5 szklanki)
• 30 g świeżych drożdży (12 g drożdży instant)
• 65 g masła 82 % extra (około 1/3 kostki)
• 2 jajka (rozmiar L w temperaturze pokojowej)
• 1 łyżeczka cukru
• 1 łyżeczka soli

Farsz:

• 800 g pieczarek
• 200 g cebuli (2 nieduże sztuki)
• sól i pieprz do smaku
• 2 łyżki ojeju roślinnego lub masła do smażenia

Opcjonalnie do posypania: kminek, sezam lub mak.

Sposób wykonania pasztecików z pieczarkami

Do wykonania pasztecików potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, czystej ściereczki kuchennej, patelni, wałka, piekarnika.
Zanim przystąpisz do robienia potrawy, przeczytaj dokładnie cały opis i zaplanuj efektywnie czas pracy w kuchni. Np farsz możemy zrobić wcześniej.

Krok 1 – zaczyn drożdżowy

1. Do miski przesiewam mąkę. Najlepiej typ 450, 500 lub 550. Im niższy typ, tym bułeczki będą bardziej puszyste i delikatne.
2. Po środku robię wgłębieni do dna. Wkruszam drożdże, które oprószam cukrem, polewam 3 łyżkami mleka i z kupki zsypuję 2 lub 3 łyżki mąki. Składniki we wgłębieniu delikatnie mieszam.
3. Miskę przykrywam czystą ściereczka kuchenną i odstawiam na 10 – 15 minut. W tym czasie drożdże się uaktywnią i spienią. Jeśli używasz suchych drożdży instant, to pomiń krok z oczekiwaniem na wyrośnięcie drożdży świeżych.

Krok 2 – wyrabiam ciasto

1. Na patelni roztapiam pokrojone w kostkę masło i odstawiam do ostudzenia.
2. Do miski z aktywnymi drożdżami wbijam jajka. Wlewam także pozostałe mleko, dodaję sól i całość mieszam łyżką. Gdy składniki wstępnie się połączą, wlewam roztopione i ostudzone masło.
3. Następnie wyrabiam ręcznie ciasto przez około 10 – 15 minut do czasu, aż będzie jednolicie gładkie i elastyczne. Musi też dobrze odchodzić od dłoni oraz brzegów miski. Możesz też użyć robota kuchennego z hakami do ciasta drożdżowego. Czas wyrabiania wynosi wówczas 5 – 8 minut.
4. Miskę z ciastem przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce na 60 minut. W tym czasie ciasto drożdżowe podwoi swoją objętość.

Krok 3 – przygotowuję farsz

1. Pieczarki myję i obieram skórkę z kapeluszy. Następnie kroję w kostkę. Pieczarki podczas podsmażania, zmniejszą swoją objętość.
2. Cebulę obieram z łupinek i także kroję w drobną kostkę.
3. Na patelni rozgrzewam tłuszcz (olej lub masło) i wrzucam posiekaną cebulkę. Na niedużym ogniu odsmażam i mieszam przez około 3 minuty, aż się zeszkli i będzie miękka.
4. Następnie wrzucam pokrojone pieczarki. Podsmażam całość na średnim ogniu i co jakiś czas mieszam, aż odparuje woda z pieczarek. Trwa to około 5 – 8 minut.
5. Farsz oprószam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym i mieszam. Zdejmuję z palnika i odstawiam do ostudzenia.

Ważne: Farsz musi być całkowicie wystudzony i gęsty przed nałożeniem na ciasto. Jeśli będzie gorący lub zbyt wodnisty, drożdże „zaparzą się”, a ciasto w środku zrobi się gliniaste (tzw. zakalec). Jeśli widzę, że pieczarki puściły sok po ostygnięciu, odcedam je na sitku przed nałożeniem.

Przed świętami farsz często robię 1 lub 2 dni wcześniej i przechowuję w lodówce.

Krok 4 – formuję paszteciki

1. Wyrośnięte ciasto drożdżowe przez chwilę wyrabiam, formuję kulę i kładę na blacie lub stolnicy oprószonej mąką.
2. Za pomocą wałka z ciasta formuję duży prostokąt o grubości 5 mm. Jeśli masz mało miejsce, to podziel kulę ciasta na 2 części i rozwałkuj 2 placki.
3. Na placek z ciasta drożdżowego wykładam równomiernie farsz i wyrównuję.
4. Następnie zwijam ciasno w roladę. Za pomocą ostrego noża kroję w 3 lub 4 cm plastry. Koniec ciasta (szew rolady) warto posmarować odrobiną wody lub białka i dokładnie skleić, a następnie ułożyć roladę szwem do dołu. Powoduje to, że paszteciki nie otworzą się podczas pieczenia.
5. Na blaszce piekarnika wykładam papier do pieczenia i układam paszteciki. Możesz je posypać także: makiem, kminkiem lub sezamem.
6. Paszteciki przykrywam czystą ściereczką kuchenna i odstawiam na 15 minut do wyrośnięcia. W tym czasie nagrzewam piekarnik do temperatury 190 stopni C.
7. Tuż przed pieczeniem, możesz też wysmarować wierzch bułeczek rozbełtanym jajkiem z mlekiem (temperatura pokojowa). Dzięki temu paszteciki po upieczeniu będą miały piękny, błyszczący, złocisty kolor (bez tego wyjdą matowe i blade).

Zobacz także krokiety z pieczarkami

Krok 5 – piekę paszteciki z pieczarkami

1. Blaszkę z bułeczkami umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 190 stopni C (grzanie góra-dół, bez termoobiegu) przez 20-25 minut, aż się zarumienią. Jeśli używasz termoobiegu, zmniejsz temperaturę do 180 stopni, aby paszteciki nie wyschły.
2. Po upieczeniu ostrożnie wyjmuję z piekarnika i układam na kratce do ostudzenia.

Polecam także krokiety z kapustą i grzybami

Paszteciki z pieczarkami są już gotowe. Smakują rewelacyjnie z czerwonym barszczem. Sprawdź także krokiety z pieczarkami.
Życzę smacznego.

Gdy pomyślę o domowym makaronie, to od razu przypomina mi się stół babci, na którym przyrządzała domowy makaron. Taki odświętny na niedzielny rosół. Smakował rewelacyjnie. Przyznam się bez bicia, że najczęściej kupuję makaron. Powód jest prosty, to wygoda oraz finezyjne kształty. Piekę za to regularnie przynajmniej raz w tygodniu chleb żytni na zakwasie.
Jeśli myślisz, że zrobienie makaronu domowego jest trudne, to od razu powiem, że to nie prawda. Makaron jest dużo prostszy w zrobieniu od wspomnianego chleba. Gdybyśmy w domu na co dzień jedli tyle makaronu, co chleba, to przygotowywałabym go regularnie. Zapraszam na sprawdzony przepis mojej babci na domowy makaron z zaledwie 3 składników.

Makaron domowy – składniki:

Kaloryczność: 120 kcal w 100 g ugotowanego makaronu lub 350 kcal w 100 g suchego. Mąka powinna być przesiana, a jajka w temperaturze pokojowej.

• 200 g mąki pszennej typ 450, 500 lub 550 (może też być mąka do pizzy typ 00)
• 2 jajka (rozmiar L) *
• 1 łyżka oleju roślinnego lub oliwy z oliwek

Wskazówki:

• * Na każde 100 g mąki przypada 1 jajko. Jednak jajka różnią się wielkością. Dlatego zachowując wspomniane proporcje, ostatecznie dodaję tyle jajek, ile mąka jest w stanie przyjąć. Otrzymuję gęste ciasto na makaron, który się nie skleja.
• Do ciasta na makaron nie dodaję soli. Sól jest higroskopijna. Makaron z osolonego ciasta dłużej schnie i źle się przechowuje. Solę wodę do gotowania makaronu.
• Jeśli masz problemy z zagnieceniem ciasta, to na każde 200 g mąki dodaj około 10 – 15 ml przegotowanej i ostudzonej wody.
• Do ciasta możesz dodać też odrobinę papryki czerwonej. Przyprawa nada koloru oraz oryginalnego smaku.

Sposób wykonania domowego makaronu z przepisu babci

Do przygotowania makaronu potrzebować będziemy przede wszystkim: deski lub stolnicy, wałka, widelca oraz ostrego noża. Jeśli przesiewasz mąkę, to potrzebne będzie też sito.

Krok 1 – ciasto na makaron

Na deskę lub stolnicę przesiewam mąkę. W środku robię wgłębienie, wbijam jajka i wlewam olej lub oliwę. Całość mieszam najpierw za pomocą widelca. Gdy ciasto przestanie być lepiące, zaczynam wyrabiać ręcznie. Rozciągam we wszystkie strony, aż otrzymam elastyczne, zwarte, sprężyste i gładkie ciasto. Wyrabianie ciasta trwa około 10 – 15 minut. Ciasto możesz też wyrobić w mikserze planetarnym z hakami.
Jeśli masz czas, przykryj ciasto czystą ściereczką kuchenną i odłóż na 30 minut. W tym czasie ciasto „odpocznie”. Moja babcia zawsze tak robiła.

Krok 2 – wałkuję i kroję ciasto

Stolnicę podsypuję mąką, aby ciasto się nie kleiło. Ciasto dzielę na mniejsze kule (z 200 g robię 3 – 4 kule) i każdą rozwałkowuję na cienkie placki. Proces wałkowania przeprowadzam kilkukrotnie, aż otrzymam satysfakcjonującą grubość. Za każdym razem posypuję mąką stolnicę oraz wierzchnią stronę placka, aby nie kleiło się do wałka.

Grubość zależy od naszych upodobań. Od wręcz przeźroczystego do kilku mm placka. Pozostawiam do przesuszenia na 10 minut. Większą ilość placków przekładam na czyste ściereczki kuchenne lub przewieszam przez kij od szczotki, na czas schnięcia. Podsuszone ciasto nie jest lepiące i lepiej się kroi.

Następnie placki ciasta za pomocą ostrego noża tnę w cienkie lub szersze paski. Do rosołu świetnie sprawdzają się cienkie paski. W tym celu placek ciasta zwijam w rulon i tnę wzdłuż w cienkie paski.

Szersze paski wycinam nożem bezpośrednio z placków ciasta. Możesz też zwinąć placek w rulon i wyciąć szersze paski. Taki makaron świetnie sprawdza się do obiadów z sosem. Na przykład makaron ze szpinakiem, kurczakiem i sosem śmietankowym.

Do wałkowania i wycinania makaronu, możesz też użyć specjalnej maszynki. Jej koszt waha się od 100 do 500 zł (ceny na grudzień 2022).

Krok 3 – suszę makaron

Pokrojony makaron rozrzucam pojedynczo za pomocą widelca lub palców i odstawiam do podsuszenia na kilka minut. Możesz też zwinąć je w gniazda.
Podsuszony makaron wykorzystuję od razu do zupy lub drugiego dania.

Nadmiar makaronu możesz zamrozić lub wysuszyć (kilka dni w temperaturze pokojowej!). Do sprawnego suszenia sprawdzi się idealnie suszarka do grzybów i owoców. Możesz też wykorzystać piekarnik. Na blaszkę wyścielam papier do pieczenia, wykładam makaron i wkładam do piekarnika.

Suszę z termoobiegiem z uchylonymi drzwiczkami w temperaturze 40 stopni przez 60 minut. Wysuszony makaron przechowuję w szczelnie zamkniętym słoju lub torebce papierowej.

Krok 3 – gotuję makaron

Domowy makaron gotuje się dwa razy szybciej od sklepowego. Najczęściej wystarczy od 3 do 10 minut. Czas zależy od grubości. Po 3 minutach wyjmuję 1 sztukę i sprawdzam, czy jej twardość mi odpowiada. Ugotowany makaron odsączam na sicie lub durszlaku.

Jestem ciekawa czy robicie domowy makaron.

Jeśli szukasz łatwego i szybkiego obiadu, który posmakuje każdemu, to świetnie się składa. Syty obiad na bazie makaronu ze szpinakiem i kurczakiem w sosie śmietanowym jest idealny. Uwielbiam makaron w sosie z dodatkiem szpinaku. To ekspresowe danie nigdy mi się nie nudzi, jest niezwykle syte, efektowne i przede wszystkim smaczne.

Makaron ze szpinakiem – składniki:

Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

• 300 g makaronu (waga suchego przed ugotowaniem) może być w rurki, wstążki lub kokardki
• 300 g świeżego szpinaku (lub 150 g mrożonego)
• 250 ml śmietanki kremówki 30% lub 36%
• 400 g piersi z kurczaka
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 1 łyżeczka ziół prowansalskich (ewentualnie przyprawy gyros)
• 1 średni ząbek czosnku
• dodatkowo starowany ser do posypania
• tłuszcz do obsmażenia kurczaka (olej roślinny, smalec gęsi lub wieprzowy)

Sposób wykonania makaronu ze szpinakiem i kurczakiem w sosie śmietanowym

Do przygotowania makaronu, potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka, durszlaka (lub sita), patelnię z grubym dnem. Zanim przystąpisz do zrobienia dania obiadowego, przeczytaj cały opis i zaplanuj poszczególne etapy prac w kuchni. Warto np wcześniej przyprawić kurczaka.

Krok 1 – gotuję makaron

Do garnka wlewam 2 – 3 litry wody, zagotowuję i solę. Do wrzątku wrzucam makaron i gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu o 1 minutę krócej. Makaron powinien być al dente. Z 300 g suchego makaronu po ugotowaniu, otrzymałam około 650 g.
Ugotowany makaron odcedzam na sicie lub durszlaku.

Krok 2 – podsmażam pierś z kurczaka

Pierś z kurczaka płuczę w wodzie i usuwam ewentualne błonki. Następnie kroję w kostkę około 2 – 3 cm. Nie za małą, aby nie była sucha. Lepiej po podgrzaniu przekroić w mniejsze kawałki.
Mięso obtaczam w: soli, świeżo zmielonym pieprzu oraz ziołach prowansalskich. Jeśli mam czas, to odstawiam do lodówki na kilka godzin, w celu przegryzienia się smaków.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam pokrojonego w kostkę i przyprawionego kurczaka. Podsmażam na lekko wyższym od średniej mocy ogniu z obu stron na rumiano. Łączny czas podsmażania z obu stron wynosi około 5 – 6 minut. Z patelni zdejmuję zarumienionego kurczaka i pozostawiam tłuszcz.

Krok 3 – duszę szpinak

Obieram 1 ząbek czosnku z łupinek i drobno siekam.
Świeży szpinak myję w wodzie i osuszam. Mrożony trzeba wcześniej rozmrozić i odcedzić.

Na patelnię z tłuszczem po smażeniu kurczaka, wrzucam czosnek i podsmażam przez około 30 sekund na średnim ogniu. Następnie wrzucam świeży szpinak (mrożony trzeba wcześniej rozmrozić i odcedzić). Blanszuję na niedużym ogniu przez około 5 minut, aż woda odparuje i się skurczy.

Krok 4 – łączę składniki

Do szpinaku wrzucam zarumienionego kurczaka, wlewam śmietankę i cały czas gotuję na niedużym ogniu. Całość mieszam ze sobą. Następnie wrzucam odcedzony makaron al dente i ponownie mieszam wszystko w sosie śmietankowym. Próbuję smak i ewentualnie doprawiam ulubionymi przyprawami. Całość duszę na niedużym ogniu i mieszam przez około 2 minuty. Następnie zdejmuję z ognia.

Sprawdź także pyszne danie z makarome i kurczakiem:

Sałatka z makaronem i kurczakiem

Szybki obiad z makaronu ze szpinakiem i kurczakiem w sosie śmietanowym jest już gotowy. Podaję na gorąco oprószone starowanym serem na talerzu. Życzę smacznego!

Zapiekankę polecam w szczególności dla osób zabieganych. Wykonasz ją w zaledwie kilkanaście minut. Jest przy tym bardzo prosta w zrobieniu i uda się dosłownie każdemu. Zapiekankę możemy odgrzać na następny posiłek.

Zapiekanka makaronowa – składniki:

Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

• 400 g makaronu (waga suchego przed ugotowaniem) PLUS 1 łyżeczka soli i 3 litry wody do ugotowania makaronu
• 300 g piersi kurczaka PLUS 2 lub 3 łyżeczki ulubionej przyprawy np gyros oraz pół łyżeczki soli i 1/4 łyżeczki pieprzu
• 200 g sera żółtego (może być mozzarella)
• 3 lub 4 łyżki przyprawy: suszone pomidory z czosnkiem, bazylią i oregano (rewelacyjna polecam, zawiera też sól)
• tłuszcz do obsmażenia kurczaka (olej roślinny lub smalec np u mnie gęsi)

Sos:

• 3 łyżki jogurtu naturalnego
• 3 łyżki majonezu

Wskazówki do składników

• Użyłam pszennego makaronu rurki. Możesz użyć inne kształty np kokardki, świderki lub muszelki. Zamiast makaronu pszennego możesz użyć też: żytniego, gryczanego, z ciecierzycy lub kukurydzianego.
• Wykorzystałam gotową przyprawę z suszonych pomidorów (60%) z dodatkiem: bazylii (5%), czosnku (25%) oraz oregano i soli. Możesz dodać ulubione przyprawy.
• Do zapiekanki czasami dodaję także: pomidorki koktajlowe, kukurydzę z puszki, paprykę czerwoną. Warzywa podsmażam przez kilka minut na patelni w tłuszczu po smażeniu kurczaka. Dzięki temu nie są twarde w gotowej zapiekance. Wymienione składniki nadają smaku i koloru. Jednym słowem dodaj to, co lubisz i masz pod ręką.
• Zamiast piersi z kurczaka, możesz też użyć filet z indyka lub mięso z podudzia pozbawione kości.
• Zamiast makaronu możesz użyć ugotowanych i pokrojonych w krążki ziemniaków. Otrzymasz wówczas zapiekankę ziemniaczaną 🙂
• Na szybko polewam zapiekankę przed upieczeniem sosem na bazie jogurtu i majonezu. Możesz też polać sosem beszamelowym.
• W moich przyprawach była już sól. Jeśli nie korzystasz z gotowych przypraw, to dodaj też soli do smaku.
• W wersji na bogato możesz dać więcej sera. Będzie mega smaczna!

Sposób wykonania zapiekanki makaronowej z kurczakiem i serem

Do przygotowania zapiekanki potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, patelni, tarki do warzyw, salaterki, naczynia żaroodpornego i piekarnika. Zanim zaczniesz robić zapiekankę, przeczytaj koniecznie cały opis sposobu wykonania. Zaplanujesz czas marynowania kurczak lub gotowania makaronu.

Krok 1. Przygotowuję kurczaka

Pierś kurczaka płuczę w wodzie i usuwam ewentualne błonki. Następnie kroję w 2 lub 3 cm kawałki. Dzięki sporym rozmiarom, kurczak nie jest suchy. Wrzucam do miseczki i oprószam: solą, świeżo zmielonym pieprzem czarnym oraz ulubioną przyprawą np gyros. Możesz też dodać: suszoną paprykę, oregano, zioła prowansalskie, rozmaryn, kminek lub tymianek. Całość mieszam i odstawiam na blacie kuchennym na 20 – 30 minut, do przygryzienia się smaków. Możesz zamarynować kurczaka wcześniej, ale przechowuj go wówczas w lodówce.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz (u mnie 2 łyżki smalcu gęsiego) i wrzucam przyprawione kawałki kurczaka. Całość podsmażam na średnim ogniu z każdej strony na rumiano. Łączny czas około 5 – 7 minut, aż się zarumieni (przewracam drewnianą łyżką). Gotowego kurczaka wrzucam do naczynia żaroodpornego (patrz punkt 4).

Krok 2. Ścieram ser i robię sos

Ser ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.
Do salaterki wrzucam jogurt naturalny oraz majonez. Dodaję szczyptę soli i całość mieszam. Możesz też dodać pół ząbka rozgniecionego czosnku, oczywiście jeśli lubisz.

Krok 3. Gotuję makaron al dente

Do garnka wlewam 3 litry wody i zagotowuję. Do wrzątku wsypuję 1 łyżeczkę soli i 400 g makaronu. Gotuję na średnim ogniu według instrukcji na opakowaniu minus 1 minuta (al dente). Co jakiś czas mieszam, aby nie przywarł do dna. Makaron pod koniec gotowania próbuję. Będzie się jeszcze zapiekał, więc nie może być rozgotowany. Musi być al dente.
Po ugotowaniu odcedzam makaron na durszlaku i odstawiam do ostudzenia.

Krok 4. Umieszczam składniki w naczyniu żaroodpornym

Do naczynia żaroodpornego wrzucam odcedzony makaron, zarumienione kawałki kurczaka i posypuję połową startego sera. Oprószam też gotową przyprawą z suszonych pomidorów. W tym momencie możesz też dodać inne warzywa (pomidorki koktajlowe, kukurydza, paprykę czerwoną). Całość delikatnie mieszam. Polewam sosem i rozprowadzam równomiernie.

Krok 5. Wstawiam zapiekankę do piekarnika

Piekarnik nagrzewam do 180 stopni C. Naczynie żaroodporne wkładam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę bez przykrycia przez około 10 – 15 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół. Uchylam drzwiczki piekarnika, lekko wystawiam zapiekankę i posypuję równomiernie pozostałym serem żółtym. Zamykam piekarnik i piekę jeszcze 5 minut także w 180 stopniach C z opcją grzania góra i dół. Łączny czas pieczenia około 15 – 20 minut. Obserwuję, jak się wszystko rumieni.

Jeśli używasz termoobiegu, zmniejsz temperaturę do 170 stopni C. Pod koniec proszę sprawdzać, czy makaron się za bardzo nie spieka i wyjąć z piekarnika.

Zapiekanka ziemniaczana z kurczakiem i warzywami

Gotową zapiekankę podaję na gorąco w naczyniu żaroodpornym na stole. Smakuje rewelacyjnie i szybko znika z talerzy. Jest syta i można ją później odgrzać pod przykryciem w piekarniku lub na patelni.

Sprawdź także:

Sałatka z makaronem i kurczakiem

Życzę smacznego!

Krokiety z mięsem i warzywami to świetny pomysł na wykorzystanie mięsa i warzyw z wczorajszego rosołu :-). Możesz też ugotować dowolne mięso mielone. W składnikach podaję smaczne propozycje zamienników. Krokiety to wdzięczny obiad. Po pierwsze są bardzo szybkie w zrobieniu. Wykonasz je w zaledwie pół godziny. Po drugie można je przechować w lodówce i odgrzać w następnym dniu. Po trzecie wyglądają i smakują inaczej niż codzienny, monotonny obiad. Jeśli już o smaku mowa, to bardzo lubię wilgotny pasztet z mięsa i wilgotny farsz do pierogów lub krokietów. Sekret tkwi w odpowiednich proporcjach połączenia z warzywami oraz rodzaju użytego mięsa, które nie może być za suche.

Krokiety z mięsem mielonym – składniki:

Kaloryczność: 280 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Składniki na ciasto do naleśników powinny być oczywiście w temperaturze pokojowej. Z podanych składników otrzymasz około 10 – 12 krokietów.

Składniki na naleśniki:

• 2 szklanki (320 g) mąki pszennej lub tortowej typ 400, 450 lub 500
• 1 szklanka letniego mleka (możesz zastąpić szklanką wody)
• 1 szklanka gazowanej wody mineralnej (jeśli użyjesz wody niegazowanej, to naleśniki nie będą pulchne)
• 2 jajka (średnie rozmiar L)
• 1 łyżka oleju roślinnego
• łyżeczka soli

Składniki na farsz:

• 600 g ugotowanego mięsa (z kurczaka, indyka, wieprzowe lub wołowe)
• 500 g ugotowanych warzyw (marchewka, cebula, pietruszka)
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Dodatkowo przygotuj także kilka łyżek tłuszczu (smalec gęsi lub olej roślinny) do podsmażenia krokietów. Jeśli lubisz krokiety w panierce, to potrzebne będą też:

• 2 jajka
• szklanka bułki tartej (ewentualnie zmielone otręby owsiane)

Jakie mięso do krokietów? Najprościej wykorzystać mięso z ugotowanego już rosołu. Jeśli nie masz, to ugotuj w garnku. Najlepsza jest mieszanka 2 typów mięs (drobiowe, wieprzowe lub wołowe). Ważne jest też, aby mięso nie było ani za chude, ani za tłuste. Dla mnie najlepiej sprawdza się 3/4 mięsa chudego i 1/4 mięsa tłustego.

Sposób wykonania krokietów z mięsem mielonym

Do przygotowania krokietów z mięsem mielonym potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka do ugotowania mięsa, noża i deski do krojenia, maszynki do mielenia mięsa, miski, miksera, szerokiej patelni z nieprzywierającą powierzchnią do smażenia naleśników. Mikser możesz zastąpić blenderem lub ręczną trzepaczką kuchenną.
Zanim zaczniesz robić krokiety z mięsem, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Podaję istotne szczegóły oraz zamienniki. Dowiesz się także co, kiedy i w jakiej kolejności robić, aby praca w kuchni przebiegła optymalnie bez pustych przebiegów i oczekiwania na poszczególne etapy.

Krok 1. Robię farsz z mięsa mielonego i warzyw.

Warzywa obieram, płuczę pod bieżącą wodą i kroję w mniejsze części. Mięso płuczę w zimnej i bieżącej wodzie.

Do garnka wlewam 3 szklanki wody i wrzucam warzywa oraz mięso. Całość gotuję na wolnym ogniu przez około 90 minut (mięso wołowe, wieprzowe) lub 80 minut (mięso drobiowe). Jeśli łączę gatunki mięs, to drobiowe wrzucam po 10 minutach od gotowania się mięsa wołowego czy wieprzowego. Woda ma lekko bulgotać. W razie potrzeby dolewam wody podczas gotowania.
Po 80 lub 90 minutach odcedzam mięso i warzywa z bulionu. Wywaru nie wylewam i robię z niej zupę. Dodaję gorącą wodę z czajnika i wybrane dodatki. Przykładowo po dodaniu przecieru lub koncentratu, otrzymasz prostą i szybką i zupę pomidorową z przecieru. Dodając ogórki kiszone, otrzymasz aromatyczną zupę ogórkową. Zobacz pozostałe pomysły na zupy domowe.

Odcedzone warzywa oraz mięso odstawiam do ostudzenia. W tym czasie robię ciasto na naleśniki.

Po ostudzeniu mielę mięso i warzywa w maszynce do mielenie na małych oczkach. Dodaję pół łyżeczki soli oraz 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego. Całość mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam ulubionymi przyprawami.

Farsz do krokietów jest już gotowy. Możesz do niego dodać także:

• 100 – 150 g starowanego sera żółtego
• od 300 do 500 g kapusty kiszonej. Sprawdź przepis na łężnie bieszczadzkie, gdzie użyłam farszu na bazie mięsa i kapusty kiszonej.

Krok 2. Robię ciasto i smażę grube naleśniki

Do miski wsypuję mąkę pszenną, wbijam jajka i oprószam solą. Wlewam olej, wodę gazowaną (możesz zastąpić zwykłą wodą) oraz mleko (jeśli nie masz mleka, to zastąp samą wodą). Woda gazowana sprawia, że ciasto na naleśniki jest puszyste. Dzięki dodaniu do ciasta mleka, naleśniki są elastyczne.
Całość mieszam ze sobą na średnich obrotach miksera do czasu, aż otrzymam gładką konsystencję bez grudek. Otrzymuję ciasto lekko gęstsze niż do typowych naleśników. Dzięki temu mogę usmażyć grubsze naleśniki do krokietów.

Ciasto na naleśniki przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam na 15 – 30 minut, aby odpoczęło. Jeśli wszystkie składniki są w temperaturze pokojowej, to ten czas możesz skrócić do 10 minut.

Rozgrzaną patelnię (u mnie szeroka o średnicy 24 cm) smaruję lekko tłuszczem. Teoretycznie nie powinno się tego robić, ale jeśli patelnia nie jest nowa, to trzeba lekko natłuścić co 3 – 4 serię smażenia. Za pomocą chochelki rozlewam równomiernie porcję ciasta i smażę z obu stron grubsze naleśniki na krokiety. Naleśników nie zarumieniam, ponieważ będę jeszcze na nich obsmażać krokiety. Pierwszy naleśnik na ogół nie wychodzi i nie ma co się tym przejmować. Kolejne będą już ładnie odchodzić od patelni. Jeśli naleśniki są za grube, to rozcieńczam ciasto wodą. Jeśli natomiast za cienkie, to zagęszczam mąką i oczywiście całość miksuję na średnich obrotach.

Szczegółowy opis zrobienia ciasta i smażenia podaję na Jak zrobić naleśniki? Prosty przepis na naleśniki. Gorąco polecam zapoznać się ze szczegółowymi wskazówkami.

Każdy usmażony naleśnik odkładam na talerz jeden na drugim i przykrywam drugim talerzem lub czystą ściereczką kuchenną. Dzięki temu nie będą obsychać i zachowają miękkość oraz elastyczność.

Krok 3. Nadziewam naleśniki, formuję i smażę krokiety

Gdy mam już gotowy farsz mięsno – warzywny oraz usmażone naleśniki, nie pozostaje mi nic innego, jak uformować i usmażyć krokiety. Możemy zrobić krokiety na 2 sposoby.
Pierwsza i zdecydowanie łatwiejsza metoda polega na nałożeniu 2 – 3 łyżek farszu i równomiernym rozprowadzeniu. Boki naleśnika składam kilka cm do środka i zwijam w rulon. W opisany sposób formuję pozostałe krokiety, aż do wyczerpania składników.
Druga metoda polega na nałożeniu na środek naleśnika 2 – 3 łyżek farszu. Następnie górę oraz dół naleśnika składam do środka i zaczynając od boku naleśnika, składam krokiet.

Uformowane krokiety smażę partiami na patelni o grubym dnie z rozgrzaną 2 lub 3 mm warstwą tłuszczu do czasu, aż będą rumiane. Czas smażenia wynosi około 1 minutę z pierwszej strony oraz 0,5 minuty z drugiej strony. Podaję na gorąco.

Wskazówki:

• Do krokietów oczywiście podaję obowiązkowo kubek gorącego barszczu czerwonego.
• Krokiety możemy zrobić dzień wcześniej i tylko odsmażyć w dniu obiadu. Krokiety możemy przechowywać w lodówce przez kilka dni.
• Farsz do krokietów możesz zamrozić. Zamrozić możemy także całe krokiety. Następnie zaraz po wyjęciu z zamrażalnika odgrzewamy na patelni lub w piekarniku w temperaturze około 100 stopni C.
• Jeśli lubisz, możesz też obtoczyć krokiety w panierce. Na jeden talerz wbijam jajka i roztrzepuję za pomocą widelca, a na drugi bułkę tartą. Każdy krokiet przed usmażeniem obtaczam najpierw w jajku, a potem w bułce tartej i smażę z obu stron na rumiano.

Krokiety z pieczarkami

Krokiety z kapustą i grzybami obowiązkowo robię na święta w grudniu (sprawdź potrawy wigilijne). W przypadku krokietów z mięsem mielonym i warzywami najczęściej wykorzystuję ugotowane do zupy mięso oraz warzywa. Podobnie jest, gdy mam nie wykorzystane pieczarki. Przygotowuję z nich krokiety z pieczarkami. Krokiety wpisują się w filozofię zero waste. Nie marnujmy żywności :-).

Życzę smacznego!

Grzyby w śmietanie możemy jeść przez cały rok. Jesienią zbieram oczywiście świeże w lesie. W pozostałe pory roku korzystam z mrożonych. Od dziecka lubiłam z rodzicami, babcią i dziadkiem jeździć do puszczy na grzyby. Niezapomniana przygodą, na którą czekałam przez cały rok. Chyba każdy z nas pamięta smak jajek gotowanych na twardo. To podstawowa przekąska w lesie. Zaraz po powrocie zabieraliśmy się do czyszczenia i przerabiania grzybów. Obowiązkowym daniem były grzyby w śmietanie z cebulką. Nikt nie zwracał uwagi na to, że późną porą po grzybobraniu nie powinno się już jeść grzybów. Jak zrobić wyśmienite grzyby w śmietanie? Zapraszam po sprawdzony, rodzinny przepis mojej babci.

Grzyby w śmietanie – składniki:

Kaloryczność: 95 kcal w 100 g.

• 1 kg grzybów leśnych (świeże lub rozmrożone: podgrzybki, borowiki, maślaki, kurki …)
• 200 g cebuli ( 2 małe sztuki)
• 400 ml gęstej i tłustej śmietany
• 3 łyżki tłuszczu do zeszklenia cebulki (olej roślinny, masło lub smalec gęsi)
• do smaku: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, natka pietruszki.

Zbieram tylko te gatunki grzybów, które znam. Nie zbieram małych egzemplarzy, przy których łatwo o pomyłkę. Staram się także nie brać przerośniętych grzybów, które są niesmaczne.

Sposób wykonania grzybów w śmietanie z cebulą

Do przygotowania grzybów w śmietanie potrzebować będziemy przede wszystkim: nożyka, miski, durszlaka lub sita i garnka z grubym dnem lub szerokiej patelni z grubym dnem.

Krok 1. Czyszczę i kroję grzyby

Grzyby zaraz po zebraniu w lesie, czyszczę i segreguję. Za pomocą nożyka oczyszczam grzyby ze ściółki leśnej. Do czyszczenia kapeluszy możesz też użyć ręcznika papierowego. Za jego pomocą wytrzesz wierzch grzybów. Większe sztuki przekrawam i najczęściej odstawiam do suszenia. Średnie sztuki dzielę na kilka części. Najczęściej odkrawam trzonek, a kapelusz dzielę na pół. Mniejsze sztuki przekrawam wzdłuż na pół ( trzonek wraz z kapeluszem). Warto przekroić na pół nawet małe grzybki, aby sprawdzić, czy nie są w środku robaczywe.
Dodatkowo trzonki grzybów skrobię z twardawej skórki. Tak samo postępuję z kapeluszami maślaków, z których usuwam skórkę.

Krok 2. Grzyby płuczę w wodzie i obgotowuję

Oczyszczone i pokrojone grzyby płuczę w wodzie. Następnie w garnku zagotowuję wodę i wrzucam do wrzątku. Gotuję na średnim ogniu przez około 10 – 15 minut. Podczas gotowania wydziela się szum i piana. Uważam, aby nie wykipiało.
Po obgotowaniu przelewam zimną wodą i odcedzam na durszlaku. W opisany sposób obgotowuję świeże lub mrożone grzyby. Czas gotowania mrożonych grzybów liczę, od czasu zagotowania się wody, po ich wrzuceniu.

PS. Nie płuczę jedynie grzybów przeznaczonych do suszenia.

Krok 3. Duszę cebulkę i dodaję grzyby

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Następnie na patelni lub garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz (u mnie masło) i wrzucam pokrojoną cebulkę. Całość mieszam i szklę na niedużym ogniu przez kilka minut. Uważam, aby nie przypalić masła, bo potrawa będzie wówczas niesmaczna.
Pod koniec szklenia cebulki, możesz też dodać posiekany ząbek czosnku.

Następnie wrzucam obgotowane i odsączone na durszlaku lub sicie grzyby. Całość podsmażam na niedużym ogniu przez około 5 – 7 minut i mieszam często, aby nie przypalić.

Krok 4. Dodaję śmietanę i doprawiam przyprawami

Po 5 – 7 minutach duszenia, wlewam gęstą śmietanę. Całość mieszam i duszę na niedużym ogniu, aż uzyskam satysfakcjonującą konsystencję sosu. Pod koniec oprószam solą i pieprzem do smaku. Posypuję także natką pietruszki. Zdejmuję potrawę z ognia.

Zobacz też sos grzybowy, w którym nie obgotowuję, tylko od razu duszę grzybki.
Do wielu dań polecam takża wyśmienity sos pieczarkowy ze śmietaną.

Grzyby w sosie śmietanowym najlepiej smakują na ciepło z ziemniakami lub chlebem. Niektórzy podają także do kopytek, klusek śląskich, placków ziemniaczanych lub z makaronem.

Życzę smacznego.

Siedzuń sosnowy w sosie śmietankowym z makaronem

Niezwykłe danie siedzuń sosnowy w sosie śmietanowym z makaronem. Zobacz jak oczyścić i przyrządzić tego niezwykłego grzyba. Zapraszam po sprawdzony przepis mojej mamy.

Langosz to węgierskie danie (Langos), gdzie lang oznacza płomień. W średniowieczu langosze wypiekane były przy tlących się płomieniach w piecach chlebowych, zaraz po wypieczeniu bochenków chleba. Obecnie najczęściej smaży się je na głębokim tłuszczu. Ostatnio na obiad zamiast smażonych langoszy, upiekłam je w piekarniku. W takiej wersji najbardziej mi smakują.

Składniki i sposób wyrabiania ciasta na węgierski placek jest identyczny zarówno w wersji smażonej jak i pieczonej. Wystarczy wyrobić ciasto drożdżowe z ogólnodostępnych składników: mąki, mleka, ugotowanych ziemniaków, oleju, soli, cukru oraz drożdży. Następnie trzeba uformować placki z wyrośniętego ciasta drożdżowego i piec w piekarniku na rumiano. Aby zjeść oryginalnego langosza, nie musisz jechać do naszych przyjaciół Węgier. Wystarczy skorzystać z poniższego przepisu na dietetycznego langosza z piekarnika.

Langosz z piekarnika – składniki:

Kaloryczność: około 300 kcal w 100 g langosza. Szklanka to pojemność 250 ml. Z podanych składników uformujesz od 4 do 8 placków. Ja zrobiłam cztery duże, po jednym na każdą osobę.

• 500 g mąki pszennej
• 200 g ugotowanych ziemniaków (schłodzone) u mnie były to 2 średnie ziemniaki
• 375 ml mleka * (1,5 szklanki ciepłego mleka około 30 – 35 stopni C)
• 30 g drożdży świeżych (lub 10 g suchych)
• 3 łyżki cukru
• 2 łyżki oleju
• 1 łyżeczka soli

Dodatkowo do polania lub posypania:

• masło czosnkowe
• sos czosnkowy
• starty ser żółty
• jogurt naturalny lub kwaśna śmietana
• sos z mięsem
• ulubione warzywa np pomidorki koktajlowe
• ulubione konfitury (wersja na słodko dla dzieci)

Wskazówki:

Ziemniaki muszą być koniecznie schłodzone. Ciepłe ziemniaki wchłaniają za dużo mąki i langosze mogą wyjść wówczas za twarde. Placki węgierskie to świetny pomysł na wykorzystanie ziemniaków z zeszłego dnia.
Chociaż na mleku langosze są delikatniejsze i smaczniejsze, możesz też użyć wody.

* Ilość mleka lub wody zależy od mączności ziemniaków. W zależności jakie będziesz mieć ziemniaki, możesz potrzebować dodać lub odjąć +- 10% mleka ze składników.

Sposób wykonania langoszy pieczonych w piekarniku

Do przygotowania langoszy potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, praski do ziemniaków, blachy, piekarnika.

W swoim wcześniejszym wpisie podaję sposób na langosze z ziemniakami smażone na głębokim tłuszczu.

Krok 1. Przygotowuję ziemniaki

Ziemniaki obieram, przekrawam na mniejsze kawałki i gotuję w osolonej wodzie identycznie jak do obiadu. Odcedzam i rozgniatam np za pomocą praski lub widelca. Następnie odstawiam do ostudzenia i dodatkowo chłodzę w lodówce. Idealnie sprawdzą się ziemniaki z wczorajszego obiadu, przechowywane w lodówce.

Krok 2. Przygotowuję rozczyn drożdżowy

Do miski wlewam pół szklanki ciepłego mleka (125 ml o temperaturze około 30 – 35 stopni C). Wkruszam drożdże i posypuję 3 łyżkami cukru oraz 2 łyżkami mąki (odebranych z odmierzonych 500 g).
Miskę przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce na 15 minut. W tym czasie drożdże się uaktywnią, spienią i podwoją swoją objętość.

Krok 3. Przygotowuję ciasto na langosze

Do miski z aktywnymi drożdżami wsypuję pozostałą część mąki i łyżeczkę soli. Wrzucam rozgniecione i schłodzone ziemniaki. Wlewam też 2 łyżki oleju oraz pozostałe mleko czyli 1 szklankę (pół szklanki mleka dodałam wcześniej do rozczynu drożdżowego). Ilość mleka zależy oczywiście od rodzaju użytych ziemniaków. Czasami trzeba dać o 10 % mniej, a czasami o 10 % więcej. Wszystko zależy od wspomnianej mączności ziemniaków, a także wilgotności samej mąki.

Składniki na ciasto wyrabiam ręcznie przez około 15 minut. Możesz też użyć miksera z hakami do ciasta drożdżowego. Mieszaj wówczas przez minimum 5 minut. Ciasto drożdżowe wyrabiam tak długo, aż będzie idealnie gładkie, elastyczne. Musi też ładnie odchodzić od miski i nie lepić się do rąk.

Miskę oprószam mąką lub smaruję olejem. Kładę wyrobione ciasto i nakrywam czystą ściereczką kuchenną. Odstawiam do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na około 1 godzinę. W tym czasie ciasto podwoi swoją objętość. Zimową porą odstawiam ciasto drożdżowe do wyrośnięcia w okolice grzejnika, na pokrywkę akwarium lub do ciepłego piekarnika (nagrzewam do 30 – 35 stopni i wyłączam piekarnik).

Dłonie natłuszczam w oleju i wyrośnięte ciasto wyjmuję z miski. Możesz też samo ciasto polać 2 łyżkami oleju. Klejące ciasto kładę na blat kuchenny i dzielę na 4 kawałki. Możesz podzielić ciasto na 4 lub 8 kawałków, wszystko zależy jakiej wielkości placki węgierskie chcesz uzyskać.

Z kawałków ciasta formuję kule. Następnie spłaszczam je na 1 – 1,5 cm grubości placki. Kładę jeden obok drugiego na blachę wysmarowaną papierem do pieczenia. Pozostawiam odstępy między nimi. Przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam na 10 minut do wyrośnięcia.

Krok 4. Piekę langosze w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do temperatury 200 stopni C. Blachę z langoszami wkładam do nagrzanego piekarnika i piekę z opcją grzania góra i dół przez około 12 – 15 minut w temperaturze 200 stopni C, aż się zarumienią. Zobac też langosze z ziemniakmi smażone tradycyjnie na głęboik tłuszczu.

Podaję gorące na talerzu z ulubionymi dodatkami. Poniżej przedstawiam propozycję podania.

Z czym podawać langosze?

Langosze to uniwersalne danie, które możemy podawać na wiele sposobów. Każdy znajdzie idealna wersję zarówno na słodko jak i słono. Węgrzy uwielbiają langosze z masłem czosnkowym. Ja lubię langosze zaraz po wyjęciu z piekarnika posypać startym na grubych oczkach serem żółtym. Gdy ser się rozpuści polewam sosem czosnkowym. Na wierzch wkładam ulubione warzywa np przekrojone na pół pomidorki koktajlowe, kapary lub oliwki.

Możliwości podawania langoszy jest mnóstwo. Możesz na wierzch dać posiekaną szynkę lub duszoną cebulkę. Węgierskie placki będą świetnie smakowały polane mięsem gulaszowym z sosem.

Upieczone w piekarniku świetnie smakują jako danie obiadowe, ciepła kolacja lub przekąska w ciągu dnia. Rewelacyjnie smakują do piwa na grillu.

Węgierskie placki możesz też polać jogurtem naturalnym, kwaśną śmietaną lub sosem pieczarkowym.

Dla dzieci możesz posmarować ulubioną konfiturą np czekodżemem ze śliwek, kremem czekoladowym lub bitą śmietaną. Inną propozycją jest polanie śmietaną i posypanie cukrem lub cynamonem. Moim dzieciom najbardziej smakują langosze pieczone w piekarniku bez żadnych dodatków.

Langosze na Węgrzech są tak popularne jak pizza we Włoszech czy zapiekanka w Polsce.

Z podanych składników upiekłam 4 duże langosze i wraz z dodatkami można się nimi najeść do syta.

Życzę smacznego!

Langosze to węgierskie danie (Langos), gdzie lang oznacza płomień. Kiedyś langosze wypiekane były przy tlących się płomieniach w piecach chlebowych, po wypieczeniu chlebów. Dziś najczęściej smaży się je na głębokim oleju. Chociaż mi najbardziej smakują pieczone w piekarniku.
Langosze zrobisz z kilku ogólnodostępnych składników: mąki, ugotowanych ziemniaków, mleka, oleju, soli, cukru i drożdży. Z ciasta formuje się placki drożdżowe, które następnie smaży na głębokim tłuszczu. Jest też dietetyczna wersja pieczona w piekarniku. Przepis podaję w dalszej części. Aby zjeść pysznego i oryginalnego langosza, nie trzeba jechać do Węgier. Wystarczy skorzystać z poniższego przepisu.

Langosze – składniki:

Kaloryczność: około 350 kcal w 1 langoszu. Z podanych składników usmażyłam 4 duże langosze.

• 500 g mąki pszennej
• 200 g ugotowanych ziemniaków (schłodzone) u mnie były to 2 średnie ziemniaki
• 375 ml mleka * (1,5 szklanki ciepłego o temperaturze około 30 – 35 stopni C)
• 30 g drożdży świeżych (lub 10 g suchych)
• 3 łyżki cukru
• 2 łyżki oleju
• 1 łyżeczka soli

Dodatkowo około 400 – 500 ml tłuszczu do głębokiego smażenia (olej roślinny lub smalec – u mnie pół na pół olej rzepakowy i smalec gęsi)

Dodatkowo do polania lub posypania:

• starty ser żółty
• sos czosnkowy
• kwaśna śmietana lub jogurt naturalny
• masło czosnkowe
• sos z mięsem
• ulubione warzywa np ogórek lub pomidorki koktajlowe
• ulubione konfitury (wersja na słodko dla dzieci)

Ja na gorące langosze posypałam starty ser żółty. Gdy się rozpuścił, polałam sosem czosnkowym i ułożyłam kilka kawałków pomidorków. Palce lizać!

Wskazówki:

Ziemniaki muszą być koniecznie schłodzone. Ciepłe ziemniaki absorbują za dużo mąki i langosze mogą wyjść za twarde. Węgierski placek to świetny pomysł na wykorzystanie ziemniaków z zeszłego dnia.
Zamiast mleka możesz użyć wody, ale na mleku langosze są delikatniejsze i smaczniejsze. Ilość mleka zależy od mączności ziemniaków. W zależności jakie będziesz mieć ziemniaki, możesz potrzebować dodać lub odjąć +- 10% mleka ze składników.

Sposób wykonania langoszy

Do przygotowania langoszy potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, praski do ziemniaków, szerokiej patelni z grubym dnem, szpatułki do przewracania placków.

Krok 1. Gotuję ziemniaki

Ziemniaki obieram, przekrawam na ćwiartki i gotuję jak do obiadu w osolonej wodzie. Następnie odcedzam i rozgniatam np praską. Odstawiam do ostudzenia. Gdy ostygną, chłodzę w lodówce. Doskonale nadają się ziemniaki z poprzedniego dnia, przechowywane w lodówce.

Krok 2. Przygotowuję rozczyn drożdżowy

Do miski wlewam pół szklanki ciepłego mleka (125 ml o temperaturze około 30 – 35 stopni C). Wkruszam drożdże i posypuję 3 łyżkami cukru oraz 2 łyżkami mąki (odbieram z odmierzonych 500 g).
Miskę przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce na 15 minut. W tym czasie drożdże się uaktywnią, spienią i niewątpliwie podwoją swoją objętość.

Krok 3. Ciasto na langosze

Do miski z aktywnymi drożdżami wsypuję pozostałą część mąki i łyżeczkę soli. Wsypuję rozgniecione i schłodzone ziemniaki. Wlewam także 2 łyżki oleju i pozostałą część mleka czyli 1 szklankę (pół szklanki mleka dałam do rozczynu drożdżowego). Ilość mleka zależy od rodzaju ziemniaków. Czasami trzeba dać o 10 % mniej, a czasami o 10 % więcej. Wszystko zależy od wspomnianej mączności ziemniaków, a także wilgotności mąki.

Całość wyrabiam ręcznie (przez około 15 minut) lub za pomocą miksera z hakami do ciasta drożdżowego (przez minimum 5 minut). Wyrabiam tak długo, aż ciasto będzie idealnie gładkie, elastyczne, ładnie odchodzić od miski i nie będzie się lepiło do rąk.

Miskę oprószam mąką, kładę wyrobione ciasto i przykrywam czystą ściereczką kuchenną. Odstawiam do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na około 60 minut. W tym czasie ciasto podwoi swoją objętość. Zimową porą odstawiam ciasto drożdżowe do wyrośnięcia koło grzejnika, na pokrywkę akwarium lub do ciepłego piekarnika (nagrzewam do 30 – 35 stopni i wyłączam).

Dłonie natłuszczam w oleju i wyrośnięte ciasto wyjmuję z miski. Ciasto jest klejące i część zostanie na misce. Kładę na blat kuchenny i dzielę na 4 kawałki. Możesz podzielić ciasto na 4 lub 6 kawałków, wszystko zależy jakiej średnicy masz patelnię.

Z kawałków ciasta formuję kule. Następnie spłaszczam je na 1 – 1,5 cm grubości placki. Kładę na czystą ściereczkę kuchenną i przykrywam drugą czystą ściereczką kuchenną. Pozostawiam na 5 – 10 minut do kolejnego wyrośnięcia. W tym czasie przygotowuję patelnię i rozgrzewam olej.

Krok 4. Smażę langosze

Na szeroką patelnię z grubym dnem (u mnie żeliwna o średnicy 24 cm) wlewam około 2 cm tłuszczu do smażenia (olej o wysokiej temperaturze smażenia lub smalec – u mnie pół na pół olej rzepakowy i smalec gęsi). Tłuszcz nagrzewam do temperatury 180 stopni C. W podobny sposób smażę oponki serowe.
Aby sprawdzić, czy olej jest dobrze rozgrzany, wrzucam kawałek ciasta. Jeśli od razu wypłynie na wierzch i będzie się smażył w otoczeniu bąbelków, to temperatura jest idealna.

Na rozgrzany tłuszcz kładę placki drożdżowe i smażę na średnim ogniu po około 1 – 1,5 minuty z każdej strony na rumiano. Langosze przewracam na drugi bok za pomocą szpatułki. W identyczny sposób smażę pozostałe placki. Węgierskie placki powinny być miękkie w środku i rumiane na zewnątrz.

Upieczone langosze odkładam na ręcznik papierowy, w celu odsączenia z tłuszczu. Podaję na gorąco na talerzu z ulubionymi dodatkami. Poniżej propozycje podania.

Polecam też w wersji dietetycznej:

langosz z piekarnika.

Z czym jeść langosze?

Węgrzy uwielbiają langosze z masłem czosnkowym. Ja swoje langosze posypałam startym serem żółtym i polałam sosem czosnkowym. Wkroiłam także kilka kawałków pomidorów. Sposobów serwowania węgierskich placków jest tyle, ile podpowie nam wyobraźnia. Możesz na wierzch dać posiekaną szynkę lub boczek, duszoną cebulkę. Oczami wyobraźni widzę też langosze polane sosem z gulaszu i pysznym mięskiem.

Oprócz obiadu lub ciepłej kolacji, węgierskie placki świetnie sprawdzają się jako przekąska do piwa lub pieczywo do grilla.

Langosze świetnie smakują także z kleksem kwaśnej śmietany lub jogurtu naturalnego, tak jak w przypadku placków ziemniaczanych lub babki ziemniaczanej.

Dla dzieci możesz podać langosze z ulubioną konfiturą np czekodżemem ze śliwek. Inną propozycją jest polanie śmietaną i posypanie cukrem. Moim dzieciom najbardziej smakują langosz pieczony w piekarniku bez żadnych dodatków.

W sezonie śliwkowym na moim stole nie może zabraknąć knedli. Wystarczy z ugotowanych ziemniaków, jajka, łyżki mleka i mąki zrobić ciasto ziemniaczane. Dodać do środka kulki słodką śliwkę węgierkę i gotować przez kilka minut. Prawda, że banalnie proste i błyskawiczne w zrobieniu? Ilekroć je przyrządzam, to zawsze mam przed oczami beztroski smak dzieciństwa z wakacji u babci.

Tradycyjne knedle ze śliwkami – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Z podanych proporcji otrzymasz 12 – 15 sztuk knedli.

• 500 g ugotowanych ziemniaków *
• 12 – 15 sztuk mniejszych śliwek węgierek (około 300 – 400 g) **
• 150 g mąki pszennej (około 1 szklanki)
• 50 g mąki ziemniaczanej (półtorej łyżki)
• 1 jajko (średnie rozmiar L)
• 1 łyżka mleka
• szczypta soli
• 1 lub 2 szczypty cukru lub 1/4 łyżeczki miodu do każdej śliwki umieszczonej wewnątrz knedla

Dodatkowo do gotowania knedli: 3 litry wody, łyżeczka soli i 3 łyżki oleju.

Dodatkowo do polania np:

• 5 łyżek bułki tartej podsmażonej na 5 łyżkach masła na patelni z dodatkiem 2 łyżeczek cukru
• 200 g gęstej śmietany lub jogurtu naturalnego (wymieszane z 2 łyżeczkami cukru pudru i 1 łyżeczką cukru waniliowego)
• cukier puder lub cynamon

Jakie ziemniaki*? Do knedli najlepsze są oczywiście ziemniaki mączne (typ B lub C z dużą ilością skrobi). Polecam ugotowane ziemniaki z poprzedniego dnia i przechowywane w lodówce (ewentualnie dobrze ostudzone w lodówce, dzisiejsze), które nie chłoną mąki. Z takich ziemniaków knedle wyjdą przede wszystkim puszyste, delikatne i miękkie. Jeśli nie masz ugotowanych ziemniaków z poprzedniego dnia, nie przejmuj się. Ważne jest, aby były dobrze schłodzone w lodówce. Ze świeżo ugotowanych ziemniaków ciasto jest bardzo klejące i trzeba dać więcej mąki. Większa ilość mąki sprawia, że knedle są twardsze po ugotowaniu.

Jakie śliwki do knedli**? Na knedle najlepsze są oczywiści śliwki węgierki. Wybierz dojrzałe owoce, które są słodkie i łatwo z nich usunąć pestkę. Możesz też użyć mrożonych owoców. Śliwek nie rozmrażamy przed włożeniem do knedla. Wystarczy jedynie oprószyć cukrem i obtoczyć je w mące.

Sposób wykonania puszystych knedli ze śliwkami

Do przygotowania knedli potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka, miska, łyżki cedzakowej.
Zanim przystąpisz do robienia knedli, przeczytaj cały opis. Odmierz też wszystkie składniki, aby brudnymi od ciasta rękoma nie zapaskudzić całej kuchni.

Krok 1. Przygotowuję ziemniaki

Ziemniaki obieram, płuczę w wodzie i gotuję w osolonej wodzie jak do obiadu. Następnie odcedzam i jeszcze jak są gorące, rozgniatam praską. Odstawiam do całkowitego ostygnięcia, najlepiej na całą noc. Najlepsze są, jak już wcześniej wspomniałam, ziemniaki z poprzedniego dnia dobrze odparowane i lekko podeschnięte. Zimne ziemniaki ugotowane dzień wcześniej trudniej się rozgniata praską. Możesz wówczas zmielić w maszynce do mięsa.

Krok 2. Przygotowuję śliwki i ciasto

Śliwki dokładnie myję i osuszam. Przekrawam wzdłuż do około 3/4 obwodu, aby tylko swobodnie wyjąć pestkę z ich wnętrza. Do środka każdej śliwki umieszczam 1 lub 2 szczypty cukru lub odrobinę około 1/4 łyżeczki miodu. Ilość słodkości według uznania.

Do zmielonych ziemniaków wlewam łyżkę mleka, wbijam jajko i oprószam szczyptą soli. Całość mieszam dłońmi do połączenia się składników i wsypuję obie mąki. Wszystko dokładnie wyrabiam ręcznie, ale nie za długo, aż uzyskam gładką masę bez grudek. Ciasto jest klejące i wilgotne. Jeśli masz mało mączne ziemniaki i ciasto wyszło zbyt kleiste, to dodaj odrobinę mąki ziemniaczanej. Im mniej mąki, tym knedle są delikatniejsze i puszyste po ugotowaniu.

Ręce zwilżam w wodzie lub oprószam w mące. Z tak przygotowanego ciasta odrywam kawałek i formuję kulkę o wielkości orzecha włoskiego. Następnie spłaszczam na dłoni w placuszek o grubości 3 – 4 mm i na środek okrągłego placuszka kładę wydrylowaną i osłodzoną cukrem lub miodem śliwkę. Jeśli lubisz korzenny smak, możesz też do wnętrza dodać odrobinę cynamonu.

Z placuszka ze śliwką dokładnie zlepiam brzegi i formuję kształtną kulkę poprzez kulanie w dłoniach. Knedle odstawiam na blat kuchenny oprószony mąką i przykrywam czystą ściereczką kuchenną. W identyczny sposób robię pozostałe knedle. Mi najbardziej smakują knedle z małą ilością ciasta i dużą śliwką wewnątrz 🙂

Krok 3. Gotuję knedle

Do większego garnka (u mnie 5 litrowy) wlewam 3 litry wody. Wsypuję łyżeczkę soli i wlewam 3 łyżki oleju. Zagotowuję na dużym ogniu. Do wrzątku wrzucam partiami knedle, delikatnie mieszam drewnianą łyżką, aby nie przywarły do dna i zmniejszam ogień. W szerokim garnku zmieści się kilkanaście sztuk knedli w 1 serii.
Gotuję przez około 3 – 4 minuty od czasu, gdy wypłyną na powierzchnię. Za pomocą łyżki cedzakowej wyławiam (odczekaj, aż woda skapnie) i podaję na talerzach. Poniżej podaję przykładowe dodatki do knedli ze śliwkami.

Krok 4. Dodatki do polania

Knedle ze śliwką są najsmaczniejsze na gorąco zaraz po zrobieniu. Możesz polać je bułką tartą z masłem lub kleksem śmietany.

Metoda 1 – bułka tarta z masłem.
Na patelni rozgrzewam 5 łyżek masła i wsypuję 5 łyżek bułki tartej oraz 2 łyżki cukru. Całość podsmażam na nie dużym ogniu, aż się zarumieni.

Metoda 2 – śmietana lub jogurt naturalny. Do miseczki dodaję 200 g śmietany lub jogurtu naturalnego. Oprószam także łyżeczką cukru waniliowego oraz 2 łyżeczkami cukru pudru (ewentualnie drobnego cukru). Całość wymieszaj.

Tak przygotowanym dodatkiem, polewam knedle. Możesz też wierzch oprószyć cynamonem lub cukrem pudrem.

Ze śliwek możesz też przygotować pyszny kompot ze śliwek do obiadu lub:

Kompot ze śliwek na zimę

Wypróbuj mój przepis, a będziesz każdego roku z utęsknieniem wyczekiwać sezonu na śliwki. PS zamiast śliwek możesz użyć też inne, ulubione owoce sezonowe. Życzę smacznego!

Aktualizacja 15 grudnia 2025 r.

Nawłoć jest rośliną, która obecnie rośnie niemal wszędzie. Staropolskie nazwy nawłoci to: złotnik, złota rózga, złote ziele czy złota dziewica. W Polsce najczęściej spotyka się nawłoć: pospolitą, kanadyjską oraz późną. Nawłoć pospolita jest najbardziej ceniona w zielarstwie, zwłaszcza jako wsparcie dla układu moczowego. Dla większości jest chwastem, ale warto wiedzieć, jak ją wykorzystać. Dla pszczelarzy jest źródłem nektaru – miód nawłociowy ma wyjątkowy, słodko-kwaśny smak. Z nawłoci można także zrobić domowy syrop, który ma piękny, jasnożółty kolor.

Tradycyjne zastosowanie syropu z nawłoci

Syrop z nawłoci od wieków wykorzystywany jest w domowej apteczce. W literaturze zielarskiej przypisuje mu się działanie:

• moczopędne (wspierające pracę nerek),
• oczyszczające (detoksykujące),
• przeciwzapalne,
• ściągające,
• przeciwbakteryjne.

Mikstura jest tradycyjnie stosowana jako wsparcie przy przeziębieniach. W medycynie ludowej napary z nawłoci stosowano także zewnętrznie do przemywania skóry przy świądzie czy drobnych wykwitach, ze względu na właściwości przyspieszające regenerację naskórka.
Ze względu na silne działanie moczopędne, przetwory z nawłoci są często polecane osobom chcącym zadbać o drogi moczowe i nerki („przepłukiwanie”).

Jak zrobić syrop z nawłoci?

Syrop z nawłoci jest bardzo prosty i szybki w zrobieniu. Wykonasz go w zaledwie kilkanaście minut.

Składniki i sposób wykonania:
W przepisie nie podaję konkretnej ilości składników, tylko proporcje na szklanki.

• 1 szklanka dojrzałych kwiatów nawłoci
• 1 szklanka cukru
• 1,5 szklanki wody

Nawłoć kwitnie od początku sierpnia do połowy września. Kwiaty z nawłoci należy zbierać w słoneczne i suche dni, najlepiej z rana po zniknięciu rosy. Oczywiście zalecam zbierać w miejscach z dala od zanieczyszczeń. Aby zebrać same kwiaty, ściskam trzema palcami (kciuk, wskazujący i środkowy) łodyżkę od szczytów kwiatów i przesuwam po łodydze, zbierając małe kwiatostany. Dopuszcza się około 10 – 15 % masy zielonej z łodyg i liści, ale nadają one smak goryczy dla mikstury. Dlatego ja robię syrop z samych kwiatów.

Zebranych kwiatów nawłoci nie myję, ani nie płuczę w wodzie. Wrzącą wodą zalewam kwiaty nawłoci, mieszam i odstawiam pod przykryciem do ostudzenia. Ostawiam do ostudzenia i jeśli mam czas, wstawiam na 24 godziny do lodówki. Jeśli nie masz czasu, to pomiń ten krok. Następnie odcedzam napar na sicie o małych oczkach. Koniecznie odciskam napar z kwiatów. Możesz też użyć gazy lub bawełnianej ściereczki.

Odcedzony wywar gotuję przez 5 minut na niedużym ogniu w emaliowym garnku, tak aby lekko bulgotało. Wsypuję cukier, mieszam do rozpuszczenia i rozlewam do wyparzonych słoiczków lub buteleczek. Wycieram ranty i zakręcam.

Pasteryzuję syrop z nawłoci

Syrop z nawłoci dodatkowo pasteryzuję. Możesz to zrobić tradycyjnie w garnku z wodą lub w piekarniku. Pamiętaj, że gorące słoiki wkładamy do gorącej wody lub nagrzanego piekarnika. Zimne słoiki umieszczamy do zimnej wody lub chłodnego piekarnika.

Metoda 1. Do garnka z gorącą wodą wkładam ostrożnie gorące słoiki z syropem nawłociowym. Woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Gotuję na małym ogniu, aby woda tylko lekko bulgotała. Czas pasteryzacji od 5 do 10 minut dla słoików 300 – 500 ml.

Metoda 2. Do piekarnika nagrzanego do temperatury 110 stopni C wkładam ostrożnie gorące słoiki z syropem nawłociowym. Pasteryzuję w temperaturze około 110 stopni C przez 5 do 10 minut dla słoików 300 – 500 ml.

Po pasteryzacji ostrożnie odstawiam do góry dnem na blat wyścielony ręcznikiem lub ścierką kuchenną. Po ostudzeniu wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Zobacz też sok z aronii

Jak stosować syrop nawłociowy? Dawkowanie i przeciwwskazania

Syrop z nawłoci możemy spożywać w czystej postaci lub po rozcieńczeniu. Ja lubię dodać miksturę do herbaty lub wody z miodem. Bardzo lubię ten ziołowy smak w połączeniu z herbatą lub miodem. Nie należy jednak przesadzać z ilością mikstury. Zalecana dzienna dawka dla osób dorosłych wynosi 2 łyżeczki dziennie.

Syropu z nawłoci nie powinno się pić codziennie, tylko doraźnie np. przy wystąpieniu problemów z układem moczowym. Po ustąpieniu dolegliwości, należy odstawić miksturę. Dotychczas nie udokumentowano niepożądanych efektów zażywania wywarów z nawłoci dla osób dorosłych. Zdecydowanie nie zaleca się zioła nawłoci dla kobiet w ciąży oraz dzieci do 12 roku życia. Na miksturę powinni także uważać alergicy. Osoby ze schorzeniami cukrzycy powinny stosować napar z nawłoci bez dodatku cukru. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem prowadzącym. Treści na blogu mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują porady lekarskiej.

Syrop z nawłoci możemy także stosować zewnętrznie 1 – 2 razy dziennie jako kompresy na skórę.

Na szybki, tani i ciepły posiłek dla dzieci i dorosłych nie ma nic lepszego jak racuchy. Sprawdzą się także na jarski obiad. Pachną tak nieziemsko podczas smażenia, że domownicy ustawiają się w kolejce i potrafią poprawić humor nawet w najgorszy dzień.
Racuchy kojarzą mi się z beztroskim okresem dzieciństwa. Często smażyła je babcia oraz mama. Na Ukrainie oraz Białorusi racuchy z twarogiem nazywane są syrniczki.

Sprawdź koniecznie moje wcześniejsze przepisy:

• racuchy na kefirze
• puszyste racuchy z jabłkami bez drożdży
• tradycyjne racuchy drożdżowe
• racuchy drożdżowe pieczone w piekarniku

Racuchy z twarogiem – składniki

Kaloryczność: 170 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Koniecznie wyjmij wcześniej z lodówki jajka oraz twaróg. Z podanych składników otrzymałam 12 racuchów.

• 250 g twarogu w kostce (tłusty lub półtłusty w temperaturze pokojowej)
• 80 g mąki pszennej (ewentualnie owsianej / kokosowej w wersji bezglutenowej)
• 3 średnie jajka (w temperaturze pokojowej)
• 1 płaska łyżka cukru
• 1 płaska łyżka cukru waniliowego
• szczypta soli, którą oprószam wbite jajka
• łyżeczka proszku do pieczenia
• dodatkowo tłuszcz do smażenia (olej roślinny około 200 – 250 ml) oraz ulubione dodatki do dekoracji

Sposób wykonania racuchów z twarogiem

Do przygotowania racuchów z twarogiem potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, miseczki lub głębokiego talerza, miksera lub rózgi kuchennej, patelni z grubym dnem. Zanim przystąpisz do smażenia racuchów, przygotuj składniki (muszą być w temperaturze pokojowej) i przeczytaj dokładnie opis wykonania oraz wskazówki na końcu przepisu. Dzięki temu zaplanujesz optymalnie czas pracy w kuchni i usmażysz pyszne placuszki.

Krok 1. Przygotowuję ciasto na racuchy

Do głębokiego talerza lub miseczki rozkruszam w dłoniach twaróg.
Do miski wbijam jajka o temperaturze pokojowej, oprószam szczyptą soli i wsypuję cukier oraz cukier waniliowy. Za pomocą miksera ubijam na maksymalnych obrotach przez około 3 – 5 minut, aż uzyskam jasną pianę.
Następnie wsypuję mąkę oraz proszek do pieczenia. Całość mieszam delikatnie za pomocą łyżki lub szpatułki.

Do ciasta wrzucam rozkruszony twaróg i całość mieszam za pomocą łyżki lub szpatułki. Możesz też całość zmiksować mikserem. Ciasto na racuchy z twarogiem jest już gotowe. Prawda, że prosto i szybko? Ja dodatkowo dodałam owoce borówki. Warto dodać ulubione owoce, ponieważ zdecydowanie poprawiają smak mącznej potrawy.

Krok 2. Smażę racuchy z twarogiem

Rozgrzewam patelnię z grubym dnem (u mnie żeliwna i szeroka) na średnim ogniu. Wlewam olej na grubość około 3 – 5 mm. Gdy tłuszcz się rozgrzeje, za pomocą łyżki nakładam i formuję od 3 do 4 racuszków. U mnie racuch powstaje z czubatej łyżki ciasta.
Smażę na średnim ogniu (moc palnika trochę wyższa niż średnia) z obu stron na rumiano. Pierwszą stronę przez około 3 minuty, a drugą przez około 2 lub 2,5 minuty. Jeśli Twoje racuchy smażą się szybciej, to zmniejsz ogień. Jeśli wolniej, to zwiększ moc palnika. Po każdej partii usmażonych racuchów, dolewam ubytek oleju.

Usmażone racuchy odsączam oczywiście na ręczniku papierowym z nadmiaru tłuszczu. Racuchy, które smakują jak u mojej babci lub mamy, są już gotowe. Doskonale pamiętam ten smak i zapach z dzieciństwa.

Racuchy podaję na gorąco. Najczęściej posypuję je cukrem pudrem. Możesz też polać je miodem, syropem klonowym, kleksem śmietany lub jogurtu naturalnego. Posmarować ulubionym dżemem, polewą czekoladową lub czekodżemem śliwkowym. Dzieci bardzo lubią racuchy posmarowane domową bitą śmietaną i posypane sezonowymi owocami: truskawki, maliny, wiśnie, jagody lub borówki.

Puszyste racuchy z jabłkami

Wskazówki:

1. Do racuchów z twarogiem używam twarogu tłustego lub półtłustego w kostce. Nie używam twarogu z wiaderka, który jest za rzadki.
2. Racuchy smażę na patelni z grubym dnem (u mnie żeliwna). Dzięki temu nie przypalają się.
3. Racuchy smażę na oleju roślinnym lub smalcu gęsim. Co kilka partii uzupełniam poziom oleju. Pamiętaj, aby nie dolewać tłuszczu, podczas gdy właśnie smażą się racuchy. Zmienia to temperaturę smażenia i racuchy mogą wchłonąć tłuszcz.
4. Do ciasta na racuchy możesz dodać ulubione owoce. Ja bardzo lubię borówki, jagody, wiśnie, banany oraz jabłka.
5. Racuchy smakują doskonale na ciepło oraz po ostudzeniu.
6. Gdy zastąpisz mąkę pszenną mąką owsianą lub kokosową, to otrzymasz racuchy bezglutenowe. Swoje racuchy zrobiłam z mąki owsianej.

Czekam na komentarze. Jestem ciekawa z czym lubicie podawać domowe racuchy.
Życzę smacznego!

Bardzo lubię w sezonie wykorzystywać cukinię w swojej codziennej kuchni. Warzywo jest niskokaloryczne, odkwasza organizm i wspomaga trawienie. Tym razem polecam na syty obiad kotleciki mielone z cukinią.

Kotlety mielone z cukinią – składniki:

• 600 g mięsa mielonego *
• 500 g cukinii (2 – 3 średnie sztuki) (waga po starciu i odciśnięciu z soku – w praktyce trzeba około 1000 g świeżej cukinii)
• 1 łyżeczka soli do oprószenia startej cukinii
• 3 ząbki czosnku
• 100 g cebuli (1 mała sztuka)
• 1 jajko (rozmiar L)
• 3 – 4 łyżki bułki tartej
• garść posiekanej pietruszki
• 1 łyżeczka suszonej bazylii lub oregano
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• pół łyżeczki soli

Dodatkowo:

• bułka tarta do obtoczenia kotletów
• tłuszcz do smażenia (u mnie oczywiście smalec gęsi)
• ewentualnie przecier pomidorowy do duszenia kotlecików

Jakie mięso mielone? Możesz użyć wieprzowej łopatki lub szynki, mięsa drobiowego z kurczaka lub indyka. Mięso wołowe jest za suche, ale możemy użyć pół na pół mięsa wołowego z wieprzowym. Ważne jest, aby mięso nie było zmielone i pakowane, lecz świeżo zmielone przy nas.

Sposób wykonania kotletów mielonych z cukinią

Do przygotowania kotlecików mielonych z cukinią potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, tarki do warzyw, patelni.

Krok 1. Przygotowuję cukinię

Moje cukinie są młode, więc nie obieram ich, ani nie usuwam gniazda z nasionami. Obcinam jedynie końcówki. Jeśli masz starą cukinię z twardą skórkę, to koniecznie obierz ją i usuń gniazdo nasienne. Oczywiście uwzględnij odpady ze starej cukinii i zaopatrz się w większą ilość. U mnie 500 g cukini (po usunięciu końcówek i odciśnięciu z soku) otrzymałam z 1000 g warzywa.

Tak przygotowaną cukinię ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw. Oprószam łyżeczką soli i odstawiam na 10 – 15 minut, aby puściła sok. Następnie dokładnie za pomocą dłoni odciskam sok z cukinii.

Krok 2. Przygotowuję cebulkę i podsmażam z cukinią

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.

Na patelni rozgrzewam łyżeczkę tłuszczu i wrzucam cebulkę. Szklę na nie dużym ogniu co jakiś czas mieszając. Jak się zeszkli, wrzucam odciśniętą cukinię oraz posiekany czosnek. Oprószam solą oraz pieprzem i posypuję bazylią lub oregano. Całość mieszam i podsmażam na niedużym ogniu przez kilka minut, aż cukinia zrobi się miękka. Zdejmuję wówczas z ognia i odstawiam do ostudzenia.

Krok 3. Łączę mięso mielone z podsmażonymi warzywami

Do miski wrzucam mięso mielone, ostudzoną cukinię, garść posiekanej pietruszki i wbijam jajko. Wsypuję także 3 łyżki bułki tartej. Za pomocą rąk mieszam wszystko ze sobą przez 3 minuty, aż uzyskam jednolitą masę. Jeśli konsystencja jest za luźna (za wilgotna cukinia), to dodaję dodatkowo czwartą łyżkę bułki tartej. Całość mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami.
Za pomocą zmoczonych w wodzie rąk, z masy formuję kulki i lekko spłaszczam. Wielkość dowolna od rozmiaru orzecha włoskiego do piłki tenisowej. Proszę pamiętać, że im większe kotlety, tym dłużej będą się smażyć.

Krok 4. Smażę kotlety mielone z cukinią

Na patelni (u mnie żeliwna) rozgrzewam tłuszcz (u mnie smalec gęsi). Kotlety obtaczam w bułce tartej. Smażę na średnim ogniu partiami po 3 – 4 sztuki każdą stronę przez około 3 – 5 minut na złoty kolor.

Po usmażeniu, przekładam oczywiście kotlety na ręcznik papierowy, w celu odsączenia od nadmiaru tłuszczu.

Polecam także:

kotlety mielone jak u babci

Wskazówka zamiast smażenia

Jeśli chcesz uniknąć nasączenie kotletów tłuszczem, to podsmaż je przez chwilę na większym ogniu z obu stron. Następnie ułóż w naczyniu żaroodpornym lub blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i włóż do nagrzanego piekarnika. Pieczemy przez około 15 minut z termoobiegiem w temperaturze 180 stopni C.

Możesz także podsmażone kotlety podusić w garnku. W tym celu na dno wlej kilka łyżek wody i dodaj 2 płaskie łyżki masła. Całość podgrzej, ułóż kotlety i duś pod przykryciem przez około 10 – 15 minut na niedużym ogniu. Możesz także dodać przecieru pomidorowego i otrzymasz klopsiki w sosie pomidorowym.

Sprawdź koniecznie pulpety w sosie koperkowym lub pomidorowym:

Życzę smacznego!

Z pewnością tradycyjna pizza domowa na cieście drożdżowym jest najsmaczniejsza. Ale dziś polecam dietetyczną pizzę na spodzie z cukinii. Jest lekka, smaczna i prosta w wykonaniu. Najważniejsze jest dokładne wyciśnięcie soku z cukinii oraz przypilnowanie pizzy podczas pieczenia w piekarniku. Zrobisz ją bardzo szybko bez czekania na wyrośnięcie ciasta.

Pizza na spodzie z cukinii – składniki:

Spód z cukinii:

• 500 g cukinii (2 sztuki)
• 50 gram sera żółtego (np mozzarella lub parmezan)
• 1 łyżka soli
• 60 g mąki ziemniaczanej (4 łyżki)
• 2 średnie jajka (rozmiar L) lub 3 mniejsze (rozmiar M)
• 3 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 1 łyżka słodkiej papryki
• dodatkowo możesz dać: 2 łyżki oregano, garść posiekanej pietruszki lub bazylii
• garść pomidorków koktajlowych do ułożenia na wierzch

Na wierzch:

• 50 g sera żółtego (np mozzarella lub parmezan)
• kilkanaście oliwek
• kilka suszonych pomidorków w oliwie

Jakie dodatki do pizzy?

Moja pizza na spodzie z cukinii udekorowana jest pomidorkami koktajlowymi oraz startym serem żółtym. Zastanawiasz się co jeszcze dodać na wierzch pizzy? Z pewnością możesz dać także:

• ser typu feta oraz pozostałe gatunki serów
• pieczarki
• czerwona cebula
• kapary
• kawałki ananasa
• dla mięsożerców: salami, kiełbaskę, szynkę, boczek

Sposób wykonania pizzy na spodzie z cukinii

Do przygotowania pizzy na spodzie z cukinii potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, tarki do warzyw, blaszki o wymiarach 20 x 20 cm oraz piekarnika.

Krok 1. Przygotowuję spód pizzy

Starą cukinię obieram ze skórki i usuwam gniazda nasienne. Młodej cukinii nie obieram. Następnie ścieram na tarce o grubych oczkach i wrzucam do miski. Oprószam łyżką soli i całość mieszam. Odstawiam na 10 minut, aby warzywo puściło sok. Następnie dokładnie odciskam rękami z soku. Możesz pomóc sobie także ściereczką. Trzeba mocno odcisnąć sok, aby ciasto było gęste. Pizza będzie wówczas smaczniejsza.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam. Na tarce o grubych oczkach ścieram 50 g sera żółtego.

Do miski z odciśniętą cukinią wbijam 2 średnie jajka. Wrzucam 50 g startego sera żółtego. Dodaję posiekany czosnek oraz przyprawy. Na koniec wsypuję 4 łyżki mąki i dokładnie mieszam ze sobą. Ciasto na pizzę z cukinii powinno mieć konsystencję bardzo gęstego ciasta na placki ziemniaczane. Jeśli jest za rzadkie (wodnista i słabo odciśnięta cukinia) to zagęszczam mąką ziemniaczaną lub bułką tartą. Na koniec próbuję smak i ewentualnie dodaję ulubione przyprawy.

Blaszkę piekarnika wyścielam papierem do pieczenia lub smaruję oliwą z oliwy. Wykładam ciasto za pomocą łyżki i wyrównuję powierzchnię. Ciasto powinno mieć grubość około 1 – 1,5 cm.
Pomidorki koktajlowe płuczę w wodzie, odsączam i przekrawam na pół. Układam na wierzchu i lekko wciskam w ciasto.

Krok 2. Piekę pizzę

Piekarnik nagrzewam do temperatury 200 stopni C. Piekę w temperaturze 200 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 15 – 20 minut, aż się lekko zarumieni. Jeśli spód będzie po tym czasie wilgotny, to wydłuż czas pieczenia lub włącz termoobieg (każdy piekarnik inaczej piecze).

Podczas pieczenia spodu pizzy, przygotowuję dodatki na wierzch. Odsączam oliwki i także przekrawam na pół lub większe sztuki w plasterki. Ser żółty ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Gdy spód pizzy będzie suchy i lekko zarumieniony, wyjmuję z piekarnika. Kładę na wierzch oliwki oraz pokrojone kawałki z suszonych pomidorków (odsączam oczywiście z zalewy) i oprószam startym serem. Możesz także dodać inne, ulubione dodatki. Wymieniłam je w składniach. Jednym słowem możemy dać to co mamy aktualnie pod ręką w kuchni :-).

PS. Jeśli masz czas, możesz także spód pizzy posmarować sosem pomidorowym. Szczegółowy opis wykonania znajdziesz w przepisie najlepsza pizza domowa.

Tak przygotowaną pizzę umieszczam ponownie do piekarnika i piekę w temperaturze 190 stopni C przez około 5 – 8 minut do czasu, aż ser się roztopi.

Najlepsza domowa pizza

Pizzę na spodzie z cukinii podaję na stół zaraz po upieczeniu. Najsmaczniejsza jest na ciepło. Życzę smacznego!

Dawno nie robiłam krokietów. Okazja nadarzyła się, gdy nie zrobiłam zupy pieczarkowej i w lodówce zostały mi niewykorzystane pieczarki. Jeśli nie masz dużo czasu na przygotowanie obiadu lub potraw wigilijnych, to moje krokiety z pieczarkami sprawdzą się idealnie. Potrawę możesz oczywiście zrobić dzień wcześniej i przechowywać w lodówce. W dniu podania wystarczy odgrzać na patelni lub w piekarniku. Smakują zarówno w dniu zrobienia, jak i odgrzane na drugi dzień. Bardzo lubię krokiety z pieczarkami podane do czystego barszczu czerwonego. Nie wyobrażam sobie wesela czy sylwestra bez tych potraw na ciepło. Koniecznie sprawdź mój przepis.

Krokiety z pieczarkami to:

• szybkie danie obiadowe, które zrobisz w 20 minut
• idealna potrawa w diecie wegetariańskiej

Krokiety z pieczarkami – składniki.

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 235 kcal w 100g. Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej.

Ciasto na naleśniki:

• 2 szklanki mąki pszennej lub tortowej typ 500, 450 lub 400
• 1 szklanka gazowanej wody mineralnej (jeśli użyjesz wody niegazowanej, to naleśniki nie będą pulchne)
• 1 szklanka letniego mleka
• 2 nieduże jajka
• 1 łyżka oleju roślinnego
• łyżeczka soli

Farsz na krokiety:

• 600 g pieczarek
• 200 g cebuli (2 średnie sztuki)
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu

Dodatkowo możesz także dodać do farszu 150 g sera żółtego. Ja dziś nie miałam, więc nie dodałam, ale często dodaję ser do farszu. Dzięki niemu krokiety mają szlachetniejszy smak.

Przygotuj także tłuszcz do zeszklenia cebulki oraz obsmażania krokietów. Na wigilię stosuję olej roślinny, a na co dzień smalec gęsi.

Ewentualnie panierka:

• szklanka bułki tartej (lub np zmielone otręby owsiane)
• 2 jajka

Sposób wykonania krokietów z pieczarkami

Do przygotowania krokietów z pieczarkami potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, miski, miksera, szerokiej patelni do naleśników z nieprzywierającą powierzchnią. Zamiast miksera możesz także uzyć blendera lub ręcznej trzepaczki kuchennej. Przed przystąpieniem do robienia krokietów, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu optymalnie zaplanujesz pracę w kuchni.

Krok 1. Przygotowuję ciasto i smażę dość grube naleśniki na krokiety.

Do miski przesiewam mąkę. Wbijam jajka i oprószam solą. Następnie wlewam wodę gazowaną oraz mleko i olej. Dzięki gazowanej wodzie, ciasto na naleśniki będzie puszyste. Wszystkie składniki dokładnie mieszam za pomocą miksera na średnich obrotach. Mieszam do czasu, aż uzyskam jednolitą masę bez grudek o konsystencji śmietany. Ciasto do naleśników na krokiety powinno być gęstsze niż na cienkie naleśniki.

Tak przygotowane ciasto na naleśniki przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odkładam na około 15 – 30 minut, aby odpoczęło. Jeśli mleko i jajka były w temperaturze pokojowej, to możesz zmniejszyć czas do 10 minut. W tym wolnym czasie robię farsz.

Gdy po 30 minutach ciasto odpocznie, rozpoczynam smażenie naleśników. Na rozgrzanej i szerokiej patelni smażę z obu stron grubsze naleśniki na krokiety. Nie zarumieniam, gdyż będę jeszcze obsmażać z nich krokiety. Teoretycznie nie powinno się natłuszczać patelni do smażenia naleśników. W praktyce jednak nasze patelnie mają nie najnowszą powierzchnię. Dlatego ja lekko natłuszczam przed smażeniem co 3 – 4 naleśnika. Nie przejmuj się, jeśli pierwszy naleśnik się nie uda. Kolejne będą się już dobrze smażyły. Jeśli naleśniki wychodzą za grube, to rozcieńczam ciasto wodą. Jeżeli natomiast są za cienkie, to zagęszczam ciasto mąką. Dokładny opis przygotowania ciasta i proces smażenia opisuję w przepisie prosty przepis na naleśniki. Zachęcam przeczytać przed smażeniem.

Usmażone naleśniki układam na talerzu jeden na drugim i przykrywam czystą ściereczką kuchenną lub talerzem, aby nie schły. Tak ułożone naleśniki będą miękkie i elastyczne, czyli idealne do formowania krokietów.

Krok 2. Przygotowuję farsz z pieczarkami i cebulką na krokiety.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobna kostkę. Kapelusze pieczarek obieram ze skórki, a trzonki zostawiam bez obierania. Kroję w kostkę, ale nie tak drobna jak cebulkę. Otóż pieczarki skurczą się podczas obsmażania.

Następnie na rozgrzanej patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i na lekko mniejszym niż średnim ogniu, szklę cebulkę przez około 10 minut. Gdy cebulka się zeszkli, wrzucam pokrojone pieczarki. Całość smażę na średnim ogniu i często mieszam drewnianą łyżką. Po upływie około 20 minut, gdy z pieczarek odparuje woda i zrobię się miękkie, oprószam solą oraz oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Jeśli masz pod ręką starowany ser żółty, to możesz w tym momencie dodać. Całość mieszam i zdejmuję z ognia. Farsz musi być dobrze doprawiony. Pod koniec próbuję i ewentualnie dodaję ulubione przyprawy.

Krok 3. Nakładam farsz. Formuję i smażę krokiety.

Mam już gotowe naleśniki oraz farsz. Nastała więc pora na uformowanie krokietów :-).
Są 2 metody formowania krokietów. Pierwsze metoda jest łatwiejsza. Na każdy naleśniki za pomocą łyżki nakładam farsz (2 – 3 łyżki) i rozprowadzam równomiernie. Naleśnik zwijam w rulon. Możesz także tak jak ja uformować naleśniki podwinięte z obu stron. W tym celu na środek naleśnika nakładam za pomocą łyżki farsz (2 – 3 łyżki). Górę i dół naleśnika składam do środka. Następnie zaczynając od boku naleśnika, zwijam krokiet. W opisany sposób formuję pozostałe krokiety.

Tak przygotowane krokiety smażę partiami kilka sztuk naraz na grubej patelni i podaję od razu na gorąco. Przed Wigilią lub inną, rodzinną imprezą krokiety robię dzień wcześniej i chowam do lodówki. W dniu podania wystarczy odgrzać na patelni lub w piekarniku. Potrawa smakuje rewelacyjnie zarówno w dniu zrobienia, jak i po odgrzaniu na drugi dzień. Takie krokiety po usmażeniu można także zamrozić. Następnie na małym ogniu zamrożone krokiety podgrzewamy na patelni lub w piekarniku w temperaturze około 100 stopni C. Możesz też zamrozić sam farsz ale bez dodatku sera, który dodaje się pod sam koniec na patelni.

Jeśli lubisz, możesz też przed smażeniem obtoczyć krokiety w panierce. W tym celu na 1 talerzu wbijam jajka i roztrzepuję za pomocą widelca. Na drugi talerz wsypuję bułkę tartą.

Każdy krokiet obtaczam w jajku i bułce tartej. Krokiety smażę na rozgrzanym tłuszczu na średnim ogniu, do czasu aż się zarumienią. Do krokietów polecam czysty barszcz czerwony:

Jeśli masz ochotę na krokiety z kapustą i grzybami to sprawdź https://ania-gotuje.pl/przepis/krokiety-z-kapusta-i-grzybami/

Polędwiczka to najdelikatniejsza i zarazem najsmaczniejsza część mięsa. Poprzednio na blogu podawałam przepis na polędwiczkę w sosie własnym, a dziś polecam w aksamitnym sosie śmietankowym. W dzieciństwie bardzo często moja mama robiła schab w sosie śmietankowym. Ja na niedzielny lub świąteczny obiad często przygotowuję szlachetniejszą i coraz dostępniejszą polędwiczkę. Przepis jest bardzo prosty i szybki w wykonaniu. Zapraszam na polędwiczki, które dosłownie rozpływają się w ustach!

Polędwiczki wieprzowe w sosie śmietanowym – składniki:

Z podanych składników przygotujesz pyszny obiad dla 4 osób. Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 175 kcal w 100 g potrawy.

• 500 g polędwiczki wieprzowej *
• 5 łyżek śmietanki 30% (możesz też użyć śmietanki 18%, ale jest ryzyko zwarzenia się)
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 i 1/2 szklanki wody
• cebula (1 średnia)
• 2 ząbki czosnku
• marchewka (2 średnie)
• tłuszcz do obsmażenia polędwiczek (u mnie oczywiście smalec gęsi)
• liść laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• płaska łyżeczka czerwonej papryki
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu

PS * Zamiast polędwiczek wieprzowych możesz oczywiście użyć cielęcych. Czas duszenia będzie identyczny. Gdybyście chcieli użyć mięska kurczaka lub indyka, to należy skrócić czas duszenia o 10 minut. Jeśli natomiast użyjecie schabu wieprzowego, to należy go dusić przez około 60 minut.

Sposób wykonania polędwiczek wieprzowych w sosie śmietanowym

Do przygotowania polędwiczek w sosie śmietanowym potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, patelni (u mnie żeliwna), garnka z grubym dnem. Zanim przystąpisz to robienia obiadu, przeczytaj cały opis i zaplanuj poszczególne etapy pracy w kuchni.

Krok 1. Przygotowuję mięso

Za pomocą ostrego noża usuwam błonki z polędwiczek. Tak przygotowane mięsko płuczę pod bieżącą wodą i osuszam np na ręczniku papierowym. Mięsko kroję w 2 cm plastry i lekko ugniatam lub rozbijam dłonią w kształt kotlecików (nie używam tłuczka do delikatnego mięsa).
Polędwiczki oprószam solą, papryką oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Odstawiam na 30 minut w celu zamarynowania.

Krok 2. Obsmażam polędwiczki

Na gorącej patelni (u mnie żeliwna) rozgrzewam 2 – 3 łyżki tłuszczu do smażenia (u mnie oczywiście smalec gęsi). Na dużym ogniu obsmażam mięso z obu stron na rumiano. Każdą stronę smażę przez około 2 – 3 minuty. Mięso musi zamknąć pory i być surowe w środku.

Krok 3. Duszę potrawę

Podczas obsmażania polędwiczek zagotowuję wodę w garnku z grubym dnem. Marchewkę i cebulę obieram, a następnie kroję w kostkę lub talarki. Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę końcówką noża. Tak przygotowane warzywa wraz z listkiem laurowym oraz ziarnami ziela angielskiego wrzucam do gotującej się wody.

Obsmażone kawałki mięsa wraz z tłuszczem wrzucam do garnka z wodą i warzywami. Ilość wody musi być taka, aby przykryła porcje mięsa. Jeśli zachodzi taka konieczność, to dolewam wody. Całość duszę na małym ogniu pod przykryciem, tak aby tylko lekko bulgotało. Łączny czas duszenia wynosi około 15 minut. Wszystko zależy od tego, jaką kupimy sztukę mięsa. W połowie duszenia przewracam każdy kawałek polędwiczki na drugą stronę, aby doszły równomiernie. Pod koniec sprawdzam, czy mięsko jest już miękkie. Powinno być delikatne i rozpływać się w ustach.

Krok 4. Zabielam śmietanką i zagęszczam mąką

Gdy polędwiczki są już gotowe, zdejmuję z ognia. Dodaję płaską łyżkę mąki ziemniaczanej rozprowadzonej w niewielkiej ilości wody. Całość mieszam, w celu zagęszczenia sosu. Na koniec wlewam śmietankę 30 % i całość mieszam do powstania aksamitnego sosu śmietankowego. Ilość mąki oraz śmietanki dostosuj do własnych upodobań gęstości sosu. Możesz oczywiście użyć śmietany 12% lub 18%. W zależności od tego, czy użyjesz słodkiej lub kwaśnej śmietany, otrzymasz inny smak sosu. Ja używam śmietanki słodkiej 30%, ponieważ mam wówczas pewność, że sos mi się nie zwarzy.
Do sosu możesz także dodać starowany ser np parmezan.

Polędwiczki wieprzowe w sosie śmietankowym są już gotowe.

Z czym podawać polędwiczki?

Ja najczęściej podaję potrawę z:

• ziemniakami
• kaszą
• ryżem
• makaronem
• kluskami śląskimi
• kopytkami

Do tego oczywiście ulubiona surówka. U mnie ostatnio przygotowałam polędwiczki z pyszną surówką z białej rzodkiewki i marchewki. Życzę smacznego!

Do wykonania hamburgerów wykorzystałam kotlety z piersi kurczaka. Uważam, że są smaczniejsze niż tradycyjne burgery z mięsa mielonego. W dodatku moje kotlety są mega soczyste i smaczne, a oto przepis na nie:

Składniki i wykonanie soczystych kotletów do hamburgerów.

• 1/2 piersi kurczaka
• ulubiona przyprawa do kurczaka
• 1 jajko
• łyżka majonezu
• bułka tarta

Pierś kurczaka myję i osuszam ręcznikiem papierowym. Następnie kroję na 4 cienkie kotlety. Wkładam do woreczka foliowego i lekko rozbijam tłuczkiem każdy kawałek. Po wyjęciu z woreczka, obsypuję przyprawą do kurczaka lub jeśli nie mam dobrej jakości przyprawy, to oczywiście solą i curry.

W miseczce za pomocą widelca mieszam rozbite wcześniej jajko i łyżkę majonezu, aż powstanie gęsty sos. W sosie tym umieszczam pierś kurczaka i marynuję około 1 godziny.
Następnie pierś wyjmuję z marynaty i obtaczam także w bułce tartej. Smażę na rozgrzanym smalcu po 4 minuty z każdej strony.

Pierś kurczaka z piekarnika

Gotowe kotlety wykładam na ręcznik papierowy, aby odsączyć je z tłuszczu.

Składniki i wykonanie farszu do hamburgerów.

Następnie do przygotowania hamburgerów będą nam jeszcze potrzebne przede wszystkim takie składniki jak:

• 4 specjalne bułki do hamburgera
• sałata lodowa – kilka listków
• pomidor – kilka plasterków
• świeży lub kiszony ogórek wg uznania
• keczup
• musztarda
• opcjonalnie możemy także dodać: ser feta, oliwki czy suszone pomidory

Bułki od hamburgera przekrajam na pół – lecz nie do końca. Zostawiam ostatnia część, aby kanapka się nie rozjeżdżała. Bułkę zapiekam w piekarniku nagrzanym do 200 stopni C przez około 10 minut. Następnie środek bułki smaruję keczupem i musztardą. Umieszczam kotleta z kurczaka. Pozostałe dodatki daję wedłóg uznania, ale świetnie pasuje kawałek sałaty, ogórek czy pomidor.

Ja bardzo lubię hamburgery w stylu włoskim, a więc z feta, oliwkami i suszonymi pomidorami.
Życzę smacznego!

Uwielbiam kotlety mielone do obiadu z ziemniakami tłuczonymi i masełkiem. Do tego pyszna surówka. Przypominają mi się smaki z dzieciństwa. Jestem ciekawa z czym najbardziej lubicie kotlety mielone?

Kotlety mielone – składniki.

Kaloryczność: 290 kcal w 100 g kotletów. Szklanka to pojemność 250 ml. Z podanych składników otrzymasz około 8 – 10 kotletów mielonych.

• 500 g zmielonego mięsa szynki wieprzowej (ewentualnie łopatki wieprzowej lub udziec z indyka)
• 1/3 szklanki wody (około 80 ml)
• 3 łyżki bułki tartej
• 1 łyżka musztardy
• 1 jajko (rozmiar L)
• 150 g cebuli
• 1 lub 2 ząbki czosnku
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• dodatkowo bułka tarta do obtoczenia oraz tłuszcz do smażenia (u mnie smalec gęsi)

Jakie mięso na kotlety mielone? Praktycznie na kotlety mielone nadaje się każdy rodzaj mięsa. Mi najlepiej smakują z szynki wieprzowej, która jest zdecydowanie chudsza od łopatki. Współcześnie w sklepach mamy coraz gorsze w smaku mięso, dlatego świadomie sięgam po lepszy gatunek. Smak kotletów w dużej mierze zależy od jakości użytego mięsa mielonego. Mięso mielę samodzielnie w domu na średnich oczkach lub kupuję zmielone przy mnie z wybranego kawałka w sklepie. Omijam gotowe, pakowane mięsa mielone, ponieważ są zazwyczaj kiepskiej jakości.

Sposób wykonania kotletów mielonych.

Do przygotowania kotletów przygotuj: miskę oraz patelnię z grubym dnem. Oczywiście jeśli samodzielnie mielisz mięso to przygotuj także ręczną lub elektryczną maszynkę do mięsa. Zanim zaczniesz robić kotlety, przeczytaj dokładnie opis.

Cebulkę obieram z łupinek i siekam drobno w kostkę. Ząbki czosnku także obieram z łupinek i siekam w drobna kostkę.

Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczy (u mnie smalec gęsi). Wrzucam pokrojona w kostkę cebulkę i mieszając, podsmażam na średnim ogniu, aż zmięknie. Pod koniec wrzucam posiekany czosnek i całość mieszając podsmażam przez około 30 sekund. Zdejmuje z ognia i odstawiam do ostudzenia.

Do miski wrzucam mielone mięso, wlewam wodę i wbijam jajko. Wsypuję bułkę tartą i dodaję łyżkę musztardy. Następnie po przestudzeniu wrzucam podsmażoną cebulkę z czosnkiem. Całość oprószam: solą, świeżo zmielonym pieprzem oraz słodką papryką. Jeśli lubisz możesz też dodać oregano, posiekaną natkę pietruszki lub majeranek.

Gdy wszystkie składniki mam już w misce, dokładnie wyrabiam dłońmi mięsną masę przez około 5 minut. Następnie formuję kotlecika i sprawdzam konsystencję. Masa musi być zwarta i kleista. W miarę potrzeby dodaję dodatkową łyżkę bułki tartej. Im mniej dodamy bułki tartej, tym kotleciki będę miększe i delikatniejsze. Jeśli nie masz oporu przed jedzeniem surowego mięsa, to spróbuj smak i sprawdź czy ilość przypraw jest odpowiednia. Jeśli masz czas, to polecam wstawić masę mięsna do lodówki na 30 minut i ponownie wymieszaj. Dzięki temu będą się lepiej formować.

Z wyrobionej masy mięsnej formuję kulki kotletów, które następnie lekko spłaszczam. Następnie na talerzu z bułką tartą obtaczam każdego kotleta. Jeśli mięso jest dobrze wyrobione, to do gładkiego kotleta przyklei się mała ilość bułki tartej.

Smażę kotlety mielone.

Na patelni rozgrzewam 3 – 4 łyżki tłuszczu (u mnie smalec gęsi), aby było około 1 cm warstwy tłuszczu. Na rozgrzany tłuszcz ostrożnie umieszczam kotlety mielone. Zmniejszam ogień i smażę na nie dużym ogniu po około 5 – 6 minuty z każdej strony (łącznie przez około 10 – 12 minut).
Dobrze usmażone kotlety są rumiane na zewnątrz oraz soczyste i delikatne w środku. Zaraz po usmażeniu odkładam kotleciku na ręcznik papierowy i odsączam z nadmiaru tłuszczu.

Podaję na gorąco z ulubionymi dodatkami. Bardzo lubię z ziemniakami i masełkiem oraz surówką. Na zdjęciu powyżej kotlety z ziemniakami i surówką z marchewki i ogórka kiszonego. Do kotletów mielonych najczęściej podaję surówkę z kapusty kiszonej lub buraczków czerwonych.

Życzę smacznego!

Składniki na ciasto do pizzy.

Proporcje podaję na szklanki. Szklanka ma pojemność 250 ml. Podane składniki są na 1 dużą blachę piekarnika lub 2 blaszki okrągłe o średnicy około 30 cm, ewentualnie 2 blaszki 25 x 30 cm.

• 2 i 1/2 szklanki mąki pszennej (375 g)
• szklanka wody przegotowanej i ostudzonej do temperatury 25 – 30 stopni C. (250 ml)
• 5 łyżek oliwy z oliwek lub oleju roślinnego
• 20 g drożdży świeżych
• łyżeczka cukru
• pół łyżeczki soli

Na bazie tego uniwersalnego przepisu możemy także upiec: chleb, bułki, domową foccacie. W przypadku powyższych wypieków po uformowaniu (chleba, bułek, foccacie) należy przykryć je czystą ściereczką i odstawić do ponownego wyrośnięcia przez około 30 minut.

Jak zrobić ciasto na pizze?

Do kubka lub salaterki wkruszam drożdże. Posypuję płaską łyżeczką cukru. Ze składników biorę także łyżkę mąki i wsypuję do drożdży. Wlewam także 2 łyżki wody. Przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam na 15 minut w ciepłe miejsce. Po tym czasie drożdże wystartują. Zwiększą swoją objętość i spienią się.

Do większej miski przesiewam mąkę. Wsypuje płaską łyżeczkę soli. Wlewam oliwę lub olej, wodę oraz aktywny zaczyn drożdżowy.

Całość mieszam łyżką, a następnie ręcznie do czasu, aż otrzymam jednolicie gładkie ciasto. W miarę potrzeby dosypuje mąki, jeśli kula ciasta jest zbyt lepiąca. Konsystencja ciasta dużo zależy od rodzaju użytej mąki i producenta. Tajemnicą udanej pizzy jest dobrej jakości mąka, użyta do upieczenia spodu.

Ciasto przykrywam w misce czystą ściereczką kuchenna i odstawiam na 60 minut do wyrośnięcia w ciepłym miejscu.

W czasie gdy ciasto rośnie, przygotowuję składniki na pizze :-).

Gdy ciasto wyrośnie, umieszczam je na wyścielonej papierem do pieczenia blaszce i za pomocą wałka lub dłonią rozpłaszczam równomiernie.

Piekę pizzę z najlepszym ciastem.

Sprawdzony przepis na najlepszą pizzę domową.

Na wierzch smaruję sosem pomidorowym. Wkładam do piekarnika nagrzanego do 220 stopni C. Piekę przez 5 – 8 minut w temperaturze 200 – 220 Stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu. Następnie wyjmuję z piekarnika i posypuję na wierzch pozostałe dodatki takie jak: ser, pieczarki, salami itp.
Następnie piekę w temperaturze 180 – 200 stopni C bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół do czasu, aż ser oraz spód ciasta się idealnie zarumieni. Każdy piekarnik jest inny podobnie jak ilość dodatków. Najczęściej czas pieczenia do zarumienienia wynosi od 8 do 20 minut.

Dzięki temu, że najpierw zapiekam cisto z sosem, spód pizzy będzie ładnie wypieczony, a w środku nic się nie zaparzy. W ten oto prosty sposób przygotujecie pyszną pizzę z idealnym spodem. Życzę udanych wypieków i smacznego!

W swoich przepisach bardzo często łączę mięso ze szpinakiem, serem, suszonymi pomidorami oraz słodką śmietanką. Tym razem też się nie zawiedziesz. Zapraszam po sprawdzony przepis na polędwiczki kurczaka zapiekane w piekarniku z dodatkiem słodkiego sosu, sera, szpinaku i suszonych pomidorów. W zaledwie 5 krokach wspólnie wyczarujemy ekspresowe danie obiadowe.

Kurczak ze szpinakiem – składniki.

• 600 g polędwiczek z kurczaka *
• 200 g szpinaku mrożonego
• 100 g żółtego sera
• suszone pomidory (około 6 – 8 sztuk)
• 2 ząbki czosnku
• 250 ml śmietanki UHT 30 %
• łyżka oliwy z oliwek do podsmażenia czosnku i szpinaku
• łyżka tłuszczu do obsmażenia polędwiczek

Przyprawy do mięsa drobiowego.
Po 1/4 łyżeczki: świeżo zmielonego pieprzu czarnego, słodkiej papryki, soli. Jeśli lubisz, dodaj także szczyptę kurkumy lub curry.

Przyprawy do szpinaku.
Szczypta soli oraz szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego.

(*) Polędwiczki kurczaka to szlachetna część mięsa zlokalizowana pod piersią. Są miękkie, delikatne i szybko się pieką lub smażą. Jeśli nie masz polędwiczek, możesz użyć piersi z kurczaka. Pamiętaj tylko, aby o kilka minut wydłużyć ich obróbkę termiczną.

Sposób wykonania kurczaka ze szpinakiem.

Do przygotowania obiadu z kurczaka potrzebować będziemy: patelni, naczynia żaroodpornego oraz piekarnika.

Polędwiczki kurczaka myję w chłodnej wodzie i usuwam ewentualne błonki. Następnie osuszam np ręcznikiem papierowym.

1. Tak przygotowane mięso drobiowe posypuję przyprawami. Używam po 1/4 łyżeczki: świeżo zmielonego pieprzu czarnego, słodkiej papryki i soli. Jeśli lubisz, dodaj także szczyptę kurkumy lub curry. Niektórzy zapewne skorzystają z gotowej przyprawy do kurczaka. Przyprawione polędwiczki odstawiam na 30 minut.
2. Czosnek obieram z łupinek i oczywiście drobno siekam.
   Rozgrzewam na patelni łyżkę oliwy z oliwek i dodaje drobno posiekany czosnek. Przez chwilę (dosłownie 30 sekund) przesmażam, a następnie dodaję szpinak. Całość duszę przez około 5 minut. Pod koniec oprószam szczyptą soli oraz świeżo zmielonego pieprzu czarnego.
3. Polędwiczki obsmażam na rozgrzanym tłuszczu (u mnie smalec gęsi). Smażę krótko przez około 1 minuty z każdej strony na dużym ogniu, aż się zarumienią. Dzięki temu zamykam pory w mięsie i zachowuję jego soczystość. Podsmażone polędwiczki przekładam do naczynia żaroodpornego.
4. Dodaję suszone pomidory, a na to wykładam szpinak. Całość polewam śmietanką UHT i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C.
5. Piekę 35 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu. Następnie posypuję potarkowanym na grubych oczkach serem żółtym i piekę przez kolejne 5 – 8 minut, także w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu.

Kurczak ze szpinakiem, suszonymi pomidorami, serem i śmietanką jest już gotowy. Wygląda i smakuje rewelacyjnie. Możesz go oczywiście podawać z: ziemniakami, kaszą, ryżem, kopytkami lub kluskami śląskimi.

Zobacz także inny sposób na kurczaka:

Pierś z kurczaka z piekarnika.

Życzę smacznego!

Kluczem do sukcesu jest dobre mięso i dużo świeżego koperku. Pulpety te są uniwersalne. Możesz je podać z ziemniakami, ryżem czy kaszą. W tym przepisie pokazuję wersję gotowaną (bez obsmażania), dzięki czemu są lżejsze i delikatniejsze, idealne także dla dzieci.

• Czas przygotowania: 20 minut (krojenie, formowanie).
• Czas gotowania: 20 minut.
• Łączny czas: 40 minut.
• Ilość: ok. 15 pulpecików.
• Kaloryczność: 340 kcal w porcji (ok. 160 kcal w 100 g)

Pulpety w sosie koperkowym – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

Pulpety:

• 500 g mięsa mielonego (najlepiej łopatka wieprzowa, ale może być też drób lub wołowina)
• 100 g cebuli (1 mała sztuka)
• 1 jajko (średnie o rozmiarze L)
• 3 płaskie łyżki bułki tartej
• łyżka tłuszczu (olej roślinny lub smalec) do zarumienienia cebulki
• mąka do obtoczenia pulpetów

Przyprawy do pulpetów:

• 1 łyżeczka soli
• 1 łyżeczka ziół prowansalskich (lub oregano)
• 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 1/2 łyżeczki słodkiej papryki

Sos koperkowy:

• 500 ml wody lub bulionu (2 szklanki)
• 1 duży pęczek koperku
• 1 łyżka mąki pszennej (do zagęszczenia)
• opcjonalnie 3-4 łyżki śmietanki 30% (dla kremowego smaku)
• sól i świeżo zmielony pieprz do smaku

Wskazówka. Świeże mięso mielę w domu w maszynce lub kupuję gotowe, ale zmielone przy mnie z wybranego kawałka mięsa. Gotowe mięso mielone paczkowane w marketach jest często gorszej jakości i zawiera dużo wody/tłuszczu.

Sposób wykonania pulpetów w sosie koperkowym

Do przygotowania pulpecików w sosie koperkowym potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, szerokiej patelni oraz szerokiego garnka.

1. Przygotowuję pulpety

1. Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i podsmażam cebulkę do zeszklenia. Odstawiam do ostudzenia.
2. Do miski wrzucam mięso mielone, jajko, bułkę tartą oraz przestudzoną cebulkę. Dodaję wszystkie przyprawy (sól, pieprz, zioła, paprykę).
3. Całość wyrabiam ręką przez 3 – 5 minut do czasu, aż powstanie jednolita i kleista masa. To ważne, aby pulpety nie rozpadały się podczas gotowania. Jeśli masa nie jest na tyle zwarta, że mogę z niej ulepić nierozpadającego się pulpeta, to dodaję odrobiną bułki tartej.
4. Zwilżonymi dłońmi formuję kulki wielkości orzecha włoskiego (wychodzi ok. 15 sztuk). Każdego pulpecika obtaczam delikatnie w mące.

Jeśli chcesz, możesz także każdego pulpeciki obsmażyć na patelni przez chwilę z każdej strony na małej ilości tłuszczu. Ja nie obsmażam, dzięki temu pulpeciki są delikatniejsze.

2. Gotuję pulpety w sosie koperkowym

1. W szerokim garnku zagotowuję 500 ml osolonej wody (lub bulionu). Możesz także do wywaru dodać pokrojoną w kostkę lub talarki marchewkę dla smaku.
2. Gdy woda zawrze, zmniejszam ogień (woda ma tylko lekko bulgotać). Ostrożnie wkładam pulpety jeden obok drugiego. Płyn powinien je zakrywać (jeśli nie zakrywa, dolewam wrzątku).
3. Gotuję pod przykryciem na małym ogniu przez 15–18 minut. Nie mieszam ich łyżką, żeby nie uszkodzić, bo są delikatne.
4. W czasie gdy pulpety się gotują, siekam drobno pęczek koperku.
5. Do szklanki wlewam 100 ml zimnej wody i wsypuję 1 łyżkę mąki. Mieszam aż znikną grudki. Następnie dodaję kilka łyżek gotującego się wywaru i znowu mieszam, aby zahartować mieszankę. Wersja ze śmietaną (opcjonalnie). Jeśli chcesz zabielić sos, wymieszaj śmietankę 30% z odrobiną gorącego sosu (hartowanie) i wlej do garnka.
6. Wlewam zawartość szklanki do garnka z pulpetami i delikatnie mieszam. Gotuję przez 2 minuty, aż sos zgęstnieje.

Na koniec wsypuję posiekany koperek i mieszam. Sprawdzam smak i ewentualnie doprawiam solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym.

Pulpety w sosie koperkowym są już gotowe. Podaję pulpeciki najczęściej z ugotowanymi ziemniakami. Smakują także z kaszą, ryżem, makaronem lub kluskami śląskimi. Na wierzch posypuję koperkiem dla ozdoby.

Pulpety możemy podawać na wiele sposobów. W tym przepisie wykorzystałam sos koperkowy.

Zobacz też pulpety w sosie pomidorowym.

Nie zapomnij o pysznej surówce. Do pulpecików bardzo często podaję także ogórki kiszone lub kiszoną kapustę. W ten oto prosty i szybki sposób ugotowałam smaczny obiad.
Życzę smacznego!

Kotleciki z piersi kurczaka i papryki są aromatyczne, syte i kolorowe. Bardzo je lubię, ponieważ są proste i szybkie do zrobienia.

Składniki na siekane kotlety z kurczaka.

Z podanych składników usmażyłam 12 kotlecików.

• 500 g filetów piersi z kurczaka lub indyka
• 200 g papryki (1 średnia sztuka)
• 100 g cebuli (1 mała sztuka)
• 100 g sera żółtego
• 2 jajka (średniej wielkości, rozmiar L)
• 2 łyżki majonezu
• 3 łyżki mąki pszennej
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki słodkiej papryki czerwonej
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• dodatkowo tłuszcz do smażenia (olej roślinny, smalec)

Sposób wykonania kotlecików z kurczaka, papryką, żółtym serem i majonezem.

Do przygotowania kotlecików z kurczaka, papryką, żółtym serem i majonezem, potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, patelni.

Krok 1. Z piersi z kurczaka lub indyka usuwam ścięgna, błonki oraz ewentualne kostki. Następnie myję pod bieżącą, chłodną wodą i osuszam.

Mięso kroję w drobną kostkę o wielkości około 0,5 cm – 1,5 cm. Im mniejsza kostka, tym oczywiście kotleciki będą się szybciej smażyć.

Krok 2. Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne. Kroję w 0,5 cm kostkę. Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.

Krok 3. Ser żółty ścieram na dużych oczkach tarki do warzyw.

Krok 4. Do większej miski wrzucam: mięso kurczaka, paprykę, cebulkę i ser żółty. Wbijam jajka i wsypuję mąkę. Dodaję także majonez i oprószam do smaku przyprawami (sól, słodka papryka czerwona, świeżo zmielony pieprz czarny). Wszystko mieszam ze sobą dokładnie.

Krok 5. Rozgrzewam tłuszcz (u mnie smalec gęsi) na patelni. Za pomocą łyżki wykładam na rozgrzany tłuszcz porcje mięsnej masy. Wychodzą mi nie duże kotleciki. Smażę na średnim ogniu oczywiście z obu stron na rumiano. Pierwszą stronę smażę przez około 4 minuty, następnie odwracam na drugą stronę i smażę przez około 3 minuty. Dobieram ogień tak, aby kotleciki się nie spaliły i jednocześnie nie były surowe w środku.

Polecam także:

Siekane kotlecki z kurczaka

Po usmażeniu odsączam kotleciki na ręczniku papierowym i podaję na stół. Smakują doskonale na ciepło do obiadu z: ziemniakami, kaszą, ryżem. Polecam także wieczorem, lub rano z kromką chleba. Polecam chleb żytni na zakwasie.
Do kotlecików gotuję brokuła, kalafiora (zobacz jak ugotować kalafior) lub podaję z ulubioną surówką. Masę mięsno warzywną bardzo często przygotowuję dzień wcześniej wieczorem i przechowuję przykrytą w lodówce. Następnego dnia mam już gotowy obiad do odsmażenia. Dodatkowym plusem jest również to, że smaki się przegryzą.

Życzę smacznego.

Za pieczonymi ziemniaczkami przepadają zarówno dorośli oraz dzieci. Są moim sprawdzonym sposobem na niejadków :-). Pieczone ziemniaki w całości to świetny pomysł na niecodzienny obiad. Są mięciutkie w środku i chrupiące na zewnątrz. Sprawdzą się jako dodatek do niedzielnego obiadu oraz jako samodzielna przekąska na imprezę czy grilla. Polecam każdemu, kto szuka odmiany dla tradycyjnych ziemniaków. Zobacz jak krok po kroku w prosty sposób upiec ziemniaczki w piekarniku.

Pieczone ziemniaki – składniki

Kalorie: około 105 kcal w 100 g.

• 1 kg ziemniaków w mundurkach (najlepiej nie za małe, aby łato było je kroić)
• 2 – 3 ząbki czosnku
• 2 łyżki masła w temperaturze pokojowej
• Przyprawy: po 1/2 łyżeczki soli, słodkiej papryki i pieprzu czarnego, 2 szczypty ziół prowansalskich

Dodatkowo:

• tłuszcz do wysmarowania blaszki lub naczynia żaroodpornego (olej roślinny, oliwa)
• świeże lub suszone zioła do obsypania (rozmaryn, kolendra, majeranek, oregano)

Sposób wykonania pieczonych ziemniaków

Ponacinany ziemniak nie wymaga od nas ani dużych nakładów pracy, ani umiejętności kulinarnych. Do upieczenia ziemniaków potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, blachy lub naczynia żaroodpornego oraz piekarnika.

Krok 1 – przygotowuję ziemniaki

Ziemniaki dokładnie myję i szoruję. Młodych nie obieram, a stare obieram cienko. Osuszam je ręcznikiem papierowym.

Krok 2 – robię masło czosnkowe

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przeciskam przez praskę lub drobno siekam.

Do miseczki wkładam miękkie masło. Dodaję przeciśnięty przez praskę czosnek, paprykę, zioła prowansalskie, sól i pieprz. Całość ucieram widelcem na jednolitą pastę.

Krok 3 – piekę ziemniaki

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Naczynie żaroodporne (możesz użyć także zwykłej blachy z piekarnika) smaruję tłuszczem.

Umyte i nacięte ziemniaki układam w wysmarowanym tłuszczem naczyniu żaroodpornym. Smaruję przyprawionym masłem. Posypuję wierzch posiekanymi, świeżymi lub suszonymi ziołami.

Czas pieczenia zależy od wielkości ziemniaków. Piekę łącznie przez około 45–55 minut bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół.

• Pierwsze 30 minut piekę pod przykryciem (pokrywka lub folia aluminiowa), żeby zmiękły w środku.
• Ostatnie 15-20 minut piekę bez przykrycia, aby się zarumieniły i stały chrupiące.

Pod koniec pieczenia sprawdzam i gdy się zarumienią oraz widelec wchodzi gładko, wyjmuję z piekarnika.

W całym domu unosi się przyjemny zapach, a moje niejadki nie mogą się już doczekać obiadu!

Jak podawać pieczone ziemniaki?

Pieczone ziemniaki są wspaniałym dodatkiem do mięs obiadowych, np. kotleta schabowego.

Podaję je także jako samodzielna potrawa. Polewam je wówczas śmietaną lub ulubionym sosem np chrzanowo czosnkowym.

Na 5 minut przed końcem pieczenia, możesz także posypać ziemniaczki startym serem żółtym.

Smakują obłędnie i nie znam osoby, która by się im oparła. Kto raz spróbuje nieziemskiego smaku pieczonych ziemniaków, ten często będzie do nich powracał.

Pieczone ziemniaki podaję z piersią kurczaka z piekarnika

Sprawdź koniecznie gniecione ziemniaki z piekarnika

Życzę smacznego!

Przepis na łężnie pochodzi z książki „Kuchnia polska. Potrawy regionalne” Hanny Szymanderskiej. Zmniejszyłam jedynie proporcje składników i dodałam mąkę ziemniaczaną, bez której placuszki nie chciały się lepić. Łężnie wyszły przepyszne. Poniżej przepis i sposób wykonania w 4 prostych krokach.

Łężnie bieszczadzkie – składniki.

Z podanych składników otrzymałam 10 sztuk łężni bieszczadzkich.

• 1 kg ziemniaków
• 3 łyżki mąki ziemniaczanej
• 250 g kiszonej kapusty
• 60 g cebulki
• 1 jajko (mniejsze o rozmiarze M)
• 100 g boczku wędzonego
• do smaku świeżo zmielony pieprz czarny
• tłuszczu do smażenia (olej roślinny lub smalec np gęsi)

Sposób wykonania łężni.

Do wykonania łężni potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, garnka, tłuczka do ziemniaków.

1. Gotuję kiszoną kapustę. Przygotowanie potrawy rozpoczynam od ugotowania kapusty, ponieważ jest to najdłuższy proces. W garnku z nie dużą ilością wody (tak aby przykryła kapustę) gotuję kapustę kiszoną na niedużym ogniu do czasu, aż zmięknie (u mnie około 45 minut). Ugotowaną kapustę odsączam na durszlaku i odciskam. Następnie drobno siekam nożem.

2. Masa ziemniaczana. Ziemniaki obieram, przekrawam na mniejsze kawałki i gotuję w osolonej wodzie jak do obiadu na miękko. Następnie odcedzam.

Gdy ziemniaki się gotują, obieram cebulkę z łupinek i kroją w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu. Wrzucam na rozgrzany tłuszcz pokrojoną cebulkę i szklę, aż zmięknie.

Do odcedzonych ziemniaków dodaję podsmażoną cebulkę i rozdrabniam za pomocą tłuczka lub maszynki do mięsa.

Do rozdrobnionych ziemniaków z cebulką wbijam jajko i dodaję mąkę ziemniaczaną. Całość mieszam łyżką, aż uzyskam jednolitą masę.

3. Farsz z kapusty oraz boczku.

Na patelni z tłuszczem po szkleniu cebulki, podsmażam pokrojony w kostkę boczek wędzony. Podsmażam przez chwilę, aby się tylko lekko zarumienił. Wrzucam posiekaną kapustę kiszoną, duszę kilka minut na niedużym ogniu i doprawiam do smaku świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Dzięki temu odparowuję nadmiar wody z kapusty. Nie dodaję soli, bo boczek wędzony oraz moja kapusta kiszona jest słona. Radzę jednak samodzielnie ocenić smak swojej kapusty i dosolić w miarę potrzeby. Zdejmuję z ognia do lekkiego ostudzenia.

Polcam też przepis na zasmażaną kapustę kiszoną.

4. Formuję i smażę łężnie.

Z gorącej lub ciepłej masy ziemniaczanej formuję dość duże placuszki o grubości 5 mm. Na każdy nakładam po łyżce farszu i sklejam boki formując kształt kulki. Następnie każdą kulkę spłaszczam i formuję kotlety.

Na patelni rozgrzewam nie dużą ilość tłuszczu. Przygotowane kotlety ziemniaczane nadziewane farszem z kiszonej kapusty i boczku. Kładę na rozgrzany tłuszcz i smażę na średnim ogniu przez kilka minut z każdej strony na rumiano. Aby kotlety nie wchłonęły tłuszczu podczas smażenia, możesz dodatkowo obtoczyć je w mące lub bułce tartej. Dodatkowo po usmażeniu, odsączam łężnie na ręczniku papierowym z nadmiaru tłuszczu.

Łężnie bieszczadzkie podałam z aromatycznym sosem pieczarkowym.

Polecam klasyczny sos pieczarkowy ze śmietaną.

Polecam też klasyczne placki z gotowanych ziemniaków.

Kotlety ziemniaczane nadziewane kiszoną kapustą z boczkiem smakują wybornie polane sosem pieczarkowym. Życzę smacznego!

Moje kopytka to:

• stary przepis od mojej mamy oraz babci
• dokładny opis wykonania wraz z fotorelacją
• propozycja podania do obiadu.

Kopytka – składniki.

Kaloryczność: 140 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Łyżka to pojemność 15 ml.

• 1.000 g ugotowanych ziemniaków (około 1.400 g przed obraniem i ugotowaniem) *
• około 240 g mąki pszennej tortowej ( 1 i 1/2 szklanki lub 10 pełnych łyżek)
• 1 jajko
• pół łyżeczki soli

*Ziemniaki.
Do przepisu na kopytka potrzebujemy ugotowanych ziemniaków. Z 1.400 g surowych ziemniaków, po obraniu i ugotowaniu otrzymasz 1.000 g ugotowanych ziemniaków. W celu ugotowania ziemniaków, obieram je ze skórki i kroję na 2 lub 4 części. Gotuję na średnim ogniu w osolonej wodzie do miękkości. Następnie odcedzam i przez kilkanaście sekund podgrzewam w garnku nad ogniem, kilkukrotnie potrząsając zawartością. Dzięki temu odparowuję nadmiar wody.

Do kopytek bardzo często wykorzystuję ziemniaki z wczorajszego obiadu (przechowuję w lodówce). Czasami dzień wcześniej gotuję więcej, z myślą o kopytkach.

Świeżo ugotowane i odcedzone ziemniaki, ugniatam praską. Zimne z wczorajszego dnia mielę w maszynce do mięsa.

Idealne ziemniaki nie są sypkie, ani kleiste po rozgnieceniu. Do kleistych ziemniaków z małą zawartością skrobi trzeba dodatkowo dodać 2 – 3 łyżki mąki ziemniaczanej. Im mniej mąki ziemniaczanej, tym lepiej, ponieważ powoduje ona twardość i gumiastość kopytek.

Sposób wykonania kopytek.

Do przygotowania kopytek potrzebować będziemy: garnka do ugotowania ziemniaków, praski do ugniecenia ciepłych lub maszynki do mięsa w celu zmielenia zimnych ziemniaków, łyżki cedzakowej.

W dużym i szerokim garnku zagotowuję osoloną wodę, która posłóży do gotowania kopytek.

Zmielone lub zmiażdżone na gładko ziemniaki umieszczam w dużej i szerokiej misce. Wsypuję mąkę pszenną. U mnie było około 240 g mąki pszennej.

Wbijam 1 jajko, wsypuje pół łyżeczki soli i wyrabiam szybko masę. Tak jak pisałam, jeśli masz kleiste ziemniaki z małą ilością skrobi, dodaj dodatkowo 1 – 3 łyżki mąki ziemniaczanej. Nie za dużo, aby kopytka nie były twarde i gumiaste. Jeśli masz dobrej jakości, żółtawe ziemniaki, to nie ma takiej potrzeby.

Odrywam porcje ciasta i na obsypanym mąką blacie lub stolnicy, ręką rozwałkowuję pasek ciasta o grubości około 3 cm.

Za pomocą noża ukośnie wycinam kopytka o szerokości około 2 – 3 cm.

Tak przygotowane kopytka kładę na łyżce cedzakowej i ostrożnie wkładam porcjami do wrzącej wody i 1 raz mieszam łyżką, aby się przykleiły do dna garnka. Gotuję na średnim ogniu przez około 60 – 90 sekund od czasu, kiedy wypłyną na wierzch.

Gotowe kopytka wyławiam za pomocą łyżki cedzakowej i po dokładnym odcedzenie z nadmiaru wody, podaję na talerz. Czynność powtarzam, aż ugotuję wszystkie kluski. Moja mama i babcia dodatkowo po wyjęciu z wrzątku, umieszczała kopytka na chwilę w zimnej wodzie. Dzięki temu kopytka są mniej kleiste.

Zobacz także:

kopytka z serem.

Z czym podawać kopytka?

Kopytka podaję najczęściej do obiadu zamiast gotowanych ziemniaków, ryżu lub kaszy. Pasuję idealnie do porcji mięsa lub gulaszu.

Jeśli lubisz kopytka, to z pewnością posmakują Ci kluski śląskie: !!!

Kopytka smakują rewelacyjnie także samodzielnie, polane masełkiem lub sosem pieczarkowym. Bardzo lubię także kopytka polane bułką tartą zarumienioną w masełku.

Kopytka smaczne są także na drugi odsmażone na masełku.

Wolisz tradycyjne kopytka z tego przepisu, kopytka z serem, a może kluski śląskie ?

Dietetyczny łosoś z piekarnika – składniki.

Kaloryczność: 190 kcal w 100 g. Ilość porcji dla osób dorosłych: 4 – 6.

• 800 g filet z łososia
• 10 pomidorów suszonych, osączonych z oleju
• 3 garście szpinaku świeżego
• 300 ml śmietanki kremówki 30%
• 2 łyżeczki curry
• 1 ząbek czosnku
• łyżka oliwy z oliwek
• sól do smaku

Sposób wykonania łososia z piekarnika.

Do upieczenia łososia ze szpinakiem, pomidorkami i fetą potrzebować będziemy przede wszystkim: sita, patelni, naczynia żaroodpornego oraz piekarnika z opcją termoobiegu.

Filet z łososia dokładnie myję, osuszam i kroję na kawałki. W trakcie krojenia na kawałki, z fileta zdejmuję także skórę. Każdy kawałek przyprawiam solą oraz posypuję curry. Filet odstawiam na 2 – 3 godziny do zamarynowania, aby smaki się przegryzły.

Suszone pomidory wyjmuję z oleju i osączam na sitku. Następnie kroję w paski.

Szpinak płuczę pod bieżącą wodą i osuszam na sitku. Liście pozbawiam także długich ogonków.
Na patelni rozgrzewam oliwę i wrzucam drobno posiekany lub przeciśnięty przez prasę ząbek czosnku. Chwilę przesmażam, a następnie wrzucam liście szpinaku. Całość duszę oczywiście do momentu, aż liście lekko zmiękną.

W naczyniu żaroodpornym wysmarowanym oliwą, układam na dnie filety z łososia. Posypuję je pokrojonymi pomidorami.

Na rybę wykładam także podduszone liście szpinaku, a całość zalewam śmietanką 30%.

Naczynie żaroodporne wstawiam do piekarnika nagrzanego do 170 stopni C. Piekę z termoobiegiem w temperaturze 170 stopni C. przez około 35 – 40 minut. Podaję na ciepło.

Zapiekanka ziemniaczna z kurczakiem i warzywami

Dietetyczny łosoś ze szpinakiem w pomidorach i śmietance zapiekany w piekarniku, smakuje rewelacyjnie. Życzę smacznego!

Kotlety jajeczne:

• wykonasz w szybki i prosty sposób
• smakują dorosłym oraz dzieciom
• są pyszne, delikatne i soczyste
• idealne w diecie wegetariańskiej, nie tylko na piątkowy obiad 🙂

Kotlety jajeczne – składniki

Kaloryczność: 130 kcal w 100 g. W przepisie używam średniej wielkości jaj. Z podanych proporcji otrzymasz około 10 – 12 kotlecików wielkości orzecha włoskiego.

• 6 jajek ugotowanych na twardo
• 1 jajko surowe
• 90 g cebuli (1 mała sztuka)
• 1 łyżka musztardy
• 1 łyżka śmietany kwaśnej 18 %
• garść posikanych, zielonych dodatków takich jak: koperek, natka pietruszki, bazylia
• 2 płaskie łyżki bułki tartej (możesz użyć także kaszy manny)
• 3 szczypty soli
• 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu

Dodatkowo:

• tłuszcz do smażenia (smalec gęsi, masło klarowane lub olej roślinny)
• bułka tarta do obtoczenia kotlecików (około 3 – 4 łyżek).

Sprawdź także moje wcześniejsze kotlety jajeczne z pieczarkami.

Sposób wykonania kotletów jajecznych

Do przygotowania kotletów jajecznych potrzebować będziemy przede wszystkim: dużej patelni z grubym dnem, garnka, miski. Przed przystąpieniem do robienia potrawy, przeczytaj dokładnie opis wykonania i optymalnie zaplanuj poszczególne etapy.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Na patelni rozgrzewam 1 łyżkę tłuszczu, wrzucam cebulkę i szklę do miękkości. Następnie zdejmuję z ognia i odstawiam do ostudzenia.

Gotuję 6 jajek na twardo (być może przyda Ci się kilka wskazówek z artykułu ile czasu i jak gotować jajka na twardo). Zaraz po ugotowaniu odcedzam i zalewam zimna wodą. Gdy ostygną, odcedzam i obieram ze skorupek.

Obrane jajka kroję w drobną kostką lub trę na grubych oczkach tarki do warzyw.

Do miski wrzucam rozdrobnione jajka, zeszkloną cebulkę. Wbijam także surowe jajko i wsypuje bułkę tartą. Dodaję śmietanę, musztardę oraz posiekana zieleninę. Doprawiam do smaku sola oraz pieprzem. Całość dokładnie mieszam i otrzymuję lekko klejącą masę. Powinno się z niej dać uformować kotleciki. W razie potrzeby dosypuję więcej bułki tartej lub dodaję śmietany.

Mocno ugniatając masę, formuję nie duże kotlety jajeczne o wielkości orzecha włoskiego, które dodatkowo lekko spłaszczam. Następnie obtaczam w bułce tartej i układam na tacce lub talerzu. Taka panierka zapobiega wchłanianiu tłuszczu podczas smażenia.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i smażę kotleciki z obu stron na rumiano 3 – 4 minuty z jednej strony i 3 minuty z drugiej strony. Jeśli masz tak jak ja dużą patelnię, to wszystkie kotleciki powinny się zmieścić. Po usmażeniu odsączam z nadmiaru tłuszczu na papierowym ręczniku. Sprawdź w poniższych wskazówkach z czym podawać kotlety jajeczne.

Wskazówki.

Takie kotleciki jajeczne możesz także piec w piekarniku. Będą z pewnością bardziej dietetyczne. Kotleciki piekę (ułożone w naczyniu żaroodpornym lub na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia) w temperaturze 180 stopni C. przez 20 minut z opcją grzania góra i dół.

Kotletów jajecznych nie mrożę, gdyż miałyby tendencję do rozpadania. Przechowuję za to w lodówce (maksymalnie 2 dni) i odgrzewam na patelni na małym ogniu pod przykryciem. Najlepsze są oczywiście na ciepło, zaraz po usmażeniu lub upieczeniu.

Do masy jajecznej możesz także dodać 2 lub 3 łyżki startego sera żółtego lub pieczarki. Zobacz przepis na kotlety jajeczne z pieczarkami.

Kotlety z jajek są wegetariańską alternatywą dla klasycznych kotletów mielonych. Smakują idealnie polane sosem.

Możesz podawać je z ziemniakami, kaszą lub ryżem. Smakują mi także na zimno do kanapek na śniadanie lub kolację.

Do kotlecików przygotują także sos np.: musztardowy, czosnkowy, czosnkowo chrzanowy, pieczarkowy lub tzatziki. Dzieci lubią przede wszystkim z keczupem :-). Nie zapomnij także o domowej surówce.

Życzę smacznego i polecam moje pozostałe obiady domowe!

Zupę ogórkową możesz ugotować na bazie wczorajszego rosołu, wywaru z żeberek wieprzowych lub kurczaka. Zamiast ziemniaków dodaje się także ryż lub kaszę jęczmienną. Do swojej zupy, jak widać na zdjęciu dodałam także mięsną kulkę, dzięki której jest syta.

Zupę ogórkową:
przygotowujesz w pół godziny,
łączny czas gotowania 2 godziny.

Zupa ogórkowa – składniki.

Kaloryczność zupy: 22 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml.

• 800 g mięsa wieprzowego (żeberka) lub drobiowego (szyja, skrzydełka, korpus, udka)
• 2,5 litra wody
• szklanka wody / soku po ogórkach
• 6 średnich ogórków kiszonych (około 450g)
• 3 średnie marchewki (około 250 g)
• 300 g ziemniaków
• kawałek selera
• kawałek pietruszki
• 2 liście laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu
• 3 łyżeczki posiekanej natki pietruszki lub koperku
• sól i świeżo zmielony pieprz czarny do smaku

Dodatkowo: śmietana kwaśna 18% lub słodka 30 – 36 % do zabielenia zupy.

Co zamiast ziemniaków do zupy ogórkowej?

W polskich domach w zupach królują ziemniaki. Wyjątkiem jest zupa pomidorowa, którą podajemy z makaronem lub ryżem. Zamiast ziemniaków do zupy ogórkowej można z powodzeniem dodać ugotowany wcześniej ryż (sprawdź jak ugotować ryż na sypko) lub kaszę jęczmienną. Niektórzy dodają do zupy ogórkowej makaron. Ja bym się nie odważyła takiego połączenia 🙂

Ile ogórków do zupy ogórkowej?
Na podstawie własnych doświadczeń polecam dać 1 średni ogórek kiszony (około 90 g) na każde 400 ml zupy.

Czy obierać ogórki do zupy ogórkowej? Ja nie obieram ogórków kiszonych do zupy. Wystarczy je zetrzeć na grubych oczkach tarki do warzyw. Moja babcia dodatkowo podsmażała ogórki na maśle, aby były miększe, zanim dodała do gotującej się zupy. Ja lubię twardsze ogórki w zupie ogórkowej, podobnie jak buraczki w zupie buraczkowej lub barszczu ukraińskim.

Sposób wykonania zupy ogórkowej.

Do przygotowania zupy ogórkowej potrzebować będziemy przede wszystkim: tarki do warzyw, dużego garnka, łyżki cedzakowej. Zanim przystąpisz do ugotowania zupy, przeczytaj dokładnie cały opis i zaplanuj wszystkie etapy pracy w kuchni.

Gotowanie zupy ogórkowej rozpoczynam od wykonania wywaru na mięsie. Jeśli mam rosół z poprzedniego dnia (około 2,5 – 3 litry bulionu), to pomijam ten krok. Mięso płuczę pod bieżącą, zimną wodą i wrzucam do garnka. Zalewam 2,5 litra zimnej wody i zagotowuję. Gdy się zacznie gotować, zmniejszam ogień tak, aby lekko bulgotało i gotuję przez 60 minut. Podczas gotowania na górze wytrąca się szum, który zbieram łyżką cedzakową lub zwykłą łyżką.

W tym czasie obieram: marchewkę, pietruszkę i kawałek selera. Większe sztuki kroje na 2 lub 4 części i wrzucam do zupy. Do gotującej się zupy dodaję także: listki laurowe, ziarna ziela angielskiego oraz pieprzu czarnego i gotuję przez kolejne 30 minut. W trakcie gotowania wyparowuje część bulionu, który uzupełniam wrzącą wodą z czajnika.

Po tym czasie wyjmuję mięso oraz warzywa. Z mięsa usuwam kawałki kości i skórek, a marchewkę kroję w 3 – 5 mm plastry. Mięso i plastry marchewki odkładam na talerzu i dodam pod koniec gotowania się zupy.

Ziemniaki obieram i kroję w 1,5 cm kostkę. Dodaję do gotującej się zupy. Całość gotuję przez około 10 – 15 minut.

Następnie dodaję starte na grubych oczkach ogórki kiszone. Gotuje do czasu, aż ziemniaki będą miękkie. Pod sam koniec dodaję wyjęte wcześniej mięsko oraz plastry marchewki. Wlewam szklankę wody / soku z ogórków kiszonych. Wsypuję posiekaną natkę pietruszki lub kopru. Doprawiam do smaku solą oraz pieprzem, mieszam i zdejmuję z ognia. Najlepsza zupa ogórkowa jest już gotowa!

We wskazówkach poniżej wyjaśniam ważność zachowania kolejności gotowania poszczególnych składników i ich wzajemnego wpływu na siebie. Podaję także kilka cennych uwag, dzięki którym ugotujesz najlepszą zupę ogórkową.

Lubisz kwaśne zupy tak jak ja? Polecam także:

Zupa szczawiowa z jajkiem.

Wskazówki.

Ile gotować starte ogórki kiszone w zupie?
Starte ogórki dodaję pod sam koniec gotowania się zupy i gotuję przez około 5 -10 minut. Lubię jak ogórki w zupie nie są za miękkie. Możesz także jak moja babcia podsmażyć starte ogórki na masełku przed dodaniem do gotującej się zupy. Będą wówczas miększe. Pozostawiam metodę do wyboru.

Uwaga. Przy kwaśnych zupach takich jak ogórkowa czy szczawiowa, występuje problem z gotowaniem się ziemniaków. Po prostu w kwaśnym środowisku są twarde. Dlatego zawsze dodaję ziemniaki do gotowania w wywarze i dopiero pod sam koniec dodaję kwaśne dodatki (ogórki, szczaw). Dzięki temu ziemniaki nie będą twarde. Zawsze to lepsze rozwiązanie niż oddzielne gotowanie ziemniaków.

Zupę ogórkową możesz dodatkowo zabielić śmietaną. W tym celu użyj śmietanki 30 %. Wystarczy dodać 1 – 2 łyżki na talerz zupy. Śmietanka 30% nie zwarzy się podczas dodawania do zupy. Jeśli zabielasz zwykłą śmietaną 12 lub 18 %, to przed dodaniem, należy ją najpierw zahartować. W tym celu kilka łyżek śmietany umieszczam w salaterce i dodaję kilka łyżek gorącej zupy ogórkowej. Całość mieszam łyżką. Tak zahartowaną śmietanę wlewam stopniowo do garnka lub talerza z zupą i mieszam w celu połączenia się składników.

Pamiętaj, że zupa ze śmietaną nie może być długo przechowywana. Nie każdy lubi zabielane zupy. Dlatego ja nie zabielam zup w garnku, tylko osobno na talerzu dla każdego chętnego domownika. Być może zainteresujesz się poradnikiem wekowanie zup. Dzięki niemu dowiesz się jak na dłużej zachować świeżość nadmiaru obiadów.

Jeśli dbasz o linię, z pewnością zainteresujesz się tabelą kalorii domowych zup.

Zupę szczawiową z przepisu babci zrobicie w niecałe 30 minut.
Czas gotowania: około 2 godziny.
Zapraszam na sprawdzoną zupę szczawiową, którą gotowała moja babcia, mama, a teraz ja.

Babcina zupa szczawiowa – składniki.

Kaloryczność: 27 kcal w 100 g zupy nie uwzględniając jajka. Waga warzyw podana jest przed obraniem. Z podanych proporcji otrzymasz około 3 litry aromatycznej zupy.

• 400 g surowych żeberek wieprzowych (świeże i chude)
• 400 g skrzydełek z kurczaka lub indyka (ewentualnie korpus, szyjka lub udko)
• 500 g szczawiu świeżego lub 300 g sklepowego w słoiczku
• 2,5 litra wody
• 400 g ziemniaków
• 100 – 150 g marchewki (1 średnia sztuka)
• 1 średni korzeń pietruszki
• pół korzenia selera
• pół pora (zamiast pora możesz dać małą cebulę)

PS. Jeśli sklepowy szczaw ze słoiczka jest bardzo słony, to płuczę go na sicie pod bieżącą wodą i odsączam.

Przyprawy:

• 4 ziarna ziela angielskiego
• 3 listki laurowe
• łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• łyżeczka soli (Uwaga jeśli masz szczaw ze słoiczka, to nie dodawaj soli do zupy, gdyż sam w sobie jest dość słony. Lepiej pod koniec gotowania spróbować smak i dosolić zupę).

Dodatkowo:

• Jajka ugotowane na twardo (zobacz jak ugotować jajka na twardo). Daję minimum 1 jajko przekrojone na pół w 1 porcji na talerzu.
• Jeśli chcesz możesz także zabielić i zagęścić zupę. W tym celu wykorzystuję śmietanę kwaśną 18%, którą przed dodaniem, należy zahartować. Z racji, że nie każdy w moim domu lubi zabielaną zupę i nie można jej dłużej przechowywać, dodaję śmietanę bezpośrednio na talerzu. Wystarczy 1 płaska łyżka na talerz 🙂
• 1 pełniejsza łyżka mąki do zagęszczenia zupy. Pamiętam z dzieciństwa, że moja babcia zagęszczała zupy mąką. W dalszej części przepisu opiszę metodę.

Sposób wykonania zupy szczawiowej.

Do przygotowania babcinej zupy szczawiowej potrzebować będziemy: dużego garnka najlepiej 5 lub 7 litrowego oraz mniejszego garnka do ugotowania jajek. Przyda się także chochla oraz łyżka cedzakowa.

Mięso wieprzowe oraz drobiowe myję i wrzucam do garnka. Wlewam 2,5 litra wody, wsypuję łyżeczkę soli (pomijam sól jeśli stosuje słony szczaw ze słoiczka) i zagotowuję. Podczas gotowania mięsa, wytwarza się szara piana tzw. szum, który zbieram i usuwam za pomocą łyżki cedzakowej lub zwykłej łyżki stołowej. Po zebraniu szumu zmniejszam ogień tak, aby lekko bulgotało i gotuję przez 60 minut.

W trakcie gdy mięso się gotuje, przygotowuję warzywa. Marchewkę, pietruszkę, selera i pora (lub cebulkę) obieram z łupinek. Następnie kroję na pół lub 4 części.

Po 60 minutach gotowania się mięsa, wrzucam pokrojone kawałki warzyw. Wsypuję także listki laurowe, ziele angielskie oraz ziarna czarnego pieprzu. Całość gotuję na nie dużym ogniu przez kolejne 30 minut, aż warzywa będą miękkie. Podczas gotowania, uzupełniam stan wyparowanej wody (dolewam wrzątek z czajnika).

Na pół godziny przed końcem gotowania, dodaję obrane i pokrojone w 1,5 cm kostkę ziemniaki. Wyławiam gotujące się mięso. Usuwam kości oraz skórki i z powrotem dodaję samo mięsko do garnka z zupą. Możesz także tuż przed dodaniem szczawiu, usunąć część ugotowanych na miękko warzyw (pora, cebulę, seler, pietruszkę), za którymi nie przepadasz w gotowej zupie. Takie warzywa możesz oczywiście wykorzystać do sałatki jarzynowej lub kotletów warzywnych. Marchewkę natomiast kroję w kostkę lub ścieram na tarce do warzyw i pozostawiam w zupie.

Kiedy wrzucić szczaw do zupy? Jaki szczaw do zupy szczawiowej?

Szczaw płuczę pod bieżącą wodą. Usuwam ogonki i odrzucam brzydkie listki. Z porcji 500 g świeżego szczawiu, po usunięciu części listków i łodyg zostało mi około 400 g. Następnie siekam szczaw drobno za pomocą ostrego noża. Wrzucam szczaw do gotującej się zupy i gotuję przez 5 do 10 minut, także na małym ogniu. Pod koniec sprawdzam smak zupy i ewentualnie doprawiam solą lub świeżo zmielonym pieprzem. Ja najczęściej dodaję jeszcze 2 – 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu oraz odrobinę soli.

Jaki szczaw do zupy szczawiowej?
Do zupy szczawiowej oczywiście najlepszy jest świeży szczaw. Możesz również użyć szczawiu sklepowego ze słoiczka. Pamiętaj, że szczaw ze słoiczka jest słony i ma wpływ na smak zupy. Świeży szczaw możesz kupić w sklepie lub samodzielnie zebrać na łące z dala od dróg i pól uprawnych.

Co się daje i jak zagęścić zupę szczawiową?

Do zupy szczawiowej obowiązkowo dodaję 1 jajko. Nie każdy pewnie wie, ale szczaw jak sama nazwa wskazuje, ma działanie oczyszczające. Oczyszcza organizm także z minerałów w tym z wapnia. Aby zneutralizować ten skutek uboczny, dodajemy do zupy ugotowane na twardo jajko, bogate w wapń i związki mineralne.

Na 1 porcję daję 1 jajko przekrojone na pół. Gotuję zazwyczaj więcej, bo domownicy lubią dokładać kolejne 🙂 Zobacz jak oraz ile gotować jajka na twardo. Jajka po ugotowaniu odcedzam z wrzątku i zalewam zimna wodą, aby całkowicie ostygły. Następnie obieram ze skorupek i przekrawam w poprzek na pół, ewentualnie w kostkę dla dzieci.

Babcina zupa szczawiowa była zawsze gęsta i syta. Kiedyś zupa była najczęściej głównym daniem obiadowym. Babcia oprócz wspomnianych jajek, zagęszczała zupę dużą ilością warzyw. Pamiętam, że dodawała także śmietanę i mąkę. W tym celu do salaterki wlewam 3 łyżki wody i wsypuję 1 pełniejszą łyżkę mąki. Całość mieszam, dodaję śmietanę i ponownie mieszam. Następnie dodaję kilka łyżek gotującej się zupy i mieszam. Zawartość zahartowanej mąki i śmietany dodaję stopniowo do garnka z zupą i mieszam. W przeciwnym razie śmietana po bezpośrednim dodaniu do garnka z zupą, by się zwarzyła.

W zależności od upodobań smakowych możesz pominąć lub zwiększyć ilość mąki. Tak samo jest oczywiście ze śmietaną. Ja np nie zabielam zupy w garnku, lecz indywidualnie na talerzu. Powody są dwa. Przede wszystkim taka zupa jest mniej trwała (przeczytaj artykuł wekowanie zupy) i nie każdy przepada za zabielaną zupą.

Życzę smacznego i polecam także moje pozostałe zupy domowe.

Jeśli jesteście tak jak ja, przejedzeni po świętach i Sylwestrze, to zapraszam na lekki posiłek. Kotlety jajeczne z pieczarkami podaję z ziemniakami lub same polane sosem np chrzanowo czosnkowym. Do tego oczywiście domowa surówka i pyszny obiad gotowy. Kotleciki smakują każdemu i bardzo szybko znikają z talerzy. Potrawa jest tania i zrobisz ją z ogólnodostępnych w kuchni składników. Jestem pewna, że ten prosty obiad uda się każdemu.

Kotlety jajeczne z pieczarkami – składniki.

Kaloryczność: 180 kcal w 100 g kotletów. Waga warzyw podane jest przed obraniem. Dieta wegetariańska. Z podanych porcji otrzymałam 11 kotletów.

• 5 jajek ugotowanych na twardo
• 2 jajka surowe
• 250 g pieczarek
• 1 cebula (około 90g)
• 1 łyżka bułki tartej
• 2 łyżki posiekanego szczypiorku
• łyżka natki pietruszki
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Dodatkowo:

• bułka tarta do obtoczenia kotletów.
• tłuszcz (olej roślinny, masło klarowane lub smalec gęsi) do smażenia warzyw oraz kotlecików
• do masy możesz także dodać ser żółty oraz ser typu feta.

Klasyczne kotlety jajeczne.

Sposób wykonania kotletów jajecznych z pieczarkami.

Do przygotowania kotletów potrzebować będziemy garnka do ugotowania jajek oraz patelni z grubym dnem do usmażenia kotlecików. Potrzebna będzie także tarka do warzyw (ewentualnie nóż) oraz miska. Przed przystąpieniem do wykonywania kotlecików, przeczytaj dokładnie opis i zaplanuj poszczególne etapy. Ja na przykład podczas gotowania jajek, siekam cebulkę oraz ścieram pieczarki.

Krok 1. Przygotowuję masę.

Najpierw gotuję jajka na twardo – zobacz jak ugotować jajka na twardo. Ostudzone jajka obieram ze skorupek. Następnie ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw i wrzucam do miski. Jajka możesz także rozgnieść za pomocą widelca. Jak kto woli 🙂

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w bardzo drobną kostkę. Pieczarki obieram i ścieram na grubych oczkach.

Na patelni z grubym dnem (u mnie żeliwna) rozgrzewam 2 łyżki tłuszczu. Wrzucam posiekaną cebulkę i co jakiś czas mieszając, szklę przez 2 – 3 minuty na średnim ogniu. Następnie dodaję pokrojone pieczarki i na średnim ogniu podsmażam, aż odparuje woda z pieczarek. Pod koniec oprószam słodką papryką, solą oraz świeżo zmielonym pieprzem i próbuję smak. Zdejmuję z ognia i odstawiam do ostudzenia.

Po ostudzeniu, przekładam do miski z jajkami. Wsypuję posiekaną natkę pietruszki oraz posiekany szczypiorek. Wbijam 2 surowe jajka i wsypuję łyżkę bułki tartej.

Całość dokładnie mieszam. Jeśli masa jajeczna jest za wilgotna, to dodaję więcej bułki tartej.

Nabieram masę jajeczną i mocno ściskając w dłoniach, formuję kotleciki i lekko spłaszczam. Wielkość taka jak kotletów mielonych. Kotlety odkładam do lodówki na minimum 1 godzinę. Dzięki temu masa się zlepi i kotleciki lepiej się smażą. Jeśli nie masz tyle czasu, to pomiń ten krok i smaż od razu po ulepieniu. Będą równie smaczne i efektowne.

Krok 2. Smażę kotlety jajeczne z pieczarkami.

Na talerz wysypuję 4 łyżki bułki tartej. Kotlety jajeczne z pieczarkami obtaczam z każdej strony w bułce tartej i odkładam. Gdy wszystkie ulepię, to rozgrzewam patelnię.

Na patelni z grubym dnem rozgrzewam 3 – 4 łyżki tłuszczu. Gdy tłuszcz jest już gorący, zmniejszam ogień i układam kotleciki. Smażę na średnim ogniu z obu stron na rumiano. W zależności od wielkości i grubości smażę od 3 do 4 minut na każdą stronę. Pierwszą stronę smażę dłużej. Następnie przewracam i dosmażam drugą stronę.

Jarski obiad jest już gotowy. Cała moja rodzina uwielbia pyszne kotlety. Kotleciki jajeczne z pieczarkami możesz podawać z ziemniakami lub kromką chleba. Ja lubię polane sosem chrzanowo czosnkowym. Nie zapomnij o pysznej surówce do obiadu.

Polecam także klasyczne kotlety jajeczne oraz:

Kotleciki siekane z kurczaka

Schab pieczone ze śliwką to:

• prosty i sprawdzony przepis rodzinny opisany krok po kroku
• soczysta i dobrze doprawiona porcja mięsa
• możesz go upiec w naczyniu żaroodpornym, brytfance lub w rękawie
• możesz go podać na ciepło jako drugie danie lub na zimno jako przystawka
• pyszny sos własny, który powstaje podczas pieczenia

Schab ze śliwką – składniki.

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 165 kcal w 100 g potrawy.

• 1 kg schabu*
• od 150g do 200g śliwek suszonych bez pestek **
• 4 łyżki tłuszczu (smalec gęsi, olej roślinny)

* Wybieram ładny, jedno kilogramowy kawałek schabu oczywiście bez kości.

** Suszone śliwki moczę przez kilkanaście godzin w winie. Uważam, że stosowanie suchych śliwek do suchego mięsa nie jest odpowiednie. Zamiast śliwek możesz także użyć suszonych moreli.

Marynata:

• pół szklanki wody lub bulionu
• 3 ząbki czosnku (ewentualnie 1 łyżka czosnku w proszku)
• 2 łyżki majeranku
• łyżka ostrej papryki
• łyżeczka soli
• łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sposób wykonania pieczonego schabu ze śliwką.

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim długiego, i ostrego noża, naczynia żaroodpornego (brytfanka lub rękaw do pieczenia), piekarnika. Zanim zaczniesz wykonywać potrawę, dokładnie przeczytaj opis wykonania i zaplanuj etapy prac w kuchni. Ważne jest uprzednie marynowanie mięsa. Ja dodatkowo moczę śliwki. Aby schab ze śliwką był soczysty i aromatyczny po upieczeniu, moczę śliwki w winie, a mięso w marynacie przez całą noc.

Krok 1. Przygotowuję schab i faszeruję śliwkami.

Mięso myję pod bieżącą i zimną wodą. Osuszam za pomocą papierowego ręcznika. Nie odcinam obtłuszczonych części ani błonek. Centralnie na środku schabu wbijam długi, ostry i szpiczasty nóż. Wbijam go wzdłuż schabu, tak aby nie przebić się z drugiej strony i przekręcam wokoło, aby wydrążyć tunel na śliwki.

Namoczone śliwki odsączam. Jeśli nie masz czasu, to pomiń ten krok.
W wydrążone nacięcie o szerokości około 4 cm, wkładam suszone śliwki oczywiście bez pestek. Śliwki wciskam do samego końca za pomocą końcówki od drewnianej łyżki. Każdą śliwkę dodatkowo oprószam szczyptą soli i pieprzu, tak aby wewnątrz mięso było także doprawione. W razie potrzeby poszerzam nożem otwór. Na 1000g schabu w zależności od jego grubości i długości wchodzi od 150g do 200g suszonych śliwek.
Po nafaszerowaniu schabu śliwkami, możesz obwiązać go sznurkiem kuchennym. Dzięki temu zachowa proporcjonalne ułożenie śliwki w środku mięsa.

Ząbki czosnku obieram i drobno siekam. Przygotowuję przyprawy (2 łyżki majeranku, 1 łyżka ostrej papryki, łyżeczka soli, łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego). Nafaszerowany schab nacieram czosnkiem oraz przyprawami. Odstawiam do lodówki na kilka godzina, a najlepiej całą noc.

Mięso wyjmuję z lodówki i ogrzewam do temperatury pokojowej przez około 1 godzinę. Na patelni rozgrzewam 4 łyżki tłuszczu (u mnie smalec gęsi). Na rozgrzany tłuszcz umieszczam schab i krótko obsmażam go na dużym ogniu z każdej strony na rumiano łącznie przez około 2 minuty. Dzięki temu zamykam pory i mięso jest soczyste po upieczeniu.

Krok 2. Piekę schab ze śliwkami w naczyniu żaroodpornym.

Po zamarynowaniu i obsmażeniu, umieszczam mięso w naczyniu żaroodpornym (możesz także upiec w rękawie lub brytfance). Jeśli schab miał 1 bok z błonkami i tłuszczykiem, to układam tą stronę na wierzch. Do naczynia żaroodpornego wlewam pół szklanki wody, a na wierzch schabu polewam równomiernie tłuszcz ze smażenia. Zabezpiecza to mięso przed wysychaniem podczas pieczenia.

Tak przygotowany schab umieszczam w nagrzanym do 180 stopni piekarniku. Piekę w temperaturze 180 stopni C. bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół przez 55 – 60 minut pod przykryciem. Gdy minie 40 minut, ostrożnie przewracam schab na drugą stronę, polewam sosem własnym. Piekę jeszcze 15 – 20 minut już bez przykrycia.

Krok 2. Schab pieczony w rękawie.

Schab włóż do rękawa, zamknij szczelnie oba końce i połóż na blaszkę do pieczenia lub w brytfance. Jeśli pieczesz schab w rękawie to zmniejsz czas pieczenia do 50 minut. Wyjmij z piekarnika, ale nie wyciągaj z rękawa do czasu, aż całkowicie ostygnie. Dzięki temu będzie soczysty.
Smacznego!

Z czym podawać schab ze śliwką?

Kluski śląskie

Schab ze śliwką najczęściej podaję na świąteczny lub imprezowy stół pokrojony na talerzu jako wędlina na kanapki czy do sałatki z jarzynami. Pieczony schab ze śliwkami jest także świetnym daniem obiadowym w roli głównej. Podaję do tego ziemniaczki lub kluski śląskie. Smakuje świetnie polany sosem tatarskim lub sosem chrzanowo czosnkowym. Bardzo lubię schab ze śliwką wraz z zasmażanymi na ciepło buraczkami.

Podczas pieczenia schabu otrzymujemy sos własny. Możesz go wlać do miseczki i mieszając zagęścić 1 lub 2 łyżkami mąki pszennej lub ziemniaczanej. Następnie dodać chrzan lub musztardę i wymieszać. Otrzymasz aromatyczny sos do polania schabu!

Suszona śliwka pasuje idealnie do mięsa. Dodaję ją także do wielu innych potraw: wigilijny kompot z suszu, śledzie ze śliwkami.

Pierś z kurczaka pieczona, smażona czy duszona? Pomysłów na danie z kurczaka jest mnóstwo. Jaka jest wasza ulubiona? Ja ostatnio robiłam pierś z kurczaka z piekarnika, która wyszła rewelacyjna. Dziś dużo łatwiejszy przepis na pierś z kurczaka duszoną w sosie śmietankowym. Nie sposób ususzyć piersi podczas duszenia, dlatego danie polecam dla każdego amatora. Mięso kurczaka jest soczyste i miękkie, wręcz rozpływa się w ustach. Do tego ziemniaczki, ryż lub kluski śląskie i oczywiście surówka. U mnie ostatnio króluje surówka z kiszonej kapusty. Znasz coś lepszego? Duszonego kurczak w sosie śmietankowym podaję na rodzinną imprezę oraz codzienny obiad. Smakuje każdemu. Prawdziwa uczta dla podniebienia.

Duszona pierś z kurczaka w sosie śmietankowym – składniki.

Kaloryczność: 130 kcal w 100 g potrawy.

• 500g piersi z kurczaka *
• 200 ml śmietanki 30% (ewentualnie mleka kokosowego, lub zwykłej śmietany 18%) **
• 2 ząbki czosnku
• 1 cebula (mała 100g lub średnia 150g)
• 1 lub 2 łyżki tłuszczu (smalec gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• do smaku: 1/2 łyżeczki soli, 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego, 1/2 łyżeczki słodkiej papryki, 1 łyżeczka ziół prowansalskich

Dodatkowo: do posypania posiekany koperek lub natka pietruszki.

* Jakość kurczaka to podstawa smaku potrawy. W mojej kuchni używam tylko kurczaka zagrodowego.
** Jeśli nie masz śmietanki 30% lub mleka kokosowego, to możesz oczywiście użyć kwaśnej śmietany 18%. W tym celu w kubku wymieszaj śmietanę z 1 łyżeczką mąki pszennej.

Sposób wykonania piersi z kurczaka w sosie śmietankowym.

Do przygotowania piersi z kurczaka w sosie śmietankowym potrzebować będziemy: miseczki, garnka z grubym dnem lub dużej patelni. Przed zrobieniem potrawy, dokładnie przeczytaj opis i zaplanuj etapy prac.

Z piersi usuwam błonki i ewentualne ścięgna. Płuczę pod bieżącą wodą i osuszam. Następnie kroję w 3cm lub 4cm kostkę na tzw. jeden kęs i wrzucam do miseczki. Pierś kurczaka kroję w poprzek włókien, dzięki temu jest soczyste i delikatne. Oprószam solą, świeżo zmielonym pieprzem, papryką i ziołami prowansalskimi. Całość mieszam i nacieram w przyprawach. Jeśli masz czas to odstaw kurczaka do lodówki na kilka godzin w celu przegryzienia się smaków. Ja pominęłam ten krok i potrawa z kurczaka wyszła aromatyczna 🙂

Ostatnio robiłam także pierś z kurczaka w sosie własnym:

Pierś kurczaka w sosie własnym

Cebulę obieram i kroję w talarki lub kostkę. Czosnek obieram i drobno siekam.

W garnku lub dużej patelni rozgrzewam tłuszcz (u mnie smalec gęsi). Wrzucam kawałki kurczaka i podsmażam na dużym ogniu z obu stron na rumiano łącznie przez około 5 minut. Mięso ma być surowe w środku i rumiane na zewnątrz. Dzięki temu będzie soczyste po dalszym duszeniu w sosie.

Następnie wyjmuję zarumienione kawałki kurczak i odkładam na talerz. Tłuszcz oczywiście zostawiam na patelni lub garnku.

Wrzucam cebulkę na rozgrzany i aromatyczny tłuszcz po kurczaku i mieszam drewnianą łyżką lub szpatułką. Podsmażam na średnim ogniu przez 5 – 6 minut. Pod koniec, gdy cebulka się zarumieni, dodaję posiekany czosnek i całość mieszam. Czosnek podsmażam z cebulką przez 1 do 2 minut.

Następnie ponownie dodaję kurczaka i wlewam śmietankę 30%. Jeśli chcesz możesz także użyć zwykłej śmietany 18%, którą wcześniej zmieszaj z łyżeczką mąki pszennej. Duszę pod przykryciem na małym ogniu przez około 10 minut, co jakiś czas mieszając, aż sos zgęstnieje. Otrzymuję soczystego kurczaka w aksamitnie kremowym sosie śmietankowym.

Jeśli sos jest za gęsty, to dodaję więcej śmietanki lub bulionu warzywnego. Jeśli chcę zagęścić sos, to dodaję łyżeczkę mąki (pszenna lub ziemniaczana). Całość mieszam, próbuję i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.

Życzę smacznego i polecam pozostałe pomysły na pyszne obiady. Sprawdź także:

Pierś z kurczaka z piekranika

Pierś z kurczaka pieczona, smażona czy duszona? Jaka jest wasza ulubiona? Jeśli duszona to w jakim sosie? Pomysłów na danie z kurczaka jest wiele. Ja ostatnio robiłam pierś z kurczaka w sosie śmietankowym, która zachwyciła gości. Dziś jeszcze łatwiejszy przepis na pierś z kurczaka duszoną w sosie własnym. Pierś wyszła miękka i soczysta. Palce lizać.
Do tego ziemniaczki, ryż lub kluski śląskie. Nie zapomnij także o surówce. Do obiadu podałam surówkę z marchewki i ogórka kiszonego, która smakowała wyśmienicie. Znasz coś równie szybkiego i smacznego? Kurczak w sosie własnym idealnie sprawdzi się na codzienny obiad lub rodzinne spotkanie. Jestem pewna, że posmakuje każdemu. Zapraszam po przepis.

Składniki

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 130 kcal w 100 g potrawy.

• 500g piersi z kurczaka *
• 2 szklanki bulionu lub wody (500ml)
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 2 ząbki czosnku
• cebula (mała 100g lub średnia 150g)
• marchewka (1 średnia sztuka)
• 1 lub 2 łyżki tłuszczu (smalec gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• listek laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• do smaku: 1/2 łyżeczki soli, 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego, 1/2 łyżeczki słodkiej papryki, 1 łyżeczka ziół prowansalskich

Dodatkowo: do posypania posiekany koperek lub natka pietruszki.
* Jakość kurczaka to podstawa smaku potrawy. W mojej kuchni używam tylko kurczaka zagrodowego.

Sposób wykonania piersi z kurczaka w sosie własnym

Do przygotowania piersi z kurczaka w sosie własnym potrzebować będziemy: miseczki, garnka z grubym dnem lub dużej patelni. Przed zrobieniem potrawy, dokładnie przeczytaj opis i zaplanuj etapy prac.

Z porcji mięsa pozbywam się błonek i ewentualnych ścięgien lub chrząstek. Płuczę w zimnej wodzie i osuszam papierowym ręcznikiem kuchennym. Kroję w plastry o grubości około 2 – 3 cm. Mięso kroję oczywiście w poprzek włókien. Dzięki temu potrawa będzie delikatna i soczysta. Oprószam do smaku solą, świeżo zmielonym pieprzem, papryką. Dodatkowo możesz oprószyć ziołami prowansalskimi. Całość mieszam, aby przyprawy równomiernie rozeszły się po mięsie. Jeśli masz czas, to odstaw mięso do lodówki na kilka godzin, aby przeszło przyprawami.

Cebulę obieram i kroję w talarki lub kostkę. Czosnek obieram i drobno siekam. Marchewkę obieram i kroję na mniejsze części.

Na patelni rozgrzewam 1 lub 2 łyżki smalcu gęsiego (możesz także użyć smalcu wieprzowego lub oleju roślinnego). Na rozgrzany tłuszcz umieszczam przyprawione kawałki kurczaka i podsmażam na dużym ogniu z obu stron na rumiano łącznie przez około 5 minut. Po 2,5 minuty na każdą stronę. Mięso zarumieniam na zewnątrz, dzięki temu zamykam pory i zachowuję soczystość.

Następnie wyjmuję zarumienione kawałki kurczaka i umieszczam w garnku. Tłuszcz po podsmażaniu kurczaka oczywiście zostawiam na patelni.

Na patelnię wraz z rozgrzanym i aromatycznym tłuszczem po kurczaku, wrzucam cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu przez 4 minuty mieszając, aby się nie przypaliła. Pod koniec, gdy cebulka się zarumieni, dodaję posiekany czosnek i całość mieszam. Czosnek podsmażam z cebulką przez 1 do 2 minut.

Gotuję pierś z kurczaka w sosie własnym

Do garnka z kurczakiem dodaję podsmażoną cebulkę z czosnkiem wraz z tłuszczykiem po smażeniu. Tłuszczyk zawiera wszystkie aromaty potrawy. Dodaję listek laurowy i ziarna ziela angielskiego. Wlewam bulion lub wodę (u mnie woda). Dodaję pokrojoną marchewkę i całość zagotowuję. Gdy wodą się zagotuje, zmniejszam ogień i duszę pod przykryciem przez około 10 – 15 minut, aż mięso będzie miękkie.

Co jakiś czas mieszam i przewracam mięsko na druga stronę. Pod koniec duszenia zagęszczam sos mąką ziemniaczaną. W tym celu do szklanki dodaję 5 łyżek gorącej wody z duszenia mięsa i wsypuję 1 łyżkę mąki ziemniaczanej. Całość mieszam, aby nie było grudek. Otrzymuję zahartowaną zawiesinę, którą wlewam do duszącego się mięska. Całość mieszam i gotuję jeszcze przez kilka minut. Próbuję i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.

Soczysta pierś z kurczaka w sosie własnym jest już gotowa.

Życzę smacznego i polecam pozostałe pomysły na pyszne obiady. W tym :

Pierś z kurczaka z piekarnika

Zobacz również aromatyczną karkówkę w sosie własnym z porem: https://ania-gotuje.pl/przepis/karkowka-w-sosie-wlasnym/

Wskazówki.

• Jeśli chcę zagęścić sos, to dodaję więcej mąki.
• Możesz także zabielić sos dodając śmietanki 30 % lub śmietany 18%
• Zamiast smażyć na patelni i dusić w garnku, możesz oczywiście wszystko zrobić w jednym garnku z grubym dnem lub wysokiej patelni. Wystarczy wyjąć na talerz zarumienionego kurczaka na czas rumienienia cebulki z czosnkiem. Następnie zarumienione kawałki ponownie dodajemy do cebulki. Zalewamy wodą i dusimy z przyprawami.

Nie wyobrażam sobie wigilijnego stołu bez ryby po grecku. Najlepszą oczywiście wykonuje moja babcia. Wszystko za sprawą bogatego w warzywa i dobrze doprawionego farszu, osłodzonego odrobiną miodu. Zapraszam po sprawdzony przepis.

Czas duszenia farszu: ok. 40-45 minut
Przygotowanie: ok. 60 minut (farsz + ryba)
Chłodzenie: najlepiej kilka godzin lub cała noc w lodówce.

Składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 150 kcal w 100 g potrawy. Proporcje są na 8 porcji dla dorosłych osób. Zobacz też rybę po grecku z warzywami z piekarnika.

Ryba smażona

• 1 kg białej, twardej ryby *
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• mąka do obtoczenia ryby (pszenna lub krupczatka)
• olej roślinny do smażenia ryby

* Dobrej jakości, biała, twarda ryba. Najczęściej używam: dorsza, miruny, sandacza, szczupaka, soli lub mintaja.

Składniki na farsz:

• 600 g marchewki (5 – 6 sztuk)
• 500 g cebuli (5 – 6 sztuk)
• 1 korzeń pietruszki
• kawałek selera
• koncentrat pomidorowy (dobrać indywidualnie w ilości około 6 łyżeczek, tak aby nadać smaku i koloru dla farszu)
• łyżeczka miodu (najlepiej wielokwiatowy lub lipowy)
• ząbek czosnku
• 1 łyżka octu winnego (np. domowy ocet jabłkowy)
• 3 listki laurowe
• 6 ziaren ziela angielskiego
• pół szklanki wody
• olej roślinny do smażenia farszu
• do smaku: pół łyżeczki soli, 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego, płaska łyżeczka słodkiej papryki.

Wykonanie ryby po grecku

Do przygotowania ryby po grecku z przepisu mojej babci, potrzebować będziemy przede wszystkim: tarki do warzyw, większej patelni z grubszym dnem, drewnianej łyżki lub szpatułki do mieszania farszu.
Zanim zaczniesz wykonywać potrawę, przeczytaj dokładnie cały opis. Przygotuj potrzebne składniki. Zaplanuj czas na przygotowanie farszu oraz ryby (ewentualne czyszczenie, rozmrażanie, filetowanie). Farsz na Wigilię możesz oczywiście zrobić wcześniej i zamrozić. Następnie rozmrozić w dniu podania na stół. Świetnie ułatwia to przygotowywanie świąt. Jestem pewna, że zainteresuje Cię także poradnik: jak zaplanować święta – co i kiedy wykonać?

Krok 1 – przygotowuję rybę

Rybę po grecku w moim domu wykonujemy z filetów białych i twardych ryb. Gatunki podałam w składnikach. Jeśli macie inne ulubione ryby, to podajcie w komentarzach. Chętnie spróbuję :-). Najlepsza jest oczywiście świeża ryba. Ewentualnie mrożona, ale nie oblodzona. Tania ryba oblepiona lodem, po rozmrożeniu jest cała nasączona wodą i bardzo źle się smaży. Rozpada się wręcz podczas smażenia.

1. Mrożoną rybę rozmrożam. Rybę z ośćmi dodatkowo filetuję. Gotową rybę płuczę w zimnej wodzie, odsączam na durszlaku lub sicie i osuszam ręcznikiem papierowym.
2. Filety ryb kroję na mniejsze porcje. W zależności od szerokości oraz grubości dzielą najczęściej na 6 – 10 cm kawałki.
3. Pokrojone porcje ryb oprószam solą, świeżo zmielonym pieprzem oraz słodką papryką. Odstawiam na minimum 1 godzinę, aby smaki się przegryzły. W oczekiwaniu na marynowanie ryby, wykonuję aromatyczny farsz z warzyw.

Krok 2 – przygotowuję farsz z warzyw

Łączny czas duszenia: ok. 40-45 minut

1. Marchewki, korzeń pietruszki oraz kawałek selera obieram. Następnie ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw. Cebule obieram i kroję w drobną kostkę. Ząbek czosnku obieram, drobno siekam i miażdżę nożem.
2. Na dużą patelnię z grubym dnem wlewam 2-3 łyżki oleju. Gdy tłuszcz się rozgrzeje, wrzucam pokrojoną w kostkę cebulkę. Mieszam drewnianą łyżką i szklę na średnim ogniu. Po 2-3 minutach , gdy cebulka zmięknie, wrzucam starte warzywa: marchewkę, selera i pietruszkę. Mieszam i smażę na średnim ogniu przez 3 minuty.
3. Wlewam na patelnię z farszem pół szklanki wody. Wrzucam listki laurowe, ziela angielskie i zmiażdżony ząbek czosnku. Jeśli nie lubisz czosnku, możesz go oczywiście pominąć. Ja używam niewielką ilość, która nadaje ładnego zapachu. Dodaję do smaku sól, świeżo zmielony pieprz czarny i słodką paprykę.
4. Wszystko mieszam drewnianą łyżką i na małym ogniu duszę przez 30 minut. Co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Jeśli zachodzi taka potrzeba, to dolewam trochę wody.
5. Po pół godzinnym duszeniu, warzywa będą już miękkie. Dodaję wówczas łyżeczkę miodu, łyżkęoctu winnego oraz koncentrat pomidorowy. Ilość koncentratu dobieram tak, aby uzyskać ładny kolor i odpowiadający mi smak. Najczęściej jest to od 5 do 6 łyżeczek.
6. Wszystko mieszam ze sobą drewnianą łyżką i podsmażam na małym ogniu przez około 5 minut.
7. Gotowy farsz warzywny zdejmuję z ognia. Próbuję smak i w razie potrzeby doprawiam solą, pieprzem, papryką, miodem lub koncentratem.

Powyżej warzywny farsz.

Krok 3 – smażę zamarynowaną rybę

1. Na talerz wysypuję kilka łyżek mąki pszennej. Na rozgrzaną patelnię z grubym dnem wlewam 1 cm dobrego oleju roślinnego do smażenia.
2. Zamarynowane porcje ryb obtaczam delikatnie w mące i umieszczam na dobrze rozgrzanym tłuszczu. Moja rada: Pamiętaj, aby olej był naprawdę gorący. Jeśli tłuszcz będzie za zimny, ryba „wypije” go, a panierka zacznie odchodzić od mięsa. Smażę partiami na średnim ogniu z obu stron, aż ryba się zarumieni. Jeśli smażysz dzwonki, to pamiętaj, aby obsmażyć także ich boki.

Usmażone porcje ryb odsączam z nadmiaru tłuszczu na ręczniku papierowym.

Krok 4 – łączę usmażoną rybę oraz gotowy farsz

Gdy wszystko odpowiednio zgrasz w czasie, to otrzymasz gorącą rybę i ciepły farsz. Rybę po grecku do bezpośredniego spożycia podaję na talerzu. Jeśli jednak zamierzam ją później odgrzewać, to umieszczam w naczyniu żaroodpornym.

1. Najczęściej na spód układam usmażone kawałki ryb i na wierzch wykładam farsz warzywny.
2. Całość wyrównuję i tak jak moja babcia dekoruję plastrami cytryny. Możesz także warstwy ryb i farszu układać naprzemiennie. Tę opcję wykorzystuję najczęściej, gdy mam większą ilość ryby po grecku.

Polecam także inne wersje ryby po grecku:

Klasyczna ryba po grecku – prostsza, bardziej codzienna wersja. Sprawdź również rybę po grecku z bogatą ilością warzyw z piekarnika

Ryba po grecku Magdy Gessler – inspirowana przepisem z programu TV.

Najlepsza ryba po grecku z przepisu mojej babci smakuje rewelacyjnie zarówno na ciepło jak i na zimno. To zdecydowanie mój smak z dzieciństwa. Przygotowuję ją na Wigilię oraz niedzielne obiady. Najczęściej robię większą ilość i zajadam ze smakiem także na śniadanie lub kolację.

Życzę smacznego!

Moja kapusta kiszona zasmażana to:

• stara i sprawdzona receptura mojej babci
• smaczny i dietetyczny dodatek do tradycyjnego, polskiego obiadu
• uniwersalny przepis na kapustę młodą lub kiszoną

Kapusta kiszona zasmażana – składniki.

Kaloryczność: 140 kcal w 100g zasmażanej kapusty. Szklanka to pojemność 250 ml.

• 1 kg kiszonej kapusty *
• 200g cebuli (2 średnie sztuki)
• 2 łyżki tłuszczu (masło, olej roślinny lub dobrej jakości smalec gęsi)
• 2 łyżki mąki ziemniaczanej lub pszennej
• 1 płaska łyżka miodu lub cukru
• 5 ziaren ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• dodatkowo do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny
• woda w takiej ilości, aby przykryła kapustę.

* Jeśli masz pyszną, domową kapustę kiszoną, to zapewne ma dużo marchewki. Jeśli natomiast masz sklepową kapustę z małą ilością marchwi, to dodaj do składników przepisu 1 lub 2 średnie marchewki starowane na dużych oczkach.

Sposób wykonania kapusty zasmażanej.

Do wykonania kapusty zasmażanej potrzebować będziemy przede wszystkim większego garnka (u mnie 3 litowy) z grubym dnem. Jeśli używasz surowej kapusty, to potrzebna będzie także tarka do warzyw.

Krok 1. Gotuję kapustę.
Kapustę kiszoną (lub surową i starowaną na grubych oczkach) wrzucam do garnka. Jeśli chcesz możesz kapustę kiszoną dodatkowo posiekać nożem. Dodaję także starowaną na grubych oczkach marchewkę, jeśli nie ma jej w kapuście kiszonej i oczywiście w surowej. Dodaję ziarna ziela angielskiego i listki laurowe. Całość zalewam zimną wodą w takiej ilości, aby przykryła kapustę w garnku.

Gotuję pod przykryciem na niedużym ogniu, aż kapusta będzie miękka. Najczęściej od 30 do 40 minut.

Krok 2. Podsmażam cebulkę.
Cebulę obieram i kroję w drobną kostkę. Następnie na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu, aż się zarumieni. Cały czas mieszam, aby się nie przypaliła. Pod koniec podsmażania dodaję 2 łyżki mąki (u mnie ziemniaczanej). Mieszam i podsmażam jeszcze przez 1 – 2 minuty, aż uzyskam jednolitą zasmażkę. Wyłączam ogień.

Krok 3. Zasmażam kapustę z cebulką.
Ugotowaną kapustę odcedzam, ale zostawiam część wody z gotowania. Na patelnię z zasmażką cały czas mieszając, wlewam pół szklanki wody z gotowania kapusty. Mieszam intensywnie, aby się nie zwarzyło. Następnie dodaję odcedzoną kapustę oraz 1 łyżkę miodu lub cukru. Całość mieszam i zasmażam przez kilka minut na niedużym ogniu. Pod koniec oprószam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem i całość oczywiście mieszam.

Kapusta kiszona zasmażana jest już gotowa do obiadu. Pasuje do kotleta schabowego lub klusek śląskich. Najlepiej smakuje na gorąco zaraz po zasmażeniu. Smacznego!

Kluski śląskie

Jaka kapusta do zasmażania?

W moim domu najpopularniejsza jest zdecydowanie kapusta kiszona. Oczywiście domowa kapusta kiszona – sprawdź przepis. Kapustę możemy kisić bez względu na porę roku. Bardzo ważne jest jednak pochodzenie warzyw. Muszą być koniecznie nie pędzone nawozami. Zarówno ogórki kiszone jak i kapusta ukisi się jedynie z pewnego źródła. Ja każdego roku kupuję u zaufanego rolnika.

Niektórzy do zasmażania używają także młodej kapusty. Według mnie nie jest to typowo kapusta zasmażana, ale duszona! Potrawa z młodej kapusty ma delikatniejszy i zdecydowanie mniej kwaśny smak. Jakiej kapusty używacie do zasmażania? Pozdrawiam ciepło i życzę smacznego!

Kapusta kiszona zasmażana z dodatkiem suszonych grzybów lub groszku, często podawana jest na wigilijnym stole. Sprawdź również pozostałe potrawy wigilijne.

Przed Wigilią jest bardzo dużo czasochłonnej pracy w kuchni. Dlatego krokiety z kapustą i grzybami robię dzień wcześniej i przechowuję w lodówce. Następnie tylko obsmażam lub podpiekam w piekarniku.

Składniki

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 235 kcal w 100g. Ilość porcji: 10 sztuk.

Ciasto na naleśniki:

• 2 szklanki mąki pszennej
• 1 szklanka gazowanej wody mineralnej (sprawia, że ciasto jest puszyste)
• 1 szklanka letniego mleka
• 2 jajka
• 1 łyżka oleju roślinnego
• łyżeczka soli

Farsz z kapusty kiszonej i suszonych grzybów:

• 0,5 kg kapusty kiszonej
• 100 g suszonych grzybów (3 garści borowików lub podgrzybków)
• 1 cebula
• 2 łyżki oleju
• liść laurowy, ziele angielskie, świeżo zmielony pieprz czarny, sól

Dodatkowo tłuszcz do obsmażania krokietów. Na wigilię stosuję olej roślinny, a na co dzień smalec gęsi.

Ewentualnie panierka:

• szklanka bułki tartej
• 2 jajka
• 1/2 szklanki oleju

Sposób wykonania krokietów z kapustą i grzybami

• Czas gotowania: 60 min
• Czas przygotowania: 45 min
• Łączny czas: 105 minut

Do przygotowania krokietów potrzebować będziemy przede wszystkim: szerokiej patelni, garnka, miski, durszlaka. Przed przystąpieniem do robienia potrawy, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu lepiej rozłożysz w czasie pracę w kuchni.

Krok 1 – moczę suszone grzyby

1. Krokiety z kapustą i grzybami przygotowuję dzień przed. Powodem jest konieczność moczenia grzybów.
2. Suszone grzyby wrzucam do miski z zimną wodą prosto z kranu i moczę przez minimum 12 godzin (najlepiej w chłodnym miejscu). Do farszu na krokiety oraz pierogi z kapustą i grzybami najlepsze są oczywiście prawdziwki oraz podgrzybki. Możesz wykorzystać zarówno kapelusze, jak i trzonki grzybów.

Krok 2 – odsączam i kroję grzyby. Przygotowuję kapustę kiszoną i cebulkę

Namoczone grzyby zwiększają swoją objętość i zdecydowanie wagę. Stają się przede wszystkim miększe. Odsączam wodę z moczenia, ale jej nie wylewam, gdyż przyda się do duszenia farszu.

1. Grzyby po odsączeniu kroję na drobną kostkę.
2. Kapustę kiszoną płuczę na durszlaku pod bieżącą wodą. Jeśli lubisz kwaśny farsz tak jak ja, to nie płucz jej za mocno. Kapustę odsączam i po ostudzeniu bardzo dokładnie odciskam z wody.
3. Za pomocą noża siekam na drobniejsze części, aby nie miała za długich włókien.
4. Opłukaną i posiekaną kapustę kiszoną wrzucam do garnka.
5. Wlewam zimną wodę, tak aby przykryła kapustę. Wrzucam liście laurowe i ziele angielskie.
6. Gotuję na małym ogniu przez 30 – 40 minut od czasu zagotowania. Po ugotowaniu odsączam na durszlaku lub sitku.
7. Podczas gdy kapusta się gotuje, obieram i kroję cebulkę w drobną kostkę.
8. Na patelni rozgrzewam łyżkę oleju i podsmażam cebulkę, aby się zeszkliła (nie zarumieniaj jej).

Krok 3 – duszę farsz

1. Na patelnię z zeszkloną cebulką wrzucam przygotowane grzybki. Całość mieszam i duszę na niedużym ogniu przez kilka minut.
2. Następnie dodaję odsączoną kapustę kiszoną i wlewam 50 ml wody z moczenia grzybów. Stopniowo dolewam wody, jeśli zachodzi taka potrzeba. Farsz nie może być zbyt mokry. Całość mieszam i duszę na niedużym ogniu łącznie przez około 30 minut.
3. Odstawiam z ognia do ostudzenia. Pod koniec duszenia doprawiam świeżo zmielonym pieprzem oraz solą do smaku. Otrzymuję miękki farsz, gotowy do nadziewania krokietów.

Krok 4 – przygotowuję ciasto i smażę grube naleśniki na krokiety

1. Mąkę przesiewam do miski. Wlewam wodę gazowaną, mleko oraz olej. Wbijam jajka i wsypuję sól.
2. Całość dokładnie mieszam na średnich obrotach miksera, aby nie było grudek.
3. Ciasto o konsystencji gęstej śmietany przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odkładam na 30 minut, aby odpoczęło.
4. Następnie na szerokiej patelni z grubym dnem smażę z obu stron na rumiano grubsze naleśniki na krokiety. Naleśniki na krokiety powinny być grubsze niż codzienne naleśniki, ale nie za grube. Dokładny opis przygotowania ciasta i proces smażenia opisuję w przepisie prosty przepis na naleśniki. Polecam przeczytać przed smażeniem.
5. Po usmażeniu układam jeden naleśnik na drugim i przykrywam czystą ścierką kuchenną, aby nie schły.

Krok 5 – nakładam farsz i formuję krokiety

1. Na każdy naleśnik nakładam farsz za pomocą łyżki i równomiernie rozprowadzam.
2. Następnie zwijam w rulon. Druga metoda: nakładam farsz na środek naleśnika. Składam do środka górę oraz dół naleśnika i zaczynając od boku naleśnika, zwijam krokiet.
3. Tak przygotowane krokiety chowam do lodówki i odsmażam tuż przed podaniem na stół. Jeśli mam czas to smażę je zaraz po zrobieniu.

Wersja w panierce

Jeśli chcesz możesz je także obtoczyć w panierce przed smażeniem. W tym celu na jeden talerz wbijam jajka i rozbijam za pomocą widelca. Na drugi talerz wsypuję bułkę tartą. Każdy krokiet obtaczam z obu stron w jajku, a następnie w bułce tartej. Tak przygotowane krokiety smażę na rozgrzanej patelni.

Krok 6 – smażę krokiety z kapustą i grzybami

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i obsmażam przygotowane krokiety z obu stron na rumiano. Tak przygotowane krokiety mają chrupiącą i złoto rumianą skórkę.

Krokiety smakują wybornie na ciepło do czerwonego barszczu, przepis podaję poniżej:

Te krokiety idealnie pasują do mojego sprawdzonego czystego barszczu czerwonego z uszkami.

Jeśli zostanie Ci farsz, wykorzystaj go do zrobienia pierogów z kapustą i grzybami.

Życzę smacznego!

Na Wigilię korzystam ze sprawdzonego i oczywiście łatwego przepisu rodzinnego na klasyczną rybę po grecku. Nie wyobrażam sobie kolacji wigilijnej bez tej potrawy. Bardzo lubię rybę po grecku i robię ją często bez specjalnej okazji. Według mnie najsmaczniejsza jest drugiego dnia, jak smaki się przegryzą. Świetnie nadaje się na obiad, kolację lub pożywne śniadanie. Przed świętami lubię eksperymentować i próbować nowe smaki. Tym razem zapraszam na rybę po grecku z przepisu Magdy Gessler. Od tradycyjnej wersji różni się przede wszystkim dodatkiem orientalnych przypraw.

Ryba po grecku Magdy Gessler – składniki.

Szklanka to pojemność 250ml. Kaloryczność potrawy: 150 kcal w 100g.

• 1 kg filetów dorsza *
• 2 kg pomidorów
• 6 średnich marchewek
• 3 średnie pietruszki
• połowa selera
• 2 średnie cebule
• 1 średnia cukinia
• 1 średni por (biała część)
• 50 ml wina białego
• 200 ml wody (niepełna szklanka)

Magda Gessler w restauracji nad polskim morzem wykorzystała dorsza. Na rybą po grecku nadaje się oczywiście każda, twarda, biała ryba (dorsz, szczupak, sandacz, morszczuk, mintaj, sola, miruna …).

Przyprawy do smaku:

• cynamon
• kardamon
• słodka papryka
• 2 liście laurowe
• 5 ziaren ziela angielskiego
• sól
• świeżo zmielony pieprz czarny

Dodatkowo:

• mąka pszenna do obtoczenia ryby
• olej do smażenia farszu oraz ryby

Sposób wykonania ryby po grecku według Magdy Gessler.

Aby zrobić rybę po grecku potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni z grubym dnem, miski, tarki do warzyw, noża, drewnianej łyżki lub szpatułki. Dodatkowo potrzebny będzie duży talerz lub naczynie żaroodporne do serwowania potrawy. Przed przystąpieniem do wykonywania dania, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu zaplanujesz poszczególne etapy prac w kuchni. Rozplanuj etapy rozmrażania ryby, przyprawiania, smażenia oraz duszenia warzywnego farszu. W praktyce jak dobrze rozplanujesz czas duszenia i smażenia, to otrzymasz gorącą rybę po grecku gotową do podania na stół. Sprawdź koniecznie klasyczną rybę po grecku.

Krok 1. Przygotowuję rybę.
Mrożoną rybę rozmrażam na sicie lub durszlaku. Zarówno świeżą, jak i rozmrożoną rybę płuczę w wodzie, a następnie osuszam. Filety ryby dzielę na mniejsze kawałki. W zależności od grubości i szerokości kroję na 6 cm do 12 cm porcje. Dostosuj wielkość kawałków według własnego uznania. Kawałki ryby oprószam solą, świeżo zmielonym pieprzem oraz słodką papryką. Odstawiam do lodówki, w celu przegryzienia smaków na minimum 1 godzinę. W tym czasie zabieram się za duszenie farszu z warzyw.

Krok 2. Przygotowuję farsz.
Marchewkę, selera, pietruszkę i cukinię obieram ze skórki. Ścieram na tarce o grubych oczkach do miski.
Do drugiej miski wrzucam obrane ze skórki i pokrojone w ćwiartki pomidory. Aby skórka z pomidorów ładnie schodziła, zlewam je wrzątkiem.

Cebulę i pora obieram i kroję w pół centymetrowe talarki. Na dużą, rozgrzaną patelnię wlewam 2 – 3 łyżki oleju. Na średnim ogniu podsmażam i mieszam talarki cebuli oraz pora. Po zeszkleniu wrzucam na patelnię starte warzywa i wlewam 200 ml wody. Całość duszę pod przykryciem na niedużym ogniu przez około 15 minut. Co jakiś czas mieszam za pomocą drewnianej łyżki lub szpatułki. Pod sam koniec oprószam przyprawami: kardamonem i cynamonem. Ilość oczywiście według własnego uznania. Ja daję po pół łyżeczki kardamonu oraz cynamonu. Całość mieszam i wrzucam przygotowane wcześniej pomidory. Dodaję także listki laurowe oraz ziarna ziela angielskiego. Wlewam dodatkowo odrobinę wina. Całość mieszam i duszę na małym ogniu przez kolejne 15 minut, aż warzywa będą miękkie i odparuje nadmiar soku. Próbuje smak i w razie potrzeby doprawiam przyprawami.

Farsz z warzyw odstawiam z ognia i zabieram się za smażenie ryby.

Krok 3. Smażę rybę.
Przyprawione kawałki ryby obtaczam w mące i smażę na rozgrzanym oleju. Smażę na średnim ogniu oczywiście z obu stron na rumiano. Dobrej jakości ryba nie rozpada się podczas smażenia. Po usmażeniu odsączam z tłuszczu na ręczniku papierowym.

Krok 4. Układam rybę i warzywa w naczyniu.

Na dużym talerzu takim do serwowania mięs (lub naczyniu żaroodpornym), układam na dnie kawałki usmażonej ryby. Na wierzch ryby wykładam duszone warzywa. Całość wyrównuję i dekoruję np plastrami cytryny lub listkami pietruszki. Ryba po grecku z przepisu Magdy Gessler jest już gotowa do podania na stół. Smakuje wybornie na gorąco oraz na zimno. Najlepsza jest jednak na drugi dzień, gdy przegryzą się smaki ryby i warzywnego sosu.

Polecam także rybę zapiekaną w warzywach. Na wigilijnym stole apetycznie zaprezentuje się lin w śmietanie.

Dietetyczna zapiekana – składniki

Kaloryczność: 155 kcal w 100g zapiekaniki. Podane proporcje są dla 2 osób.

• 200 g piersi indyka
• 100 g kaszy orkiszowej (lub kaszy gryczanej)
• 1,5 szklanki bulionu warzywnego (ewentualnie osolonej wody)
• 1 papryka
• 1 mała cukinia
• 2-3 cm pora, biała część
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• szczypta papryki czerwonej
• szczypta curry
• tłuszcz do obsmażenia mięsa
• oliwa do wysmarowania naczynia żaroodpornego

Sprawdź także zapiekankę ziemniaczaną z kurczakiem i warzywami

Sposób wykonania dietetycznej zapiekani z kaszą orkiszową, indykiem i warzywami

Do przygotowania zapiekanki potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, naczynia żaroodpornego i piekarnika.

Pierś indyka oczyszczam z błonek. Płuczę w wodzie i kroję w niewielką, ok 1 cm kostkę. Następnie przyprawiam do smaku: solą, świeżo zmielonym pieprzem, curry i mieloną papryką.

Pora kroję w półplasterki.

Na patelni rozgrzewam odrobinę oleju i wrzucam pokrojone mięso indyka. Na większym ogniu chwilkę podsmażam, aż się lekko zarumieni. Wyjmuję podsmażone mięsko na talerz wyścielony ręcznikiem papierowym. Na pozostały tłuszcz wrzucam pokrojonego pora i chwilę przesmażam na nie dużym ogniu, aż zmięknie. Następnie zdejmuję z patalni.

Paprykę myję, usuwam gniazdo nasienne i białe błonki. Kroję także w kostkę.
Cukinię myję i kroję w półplasterki. Młodą i świeżą cukinię możemy nie obierać ze skórki, ani usuwać środka. Natomiast jeśli już skórka jest dość twarda, to lepiej się jej pozbyć i usunąć także środek. Najlepsze są oczywiście młode cukinie.

Pokrojoną parykę oraz cukinię wrzucam na patelnię i chwilkę przesmażam (oczywiście na tłuszczyku po podsmażaniu mięsa).

Naczynie żaroodporne smaruję oliwą, Na spód wysypuje surową kaszę orkiszową, a na nią wykładam także warzywa i mięsko. Całość zalewam bulionem warzywnym.

Piekę w piekarniku nagrzanym do 180 stopni bez termoobiegu z opcją grzania góra dół przez około 30 minut. Życzę smacznego.

Składniki na zapiekankę.

• 200 g piersi kurczaka *
• 400 ml mleczka kokosowego (1 puszka)
• 1000 g ziemniaków (około 8 średnich sztuk)
• 300 g brokuła (nie duża sztuka)
• 200 g fasolki szparagowej
• 1 por (nieduży kawałek)
• 4 łyżki kukurydzy w puszce
• łyżka tłuszczu do obsmażenia (np smalec gęsi lub olej roślinny)
• sól
• świeżo zmielony pieprz czarny
• curry

W swoich potrawach używam kurczaka zagrodowego, który jest przede wszystkim smaczniejszy.

PS. Jeśli nie zależy nam na diecie, to na wierzch zapiekanki możemy położyć także starkowany na grubych oczkach ser.

Sposób wykonania zapiekanki.

Do przygotowania zapiekanki potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni z grubym dnem, naczynia żaroodpornego, piekarnika, do odcedzenia sito lub durszlak. Przed przystąpieniem do robienia zapiekani, przeczytaj dokładnie cały opis i zaplanuj poszczególne etapy gotowania, smażenia oraz pieczenia. Polecam także dietetyczną pierś z kurczaka z piekarnika.

Ziemniaki obieram, myję w chłodnej wodzie i obgotowuję do momentu, aż będę pół miękkie. Następnie odcedzam i odstawiam do lekkego ostudzenia. Następnie kroję w plasterki.

Oczyszczam pierś kurczaka z błonek i ewentualnych ścięgien. Płuczę w chłodnej wodzie i osuszam. Następnie kroję w kostkę o wielkości około 2 – 3 cm na tzw. jednego kęsa. Przyprawiamy także solą, świeżo zmielonym pieprzem czarnym i curry.

Pora kroję w drobne talarki.

Na rozgrzaną patelnię daję łyżkę tłuszczu (u mnie smalec gęsi). Po rozgrzaniu, kładę pokrojone kawałki piersi kurczaka. Na większym ogniu obsmażam na rumiano z obu stron łącznie przez około 5 minut. Następnie wyjmuję zarumienione mięsko drobiowe i odkładam na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym. Na patelni z pozostawionym nagrzanym tłuszczem po smażeniu, wrzucam pokrojone talarki pora. Zmniejszam ogień i mieszając, szklę przez chwilę, aż zmięknie. Następnie wyłączam ogień.

Brokuł dzielę na małe różyczki i wrzucam do osolonej wody wraz z fasolką szparagową. Gotuję w osolonej wodzie do momentu, aż będą ale Deante. Odcedzam na sitku.

Naczynie żaroodporne smaruje olejem. Na spód kładę pokrojone w talarki ziemniaki. Oprószam odrobiną soli i świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Następnie wykładam warzywa, czyli: brokuł i fasolkę. Na sam wierzch wykładam kurczaka przesmażonego z porem.

Całość polewamy mleczkiem kokosowym oraz posypuję solą i świeżo zmielonym pieprzem.

Nagrzewam piekarnik do 180 stopni C. Wkładam zapiekankę w naczyniu żaroodpornym do nagrzanego piekarnika. Zapiekam przez 25 minut w 180 stopni Celsjusza z termoobiegiem.

Polecam także dietetyczną zapiekankę z indyka, kaszy i warzyw.

Pieczone kotlety z buraka to typowa wegetariańska kuchnią, która posmakuje także mięsożercom :-). Dla mnie ciekawa alternatywa dla potraw mięsnych na obiad. Zobacz jak w prosty sposób wykonać aromatyczne, soczyste i chrupiące kotlety z czerwonych buraków.

Kotlety z buraka – składniki.

Kaloryczność potrawy: 110 kcal w 100g. W 100 g buraka są 43 kalorie.

• 500 g buraków czerwonych (4 mniejsze sztuki)
• 1 jajko
• 3 łyżki chrzanu (świeżo startego, ewentualnie ze słoiczka)
• ząbek czosnku
• 4 łyżki mąki (pszennej lub ziemniaczanej)
• 4 łyżki bułki tartej
• 2 szczypty soli
• szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 2 szczypty papryki czerwonej

Buraczki są bardzo smaczne i pożywne. Zamiast mąki pszennej oraz bułki tartej możesz użyć zmielonych płatków owsianych.

Sposób wykonania pieczonych kotletów z buraka.

Do przygotowania kotletów z buraka potrzebować będziemy: tarki i piekarnika.

Obrane buraki czerwone ścieram na grubych oczkach tarki. Oprószam solą i odstawiam na 10 minut, aby puściły sok. Koniecznie oprósz teraz solą. W przeciwnym razie masa buraczana będzie za wilgotna. Następnie odciskam z soku, którego nie wylewam. Po dodaniu do niego soku z jabłek, otrzymuję smaczny napój.

Do pulpy buraczanej dodaję: chrzan, bułkę tartą, mąkę (u mnie ziemniaczana) i wbijam jajko. Ząbek czosnku obieram, siekam drobno i dodaję do masy buraczanej. Całość oprószam świeżo zmielonym pieprzem oraz czerwoną papryką.

Mieszam ręką i formuję kotleciki o dowolnej wielkości (u mnie orzecha włoskiego). Z podanych proporcji otrzymałam 11 kotlecików widocznych na zdjęciu. Jeśli masa będzie zbyt luźna to dodaję trochę mąki lub bułki tartej. Nie dodałam więcej mąki lub bułki tartej. Jedynie mocniej ściskałam kolki buraczane podczas formowania kotlecików.

Blaszkę wykładam papierem do pieczenia. Układam z odstępem kotleciki z buraka. Piekę kulki jak na zdjęciu, albo spłaszczam je dłonią na grubość około 1,5 cm.

Nagrzewam piekarnik do temperatury 180 stopni C. Piekę w temperaturze 180 stopni C z grzałkami góra i dół przez 20 minut. Następnie każdy kotlecik przekładam na drugą sronę i piekę przez kolejne 10 – 15 minut.

Łączny czas pieczenie około 30 – 35 minut.

Kotlety z buraka są już gotowe. Najlepiej oczywiście smakują na ciepło zaraz po upieczeniu. Są wówczas soczyste i oczywiście chrupiące. Mają piękny, intensywnie czerwony kolor. Możesz je obsypać ziołami lub podać z ulubionym sosem np czosnkowym na bazie naturalnego jogurtu.

PS. Kotlety z buraka możesz schować do lodówki, a także zamrozić. Po odgrzaniu, będą nadal smaczne i jędrne.

Kaloryczność potrawy: 180 kcal w 100g. Warkocze z polędwiczek wieprzowych to:

• niezawodny i sprawdzony przepis
• proste i szybkie danie obiadowe
• efektowny wygląd i uczta dla podniebienia

Warkocze z polędwiczek wieprzowych – składniki.

• 3 polędwiczki wieprzowe (* gdzie kupić dobre mięso)
• 6 długich pasków szynki parmeńskiej
• ząbek czosnku
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• tłuszcz do obsmażenia mięsa (u mnie smalec gęsi)
• Przyznaję, że cała nasza rodzina jest mięsożerna. Dużą uwagę zwracam do jakości spożywanego mięsa. Polędwiczka to najdroższa sztuka mięsa, dlatego należy uważać na jej świeżość. Mięso kupuję w lokalnych sklepach mięsnych, co do których mam pewność pochodzenia oraz świeżości produktu. Polędwica jest prosta w obróbce i przede wszystkim pyszna. Jest mięsem niskokalorycznym, dzięki czemu dostarcza organizmowi cennych mikro i makroelementów bez zbędnych kalorii.

Sposób wykonania warkoczy z polędwiczek wieprzowych.

Do przygotowania uroczystego obiadu potrzebować będziemy: patelni, naczynia żaroodpornego oraz piekarnika.

Z polędwiczek usuwam błonki oraz żyłki i płuczę w wodzie. Następnie polędwiczkę dzielę wzdłuż na 3 części, jednak górną część nie przecinam do końca. Otrzymuję taką „ośmierniczkę” z 3 mackami. Tak przygotowane mięso przyprawiam: solą, pieprzem i papryką. Nacieram także rozgniecionym czosnkiem. Taki prosty zestaw przypraw wystarczy, aby potrawa była aromatyczna. Jeśli masz czas to odstaw mięso na minimum 15 minut w celu przegryzienia się smaków.

Dwa brzegowe paski owijam plastrami szynki parmeńskiej i zaplatam warkocz z 3 pasków polędwiczki. Spinam u dołu wykałaczką.

Na gorącej, żeliwnej patelni rozgrzewam tłuszcz (u mnie smalec gęsi). Na rozgrzanym tłuszczu obsmażam warkocze z obu stron, a następnie przekładam do naczynia żaroodpornego. Jeśli zastanawiasz się po co obsmażać mięso, które zaraz będziemy piec to od razu odpowiadam. Otóż podczas krótkiego obsmażania, zamykamy pory i zatrzymujemy soki w mięsie. Dzięki temu polędwiczki będą soczyste i aromatyczne.

Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 190 stopni i piekę bez przykrycia przez około 35 minut w temperaturze 190 stopni C. Po upieczeniu sprawdzam czy mięso jest miękkie.

Polędwiczki w sosie własnym

Warkocze z polędwiczek wieprzowych podaję na stół od razu po upieczeniu. Polędwiczki oczywiście najlepiej kroić po upływie 3 minut od wyjęcia z piekarnika. Wówczas zachowamy soczystość mięsa. Najczęściej podaję ja na niedzielny obiad, rodzinne spotkanie lub specjalne okazje takie jak: Sylwester lub święta. Polędwiczki idealnie pasją do tradycyjnych ziemniaków, kaszy lub ryżu. Nie zapomnij oczywiście o zestawie orzeźwiających surówek.

Polędwica to najsmaczniejsza część wieprzowiny. Najbardziej lubię klasyczne polędwiczki w sosie własnym oraz w sosie śmietanowym. Są niemal tak delikatne, jak gulasz z indyka w sosie własnym. To są zdecydowanie moje smaki dzieciństwa. Mama bardzo często przygotowywała schab w sosie własnym. Podczas duszenia wydobywa się sos, który zagęszczam i otrzymuję szybką oraz prostą potrawę na obiad.

Prawdziwy sos własny – bez śmietany. Mój przepis wydobywa esencję smaku mięsa i warzyw.

• Przygotowanie: 15 min
• Smażenie i duszenie: 20 min
• Łącznie: 35 min.
• Kaloryczność: 97 kcal w 100g.

Składniki:

Szklanka to pojemność 250ml. Z podanych składników otrzymasz porcje dla 4 osób.

• 600 g polędwiczki wieprzowej
• 2 szklanki wody (lub bulionu)
• 300 g marchewki (2 średnie)
• 200 g cebuli (2 mniejsze)
• 1 ząbek czosnku
• płaska łyżka mąki pszennej (do zagęszczenia)
• tłuszcz do obsmażenia polędwiczek (smalec lub olej rzepakowy)
• liść laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• płaska łyżeczka słodkiej papryki
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu

Wystarczą podstawowe przyprawy: liść laurowy, ziele angielskie, papryka, sól i pieprz, aby otrzymać aromatyczne danie. Jeśli chcesz uzyskać głębszy smak, zamiast wody możesz użyć domowego bulionu warzywnego lub rosołu.

Przepis jest na polędwiczki wieprzowe, ale równie dobrze możesz użyć cielęcych. W przypadku mięsa z indyka lub kurczaka, skracam czas duszenia do 10 minut. Schab w sosie własnym duszę przez 60 minut.

Sposób wykonania polędwiczek w sosie własnym

Przed wykonaniem potrawy, przeczytaj dokładnie cały opis i przygotuj poszczególne etapy.

Krok 1 – kroję i marynuję polędwiczki

1. Z polędwiczek wieprzowych usuwam białą błonkę z górnej części mięsa, aby polędwiczki nie kurczyły się podczas smażenia. Następnie mięso osuszam ręcznikiem papierowym.
2. Polędwiczki kroję w poprzek włókien w plastry o grubości 2 – 3 cm.
3. Mięso oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem.

Krok 2 – obsmażam polędwiczki

1. Na patelni rozgrzewam 2-3 łyżki smalcu lub oleju.
2. Kładę mięso na gorący tłuszcz. Smażę na dużym ogniu z obu stron na rumiano przez około 3 minuty na każdą stronę. Dzięki temu zamykam pory i mięso zachowuje soczystość.

Krok 3 – przygotowuję wywar warzywny

1. W garnku z grubym dnem zagotowuję 2 szklanki wody lub bulionu.
2. Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę.
3. Marchewkę obieram i kroję w talarki.
4. Ząbek czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub przeciskam przez praskę.
5. Przygotowane warzywa wrzucam do gotującej się wody. Dodaję ziele angielskie (3 ziarna), liść laurowy oraz płaską łyżeczkę słodkiej papryki.

Krok 4 – duszę mięso w sosie

1. Do garnka z gotującym się wywarem przekładam podsmażone polędwiczki. Wlewam też cały tłuszcz ze smażenia z patelni. To właśnie w nim jest najwięcej smaku i aromatu.
2. Porcje mięsa muszą być schowane pod wodą. Jeśli potrzeba, dolewam wrzątku.
3. Zmniejszam ogień na minimalny. Duszę pod przykryciem przez około 15 minut, aż mięso będzie idealnie miękkie.

Krok 5 – zagęszczam sos

1. Na 5 minut przed końcem duszenia sprawdzam miękkość mięsa widelcem.
2. W kubeczku mieszam płaską łyżkę mąki pszennej z niewielką ilością zimnej wody.
3. Wlewam miksturę do gotującego się sosu, cały czas mieszając, aby nie powstały grudki. Sos powinien ładnie zgęstnieć i nabrać połysku.

Polędwiczki wieprzowe w sosie własnym są już gotowe Możesz je podawać tradycyjnie z ziemniakami, kaszą lub ryżem. Sprawdź również karkówkę w sosie własnym.

Ja ostatnio zakochałam się w kluskach śląskich, do których idealnie pasują delikatne polędwiczki. Do pysznego obiadu pamiętaj także o surówce oraz kompocie.

Smacznego!

Sos własny vs śmietanowy – różnica

Sos własny jest lżejszy i bardziej wydobywa smak mięsa. Dla mnie dużym plusem jest fakt, że sos bez śmietany mogę dłużej przechowywać w lodówce do 3 dni. Sos śmietanowy może się zwarzyć przy odgrzewaniu. Jeśli jednak wolisz sos kremowy, polecam moje polędwiczki w sosie śmietanowym.

Aktualizacja 2026-01-17.

Spaghetti to dobry pomysł na obiad, kolację lub danie do pracy. Potrawa jest niedroga, syta, smaczna i przede wszystkim bardzo prosta w przygotowaniu. Uda się każdemu bez względu na umiejętności kulinarne. Spaghetti to takie studenckie danie. Zawsze można ugotować więcej makaronu, dodać warzyw i będzie taniej :-). Zapraszam na cały przepis krok po kroku.

Spaghetti z mięsem mielonym – składniki.

Kaloryczność: 150 kcal w 100g potrawy.

• 300 g mięsa mielonego (może być wieprzowe lub wołowe)
• 300 g sosu pomidorowego (ewentualnie puszka pomidorów lub kupny sos – passata pomidorowa)
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 300 g makaronu dobrej jakości (waga suchego w opakowaniu przed ugotowaniem)
• 1 cebula
• ząbek czosnku
• 1 lub 2 łyżki tłuszczu do podsmażenia cebulki z czosnkiem (oliwa, olej lub smalec gęsi)
• do smaku po pół łyżeczki: soli, oregano, tymianku, słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Idealne jest połączenie 1/3 mięsa wieprzowego (np łopatki lub szynki) oraz 2/3 mięsa wołowego (np ligawy). Najlepsze jest świeżo zmielone mięso na średnich oczkach w domu lub w sklepie przy nas. Odradzam gotowe i zapakowane mięso mielone, które jest tłuste i kiepskiej jakości.
Możesz użyć dowolnego makaronu, chociaż najpopularniejszy i najwłaściwszy jest cienki oraz długi – typowy do spaghetti. Zobacz także jak zrobić pulpety w sosie pomidorowym.

Sposób wykonania spaghetti z mięsem mielonym.

Do przygotowania spaghetti potrzebować będziemy przede wszystkim garnka oraz patelni. Przed przygotowaniem tej prostej potrawy przeczytaj dokładnie opis i zaplanuj ugotowanie makaronu oraz sosu mięsno pomidorowego.

Krok 1.
Cebulę obieram i kroję w drobną kostkę. Na dużą i rozgrzaną patelnię daję 1 lub 2 łyżki tłuszczu (u mnie 1 łyżka smalcu gęsiego). Wrzucam pokrojoną cebulkę i podsmażam na średnim ogniu przez około 6 minut, aż się zeszkli. Pod sam koniec wrzucam posiekany ząbek czosnku.

Krok 2.
Następnie do zeszklonej cebulki z czosnkiem wrzucam mięso mielone. Za pomocą drewnianej łyżki rozdrabniam grubsze grudki mięsa na mniejsze kawałki. Smażę tak na średnim ogniu co jakiś czas mieszając, aż mięso zmieni kolor. Do ściętego mięsa mielonego wlewam domowy sos pomidorowy (jeśli nie masz to użyj gotowego sosu ze sklepu lub pomidory z puszki – w razie potrzeby dodaj bulionu warzywnego lub wody). Dodaję 2 łyżki koncentratu pomidorowego, który nada pięknego koloru oraz kwaskowatego smaku.

Zmniejszam ogień na mniejszy i całość mieszam ze sobą używając np drewnianej łyżki. Duszę pod przykryciem na niedużym ogniu przez 45 minut co jakiś czas mieszając. Pod koniec dodaję przyprawy: sól, pieprz, słodką paprykę, tymianek, i oregano. Mieszam, próbuję smak i w razie potrzeby doprawiam lub dodaję 50 – 100 ml wody bądź bulionu warzywnego. Im dłużej będziesz dusić sos na małym ogniu, tym będzie oczywiście lepszy. Włosi potrafią dusić sos do spaghetti nawet do 4 godzin!

Krok 3.
Pod koniec gotowania sosu mięsno pomidorowego, nastawiam w garnku wodę na makaron. Do gotowania makaronu używam proporcji: 10g soli na 1 litr wody i 100 g makaronu. Do osolonego wrzątku wrzucam makaron i gotuję al dente, czyli o 1 minutę krócej niż wynika z instrukcji na opakowaniu. Ugotowany makaron odcedzam na durszlaku.

Dla osób zwracających uwagę na dietetykę przypomnę, że makaron ugotowany al dennte ma mniejszy indeks glikemiczny.

Krok 4.
Porcje makaronu możesz oddzielnie podać na talerzu i polać na wierzchu sosem mięsno pomidorowym. Możesz także jak ja wymieszać wszystko w dużej misce i podać na stół. Pierwsza metoda sprawdza mi się gdy chcę następnego dnia wykorzystać sos mięsno pomidorowy do nowego obiadu. Drugą metodę stosuję, gdy nie zamierzam odgrzewać tego dania na drugi dzień.

Moje dzieci i mąż wolą makaron wymieszany z sosem. Ja lubię dodatkowo posypać na wierzch starty ser żółty.

PS To jest podstawowa i szybka wersja spaghetti. Do sosu podczas duszenia możesz także dodać marchewkę, selera. Jeśli dodatkowo użyjesz kilku rodzajów mięs: wieprzowe, wołowe, boczek (boczek kroimy drobno i smażymy przed dodaniem mięsa mielonego) i posypiesz parmezanem, to otrzymasz Spaghetti Bolognese.

Ciekawa jestem waszych metod i pomysłów :). Polecam i smacznego.

Poznaj idealną zupę kremową z dyni, o której przepis prosi każdy, kto ją spróbował. Tak było i ze mną, gdy spróbowałam ją pierwszy raz na obiedzie u siostry. Ma idealnie wyważony smak i piękny kolor. Do tego jest aksamitnie delikatna i syta. Sekret tkwi w zapiekaniu warzyw. Gładki krem dyniowo pomidorowy przypadnie do gustu dla dzieci i dorosłych. Zupa dyniowa jest coraz popularniejsza w Polsce. Zapraszam do wypróbowania przepisu.

Zupa dyniowa idealnie wpisuje się w dietę: wegetariańską, wegańską, bezglutenową.
W 100g pomidorów jest 17,7 kcal
W 100g dyni jest 26,1 kcal

Kaloryczność zupy dyniowo pomidorowej: 70 kcal w 100g. Z fantastycznego warzywa jakim jest bez wątpienia dynia, przyrządzisz także ciasto dyniowe lub placki.

Zupa krem z dyni i pomidorów – składniki.

• 2 kg dyni (po obraniu ze skóry i bez pestek zostaje nam 1kg) *
• 300g pomidorów
• 1 cebula
• ząbek czosnku
• 2 szklanki wody lub bulionu warzywnego
• pół łyżeczki soli,
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• łyżeczkę mielonego imbiru (lub kilka cm starowanego świeżego imbiru)
• 2 – 3 łyżki oliwy z oliwek
• dodatkowo 100 ml śmietanki 30% lub kwaśnej śmietany.
• Możemy wykorzystać do zupy każdą odmianę jadalnej dyni. Najlepsza jednak jest okrągła dynia Hokkaido, która charakteryzuje się intensywnie pomarańczową skórką i złotym miąższem. Dynia najlepsza jest na przełomie września i października, kiedy dojrzewa i robi się słodka. Do zupy wybieram nie przerośnięte dynie.

Sposób wykonania zupy krem z dyni i pomidorów.

Do ugotowania zupy potrzebujemy dwukilogramowej dyni, czyli 1 kg dyni już gotowej (po oczyszczonej ze skóry, pestek i białego miąższu). Dynie kroję w paski o grubości 2 cm.
Pomidory (u mnie 3 sztuki śliwkowych) zalewam wrzątkiem, obieram ze skórki i kroję w plastry o grubości 1,5 – 2cm .
Cebulę i czosnek obieram i kroję w kostkę.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Naczynie żaroodporne smaruję oczywiście oliwą i układam w nim pokrojone warzywa. Kolejność jest następująca: dynie na spodzie, potem pomidory i na wierzch cebulę z czosnkiem.

Naczynie z warzywami przykryłam pokrywką (można też użyć folii aluminiowej, choć staram się z niej nie korzystać). Zapiekam 45 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni z grzałką góra i dół.

Warzywa po zapieczenie przenoszę do garnka.

Zalewam 2 szklankami gorącej wody. Mieszam dokładnie, wstawiam na mały ogień i podgrzewam przez około 10 minut.

Następnie zupę miksuje blenderem na gładki krem. Całość doprawiam do za pomocą soli i świeżo zmielonego pieprzu. Dodaje także imbir do smaku.

Do zupy możesz dodać także około 100 ml śmietanki 30%. Moja wersja zupy jest odchudzona. Śmietankę dodaję na koniec w trakcie doprawiania. Zamiast dwóch szklanek wody możemy dać dwie szklanki bulionu warzywnego. Zupa jest wówczas bardziej aromatyczna i syta. Wymaga jednak więcej pracy, chyba że mamy zapas bulionu w lodówce. Smacznego.

Sprawdź także moje pozostałe pyszne zupy domowe.

Kaloryczność: 155 kcal w 100g
Indeks glikemiczny: IG=70.
Potrawę przygotujesz w 45 minut.
Szpinak jest warzywem niskokalorycznym, bogatym w żelazo i kwas foliowy.
Z podanych składników otrzymasz 6 większych naleśników.

Składniki na naleśniki.

Szklanka to pojemność 250ml.

• 2 szklanki mąki (pszennej typ 550, lub żytnia typ 720)
• 4 jajka
• szklanka wody gazowanej
• szklanka mleka
• pół łyżeczki soli
• tłuszcz do smażenia (np. olej lub smalec gęsi)

Składniki na farsz.

• 400g szpinaku mrożonego *
• 200g sera feta
• 3-4 ząbki czosnku
• łyżka masła
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Nie dodaję soli do farszu ze szpinakiem, ponieważ ser feta jest wystarczająco słony.

• Jeśli w sezonie masz świeży szpinak, to możesz z niego także skorzystać.

Składniki na sos serowo beszamelowy.

Szklanka to pojemność 250 ml.

• łyżka masła
• łyżka mąki pszennej
• 2 szklanki mleka
• 150g sera żółtego
• szczypta gałki muszkatołowej
• pół łyżeczki czerwonej papryki słodkiej
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny

Sposób wykonania naleśników zapiekanych ze szpinakiem i serem feta.

Do przygotowania naleśników potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, miksera, płaskiej patelni, tarki, naczynia żaroodpornego oraz piekarnika. Zanim zaczniesz robić potrawę, przeczytaj dokładnie cały przepis i zaplanuj poszczególne etapy. Zalecam najpierw rozmrozić szpinak :-).

Smażę naleśniki.

Składniki na naleśniki umieszczam w misce i miksuję za pomocą miksera, aż uzyskam jednolitą i gładką masę bez grudek. Ciasto na naleśniki odstawiam na 30 minut, aby odpoczęło. Rozgrzewam patelnię, smaruję tłuszczem i smażę cienkie naleśniki z obu stron na rumiano.

Szczegółowy opis jak usmażyć naleśniki znajdziesz na prosty przepis na naleśniki. Dowiesz się przede wszystkim po co dodaję wody gazowanej, jak krok po kroku smażyć naleśniki. Koniecznie przeczytaj, aby naleśniki były idealne.

Przygotowuję farsz.

Rozmrażam szpinak. Następnie odciskam z niego nadmiar wody. Obieram ząbki czosnku i drobno siekam.

Na rozgrzaną patelnię umieszczam łyżkę masła i na średnim ogniu podsmażam na rumiano posiekany czosnek. Następnie wrzucam na patelnię przygotowany szpinak. Całość podgrzewam na średnim ogniu i często mieszam, aż ze szpinaku odparuje nadmiar wody.

Do odparowanego szpinaku wkruszam kawałki sera feta. Wsypuję 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego. Nie dodaję soli, ponieważ feta jest słona. Całość oczywiście mieszam i zdejmuję z ognia.

Nadziewam naleśniki farszem.

Usmażone wcześniej naleśniki smaruję przygotowanym farszem. Zwijam w rulony lub jak krokiety. Gotowe układam w naczyniu żaroodpornym (wysmarowanym tłuszczem: oliwą, olejem lub smalcem gęsim) jeden obok drugiego i jeden na drugim.

Przygotowuję sos serowo beszamelowy i polewam naleśniki.

Ser żółty ścieram na grubych oczkach tarki.
Do rondelka wrzucam łyżkę masła i rozpuszczam. Po rozpuszczeniu na nie dużym ogniu, wsypuję łyżkę mąki i zasmażam, aż uzyskam gładką zasmażkę. Następnie wlewam stopniowo 2 szklanki mleka i ciągle mieszając łyżką lub trzepaczką, doprowadzam do zagotowania. Pod sam koniec, gdy sos lekko zgęstnieje, oprószam przyprawami: szczypta gałki muszkatołowej, pół łyżeczki czerwonej papryki. Doprawiam także solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Całość cały czas mieszam i zdejmuję z ognia.
Naleśniki w naczyniu żaroodpornym polewam sosem i posypuję startym serem.

Zapiekam naleśniki ze szpinakiem i serem feta

Piekarnik nagrzewam do 180 stopni C. Tak przygotowane naleśniki ze szpinakiem i serem feta zapiekam w piekarniku. Piekę w temperaturze 180 stopni C przez 15-20 minut z górną grzałką bez termoobiegu, aż ser się ładnie rozpuści.

Podaję na gorąco z surówką. Przed porcjowaniem dania, poczekaj chwilę, aż sos lekko ostygnie. Dzięki temu z pewnością łatwiej jest kroić i wyciągać naleśniki. Na drugi dzień potrawę można także odgrzać w piekarniku w temperaturze 180 stopni pod przykryciem i pod sam koniec zdjąć pokrywkę. Pyszny obiad gotowy. Smacznego.

W dzieciństwie babkę ziemniaczaną bardzo często piekła moja mama oraz babcia. Do dziś pamiętam ten cudowny zapach pieczonej babki. To tanie, proste i smaczne danie dla całej rodziny. Ostatnio chodzą za mną smaki na ziemniaczane potrawy. Były już placki z gotowanych ziemniaków, placki ziemniaczane na grubych oczkach, kluski śląskie. Teraz postanowiłam upiec tradycyjną babkę z dużą ilością kiełbasy. Taka moja mała podróż do smaków dzieciństwa. Do babki ziemniaczanej bardzo lubię śmietanę, a jak mam więcej czasu, to przygotowuję sos czosnkowy. W dalszej części przepisu dowiesz się z czym można ją jeszcze podawać.

Babka ziemniaczana – składniki.

Kaloryczność potrawy: 155 kcal w 100g.

• 2kg ziemniaków *
• 400g dobrej kiełbasy lub surowego boczku (najlepiej po 200g boczku i kiełbasy)
• 3 łyżek mąki pszennej (ewentualnie bułki tartej)
• 2 średnie jajka
• 2 duże cebule
• 3 ząbki czosnku
• pół łyżki smalcu do podsmażenia mięsa
• po 1 łyżeczce: soli, majeranku, świeżo zmielonego pieprzu, słodkiej papryki.

(*) Jeśli używasz młodych ziemniaków, to dodaj dodatkowo 1 łyżkę mąki ziemniaczanej.

Sposób wykonania babki ziemniaczanej.

Do przygotowania babki potrzebować będziemy blaszki o wymiarach 22 x 22cm (maksymalnie 22cm x 28cm) lub keksówki oraz o długości 21cm. Przyda się także tarka lub maszynka do przecierania ziemniaków. Z babką ziemniaczaną jest jak z bigosem. Z pewnością każdy ma swój sprawdzony, domowy przepis. Zobacz jak krok po kroku przygotować tradycyjną babkę ziemniaczaną z dużą ilością drobno pokrojonej kiełbasy lub boczku.

Ziemniaki i cebulę obieram. Następnie ścieram na drobnej tarce i wrzucam do miski.
Czosnek obieram i siekam drobno za pomocą noża.

Kiełbasę lub boczek kroję w drobną kostkę. Na rozgrzaną patelnię wrzucam pół łyżki smalcu gęsiego i podsmażam chwilę na patelni. Nie ma znaczenia czy podsmażymy lekko czy na rumiano. Po podsmażeniu odstawiam do lekkiego ostygnięcia.

Zlewam wodę z masy ziemniaczanej. Ja na przykład przykrywam miskę pokrywką i zlewam wodę tak jak przy odcedzaniu ugotowanych ziemniaków. Młode ziemniaki są bardziej wodniste, dlatego dokładnie zlej wodę i dodaj dodatkowo 1 łyżkę mąki ziemniaczanej.

Do odciśniętej z wody masy ziemniaczanej wsypuję 3 łyżki mąki pszennej, wbijam 2 jajka i dodaję przyprawy oraz posiekany czosnek. Całość mieszam np drewnianą łyżką. Następnie wrzucam już lekko ostudzoną kiełbasę z boczkiem.

Masę ziemniaczaną przekładam do blaszki wyścielonej papierem do pieczenia. Zamiast papieru do pieczenia możesz także blaszkę wysmarować tłuszczem pozostałym na patelni i obsypać bułką tartą.

Nagrzewam piekarnik do temperatury 200 stopni C. Piekę przez 100 – 120 minut w temperaturze 200 stopni C bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół. W zależności od piekarnika pod koniec pieczenia zalecam kontrolować i wyciągnąć gdy babka się zarumieni. Babka jest zarumieniona na zewnątrz i wilgotna w środku. Gdy jest gorąca trudno się kroi, dlatego pozostawiam ją do lekkiego ostygnięcia. Taka według mnie jest najsmaczniejsza.

Babkę podałam z gęstą śmietaną. Zobacz wskazówkiz czym jeszcze podawać tą sytą potrawę.

Wskazówki. Z czym podawać babkę ziemniaczaną?

Jak już napisałam na wstępie, najpopularniejszą formą jest podanie babki ziemniaczanej z gęstą śmietaną lub jogurtem naturalnym. Idealnie pasuje także sos czosnkowy lub sos grzybowy. Do babki bardzo często podaję ogórki kiszone lub kapustę kiszoną.

Jak długo piec babkę ziemniaczaną? Ja swoją babkę piekłam przez niecałe 2 godziny z grzałkami góra i dół. Im niższa babka ziemniaczana, tym krótszy czas pieczenia. Dużo także zależy od naszego piekarnika. Zalecam pod koniec pieczenia obserwować babkę i wyciągnąć, gdy się ładnie zarumieni.

Kurczak curry doskonale smakuje z ryżem, makaronem lub kluskami śląskimi. Zobacz jak w prosty i szybki sposób wykonać indyjską potrawę. Moją potrawę podałam z tradycyjnymi kluskami śląskimi.

Kurczak curry – składniki.

Szklanka to pojemność 250 ml. Waga warzyw podana jest oczywiście przed ich obraniem. Kaloryczność potrawy: 145 kcal w 100g kurczaka curry.

• 600g piersi z kurczaka
• 250ml mleczka kokosowego 85% (ewentualnie śmietanki 30%)
• 250g czerwonej papryki
• 200g cebuli
• 250g marchewki
• 2 ząbki czosnku
• kawałek 4cm świeżego imbiru (lub pół łyżeczki imbiru)
• 4 łyżki oliwy lub oleju roślinnego
• 2 łyżki przypraw curry (ewentualnie 1 łyżka pasty curry oraz 1 łyżka przyprawy curry)
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• do smażenia kurczaka płaska łyżka smalcu gęsiego lub ojeju

Sposób wykonania kurczaka curry.

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża, deski do krojenia, miski oraz garnka.

Pierś kurczaka czyszczę z błonek, myję pod bieżącą wodą i osuszam ręcznikiem papierowym. Następnie kroję w 2 – 3 cm kawałki. Pokrojone mięso kurczaka umieszczam w misce, polewam 4 łyżkami oliwy i oprószam solą oraz pieprzem. Posypuje także 1 łyżką przyprawy curry, startym lub sproszkowanym imbirem. Zamiast 1 łyżki przyprawy curry, możesz dodać 1 łyżkę pasty curry (dostępna w wielu marketach). Dzięki niej potrawa nabierze głębszego smaku. Pokrojone mięso piersi kurczaka mieszam w przyprawach i odstawiam na 30 minut w celu przegryzienia się smaków.

Gdy mięso przejdzie przyprawami, rozgrzewam trochę tłuszczu na patelni i podsmażam kawałki kurczaka z każdej strony na rumiano na średnim ogniu przez około 4 minuty. Zarumienione mięsko odstawiam na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym.

Cebulę, paprykę, ząbki czosnku oraz marchewkę obieram. Marchewkę kroję na ćwiartki i wzdłuż na mniejsze kawałki. Ząbki czosnku na talarki, a cebulę i paprykę w kostkę.

Na patelni szklę na średnim ogniu cebulkę z czosnkiem. Następnie dodaję wsypuję pokrojoną marchewkę i papryką. Całość mieszając co jakiś czas, podsmażam około 10 minut. Po tym czasie wsypuję podsmażone wcześniej kawałki mięsa.