Ciasto wygląda jak z cukierni, a wykonanie jest zaskakująco proste. Piekę ten sernik od lat i za każdym razem znika ze stołu jako pierwszy. Stał się naszą rodzinną tradycją na święta, ale tak naprawdę sprawdza się na każdą okazję: urodziny, komunię, imieniny, albo zwykły weekend, kiedy po prostu chcesz upiec coś wyjątkowego dla bliskich.

Pod przepisem znajdziesz też odpowiedzi na Wasze najczęściej zadawane pytania o zamienniki składników, rozmiary formy, pieczenie na termoobiegu i wiele innych. Sernik piekłam już tyle razy, że wiem, co może budzić wątpliwości.

Składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250ml. Podane proporcje są na tortownicę o średnicy 24 cm.

Wszystkie składniki muszą być w temperaturze pokojowej.

Spód ciasta

• 200 g ciasteczek typu Digestive (pełnoziarniste pszenne lub owsiane)
• 1/3 kostki masła ekstra 82% (około 66 g)

Masa serowa

• 750 g twarogu z wiaderka (sernikowy, min. 16% tłuszczu)
• 250 g mascarpone
• 200 g pasty pistacjowej (100% pistacji bez dodatków)
• 150 g cukru drobnego (lub tyle samo cukru pudru)
• 4 duże jajka (ok. 250 g po rozbiciu)
• 1 budyń waniliowy lub śmietankowy bez cukru (40 g)
• otarta skórka z 1 limonki (opcjonalnie, ale polecam)

Polewa z białej czekolady + dekoracja

• 100 g czekolady białej
• 50 ml śmietanki kremówki
• garść łuskanych pistacji do dekoracji
• opcjonalnie pół garści malin liofilizowanych

Sposób wykonania sernika pistacjowego

Godzinę przed pieczeniem wyjmuję z lodówki:

• jajka
• mascarpone
• twaróg z wiaderka

Wszystkie składniki muszą być w temperaturze pokojowej. Zimne składniki nie łączą się równomiernie i tworzą grudki, a masa serowa wychodzi niejednorodna. To najczęstsza przyczyna zbitego sernika.

Moja wskazówka. Sprawdzam jajka – dotykam je dłonią. Jeśli są wyraźnie chłodne, wrzucam je na 10 minut do miski z letnią (nie gorącą!) wodą. Dzięki temu szybciej się ogrzeją.

Włączam piekarnik na 165 stopni C z opcją grzania góra-dół bez termoobiegu. Piekarnik musi się nagrzać, zanim wstawię sernik.

Przygotowuję też:

• tortownicę 24 cm z wyjmowanym dnem oraz papier do pieczenia
• naczynie żaroodporne lub keksówkę
• mikser ręczny lub planetarny

Krok 1 – spód ciasta

1. Ciasteczka typu Digestive wsypuję do woreczka foliowego z zamknięciem (typu strunowy). Wypuszczam powietrze i zamkam woreczek. Kruszę ciasteczka wałkiem do ciasta lub dnem garnka. Naciskam i tłukę, aż uzyskam drobne okruszki. Nie muszą być jak mąka. Drobne okruszki z kilkoma większymi kawałeczkami dają ciekawszą teksturę. Moja wskazówka. Jeśli nie masz woreczka, możesz pokruszyć ciasteczka w blenderze. Uważaj jednak, żeby nie zrobić z nich pudru. Kilka krótkich pulsów wystarczy.
2. Masło roztapiam w rondelku na małym ogniu lub w mikrofalówce (30 sekund, wymieszaj, ewentualnie jeszcze 15 sekund). Masło ma być płynne, ale nie gorące.
3. Pokruszone ciasteczka przesypuję do miski. Wlewam roztopione masło. Mieszam łyżką, aż wszystkie okruszki będą pokryte masłem. Masa powinna przypominać mokry piasek. Gdy ściskam ją w dłoni, trzyma się w całości.
4. Dno tortownicy wykładam papierem do pieczenia (odcinam kółko o średnicy dna). Zamykam tortownicę. Na dno formy wsypuję masę ciasteczkową. Dociskam równomiernie dnem szklanki. Spód powinien być zwarty i jednolity, o grubości ok. 0,5-1 cm.
5. Wstawiam formę do lodówki na czas przygotowania masy serowej. Spodu nie podpiekam.

Krok 2 – masa serowa

Ważne: miksuję krótko i na niskich obrotach. Nie ubijam piany, tylko łączę składniki. Każde zbędne napowietrzenie masy sprawia, że sernik wyrośnie jak balon, a potem opadnie z dołkiem na środku.

Etap I – baza serowa

1. Do dużej miski (lub misy miksera planetarnego) przekładam:
   750 g twarogu z wiaderka
   250 g mascarpone
2. Miksuję na najniższych obrotach przez ok. 30-40 sekund, aż twaróg i mascarpone się połączą. Nie dłużej. Masa nie musi być idealnie gładka na tym etapie.

Moja wskazówka. Jeśli używasz twarogu w kostce zamiast wiaderka, musisz go wcześniej zmielić przez maszynkę do mięsa (najlepiej dwukrotnie). Twaróg z wiaderka nie wymaga mielenia, bo jest już gładki.

Etap II – cukier i jajka

1. Do masy dodaję 150 g cukru drobnego. Miksuję na niskich obrotach przez 15-20 sekund, aż cukier się wchłonie.
2. Teraz dodaję jajka – jedno po drugim:
   Wbijam pierwsze jajko. Miksuję na niskich obrotach, aż się wchłonie (ok. 15–20 sekund).
   Dodaję drugie jajko. Miksuję aż się wchłonie.
   Trzecie jajko – tak samo.
   Czwarte jajko – tak samo.

Moja wskazówka. Każde jajko najpierw rozbij do osobnego kubeczka lub filiżanki. Dzięki temu: (1) wyłapiesz ewentualne zepsute jajko, zanim zniszczy całą masę, (2) możesz wyjąć kawałki skorupki, (3) kontrolujesz moment dodania.

Po dodaniu wszystkich jajek, masa będzie dość rzadka (jest to normalne). Nie martw się, zagęstnieje dzięki budyniowi i w piekarniku.

Etap III – pasta pistacjowa i zagęstnik

1. Dodaję do masy: 200 g pasty pistacjowej oraz 1 budyń waniliowy bez cukru (40 g). Wsypuję proszek prosto z saszetki, nie gotuję go wcześniej.
2. Miksuję na niskich obrotach przez ok. 20-30 sekund, aż masa uzyska jednolity pistacjowy kolor. Nie powinno być widocznych smug białego twarogu, ani ciemniejszych skupisk pasty.

Moja wskazówka. Jeśli pasta pistacjowa jest bardzo gęsta (jak masło orzechowe), przed dodaniem do masy wyłóż ją łyżką na talerz i rozprowadź nożem (łatwiej się wchłonie). Możesz też dodać ją już na etapie miksowania twarogu z mascarpone.

Domowa pasta pistacjowa

1. 200 g obranych, niesolonych orzechów pistacjowych prażymy przez około 3 minuty na patelni. Nie za długo, aby nie ściemniały. Wówczas pasta wyjdzie brązowa, a nie zielona.
2. Odstawiamy do ostudzenia.
3. Za pomocą blendera rozdrabniamy przez około 10-15 minut, aż powstanie pasta. Po pierwszych 5 minutach rozdrobniona mąka zacznie zbijać się w grudki i będzie widać wyciągający się tłuszcz. Po kolejnych kilku minutach masa zacznie robić się gładka i plastyczna.

Etap IV – skórka z limonki (opcjonalnie)

1. Jeśli mam limonkę, ścieram ją na drobnej tarce. Robię to delikatnie, ścierając tylko zieloną część skórki. Biała część pod spodem (tzw. albedo) jest gorzka i może zepsuć smak sernika.
2. Startą skórkę dodaję do masy i mieszam łyżką lub szpatułką (nie ma potrzeby używania miksera).

Moja wskazówka. Skórka z limonki podkręca pistacjowy smak. Jest subtelna, nie dominuje, ale robi różnicę. Polecam ją szczególnie, jeśli używasz pasty 100% bez dodatków. Jeśli nie masz limonki, możesz ją pominąć. Nie zastępuj limonki cytryną, bo cytryna jest bardziej dominująca i może wyjść gorzkawo.

Krok 3 – umieszczam masę serową do tortownicy

1. Wyjmuję tortownicę z lodówki. Sprawdzam (naciskam palcem), czy spód ciasteczkowy jest zwarty. Powinien być twardy i nie kruszyć się.
2. Masę serową przelewam powoli na spód. Nie wylewam z wysokości. Trzymam miskę jak najbliżej formy, żeby nie napowietrzyć masy.
3. Jeśli widzę na powierzchni bąbelki powietrza, biorę formę w obie ręce i delikatnie stukam 2-3 razy o blat. Bąbelki wyjdą na powierzchnię.
4. Wyrównuję wierzch łyżką lub szpatułką.

Krok – 4 piekę sernik pistacjowy

To moment, w którym większość osób popełnia błędy. Czytaj więc uważnie.

Przygotowuję piekarnik
Na dno piekarnika (nie na najniższą półkę – dosłownie na dno) wstawiam blachę lub naczynie żaroodporne. Wlewam do niej wrzątek z czajnika na ok. 2 cm wysokości. Para z wody zapewni wilgotne środowisko, dzięki czemu sernik nie pęka i piecze się równomiernie. Moja wskazówka. Jeśli nie masz żaroodpornego naczynia, użyj zwykłej keksówki.

Wstawiam sernik

1. Tortownicę z sernikiem umieszczam na środkowej półce piekarnika. Nie za wysoko (góra się przypali) i nie za nisko (spód się przypieka).
2. Piekę w temperaturze 165 stopni C z opcją grzania góra-dół bez termoobiegu przez ok. 75 minut.

Moja wskazówka. Jeśli pieczesz na termoobiegu, ustaw temperaturę na 150–155 stopni C. Czas pieczenia ten sam.

Podczas pieczenia:

• Nie otwieram piekarnika przez co najmniej 60 minut. Nagła zmiana temperatury powoduje, że sernik opada i pęka. Nawet jeśli kusi Cię, żeby zerknąć – nie rób tego.
• Po 60 minutach możesz sprawdzić przez szybkę. Sernik powinien być ścięty po bokach, ale środek może się jeszcze lekko trząść – jak galaretka. To normalne. Środek zetnie się podczas studzenia.
• Jeśli wierzch brązowieje za szybko, przykrywam sernik luźno folią aluminiową. Nie dociskam folii do sernika, po prostu kładę ją na wierzchu tortownicy.

Po 75 minutach pieczenia:

• Wyłączam piekarnik.
• Nie wyciągam sernika.
• Zostawiam sernik w zamkniętym piekarniku na 20 minut.

Następnie uchylam drzwiczki piekarnika. Umieszczam między drzwi drewnianą łyżkę lub ścierkę, żeby zostały otwarte na ok. 3–5 cm). Zostawiam sernik w uchylonym piekarniku na kolejne 10-15 minut.

Dzięki temu sernik stygnie stopniowo. Gwałtowne schłodzenie powoduje pęknięcia i opadanie.

Krok 5 – studzę sernik

1. Wyjmuję sernik z piekarnika. Zostawiam go w tortownicy na blacie kuchennym, aż całkowicie ostygnie (ok. 2 godziny). Nie wstawiam ciepłego sernika w lodówce, bo para skropli się na powierzchni i sernik będzie mokry.
2. Kiedy sernik jest w temperaturze pokojowej, wstawiam go do lodówki na minimum 4 godziny, a najlepiej na całą noc. Sernik w lodówce zyskuje konsystencję. Staje się bardziej zwarty, kremowy i łatwiejszy do krojenia.

Moja wskazówka. Sernik przykrywam w lodówce folią aluminiową lub pokrywką. Nie używam folii spożywczej (stretch) bezpośrednio na powierzchnię sernika, bo przyklei się i zniszczy wierzch.

Krok 6 – polewa oraz pokruszone pistacje

Moja polewa jest gładka i stabilna. Podkreśla pistacjowy smak sernika, bez dominowania nad nim. Dodatkowo na wierzch posypuję liofilizowane maliny oraz posiekane pistacje. Taki sernik wygląda efektownie oraz smacznie i ma urozmaiconą teksturę.

1. Śmietankę rozgrzewam w małym rondelku – zagotowuję i wyłączam ogień.
2. Czekoladę łamię lub ścieram na tarce o grubych oczkach (szybciej się rozpuści). Wrzucam do gorącej śmietanki.
3. Odczekuję 2-3 minuty (nie mieszam od razu), aby ciepła śmietanka wchłonęła się w czekoladę.
4. Mieszam łyżką aż do uzyskania gładkiej, lśniącej masy. Jeśli zostaną nieliczne grudki, podgrzewam chwilę w kąpieli wodnej (miska nad garnkiem z gotującą się wodą) i mieszam.
5. Odstawiam do lekkiego przestudzenia. Masa nie powinna być wrząca, ale też nie może być całkiem zimna. Sprawdzam palcem – powinna być ciepła.
6. Wylewam masę na w pełni schłodzony sernik (wyjęty prosto z lodówki). Rozprowadzam łyżką po wierzchu, od środka do brzegów.
7. Posypuję łuskanymi, posiekanymi pistacjami i opcjonalnie liofilizowanymi malinami.
8. Wstawiam sernik z powrotem do lodówki na 15-30 minut, żeby polewa stężała przed krojeniem.

Krok 7 – kroję i podaje sernik

Sernik pistacjowy kroję ostrym nożem zamoczonym w gorącej wodzie. Po każdym cięciu wycieram nóż wilgotnym ręcznikiem papierowym i ponownie moczę w gorącej wodzie. Dzięki temu każdy kawałek ma czyste i gładkie boki.

Podaję schłodzony, prosto z lodówki. Sernik smakuje najlepiej dzień po upieczeniu. Smaki się przenikają i dojrzewają. Polecam także puszysty sernik królewski.

Życzę smacznego!

Wędliny domowe robię od kilunastu lat. Ten przepis na zalewę pochodzi od mojego taty. Poniżej opisuję cały proces krok po kroku. Od przygotowania solanki, przez peklowanie, aż po osuszenie mięsa gotowego do wędzarni. Podaję dokładne proporcje, wyjaśniam dlaczego coś robię tak, a nie inaczej, i dzielę się wskazówkami, które zebrałam przez lata prób i błędów. Zanim zaczniesz, przeczytaj sekcję o higienie i bezpieczeństwie. Peklowanie to proces wielodniowy. Jeśli zachowasz czystość, użyjesz świeżego mięsa i będziesz trzymać się podanych proporcji oraz temperatur, efekt będzie rewelacyjny.

Składniki na zalewę:

Zazwyczaj stosuję 0,5-1 litr zalewy na 1 kg mięsa. Używam 100 g peklosoli na 1 litr wody.

• 5 litrów wody
• 500 g peklosoli (sól z azotynem sodu)
• 2 listki laurowe
• łyżeczka ziaren ziela angielskiego
• łyżeczka ziaren pieprzu czarnego
• 3 duże ząbki czosnku

Higiena i jakość mięsa

Peklowanie to proces, który trwa wiele dni. Przez cały ten czas mięso leży w solance w niskiej temperaturze. Jeśli na starcie wprowadzimy do solanki bakterie z brudnych rąk, naczyń lub mięsa złej jakości – nawet najlepsza peklosól może nie uratować sytuacji. Dlatego higiena na każdym etapie to absolutna podstawa.

Mycie rąk

Przed każdym kontaktem z mięsem i solanką myję ręce ciepłą wodą z mydłem. Robię to:

• przed przygotowaniem solanki,
• przed układaniem mięsa w pojemniku,
• przed każdym przewracaniem mięsa w trakcie peklowania,
• po dotykaniu surowego mięsa — zanim dotkam czegokolwiek innego w kuchni.

Moja wskazówka. Jeśli masz drobne rany lub skaleczenia na dłoniach, załóż jednorazowe rękawiczki. Rany to siedlisko bakterii, których absolutnie nie chcesz w solance.

Czystość naczyń i sprzętu

Wszystkie pojemniki, pokrywki, deski, noże i strzykawkę do nastrzykiwania myję gorącą wodą z płynem do naczyń i dokładnie płuczę przed użyciem. To samo dotyczy:

• wiadra lub garnka, w którym pekluję,
• rondelka do gotowania przypraw,
• talerza lub pokrywki, którą obciążam mięso,
• słoika z wodą, który służy jako obciążnik.

Moja wskazówka. Pojemniki dodatkowo sparzam wrzątkiem, szczególnie te plastikowe, które mają zarysowania. W mikro-rysach lubią się gnieździć bakterie, których zwykłe mycie nie usuwa. Jeśli wiaderko plastikowe jest mocno porysowane, wymień je na nowe.

Jakość i świeżość mięsa

To chyba najważniejszy punkt. Żadna solanka nie naprawi mięsa, które jest już nieświeże.

Na co zwracam uwagę kupując mięso do peklowania:

• Zapach – świeże mięso pachnie neutralnie.
• Kolor – wieprzowina powinna być jasnoróżowa do czerwonej, bez szaro-zielonych przebarwień. Drób powinien być bladoróżowy.
• Powierzchnia – sucha lub lekko wilgotna, ale nie śliska i nie lepka. Lepka powierzchnia to znak namnażających się bakterii.
• Źródło – kupuję mięso od sprawdzonego rzeźnika lub w sklepie mięsnym. Unikam mięsa z promocji „ostatni dzień terminu”.

Mięso transportuję do domu w torbie termicznej (szczególnie latem) i zaczynam peklowanie tego samego dnia. Im krócej mięso czeka, tym mniej bakterii zdąży się namnożyć.

Sposób wykonania zalewy do mięsa

Mięso w zalewie przechowuję w pojemniku odpornym na działanie soli i dopuszczonym do kontaktu z żywnością. Najlepiej sprawdza się:

• szklane lub kamionkowe naczynie
• garnek lub wiadro ze stali nierdzewnej
• plastikowe wiadro lub miska (musi być dopuszczone do kontaktu z żywnością)

Mniejsze ilości mięsa pekluję w garnku ze stali nierdzewnej, a większe ilości w 20 litrowym białym wiaderku plastikowym (dopuszczone do kontaktu z żywnością).

Krok 1 – przygotowuję solankę

Jakiej użyć wody?
Ja biorę zimną wodę prosto z kranu. Kiedyś gotowałam, ale stwierdziłam, że nie ma różnicy. Ja mam dobrą wodę bez chloru. Jeśli masz chlorowaną wodę, wówczas zagotuj i odstaw do ostudzenia. Możesz też użyć wody z 5 litrowych baniaczków.

Do zimnej wody wsypuję peklosól i wszystko mieszam do rozpuszczenia.

Moja wskazówka. Aby mieć pewność, że solanka ma odpowiednie stężenie soli możesz zrobić test jajka. W tym celu do oddzielnego kubka wlewamy solanki i wrzucamy całe, świeże jajko w skorupce. Jajko musi wypłynąć do góry i utrzymywać się pod powierzchnią solanki. Niektórzy zamiast jajka używają do testu średniej wielkości ziemniaka.
Test jajka to tradycyjna metoda orientacyjna. Dla pewności zawsze ważę peklosól na wadze kuchennej z dokładnością do 1 g.

Krok 2 – zagotowuję wywar z przypraw

1. Do rondelka wlewam szklankę wody z kranu.
2. Wsypuję przyprawy: listki laurowe, ziele angielskie i pieprz czarny. Niektórzy dodają także po pół płaskiej łyżeczki: majeranku, kmineku lub kolendry oraz kilka kulek jałowca. Nasze smaki się różnią. Dlatego zalecam, aby każdy użył przypraw które lubi.
3. Zagotowuję, zmniejszam ogień i gotuję pod przykryciem przez kilka minut.
4. Odstawiam do ostudzenia.

Krok 3 – gotowa zalewa do mięsa

1. Ząbki czosnku obieram z łupinek i miażdżę końcówką noża.
2. Do solanki wlewam ostudzony wywar z przyprawami (nie odcedzam) i wrzucam zmiażdżony czosnek.

Krok 4 – umieszczam mięso w zalewie

1. W pojemniku ciasno układam kawałki mięsa. Moja wskazówka. Aby mięso było bardziej aromatyczne, możesz je nakłuć widelcem, przed włożeniem do zalewy.
2. Wlewam przygotowaną zalewę i przyciskam np. pokrywką od garnka lub talerzem obciążonym słoikiem z wodą. Mięso musi być całe zakryte w zalewie bez kontaktu z powietrzem, aby się nie zepsuło.
3. Przechowuję w chłodnym miejscu w temperaturze 4 – 8 stopni C. (lodówka lub piwnica) przez minimum 7-10 dni.

Warto pamiętać, że czas peklowania zależy od grubości mięsa. Cienkie kawałki mięsa takie jak boczek i polędwiczkę pekluję 7 dni (nie nastrzykuję solanką). Natomiast schab peklujemy dłużej, bo około 10 dni, a szynkę około 14 dni.
Grube kawałki mięsa (szynka i schab) oraz kawałki mięsa przy kości (np. udo indyka) nastrzykuję solanką za pomocą strzykawki z grubą igłą. Nastrzykuję małymi ilościami w środek. Podczas nastrzykiwania mięsa, obserwuję jego „puchnięcie” i widzę gdzie solanka dotarła, a gdzie nie. Mięso samo odda nadmiar wstrzykniętej solanki w trakcie 7-10 dniowego moczenia w zalewie.

Krok 5 – codziennie kontroluję stan mięsa i klarowność zalewy

1. Każdego dnia sprawdzam, czy zalewa jest klarowna i mięso ma ładny zapach.
2. Co 2-3 dni (najlepiej każdego dnia) przewracam mięso z dołu na górę i kontroluję jego stan.

Krok 6 – odcedzam mięso

1. Wysolone mięso wyjmuję z marynaty.
2. Moczę w zimnej wodzie przez około 1 godzinę, aby pozbyć się nadmiaru soli.
3. Osuszam za pomocą ręcznika papierowego.
4. Zostawiam zawieszone na kijach (za pomocą sznurka lub siatki wędzarskiej) w chłodnym miejscu (4-10°C) z przepływem powietrza.
5. Po około 12 godzinach osuszania, mięso jest już gotowe do wędzenia.

⚠️ Temperatura przy wędzeniu
Podczas wędzenia na ciepło lub gorąco mięso musi osiągnąć temperaturę wewnętrzną minimum 68–72°C (mierzoną termometrem szpilkowym w najgrubszym miejscu). Dla drobiu: minimum 74°C.

Zasady bezpieczeństwa

Peklosól przechowuj poza zasięgiem dzieci. Osobno od zwykłej soli, bo jest trująca w dużych ilościach. Stosuję rodzinną proporcję 100 g peklosoli na 1 litr wody. To klasyczne stężenie 10%, powszechnie stosowane w polskim wędliniarstwie domowym.Peklosól kupuję w sklepach mięsnych. Zawiera ona ok. 0,4–0,6% azotynu sodu, co przy tej proporcji daje bezpieczny poziom w gotowym produkcie. Peklosól to doskonały konserwant, który chroni mięso. Gotuję przyprawy osobno, aby zminimalizować ryzyko wprowadzenia drobnoustrojów z ich powierzchni do solanki. Szczególnie pieprz i liść laurowy mogą być źródłem zanieczyszczeń. Przechowuję w chłodnym miejscu. Doglądam każdego dnia. Mięso jest pod tym względem jest dobrze zabezpieczone.

Jeśli zalewa przestaje być klarowna, trzeba wymienić ją na świeżą. Należy przede wszystkim obejrzeć mięso. Jeśli ma zły zapach, niestety należy je wyrzucić.

Mięso wchłonęło już część soli. Dlatego świeża solanka ma niższe stężenie (ok. 8%), aby nie przesolić produktu końcowego, do nowej solanki dodaję około 80g peklosoli na każdy 1 litr wody oraz wywar z mniejszej ilości przypraw.

Przepis oparty jest na moim wieloletnim doświadczeniu. Domowa produkcja wędlin wiąże się z ryzykiem. Jeśli nie masz doświadczenia, zacznij od mniejszych ilości i dokładnie przestrzegaj zasad higieny oraz temperatur.

Podsumowanie

Zalewa do mięsa to podstawa wszystkich moich wędzonych wyrobów: boczku, szynki, schabu, polędwiczki czy karkówki. Solanka peklująca robi trzy rzeczy naraz:

• konserwuje mięso (dzięki peklosoli),
• nadaje mu smak (dzięki przyprawom)
• przygotowuje strukturę do przyjęcia dymu.

Bez dobrej zalewy nawet najlepsze wędzenie nie da pełnego, głębokiego smaku.
Życzę udanego solenia mięsa.

To idealny sposób na wykorzystanie sezonowych owoców. Kwaśne śliwki czy jabłka w połączeniu ze słodką, maślaną kruszonką tworzą idealną kompozycję.

• Czas przygotowania: 15 minut.
• Czas pieczenia: 30–35 minut.
• Ilość: forma do tarty 24-26 cm (lub 4-6 kokilek).
• Kaloryczność: ok. 240 kcal w 100 g.

Składniki

Zobacz też ciasto ze śliwkami i kruszonką.

Owoce

• 600 g śliwek węgierek (waga bez pestek)
• 300 g jabłek
• łyżka soku z cytryny
• płaska łyżeczka cynamonu
• 1 łyżka skrobi ziemniaczanej (lub proszku z kisielu)
• 1 łyżka cukru wanilinowego

Kruszonka

• 150 g mąki pszennej
• 100 g masła zimnego
• 60 g cukru

Jakich owoców użyć do deseru?

Do deseru możemy użyć niemal każdych owoców. Mogą być świeże lub mrożone.

• Owoce pestkowe: śliwki, wiśnie, czereśnie, morele, nektarynki lub brzoskwinie.
• Owoce twarde: jabłka i gruszki.
• Owoce jagodowe: truskawki, maliny, porzeczki (czarne i czerwone), agrest, jeżyny, jagody leśne lub borówki amerykańskie.
• Pozostałe: ananasy, banany, winogrona, rabarbar.

Moje wskazówki. Owoce mrożone najpierw rozmrożam i osuszam z nadmiaru wody. Kwaśne owoce (np porzeczki) dosładzam cukrem lub cukrem waniliowym. Bardzo soczyste (np. maliny, truskawki, wiśnie czy śliwki) oprószam skrobią ziemniaczaną, która zagęści puszczony sok.

Sposób wykonania owoców pod kruszonką

Deser możemy piec w:

• foremce do tarty (jak u mnie)
• szklanych lub ceramicznych pojemniczkach jednoporcjowych (kokilkach) – szybciej się podpieką
• naczyniu żaroodpornym.

Krok 1 – przygotowuję kruszonkę

1. Do miski wsypuję mąkę, cukier i dodaję pokrojone w kostkę zimne masło.
2. Wszystkie składniki mieszam i rozcieram palcami, aż otrzymam sypką kruszonkę (grudki ciasta).
3. Odstawiam do lodówki.

Krok 2 – przygotowuję owoce

1. Owoce dokładnie myję i osuszam. Ze śliwek usuwam pestki, a z jabłek gniazdo nasienne.
2. Śliwki kroję w ćwiartki (małe sztuki w połówki), a jabłka na mniejsze kawałki i wrzucam do miski.
3. Skrapiam sokiem z cytryny (aby jabłka nie ściemniały). Oprószam: cynamonem, cukrem waniliowym i skrobią ziemniaczaną.
4. Całość delikatnie mieszam ze sobą. Dzięki skrobi sok z owoców zgęstnieje i nie rozmoczy kruszonki.

Krok 3 – układam w formie

1. Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.
2. Foremkę smaruję masłem.
3. Układam przygotowane owoce ciasno obok siebie. Warstwa powinna być dość gruba, bo owoce „siądą” podczas pieczenia.
4. Na wierzch posypuję grubą warstwę kruszonki. Nie uklepuję jej. Ma być puszysta.
5. Opcjonalnie wierzch możesz posypać wiórkami kokosowymi lub płatkami migdałów.

Krok 4 – piekę deser

1. Deser umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika.
2. Piekę bez przykrycia w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół (bez termoobiegu) przez około 30-35 minut, aż kruszonką ładnie się zarumieni na złoto.
3. Jeśli pieczesz w małych kokilkach, czas pieczenia może skrócić się do 20–25 minut.

Deser najlepiej smakuje na ciepło. Podaję na talerzu jak ciasto lub do miseczek. Świetnie smakuje z łyżką kwaśnej śmietany, jogurtu naturalnego lub gałką lodów waniliowych.

Życzę smacznego.

• Czas wykonania: 15 minut.
• Ilość porcji: około 20 sztuk.
• Kaloryczność: 235 kcal w 100g.

Składniki:

Moja szklanka to pojemność 250 ml.

• 500 ml mleka (2 szklanki)
• 100 g kaszy manny (około 0,6 szklanki)
• 50 g masła (1/4 kostki)
• 5-6 łyżek cukru
• pół łyżeczki cukru waniliowego
• szczypta soli (do przełamania słodyczy)
• opcjonalnie kilka kropli aromatu kokosowego lub migdałowego
• 3 płaskie łyżki wiórków kokosowych (do masy)
• 20 migdałów (bez skórki)
• wiórki kokosowe do oblepienia kulek

Sposób wykonania kulek Rafaello z kaszy manny

Krok 1 – masa na kulki z kaszy manny

1. Do rondelka wlewam mleko. Dodaję masło, cukier i szczyptę soli. Jeśli używam aromatu kokosowego lub migdałowego, dodaję go teraz. Mieszam do rozpuszczenia i podgrzewam, aż mleko prawie się zagotuje. Dzięki masłu, masa będzie kremowa i aksamitnie gładka.
2. Do gorącego mleka wsypuję ciurkiem kaszę manną i cały czas mieszam trzepaczką, aby nie było grudek.
3. Gotuję na średnim ogniu i mieszam przez kilka minut, aż kasza zgęstnieje.
4. Zdejmuję z ognia. Wsypuję 3 łyżki wiórek kokosowych. Całość mieszam i próbuję, czy jest wystarczająco słodkie. Jeśli potrzeba to dodaję cukru lub cukru waniliowego.
5. Odstawiam do lekkiego ostudzenia.

Krok 2 – formuję kulki Rafaello

1. Na talerz wsypuję wiórki kokosowe do obtoczenia. Migdały zalewam wrzątkiem na 5 minut. Skórkę usuwam po naciśnięciu palcami.
2. Zwilżonymi dłońmi z lekko ciepłej masy formuję kulki o wielkości orzecha włoskiego.
3. Do środka umieszczam całego migdała bez skórki. Opcjonalnie możesz też użyć orzecha laskowego.
4. Zaraz po uformowaniu dokładnie obtaczam kulki w wiórkach i odkładam. Czynność powtarzam, aż zużyję składniki.
5. Gotowe kulki Rafaello umieszczam w lodówce na około 30 minut w celu schłodzenia.

Smakują jak lodowe pralinki. Życzę smacznego.

• Czas przygotowania: 40 minut.
• Czas gotowania mięsa: ok. 2,5 godziny.
• Czas pasteryzacji: 60 minut.
• Ilość: 6 słoików (720 ml)
• Kaloryczność: około 310 kcal w 100 g (zależy od tłustości użytego mięsa)

Składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250ml. Polecam także pasztet drobiowy z mięsa i warzyw z rosołu.

Mięso i warzywa do gotowania:

• 2 kg mięsa wieprzowego chudszego (karkówka, łopatka lub szynka)
• 1 kg mięsa tłustego (boczek surowy lub podgardle)
• 600 g wątróbki drobiowej (lub wieprzowej)
• warzywa: 4 marchewki, 2 pietruszki, 1 mały seler, 2 cebule
• 100 g masła (do zeszklenia cebulki)
• przyprawy do wody: 4 listki laurowe, 6 ziaren ziela angielskiego, 5 ziaren pieprzu, 2 łyżki soli

Do doprawienia zmielonej masy:

• ok. 2 szklanki wywaru z gotowania mięsa
• sól i świeżo mielony pieprz (do smaku – masa musi być wyrazista)
• 1 łyżeczka gałki muszkatołowej (opcjonalnie)
• 1 łyżka majeranku

Sposób wykonania domowego pasztetu w słoikach

Przygotuj:

• deskę i nóż do krojenia
• duży garnek (minimum 5L) oraz mały garnek
• patelnię do podsmażenia cebulki
• maszynkę do mielenia mięsa
• 6 słoików o pojemności 720 ml.

Krok 1 – gotuję mięso i warzywa

1. Mięso (karkówkę, łopatkę i boczek/podgardle) dzielę na mniejsze kawałki (wielkości około 5 cm). Dzięki temu szybciej się ugotują.
2. Warzywa (marchew, pietruszkę, seler) obieram. Cebulę zostawiam na później (do zeszklenia).
3. Mięso i włoszczyznę umieszczam w dużym garnku. Zalewam wodą tylko do poziomu składników. Wywar będzie miał dzięki temu skoncentrowany aromat.
4. Dodaję przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, ziarna pieprzu oraz sól.
5. Gotuję pod przykryciem na małym ogniu przez około 2,5 godziny. Mięso musi być idealnie miękkie i odchodzić od włókien.
6. Po ugotowaniu wyjmuję mięso z warzywami i studzę. Ciepłe (nie gorące) mięso dobrze się mieli.
7. Wywar przecedzam i zachowuję. Użyję go do nawilżenia masy pasztetu.

Krok 2 – przygotowuję wątróbkę i cebulkę

1. Cebulę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.
   Na patelni rozgrzewam masło i wrzucam cebulkę. Mieszam i podsmażam, aż się zeszkli przez około 5 minut.
2. Wątróbkę przeglądam i usuwam ewentualne żyłki lub zgrubienia łączące płaty. Warto je wyciąć, bo bywają twarde lub gorzkie.
3. Wrzucam do wrzącej wody (w osobnym garnku) i gotuję na wolnym ogniu przez 3–5 minut. Zdejmuję z palnika i zostawiam w gorącej wodzie do wystygnięcia. Dzięki temu pozostanie kremowa, a gorycz nie przejdzie do pasztetu. Odcedzam przed mieleniem.

Krok 3 – mielę mięso i warzywa

1. Przestudzone mięso, włoszczyznę, zeszkloną cebulkę z masełkiem oraz wątróbkę mielę dwukrotnie w maszynce na najdrobniejszych oczkach.
2. Do zmielonej masy dodaję około 2 szklanek wywaru z gotowania. Masa powinna być luźna, ale nie płynna.
3. Dodaję 1 łyżkę majeranku oraz łyżeczkę gałki muszkatołowej (opcjonalnie, ale polecam bo świetnie podbija smak wątróbki). Doprawiam całość solą i sporą ilością świeżo zmielonego pieprzu. Masa na pasztet powinna być w smaku bardzo wyrazista, a wręcz lekko za słona i pikantna. Pasteryzacja i schłodzenie sprawią, że smak złagodnieje.

Krok 4 – umieszczam pasztet w wyparzonych słoikach

1. Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń.
2. Dokładnie wycieram nakrętki.
3. Za pomocą łyżki umieszczam masę pasztetu do słoików. Pozostawiam około 2-3 cm wolnej przestrzeni.
4. Wycieram ranty słoików i mocno zakręcam.

Krok 5 – pasteryzuję pasztet w słoikach

1. Na dno dużego garnka kładę ściereczkę bawełnianą i układam słoiki (nie powinny się stykać).
2. Zalewam wodą do wysokości poziomu pasztetu w słoikach.
3. Wodę zagotowuję, po czym zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotały pęcherzyki powietrza.
4. Pasteryzuję na wolnym ogniu pod przykryciem przez około 60 minut.
5. Następnie zdejmuję z ognia i pozostawiam do ostudzenia.

Pasztet możesz również upiec w piekarniku. Sprawdź mój przepis na pasztet wieprzowy pieczony w piekarniku.

Tak przygotowany pasztet w słoikach przechowuję w lodówce do 14 dni.

Jeśli chcesz trzymać słoiki w szafce (poza lodówką) lub w piwnicy przez kilka miesięcy, musisz pasteryzować je 3 razy (dzień po dniu). Proces tyndalizacji:

1. Dzień 1: 60 minut.
2. Dzień 2: 40 minut.
3. Dzień 3: 30 minut.

Szczegółowy opis tyndalizacji opisałam w przepisie na konserwę w słoiku.

Życzę smacznego.

To danie jest sycące, kolorowe i pełne smaku. Idealnie sprawdzi się na rodzinny obiad, podobnie jak karkówka w kapuście kiszonej. Podaję zazwyczaj z ziemniakami, które chłoną pyszny sos. Moja karkówka po węgiersku z piekarnika to strzał w dziesiątkę. Zapomnij o staniu przy garnku i mieszaniu. Wystarczy ułożyć plastry mięsa w naczyniu. Następnie przykryć je „pierzynką” z duszonej cebuli, papryki oraz pieczarek z sosem pomidorowym. Po dwóch godzinach będziesz delektować się smakiem i aromatem węgierskiej kuchni. Podczas pieczenia piękny zapach w domu jest nie do opisania.

• Czas przygotowania: 50 minut (krojenie i obsmażanie).
• Czas pieczenia: 2 godziny.
• Ilość porcji: dla 8 osób.
• Kaloryczność: 415 kcal w 1 porcji (130 kcal w 100g).

Karkówka po węgiersku składniki:

Podaję wagę warzyw netto (po obraniu lub usunięciu gniazd nasiennych).

• 1 kg karkówki
• 450 g papryki (2-3 średnie sztuki)
• 450 g pieczarek
• 450 g cebuli (3 duże sztuki)
• 500 ml passaty pomidorowej lub domowego przecieru
• 3 ząbki czosnku
• mąka pszenna do obtoczenia mięsa
• tłuszcz (smalec lub olej rzepakowy) do wstępnego obsmażenia

Przyprawy:

Do mięsa: 1 łyżeczka soli, 1/2 łyżeczki pieprzu.
Do sosu: 1 łyżka słodkiej papryki, 1/2 łyżeczki ostrej papryki, 1 łyżka majeranku, 1/2 łyżeczki soli, 1/2 łyżeczki pieprzu.

Polecam także:

• karkówkę w sosie własnym
• karkówkę w sosie pomidorowym

Sposób wykonania karkówki po węgiersku

Do wykonania potrawy przygotuj: dużą miskę lub garnek, patelnię oraz naczynie żaroodporne.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Karkówkę osuszam ręcznikiem papierowym. Kroję w plastry o grubości ok. 1,5-2 cm.
2. Każdy plaster oprószam solą i pieprzem z obu stron, a następnie obtoczam w mące pszennej.
3. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i na dużym ogniu obsmażam partiami mięso na rumiano (po ok. 2 minuty z każdej strony). Dzięki temu zamykam pory w mięsie i zachowuję soczystość. Zdejmuję z patelni.

Krok 2 – kroję warzywa i wlewam sos

1. Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka.
2. Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.
3. Paprykę myję i usuwam z niej białe błonki oraz gniazda nasienne. Kroję w paski.
4. Pieczarki oczyszczam i kroję w plasterki. Małe sztuki możesz pokroić w ćwiartki.
5. Pokrojone warzywa wrzucam do dużej miski lub garnka. Wlewam 500 ml passaty pomidorowej i wsypuję przyprawy. Całość dokładnie mieszam, aby sos i przyprawy równomiernie oblepiły warzywa.

Krok 3 – układam warstwy w naczyniu żaroodpornym

Przy układaniu warstwami w naczyniu żaroodpornym bez wględu na wielkość i kształt, zasada jest jedna. Mięso musi być otulone sosem z dołu i z góry, aby nie wyschło.

W standardowym naczyniu żaroodpornym układam piętrowo:

1. Na dno naczynia żaroodpornego wykładam 1/3 porcji warzyw z sosem.
2. Układam połowę plastrów karkówki (mogą na siebie lekko zachodzić).
3. Przykrywam kolejną porcją warzyw.
4. Układam resztę mięsa.
5. Całość dokładnie przykrywam pozostałą warstwą warzyw z sosem. Mięso na wierzchu musi być schowane pod „pierzynką” z warzyw, aby nie wyschło podczas pieczenia.

Jeśli masz bardzo szeroką brytfannę:

Jeśli masz szeroką brytfannę, możesz ułożyć mięso w jednej warstwie. Wtedy po prostu wyłóż połowę warzyw na dno brytwanki. Połóż plastry mięsa. Całość przykryj resztą warzyw.

Krok 4 – piekę węgierską potrawę

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Naczynie przykrywam pokrywką i wstawiam na środkową półkę nagrzanego piekarnika.

Piekę przez 2 godziny w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu. Dzięki długiemu pieczeniu w sosie, mięso jest tak kruche, że nie potrzebuję noża do krojenia.

Karkówkę po węgiersku możesz podawać od razu na gorąco z: ziemniakami, kopytkami, kluskami śląskimi lub ryżem.

Życzę smacznego!

Ryba po grecku jest tak dobra, że robię ją nie tylko od święta. Smakuje na ciepło i na zimno. Fantastycznie sprawdza się jako pyszny obiad, kolacja oraz śniadanie na bogato. Na moim wigilijnym stole obowiązkowo musi być ryba po grecku. Co dom to inne składniki na farsz i zapewne ulubiona ryba. W mojej kuchni najczęściej korzystam z przepisu na klasyczną rybę po grecku lub rybę po grecku babci. Tym razem zapraszam na rybę z bogatą ilością warzyw! Jestem pewna, że przypadnie Wam do gustu i zawita na świątecznym stole.

Ryba po grecku – składniki

• 1 kg świeżych lub mrożonych filetów ryby *
• 4 bakłażany (do pieczenia)
• 4 papryki czerwone (do pieczenia)
• 6 pomidorów (do pieczenia)
• 2 cukinie
• 2 marchewki
• 2 pietruszki
• 1 seler
• 2 pęczki natki pietruszki lub świeżej kolendry
• koncentrat pomidorowy (ja użyłam 3 łyżki)
• sok z cytryny
• tłuszcz do smażenia farszu i ryby
• mąka pszenna do obtoczenia ryby
• przyprawy do smaku: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, cukier, ostra papryka, kumin (opcjonalnie)

* Jaka ryba? Na potrawę nadaje się każda twarda, biała ryba np.: dorsz, szczupak, sandacz, morszczuk, mintaj, sola, miruna. Zwracam przede wszystkim szczególną uwagę na rodzaj i jakość ryby, która decyduje o smaku potrawy. Najlepsza jest oczywiście świeża ryba. Gdy kupuję mrożoną, zwracam szczególną uwagę, aby nie była pokryta lodem (glazurą). W oblodzonych rybach bardzo często są dodatki, które powodują zwiększone wchłanianie wody. Taka ryba po rozmrożeniu traci swoją strukturę, rozpada się i ciężko smaży.

Sposób wykonania ryby po grecku z warzywami

Do wykonania potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim piekarnika i dużej patelni.

Krok 1 – przygotowuję rybę

1. Zrobienie potrawy zaczynam od przygotowania ryby. Jeśli mam mrożone płaty, to rozmrażam na durszlaku lub sicie.
2. Zarówno świeżą, jak i rozmrożoną rybę dokładnie osuszam za pomocą ręcznika papierowego (nadmiar wody powoduje pryskanie tłuszczu).
3. Następnie kroję filety na mniejsze kawałki od 6 do 12 cm, w zależności od grubości i szerokości ryby.
4. Porcje ryby oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Polewam sokiem z cytryny i odkładam do lodówki na 60 minut, w celu przegryzienia się smaków.

Krok 2 – piekę i smażę warzywa (farsz)

1. Bakłażany, pomidory oraz papryki myję i osuszam. Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C (termoobieg).
2. Warzywa wstawiam do nagrzanego piekarnika i piekę do czasu, aż skórka na bakłażanie i papryce zacznie czernieć (ok. 30-40 min). Wyjmuję i odstawiam do lekkiego ostudzenia.
   
3. W międzyczasie obieram marchewki, cukinie, pietruszki oraz seler i trę na tarce o grubych oczkach.
4. Na rozgrzaną patelnię wlewam kilka łyżek oliwy i wrzucam starte warzywa korzeniowe wraz z cukinią. Podsmażam na niedużym ogniu do czasu, aż zmiękną. Mieszam, aby się nie przypaliły.
5. Z upieczonych i przestudzonych bakłażanów, papryki i pomidorów zdejmuję skórkę. Miąższ siekam lub blenduję z grubsza.
6. W dużej misce łączę miąższ z pieczonych warzyw z podsmażonymi warzywami z patelni. Dodaję koncentrat pomidorowy.
7. Całość doprawiam solą, pieprzem, cukrem i ostrą papryką (ewentualnie kuminem). Mieszam dokładnie i sprawdzam smak.

Krok 3 – smażę rybę

1. Przyprawione kawałki ryby wyjmuję z lodówki i obtaczam w mące pszennej.
2. Na patelni rozgrzewam olej roślinny. Smażę rybę na średnim ogniu z obu stron na złoty kolor.
3. Usmażone filety odkładam na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, aby odsączyć nadmiar tłuszczu.

Krok 4 – układam warstwy

1. W naczyniu żaroodpornym lub na półmisku układam warstwami: rybę i farsz warzywny. Możesz ułożyć rybę na spodzie i przykryć całością farszu (wersja na półmisek) lub przekładać warstwami (wersja do naczynia żaroodpornego).
2. Tak przygotowaną rybę po grecku podaję na świąteczny stół.

Potrawa rewelacyjnie smakuje na ciepło oraz na zimno. Danie możesz przygotować dzień wcześniej i odgrzać w piekarniku. Najlepsza jest na drugi dzień, gdy wszystkie smaki się przegryzą. Życzę smacznego!

Upiekłam przed świętami choinkę z ciasta francuskiego z nadzieniem czekoladowym. Zanim zdążyła ostygnąć, już miała mnóstwo adoratorów. W ostatniej chwili zdążyłam zrobić zdjęcia, zanim domownicy jej nie zjedli. Nie dziwię się, bo jest naprawdę pyszna. Chrupiąca i zwarta konsystencja ciasta oraz zapieczony, słodki środek sprawia, że smakuje rewelacyjnie.

Choinka to szybkie i wbrew pozorom proste do zrobienia ciasto. Wystarczą zaledwie 2 składniki. W opisie wraz z fotorelacją podaję sposób wykonania krok po kroku. To ciasto z gatunku zero waste. Nic tu się nie marnuje. Ze skrawków ciasta możesz zrobić ozdobne gwiazdki lub oddzielny rulon.

Ciasto choinka – składniki:

• 2 płaty ciasta francuskiego (schłodzone w lodówce)
• 4 – 5 łyżek kremu czekoladowego (Nutella) lub masy makowej, gęstego dżemu, powideł
• opcjonalnie do posmarowania: 1 jajko i 1 łyżka mleka (dla połysku)

Sposób wykonania choinki z ciasta francuskiego

Do przygotowania ciasta potrzebne będą jedynie: ostry nóż oraz duża blacha z piekarnika.

Krok 1 – wycinam kształt choinki

1. Blachę piekarnika wyścielam papierem do pieczenia.
2. Dwa płaty ciasta francuskiego wyjęte prosto z lodówki, rozwijam i układam jeden na drugim (na papierze). Najlepiej robić to od razu na blaszce, żeby nie przenosić wiotkiego ciasta.
3. Za pomocą ostrego noża wycinam duży trójkąt (choinkę) oraz prostokąt u dołu (pień). Odkrawam zbędne boki (nie wyrzucaj ich!).

Krok 2 – smaruję kremem

1. Zdejmuję delikatnie górny, wycięty płat ciasta i odkładam na bok.
2. Dolny płat (ten na blaszce) smaruję równomiernie kremem czekoladowym, powidłami lub masą makową. Wskazówka: Nadzienie musi być gęste, aby nie wyciekło podczas pieczenia.
3. Przykrywam posmarowany spód odłożonym wcześniej górnym płatem ciasta. Dociskam lekko brzegi.

Ze skrawków ciasta francuskiego po bokach możesz wyciąć foremką małe gwiazdki i upiec je obok choinki.

Krok 3 – nacinam i skręcam gałązki

1. Boki choinki nacinam poziomo co około 1,5 cm, zostawiając przez środek nienaruszony pas (pień choinki).
2. Powstałe paski chwytam palcami i skręcam jak świderki (wokół własnej osi). Dolne, dłuższe gałązki skręcam 2-3 razy, górne, krótsze wystarczy raz.
3. Czynność powtarzam dla każdego nacięcia po obu stronach.

Krok 4 – pieczenie

Czas pieczenia: 15-17 minut
Temperatura: 200 stopni C (grzanie góra-dół)

1. Piekarnik rozgrzewam do 200 stopni C.
2. Tuż przed włożeniem do pieca, smaruję wierzch choinki rozbełtanym jajkiem z łyżką mleka. Dzięki temu po upieczeniu będzie pięknie błyszczeć.
3. Piekę na środkowej półce przez około 15 – 17 minut, aż ciasto mocno się zarumieni i wyrośnie (listkując).
4. Po wystudzeniu oprószam cukrem pudrem.

Życzę smacznego!

Wartości odżywcze

Kapusta i groch to z pozoru nie pasujące do siebie składniki. Kapusta z grochem dla wielu jest ważnym elementem na liście świątecznych potraw. Dla innych zupełną nowością na Wigilii. Przyznam się szczerze, że nie jest moją rodzinną potrawą na wigilijnym stole. Przepis dostałam od koleżanki z pracy i jestem pozytywnie zaskoczona smakiem. Warto sięgać po nowe inspiracje 🙂 Potrawę najlepiej przygotować dzień wcześniej, aby wszystkie smaki się przegryzły. Kapustę z grochem możemy też z powodzeniem zamrozić i rozmrozić oraz podgrzać w święta. Zapraszam na sprawdzony przepis krok po kroku na wigilijną kapustę z grochem. Sprawdź także klasyczne pierogi z kapustą i grzybami oraz krokiety z kapustą i grzybami.

Składniki:

Kaloryczność: 160 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml.
Groch moczę przez 12 godzin, a gotuję przez 50 minut.
Kapustę z grochem wykonasz w półtorej godziny.

• 500 g kiszonej kapusty
• 200 g grochu łuskanego (plus woda z kranu do moczenia oraz woda do gotowania)
• 150 g cebuli
• 5 łyżek oleju roślinnego lub masła (do podsmażenia cebulki)
• pół łyżeczki cukru
• 3 ziarna ziela angielskiego
• listek laurowy
• szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sposób wykonania wigilijnej kapusty z grochem

Do przygotowania kapusty z grochem potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, sita lub durszlaka, 2 garnki.
Zanim zaczniesz robić potrawę, koniecznie przeczytaj cały opis wykonania. Podaję w nim jak zaplanować poszczególne etapy pracy w kuchni. Dobierzesz także rozmiar 1 większego garnka.

Krok 1 – moczę i gotuję groch

Do miski wrzucam groch i zalewam zimną wodą. Całość mieszam i wylewam mętną wodę. Czynność powtarzam 3 krotnie. Przepłukany groch zalewam zimną wodą (3 szklanki wody na 200 g grochu). Miskę z grochem odstawiam na 12 godzin do namoczenia.
Napęczniały groch odcedzam na sicie i dodatkowo płuczę pod bieżącą wodą.

Groch wrzucam do garnka i wlewam 2 szklanki wody. Gotuję pod przykryciem przez około 50 minut (połówki grochu). Jeśli masz cały groch, to lekko wydłuż czas gotowania np do 60 minut. Po tym czasie groch powinien być miękki, lecz nie może się rozpadać. Najlepiej spróbować pod koniec obróbki cieplnej. W trakcie gotowania co jakiś czas mieszam i sprawdzam, czy woda nie wyparowała.

Krok 2 – przygotowuję kapustę

Podczas gotowania grochu, przygotowuję kapustę kiszoną. Kapusty nie płuczę, jedynie odciskam z soku. Sok wypijam lub wykorzystuję do kwaśnicy wigilijnej.

Każda kapusta ma inną kwaśność. Oczywiście w zależności od wrażliwości na kwaśny smak, kapustę kiszoną możesz:

• tak jak ja odcisnąć z soku i zalać wodą (potrawa o wyważonym smaku)
• nie odciskać i uzupełnić wodą (potrawa kwaśna)
• wypłukać i dolać wody (potrawa najmniej kwaśna)

Odciśniętą kapustę siekam drobno za pomocą ostrego noża. Wrzucam do garnka i wlewam 1 szklankę wody. Dodaję także: listek laurowy i ziele angielskie. Całość mieszam i gotuję pod przykryciem. Gdy się zagotuje, mieszam, zmniejszam ogień i gotuję, aż kapusta będzie miękka. Trwa to około 30 minut.

Krok 3 – przygotowuję cebulkę

W trakcie gotowania grochu i kapusty w 2 garnkach, przygotowuje cebulkę.
Cebulę obieram z łupinek. Następnie siekam w drobną kostkę.

Na rozgrzaną patelnię wlewam olej roślinny. Gdy się rozgrzeje, wrzucam posiekaną cebulkę. Podsmażam na nie dużym ogniu, aż się lekko zarumieni.

Krok 4 – łączę składniki

W większym garnku (po grochu lub kapuście) łączę wszystkie produkty (ugotowany groch, ugotowana kapusta, podsmażona cebulka). Dodaję pół łyżeczki cukru oraz szczyptę świeżo zmielonego pieprzu czarnego. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję bez przykrycia na małym ogniu przez około 10 minut.

Część grochu powinna się rozpaść, a część pozostać w formie ziaren. Potrawę mieszam podczas gotowania, aby nie przywarła. Pod koniec sprawdzam smak i ewentualnie doprawiam.

Wigilijna kapusta z grochem jest już gotowa. Życzę smacznego!

Śledzie pod pierzynką, czyli warstwowa sałatka śledziowa to jedna z moich ulubionych potraw ze śledzi oraz warzyw. W moim domu jest prawdziwym hitem. Idealnie wpisuje się w bożonarodzeniowe tradycje, symbolizując post i obfitość. Kolorowe składniki ułożone warstwami pięknie się komponują i zachwycają gości. Sałatka jest prosta, szybka do zrobienia i przede wszystkim pyszna.

Historia tej potrawy sięga XIX wieku. Wówczas śledzie były podstawą diety w Polsce i na wschodzie Europy. W okresie przedświątecznym, gdy ryby symbolizowały post katolicki, śledzie pod pierzynką ewoluowały z prostego przysmaku rybackich rodzin w eleganckie danie na wigilijny stół. Nazwa „pod pierzynką” pochodzi od warstwy kremowej „pierzynki” z majonezu, buraków i jajek, która przykrywa śledzie jak ciepła pierzyna. Według tradycji śledzie przynoszą szczęście i dostatek, a ich czerwone buraczki symbolizują radość świąt. Zachęcam do eksperymentów. Na przykład zamiast ziemniaków lub buraków możesz dać warstwę starkowanego sera żółtego. Wypróbujcie śledzie pod pierzynką, by poczuć magię polskich świąt czy nawet na Sylwestra! Zapraszam po sprawdzony przepis krok po kroku.

Składniki:

Kaloryczność: 165 kcal w 100 g sałatki. Waga warzyw podana została po ugotowaniu i obraniu.

• 300 g filetów śledziowych (świeże lub marynowane, bez ości) *
• 4 jajka ugotowane na twardo (zobacz jak ugotować jajka na twardo)
• 300 g ziemniaków ugotowanych (3 średnie sztuki)
• 300 g buraków ugotowanych (3 średnie sztuki)
• 100 g cebuli (1 średnia sztuka)
• 150 g ogórków kiszonych lub konserwowych (3 – 4 sztuki)
• 1 średnia cytryna
• minimum 8 łyżek majonezu **
• do smaku: sól i świeżo zmielony pieprz czarny

* Śledzie w oleju odsączam z zalewy. Natomiast śledzie w słonej zalewie moczę w wodzie lub mleku. Przeczytaj poradnik jak moczyć śledzie.

** W wersji FIT majonez możesz zastąpić gęstą śmietaną 18 % lub gęstym jogurtem naturalnym.

Sposób wykonania śledzi pod pierzynką

Wykonanie śledzi pod pierzynką jest proste i nie wymaga zaawansowanych umiejętności kulinarnych. Cały proces zajmie ok. 30 minut. Kluczem do sukcesu w moim przepisie na śledzie jest użycie świeżych składników. Przed wykonaniem sałatki, przeczytaj dokładnie opis i zaplanuj poszczególne etapy. Np. jajka oraz ziemniaki i buraki możesz ugotować dzień wcześniej i przechować w lodówce. Zawsze to duża oszczędność czasu podczas przygotowywania pozostałych potraw na wigilijny stół lub imprezę.

Krok 1 – przygotowuję śledzie i warzywa (ok. 15 minut):

Ziemniaki i buraki gotuję w mundurkach w tym samym garnku. Ziemniaki gotuję przez 60 minut, a buraczki przez 90 minut do miękkości. Czas gotowania dostosowuję do wielkości oraz wieku warzyw. Mniejsze i młode gotuję krócej. Pod koniec za pomocą widelca sprawdzam stan ugotowania. Następnie odcedzam, studzę i obieram. Ziemniaki kroję w kostkę, a buraki ścieram na tarce o dużych oczkach. Buraczki powinny być świeże, aby zachować intensywny kolor i smak, typowy dla śledzi pod pierzynką z buraczkami.

Cebulkę obieram i kroję w drobną kostkę. Z ogórków usuwam twarde końcówki i kroję w kostkę około 0,5 cm.

Ugotowane jajka drobno siekam lub trę na tarce o grubych oczkach.

Przygotowane wcześniej śledzie kroję w kostkę 2 – 3 cm na 1 kęs i skrapiam sokiem z cytryny.

Krok 2 – układam warstwy śledzi pod pierzynką:

Na dnie dużej i przeźroczystej salaterki układam pokrojone kawałki śledzi. Następnie układam posiekaną drobno cebulkę. Następnie układam warstwę ogórków. Na nią układam pokrojone w kostkę ziemniaki i wyrównuję. Całość delikatnie przyciskam widelcem, aby smaki się przegryzły. Opcjonalnie możesz posypać zieloną pietruszką dla dekoracji i świeżości.

Następnie wykładam kilka łyżek majonezu i wyrównuję warstwę, którą oprószam solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Na to umieszczam starowane na grubych oczkach buraczki czerwone. Wykładam kilka łyżek majonezu, który rozsmarowuje równo i oprószam solą oraz pieprzem. Na wierzch sałatki wykładam posiekane jajka.

Sałatkę odstawiam na godzinę do lodówki w celu schłodzenia i przegryzienia się smaków. Najlepiej na całą noc, by śledzie pod pierzynką nabrały pełni smaku.

Wskazówki, sekrety przepisu i podsumowanie

Składniki: Jakość składników to podstawa. Wybieram świeże produkty, by podkreślić autentyczny smak tradycyjnych śledzi wigilijnych.
Przechowywanie: Śledzie pod pierzynką przechowuję w lodówce do 3 dni. Nie mrożę potrawy, aby śledzie nie były gumowate.
Błędy do uniknięcia: Nie używam surowych buraków – zawsze gotowane, by uniknąć twardości.

Ten łatwy przepis na śledzie to obowiązkowa potrawa na wigilijnym stole. Jest prosty i pełen tradycji. Wypróbujcie go już dziś i poczujcie smak świąt! Podzielcie się w komentarzach: jak wam wyszło, jakie wariacje preferujecie? Udostępnijcie przepis znajomym – niech magia świąt się rozprzestrzeni! Jeśli macie pytania, piszcie poniżej. Smacznego!

Zupy – pożywne i ciepłe

Jeżeli pogoda nie dopisuje, a Ty wybierasz się na wycieczkę, przed wyjściem z domu przygotuj ulubioną zupę! W zależności od preferencji może być to aksamitny krem z warzyw, solidna grochówka czy też klasyczny rosół. Każda z nich zapewni Ci zapas energii i pomoże się rozgrzać.

Smaczna zupa ma tylko jedną wadę: ciężko jest zabrać ją w drogę. Na szczęście rozwiązaniem tego problemu mogą okazać się wytrzymałe termosy obiadowe, które zapewniają maksymalną szczelność i podtrzymanie temperatury.

Drobne przekąski na mały głód

Dobrym pomysłem jest także spakowanie na podróż kilku mniejszych przekąsek, które z łatwością można zmieścić nawet do kieszeni i podjadać w trakcie wycieczki. W tej roli świetnie sprawdzają się na przykład gotowe mieszanki orzechów i bakalii. Jeśli chcesz, możesz przygotować kilka porcji samodzielnie, wybierając produkty, które lubisz najbardziej.

Ciekawą alternatywą są batoniki zbożowe, krakersy i biszkopty. Chociaż nie należą do najzdrowszych przekąsek, dodadzą Ci energii i pozwolą zaspokoić chęć na małe co nieco.

Klasyczne kanapki

Zdecydowanie najpopularniejsze wśród wszystkich podróżnych są różnego rodzaju kanapki. Dobrze zabezpieczone długo zachowują świeżość, potrafią nasycić i można zjeść je wygodnie w każdych warunkach.

Przygotowując kanapki z ulubionego pieczywa, warto pamiętać o dodatku białka (na przykład w postaci chudej szynki) oraz warzywach. Dobrze sprawdzą się zwłaszcza ogórek, sałata czy też rzodkiewka.

Jeśli masz w kuchni niewielkie słoiczki lub pojemniczki, możesz schować do nich hummus, dżem lub inne dodatki do smarowania i nałożyć je przed jedzeniem – dzięki temu pieczywo nie rozmięknie w trakcie całodniowej wycieczki.

Owoce i warzywa

Wybierając się na całodniową wycieczkę, nie zapominaj o odpowiedniej dawce witamin! Zabierz w trasę pojemniczki wypełnione po brzegi ulubionymi owocami. W podróży najlepiej radzą sobie winogrona, banany oraz jabłka. Są smaczne i zdrowe, a do tego nie brudzą podczas jedzenia.

Oprócz owoców warto mieć ze sobą także wytrawne przekąski w postaci warzyw – podobno najlepiej smakują pokrojone w słupki! W pojemniczku możesz umieścić na przykład marchewkę, ogórka, selera lub kolorową paprykę.

Tortille z dodatkami

Nie przepadasz za klasycznymi kanapkami? Nic nie szkodzi! Zastąp je pszenną lub pełnoziarnistą tortillą z Twoimi ulubionymi dodatkami. Możesz posmarować ją serkiem kanapkowym, hummusem lub keczupem i wypełnić warzywami, szynką lub serem – opcji jest naprawdę wiele, a ogranicza Cię jedynie własna wyobraźnia.

Co więcej, tak przygotowaną tortillę możesz przekroić na pół i schować w szczelnie zamkniętym pojemniczku, aby zachowała świeżość na dłużej.

Artykuł sponsorowany.

To danie, nad którym nie można przejść obojętnie. Jedni ją uwielbiają, a inni wzdrygają na samą myśl. Jeśli wydaje Ci się, że „podroby drobiowe to nie dla mnie”, daj tej wątróbce szansę. Odpowiednio przygotowana z mojego przepisu nie jest ani gorzka, ani sucha. Wręcz przeciwnie, jest miękka, pachnąca i otulona aromatyczną cebulką. Lubię podroby, a wątróbkę drobiową najbardziej i to właśnie w tej postaci. Robię ją często, bo się w niej rozkoszowaliśmy.

W moim domu mama najpierw obtaczała wątróbkę w mące, a potem smażyła wraz z cebulką. Pamiętam jak dziś, aby solić na samym końcu. Dzięki temu wątróbka jest miękka i soczysta. Wracam do przepisu mamy regularnie, a dom pachnie tak, że sąsiedzi zawsze zgadują, co jest na obiad.

Sekretny składnik nr 1: cierpliwość do cebuli.
Sekretny składnik nr 2: nie przesmażam wątróbki (musi stracić surowość, ale pozostać kremowa i miękka w środku).

Zapraszam po sprawdzony przepis.

Składniki

W 100 g potrawy jest około 165 kalorii. Z podanych składników otrzymasz 4 porcje.

• 600 g wątróbki drobiowej (kurza lub indycza)
• 600 g cebuli (3 średnie sztuki)
• 3 płaskie łyżki mąki pszennej
• 5 łyżek oleju do smażenia lub smalcu
• pół łyżeczki soli
• opcjonalnie do smaku: pieprz, słodka papryka, natka pietruszki

Sposób wykonania wątróbki drobiowej z cebulką

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Nie w kostkę! Piórka to jest to – będą słodkie i pięknie się skarmelizują. Używam zwykłej cebuli, ale może też być czerwona.

Na patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszczu i wrzucam pokrojoną cebulkę. Na lekko mniejszym, niż średni ogień, podsmażam przez około 10 minut, aż zrobi się miękka i złocista. Co jakiś czas mieszam za pomocą drewnianej łyżki, aby się nie przypaliła. Zeszkloną cebulkę przekładam na talerz lub miseczkę, aby zrobić miejsce dla wątróbki.

Wątróbkę płuczę w zimnej wodzie i oczyszczam z tłuszczu. Wątróbki kurzej nie kroję w kawałki. Natomiast indyczą kroję na pół. Wątróbkę osuszam ręcznikiem papierowym. Obtaczam w mące (nadmiar strząśnij), aby miała tylko białą powłokę. Dzięki temu nie pryska podczas smażenia i ma chrupiącą skórkę.

Na tej samej patelni rozgrzewam 2 łyżki tłuszczu. Kluczem do braku pryskania jest wcześniejsze, dokładne osuszenie mięsa ręcznikiem papierowym. Na dobrze rozgrzanym tłuszczu układam obtoczone w mące kawałki wątróbki, które mogą się ze sobą stykać. Smażę 2 minuty z jednej strony i półtorej minuty z drugiej strony. Nie można jej przesmażyć, bo będzie twarda. Podczas smażenia staram się nie nakłuwać widelcem, aby nie potęgować pryskania.

Podsmażoną wątróbkę oprószam solą (opcjonalnie ulubionymi przyprawami) i wrzucam zeszkloną cebulkę. Całość mieszam i duszę na małym ogniu pod przykryciem przez około 5 minut, aż będzie miękka i wszystkie smaki się połączą.

Podaję na gorąco zaraz po zrobieniu z kromką chleba lub ziemniakami i kiszonym ogórkiem. Świetnie smakuje także z ziemniaczanym puree lub kaszą gryczaną.

Zróbcie taką wątróbkę z cebulką jak najszybciej. A potem przyjdźcie tu i napiszcie „Aniu, dlaczego tak późno odkryłam ten przepis?!”.
Dajcie znać, jak Wam wyszło! Napiszcie w komentarzach, z czym lubicie jeść wątróbkę!

Smacznego.

Jaki ma być makijaż sylwestrowy? Najlepiej, by rzucał się w oczy, ale nie poprzez kiczowate połączenia kolorów i faktur, ale ze względu na ciekawą kolorystykę i perfekcję zastosowania wszystkich dostępnych kosmetyków. Pamiętaj, że Twój makijaż sylwestrowy musi być również trwały, by można było w nim przetańczyć całą noc. Aby wykonać modny makijaż w tym sezonie, postaw na maksymalne wydobycie blasku i precyzję z graficznym akcentem.

Ten szczegółowy przewodnik przeprowadzi Cię przez wykonanie makijażu sylwestrowego dosłownie krok po kroku. Dzięki temu uzyskasz efekt będący połączeniem kunsztu, trwałości, blasku, jak również oryginalnego podkreślenia najważniejszych cech urody. 

Krok 1: Baza i trwały podkład, czyli dwa niezaprzeczalne fundamenty nieskazitelnej cery

Jeśli chcesz stworzyć nieskazitelny makijaż twarzy na sylwestra to najpierw zadbaj o to, by cera była zdrowa, a skóra gładka. Stawiając na dobrej jakości bazę nie tylko wyrównasz niedoskonałości na skórze, ale przede wszystkim zachowasz niezawodną trwałość nakładanych kosmetyków. Aby baza mogła spełnić zakładany efekt w makijażu, wybierz produkt matujący do cery tłustej, a nawilżająco-wygładzający przy suchej. W tańszej wersji makijażu sprawdzi się Eveline Magical Primer, który dzięki swojej lekkiej formule doskonale przygotowuje skórę do dalszych czynności. Jeśli szukasz luksusowej wersji tego kosmetyku to warto sięgnąć po Hourglass Veil Mineral Primer lub bestsellerowy Benefit POREfessional, znany ze swoich właściwości minimalizujących widoczność porów.

Po nałożeniu bazy przechodzimy do podkładu, który musi charakteryzować się długotrwałą, najlepiej całonocną formułą i średnim lub pełnym kryciem. Doskonale sprawdzi się tutaj podkład Maybelline Super Stay 30H Active Wear lub L’Oréal Infallible 32H Fresh Wear, które są trwałe i niezawodne nawet w ekstremalnych warunkach. Numerem jeden zawsze pozostaje Estée Lauder Double Wear – podkład, który słynie z nieskazitelnej trwałości i wysokiego krycia – lub lżejszy, ale równie trwały i rozświetlający Giorgio Armani Luminous Silk.

Jeśli chcesz otrzymać efekt naprawdę gładkiej skóry, możesz również zastosować technikę makijażu polegającą na wklepaniu produktu w newralgiczne miejsca twarzy. Dodatkowo zawsze miej pod ręką sypki puder utrwalający np. Laura Mercier Translucent Loose Setting Powder.

Krok 2: Blask i kolor na powiece, połączone z efektem chromu

Makijaż oka odgrywa w sylwestrową noc bardzo ważną funkcję. Aktualnie odchodzi się od nałożenia grubej warstwy brokatu, a zaleca się sięganie po chromatyczne cienie z efektem mokrego blasku. Dzięki temu efekt końcowy na powiece jest nieco trójwymiarowy, zmieniając barwę w zależności od kąta padania światła.

Aby wykonać ten prosty makijaż oka, zacznij od nałożenia neutralnych kolorów, a później zblenduj je z tymi cieniami, które mają intensywniejszą pigmentację. Bardzo pomocna może okazać się paletka cieni Makeup Revolution Maxi Reloaded.

Krok 3: Rzęsy i eyelinery – czyli objętość oraz precyzja

Trudno wyobrazić sobie udany makijaż sylwestrowy bez zwrócenia uwagi na świetnie wytuszowane rzęsy. To idealny moment na graficzny eyeliner, który jest kolejnym wiodącym trendem sezonu. Linia na powiece nie musi być tylko czarna, może mieć odcień grafitu lub innego, przejmującego koloru dopasowanego do stylizacji. 

Jedno jest pewne, taki eyeliner wodoodporny musi być niezawodny, dlatego warto sięgnąć po takie produkty, jak: Maybelline Hyper Easy Liquid Eyeliner lub pędzelkowy Eveline Precise Brush Liner.

Rzęsy wytuszuj produktem o właściwościach pogrubiających i podkręcających. Do tego dodaj sztuczne rzęsy w formie ekskluzywnego wachlarza lub kępki, w zależności od tego, jaki efekt najbardziej przypadnie Ci do gustu.

Krok 4: Efekt glow dzięki rozświetlaczom i konturowanie bronzerami

Makijaż sylwestrowy to moment, w którym konturowanie ma być mocne, a rozświetlenie musi być widoczne z daleka. Prawidłowo wykonane modelowanie twarzy za pomocą bronzera jest kluczowe dla pięknego wyrysowania naturalnych kształtów twarzy. Wśród tańszych opcji produktów do konturowania świetnie sprawdzą się NYX Wonder Stick lub kontury w płynie od Eveline. 

I wreszcie rozświetlacz w płynie lub w kompakcie, czyli luksusowy Dior Forever Couture Luminizer lub bestsellerowy Fenty Beauty Diamond Bomb All-Over Highlighter. Możesz go nałożyć dwuetapowo lub po prostu tak, jak lubisz najbardziej, a efekt i tak będzie oszałamiający.

Krok 5: Cudownie utrwalone usta – jako perfekcja w makijażu dedykowanym specjalnym okazjom

Również i Twoje usta wymagają podkreślenia i zastosowania produktów, które umożliwią całonocną zabawę bez retuszu. Planujesz pomalować usta mocnym kolorem? Wybierz długotrwałą, matową pomadkę w odważnym kolorze. Absolutnie niezawodne są propozycje od Maybelline Super Stay Matte Ink lub równie trwałe płynne pomadki Anastasia Beverly Hills. Pamiętaj, aby przed nałożeniem produktu, obrysować i wypełnić całe usta konturówką, co jest kluczowe dla zapobiegania rozlewaniu się koloru. 

Zacznij odliczanie do sylwestrowej zabawy i przemyśl, jak chcesz wyglądać. Nie bój się eksperymentować z kolorami, formatami i baw się dobrze, wchodząc w Nowy Rok z takim makijażem, który zapewni Ci pewność siebie!

Artykuł sponsorowany.

Karkówka w sosie własnym to bardzo szybki i prosty w zrobieniu obiad. Danie praktycznie robi się samo. Świetnie smakuje z ziemniakami, ryżem, kaszą gryczaną lub kluskami śląskimi. Do tego oczywiście zestaw surówek. Brzmi pysznie? Zobacz jak krok po kroku zrobić pyszną karkówkę w sosie własnym z porem.

Danie przygotujesz w 30 minut.
Czas marynowania karkówki: około 3 – 4 godzin.
Czas duszenia: około 75 minut.

Składniki

Kaloryczność potrawy: 180 kcal w 100g. Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 1 kg karkówki
• 1 duży por
• 300 g cebuli (2 średnie szt.)
• 100 g marchewki
• 3 ząbki czosnku
• od 1,5 do 2 szklanek wody
• 3 płaskie łyżeczki soli
• 1 łyżeczka pieprzu czarnego
• 1 łyżeczka ulubionych przypraw (rozmaryn, bazylia, oregano, kolendra, zioła prowansalskie)
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 4 łyżki tłuszczu do smażenia
• lekko czubata łyżka mąki ziemniaczanej
• opcjonalnie 3 łyżki śmietany (słodka lub kwaśna) do zabielenia

W przepisie ==>> karkówka w kapuście kiszonej <<== podaję wskazówki, na co zwrócić uwagę przy wyborze karkówki.

Wykonanie karkówki w sosie własnym

Do zrobienia karkówki w sosie własnym, potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, garnka z grubym dnem o pojemności minimum 3 litry oraz ostrego noża i deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso i warzywa

Mięso kroję w 1,5 – 2 cm plastry i lekko rozbijam. Każdy plaster oprószam solą oraz pieprzem i ulubionymi przyprawami. Odstawiam na 3 – 4 godziny do lodówki. Po tym czasie wyjmuję mięso z lodówki (najlepiej na pół godziny przed smażeniem, aby ogrzało się do temperatury pokojowej).

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu (trochę większy niż średni) obsmażam karkówkę z obu stron na rumiano. Po 2 – 3 minuty na każdą stronę. Uważam, aby nie spalić mięsa i kontroluję moc palnika. Mięso podczas podsmażania, zamknie pory i zachowa soczystość.

Podsmażone mięso przekładam do garnka, a tłuszcz pozostawiam na patelni.

Marchewkę obieram i kroję (plastry lub wąskie paski). Łodygę pora myję i kroję w 2 – 3 cm talarki. Pokrojoną marchewkę z porem wrzucam do garnka z karkówką.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Ząbki czosnku także obieram i drobno siekam.

Na patelnię z tłuszczem po obsmażeniu plastrów karkówki wrzucam cebulkę. Szklę na średnim ogniu przez około 4 minuty i mieszam, aby się nie przypaliła. Pod koniec wrzucam posiekany czosnek i całość mieszam.

Krok 2 – duszę karkówkę w sosie własnym

Zeszkloną cebulkę przekładam do garnka z karkówką oraz marchewkę i porem. Na patelnię wlewam wodę, wypłukuję aromaty po smażeniu i wlewam do garnka. Mięso powinno być zakryte wodą. Jeśli potrzeba to dolewam wody, aby karkówka była minimum 1 cm pod wodą. Wrzucam listki laurowe oraz ziele angielskie i zagotowuję. Wystarczą podstawowe przyprawy, aby otrzymać aromatyczne danie.

Duszę na małym ogniu pod przykryciem przez około 75 minut, aż mięso karkówki będzie miękkie. Karkówka musi być miękka, aby była smaczna. Przykładowo polędwiczki w sosie własnym duszę tylko 30 – 40 minut, a schab w sosie własnym duszę przez 60 minut. Natomiast pierś kurczaka w sosie własnym duszę przez zaledwie 15 – 20 minut.

Na 5 minut przed końcem duszenia, dodaję lekko czubatą łyżkę mąki ziemniaczanej rozprowadzonej w niewielkiej ilości wody i całość mieszam w celu zagęszczenia sosu. Ilość mąki dostosuj do własnych upodobań gęstości sosu. Próbuję i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.

Karkówkę w sosie własnym możesz również zabielić trzema łyżkami śmietany. Od tego jakiej użyjesz śmietany (słodka lub kwaśna), uzyskasz inny smak potrawy. Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Karkówka w sosie własnym z porem jest już gotowa. Ja podałam z kaszą gryczaną oraz kiszoną dynią. Życzę smacznego.

Na moim blogu znajdziesz także karkówkę pieczoną w plastrach z żurawiną i cebulą oraz Karkówka w sosie pomidorowym

Najpopularniejsze rozwiązania to oczywiście kubek termiczny oraz klasyczny termos. Choć ich cel jest identyczny, w praktyce sprawdzają się w zupełnie innych sytuacjach i odpowiadają na odmienne potrzeby użytkowników.

Termos – większa pojemność, świetna izolacja

Termos kojarzy się przede wszystkim z dużą pojemnością i zazwyczaj jest wybierany na dłuższe wyprawy lub gdy chcesz podzielić się napojem. Jego konstrukcja jest zoptymalizowana pod kątem maksymalnej izolacji, co pozwala utrzymać ciepło lub zimno nawet przez 12 do 24 godzin. Jest to możliwe dzięki solidnej budowie opartej na próżni między podwójnymi ściankami oraz bardzo szczelnej zakrętce. Tradycyjny termos rzadko jest przeznaczony do picia bezpośrednio z niego; zazwyczaj jego zakrętka pełni jednocześnie funkcję małego kubeczka. Dlatego jest to świetne rozwiązanie, gdy zabierasz napój dla kilku osób, planujesz cały dzień na górskim szlaku lub potrzebujesz zapasu gorącej wody.

Kubek termiczny – wygoda picia w biegu

W zupełnie innych sytuacjach sprawdza się kubek termiczny, stworzony z myślą przede wszystkim o mobilności i komforcie użytkowania. Jego budowa umożliwia picie napoju bezpośrednio z naczynia, najczęściej przez specjalnie zaprojektowany szczelny ustnik z blokadą. Większość modeli jest profilowana w taki sposób, aby idealnie pasować do dłoni oraz standardowych uchwytów samochodowych, dzięki czemu stają się idealnym towarzyszem codziennych dojazdów. Chociaż na ogół trzymają temperaturę krócej niż termosy – zwykle przez kilka godzin – jest to czas w zupełności wystarczający na wypicie porannej kawy w drodze do pracy. 

Co wybrać: termos czy kubek termiczny?

Ostateczna decyzja powinna być podyktowana Twoim stylem życia i tym, jak najczęściej planujemy używać naczynia. Trudno tu wskazać jednego zwycięzcę, ponieważ oba produkty doskonale pełnią swoje funkcje, ale w różnych scenariuszach. Wybór staje się znacznie prostszy, gdy precyzyjnie określisz swoje priorytety. Zastanów się, czy ważniejsza jest dla Ciebie wygoda picia jedną ręką, czy może absolutnie najdłuższy czas trzymania temperatury.

Wybierz termos, jeśli:

• Priorytetem jest maksymalnie długi czas utrzymania temperatury (np. 12+ godzin).
• Przygotowujesz napój dla więcej niż jednej osoby lub na cały dzień aktywności.
• Nie planujesz pić bezpośrednio z naczynia podczas jazdy samochodem czy marszu.

Wybierz kubek termiczny, jeśli:

• Chcesz wygodnie pić kawę lub herbatę w drodze (w aucie, pociągu, idąc pieszo).
• Wystarczy Ci podtrzymanie ciepła przez kilka godzin (np. 3–6 godzin).
• Cenisz poręczność, możliwość obsługi jedną ręką i kompaktowy rozmiar.

Zarówno termos, jak i kubek termiczny to świetne akcesoria, które ułatwiają codzienne funkcjonowanie i pozwalają cieszyć się ulubionymi napojami. Zamiast pytać, które z nich jest obiektywnie lepsze, warto zastanowić się, które z nich lepiej pasuje do Twoich indywidualnych potrzeb. Analizując swój typowy dzień, łatwo dobierzesz idealnego kompana, który zapewni Ci gorącą kawę lub zimną wodę dokładnie wtedy, gdy tego najbardziej potrzebujesz.

Artykuł sponsorowany.

Moja potrawa to jarska alternatywa dla klasycznej papryki faszerowanej mięsem mielonym i ryżem. Jest bardzo prosta i szybka w zrobieniu. Wystarczy umyć i przekroić papryki, ugotować kaszę, wymieszać z pozostałymi składmikami. Następnie faszeruję papryki i piekę w piekarniku.

Składniki

Moja szklanka ma zawsze pojemność 250 ml.

• 6 dużych papryk czerwonych
• 1 duża cebula (około 150 g)
• 2 ząbki czosnku
• 1,5 szklanki kaszy gryczanej (palona lub jasna)
• 250 g sera typu feta
• sól i pieprz do smaku
• 1 łyżka tłuszczu do podsmażenia cebulki
• *opcjonalnie 100 g kurek lub 200 g pieczarek

Sposób wykonania papryki pieczonej z kaszą gryczaną

Kaszę gotuję w osolonej wodzie według instrukcji na opakowaniu (najczęściej około 15 minut, pół łyżeczki soli, 1,5 szklanki kaszy i 3 szklani wody).

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę. Ząbki czosnku obieram i drobno siekam. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu i mieszam, aż się zeszkli. Na minutę przed końcem wrzucam posiekany czosnek i wszystko mieszam ze sobą. W tym momencie możecie także dodać pokrojone w kostkę pieczarki lub kurki. Ja dodałam kurki. Grzyby podsmażam wraz z zeszkloną cebulką, aż zmiękną. Zdejmuję z ognia.

Ser feta kroję na mniejsze kawałki.
Do miski wsypuję odcedzoną kaszę, zeszkloną cebulkę z czosnkiem i fetę. Wszystko mieszam ze sobą i doprawiam solą i pieprzem do smaku. Jeśli mam dużą patelnię, to wszystko wrzucam i mieszam na niej.

Na powyższym zdjęciu farsz z kaszy gryczanej sera feta i kurek.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.
Papryki myję i przekrawam na pół w łódki jak na zdjęciach. Usuwam zielone końcówki oraz gniazda nasienne. Papryki faszeruję przygotowanym farszem.

Blaszkę piekarnika wyścielam papierem do pieczenia i układam papryki, tak aby się ze sobą nie stykały. Piekę w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 20 – 25 minut.

Życzę smacznego!

Polecam także kalsyczną paprykę faszerowanąmięsem mielonym i ryżem.

Jestem pewna, że pstrąg pieczony uda się każdemu. To bardzo proste danie z małą ilością składników, a efekt końcowy zachwyca. Delikatne mięso ryby pieczonej z ziołami i masłem, tworzy niepowtarzalną harmonię smaków i zapachów. Zapraszam na sprawdzony przepis krok po kroku.

Składniki:

• 1 średni pstrąg patroszony (około 350 g)
• 3 gałązki świeżej natki pietruszki (lub około 2 g suszonej = płaska łyżeczka)
• 50 g masła
• 2 średnie ząbki czosnku
• 6 szczypt soli (3 po wierzchu i 3 do środka ryby)
• 2-3 szczypty pieprzu

Sposób wykonania

Piekarnik rozgrzewam do temperatury 200 stopni C.

Pstrąga myję pod bieżącą wodą i osuszam za pomocą ręcznika papierowego. Kładę rybę na środku większego kawałka folii aluminiowej, aby można było szczelnie zawinąć. Wewnątrz i na zewnątrz ryby oprószam solą oraz pieprzem. Do środka pstrąga wkładam gałązki natki pietruszki. Jeśli masz suszoną pietruszkę, to połącz z masłem. Do wewnątrz oraz na zewnątrz ryby możesz położyć po 2 – 3 plastry cytryny. Mi osobiście nie smakuje dodatek plastrów cytryny, która zakłóca delikatny smak pstrąga.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub rozgniatam. Za pomocą dłoni łączę masło z czosnkiem. Połowę czosnkowego masła umieszczam wewnątrz, a drugą część zwijam w rulonik i kładę na wierzch ryby. Foto poniżej, jak wygląda pstrąg przed pieczeniem.

Pstrąga umieszczam i szczelnie zawijam w folii aluminiowej, bo jest po upieczeniu soczysty i delikatny. Możesz też umieścić w naczyniu żaroodpornym lub na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Wówczas wierzch skrop oliwą z oliwek

Pstrąga wstawiam do nagrzanego piekarnika i piekę w temperaturze 200 stopni C przez około 25 minut. Po około 20 minutach możesz sprawdzić, czy mięso jest już delikatne i łatwo odchodzi od ości. Uważaj na gorącą parę wodną. Jeśli lubisz podpieczoną skórkę, to na 5 minut przed końcem pieczenia rozwiń folię.

Pstrąga podaję zaraz po zrobieniu. Smakuje wybornie z ziemniakami, ryżem lub frytkami.

Pieczony pstrąg to idealny przykład na to, jak z prostych składników zrobić wyjątkowe danie. Smacznego!

Spróbuj mojego przepisu i napisz w komentarzu jak Ci smakuje 🙂 Może masz swój sposób na pieczonego pstrąga? Chętnie przeczytam nowe pomysły i inspiracje. Polecam także:

Ryba zapiekana z porem i marchewką

Ryba zapiekana z porem i marchewką to danie przede wszystkim proste i bardzo smaczne. Z pewnością odpowiednie dla osób które liczą kalorie.

Siedzuń sosnowy potocznie nazywany jest także szmaciakiem lub kozią brodą. Ma też inne regionalne nazwy takie jak: babie ucho, leśny kalafior, To niepospolity, jadalny grzyb, który jak sama nazwa wskazuje, rośnie w pobliżu korzeni sosny. Od 2014 roku nie jest już gatunkiem chronionym i możemy go zbierać na własny użytek (obowiązuje jedynie zakaz handlu). Wyglądem przypomina kulistą gąbkę, morskie koralowce lub … kozią bródkę. Młode egzemplarze są szaro-białe, następnie przechodzą w żółtawy odcień, aż po brąz. Jestem pewna, że nie przeoczysz go w lesie. Poniżej zdjęcie z grzybobrania.

siedzuń sosnowy w lesie

siedzuń sosnowy w koszu grzybów

Siedzuń sosnowy o wadze 1,1 kg

W zbieraniu koziej brody (lipiec – listopad) specjalizują się moi rodzice, u których miałam okazję kosztować tego niezwykłego dania. Koneserzy twierdzą, że siedzuń jest smaczniejszy od samych trufli :-). Nie miałam okazji próbować tych ostatnich, ale smak koziej brody przypadł mi do gustu. Przypomina mi smak kurek z orzechową nutą.
Z grzyba możemy zrobić niezwykle wyrafinowane flaczki, dodać do jajecznicy lub zamarynować. siedzuń znakomicie smakuje także w panierce jak schabowy. Tym razem zapraszam na kozią brodę z makaronem w sosie śmietanowym z koperkiem.

Składniki:

• 1 duża kozia broda (siedzuń sosnowy)
• 150 g cebuli
• 400 ml śmietanki 30 lub 36%
• 2 łyżki masła do obsmażenia cebulki
• 500 g makaronu (opakowanie)
• posiekany koperek
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania

Przygotowanie potrawy rozpoczynam od dokładnego oczyszczenia grzyba. Z powodu swojej gąbczastej i pofałdowanej struktury siedzuń sosnowy ma sporo zanieczyszczeń takich jak: piach, ziemia, owady czy igły sosny. Nalewam do miski zimną wodę, wkładam podzielonego na mniejsze kawałki grzyba i potrząsam. Czynność powtarzam, aż wypłuczę pozostałości z lasu. Następnie odcedzam na durszlaku. Gdy grzyb ma dużo piachu, płuczę w wodzie, a następnie umieszczam we wrzątku przez pół minuty. Mieszam łyżką cedzakową. odcedzam i na durszlaku przelewam zimną wodą. Dzięki temu dokładnie pozbywam się zanieczyszczeń oraz ewentualnej goryczki (starsze egzemplarze).

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę.

Makaron gotuję w osolonej wodzie zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedzam i wrzucam do czystego garnka.

Na patelni rozgrzewam masełko i wrzucam cebulkę. Całość podsmażam na niedużym ogniu, aż się zeszkli. Wrzucam kawałki opłukanego i odcedzonego grzyba i mieszam ze sobą. Podsmażam przez około pół minuty, aby odparować nadmiar wody. Wlewam śmietankę i oprószam solą oraz pieprzem.

Całość podsmażam na średnim ogniu i mieszam przez około 4 minut do czasu, aż sos śmietanowy zgęstnieje. Jeśli lubisz maślany smak, możesz w trakcie podsmażania dodać dodatkową łyżkę masła. Podczas przygotowywania w całej kuchni unosi się przepiękny zapach, a to dopiero przedsmak potrawy 🙂

Podsmażoną kozią brodę w sosie śmietankowym przekładam do garnka z odcedzonym makaronem i dokładnie mieszam ze sobą. Podaję od razu na talerz i oprószam posiekanym koperkiem. Smacznego!

Grzyby w śmietanie z cebulą

Jestem ciekawa, czy jedliście już tego grzyba i jak się u Was nazywa?

Dynia to takie warzywo, które często trudno zagospodarować. Obradza obficie i jest wykorzystywane przeważnie do pozyskiwania pestek. Ile można piec z niej ciast, robić zupy krem czy konfitur 🙂 Miesiąc temu ukisiłam marchewkę, a tym razem postanowiłam ukisić dynię i to był strzał w przysłowiową dziesiątkę. Moje klasyczne dodatki: liście porzeczki i korzeń chrzanu znalazłam jeszcze w ogrodzie. Kiszona dynia smakuje rewelacyjnie i pięknie wygląda na talerzu. Zapraszam po sprawdzony przepis.

Składniki:

Podaję proporcje na 1 kg dyni, abyście mogli łatwo przeliczyć proporcje. Na 1 kg dyni przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• duży baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 3 cm korzenia chrzanu
• pół łyżeczki gorczycy
• 2 listki laurowe
• 2 goździki
• 3 cienkie plasterki imbiru
• 1 ziele angielskie
• 3 ziarna pieprzu czarnego
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)

Zalewa

• 1 litr przegotowanej wody
• 30 g (1 czubata łyżka) soli kamiennej, niejodowanej do przetworów

Sposób wykonania kiszonej dyni

Kiszenie dyni rozpoczynam od zrobienia zalewy, która musi ostygnąć. Wodę zagotowuję w garnku i wsypuję niejodowanej sól kamienną do przetworów. Zdejmuję z ognia, mieszam do rozpuszczenia i odstawiam do ostudzenia. Optymalna temperatura zalewy to około 30 stopni C.

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większą ilość wstawiam do zmywarki.

Dynię myję i jeśli ma twardą skórę, to obieram. Następnie usuwam miąższ z pestkami i kroję w kostkę lub paski o grubości 2 – 3 cm.
Ząbki czosnku obieram i przekrawam w poprzek. Kawałek korzenia chrzanu obieram i przekrawam na pół. Imbir obieram i kroję w cienkie 1 – 2 mm plastry.

Na dno każdego słoika umieszczam: baldach kopru, czosnek, korzeń chrzanu, gorczycę, liście laurowe, goździki, plastry imbiru, ziele angielskie i pieprz czarny.
Układam ciasno ale z wyczuciem, aby nie uszkodzić struktury pokrojone kawałki dyni do wysokości 4/5 słoika i na wierzch wciskam liście chrzanu lub wiśni / porzeczki.

Wszystko zalewam ostudzoną zalewą i pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Warzywa oraz liście powinny być całkowicie zakryte wodą.
Ranty słoików oraz zakrętki dokładnie wycieram i zakręcam.

Tak przygotowane słoiki odstawiam w nienasłonecznionym miejscu w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na około 5 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy lub przechowuję w lodówce. Dynia jest dobra już po 1 – 2 tygodniach od zrobienia. Jest pyszna i kolorowo wygląda w słoiku.

Do czego według mnie pasuje kiszona dynia? Do surówek i sałatek oraz obiadów i kanapek. Jestem ciekawa jakie jest Wasze ulubione danie z dyni. Na moim blogu znajdziesz równeż przpis na szybkie ciasto z dyni, zupę krem z dyni i pomidorów oraz frytki z dyni z piekarnika.

Zobacz także przepis na:

• kiszoną marchewkę
• kiszoną cukinię

Rodzaje zlewozmywaków – liczba komór, wielkość i układ

Pierwszym kryterium, które warto wziąć pod uwagę, jest układ i liczba komór. Do niewielkich mieszkań czy kawalerek dobrze sprawdzą się zlewozmywaki jednokomorowe, zajmujące mniej miejsca, ale wciąż wystarczające do codziennych zadań. Osoby często gotujące powinny rozważyć modele dwukomorowe, które umożliwiają jednoczesne mycie i płukanie. Warto też wspomnieć o zlewach z ociekaczem – to praktyczne rozwiązanie, szczególnie w przestrzeniach bez zmywarki, gdzie powierzchnia do suszenia naczyń jest nieoceniona.

Wybierając odpowiedni zlewozmywak do swojej kuchni, należy uwzględnić także wielkość szafki podblatowej. To od jej szerokości zależy, czy zmieści się obszerny model, taki jak np. granitowy zlewozmywak Deante Corda, czy raczej kompaktowa wersja ceramiczna z dodatkowym ociekaczem.

Wybór materiału – jakie zlewozmywaki są najtrwalsze?

Obok układu komór, ogromne znaczenie ma materiał wykonania. Najpopularniejszym wyborem wciąż pozostaje stal nierdzewna. Jej zaletą jest odporność na zmiany temperatury i uszkodzenia mechaniczne, a także stosunkowo łatwe utrzymanie czystości. Ciekawą propozycją z tej grupy będzie złoty zlewozmywak Marmara Laveo, wykonany ze stali nierdzewnej i przeznaczony do montażu wpuszczanego. Jego nietypowe wykończenie dodaje charakteru nowoczesnym aranżacjom, a przy tym pozostaje praktyczne i trwałe.

Alternatywą dla stali są zlewozmywaki granitowe. Charakteryzuje je wyjątkowa odporność na zarysowania, przebarwienia i szok termiczny. Granit daje również duże możliwości w zakresie kolorystyki – od klasycznych szarości po głębokie czernie. Wspomniany już model Corda od Deante w antracytowym odcieniu z drobinkami metalicznymi to przykład produktu, który łączy nowoczesny wygląd z właściwościami antybakteryjnymi i ponadprzeciętną wytrzymałością.

Warto zwrócić uwagę również na zlewozmywaki ceramiczne. Ten naturalny materiał jest odporny na wysokie temperatury i nie traci połysku z upływem lat. Godnym polecenia przykładem w tej grupie produktowej będzie model Sabor Deante wyposażony w praktyczny ociekacz. Sprawdzi się zwłaszcza w mniejszych kuchniach, gdzie liczy się każda dodatkowa przestrzeń robocza.

Sposób montażu zlewozmywaka – detale, które robią różnicę

Zlewozmywaki różnią się nie tylko materiałem i układem komór, ale także metodą instalacji. Najczęściej wybierane są modele wpuszczane w blat – stosunkowo proste w montażu i dostępne w wielu wariantach. Alternatywą są zlewy podwieszane, które prezentują się szczególnie efektownie w nowoczesnych kuchniach z blatami z kamienia, HPL czy konglomeratu, tworząc jednolitą, elegancką powierzchnię. W ofertach producentów można znaleźć również zlewozmywaki nakładane na całą szafkę – stosowane głównie w kuchniach gospodarczych czy aneksach, gdzie priorytetem jest szybki montaż i funkcjonalność.

Dopasuj model zlewu do aranżacji kuchni

Zlewozmywak, choć pełni funkcję użytkową, jest także istotnym elementem wystroju. Dobrze zaplanowana aranżacja kuchni dba zatem o to, aby kolorystyka zlewozmywaka, kształt i wykończenie harmonizowały z blatem, armaturą i frontami mebli. Przykładowo, w minimalistycznych wnętrzach dobrze prezentują się proste, stalowe modele o neutralnym charakterze, natomiast w nowoczesnych aranżacjach z odważnymi dodatkami sprawdzą się zlewy w niebanalnych kolorach, jak złoty Marmara Laveo. Z kolei wnętrza inspirowane klasyką zyskają elegancję dzięki ceramicznym formom o ponadczasowym designie.

Artykuł sponsorowany.

Do zrobienia tego dania najczęściej wykorzystuję ryż, który został mi z poprzedniego dnia. Nic mi się wówczas nie marnuje i przygotowanie obiadu zajmuje zdecydowanie mniej czasu. Potrawa może być wegetariańska lub z mięsem. W obu przypadkach ryż jest pełen smaków. Składniki są dostępne zawsze w mojej kuchni, więc obiad robię gdy brakuje mi czasu lub chęci na gotowanie. Ryż smażony w jajku to także świetny pomysł na syte i ciepłe śniadanie lub kolację.

Składniki

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej, aby szybko doszły do wysokiej temperatury podczas smażenia.

• 200 g ugotowanego ryżu (zobacz jak ugotować ryż)
• 2 jajka
• tłuszcz do smażenia (masło, olej, oliwa lub smalec np gęsi)
• po 2 szczypty soli i pieprzu czarnego
• dowolne dodatki opisane na końcu przepisu

Sposób wykonania smażonego ryżu z jajkiem

Do wykonania potrawy najlepiej użyć ugotowanego ryżu z dnia poprzedniego. Jeśli takiego nie masz, to ugotuj go i odstaw do ostygnięcia.

1. Do miski wbijam jajka i oprószam przyprawami. Rozbełtuję widelcem i wsypuję ugotowany ryż. Całość mieszam ze sobą. Widelcem pozbywam się grudek ryżu i dokładnie oblepiam ryż w jajku, aż konsystencja będzie jednolita.

2. Na głębokiej patelni lub w woku rozgrzewam tłuszcz. Wsypuję jajka z ryżem i smażę często mieszając na średnim ogniu przez około 2-3 minuty, aż jajka się zetną. Do tak przygotowanego dania możesz dodać podsmażone wcześniej do wyboru: kawałki piersi kurczaka, krewetki lub warzywa, ulubione przyprawy i wszystko wymieszać.

3. Gotowa potrawa na patelni z pewnością nie wygląda zbyt apetycznie.

Są jednak dwa sposoby na estetyczne podanie na talerzu. Ja podaję potrawę za pomocą gałki do lodów / ziemniaków puree. Drugim pomysłem jest ubicie dania w nawilżonej miseczce lub kubku i przełożenie na talerz.
Całość dekoruję posiekanym szczypiorkiem i podaję na gorąco z ulubioną surówką.

Co dodać do smażonego ryżu z jajkiem?

Jak widać na załączonych zdjęciach, ja do potrawy dodałam kawałki piersi kurczaka, które wcześniej podsmażyłam na patelni. Podsmażone mięsko przedkładam na talerz. Na pozostałym tłuszczu smażę ryż z jajkiem i na koniec dodaję mięso. Z potrawą świetnie komponują się także krewetki. Takie danie jest przede wszystkim syte.

Często dodaję chrupiące warzywa takie jak marchewka czy zielony groszek. Dzięki czemu obiad jest jarski i kolorowy. Na patelni możesz podsmażyć drobno pokrojoną cebulkę z czosnkiem i dodać ryż z jajkiem.

Smak potrawy niewątpliwie podkręcają przyprawy. Oprócz obowiązkowej soli i pieprzu do potrawy możemy dodać curry, który znakomicie smakuje z ryżem. W stylu azjatyckim dodaję 1 łyżkę sosu sojowego na każde 200 g ugotowanego ryżu pod sam koniec smażenia.
Gotową potrawę posypuję posiekanym szczypiorkiem lub koperkiem 🙂 Życzę smacznego!

Do niedawna kiszenie kojarzyło mi się jedynie z ogórkami i kapustą 🙂 Moja mama i babcia praktycznie kisiły tylko wspomniane warzywa. Moda na kiszonki nie przemija w moim domu. Od kilku lat eksperymentuję z kiszeniem pozostałych warzyw. W moim domu furorę robi kiszona cukinia oraz marchewka. Kiszenie marchwi jest banalnie proste. Możesz ją pokroić w grube talarki lub w ćwiartki, dodać przyprawy i zalać zalewą. Bardzo lubię chrupać kiszoną marchewkę podczas czytania książki lub seansu filmowego. Jeśli zastanawiasz się, jak ukisić marchew, to zapraszam po szczegółowy przepis.

Składniki

Podaję proporcje na 1 kg marchewki. Dzięki temu każdy z pewnością łatwo przeliczy proporcje. Na 1 kg warzyw przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• duży baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)
• 3 cm korzenia chrzanu lub imbiru
• 2 listki laurowe
• 1 ziele angielskie
• 3 ziarna pieprzu czarnego

Zalewa

• 1 litr przegotowanej wody
• 30 g soli kamiennej, niejodowanej do przetworów (1 czubata łyżka)

Sposób wykonania kiszonej marchewki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większą ilość wstawiam do zmywarki. Do kiszenia najlepiej nadają się młode i świeże marchewki.

Przygotowuję zalewę

Wodę zagotowuję i wsypuję sól kamienną, niejodowanej do przetworów. Zdejmuję z ognia, mieszam do rozpuszczenia i odstawiam do ostudzenia. Optymalna temperatura zalewy to około 30 stopni C.

Przygotowuję składniki i umieszczam do słoików

Marchewki myję w chłodnej wodzie. Następnie obieram i przekrawam. Możesz pokroić w grubsze talarki (2 – 3 cm) lub w ćwiartki. Do dłuższego przechowywania nadają się całe warzywa, które przekrawam tak, aby zajęły wysokość około 4/5 słoika.

Czosnek obieram z łupinek i przekrawam na pół lub ćwiartki.

Chrzan lub imbir obieram ze skórki i przekrawam pionowo na mniejsze paski.

Do każdego słoja na spód wkładam baldach kopru z łodygą. Ciasno układam kawałki marchewki, a pomiędzy umieszczam czosnek, chrzan lub imbir oraz przyprawy: ziele angielskie, ziarna pieprzu czarnego i listki laurowe. Niektórzy dodają także łyżeczkę nasion kolendry. Kawałki marchewki powinny sięgać do 4/5 wysokości słoika.
Na sam wierzch wciskam 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu).

Zalewam przestudzoną zalewą i odstawiam do kiszenia

Do każdego słoika wlewam przestudzoną zalewę, tak aby całkowicie zakryło składniki i pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i lekko zakręcam.

Odstawiam na blacie kuchennym w nienasłonecznionym miejscu w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na około 5 – 7 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy lub przechowuję w lodówce. Marchewka jest dobra już po 1 – 2 tygodniach. Po tym czasie kiszona marchewka jest gotowa, a jej smak pogłębia się z każdym dniem. Jest pyszna, soczysta i przyjemnie chrupiąca, a przy jej wykonaniu nie ma nic skomplikowanego.

Wskazówki jak przechowywać i serwować kiszoną marchewkę

Ukiszoną marchewkę możesz zjadać na bieżąco lub przechowywać w chłodnej piwnicy do następnego sezonu. Marchewkę podobnie jak ogórki możemy przechowywać przez cały rok. Do dłuższego przechowywania umieszczam całe marchewki lub przekrawam tylko tak, aby zmieściły się w słoiku. Im dłużej przechowujesz kiszoną marchewkę, tym jest kwaśniejsza. Im niższa temperatura przechowywania (optymalnie 10 stopni C.), tym proces fermentacji przechodzi łagodniej i warzywa dłużej zachowują smak. Mało komu przeszkadza kwaśny smak kiszonych ogórków czy kapusty, bo go znamy z dzieciństwa. Radzimy sobie z nim także robiąc surówki z dodatkiem oleju czy oliwy, przypraw i np cebulki. Wówczas kwasowość jest akceptowalna. Tak samo możemy zrobić z kiszoną marchwią. Wystarczy kiszoną marchewkę wyjąć ze słoika, dodać oliwy lub oleju, wymieszać i surówka do obiadu jest gotowa. Często podaję kiszoną marchewkę z sosem jogurtowym lub hummusem.

Dla większości z nas taka marchewka to nowość. Niektórym osobom przeszkadza dość kwaśny smak po zimowym przechowywaniu. Warto kolejne słoiki otwierać po upływie określonego czasu i próbować do którego momentu smakuje nam najbardziej lub wkrajać do obiadowej surówki. Taka marchewka pasuje świetnie do sałatki warzywnej, która nabiera zupełnie nowych doznań smakowych.
Ja najczęściej podaję do kanapek, surówek i jako chrupiącą przekąskę do przegryzienia 🙂 Pasuje zarówno do dań mięsnych jak i ryb. Kiszona marchewka nie wzdyma jak kapusta i bardzo ją lubię. Soku z kiszenia nie wylewam, bo jest smaczny. Marchewka kiszona stosowana jest w diecie: wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej. Życzę smacznego i polecam także kiszoną dynię.

Cukinia kiszona

Takie wafle to smak beztroskiego dzieciństwa. Moja mama często robiła także wafle z dżemem oraz z masą na bazie kakao i mleka w proszku. W przepisie poniżej podaję najprostszą wersję oraz kilka propozycji z dodatkami. Wafle smakują świetnie do porannej lub popołudniowej kawy czy herbaty.

Składniki:

Wersja podstawowa

• opakowanie wafli tortowych (u mnie 300 g)
• puszka kajmaku lub masy krówkowej (u mnie 500 g)

Opcjonalnie

• * 100 g masła do zmieszania z kajmakiem
• 2 łyżki wiórek kokosowych
• powidła śliwkowe lub masło orzechowe do smarowania na przemian z masą kajmakową
• zamiast masy kajmakowej możesz użyć puszkę mleka skondensowanego, ale trzeba je podgrzewać przez około 2 – 3 godzin

* Masa kajmakowa z masłem. 100 g masła o temperaturze pokojowej ucieram mikserem na puszystą masę. Następnie cały czas miksując, dodaję łyżka po łyżce kajmak.

Sposób wykonania wafli z kajmakiem

Na blacie kuchennym wyścielam papier do pieczenia, który powinien być szerszy i dłuższy od wafli. Kładę pierwszy wafel i porcję masy kajmakowej. Rozsmarowuję delikatnie za pomocą łyżki lub szerokiego noża po całej powierzchni. Przy smarowaniu pierwszego wafla trzeba uważać, aby nie popękał. Przykrywam drugim waflem i lekko dociskam, aby się skleiły. Czynność powtarzam, aż wysmaruję całą masę kajmakową lub zużyję wszystkie wafle. Wierzchu ostatniego wafla nie smaruję.

Dla urozmaicenia smaku, jednego lub kilka wafli możesz wysmarować powidłami śliwkowymi lub dżemu z czarnej porzeczki, dzięki czemu przełamiesz słodki smak deseru. Niektórzy posypują także wiórkami kokosowymi.

Wierzch wyścielam papier do pieczenia lub folię aluminiową i zawijam. Na górę kładę drewnianą deskę do krojenia z obciążeniem (np garnek z wodą).

Umieszczam do lodówki na minimum 2 godziny. Dzięki temu masa stężeje, a wafle zwilgotnieją i będą się dobrze kroić.

Po wyjęciu z lodówki wafle kroję w dowolne kształty np. kwadraty, prostokąty, trójkąty lub romby.

Słodka przekąska jest już gotowa. Palce lizać!

Spróbuj także https://ania-gotuje.pl/przepis/wafle-z-mleka-w-proszku/

Zimowych przetworów z ogórków nigdy nie jest za dużo! Moi domownicy uwielbiają ogórki do obiadów pod każdą postacią. Przepis jest podobny do ogórków w miodzie. Z tą jednak różnicą, że ogórki po królewsku obieram ze skórki i kroję w cienkie plastry jak na mizerię. Zapraszam do spróbowania ogórków po królewsku z miodem. Połączenie smaków w zalewie to strzał w dziesiątkę.

Składniki

Z podanych proporcji otrzymasz 5 słoików o pojemności 720 ml.

• 3 kg średniej wielkości ogórków gruntowych (waga przed obraniem)
• 3 łyżki soli (około 60g)

Do każdego słoika:

• 1 ząbek czosnku
• duży baldachim kopru wraz z łodygą
• 1 łyżeczka gorczycy

Zalewa
Moja szklanka to pojemność 250 ml. Ubiegam wszystkie komentarze. Proporcje cukru, miodu i octu są dobrane prawidłowo. Plastry ogórków w takiej zalewie są wyśmienite w smaku i dobrze się przechowują.

• 3 szklanki wody
• 2,5 szklanki cukru (około 520g)
• 1,5 szklanki octu 10%
• 100g miodu (2-3 czubate łyżki skrystalizowanego miodu)

Sposób wykonania ogórków po królewsku

Krok 1 – przygotowuję ogórki

Ogórki myję w zimnej wodzie. Jeśli nie masz świeżych ogórków prosto z krzaka, to pozostaw je w misce z zimną wodą na 2 godziny. Dzięki temu nabiorą jędrności.

Umyte ogórki obieram ze skórki i obcinam końcówki. Następnie kroję w 3 mm plastry. Oprószam solą i dokładnie mieszam. Miskę przykrywam i odstawiam na 2 godziny, aby plastry puściły sok. Sok wylewam, bo nie będzie już potrzebny.

Krok 2 – wykonuję zalewę

W garnku zagotowuję wodę. Zdejmuję z ognia, wsypuję cukier i mieszam do rozpuszczenia. Gdy zalewa lekko ostygnie, wlewam ocet i dodaję miód. Wszystko mieszam ze sobą i odstawiam do całkowitego ostudzenia.

Krok 3 – umieszczam wszystko w słoikach

Słoiki oraz nakrętki wyparzam wrzątkiem i osuszam. Do każdego słoika wkładam obrany i przekrojony wzdłuż na pół ząbek czosnku oraz łyżeczkę gorczycy.

Umieszczam odsączone z soku plastry ogórków. Na wierzch wciskam duży baldachim kopru wraz z łodygą, aby plastry nie wypływały.

Całość zalewam ostudzoną zalewą, pozostawiam około 1 – 1,5 cm pustej przestrzeni na górze słoika. Ogórki muszą być całkowicie zakryte zalewą. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Krok 4 – pasteryzuję królewskie ogórki

Pamiętaj o zasadzie, że zimne słoiki wkładamy do zimnej wody lub nienagrzanego piekarnika.

Na dno garnka kładę ściereczkę kuchenną i umieszczam słoiki, aby się nie stykały ze sobą. Wlewam zimnej lub ciepłej wody (nie gorącej, aby słoje nie popękały) do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Następnie garnek przykrywam i gotuję. Gdy wodą się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotało i pasteryzuję pod przykryciem przez około 5 minut. Nie za długo, aby ogórki nie były miękkie.
Słoiki z ogórkami po królewsku ostrożnie wyjmuję z garnka i odwracam do góry dnem. Przykrywam ręcznikiem lub kocem i pozostawiam do całkowitego ostudzenia. Następnie wynoszę w chłodne i zaciemnione miejsce.

—> Ogórki w miodzie

Poznaj pyszne i chrupiące ogórki w miodzie do słoików na zimę. W smaku są słodko kwaśne i bardzo szybko znikają z talerza podczas obiadu czy grilla. Sprawdzą się idealnie także jako zakąska podczas imprezy. Zobacz jak w prosty i szybki sposób zrobić ogórki w zalewie octowo miodowej.

Ogórki po królewsku serwuję do obiadu, kanapek lub jako przystawka na grilla. Podaję odsączone z zalewy same lub wymieszane ze śmietaną jak mizerię 🙂
Życzę smacznego!

Pomidory w śmietanie to moje wspomnienia z dzieciństwa. Pamiętam jak śmietana łączyła się z sokiem wygrzanych na słońcu pomidorów, a ja ze smakiem wylizywałam talerz. Późnym latem mama bardzo często robiła mizerię z ogórków oraz klasyczne pomidory w śmietanie do obiadu. Nie znam osoby, która nie lubi takiej schłodzonej surówki szczególnie do młodych ziemniaczków. Czy jest coś lepszego? Pomimo prostoty przepisu postanowiłam, że pomidory w śmietanie nie mogą zostać zapomnienie i pojawią się na moim blogu. Bardzo często z prostych składników otrzymujemy najlepsze połączenia smaków. Zapraszam 🙂

Składniki

Jest to mój podstawowy przepis. Oczywiste jest, że jeśli chcesz coś zmodyfikować, to nie bój się i eksperymentuj 🙂 Najważniejsze w surówce są dojrzałe i jędrne pomidory. Poniżej podaję pomysły i zamienniki składników.

• 500 g pomidorów (najlepiej malinowe lub bawole serce 2 większe lub 4 mniejsze)
• 90 g cebuli (1 mała sztuka)
• 3 czubate łyżki śmietany kwaśnej 18% schłodzonej
• 3 łyżki szczypiorku
• łyżka posiekanego kopru
• 3 szczypty soli
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Jaka śmietana i przyprawy do pomidorów?

Klasyczne pomidory w śmietanie możemy przygotować na wiele sposobów. Wiem, że co dom to inny przepis i smakuje inaczej. Po pierwsze śmietana może być słodka lub kwaśna. Na rynku dostępne są śmietany kwaśne 10%, dedykowane specjalnie do mizerii. Ja najczęściej używam śmietany 18%, bo jest gęstsza i wyrazistsza w smaku w porównaniu ze śmietaną 12 czy 10%. Daję 3 czubate łyżki na 500 g pomidorów, bo lubię jak warzywa są całe zanurzone w sosie śmietanowym, ale w nim nie pływają. Śmietanka słodka 30 lub 36% popularna jest w Wielkopolsce. W niektórych domach używany jest kefir, jogurt, a nawet zsiadłe mleko.

Po drugie same przyprawy do tej sałatki to pole do popisu. Ja lubię klasycznie z solą oraz świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Niektórzy oprószają cukrem. Spotkałam się także z dodatkiem drobno posiekanego ząbku czosnku. Do potrawy możesz też dodać 2 – 3 łyżeczki ulubionych ziół np bazylię. Mi osobiście pomidory najbardziej smakują w wersji z gęstą śmietaną, cebulką, posiekanym koperkiem i szczypiorkiem.

Sposób wykonania pomidorów w śmietanie

Pragnę zwrócić uwagę, że tej surówki nie wykonuję z wyprzedzeniem. Pomidory z dużą zawartością soku szybko rozmakają. Dlatego przygotowuję ją tuż przed podaniem. Ewentualnie chłodzę ją przez kilkanaście minut w lodówce.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Następnie oprószam solą i odstawiam, aby lekko zmiękła. Cebulę możesz też pokroić w piórka. Ja jednak wolę pokrojoną w drobno kostkę, bo przyjemnie chrupie i nie zakłóca smaku pomidorów oraz śmietany. Jeśli wolisz mniej ostry smak to użyj cebuli cukrowej.

Pomidory myję, odkrawam zielone końcówki i kroję. Warzywo możesz pokroić w dowolny sposób jaki lubisz np w ćwiartki, ósemki lub grubsze pół talarki. Ja kroję w 2 – 3 cm kostkę. Pomidory oprószam świeżo zmielonym pieprzem. Całość mieszam z cebulką oraz połową kopru i szczypiorku. Wrzucam śmietanę i mieszam wszystkie składniki ze sobą. Próbuję i ewentualnie doprawiam przyprawami.

Wierzch posypuję pozostałym koperkiem oraz szczypiorkiem

Pomidory w śmietanie są już gotowe. Odstawiam na kilka minut, aby smaki się przegryzły i podaję. Smacznego!

Poznaj klasyczny przepis na mizerię z ogórków. To najprostsza i jedna z najpopularniejszych surówek do obiadu. Bardzo lubię mizerię. Zobacz jak szybko krok po kroku przygotować tą pyszną surówkę.

Przepis: https://ania-gotuje.pl/przepis/klasyczna-mizeria-z-ogorkow/

Jak dobrać czajnik, żeby pasował do stylu życia rodziny, a zarazem harmonijnie dopełniał wystroju wnętrza? Zelmer znalazł na to odpowiedź – przyjrzyjmy się, jak wygląda ładny czajnik elektryczny w odsłonie lubianej przez Polaków marki.

Nowoczesny czajnik elektryczny? Zelmer ma coś dla wymagających

Czajniki Zelmer powstały z myślą o tych, którzy nie chcą odrzucać ładnego wyglądu na rzecz funkcjonalności. W ofercie producenta znajdziemy nowoczesne czajniki elektryczne, które świetnie wyglądają, ale i ułatwiają codzienne rytuały. To wszystko zasługa przemyślanych detali konstrukcyjnych (pojemność, uchwyt, obrotowa podstawka, funkcje zabezpieczające), jak również solidnej budowy bez uszczerbku na designie.

Stylowy czajnik elektryczny ZCK8025 – szkło i stal w eleganckim wydaniu

Czajnik elektryczny ZCK8025 to model, który od razu przykuje uwagę miłośników kuchennego piękna i użytecznych rozwiązań. Przezroczysta obudowa z hartowanego szkła i stalowe detale prezentują się bardzo nowocześnie, a podświetlenie LED dodaje całości lekkości i współczesnego charakteru.

W praktyce to urządzenie oferuje:

• dużą pojemność 1,7 l, idealną na większe spotkania przy stole,
• moc 2200 W, pozwalającą błyskawicznie zagotować wodę,
• kontroler STRIX – niezawodny, bezpieczny i trwały,
• obrotową podstawę 360°, która zwiększa wygodę użytkowania,
• zabezpieczenie przed przegrzaniem.

To stylowy czajnik elektryczny, który świetnie sprawdzi się jako centralny punkt kuchennego blatu. Nie będzie jednak nad nim dominował.

Nowoczesny czajnik elektryczny ZCK8040 – bezpieczeństwo i prostota użytkowania

Minimalistyczny, monochromatyczny czajnik elektryczny ZCK8040 to propozycja dla fanów prostych form pozbawionych zbędnych ozdobników i funkcji. Wyposażony w podwójną ściankę, skutecznie chroni przed poparzeniem i pozwala dłużej utrzymać ciepło napoju. Wygląda bardzo gustownie, a jego biały kolor świetnie koresponduje z każdym stylem kuchennego wnętrza.

Wyróżnia go:

• solidna konstrukcja i nowoczesny wygląd, który pasuje do wielu stylów wnętrz,
• moc 1800 W – optymalna dla codziennego użytku,
• płaska grzałka, która ułatwia czyszczenie i przedłuża trwałość urządzenia,
• system zabezpieczeń, który dba o bezpieczeństwo użytkownika,
• kontroler STRIX, zwiększający niezawodność działania.

Ten model to świetny przykład na to, że ładny czajnik może być jednocześnie bardzo praktyczny, a prosta forma i podstawowe funkcje tylko dodają uroku kuchennym sprzętom.

Modny czajnik ZCK7950 – metaliczna elegancja, komfortowe użytkowanie

Jeśli szukasz urządzenia, które ma ciekawy design, dużą moc i pojemność warto zwrócić uwagę na czajnik elektryczny ZCK7950. To model wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej z eleganckim, podświetlanym uchwytem, co z jednej strony jest efektowne, a z drugiej praktyczne (łatwo namierzyć i obsłużyć czajnik np. w nocy).

Co oferuje?

• moc 2000 W i pojemność 1,7 l, dzięki czemu zagotujesz wodę szybko i bez potrzeby wielokrotnego uzupełniania,
• ukrytą grzałkę, która ogranicza osadzanie się kamienia,
• obrotową podstawę 360°, ułatwiającą codzienne użytkowanie,
• rozbudowany system zabezpieczeń – w tym automatyczne wyłączanie i ochrona przed przegrzaniem,
• kontroler STRIX, zapewniający precyzyjną i długotrwałą pracę.

To modny czajnik, który sprosta oczekiwaniom zarówno w kuchni singla, jak i większej rodziny.

Dobry czajnik w kuchni to podstawa – dlaczego akurat Zelmer?

W codziennym zabieganiu liczy się każdy szczegół, który może usprawnić poranne rytuały czy uprzyjemnić rodzinne wieczory. Czajnik, który działa szybko, jest bezpieczny w użyciu i łatwy do utrzymania w czystości, faktycznie poprawia komfort życia. Odczuwa się to nawet przy rzadszym korzystaniu z niego, bo już sama jego obecność i gustowny design ubogacają przestrzeń roboczą w kuchni, czy kącik do przyrządzania napojów.

A dzisiaj, kiedy w kuchni coraz częściej zwracamy uwagę na spójność stylu, czajnik ustawiony na widoku obok ekspresu, tostera czy robota kuchennego nie powinien odstawać wizualnie od reszty.

Właśnie dlatego czajniki Zelmer to dobry wybór. Mają wszystko, czego oczekujesz od tego typu urządzeń, czyli moc, sprawność działania, ciekawe funkcje i ładne, solidne obudowy. Bez względu na to, który z zaprezentowanych modeli wybierzesz, zyskasz wartościowy sprzęt w swoim domu, choć z powodzeniem sprawdzi się on też na wyposażeniu biura, restauracji czy hotelowego pokoju.

Artykuł sponsorowany.

Na półkach mojej spiżarni pojawił się kolejny kompot w słoikach na zimę. Odwiedziłam koleżankę i nie mogłam uwierzyć, że w jej sadzie nikt nie zbiera dorodnego agrestu czerwonego. Ma trzy stare krzaki, które sadziła jeszcze babcia. Łodygi aż uginały się od dojrzałych owoców i prosiły o zerwanie.

Zapytałam spontanicznie, zbieramy na kompot? Oczywiście, nie miałam kiedy go zebrać, a kolce ma jak z bajki o śpiącej królewnie! Pomożesz mi? – usłyszałam :-). Z dużą miską w ręku ruszyłyśmy do zbioru. Kolce oczywiście nie odpuszczały, ale kto by się nimi przejmował, kiedy w tle śpiewają ptaki i czas umila rozmowa. Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym – o dzieciach, wakacjach, pracy, wspomnieniach z beztroskiego dzieciństwa … Co chwilę próbowałam nieziemsko słodkich w środku z dość kwaśną skórką czerwonego agrestu. Zapytałam koleżankę – masz jakiś patent na szybsze zbieranie? Tak – zbierać z kimś, kto więcej gada niż zbiera.

W moim ogrodzie rośnie nie tak słodki agrest zielony. W niecałe pół godziny miałyśmy pełną miskę owoców, a miało być zwykłe spotkanie na popołudniową kawę. Takich dni chcę więcej, gdy czas zwalnia, jakby chciał odpocząć razem z nami :-). Zimą kompot podam do niedzielnego obiadu i będę z nostalgią przypominać sobie wspólnie spędzony czas.

Składniki:

Z podanych proporcji otrzymasz 3 słoiki o pojemności 720 ml kompotu. W łatwy sposób obliczysz proporcje dla większej ilości owoców.

• 1 kg agrestu
• 300 g cukru (około 1,5 szklanki)
• 800 ml wrzącej wody

Sposób wykonania kompotu z agrestu do słoików na zimę

Owoców nie gotuję, tylko zalewam wrzącą wodą. Dzięki temu agrest nie rozpada się i zachowują jędrność oraz kształt.

Agrest myję w wodzie i usuwam końcówki szypułek.

W garnku zagotowuję wodę i rozpuszczam cukier. Całość mieszam, aż powstanie syrop.

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzątkiem. Do gorących słoików wsypuję agrest do 3/4 ich wysokości. Wlewam gorący syrop i pozostawiam około 1 – 2 cm wolnej przestrzeni.
Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Pasteryzuję kompot

Pamiętaj, aby gorące słoiki wkładać do gorącej wody, a zimne do zimnej.
Na dno szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez 25 minut duże słoiki 900 ml, a mniejsze 500 – 720 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuję słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot wynoszę do piwnicy.

Taki kompot jest idealny zimowa porą do niedzielnego obiadu. Jest gotowy do wypicia już po kilku dniach. Kompot wprost ze słoika wystarczy rozcieńczyć wodą w proporcjach 1 do 1. Agrest może być zielony lub czerwony o różnym stopniu dojrzałości i słodkości. Dlatego trzeba go ewentualnie dosłodzić i delektować się smakiem lipcowych dni.

Macie już swoje słoiki z kompotami na zimę? Właśnie teraz jest najlepszy moment, żeby je przygotować. Sprawdź moje pozostałe przepisy i pomysły na zimowe kompoty.

Kompot ze śliwek na zimę

Kompot ze śliwek do obiadu

Kompot z czarnej porzeczki w słoikach na zimę

Kompot z czerwonej porzeczki na zimę

Kompot z wiśni bez drylowania do słoików na zimę

Jagody i maliny kojarzą mi się z beztroskim dzieciństwem. Są to smaki, które przywołują wspomnienia mocniej niż zdjęcia. Na wakacje zawsze zbieraliśmy owoce leśne. Każda garść to osobna przygoda z komarem lub pajęczyną w tle :-). Babcia lub mama robiła przetwory w słoikach na zimę. Dziś ja także zamykam smak lata w słoikach. Gdy na dworze śnieg skrzypi pod butami, a dzień kończy się szybciej niż zdążę zjeść obiad, to z radością sięgam po przetwory. Zamykam lato w słoikach i zimą otwieram z wdzięcznością, z apetytem i z pomysłem. Sprawdź moje pomysły i propozycje.

Jagody ze słoika bezpośrednio do potraw

Twarożek z jagodami lub malinami
Twaróg wystarczy wymieszać ze śmietaną lub jogurtem i polać owocami ze słoika. Na wierzch często posypuję pokruszone orzechy lub płatki migdałów.

Jagody lub maliny do herbaty
Każdy z nas próbował zimową porą herbatę z malinami :-), natomiast nie każdy wie, że jagody ze słoika także smakują rewelacyjnie. Wystarczy do szklanki herbaty dodać 2 lub 3 łyżki jagód ze słoika. Ja lubię jeszcze wkroić plaster pomarańczy. Działa lepiej niż koc i termofor razem wzięte.

Gofry lub racuchy

Owoce ze słoika są wręcz stworzone, aby polać na wierzch gofrów lub racuchów. Zobacz jak zrobić gofry oraz sprawdź przepis na racuchy z jabłkami.

Owsianka lub kasza jaglana z duszą lasu
Nudna owsianka na mleku nabiera magii, gdy jej wierzch polewam sokiem z jagodami. Moje dzieci wręcz uwielbiają kaszę mannę na mleku, polaną sokiem z jagód lub malin. Szczególnie jeśli jest w nim sporo owoców.

Domowa apteczka
Jagody nie tylko smakują, ale działają też przeciwbiegunkowo i wzmacniają wzrok. Natomiast maliny działają napotnie, rozgrzewająco i … kojąco. Łyżeczka malin lub jagód dziennie? Zdecydowanie tak! Gdy czuję, że mnie coś bierze, sięgam po herbatę z malinami.

Galaretka owocowa
Owoce ze słoika dodaję do galaretki przed jej stężeniem i mieszam. Często polewam na wierzch wraz bitą śmietaną smakuje znakomicie.

Owocowy sernik
Sernik z owocami smakuje nieziemsko. Możesz dodać je bezpośrednio do masy sernikowej lub zblenderować i polać na wierzch.

Zobacz jak zrobić sernik na zimno z borówkami lub jagodami.

Jagodowe lub malinowe muffinki
Do środka babeczek dodaję po łyżeczce owoców, które podczas pieczenia zamieniają się w pyszne nadzienie.

Jagodowy sos

Zawartość 500 ml słoika podgrzewam w garnuszku. Gdy się zagrzeje, wsypuję 1 łyżeczkę mąki ziemniaczanej i cały czas mieszam na wolnym ogniu, aż masa zgęstnieje. Podana proporcja sprawi, że otrzymuję konsystencję rzadkiego kisielu, który idealnie nadaje się do polania na wierzch naleśników, gofrów czy sernika. Zobacz jak zrobić domowy kisiel z soku z jagód.

Jagody ze słoika są wręcz stworzone do naleśników. Możesz jak wspomniałam, polać na wierzch lub zrobić z nich farsz. Aby farsz był gęstszy, dodaję 2 łyżeczki mąki ziemniaczanej.

Poniżej pyszne naleśniki polane sosem jagodowym. Sprawdź prosty przepis na naleśniki.

Poniżej ryż polany sosem jagodowym.

Zobacz jak ugotować ryż. Ryż może być gotowany na wodzie lub na mleku. Ten ostatni smakuje wyśmienicie z leśnymi owocami.

Makaron także smakuje świetnie z jagodami. Są to bardzo proste i szybkie pomysły na lekki obiad, śniadanie lub kolację.

Nalewka z soku

Jeśli masz dużo zapasu jagód lub malin w słoikach, to zrób z niej pyszną nalewkę, która rozgrzewa w zimowe dni. Taka nalewka świetnie smakuje jako dodatek do rozgrzewającej herbaty. Zobacz przepis na nalewkę z malin.

Zapraszam do mojego działu przetwory na zimę, w którym znajdziesz między innymi:

• sok z malin w słoikach
• jagody w słoikach na zimę

Jagody w słoikach na zimę

Sok z malin w słoikach na zimę

W moim ogrodzie cukinia rośnie jak szalona, dlatego co roku robię z niej przetwory na zimę. Sałatka jest z cukinii i papryki, ale znajdziesz w niej także paski marchewki oraz cebulę. Możesz też dodać innych warzyw. Słodko octowa zalewa do sałatki z ogórków ma wyważony smak, dlatego korzystam z niej i w tej sałatce.

Składniki:

Z podanych składników wyjdzie około 6 dużych słoików o pojemności 0,9 litra.

• 3 kg młodej cukinii
• 1 kg papryki czerwonej
• 500 g cebuli
• 300 g marchewki
• 1 czosnek średniej wielkości

Zalewa do warzyw:

• szklanka octu lub 2 szklanki octu jabłkowego
• szklanka oleju
• 1/2 szklanki cukru
• 75 g soli (5 łyżek)
• 15 ziaren czarnego pieprzu
• 12 ziaren ziela angielskiego

Sposób wykonania sałatki z cukinii

Do zrobienia sałatki przyda nam się duża miska, w której będziemy mieszać pokrojone warzywa. Cukinię możesz pokroić za pomocą: noża, robota kuchennego lub tarki z ostrzem. Do sałatki najlepiej użyć młodych cukinii, bo nie trzeba ich obierać, ani usuwać nasion.

Krok 1 – przygotowuję warzywa

Młode cukinie dokładnie szoruję pod bieżącą, zimną wodą. Następnie odkrawam końcówki i nieobierane kroję w 3 lub 5 mm plastry. Posypuję solą i mieszam w dużej misce lub garnku. Odstawiam na 2 godziny i przykrywam. Po tym czasie cukinia puści sok, którego nie wylewam.

Gdy cukinia puszcza sok, przygotowuję pozostałe warzywa. Marchewkę obieram i trę na tarce o grubych oczkach. Paprykę myję pod bieżącą, zimną wodą. Usuwam gniazda nasienne i białe błonki. Kroję w 1 cm paski. Cebulę obieram i kroję w piórka. Ząbki czosnku obieram i kroję w drobną kostkę. Pokrojone warzywa wrzucam do miski z cukinią.

Następnie wlewam ocet oraz olej i posypuję cukrem. Dodaję ziarna ziela angielskiego i pieprzu czarnego. Całość dokładnie mieszam ze sobą, przykrywam i odstawiam jeszcze na około 2 godziny.

Gdy warzywa moczą się w zalewie i puszczają sok, przygotowuję słoiki i nakrętki. Mniejsze ilości wyparzam wrzącą wodą, a większe myję w zmywarce do naczyń. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego.

Krok 3 – przekładam warzywa z zalewą w słoikach

Do czystych i wyparzonych słoików przekładam pokrojone warzywa wraz z sokiem. Całość dociskam i lekko mieszam, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Pozostawiam 1 – 2 cm wolnej przestrzeni pod wieczkiem. Ranty słoików wycieram do suchego i zakręcam.

Krok 3 – pasteryzuję sałatkę

Pamiętaj, że zimne słoiki wstawiamy do zimnej wody, a gorące do gorącej.
Do szerokiego garnka wlewam zimną wodę do 3/4 wysokości słoików. Na dno kładę bawełnianą ściereczkę kuchenną. Do tak przygotowanego garnka umieszczam słoiki z ogórkami, tak aby nie stykały się ze sobą. Wodę zagotowuję i gotuję na małym ogniu, aby lekko bulgotała. Pasteryzuję około 20 minut słoiki o pojemności 900 ml i około 10 – 15 minut słoiki o pojemności 500 – 720 ml. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku. Słoki z sałatką umieszczam w chłodnym piekarniku i nagrzewam do 110 stopni. Gdy się nagrzeje, pasteryzuję przez 15 minut w 110 stopniach.

Słoiki ostrożnie wyjmuję, układam do góry dnem i przykrywam kocem lub ręcznikiem. Gdy ostygną wynoszę w chłodne miejsce. Sałatka z cukinii gotowa jest do spożycia już po 5 – 7 dniach. Pięknie prezentuje się na talerzu i zachwyca smakiem.
Smacznego!

Lato to doskonały czas na zrobienie zapasów na zimowe dni. Tym razem przyrządziłam kompot z czerwonej porzeczki. Pyszne czerwone owoce zamknęłam w słoikach, aby delektować się nimi zimą. Taki kompot to bez wątpienia niezapomniany smak dzieciństwa, podobnie jak kompot z czarnej porzeczki – przepis na blogu. W wakacje mama bardzo często robiła nam orzeźwiający kompot z porzeczek.

Składniki

Podaję proporcje na 1 kg owoców. Przygotuj od 2 do 3 słoi o pojemności 900 ml lub 4 o pojemności 500 ml.
Moja szklanka zawsze w przepisach ma 250 ml.

• 1 kg czerwonej porzeczki
• 300 g cukru (około 1,5 szklanki lub 15 łyżek)
• 1250 ml wody (5 szklanek)

Opcjonalnie możesz dodać do każdego słoika po 1 goździku, pół laski cynamonu, jeśli lubisz takie smaki. Do każdego słoika możesz także dać 1/3 opakowania cukru waniliowego.

Sposób wykonania kompotu z czerwonej porzeczki na zimę w słoiku

Do zrobienia kompotu potrzebne nam będą: czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki, miska, garnek lub czajnik do zagotowania wody.

Krok 1 – szykuję porzeczki oraz słoiki i nakrętki

Porzeczki oczyszczam z szypułek i listków.
Do miski wlewam zimną wodę i wsypuję oczyszczone porzeczki do opłukania. Następnie odsączam na durszlaku lub sicie i usuwam ewentualne szypułki. Przepłukuję jeszcze zimną wodą i odstawiam do odsączenia.

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzącą wodą. Małe ilości myję i wyparzam ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń. Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego.

Krok 2 – zasypuję porzeczki cukrem

Umyte porzeczki wsypuję do 3/4 wysokości słoików i zasypuję cukrem. Po 100 g cukru (około 5 łyżek) na każdy słoik o pojemności 900 ml.

Krok 3 – zalewam wrzątkiem i zakręcam słoiki

Zagotowuję wodę w garnku lub czajniku. Wrzącą wodę wlewam do słoików z porzeczkami. Pozostawiam 1 cm wolnego powietrza. Ranty słoików wycieram do suchego i mocno zakręcam suchymi nakrętkami.

Krok 4 – pasteryzuję kompot z czerwonej porzeczki

Dno szerokiego garnka wyścielam ściereczką kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki oczywiście nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Duże słoiki o pojemności 900 ml pasteryzuję przez 25 minut, a mniejsze np 500 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Do garnka wejdzie ograniczona ilość słoi i czynność trzeba powtarzać. Dlatego większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuje słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot z czerwonej porzeczki wynoszę do piwnicy.

Jest dobry do picia już po kilku dniach, ale lepiej poczekać do zimy 🙂 Kompot jest bardzo aromatyczny i słodki. Wystarczy rozcieńczyć go wodą przed podaniem do obiadu.
Smacznego!

W moim przydomowym ogródku mam kilkanaście krzaków borówek amerykańskich. Smakują świetnie, ale nie mogą się równać z dziko rosnącymi jagodami leśnymi. W rodzinnej miejscowości oraz u rodziny na wsi znałam lasy z jagodami. Zawsze na wakacje zbieraliśmy, aby później mama lub babcia zrobiła z nich pyszne pierogi, ciasto, racuchy, jagodzianki i inne desery. Świetnie smakowały ze śmietaną i cukrem! Z rodzeństwem przechwalaliśmy się, kto ma bardziej jagodowy język 🙂 i beztrosko nie zastanawialiśmy co nam życie przyniesie. Przez ostatnie lata zdana byłam na kupno jagód. W weekend fryzjerka pochwaliła się, że nazbierała całe wiaderko jagód. Jakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że jagodnik jest tak blisko nas :-). Teraz i ja mam własnoręcznie nazbierane jagody. Gdy wracaliśmy z lasu, złapał nas przyjemny, letni deszcz. Z części zrobiłam pierogi z jagodami, a resztę zamroziłam i zawekowałam w słoikach. Zapraszam po bardzo prosty i szybki przepis na jagody w słoikach do zimowej spiżarni. Spróbujcie sami póki trwa sezon na te fantastyczne owoce.

Składniki:

Stosuję sprawdzoną proporcję cukru i jagód 1:10. 1 kg jagód zmieścisz w 4 słoiczkach o pojemności 350 – 500 ml.

• 1 kg jagód
• 100 g cukru

Sposób wykonania jagód w słoikach na zimę

Do zrobienia zapasów potrzebne nam będą: miska oraz sito lub durszlak, nieposzczerbione słoiki i nakrętki. Koniecznie garnek lub piekarnik do pasteryzacji.

Krok 1 – przygotowuję jagody oraz słoiki i nakrętki

Jagody wrzucam do miski z zimną wodą i dokładnie płuczę. Następnie wybieram wypływające listki i patyczki. Przelewam na durszlak i oczyszczam z pozostałych listków. Jeszcze raz przepłukuję zimną wodą i odstawiam do odsączenia na durszlaku. Bardzo lubię przygotowywać jagody, bo nie trzeba ich drylować jak wiśni czy oczyszczać z szypułek jak porzeczek 🙂

Słoiki i nakrętki wyparzam wrzącą wodą. Ranty słoików i nakrętki wycieram czystą ściereczką lub papierowym ręcznikiem.

Krok 2 – umieszczam zawartość w słoikach

Odsączone jagody wrzucam do miski i oprószam cukrem. Całość potrząsam, aby się równomiernie oblepiło. Zaraz po tym za pomocą łyżki przekładam do słoików. Dzięki temu mam pewność, że we wszystkich słoikach są zachowane proporcje cukru i owoców. Owoce powinny sięgać do 3/4 lub 4/5 wysokości słoika.

Ranty słoików wycieram i zakręcam. Odstawiam na 2 – 3 godziny, aby jagody puściły sok.

Krok 3 – pasteryzuję słoiki

Większą ilość przetworów lubię pasteryzować w piekarniku. W przypadku jagód jest ich na ogół tak niewiele, że pasteryzuję tradycyjnie w garnku z wodą. Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej.

Na dnie garnka wykładam ściereczkę kuchenną, zalewam wodą i wkładam słoiki. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się stykać ze sobą.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 350 ml – 500 ml przez około 20 minut.

W identyczny sposób zrobisz zapasy w słoikach na zimę z borówek amerykańskich, malin czy porzeczek.

Jak wykorzystuję jagody ze słoika?

Zimową porą bardzo lubię otworzyć słoik z jagodami i wyjadać prosto ze słoiczka. Przypomina mi się wówczas minione lato 🙂 Takie jagody świetnie sprawdzą się jako farsz do naleśników, dodatek do gofrów, owsianki czy kaszy manny. Robię z nich kompot do obiadu oraz rewelacyjny kisiel domowy. Wykorzystuję również do drożdżówki. Co prawda z takich jagód nie robiłam farszu do pierogów, bo wolę wykorzystać mrożone, ale od znajomych słyszałam że świetnie się do tego nadają. Wystarczy odsączyć je z soku i obtoczyć w kaszy manny w proporcji 2 łyżki kaszy na 300 g jagód.

Na temat wykorzystania jagód lub malin ze słoika zrobiłam oddzielny artykuł.

Jagody lub maliny w słoiku to prawdziwy rarytas szczególnie w zimowe dni. Dowiedz się co zrobić z jagód lub malin w słoiku. Sprawdź moje propozycje i pomysły https://ania-gotuje.pl/przepis/co-zrobic-z-jagod-w-sloiku/

Ciekawa jestem, jakie są Wasze pomysły.

Dlaczego blender kielichowy tak bardzo ma sens w kuchni?

Blendery kielichowe są urządzeniami łączącymi w sobie zalety klasycznego blendera ręcznego z wygodą urządzeń wielofunkcyjnych, czyli robotów kuchennych. Zasada działania tego sprzętu jest prosta – szybko obracające się ostrza przymocowane na dole kielicha szybko mielą produkty, a kielich pozwala swobodnie dolać do nich płynów. 

Plusem urządzeń jest czysta praca, czyli fakt, że zamknięty kielich uniemożliwia produktom rozpryskiwanie się po kuchni. Po drugie, z łatwością można w takim blenderze przygotować zupy-kremy, koktajle, smoothie i na przykład domowe masła orzechowe. Nie trzeba osobno mielić ani łączyć czy ubijać składników – wszystko robi się w jednym, pojemnym kielichu.

Co można bezpiecznie umieścić w blenderze kielichowym?

Wśród produktów, które śmiało możesz włożyć do blendera, znajdują się m.in.:

1. Świeże owoce i warzywa – w zależności od mocy blendera możesz umieścić tam nawet najtwardsze bulwy, ponadto z łatwością zmiksujesz np. liście – szpinak, jarmuż, rukolę.
2. Mrożone owoce – szczególnie w urządzeniach o dużej mocy, gdzie produkty zostaną ekspresowo przerobione.
3. Jogurt, roślinne mleka, napoje o dowolnej konsystencji.
4. Orzechy i nasiona – z łatwością przygotujesz np. własne masło orzechowe.
5. W niektórych modelach można także skruszyć lód, zajrzyj jednak do instrukcji obsługi, czy wybrany przez Ciebie blender ma odpowiednią do tego celu moc.

Czego absolutnie nie wkładać do blendera?

To, czego nie wolno wkładać do blendera, to na przykład: 

1. Skrajnie twarde produkty, jeżeli blender ma niewielką moc – surowe buraki czy ziemniaki wymagają mocniejszego sprzętu.
2. Bardzo gorące płyny, np. wrzący bulion – istnieje ryzyko rozszczelnienia się blendera i wydostania się gorącej cieczy na zewnątrz, co grozi poparzeniem. Ponadto od gorących produktów często tępią się ostrza blendera.
3. Ciężkie masy chlebowe, gęste ciasta – do ubijania czy mieszania tego typu produktów lepiej sprawdzą się klasyczne roboty kuchenne.
4. Duże kawałki mięsa czy ryb, jeżeli w blenderze nie ma trybu specjalnie dedykowanego takim składnikom. Lepiej będzie je wówczas przygotować w maszynce do mielenia czy robocie wielofunkcyjnym.
5. Rzeczy niespożywczych, takich jak chemikalia, ziemia, kamienie – wszystko to może trwale uszkodzić blender, którego zastosowanie przewidziano tylko do produktów kuchennych.

Blender kielichowy jest świetnym rozwiązaniem dla osób pragnących zmienić dietę na zdrowszą i tych, którzy kochają zupy-krem, koktajle i inne domowe przetwory z owoców czy warzyw. To także dobra opcja dla rodziców – z łatwością przygotujesz dzieciom puree czy domowe musy i przeciery. Pamiętaj, by wybierać sprawdzone urządzenia wysokiej jakości!

Artykuł sponsorowany.

Przed świętami polecam efektownie wyglądającą potrawę. Wszystko za sprawą soczystej sztuki mięsa, sadzonego jajka oraz ciągnącego się sera mozzarella. Danie jest tak dobre, że po pierwszym kęsie myślisz już o dokładce 🙂 Zobacz jak w trzech prostych krokach przygotować to świąteczne danie.

Składniki:

Podaję składniki na 1 porcję.

• 150 g schabu lub piersi kurczaka
• 1 jajko
• 50 g sera mozzarella (ewentualnia twardy, żółty ser)
• tłuszcz do obsmażenia kotleta oraz jajka
• szczypta soli oraz pieprzu

Dodatkowo do obtoczenia kotleta:

• 1 rozbełtane jajko
• kilka łyżek bułki tartej
• sól i pieprz do smaku

Sposób wykonania kotleta z jajkiem i serem

Do zrobienia potrawy przygotuj: tłuczek do mięsa oraz deskę do krojenia. Przyda się także głęboki talerz na rozbełtane jajko oraz płaski talerz na bułkę tartą. Do tego przygotuj patelnię do smażenia oraz piekarnik do pieczenia.

Krok 1 – przygotowuję kotleta

Z mięsa odkrawam porcję na kotleta. Za pomocą tłuczka do mięsa rozbijam kotleta z obu stron. Jeśli używam piersi kurczaka, to robię to delikatnie.
Do głębokiego talerza wbijam jajko i rozbełtuję za pomocą widelca. Oprószam solą i pieprzem. Do płaskiego talerza wsypuję bułkę tartą.

Krok 2 – smażę kotleta oraz jajko

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu obsmażam z obu stron kotleta, aż się zarumieni. W składnikach podaję porcję dla 1 osoby. Oczywiście dla większej ilości osób smażę większą ilość kotletów i układam obok siebie na blaszce piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia.

Następnie smażę jajko sadzone, ale tak, aby ściął się sam spód. Za pomocą szpatułki delikatnie przekładam jajko na kotleta i oprószam szczyptą soli oraz pieprzu. Jeśli robię tylko 1 porcję, to smażę na tym samym tłuszczu. Jeśli większą ilość to na drugiej patelni lub na nowym tłuszczu.

Krok 3 – posypuję serem i zapiekam w piekarniku

Piekarnik rozgrzewam do temperatury około 200 stopni C.
Kotlet z jajkiem obsypuję równomiernie serem. Użyłam mozzarelli, ponieważ sprawdza się najlepiej podczas zapiekania.
Ser może być starowany na grubych oczkach tarki, pokrojony w drobną kostkę lub plastry.

Blaszkę z potrawą wkładam do nagrzanego piekarnika na środkową półkę. Piekę w temperaturze 200 stopni C przez około 8 minut, aż ser się lekko zarumieni. Potrawę podałam z ryżem oraz surówką. Kotlet jest tak syty, że może być samodzielnym daniem na niedzielny lub odświętny obiad.

Zobacz również kotlety schabowe zapiekane w piekarniku z serem.
Życzę smacznego.

Składniki:

Z podanych składników otrzymasz obiad dla 4 osób.

• 400 g piersi kurczaka
• 400 g azjatyckiego makaronu noodle
• 1 papryka czerwona
• 100 g cebuli (1 średnia)
• 150 g marchewki
• 500 g kapusty pekińskiej (mniejsza sztuka lub połowa średniej)
• tłuszcz do podsmażenia mięsa

Sos:

• 100 ml wody
• płaska łyżka mąki ziemniaczanej lub pszennej
• 4 łyżki sosu chili (słodki lub pikantny)
• 4 łyżki sosu sojowego
• 1 łyżka sosu tyrian
• 1 łyżka octu ryżowego
• łyżka świeżo startego imbiru
• 2 łyżeczki miodu

Sposób wykonania

Potrawę możesz wykonać w 1 dużym woku, na dużej patelni lub na 2 średnich.

Przygotowuję warzywa oraz makaron

Makaron noodle gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Marchew obieram ze skórki. Kroję wzdłuż na wąski paski za pomocą obieraczki do warzyw. Następnie kroję ukośnie w słupki.

Cebulę obieram i kroję w kostkę.

Kapustę pekińską siekam na mniejsze kawałki. Możesz ją zastąpić cukinią startą na grubych oczkach tarki do warzyw.

Paprykę myję, wykrawam białe błonki i gniazdo nasienne. Następnie kroję w słupki lub kostkę.

Pierś kurczaka kroję w kostkę o wielkości około 1,5 – 2 cm. Na patelni z małą ilością rozgrzanego tłuszczu (2 łyżki) podsmażam pierś kurczaka przez kilka minut, aż straci różowy kolor i się zarumieni.

Do słoika wlewam 100 ml wody oraz pozostałe składniki. Zakręcam i intensywnie trząsam, aż powstanie jednolita masa. Jeśli nie masz niecodziennie używanych składników na sos, to możesz zrobić go z proszku „fix do potraw chińskich” zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Do podsmażonego mięska wlewam sos i wsypuję pokrojoną cebulkę, marchewkę oraz paprykę. Wszystko mieszam i podsmażam na średnim ogniu. Po około minucie wsypuję posiekaną kapustę pekińską lub cukinię.

Całość mieszam co jakiś czas i podgrzewam na niedużym ogniu przez około 15 minut, aż kapusta pekińska się skurczy. Wówczas dodaję ugotowany makaron i wszystko mieszam ze sobą. Gdy makaron oblepi się sosem zdejmuję z ognia i podaję na talerze. Sosy azjatyckie są aromatyczne dlatego nie doprawiam już solą oraz pieprzem. Potrawę możesz posypać uprażonym sezamem lub posiekanym szczypiorkiem.

Smacznego!

Kto regularnie czyta mojego bloga, wie że na co dzień piekę chleb żytni na zakwasie. Taki chleb lubię najbardziej. Czasami dla moich domowników dla odmiany piekę chleb pszenny. W kuchni unosi się wówczas przepyszny zapach. Zapraszam na sprawdzony przepis. Upieczemy razem pyszny chleb pszenny na zakwasie.

Wyrabianie ciasta: 12 minut.
Czas wyrastania: około 4,5 godziny.
Czas pieczenia: około 50 minut.

Składniki na chleb

Podaję składniki na małą keksówkę o wymiarach 11 x 25 cm. Kaloryczność chleba około 200 kcal w 100 g. Używam mąki typ 750 lub 650, która ma więcej glutenu i chleb pięknie wyrasta. Na zwykłej tortowej typ 450 chleb może „się rozlać” lub opaść.

• 500 g mąki pszennej (typ 750 lub 650)
• 150 g aktywnego zakwasu na chleb
• 300 ml wody
• 1 płaska łyżeczka cukru lub miodu
• 1 lub 1,5 łyżeczki soli

Sposób wykonania chleba pszennego na zakwasie

Do upieczenia chleba przygotuj: miskę, łyżkę oraz keksówkę o wymiarach 11 x 25 cm. Przyda się także papier do pieczenia, którym wykładamy keksówkę.

Aktywuję zakwas na chleb

Zakwas na chleb wyjmuję z lodówki dzień przed planowanym pieczeniem chleba. Dokarmiam go 4 łyżkami wody i 4 łyżkami mąki żytniej. Gdy potrzebuję upiec większą ilość chlebów, to dokarmiam większą ilością mąki oraz wody. Po kilkunastu godzinach od dokarmienia w temperaturze pokojowej, zakwas się uaktywni. Poznasz to po tym, że powiększy swoją objętość i nabierze pęcherzyków powietrza. Optymalna temperatura aktywacji zakwasu to 23 – 28 stopni C.

Wyrabiam ciasto na chleb

Do miski wlewam wodę o temperaturze pokojowej. Woda powinna być letnia (ok. 30–35 stopni C). To idealna temperatura dla pracy zakwasu. Uwaga. Nie używaj zbyt ciepłęj wody! Temperatura powyżej 40 stopni zabije dzikie drożdże i bakterie w zakwasie, przez co chleb w ogóle nie wyrośnie.

Wsypuję sól oraz cukier (lub miód) i kołysząc mieszam ze sobą. Następnie przesiewam mąkę i wsypuję do miski. Na koniec wrzucam do miski aktywny zakwas na chleb.

Zakwas w słoiku dokarmiam mąką oraz wodą i chowam do lodówki.

Składniki w misce wyrabiam ręcznie przez około 12 minut. Możesz też wykorzystać robota z hakami do ciasta drożdżowego. W przeciwieństwie do chleba żytniego, chleb na bazie mąki pszennej wymaga dłuższego wyrabiania. Ciasto na chleb jest kleiste i bez wątpienia takie musi być.

Miskę przykrywam ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 2 – 3 godziny.

Keksówkę wyścielam papierem do pieczenia. Za pomocą łyżki przekładam wyrośniętą masę ciasta. Całość równomiernie rozprowadzam, ugniatam i wyrównuję za pomocą łyżki. Wierzch spryskuję lekko wodą. Przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około 4,5 – 5 godzin. Osobiście najlepiej sprawdza mi się lekko nagrzany piekarnik (temperatura około 35 stopni C).

Piekę chleb

Chleb pszenny wyrasta bardzo intensywnie w porównaniu do chleba na bazie mąki żytniej.

Nagrzewam piekarnik do temperatury około 220 stopni C. Wyrośnięty chleb spryskuję wodą i umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Chleb piekę przez około 50 – 55 minut. Przez pierwsze 5 – 10 minut utrzymuję temperaturę 220 stopni, a później piekę w temperaturze około 200 stopni C bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół.

Piekarnik otwieram i spryskuję wodą tylko na samym początku (zaraz po włożeniu chleba). Później staram się już nie uchylać drzwiczek, aby nie wypuszczać cennej pary i temperatury, które są potrzebne do wyrośnięcia chleba. Używam spryskiwacza do kwiatów. Możesz też obok keksówki z chlebem umieścić pojemnik z wodą. Dzięki temu skóra chleba jest miękka.

Po około 50 – 55 minutach, gdy skórka chleba się zarumieni, wyjmuję z piekarnika. Od razu wyjmuję z keksówki i usuwam papier do pieczenia, aby chleb się nie zaparzył. Jeśli gdzieś mała ilość papieru nie odchodzi, to lepiej pozostawić do ostygnięcia, niż rozerwać strukturę gorącego chleba (grozi zakalcem).

Chleb umieszczam na kratce do pieczenia, aby ostygnął i odparował. Zawijam w czystą ściereczkę kuchenną i tak przechowuję do około 5 dni.

Życzę smacznego.

Prosta sałatka śledziowa – składniki

Kaloryczność: 130 kcal w 100g sałatki.

• 500 g śledzi (matiasy w oleju lub słonej zalewie)
• 400 g czerwonej fasoli (1 puszka)
• 1 średni por (biała część)
• 1 nieduże jabłko
• 4 jajka ugotowane na twardo
• 3 średnie ogórki kiszone lub konserwowe
• 2 łyżki majonezu
• 3 łyżki jogurtu naturalnego (lub gęstej śmietany kwaśnej 18%)
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• ewentualnie sól do smaku w przypadku mało słonych śledzi

Sposób wykonania sałatki śledziowej z jajkiem, porem, ogórkiem i fasolką

Do przygotowania sałatki śledziowej potrzebować będziemy dużej salaterki, sita lub durszlaka, garnka do gotowania jajek.

Jeśli posiadam śledzie w oleju, to wyjmuję z opakowania, odsączam i osuszam na ręczniku papierowym. Śledzie ze słonej zalewy moczę w wodzie. Najpierw płuczę w zimnej wodzie z kranu, a potem moczę w misce z zimną wodą. W zależności od stopnia zasolenia, moczenie trwa od 1 do kilkunastu godzin. W tym czasie wielokrotnie zmieniam wodę. Dokładny opis podaję w przepisie: moczenie śledzi – jak moczyć śledzie? Po namoczeniu, odsączam i osuszam na ręczniku papierowym.

Jajka gotuję na twardo. Zobacz jak ugotować jajka na twardo. Po ostudzeniu obieram i kroję w większe kawałki, każde jajko na 8 części.

Śledzie kroję w kostkę około 3cm taką na 1 kęs i wrzucam do dużej salaterki.

Fasolkę wyjmuję z puszki, wrzucam na sito lub durszlak i przelewam przegotowaną i ostudzona wodą. Po odsączeniu wrzucam do salaterki.

Pora myję i kroję w pół talarki. Z ogórków (możesz użyć kiszone lub konserwowe) odcinam twarde końcówki i kroję w kostkę (0,5 – 1 cm). Pokrojone warzywa wrzucam do salaterki.

Jabłko myję, przekrawam, usuwam gniazdo nasienne, kroję w kostkę (1 cm) i także wrzucam do pozostałych składników.

Dodaję majonez z jogurtem naturalnym (ewentualnie kwaśną śmietanę 18%) oprószam świeżo zmielonym pieprzem czarnym i całość dokładnie mieszam. Na koniec dodaję pokrojone jajek i całość delikatnie mieszam.

Po zrobieniu prostej sałatki, umieszczam w lodówce na godzinę w celu schłodzenia i przegryzienia się smaków. Sałatkę możesz także udekorować pokrojonym szczypiorkiem lub natką pietruszki. Smacznego!

Kisić możemy praktycznie wszystkie warzywa. Cukinia także się do tego nadaje. Jeśli masz doświadczenie z kiszeniem ogórków, to zobaczysz, że metoda kiszenia cukinii jest bardzo podobna. Trzeba ją oczywiście pokroić na mniejsze kawałki :-). Ja kroję w podłużne kawałki o wielkości ogórków, aby zachowały swoją jędrność. Kiszona cukinia jest podobna w smaku do kiszonych ogórków. Jest trochę miększa i delikatniejsza. Cukinia kiszona stosowana jest w diecie: wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej.

Jeśli szukasz innych inspiracji na wykorzystanie cukinii to polecam moje wcześniejsze przepisy:

• Cukinia marynowana w słoikach na zimę
• Kolorowa sałatka z cukinii na zimę
• Leczo z cukinią kiełbasą i papryką
• Chrupiąca cukinia smażona w panierce
• Soczyste kotlety mielone z cukinią
• Gulasz z indyka z cukinią
• Cukinia faszerowana mięsem mielonym i warzywami
• Bigos z cukinii z kiełbasą
• Leczo z cukinii do słoików na zimę
• Zupa krem z cukinii z ziemniakami
• Pizza na spodzie z cukinii
• Rolada z cukinii z pieczarkami
• Pasztet z cukinii

Składniki:

Podaję proporcje na 1 kg cukinii. Dzięki temu każdy z pewnością łatwo przeliczy proporcje. Na 1 kg warzyw przygotuj 2 słoje o pojemności 0,9 litra.

Do każdego dużego słoika o pojemności 0,9 litra wkładam:

• 2 – 3 ząbki czosnku przekrojone na pół lub ćwiartki
• 2 liście wiśni lub czarnej porzeczki (opcjonalnie liście winorośli lub pół liścia chrzanu)
• baldach kopru (kwiat kopru z łodygą)
• 2 – 3 cm korzenia chrzanu
• 1 listek laurowy
• 1 ziele angielskie
• 2 ziarna pieprzu czarnego

Zalewa:

• 1 litr przegotowanej wody
• 1 czubata łyżka (30 g) soli kamiennej niejodowanej do przetworów

Sposób wykonania kiszonej cukinii

Zagotowuję zalewę

W garnku zagotowuję wodę i wsypuję sól kamienną oczywiście niejodowaną do przetworów. Mieszam aż sól się rozpuści i odstawiam do ostudzenia do temperatury około 30 stopni C.

Przygotowuję słoiki oraz składniki

Słoiki oraz wieczka dokładnie myję oraz wyparzam wrzątkiem. Najlepiej wstawić je do zmywarki.

Cukinię dokładnie myję w chłodnej wodzie. Większe sztuki obieram z twardej skórki. Następnie kroję wzdłuż na ćwiartki lub ósemki, aby otrzymać wielkość podobną do ogórków. Usuwam miąższ z pestkami. Na koniec kroję na około 4/5 wysokości słoików.
W chłodnej wodzie płuczę także liście oraz baldachy kopru.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przekrawam na pół. Chrzan obieram ze skórki i przekrawam pionowo na mniejsze paski.

Umieszczam składniki w słoikach i odstawiam do ukiszenia

Do każdego słoika wciskam dość ciasno kawałki cukinii. Pomiędzy cukinię wkładam także kawałki ząbków czosnku oraz korzenia chrzanu, liście, baldachy kopru, listek laurowy, ziele angielskie oraz ziarna pieprzu.

Całość zalewam ostudzoną zalewą. Woda musi w całości przykrywać cukinię. Ranty słoików wycieram do sucha i lekko zakręcam wieczka.

Odstawiam w temperaturze pokojowej (około 22 stopni C) na 2 – 3 dni. Po tym czasie mocniej dokręcam wieczka i wynoszę do chłodnej piwnicy. Cukinia ukisi się już po 2 – 3 tygodniach i jest dobra do degustacji. Życzę smacznego!

W upalne dni bardzo lubię takie szybkie i proste w wykonaniu desery owocowe. Nie licząc czasu tężenia, deser zrobisz dosłownie w kilka minut. Pianka sprawdzi się idealnie na niespodziewanych gości. Ma idealny balans słodkiego i kwaskowatego smaku. Polecam także śmietanowiec z galaretkami na biszkopcie

Składniki

Deser jest tak smaczny, że polecam zrobić z podwójnej porcji.

• 300 ml jogurtu (grecki lub naturalny)
• 1 galaretka np o smaku malinowym
• 200 ml wrzącej wody
• 2 łyżeczki cukru pudru

Sposób wykonania pianki z galaretki i jogurtu greckiego

Galaretkę rozpuszczam we wrzącej wodzie (połowa ilości podanej na opakowaniu) u mnie 200 ml. Odstawiam do ostudzenia.

Do ostudzonej galaretki wlewam jogurt (może być grecki lub naturalny). Wsypuję cukier puder i wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam jednolitą masę. Najlepiej użyć do tego blendera lub miksera. Do wymieszanej masy możesz oczywiście dodać garść ulubionych owoców.

Powstały płyn rozlewam do foremek. Może to być kubek szklanka, ozdobna foremka lub mała blaszka / tortownica do pieczenia.

Umieszczam w lodówce na kilka godzin, aż deser całkowicie stężeje. Gotowy deser kroje w kawałki.

Smacznego.

Szukasz dziś szybkiego i smacznego obiadu, który zrobisz w 10 minut? Wypróbuj mojego kurczaka z warzywami w pysznym sosie śmietankowo koperkowym. Wystarczy podsmażyć kawałki mięsa, dodać warzywa i wszystko zalać śmietanką. Danie uda się każdemu!

Czas wykonania: 10 minut.
Czas smażenia i duszenia: około 25 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

Składniki:

• 600 g piersi kurczaka
• 450 g (jedno opakowanie mieszanki mrożonych warzyw na patelnię)
• 200 ml słodkiej śmietanki 18% ewentualnie 30 – 36%
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka ulubionej przyprawy (np. oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• pół łyżeczki soli
• 2 lub 3 szczypty świeżo zmielonego pieprzu
• 2 łyżki tłuszczu do podsmażenia kurczaka (smalec np gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• 1 łyżka posiekanego koperku

Moje wskazówki.
Do sosu opcjonalnie możesz dodać 1 łyżkę mąki ziemniaczanej lub pszennej, aby zagęścić. Możesz na koniec dodać 100 g starowanego sera żółtego lub pleśniowego. Jeśli masz czas i ochotę, to na tłuszczyku po smażeniu mięsa, zeszklij cebulkę (około 100 g). Oczywiście zamiast warzyw mrożonych, możesz w sezonie wykorzystać świeże warzywa.

Kurczak z warzywami w sosie śmietanowo koperkowym przepis krok po kroku

Krok 1

Pierś kurczaka kroję w 2 cm kawałki i oprószam solą, pieprzem oraz ulubionymi przyprawami. Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Na dużym ogniu obsmażam z każdej strony, aż mięsko się zarumieni. Trwa to około 4 – 5 minut. Na pół minuty przed końcem smażenia, wrzucam posiekany czosnek i wszystko mieszam ze sobą.

Krok 2

Na patelnię z podsmażonym kurczakiem wrzucam mrożone warzywa i wlewam śmietankę. Przykrywam pokrywką i duszę na niedużym ogniu przez około 20 minut. Co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Pod koniec posypuję koperkiem i ewentualnie doprawiam przyprawami do smaku.

Szybki obiad z kurczak z warzywami w sosie śmietanowo koperkowym podaję z makaronem. Smakuje też z ryżem, kaszą czy ziemniakami. Sprawdź także kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym.

Ostatnio robiłam na obiad gulasz z kurczaka z pieczarkami, który zachwycił mnie swoim smakiem i kolorem. Tym razem zapraszam na bardzo prosty i szybki w zrobieniu gulasz z indyka w sosie pomidorowym wykonany z piersi indyka. Mój gulasz świetnie smakuje z ryżem, makaronem lub ziemnikami.

Liczba porcji: dla 4-6 osób.
Czas wykonania: 30 minut.
Kaloryczność: 120 kcal w 100 g.

Gulasz z indyka – składniki

Podaję wagę warzyw przed obraniem. Moja szklanka ma 250 ml.

• 500 g piersi indyka
• 100 g koncentratu pomidorowego lub 250 ml przecieru pomidorowego
• około 500 ml wody
• 200 g marchewki
• 100 g cebulki
• średni ząbek czosnku
• 2 listki laurowe
• 3 ziarna ziela angielskiego
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki bazylii
• 1/4 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia (olej lub smalec np gęsi)

Sposób wykonania gulaszu z indyka

Do zrobienia gulaszu z indyka, potrzebować będziemy przede wszystkim: większej patelni lub garnka z grubym dnem, miski oraz ostrego noża i deski do krojenia.

1 – przygotowuję mięso indyka

Pierś indyka płuczę w zimnej wodzie i osuszam. Następnie kroję w mniejsze kawałki. Możesz pokroić w paski lub kostkę. Kawałki mięsa wrzucam do miski. Wsypuję przyprawy: sól, pieprz, bazylię, paprykę i obtaczam w nich mięso.

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Obsmażam przez około 3 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż mięso się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i kawałki indyka pozostaną soczyste. Podsmażone kawałki mięsa wyjmuję na talerz.

2 – podsmażam cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
Marchewkę obieram i kroję w kostkę.

Na rozgrzany tłuszczu po podsmażaniu mięsa, wrzucam cebulkę i często mieszam. Podsmażam na średnim ogniu przez około 4 minuty, aż się zeszkli. Na pół minuty przed końcem szklenia cebulki, wrzucam czosnek i wszystko ze sobą mieszam.

3 – gotuję gulasz

Do garnka z cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso. Dodaję także pokrojoną marchewkę. Wszystko zalewam wodą, która powinna zakryć mięso. Wrzucam ziele angielskie oraz listki laurowe. Dodaję również sól, pieprz, słodką paprykę oraz wsypuję łyżkę ulubionych przypraw.

Całość mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu pod przykryciem, aż się zagotuje. Gdy zacznie się gotować, zdejmuję przykrywkę i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Co jakiś czas mieszam i gotuję przez około 50 minut, aż mięsko i marchewką będą miękkie.

Pod sam koniec duszenia dodaję koncentrat pomidorowy lub przecier pomidorowy. Całość mieszam i gotuję na niedużym ogniu, aż sos zgęstnieje do ulubionej konsystencji. Próbuję smak i w razie potrzeby dodaję przypraw lub przecieru / koncentratu pomidorowego. Sos możesz też pod sam koniec zabielić i rozrzedzić śmietanką 30%.

Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. W tym momencie możesz też dodać 1 lub 2 łyżki mąki (pszennej lub ziemniaczanej), aby zagęścić sos. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Mój gulasz z indyka w sosie pomidorowym podałam z ryżem i udekorowałam listkami bazylii. Świetnie smakuje także z kaszą, ziemniakami czy kluskami śląskimi. Sprawdź też mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowym.
Życzę smacznego.

Bardzo często zamiast schabu robię kotlety z piersi indyka lub kurczaka. Sznycle drobiowe są delikatniejsze od tradycyjnych schabowych. Natomiast miłośników tradycyjnej kuchni odsyłam do mojego wcześniejszego przepisu kotlety schabowe wg Magdy Gessler moczone w mleku i cebuli.

Składniki na sznycle z piersi indyka:

• 400 g piersi z indyka (może być też z kurczaka)
• do smaku przyprawy (każdy kotlet z obu stron oprószam solą, pieprzem i innymi ulubionymi)
• tłuszcz do smażenia kotletów

Panierka:

• 1 jajko
• kilka łyżek bułki tartej (może też być mąka kukurydziana)

Jak zrobić soczyste kotlety z piersi indyka w panierce?

Do zrobienia potrawy przygotuj: deskę do krojenia, ostry nóż, 2 talerze (głęboki i płaski) oraz patelnię z grubym dnem.

1. Kawałek piersi indyka myję pod zimną i bieżącą wodą oraz osuszam. Pierś indyka jest duża i gruba, dlatego przekrawam ją równolegle na 2 cieńsze kawałki. Następnie rozbijam dłonią lub lekko za pomocą tłuczka do mięsa.

2. Każdy kotlet oprószam z obu stron solą oraz pieprzem. Jeśli lubisz, to możesz też posypać ulubionymi przyprawami: curry, zioła prowansalskie, oregano, bazylia …

3. Do głębokiego talerza wbijam całe jajko i rozbełtuję za pomocą widelca. Do talerza płaskiego wsypuję kilka łyżek bułki tartej – świetnie sprawdzi się też mąka kukurydziana (nie przypala się podczas smażenia. Dla osób w diecie bezglutenowej polecam obtoczyć w mące jaglanej lub bez panierki. Poniżej foto kotleta bez panierki:

4. Każdy kotlet z obu stron obtaczam najpierw w jajku, a potem w bułce tartej. Jeśli zostanie mi jajko, to ponownie obtaczam w jajku i bułce tartej (aby nie marnować). Nie wykorzystaną bułkę wsypuję z powrotem do pojemniczka.

5. Na patelni rozgrzewam tłuszcz (warstwa około 5 mm). Na rozgrzany tłuszcz umieszczam jeden przy drugim kotlet w panierce.

Smażę na średnim ogniu po około 2 minuty na każdą stronę na złoto rumiany kolor. Jeśli zachodzi potrzeba smażenia kolejnej porcji mięsa, to uzupełniam tłuszcz na patelni (najlepiej oczywiście smażyć na nowym) i smażę.

Życzę smacznego!

Wiem, że jajka na twardo podajesz najczęściej z majonezem. Zachęcam do przetestowania sosu:

• chrzanowego
• jabłkowo chrzanowego
• ostrego majonezowego
• tatarskiego
• musztardowego

Zobacz także jak ugotować oraz ile gotować jajka na twardo.

W swojej kuchni do sosów tam gdzie mogę, staram się stosować głównie lżejszy jogurt naturalny zamiast majonezu. Oczywiście możesz zastąpić jogurt majonezem lub zrobić pół na pół. Zobacz jak zrobić majonez domowy.

TOP 5 sosów do jajek na twardo – składniki.

Sos jabłkowo chrzanowy.

• 5 łyżek świeżo startego chrzanu
• 1 średnie jabłko (obrane i starte na drobnych oczkach)
• 1 łyżka soku z cytryny
• szczypta: soli, cukru i świeżo zmielonego pieprzu

Sos chrzanowy.

• 4 łyżki świeżo startego chrzanu
• 4 łyżki jogurtu naturalnego
• 1 łyżka soku z cytryny
• szczypta soli
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sos ostry majonezowy.

• 4 łyżki majonezu
• 2 łyżki jogurtu naturalnego
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 1 łyżka musztardy
• 1 łyżka sosu z cytryny
• pół łyżeczki ostrej papryki
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sos tatarski.

• 5 łyżek jogurtu naturalnego
• łyżka majonezu
• łyżka ostrej musztardy
• ogórek konserwowy (drobno posiekany)
• 3 nie duże grzyby marynowane (drobno posiekane)
• łyżka soku z cytryny
• szczypta: soli, cukru, świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sos musztardowy.

• 4 łyżki musztardy (ja używam ostrej)
• 3 łyżki jogurtu naturalnego
• łyżeczka miodu
• łyżka soku z cytryny
• szczypta: soli, cukru, świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Do każdego sosu pasuje także natka pietruszki lub szczypiorek do posypania. Jeśli chcesz możesz dodać szczyptę kurkumy, która sprawi, że sos nabierze intensywnego koloru.

Sposób wykonania TOP 5 sosów do jajek na twardo.

Do wykonania każdego z wyżej wymienionych sosów potrzebować będziemy miseczki, łyżki. Do sosu chrzanowego i jabłkowo – chrzanowego przyda się tarka do warzyw.

5 sosów wykonujemy identycznie. Należy wszystkie składniki umieścić w miseczce i dokładnie wymieszać ze sobą. Otrzymujemy jednolity aksamitny sos do jajek lub mięs. Pod koniec próbuję przygotowany sos i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami. Sos jest już gotowy. Będzie jeszcze lepszy, jak odstawisz go do lodówki na minimum 15, a najlepiej 60 minut, aby smaki się przegryzły. Takie domowe sosy przechowuję w lodówce przez kilka dni.
Mam nadzieję, że któryś sos Cię zachwyci. Smacznego!

Sosy mają uniwersalne zastosowanie do różnych potraw kulinarnych. Najczęściej wykorzystuję do jajek ugotowanych na twardo lub mięs. Sosy sprawdzają się na codziennych śniadań, obiadów, kolacji oraz imprez w tym potraw na Wielkanoc. Sos tatarski doskonale komponuje się z pieczonym mięsem np. karkówka pieczona. Pikantny sos majonezowy smakuje z frytkami, domowymi fast foodami typu: hamburger, kebab. Delikatny, ale charakterny sos chrzanowy bardzo często podaję do drobiu. W sosach na ciepło jogurt lub majonez zastępuję oczywiście śmietaną.

Kiedyś myślałam, że wykonanie domowego majonezu jest trudne i czasochłonne. Odstraszała mnie także obawa o zwarzenie się produktów lub, że smak będzie odbiegał od znanego ze sklepu. Z pomocą przyszła moja mama ze starym przepisem babci. Od tej chwili praktycznie nie używam sklepowego majonezu. Jestem z siebie mega dumna! Za pomocą różnych dodatków oraz zmianie ilości składników, otrzymuję taki smak i konsystencję majonezu, jaki mi odpowiada. Po wypróbowaniu mojego przepisu przestaniesz się zastanawiać czy wybrać: majonez kętrzyński, kielecki lub marketowy. Od dziś będziesz w prosty i szybki sposób wykonywać swój domowy majonez.

Majonez domowy – składniki

Szklanka ma pojemność 250 ml. Kaloryczność: 680 kcal w 100 g majonezu. 1 łyżka majonezu (25 g) posiada 170 kalorii. 1 łyżeczka majonezu (10 g) ma 68 kalorii. Majonez wykorzystasz do diety wegetariańskiej oraz wegańskiej.

Wszystkie składniki na majonez powinny być w temperaturze pokojowej. Dlatego na kilka godzin przed robieniem, wyjmij je z lodówki, aby majonez się nie zwarzył. Ważne jest też, aby składniki były dobrej jakości oraz oczywiście świeże.

• 1 jajko średnie o rozmiarze L (u mnie od szczęśliwych, wiejskich kur)
• łyżka ostrej musztardy Dion
• pół łyżeczki soku z cytryny
• łyżka octu (sklepowy 10%)
• po szczypcie: soli, cukru i pieprzu białego (ewentualnie czarnego)
• od 200 do 250 ml oleju roślinnego o neutralnym smaku np rzepakowego (200 ml rzadszy majonez, 250 ml gęstszy)

Dodatkowo możesz dodać też szczyptę kurkumy, dzięki czemu majonez nabierze intensywnego koloru.

Sposób wykonania majonezu domowego

Zanim przystąpisz do wykonania majonezu, uważnie przeczytaj opis. Podaję ważne szczegóły, które mają istotny wpływ na efekt końcowy udanego majonezu. Wszystkie składniki muszą mieć tą samą temperaturę. Albo lodówkową, albo pokojową. Wyjmij więc je wcześniej z lodówki i doprowadź do temperatury pokojowej. Możesz także schłodzić olej i miksować zimne składniki. Nie narzucam metody. Ważne jest, aby wszystkie składniki miały tą samą temperaturę.

Przygotuj także wysoki pojemnik. U mnie słoik o szerokości nakładki do blendera. Potrzebny będzie także blender, mikser lub trzepaczka. W zależności od tego czym będziesz ubijać, dostosuj szerokość naczynia do szerokości narzędzia. Ja używam blendera oraz wąskiego i wysokiego słoika.

Krok 1 – umieszczam składniki w słoiku

Do wąskiego słoika umieszczam składniki w kolejności podanej poniżej.

• Jajko w skorupce sparzam wrzątkiem, aby wyeliminować ryzyko salmonelli. W tym celu na jajko polewam wrzątkiem z czajnika i odstawiam do ostudzenia. Następnie wbijam białko z żółtkiem.
• Wlewam ocet i pół łyżeczki soku z cytryny.
• Dodaję musztardę. Stosuję ostrą, aby podkreślić smak majonezu.
• Wsypuję po szczypcie: cukru, soli oraz świeżo zmielonego pieprzu (jeśli użyjesz białego, to zleje się masą majonezu).
• Na koniec wlewam olej.

Krok 2 – miksuję majonez

Blender umieszczam na samym dnie słoika. Od samego początku na maksymalnych obrotach blendera (u mnie opcja turbo) miksuję wszystko i przez pierwsze 10 – 15 sekund nie ruszam blenderem.

Już po kilku sekundach masa zaczyna gęstnieć. Na początku jest lekko żółta, a potem jaśnieje. Po 10 – 15 sekundach większość masy zamienia się w majonez. Wówczas delikatnie poruszam blenderem góra i dół, aby resztki oleju na górze także zamieniły się w majonez. Domowy majonez jest już gotowy.

Próbuję jego smak i w razie potrzeby doprawiam przyprawami. Konsystencję majonezu reguluję poprzez danie mniejszej lub większej ilości oleju. Dodatkowo majonez możesz rozrzedzić, dodając łyżkę wody lub octu i zmiksować. Mojonez zgęstnieje po schłodzeniu w lodówce.

Wskazówki

• Majonez robię od razu w słoiku, w którym go później przechowuję. Dzięki temu mam mniej pracy przy zmywaniu :-). Dno słoika powinno mięć szerokość tylko trochę większą od końcówki blendera.
• Koniecznie miksuj składniki o tej samej temperaturze.
• Do przygotowania majonezu domowego używam blendera. Możesz też użyć miksera, trzepaczki, a nawet drewnianej łyżki (w okrągłej misce ubijaj drewniana łyżką składniki cały czas w tym samym kierunku).
• Smak i konsystencja majonezu w dużej mierze zależy od jakości oraz świeżości użytych składników. Ja dodaję ostrą musztardę, ponieważ doskonale poprawia smak majonezu.
• Im więcej dasz oleju, tym gęstszy otrzymasz majonez.
• Dzięki temu, że dodaję biało z żółtkiem, majonez ma jaśniejszą, kremową i puszystą konsystencję.
• Jeśli majonez wyjdzie za gęsty, to możesz rozcieńczyć go 1 lub 2 łyżkami: wody, octu lub soku z cytryny i zmiksować.
• Smak majonezu możesz dowolnie modyfikować za pomocą ulubionych ziół, większej ilości musztardy lub octu. Ja bardzo lubię dodać zmiażdżony ząbek czosnku.
• Majonez przechowuję szczelnie zamknięty w lodówce do 7 dni.

Jaki olej do majonezu?

Do majonezu domowego możesz wykorzystać każdy olej roślinny lub oliwę. Najlepszy jest oczywiście olej o neutralnym i delikatnym smaku, np. rzepakowy lub słonecznikowy. Możesz poeksperymentować z ogólnie dostępnymi olejami takimi jak: konopny, lniany, z awokado, pestek winogron, oliwę z oliwek. Jednak zarówno oliwa jak i wymienione oleje maja intensywny smak. Dlatego za pierwszym razem zalecam skorzystać z rafinowanego oleju rzepakowego lub słonecznikowego. Proszę pamiętać, że każdy olej jest inny i będzie się inaczej ubijał.

Dlaczego majonez się zwarzył? Co zrobić gdy majonez nam się zwarzy?

Najczęstszą przyczyną zwarzenia się majonezu jest różna temperatura użytych składników. Kolejnym powodem jest niewłaściwe dodanie lub miksowanie oleju. Jeśli zwarzył Ci się majonez domowy, nie panikuj, nie rozpaczaj i nie wyrzucaj go do kosza. Spróbujemy go uratować :-).

Sposób 1. Podobnie jak w przypadku polewy czekoladowej, możesz podgrzać zwarzony majonez w kąpieli wodnej. W tym celu umieść majonez w garnku i wstaw do miski z wrzącą wodą. Mieszaj ogrzany majonez, aż poprawnie zgęstnieje.

Sposób 2. Zrób nowy majonez od początku, ale tym razem dokładnie przeczytaj opis wykonania. Do nowego majonezu dodaj cały czas mieszając zwarzony majonez. Otrzymasz większą ilość dobrego majonezu.

Sposób 3. Do zwarzonego majonezu dodaj całe jajko lub samo białko i całość zmiksuj na wysokich obrotach.

Jestem ciekawa, jakie są Wasze sprawdzone metody na uratowanie majonezu domowego. Piszcie w komentarzach.

Gdzie wykorzystać majonez domowy?

Majonez najczęściej wykorzystuję do jajek na twardo oraz sałatek. Najczęściej wykonuję warstwową sałatkę gyros. Koniecznie sprawdź moje pozostałe sałatki. Majonez domowy sprawdza się też doskonale do surówek. Gorąco polecam sałatkę z marchewki i jabłka.

Najwięcej majonezu używam oczywiście do potraw wielkanocnych. Przykładowo babka majonezowa czy jajka faszerowane nie obejdą się bez użycia majonezu. Majonez to także główny składnik wielu sosów domowych.

Na moim, świątecznym stole nie może zabraknąć białej kiełbasy. Podaję ją po ugotowaniu w wodzie. Świetnie pasuje do niej domowy chrzan lub ogórek kiszony. Możesz ją też parzyć, upiec lub podać w żurku. W każdym wariancie smakuje rewelacyjnie.

Biała kiełbasa – składniki:

Podaję proporcje na 1 kg kiełbasy. Dzięki temu w łatwy sposób przeliczysz proporcje na większą ilość. Surową kiełbasę białą możemy mrozić.

• 700 g schłodzonego mięsa chudego (wieprzowa: łopatka, szynka, karkówka lub wołowina gulaszowa)
• 300 g schłodzonego mięsa tłustszego (boczek, podgardle, golonka)
• 125 ml zimnej wody (pół szklanki)
• 18 g peklosoli (lub 21 g zwykłej soli kamiennej)
• 1,5 łyżeczki pieprzu
• pół łyżki majeranku
• szczypta lubczyku suszonego
• 2 lub 3 średnie ząbki czosnku
• 1 metr jelit wieprzowych (średnica około 26 mm)

Jak zrobić soczystą kiełbasę białą?

Do zrobienia białej kiełbasy wykorzystałam: dużą miskę, maszynkę do mielenia mięsa, nakładkę do nadziewania mięsa w jelita.

Krok 1 – przygotowuję mięso

Schłodzone mięso kroję na kawałki. Chude mięso mielę na większych oczkach sitka np 10 lub 12 mm. Tłuste kawałki mielę na mniejszych oczkach od 3 do 6 mm.

Zmielone mięso wrzucam do większej miski. Dodaję przyprawy i rozgniecione ząbki czosnku. Wszystko mieszam ze sobą i stopniowo dodaję zimną wodę, aż uzyskam kleistą konsystencję. Jeśli dodasz zwykłej soli, surowa kiełbasa będzie miała szary kolor. Gdy zastosujesz sól peklową, surowa kiełbasa będzie miała kolor różowawy. Mój dziadek i tato używali soli peklowej i ja robię tak samo. Według mnie apetyczniej wygląda po ugotowaniu. Pamiętaj, że peklosól to konserwant. Wybór soli pozostawiam każdemu do wyboru.

Jak długo wyrabiać mięso na białą kiełbasę? Mięso na białą kiełbasę ugniatam i wyrabiam ręcznie przez około 10 minut. Mięso musi być kleiste.

Następnie odstawiam z miską pod przykryciem do lodówki na około 2 godziny.

Krok 2 – przygotowuję jelita

Gdy mięso chłodzi się i przegryza w lodówce, przygotowuję jelita na kiełbasę. Jelita moczę w misce z zimną wodą przez 30 minut. Następnie zmieniam wodę i moczę przez kolejne 90 minut. Na koniec jelita płuczę dokładnie 3 razy na zewnątrz i w środku w celu pozbycia się nadmiaru soli. Robię to bardzo delikatnie, aby nie uszkodzić cienkiej błony.

Krok 3 – nadziewam kiełbasy

Na maszynkę do mielenia mięsa nakładam końcówkę do nadziewania kiełbasy.

Namoczone jelita odciskam z wody i nasuwam na końcówkę do nadziewania. Dla ułatwienia możesz końcówkę posmarować olejem, oliwą lub smalcem. Po nasunięciu zostawiam kilka cm jelita i związuję koniec. PS. Jeśli zostaną mi jelita, to wkładam je do słoika, obsypuję i obtaczam większą ilością soli. Przechowuję w lodówce do miesiąca.

Do maszynki wkładam przygotowane mięso i nadziewam jelito. Bardzo ważne jest, aby farsz był nadziewany bez przerwy z wyczuciem. Kiełbasy muszą być dość zbite i nie mogą mieć pustych przestrzeni.

Najlepiej jak w tej czynności jedna osoba nadziewa maszynkę mięsem, a druga stopniowo pod naporem mięsa nadziewa jelita i formuje kiełbasę. Możesz formować np 1 lub 2 metrowe kawałki i je potem skręcać. Po napełnieniu jelita mięsem, zatrzymuję nadziewanie mięsa w maszynce. Odbieram kilka cm mięsa i związuję. Czynność powtarzam, aż nadzieję całe mięso w jelita.

Na koniec delikatnie skręcam w kiełbasy o długości około 12 cm. Kiełbasę chwytam kciukiem oraz palcem wskazującym jednej ręki i ściskam aż się złączy, po czym skręcam drugą ręką. Każdy kawałek skręcam w drugą stroną.

Pęta kiełbasy wieszam na kiju i pozostawiam do wysuszenia (najlepiej w chłodnym miejscu) przez około 24 godziny (minimum kilka godzin). Surowa kiełbasa biała jest już gotowa.

Możesz ją zamrozić na później, uwędzić, upiec lub ugotować. Kiełbasa z przepisu mojego dziadka jest soczysta. Po przekrojeniu wydobywa się aromatyczny sok. Poniżej przedstawiam najpopularniejszą metodę na ugotowanie białej kiełbasy.

Gotuję białą kiełbasę

Do garnka wlewam zimną wodę i umieszczam surową białą kiełbasę. Możesz dodać kilka ziaren ziela angielskiego i listków laurowych.

Podgrzewam bez przykrycia na niedużym ogniu i nie doprowadzam do zagotowania się. Gdy woda zacznie puszczać małe pęcherzyki powietrza (oznacza to optymalną temperaturę około 80 – 90 stopni C.), zdejmuję z ognia, usuwam szum i przykrywam. Pozostawiam w gorącej wodzie na około 15 – 20 minut. Po tym czasie biała kiełbasa jest gotowa do spożycia.

Życzę smacznego!

Dziś na moim stole cieszy oczy mazurek z powidłami, a to znak, że zbliżają się święta. Gdy byłam dzieckiem, czekałam właśnie na to ciasto. Zobacz jak krok po kroku zrobić pysznego mazurka.

Ciasto na dużą blachę 24 x 35 cm.
Kaloryczność: 450 kcal w 100 g.
Czas wykonania: 30 minut.
Czas pieczenia: około 40 minut.

Składniki na mazurka

Kruche ciasto:

• 400 g mąki pszennej typ 500 (lub 300 g pszennej i 100 g krupczatki)
• 200 g masła (zimne z lodówki)
• 80 g cukru pudru
• 4 żółtka
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia

Beza:

• 4 białka (temperatura pokojowa)
• szczypta soli
• 200 g cukru

Dodatkowo:

• słoiczek powideł około 300 g (koniecznie gęsty i kwaśny np dżem śliwkowy lub z czarnej porzeczki)
• półtorej szklanki posiekanych orzechów włoskich

Sposób wykonania mazurka

Do zrobienia mazurka przygotuj przede wszystkim: miskę, mikser i dużą blachę o wymiarach 24 x 35 cm najlepiej z odpinanymi bokami. Zanim zaczniesz robić ciasto, przeczytaj cały opis wykonania i zaplanuj poszczególne etapy.

Krok 1 – kruche ciasto

Do miski wsypuję cukier puder, proszek do pieczenia i mąkę. U mnie 300 g pszennej typ 500 i 100 g krupczatki. Wszystko mieszam ze sobą. Wrzucam pokrojone w kostkę zimne masło i dodaję 4 żółtka.
Całość wyrabiam dłońmi, aż ciasto będzie miało jednolitą konsystencję. Na początku jest sypkie, ale podczas rozcierania masła, staje się coraz bardziej zwarte. Formuję kulę, owijam folią spożywczą i umieszczam do lodówki na 30 – 60 minut. Po schłodzeniu ciasto jest bardziej plastyczne.

Blat kuchenny podsypuję mąką i ze schłodzonego ciasta rozwałkowuję prostokątny placek o wymiarach blachy. U mnie grubości około 8 mm.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.

Dno blachy wykładam papierem do pieczenia. Układam placek ciasta, wylepiam dno blachy, wyrównuję i lekko nakłuwam widelcem.

Wstawiam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę z opcją grzania góra i dół w temperaturze 180 stopni C przez około 15 – 20 minut, aż się lekko zarumieni na jasno złoty kolor.

Krok 2 – beza (pianka)

Gdy kruche ciasto piecze się w piekarniku, siekam orzechy. Pod koniec pieczenia się ciasta, przygotowuję masę na bezę. W misce na maksymalnych obrotach miksera ubijam białka ze szczyptą soli na sztywną pianę. Następnie zmniejszam obroty miksera na średnie i cały czas miksując, dodaję cukier łyżka po łyżce, aż otrzymam błyszczącą i gęstą pianę.

Ciasto wyjmuję w piekarnika. Ciepłe ciasto smaruję powidłami.

Następnie wykładam łyżką pianę z białek i wyrównuję. Na wierzch posypuję posiekanymi orzechami.

Blachę z ciastem wstawiam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Suszę w temperaturze 120 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 60 minut. Czas suszenia zależy od mocy piekarnika. Zaraz po upieczeniu wyjmuję mazurka z piekarnika i odstawiam do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu moja beza ma piankową konsystencję i jest lekko ciągnąca. Oczywiście jeśli wolisz wypieczoną i chrupiącą bezę, pozostaw ciasto po upieczeniu w wyłączonym piekarniku do ostygnięcia.

Uwielbiam zupy i często goszczą na moim stole. Jeśli tak jak ja lubisz zupy i brakuje Ci czasami pomysłów na coś innego, to zapraszam na moją pomidorówkę z kluseczkami. Zupa smakuje szczególnie dzieciom, ale starsze łasuchy też proszą o dokładkę. Jeśli masz rosół z wczorajszego dnia, to pomidorówkę wykonasz dosłownie w chwilę. Wystarczy dodać przecieru lub koncentratu pomidorowego i klusek z mąki i jajek.

Składniki na zupę pomidorową z kluskami

• 2 litry rosołu
• 750 ml przecieru pomidorowego lub słoiczek (190 g) koncentratu
• 5 łyżek śmietany (najlepiej słodkiej 30%, ewentualnie kwaśnej 18 lub 12 %)
• koperek do posypania

Kluseczki lane

• 5 łyżek mąki pszennej
• 2 jajka
• mała szczypta soli

Sposób wykonania pomidorówki z kluseczkami

Wykorzystuję rosół z poprzedniego dnia https://ania-gotuje.pl/przepis/rosol-z-uszkami-z-miesem/ lub gotuję wywar na bazie warzyw i mięsa.

Rosół przecedzam na sicie, aby był klarowny i zagotowuję. W zupie pozostawiam kawałki mięsa bez kości i skórek oraz ulubione warzywa, które ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw. Dzięki temu moja zupa jest gęstsza i świetnie komponuje się z lanymi kluskami.

Gdy wywar się zagotuje, dodaję przecier pomidorowy lub koncentrat. Jeśli nie masz przecieru, możesz wykorzystać passatę ze sklepu. Wszystko mieszam ze sobą i próbuję smak. W razie potrzeby dodaję przypraw lub dodatkową łyżkę koncentratu. Lubię intensywnie czerwoną i kwaskowatą pomidorówkę. Zupę gotuję na małym ogniu przez około 10 minut. Jeśli dzieci nie lubią kwaśnej zupy, to możesz dodać cukru do smaku. W sezonie letnim często gotuję zupę pomidorową z pomidorów.

Dodaję kluski lane.
Do większego kubka wbijam jajka, wsypuję mąkę i szczyptę soli. Wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam gęstą, lejącą się masę ciasta. Ciasto nie może być za rzadkie, w razie potrzeby dodaj trochę mąki.

Do gotującej się na niedużym ogniu pomidorówki, wlewam ciurkiem ciasto i mieszam łyżką drewnianą. Powstają w ten sposób kluseczki. Co jakiś czas mieszam, aby kluski nie przywarły do dna. Po około 1 minucie, gdy kluski wypłyną na wierzch, zabielam zupę śmietanką 30%. Jeśli masz śmietanę 12 lub 18%, to najpierw zahartuj ją w salaterce z kilkoma łyżkami gorącej zupy.

Pomidorówkę z lanymi kluskami podaję zaraz po ugotowaniu na talerzach i posypuję koperkiem. Jeśli zupa postoi w garnku, to zgęstnieje.

Czas wykonania: około 20 minut.
Czas marynowania: 24 godziny.
Temperatura pieczenia: 190 stopni C z grzaniem góra i dół.
Czas pieczenia: 60 minut na każde 1 kg mięsa.
Kaloryczność: 150 kcal w 100 g.

Schab pieczony – składniki

• 1 kg schabu *
• 1 cebula
• pół szklanki wody (125 ml)
• 3 ząbki czosnku
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• 1 łyżka majeranku
• 2 łyżki ziół prowansalskich
• po pół łyżki słodkiej i ostrej papryki
• 3 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu (czarny lub cytrynowy)
• dodatkowo 4 łyżki tłuszczu do obsmażenia schabu oraz wysmarowania naczynia żaroodpornego

* Schab. Wybieram ładny kawałek schabu bez kości. Mięso musi być świeże (nie mrożone) i z młodej sztuki. Odmrożony schab możemy także upiec, ale pieczeń nie będzie już taka soczysta i smaczna. Mięso marynuję w ulubionych ziołach przez całą dobę i przechowuję w lodówce. Oprócz wymienionych przeze mnie przypraw, możesz też użyć: oregano, kminku lub suszonych pomidorów.

Sposób wykonania schabu pieczonego w piekarniku

Do zrobienia pieczeni potrzebne nam będą przede wszystkim: miska, naczynie żaroodporne, patelnia i piekarnik.

Krok 1 – marynuję mięso

Mięso płuczę w zimnej wodzie i osuszam. Nie odcinam obtłuszczonych części ani błonek. Kładę do miski. Oprószam solą z każdej strony i wcieram w mięso.

Ząbki czosnku obieram z łupinek, miażdżę i wcieram w mięso.

Następnie z każdej strony oprószam przyprawami i wcieram w mięso.

Miskę z mięsem przykrywam i umieszczam w lodówce na 24 godziny.

Krok 2 – piekę schab w piekarniku

Na drugi dzień około 30 – 60 minut przed pieczeniem, wyjmuję przyprawione mięso z lodówki. Dzięki temu nabierze temperatury pokojowej.

Następnie na patelni rozgrzewam 4 łyżki tłuszczu i umieszczam przyprawiony schab. Na dużym ogniu obsmażam go z każdej strony na rumiano łącznie przez około 2 minuty. Dzięki temu pory mięsa się zamkną i schab będzie soczysty.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w 1 – 2 cm plastry.

Dno naczynia żaroodpornego smaruję tłuszczem z obsmażenia. Kładę plastry cebuli i umieszczam listki laurowe oraz kulki ziela angielskiego. Następnie kładę schab. Jeśli schab ma 1 bok z błonkami i tłuszczykiem, to układam tą stronę na wierzch. Do naczynia wlewam pół szklanki wody i przykrywam.
Mięso możesz upiec także w brytfance lub rękawie. Dokładny opis pieczenia w rękawie podaję w drugim kroku przepisu pieczony schab ze śliwką.

Piekarnik rozgrzewam do temperatury 190 stopni C.

Schab w naczyniu żaroodpornym umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę 1 kilogramowy kawałek schabu przez 60 minut w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół pod przykryciem. Podczas pieczenia, w całym domu unosi się niesamowity zapach ziół.
Po około 45 minutach ostrożnie przewracam schab na drugą stronę i polewam sosem z pieczenia. Ostatnie 15 minut piekę bez przykrycia.

Gdy się upiecze, wyjmuję z piekarnika i podaję od razu na stół w formie świątecznego obiadu. Możesz też odstawić do ostygnięcia i podawać w plastrach na kanapki lub jako przystawka na zimno.

Życzę smacznego.

Bardzo lubię połączenie mięsa i pieczarek np polędwiczki wieprzowe z pieczarkami. Mięciutkie i soczyste mięsko w aromatycznym sosie pieczarkowym rozpływa się w ustach. Świetnie smakuje mi z tłuczonymi ziemniakami z dodatkiem masełka. Możesz też podać z kaszą, ryżem, makaronem, kopytkami czy kluskami śląskimi.

Liczba porcji: dla 4 osób.
Czas wykonania: 35 minut.
Kaloryczność: 100 kcal w 100 g.
Dieta: bezglutenowa.

Gulasz z kurczaka – składniki

• 600 g piersi kurczaka
• 500 g pieczarek
• 1 średnia marchewka (około 100 – 150 g)
• około 500 – 750 ml wrzącej wody (aby zakryła mięso i pieczarki)
• czubata łyżka ulubionych przypraw (np. bazylia, oregano, lubczyk, zioła prowansalskie)
• 3/4 łyżeczki soli
• pół łyżeczki pieprzu czarnego
• 1 listek laurowy
• 2 ziarna ziela angielskiego
• tłuszcz do obsmażenia mięsa

Sposób wykonania gulaszu z kurczaka

Do zrobienia tej potrawy użyłam jedynie głębokiej patelni. Przygotuj także ostry nóż i deskę do krojenia.

Krok 1 – podsmażam kawałki kurczaka

Pierś kurczaka płuczę i osuszam. Kroję w 2 – 3 cm kawałki, które oprószam czubatą łyżką ulubionych przypraw i mieszam ze sobą.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Na dużym ogniu obsmażam z obu stron, aż się lekko zarumienią. Trwa to około 3 – 4 minut. Dzięki obsmażeniu, zamykam pory i mięso jest soczyste. Jeśli całe mięso nie mieści mi się na patelni, to podsmażam partiami.

Podsmażone mięso kurczaka zalewam wrzącą wodą.

Krok 2 – gotuję gulasz z pieczarkami

Pieczarki oczyszczam nożykiem i ewentualnie ściągam skórkę. Następnie kroję w kostkę lub talarki.

Marchewkę obieram ze skórki i kroję w kostkę.

Pieczarki i marchewkę wrzucam na patlenię z kurczakiem. W razie potrzeby dolewam wrzącej wody, która powinna zakrywać mięso i pieczarki.

Dodaję: 1 listek laurowy, 2 kulki ziela angielskiego, pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego oraz 3/4 łyżeczki soli. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na niedużym ogniu, aby lekko bulgotało przez około 40 minut, aż mięso oraz pieczarki będą miękkie.

Gulasz z kurczaka z aromatycznymi pieczarkami jest już gotowy. Mi najlepiej smakuje z tłuczonymi ziemniakami oraz surówką. Mój obiad podałam z buraczkami i cebulką na ciepło.

Wskazówka. Sos potrawy możesz również zagęścić 1 lub 2 łyżkami mąki (pszenna lub ziemniaczana) oraz zabielić 2 – 3 łyżkami śmietanki 30 – 36%. Jeśli masz śmietanę 12 lub 18%, to obowiązkowo trzeba ją zahartować. Do szklanki wlewam kilka łyżek gorącego sosu, wsypuję mąkę i mieszam, aby nie było grudek. Dodaję śmietanę i mieszam ze sobą. Powstałą zawiesinę wlewam ciurkiem do potrawy na patelni i cały czas mieszam. Gotuję razem na niedużym ogniu przez około 2 – 3 minuty, aż sos się zagęści.

Życzę smacznego.

Takie buraczki na ciepło szykuję bardzo szybko, jeśli mam pod ręką buraczki ze słoika, które robię latem. Jeśli nie masz takich to wyjaśnię jak zrobić to danie z surowych buraczków czerwonych. Polecam również marchewkę duszoną na ciepło do obiadu.

Zasmażane buraczki z cebulą – składniki:

• 500 g czerwonych buraczków
• 50 g cebuli
• po 3 szczypty soli i cukru
• 2 szczypty pieprzu
• opcjonalnie 1 łyżka masła lub oliwy

Sposób wykonania buraczków do obiadu

Krok 1 – przygotowuję buraki

Surowe buraki z łupinami gotuję w wodzie, aż będą miękkie. Trwa to około 45 minut (małe sztuki) do 90 minut (duże buraki). Następnie płuczę w zimnej wodzie, obieram i ścieram na dużych lub średnich oczkach tarki do warzyw. Buraczki możesz też najpierw obrać, zetrzeć na tarce i ugotować. Dzięki temu skrócisz czas gotowania buraków do około 25 – 30 minut. Szczegóły sprawdzisz w moim przepisie zasmażane buraczki do obiadu na ciepło.

Jeśli masz w spiżarni zapasy buraczków, to wystarczy otworzyć słoiczek i podgrzać z cebulką.

Krok 2 – zasmażam buraczki z cebulką

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.

Na patelnię wrzucam buraczki i podsmażam na nie dużym ogniu. Jeśli chcesz, to możesz opcjonalnie dodać 1 łyżkę masła lub oliwy. Oprószam solą, pieprzem i cukrem do smaku. Całość mieszam i podgrzewam. Gdy buraczki będą ciepłe, wrzucam drobno pokrojoną cebulkę.

Wszystko mieszam ze sobą i zdejmuję z ognia. Jeśli lubisz, to możesz buraczki zabielić 1 lub 2 łyżkami śmietany 18%. Podaję na ciepło do obiadu. Życzę smacznego.

Jeśli szukasz dietetycznych pączków, które nie ociekają tłuszczem, to pączki pieczone w piekarniku będą idealne. Zamiast smażyć w głębokim oleju, piekę w piekarniku. Dzięki temu z takich samych składników zamiast 460 kcal, otrzymamy 280 kcal w 100 g pączków. Jeśli natomiast szukasz tradycyjnych pączków, to polecam stary 100 letni przepis babci na pączki domowe.

Zaplanuj czas robienia:
15 minut na wystartowanie zaczynu drożdży,
60 – 90 minut na wyrastanie ciasta drożdżowego,
25 minut na wyrastanie pączków po uformowaniu przed upieczeniem,
20 – 25 minut pieczenia każdej partii pączków.

Pączki pieczone w piekarniku – składniki

Z podanych składników otrzymasz około 15 pączków domowych. Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 280 kcal w 100 g pączków.

Wszystkie składniki na pączki drożdżowe muszą być oczywiście w temperaturze pokojowej. Wyjmij wcześniej z lodówki przede wszystkim jajka oraz mleko.

• 500 g mąki pszennej tortowej typ 450 ewentualnie 550.
• 200 ml ciepłego mleka (szklanka + trochę więcej niż pół szklanki)
• 100 g masła extra 82% (pół klasycznej kostki) w temperaturze pokojowej
• 60 g cukru (1/4 szklanki)
• 16 g cukru waniliowego
• 40 g drożdży świeżych lub 14 g suchych
• 4 żółtka (średniej wielkości rozmiar L) w temperaturze pokojowej

Dodatkowo:

• 200 g nadzienia np. gęsta marmolada (temperatura pokojowa)
• cukier puder do posypania

Lukier do polania pączków
Do szklanki wlewam 4 łyżki soku z cytryny i wsypuje 4 łyżki cukru pudru. Całość rozcieram ze sobą. Otrzymuję lukier gotowy do polania na pączki.

Sposób wykonania pączków pieczonych w piekarniku

Do zrobienia pączków potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, kubka, rondelka, piekarnika. Przyda się także szpryca, która ułatwi nadziewanie pączków (ale niekoniecznie).

Zanim przystąpisz do zrobienia pączków, przeczytaj cały przepis i zaplanuj poszczególne etapy oraz czas potrzebny do ich wykonania. Na robienie pączków zaplanuj około 80 minut. Odmierz także wszystkie potrzebne składniki, ponieważ część będzie potrzebna do zaczynu drożdżowego, a pozostałe do ciasta na pączki.

Krok 1. Przygotowuję zaczyn drożdżowy

Do większego kubka lub miseczki wkruszam 40 g drożdży. Wsypuję 1 płaską łyżkę mąki pszennej, 1 płaską łyżkę cukru i wlewam 50 ml ciepłego mleka. Całość mieszam, przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na 15 minut. Po tym czasie rozczyn spieni się i oczywiście podwoi swoją objętość.

Krok 2. Robię ciasto na pączki

Masło rozpuszczam w garnuszku i odstawiam do ostudzenia.
Oddzielam żółtka od białek. Białka możesz wykorzystać do upieczenia bezy lub kokosanek. Do żółtek wsypuję cukier oraz cukier waniliowy i ucieram mikserem przez kilka minut, aż uzyskam puszystą masę.

Do większej miski przesiewam pozostałą mąkę i wlewam pozostałe mleko. Dodaję rozpuszczone i ostudzone masło, utarte żółtka oraz wyrośnięty rozczyn drożdżowy.

Całość mieszam drewnianą łyżką, a następnie długo (minimum kilkanaście minut) wyrabiam ręcznie. Możesz także użyć miksera z hakami do wyrabiania ciasta drożdżowego (minimum 5 minut). Ciasto po odpowiednio długim wyrabianiu jest gładkie, elastyczne i lekko lepkie. Miskę z ciastem przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam do wyrośnięcia na 60 do 90 minut w ciepłe miejsce bez przeciągów. W tym czasie podwoi swoją objętość.

Krok 3. Formuję i nadziewam pączki

Gdy ciasto podwoi swoją objętość, a jego konsystencja jest lekka i puszysta, rozpoczynam wykonywanie pączków. Blat oprószam mąką i wyrabiam przez chwilę ciasto, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Ciasto dzielę na dwie części. Nie używaną część okrywam czystą ściereczką kuchenną, a z pierwszej części wałkuję placek o grubości około 1,5 cm. Jeśli ciasto drożdżowe na pączki jest lekko lepkie, oprószam mąką jego wierzch oraz blat. Dzięki temu łatwo się wałkuje.

Za pomocą szklanki o średnicy około 6 cm wykrawam kółka. Z pozostałych skrawków ciasta ponownie rozwałkowuję placek i wykrawam kółka.

Każde kółko tuż przed nałożeniem konfitury, rozpłaszczam za pomocą dłoni lub wałka. Na środek każdego kółka umieszczam 1 łyżeczkę gęstej konfitury (o temperaturze pokojowej). Dokładnie zlepiam brzegi, tak aby nic nie wyciekło ze środka. Formuję kształtne kule pączkowe, które muszą być gładkie i równe. Gdy zostawimy nierówne brzegi, to mogą popękać podczas pieczenia.

Na blachę piekarnikową wyścielam papier do pieczenia i układam pączki ze sporym odstępem od siebie, ponieważ jeszcze urosną. Przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam na 25 minut do wyrośnięcia. Czynność powtarzam dla pozostałej części ciasta.

Krok 4. Piekę pączki w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Piekę na środkowej półce piekarnika z opcją grzania góra i dół w temperaturze 180 stopni C. przez około 20 – 25 minut, aż się ładnie zarumienią. Po upieczeniu wyjmuję z piekarnika i piekę kolejną partię pączków.

PS. Zamiast nadziewać pączki przy formowaniu, możesz to zrobić zaraz po upieczeniu. W tym celu za pomocą rękawa cukierniczego wstrzykujemy porcję nadzienia z boku każdego pączka.

Pączki zaraz po wyjęciu z piekarnika polewam lukrem (posypuję także skórką pomarańczy lub wiórkami kokosowymi). Lukier doskonale rozchodzi się na ciepłych pączkach.
Możesz także oprószyć cukrem pudrem ostudzone pączki. Pamiętaj, że cukier puder rozpuści się na gorących pączkach.

Pączki są najsmaczniejsze w dniu zrobienia i błyskawicznie znikają z talerza. Aby pączki zachowały świeżość na drugi dzień, zawijam je w papier śniadaniowy lub ręcznik papierowy i umieszczam w szczelnym pojemniku lub woreczkach śniadaniowych.

Życzę smacznego!

Mój sposób na focaccię nie wymaga męczącego wyrabiania ciasta. Całą pracę robią za nas drożdże, które fermentują powoli w lodówce. Dzięki temu ciasto zyskuje niesamowity smak i strukturę pełną bąbelków powietrza.

Focaccia – składniki

Kaloryczność: 300 kcal w 100 g. Szklanka to pojemność 250 ml. Składniki są na mniejszą blachę piekarnikową. Możesz także użyć większej tortownicy.

• 600 g mąki pszennej (4 i 1/3 szklanki – typ 450, 500 lub chlebowa 750)
• 450 ml wody (niecałe 2 szklanki)
• 15 g drożdży świeżych (lub 5 g suszonych)
• 4 łyżki oliwy z oliwek (60 ml) do ciasta
• 2 łyżeczki cukru
• 1,5 łyżeczki soli

Dodatki:

• do ozdoby np: pomidorki koktajlowe, szczypiorek, oliwki, ulubione zioła np rozmaryn
• oliwa z oliwek do wysmarowania blachy (około 1 łyżki) oraz do wysmarowania wierzchu ciasta przed pieczeniem (około 1 – 2 łyżki)
• gruboziarnista sól do oprószenia focaccia.

Sposób wykonania focaccia

Do przygotowania focaccia potrzebować będziemy: miski, mniejszej blachy piekarnikowej, piekarnika. Metoda jest bardzo prosta i wybacza podstawowe błędy. Sprawdź także moją pizzą domową.

Krok 1 – mieszam składniki

Do dużej miski wsypuję mąkę. Robię w niej dołek, wkruszam drożdże i posypuję je cukrem. Wlewam odrobinę wody, aby drożdże się rozpuściły. Mieszam lekko sam środek (zaczyn). Miskę przykrywam czystą ściereczką kuchenną i zostawiam na 10-15 minut, aż się spienią. Jeśli masz drożdże suszone, wsyp je do miski z mąką i pomiń ten krok.

Gdy drożdże ruszą, wlewam resztę wody, wsypuję sól i całość mieszam. Możesz to zrobić ręcznie, łyżką lub przy użyciu robota z końcówkami w kształcie haka. Mieszam do czasu, aż mąka połączy się z pozostałymi składnikami w jednolitą całość. Wyrobione ciasto jest kleiste i takie ma być.

Krok 2 – smaruję ciasto oliwa i odstawiam do lodówki

Za pomocą zwilżonych dłoni lub za pomocą szpatułki podnoszę z miski i wlewam na dno 60 ml oliwy z oliwek (4 łyżki). Kładę ciasto i obracam w misce, aby z każdej strony było namoczone oliwą. Dzięki temu nie wyschnie w lodówce.

Miskę z ciastem przykrywam pokrywką od garnka lub silikonową matą i umieszczam w lodówce na minimum 8 do max 24 godzin. Czas zależy od tego, kiedy pasuje mi piec ciasto. Możesz ciasto przygotować wieczorem, wstawić do lodówki i upiec rano lub po południu wracając z pracy.

Przez ten okres drożdże dokonają powolnej fermentacji w obniżonej temperaturze, a ja nie muszę wygniatać ciasta. Dzięki tej metodzie, ciasto bez wygniatania uzyskuje odpowiednią konsystencję.

Krok 3 – przekładam ciasto na blachę

Wyjmuję ciasto z lodówki. Blaszkę smaruję 1 łyżką oliwy. Wykładam zimne ciasto na środek blachy. Nie rozciągam go na siłę! Rozpłaszczam je dłońmi tylko tyle, ile się da. Przykrywam ściereczką i odstawiam w ciepłe miejsce. Na cieście pozostają wgniecenia po palcach i tak ma być, bo oryginalna focaccia jest taka pofałdowana.

Krok 4 – odstawiam do wyrośnięcia i dekoruję focaccie

Blachę z ciastem przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce na minimum 90 minut.

Po tym czasie ciasto będzie pulchne , podwoi swoją objętość i wypełni całą blaszkę (samo „rozpełźnie” się na boki). Będzie puszyste i pełne pęcherzyków powietrza.

Teraz najlepsza część pracy. Na wierzch polewam od 1 do 2 łyżek oliwy i rozprowadzam. W ciasto wgniatam ulubione dodatki (np: pomidorki koktajlowe, oliwki, szczypiorek, ulubione zioła np rozmaryn). Możesz z nich uformować ozdobny obraz np. przedstawiający kwiaty. Całość oprószam szczyptą gruboziarnistej soli.

Jeśli położysz ulubione dodatki na ciasto przed wyrastaniem, to będą bardziej zanurzone w cieście po upieczeniu.

Krok 5 – piekę focaccie

Piekarnik nagrzewam do temperatury 220 stopni C.

Blachę z ciastem umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę, aż się zarumieni przez około 20 – 23 minuty w temperaturze 220 stopni C bez termoobiegu z grzaniem góra i dół.

Po upieczeniu, wyjmuję z piekarnika oraz blaszki na kratkę, aby spód nie zaparował i pozostał chrupiący.

Smakuje rewelacyjnie jako samodzielne danie lub z ulubionymi dodatkami jako kanapka. Lubię jeść focaccia maczaną w oliwie lub sosie.

Życzę smacznego!

Pulpety to niezapomniany smak z dzieciństwa. W tej wersji dodatek marchewki i pietruszki sprawia, że sos jest naturalnie słodki i pełen witamin. Sprawdź również moje pulpety w sosie koperkowym oraz pulpety w sosie pomidorowym.

• Czas przygotowania: 25 minut.
• Czas gotowania: 20 minut.
• Ilość: ok. 15 pulpetów.
• Kaloryczność: ok. 180 kcal w 100 g.
• Moja szklanka to pojemność 250 ml.

Pulpety z warzywami – składniki:

Masa mięsna:

• 500 g mięsa wieprzowego (szynka lub łopatka)
• 100 g cebuli (1 mniejsza sztuka)
• 1 ząbek czosnku
• 1 średnie jajko
• 3 płaskie łyżki bułki tartej
• kilka łyżek mąki do obtoczenia
• kilka łyżek tłuszczu do obsmażenia

Przyprawy do mięsa:

• 1 łyżeczka ziół (oregano, bazylia, majeranek lub zioła prowansalskie)
• 1 łyżeczka soli
• 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 1/2 łyżeczki słodkiej papryki

Sos własny z warzywami:

• 2 szklanki wody lub bulionu
• 150 g marchewki (2 średnie sztuki)
• 1 pietruszka
• 1 listek laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• opcjonalnie: 1 łyżka mąki do zagęszczenia

Sposób wykonania pulpetów w sosie własnym z warzywami

Do wykonania pulpetów potrzebować będziemy przede wszystkim garnka z grubym dnem lub głębokiej patelni. Przyda się też deska i ostry nóż do krojenia warzyw. Największy wpływ na smak potrawy ma dobrej jakości mięso. Najlepiej wybrany kawałek zmielić samodzielnie w domu lub poprosić ekspedientkę, aby zrobiła to przy nas.

Krok 1 – masa na pulpety

1. Cebulę obieram i kroję w bardzo drobną kostkę (lub ścieram na tarce, jeśli nie lubisz kawałków cebuli). Czosnek obieram i przeciskam przez praskę.
2. Do miski wrzucam zmielone mięso, jajko, bułkę tartą, cebulę, czosnek oraz wszystkie przyprawy.
3. Wszystko dokładnie wyrabiam dłoną przez około 3-5 minut, aż otrzymam jednolitą i kleistą konsystencję. Dzięki temu pulpety nie rozpadną się w sosie.

Krok 2 – formuję pulpety

1. Za pomocą łyżki zwilżonej w wodzie pobieram porcję mięsa i zwilżonymi rękoma formuję pulpeciki. Z podanych składników otrzymasz około 15 pulpetów o wielkości orzecha włoskiego.
2. Do dużego talerza wsypuję kilka łyżek mąki i obtaczam w niej każdego pulpeta.

Krok 3 – gotuję pulpeciki w sosie własnym z warzywami

1. Marchewkę oraz pietruszkę obieram i kroję w kostkę.
2. W głębokiej patelni lub garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i obsmażam pulpety z obu stron na rumiano łącznie przez około 2 minuty. Zdejmuję pulpety na talerz.
3. Na tę samą patelnię (nie myję jej) wrzucam pokrojone warzywa i podsmażam przez minutę. Dzięki temu zbiorą smak po mięsie.
4. Wkładam pulpety z powrotem na patelnię do warzyw. Wlewam wrzącą wodę (lub bulion), wrzucam także listek laurowy i ziarna ziela angielskiego.
5. Gotuję na niedużym ogniu pod przykryciem przez około 15 – 18 minut. Jeśli pulpety nie są całkowicie zakryte płynem, w połowie gotowania przewracam je na drugą stronę.

Sos możesz też zagęścić mąką. W tym celu do szklanki wlewam kilka łyżek wody i wsypuję kilka łyżek mąki pszennej lub ziemniaczanej. Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą masę bez grudek. Następnie wlewam kilka łyżek gotującego się wywaru i całość mieszam. Tak zahartowany sos wlewam ciurkiem do gotujących się pulpecików i mieszam, aż zgęstnieje. Sos możesz też zabielić śmietanką 30 – 36%. Śmietanę o mniejszej zawartości tłuszczu trzeba zahartować przed dodaniem do sosu.

Na koniec pulpeciki posypuję posiekanym koperkiem i ewentualnie doprawiam do smaku solą lub pieprzem. Potrawę podałam z ryżem. Smakuje również z ugotowanymi ziemniakami, makaronem, kaszą lub kluskami śląskimi.

Życzę smacznego.

• Czas przygotowania: 20 minut.
• Czas duszenia: ok. 15 minut.
• Liczba porcji: dla 4 osób.
• Kaloryczność: ok. 180 kcal w 100 g.
• Dieta: bezglutenowa (pod warunkiem użycia chrzanu bez dodatków zbożowych).

Bardzo lubię przygotowywać pyszny obiad z delikatnych polędwiczek wieprzowych, które zachwycą nawet najbardziej wybredne podniebienie. Sprawdź również polędwiczki w sosie własnym oraz polędwiczki w sosie śmietanowym. Możesz je podać z ziemniakami, ryżem, kaszą lub kluskami śląskimi. Sos trzeba doprawić chrzanem według własnego smaku. Sprawdź jak krok po kroku zrobić to wspaniałe danie.

Składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250ml.

• 500 g polędwiczki wieprzowej
• tłuszcz do obsmażenia (smalec, olej rzepakowy lub masło klarowane)
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu

Sos chrzanowy

• 200 ml śmietanki 30% (4/5 szklanki)
• 250 ml bulionu warzywnego lub wody (1 szklanka)
• 3-4 łyżeczki chrzanu ze słoiczka lub 2 świeżo tartego
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego

Sposób wykonania polędwiczek w sosie chrzanowym

Do zrobienia polędwiczek potrzebować będziemy przede wszystkim: wysokiej patelni lub garnka z grubym dnem, ostrego noża oraz deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Mięso oczyszczam z białych błon (to ważne, bo błony twardnieją podczas smażenia) i osuszam ręcznikiem papierowym.
2. Kroję w 1,5 – 2 cm plasterki i lekko rozbijam za pomocą dłoni. Do delikatnych polędwiczek nie używam tłuczka, aby nie zniszczyć struktury mięsa.
3. Plastry mięsa oprószam solą oraz pieprzem.
4. Na patelni lub w garnku z grubym dnem rozgrzewam 3 łyżki tłuszczu i partiami obsmażam polędwiczki na dużym ogniu. Obsmażam przez około 2 – 3 minuty z każdej strony, aż się zarumienią. Dzięki temu delikatne polędwiczki zamkną pory i będą soczyste w środku.

Krok 2 – gotuję polędwiczki w sosie chrzanowym

1. Do podsmażonych polędwiczek wlewam szklankę gorącego bulionu lub wody. Dodaję także listek laurowy oraz 3 kulki ziela angielskiego i połowę porcji chrzanu.
2. Wszystko mieszam ze sobą i duszę pod przykryciem przez około 10- 12 minut. To wystarczy, aby delikatne mięso zmiękło. Nie gotuję zbyt długo, bo polędwiczka stwardnieje.
3. W międzyczasie przygotowuję zagęszczenie. Do salaterki lub większego kubka wlewam 200 ml śmietanki 30% i wsypuję mąkę. Całość mieszam, aby nie było grudek. Możesz też użyć śmietany 12 lub 18%, ale wówczas trzeba ją zahartować. W tym celu wlewam także około 50 ml gorącego wywaru z gotowania mięsa i całość mieszam.
4. Powstały sos śmietanowy z mąką wlewam ciurkiem do gotującego się mięsa i całość mieszam.
5. Gotuję wszystko już na małym ogniu jeszcze przez około 2 – 3 minuty, aż sos się lekko zagęści i zdejmuję z ognia.
6. Na koniec próbuję sos. To jest dobry moment, aby dodać drugą porcję chrzanu, jeśli lubisz wyrazisty smak.

Polędwiczki wieprzowe w sosie chrzanowym najlepiej smakują mi z ziemniakami puree oraz surówką.

Smacznego!

Bardzo lubię pieczonego indyka. Ostatnio piekłam podudzia indyka na obiad, a tym razem zapraszam na większą część udźca, która znakomicie sprawdza się jako pieczeń na kanapki.

Czas przygotowania: 8 minut.
Marynowanie: minimum 6 godzin, a najlepiej przez całą noc.
Czas pieczenia: od 80 do 90 minut.
Ilość kalorii: 140 kcal w 100 g.

Pieczony udziec z indyka – składniki:

• udziec z indyka (około 1,5 kg z kością)
• 3 łyżki oliwy z oliwek (lub olej roślinny)
• 2 średnie ząbki czosnku
• 2 łyżki ulubionych przypraw (bazylia, zioła prowansalskie, oregano, majeranek)
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• po pół łyżeczki słodkiej i ostrej papryki
• łyżeczka soli

Sposób pieczenia udźca indyka w naczyniu

Do zrobienia pieczeni przygotuj przede wszystkim: naczynie żaroodporne lub rękaw piekarniczy, sznurek jutowy do związania oraz ostry nóż. Zamiast sznurka możesz też użyć siatki do wędlin.

Krok 1 – przygotowuję udziec

Mięso myję pod bieżącą, zimną wodą i osuszam. Za pomocą ostrego noża odkrawam kość, której nie wyrzucam. Nadaje się idealnie jako wkład do rosołu. Skóry nie usuwam, gdyż zapobiega wysuszeniu mięsa podczas pieczenia. Po wykrojeniu kości, otrzymuję szeroki płat mięsa.

Ząbki czosnku obieram i drobno siekam lub miażdżę.

Sztukę mięsa oprószam wewnątrz solą i przyprawami oraz wcieram posiekany czosnek. Skórę na zewnątrz oprószam solą.

Tak przyprawiony udziec zwijam w roladę skórą na zewnątrz. Całość w 2 lub 3 miejscach związuję sznurkiem jutowym. Dzięki temu pieczeń będzie miała kulisty kształt. Możesz także użyć siatki do wędlin. Dno naczynia żaroodpornego smaruję oliwą z oliwek i kładę sztukę przyprawionego i zwiniętego mięsa. Wierzch mięsa także smaruję oliwą z oliwek.

Odstawiam do lodówki na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc, aby smaki się przegryzły. Takie mięso przechowuję w lodówce maksymalnie do 48 godzin.

Krok 1 – piekę udziec indyka w naczyniu

Na godzinę przed pieczeniem, wyjmuję mięso z lodówki, aby nabrało temperatury pokojowej. Wierzch rolady z indyka ponownie smaruję oliwą z oliwek.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Na środkową półkę nagrzanego piekarnika kładę naczynie żaroodporne z mięsem i przykrywam. Piekę przez około 80 – 90 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół. Aby mięso nie było suche na wierzchu, kilka razy polewam je powstałym sosem własnym. Moja pieczeń jest soczysta i aromatyczna. Smakuje na ciepło do obiadu oraz na kanapki, po ostudzeniu i schłodzeniu w lodówce.
Życzę smacznego!

Wybór kilku ciast na świąteczny stół jest wybitnie trudny. Z pewnością jest w czym wybierać. Zdaję sobie sprawę, że trudno zdecydować się na konkretne ciasto na podstawie zdjęcia i opisu wykonania. Dlatego postanowiłam w jednym wpisie zaprezentować listę najlepszych ciast świątecznych wraz z krótkim opisem. Aby zobaczyć przepis, kliknij w zdjęcie ciasta lub odnośnik zobacz przepis. Zobacz też ❤️🎄 jak liczyć potrawy wigilijne – co powinno się znaleźć na stole w Wigilię?

Ciasta miodowe

Grudniowe święta kojarzą mi się z wypiekami na bazie miodu. Moją listę otwiera iście królewskie ciasto miodowe z budyniem. Królewicz to wyśmienite ciasto na bazie biszkoptu, 2 kruchych, miodowych spodów przełożonych dżemem lub powidłami oraz masą maślano budyniową. Ciasto jest bardzo łatwe w zrobieniu i wygląda efektownie na świątecznym stole.
Zobacz przepis: królewicz – ciasto miodowe z budyniem.

Kolejną propozycją na święta jest Miodownik. To 4 kruche ciasta z miodem, przełożone warstwą kwaśnych powideł oraz słodkiego kremu budyniowego lub kremu z kaszą manną. Wierzch polany jest polewą czekoladową. Aby kruche ciasto zmiękło, piekę miodownik na 2 lub 3 dni przed podaniem na stół. Jest to bardzo duża zaleta tego ciasta, gdyż nie muszę go robić w największym natłoku prac w kuchni. Jeśli masz mało czasu na pieczenie ciast, to polecam miodownik w wersji bez pieczenia, czyli https://ania-gotuje.pl/przepis/stefanka-na-herbatnikach/
Zobacz przepis: Miodownik z masą budyniową i powidłami.

Ciasta z makiem

Ciasta z makiem pieczemy przede wszystkim na grudniowe święta. Moim ulubionym wypiekiem jest makowiec japoński. To wilgotne ciasto z jabłkami i makiem, które wręcz rozpływa się w ustach. Jest bez spodu i dodatku mąki. Piekę go na święta oraz imprezę sylwestrową. Jest pyszny i bardzo prosty w zrobieniu.
Zobacz przepis na makowca japońskiego.

Na świątecznym stole nie może też zabraknąć makowej panienki. To pyszne ciasto makowe ze słodką masą budyniową i kwaśnym dżemem porzeczkowym. Wierzch polewam masą czekoladową i oprószam wiórkami kokosowymi. Gorąco polecam na świąteczny stół. Jestem pewna, że zachwyci serca i podniebienia Twoich gości.
Zobacz przepis na makową panienkę.

Listę najlepszych ciast z makiem zamyka ciasto pijak, które swą inspirującą nazwę zawdzięcza zawartości alkoholu w biszkoptach. Zapraszam po przepis na ciasto pijak.

Serniki

Nie wyobrażam sobie świąt bez sernika jak i bez wspomnianych wcześniej ciast z makiem. Świetną propozycją jest połączenie sernika z makowcem. Seromakowiec to 2 ciasta w 1. Moje ciasto powstało z sernika na kruchym spodzie z prawdziwego twarogu oraz makowca z bakaliami i miodem. Świetnie wygląda i zachwyca gości swoim niepowtarzalnym smakiem.
Zobacz przepis na seromakowiec.

Jeśli sernik to na święta z pewnością warto upiec puszysty sernik królewski. Ciemne i kruche ciasto na dole oraz wierzchu wypełnia puszysta masa sernikowa. Wygląda bajecznie i jeszcze lepiej smakuje. Bardzo długo zachowuje świeżość.
Zobacz przepis: Puszysty sernik królewski.

Jeśli już jesteśmy przy dwukolorowych sernikach, to polecam także sernik Izaura. To wilgotne ciasto czekoladowe z kremowym sernikiem, polane czekoladą. To niezapomniany smak z mojego dzieciństwa.
Zobacz przepis na sernik Izaura.

Dla miłośników klasycznych przepisów polecam również sernik tradycyjny. Robię go z dwukrotnie zmielonego twarogu. Taki sernik jest przede wszystkim wilgotny i puszysty. Wierzch polewam masą czekoladową. Niebo w gębie i palce lizać.
Zobacz przepis na prawdziwy sernik tradycyjny.

Jeśli nie masz czasu na przygotowywanie efektownych serników, to polecam szybki sernik na zimno z wiaderka. Smakuje wybornie i wygląda efektownie. Składa się z warstwy biszkoptów, zalanych masą serową oraz galaretką z ulubionymi owocami.
Zobacz przepis na sernik na zimno z wiaderka.

Pierniki

Na moim blogu znajdziesz staropolski przepis na piernik dojrzewający, a także wilgotny piernik z powidłami.

Pozostałe ciasta na świąteczny stół

Na świątecznym stole oprócz tradycyjnych serników, makowców i pierników nie może oczywiście zabraknąć świątecznego keksa z bakaliami. Jest puszysty, miękki i niesamowicie kolorowy. Oprócz walorów smakowych i wizualnych jego kolejną zaletą jest to, że długo zachowuje swoją świeżość.
Zobacz przepis na keksa świątecznego z bakaliami.

Moim ulubionym ciastem, które mogłabym jeść każdego dnia, jest przede wszystkim malinowa chmurka. To wyjątkowo lekkie ciasto, które składa się z 4 warstw: dowolnego spodu, kremowej masy z mascarpone, galaretki z malinami oraz chrupiącej bezy z migdałami. Polecam malinową chmurkę na biszkopcie, malinową chmurkę na kruchym spodzie, malinową chmurkę bez pieczenia lub deser malinowa chmurka w pucharkach.

Ciasto marchewkowe może brzmi pospolicie, ale jest wyjątkowo smacznie i pięknie wygląda. Dlatego warto je zrobić na święta. Jest słodkie z korzennym aromatem, a do tego ten piękny kolor. Karoten przypomina mi o minionym lecie. Wierzch udekorowałam polewą oraz orzechami.
Zobacz przepis na wilgotne ciasto marchewkowe.

Stefanka na herbatnikach to stare ciasto z PRL. Robiła je moja babcia oraz mama. Dziś postanowiłam odświeżyć ten zapomniany przepis na szybkie i pyszne ciasto do filiżanki kawy lub herbaty. Zapraszam po sprawdzony przepis krok po kroku na stefankę bez pieczenia. Sprawdź bananową krówkę bez pieczenia na herbatnich.

Stefanka na herbatnikach – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Podane składniki są na blachę 21 x 26 cm.

• 400 g herbatników *
• 250 g masła (o temperaturze pokojowej)
• 160 g cukru (3/4 szklanki)
• 2 budynie (u mnie czekoladowe, każdy budyń bez cukru o wadze 40 g przeznaczony na 500 ml)
• 800 ml mleka (o temperaturze pokojowej)

Bita śmietana:

• 500 ml śmietanki kremówki 36% (mocno schłodzona)
• 2 łyżki cukru pudru

Dodatkowo kakao do oprószenia wierzchu cista.

*Kolor herbatników jest bez znaczenia. Jednak dla kontrastu, używam jasnych herbatników do ciemnych budyni i odwrotnie (kakaowych herbatników do jasnych budyni).

Sposób wykonania stefanki bez pieczenia na herbatnikach

Do przygotowania ciasta potrzebować będziemy przede wszystkim: większego kubka, miski, miksera, blaszki o wymiarach 21 x 26 cm.

Krok 1 – gotuję budyń

Do większego kubka wlewam 250 ml i wsypuję 2 opakowania budyni (o łącznej masie 80 g bez cukru). Całość mieszam intensywnie do rozpuszczenia proszku, aby nie było grudek. Pozostałe mleko wlewam do rondelka i wsypuję połowę cukru. Całość mieszam do rozpuszczenia i zagotowuję na nie dużym ogniu. Do gotującego się mleka, wlewam zawartość kubka i cały czas mieszając, gotuję na małym ogniu. Otrzymuję gęsty budyń. Rondelek zdejmuję z palnika i odstawiam do ostudzenia. Budyń musi być ostudzony, aby po dodaniu do masła, masa się nie zwarzyła.

Krok 2 – łączę masło z budyniem

Masło o temperaturze pokojowej wrzucam do miski i wsypuję pozostały cukier. Całość miksuję na średnich obrotach miksera, aż otrzymam puszystą masę.

Do miski z puszystym masłem dodaję łyżka po łyżce ostudzony budyń i cały czas miksuję na średnich obrotach. Otrzymuję krem do wyłożenia na herbatniki.

Krok 3 – układam warstwy ciasta Stefanka

Blaszkę o wymiarach 21 x 26 cm wyścielam papierem do pieczenia.

Na dno wykładam pierwszą warstwę herbatników. W zaokrąglonych rogach docinam ciasteczka do kształtu blaszki. Jeśli zachodzi taka potrzeba, to docinam także herbatniki po długości blaszki. Następnie za pomocą łyżki wykładam 1/3 masy budyniowo maślanej i oczywiście wyrównuję.

Wykładam drugą warstwę herbatników. Tak samo wykładam i wyrównuję 1/3 masy kremu budyniowo maślanego.

Wykładam trzecią warstwę herbatników i smaruję pozostałym kremem budyniowo maślanym.

Na wierzch wykładam ostatnią, czwartą warstwę herbatników. Stefankę wstawiam do lodówki na 2 – 3 godziny, aby masa zastygła.

Krok 4 – bita śmietana

Mocno schłodzoną w lodówce (minimum 12 godzin) śmietankę przekładam do schłodzonej miski szklanej lub metalowej. Za pomocą miksera najpierw na małych obrotach ubijam przez 30 sekund. Następnie na maksymalnych obrotach ubijam na sztywną pianę. Gdy zacznie gęstnieć, pod koniec ubijania, cały czas mieszam i dodaję cukier puder. Całość ubijania trwa około 3 minuty, a na wierzchu powstają charakterystyczne ślady po mikserze. Nie ubijaj za długo, aby nie powstało masło. Jeśli chcesz mniej słodkie ciasto, to nie dodawaj cukru pudru do bitej śmietany.
Szczegółowy opis robienia bitej śmietany: bita śmietana – jak zrobić? Z artykułu dowiesz się jak zrobić pyszną bitą śmietanę z samej kremówki lub kremówki i serka mascarpone. Na końcu są także wskazówki.

Na wierzch schłodzonego w lodówce ciasta wykładam bitą śmietanę i wyrównuję. Dodatkowo za pomocą rękawa cukierniczego dekoruję różyczki z bitej śmietany. Całość oprószam kakao przesianym nad sitem.

Wskazówki:

• Warstwy herbatników warto wysmarować także powidłami np dżemem porzeczkowym. Kwaskowaty smak porzeczek będzie świetnie przełamywał słodycz ciasta.
• Zamiast ostatniej warstwy z bitej śmietany możesz też polać ciasto polewą czekoladową.
• Zamiast masy budyniowej możesz też użyć masy na bazie kaszy manny.
• W wersji dla dorosłych herbatniki możesz namoczyć np w rumie lub kawie.

Galaretka z kurczaka może być również jedzona przez osoby będące na diecie. Wystarczy jedno lub dwa udka zamienić na pierś z kurczaka lub indyka. Ja tak czasami robię, chcąc uzyskać danie wyjątkowo lekkie. Dzięki kolorowym dodatkom typu marchewka, zielony groszek czy kukurydza i jajko, danie to prezentuje się bardzo ładnie na każdym stole, również świątecznym.

Galaretka z kurczaka – składniki

• 3 udka kurczaka (około 700 g)
• około 2,5 litra wody
• 3 marchewki
• 1 pietruszka około 60 g
• kawałek selera około 60 g
• 1 cebula około 150 g
• 3 ziela angielskie
• 2 liście laurowe
• 4 ziarenka pieprzu
• 3 łyżki żelatyny na 1 litr wywaru
• pół puszki groszku konserwowego

Opcjonalnie. Można też użyć kukurydzy z puszki i jajek ugotowanych na twardo.

Sposób wykonania galaretki z kurczaka z rosołu

Krok 1 – gotuję wywar na rosół

Mięso kurczaka dokładnie myję. Możwa je również wymoczyć przez pół godziny. Warzywa takie jak marchew, seler i pietruszkę obieram, a cebulę pozbawiam łupiny.

Galaretkę początkowo przygotowuję jak rosół. Różne są techniki jego gotowania, ja od zawsze trzymam się kilku zasad, które przytoczę poniżej. Zawsze rosół wychodzi klarowny, bardzo smaczny i aromatyczny. Do garnka wlewam około 2,5 litra wody i gotuję. Gdy woda zawrze, wrzucam opłukanego i wymoczonego kurczaka. Dodaję także wszystkie warzywa w całości wraz z cebulą. Gdy zacznie bulgotać, zmniejszam ogień na minimum, tak aby tylko lekko pyrkało . Do rosołu wrzucam również przyprawy: liść laurowy, ziele angielskie i ziarenka pieprzu, które oddadzą mojemu wywarowi piękny zapach. Rosół powinien się gotować 2 – 2,5 godziny, oczywiście cały czas na niewielkim ogniu i bez przykrycia. Jeśli chodzi o solenie wywaru, robię to na około 30 minut przed końcem gotowania, ponieważ wrzucenie soli na samym początku, może sprawić, że zupa stanie się mętna.

Jeśli chodzi o ilość soli, to dodaję 1 łyżeczkę, a następnie próbuję wywar. W razie konieczności można go jeszcze dosolić. Wywar musi być dość wyraźny w smaku.
Gdy rosół skończy się gotować, wyjmuję z niego mięso, a pozostałą cześć przecedzam przez sitko. Marchewki odkładam, a pozostałe warzywa nie będą już potrzebne w tej potrawie.
Gorący wywar mierzę za pomocą pojemnika z miarką. Na 1 litr wywaru dodaję 3 łyżki żelatyny i mniej więcej tyle powinniśmy go mieć po ugotowaniu rosołu. Żelatynę mieszam dokładnie, aż do dokładnego rozpuszczenia.

Krok 2 – zalewam galaretki w salaterkach

Mięso oddzielam od kości i układam w salaterkach. Dodaję też pokrojoną w plasterki marchewkę i ewentualnie inne dodatki.
Całość uzupełniam przygotowanym wywarem. Po wystudzeniu, galaretki umieszczam w lodówce. Aby dobrze stężały, potrzebujemy minimum 6 godzin.
Oczywiście jeśli masz czas i ochotę, możesz pobawić się w warstwowe zalewanie dodatków. Np. groszek, kukurydzę i marchewkę umieść na dnie, zalej niewielką ilością wywaru z żelatyną i wstaw do lodówki. Gdy warstwa zastygnie, układamy mięso i zalewamy wywarem po brzegi salaterki. Umieszczamy w lodówce. Kolejność układania produktów jest oczywiście dowolną i zależna od naszej wyobraźni.
Galaretkę podaję w salaterkach lub z nich wyjmuję. W tym celu za pomocą noża lekko podważam brzegi i salaterkę przewracam na talerzyk. Możesz też na chwilę zanurzyć ją w ciepłej wodzie. Wówczas bezproblemowo da się wyjąć z salaterki.
Galaretka najlepiej smakuje mi z octem jabłkowym lub skropiona sokiem z cytryny.

Taki kurczak po meksykańsku to ekspresowy obiad w sam raz, gdy nie mamy czasu i wielu składników. Wystarczy podsmażyć kurczaka, cebulkę i paprykę. Wszystko zalewam passatą lub przecierem pomidorowym, chwilę duszę i mam smaczny i przede wszystkim syty posiłek. Polecam również mój ostatni pomysł na kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym.

Czas wykonania: 25 minut.
Czas podsmażania i duszenia: 30 – 35 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Ilość kalorii: 180 kcal w 100 g.

Składniki

• 600 g piersi z kurczaka
• 500 ml passaty pomidorowej lub przecieru pomidorowego
• puszka około 400 g kukurydzy konserwowej lub fasoli czerwonej (ewentualnie pół na pół)
• 1 papryka czerwona
• 1 cebula
• tłuszcz do obsmażenia kurczaka

Przyprawy:

• łyżeczka bazylii lub oregano
• łyżeczka słodkiej papryki
• pół łyżeczki ostrej papryki
• do smaku sól i świeżo zmielony pieprz czarny
• opcjonalnie 1 łyżeczka kminu (kuminu) rzymskiego

Sposób wykonania kurczaka po meksykańsku

Potrawę możesz wykonać na większej i głębszej patelni lub w garnku z grubym dnem.

Krok 1 – podsmażam składniki

Pierś kurczak płuczę w zimnej wodzie, odsączam i usuwam błonki. Następnie kroję w kostkę około 2 – 3 cm. Możesz też pokroić w paski.

Na patelni lub w garnku z grubym dnem podgrzewam 2 – 3 łyżki tłuszczu i wrzucam pokrojonego kurczaka. Podsmażam oczywiście na dużym ogniu (w razie potrzeby w 2 partiach) z obu stron na rumiano łącznie przez około 3 – 4 minuty. Mięso musi być rumiane na zewnątrz i surowe w środku. Podsmażone kawałki kurczaka, zdejmuję z patelni i przekładam na talerz.

Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne wraz z białymi błonami. Kroję w kostkę lub w paski.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w kostkę lub w piórka. Czosnek obieram i drobno siekam.

Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu kurczaka, wrzucam pokrojoną w kostkę cebulkę oraz paprykę czerwoną. Co jakiś czas mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż warzywa zmiękną. Na 30 sekund przed końcem wrzucam czosnek i mieszam.

Krok 2 – duszę kurczaka w sosie po meksykańsku

Do cebulki z paprykę wlewam passatę lub przecier pomidorowy, wrzucam także podsmażonego kurczaka i wszystko mieszam. Duszę pod przykryciem na niedużym ogniu przez około 20 – 25 minut, aż kurczak będzie miękki. Gdy mięso kurczaka będzie już miękkie, wrzucam odsączoną kukurydzę / fasolkę czerwoną. Posypuję przyprawami, wszystko mieszam i próbuję smak. W razie potrzeby dodaję ulubionych przypraw. Możesz też podkręcić smak, poprzez dodanie 1 lub 2 łyżeczek koncentratu pomidorowego.

Podaję na gorąco zazwyczaj z ugotowanym ryżem, makaronem lub ziemniakami. Smacznego!

Takie szybkie i smaczne obiady lubię najbardziej. To prawdziwa uczta dla podniebienia dzięki przełamaniu smaków w znakomitym sosie śmietanowo musztardowym. Do sosu możesz użyć słodkiej śmietanki 30 – 36 % lub zwykłej 12 – 18%. Mięsko kurczaka jest soczyste, aromatyczne i miękkie. Potrawę możesz podać z: ziemniakami, ryżem, makaronem oraz z surówką. Ja udekorowałam kawałkami pomarańczy. Polecam również duszoną pierś z kurczaka w sosie śmietankowym.

Czas wykonania: 15 minut.
Czas smażenia i duszenia: około 25 minut.
Ilość porcji: dla 4 osób.
Kaloryczność: 130 kcal w 100 g.

Składniki:

• 600 g piersi kurczaka
• 250 ml śmietanki 30 – 36% lub zwykłej 12 – 18%
• 2 lub 3 łyżeczki ulubionej musztardy
• średnia cebula (około 120 – 150 g)
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka ulubionej przyprawy (u mnie zioła prowansalskie)
• pół łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 2 łyżki tłuszczu do podsmażenia kurczaka (smalec np gęsi, olej roślinny, masło klarowane)
• opcjonalnie 1 łyżka mąki ziemniaczanej lub pszennej do zagęszczenia sosu

Sposób wykonania kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Kurczaka i śmietankę wyjmuję z lodówki na godzinę przed robieniem. Potrawę możesz podsmażyć i dusić na większej patelni lub w garnku z grubym dnem.

Przygotowuję mięso kurczaka

Pierś kurczaka płuczę w wodzie i osuszam. Usuwam także ewentualne błonki. Następnie kroję w poprzek włókien w kostkę około 2 – 3 cm. Zachowuję dzięki temu soczystość i delikatność mięsa. Kawałki kurczaka wrzucam do miski i oprószam solą, pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Wszystko dokładnie mieszam ze sobą.

Podsmażam kurczaka, cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam lub miażdżą końcówką noża.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam przyprawione kawałki kurczaka. Podsmażam na dużym ogniu z każdej strony łącznie przez około 5 minut, aż mięsko kurczaka się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i mięsko jest soczyste. Na zewnątrz ma być zarumienione, a wewnątrz surowe. Gdy mięso się zarumieni, zdejmuję z ognia i przekładam na talerz lub do miski.

Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu kurczaka, wrzucam cebulkę i szklę na średnim ogniu przez około 4 minut. Pod koniec wrzucam czosnek, wszystko mieszam i podsmażam razem przez około 30 sekund.

Duszę kawałki kurczaka w sosie śmietanowo musztardowym

Do zeszklonej cebulki z czosnkiem wrzucam podsmażonego wcześniej kurczaka. Następnie dodaję musztardę i wlewam śmietankę 30 lub 36%. Możesz też użyć zwykłej śmietany. Wszystko mieszam ze sobą. Potrawę przykrywam, duszę na niedużym ogniu przez około 15 – 20 minut i co jakiś czas mieszam.

Jeśli chcesz, możesz też sos zagęścić. W tym celu do szklanki przelewam kilka łyżek sosu i dodaję łyżkę mąki. Całość mieszam, aby nie było grudek. Ciurkiem wlewam do potrawy i wszystko mieszam ze sobą, aż sos zgęstnieje. Możesz też wsypać pokrojoną natkę pietruszki.

Na koniec próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami lub dodaję odrobinę musztardy. Gdy mięso jest miękkie, zdejmuję z ognia.

Podaję zaraz po zrobieniu z ziemniakami, makaronem lub ryżem i polewam aromatycznym sosem. Życzę smacznego.

Ciasteczka są bardzo proste i ekspresowe w wykonaniu, tak jak moje wcześniejsze ciasteczka fit z płatków owsianych, ciasteczka z małem orzechowym i bananami lub florentynki. Jestem pewna, że udadzą się absolutnie każdemu. Wystarczy rozpuścić masło z miodem i cukrem waniliowym. Następnie wysypać ulubione dodatki i płatki kukurydziane, delikatnie wymieszać i z masy uformować ciasteczka. Następnie takie ciasteczka pieczemy w piekarniku lub wkładamy do lodówki w celu zastygnięcia. Takie ekspresowe ciasteczka robię gdy dopada mnie myśl „mam ochotę na coś słodkiego i ekspresowego”.

Składniki na ciasteczka

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 3 szklanki płatków kukurydzianych
• 100 g masła
• 5 łyżek miodu
• płaska łyżeczka cukru waniliowego
• 200 g ulubionych dodatków (np.: rodzynki, żurawina, orzechy, pistacje, ziarna słonecznika, pestki dyni wiórki kokosowe, czekolada)

Sposób wykonania ciasteczek z płatków kukurydzianych i miodu

Do zrobienia ciasteczek potrzebny nam będzie tylko rondelek i łyżka do wymieszania.

Krok 1 – masa na ciasteczka

Do rondelka wrzucam: masło, miód i cukier waniliowy. Podgrzewam na małym ogniu i mieszam, aż powstanie jednolita masa.

W tym czasie większe dodatki (takie jak rodzynki, orzechy, żurawinę) możesz też posiekać na mniejsze kawałki.

Następnie do podgrzanej masy wsypuję ulubione dodatki, aby całe się oblepiły. Całość mieszam i wsypuję płatki kukurydziane. Wszystko mieszam delikatnie i zdejmuję z ognia.

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Blachę wyścielam papierem do pieczenia. Łyżką pobieram porcje masy i wykładam na blaszce. Daję około 1,5 – 2 łyżki masy na jedno ciastko. Każdą porcję spłaszczam i formuję ciasteczko.

Krok 2 – piekę ciasteczka

Blachę z ciasteczkami umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół w temperaturze 190 stopni C przez około 10 – 12 minut.
Po tym czasie wyjmuję z piekarnika i odstawiam do całkowitego ostygnięcia.

Czasami część ciasteczek nie piekę, tylko zaraz po uformowania, umieszczam w lodówce. Po kilku godzinach chłodzenia, zasychają. Obie wersje ciasteczek są smaczne, ale w wersji z piekarnika są dużo bardziej chrupiące.

Życzę smacznego.

Polędwiczki wieprzowe to najdelikatniejsza i tym samym najsmaczniejsza sztuka mięsa. Dlatego bardzo lubię przygotowywać z nich pyszny obiad. Koniecznie sprawdź polędwiczki w sosie własnym. Polędwiczki świetnie sprawdzą się na odświętny obiad. Znakomicie smakują z ziemniakami, ryżem, kaszą lub kluskami śląskimi. Potrawa jest syta i zadowoli nawet najbardziej wybredne podniebienie. To bez wątpienia klasyka polskiej kuchni, którą często możemy spotkać w restauracji. Zobacz jak proste danie zrobić samodzielnie w domu.

• Czas przygotowania: 20 minut.
• Czas smażenia i duszenia: 20 minut.
• Łączny czas: 40 minut.
• Liczba porcji: dla 4 osób.
• Liczba kalorii: 170 kcal w 100 g.

Składniki

• 500 g polędwiczki wieprzowej
• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• tłuszcz do obsmażenia (smalec, olej roślinny, oliwa z oliwek lub masło klarowane)

Sos pieczarkowy

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Polecam też polędwiczki w sosie śmietanowym.

• 400 g pieczarek
• 150 g cebuli (średnia sztuka)
• 2 ząbki czosnku
• 250 ml bulionu warzywnego lub wody (1 szklanka)
• 1 listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego
• 200 ml śmietanki 30% (4/5 szklanki)
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej

Sposób wykonania polędwiczki wieprzowej w sosie pieczarkowym

Do zrobienia polędwiczek potrzebować będziemy przede wszystkim: patelni, garnka z grubym dnem, ostrego noża i deski do krojenia.

Krok 1 – przygotowuję mięso

1. Polędwiczki osuszam ręcznikiem papierowym. Następnie kroję w 2 cm plasterki i lekko rozbijam za pomocą dłoni. Do tak delikatnego mięsa nie używam tłuczka. Plastry mięsa oprószam solą oraz pieprzem. Jeśli mam czas, to odstawiam na kilkanaście do 30 minut w celu zamarynowania.
2. Na patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszcz i partiami obsmażam polędwiczki na dużym ogniu. Obsmażam przez około 3 minuty z każdej strony, aż się zarumieni. Dzięki temu mięsko zamknie pory i będzie soczyste.
3. Podsmażone kawałki mięsa zdejmuję na talerz. Tłuszczu nie wylewam, gdyż podsmażę na nim cebulkę.

Krok 2 – sos pieczarkowy

1. Cebulkę i czosnek obieram z łupinek. Cebulę kroję w drobną kostkę, a czosnek drobno siekam lub miażdżę końcówką noża.
2. Pieczarki oczyszczam. Większe sztuki obieram ze skórki. Następnie kroję w plasterki lub mniejsze sztuki w ćwiartki.
3. Na rozgrzany tłuszcz po smażeniu polędwiczek wrzucam pokrojoną cebulkę. Jeśli trzeba to dodaję tłuszczu.
4. Często mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż się zeszkli. Trwa to około 5 minut. Pod koniec szklenia cebulki, wrzucam czosnek i wszystko mieszam ze sobą.
5. Do podsmażonej cebulki wrzucam pokrojone pieczarki. Często mieszam i podsmażam na średnim ogniu przez około 5 minut, aż się skurczą i odparują sok.

Krok 3 – gotuję polędwiczki w sosie pieczarkowym

1. Jeśli mam głęboką patelnię, to danie robię tylko na niej. Jeśli mam mniejszą patelnię, to przekładam wszystko do garnka z grubym dnem.
2. Do sosu pieczarkowego wlewam szklankę bulionu warzywnego lub wody i wrzucam podsmażone kawałki polędwiczek.
3. Dodaję także listek laurowy oraz 3 kulki ziela angielskiego.
4. Wszystko duszę pod przykryciem na małym ogniu przez około 10–12 minut. To wystarczy, by polędwiczki „doszły” w środku i pozostały soczyste. Nie gotuję zbyt długo, bo będą twarde.
5. Do salaterki lub większego kubka wlewam śmietankę 30% i wsypuję mąkę. Całość mieszam, aby nie było grudek. Możesz też użyć śmietany 12 lub 18%, ale wówczas trzeba ją zahartować. W tym celu wlewam także około 50 ml wywaru z gotowania mięsa i całość mieszam.
6. Powstały sos śmietanowy z mąką wlewam ciurkiem do gotującego się mięsa i całość mieszam.
7. Gotuję wszystko już na małym ogniu jeszcze przez około 2 – 3 minuty, aż sos się lekko zagęści i zdejmuję z ognia.

Polędwiczki wieprzowe z pieczarkami podałam z ziemniakami puree oraz surówką.

Smacznego!

Uwielbiam piec ciasteczka, ponieważ są bardzo szybkie i smaczne. Polecam moje wcześniejsze FIT ciasteczka owsiane oraz wyśmienite florentynki. Zanim opublikowałam ten przepis na blogu, wielokrotnie modyfikowałam proporcje składników. W efekcie zapraszam na znakomite ciasteczka.

Czas wykonania: 10 minut.
Ilość porcji: około 10 sztuk.
Dieta: bezglutenowa.

Składniki na fit ciasteczka z masłem orzechowym

Szklanka u mnie ma pojemność 250 ml.

• 100 g masła orzechowego
• 230 g miąższu dojrzałych bananów (waga ze skórką około 300 g)
• 1 szklanka płatków owsianych (110 g)
• 3 łyżki miodu (75 g)
• 50 g ulubionych dodatków (orzechy, pistacje, suszona żurawina, wiórki kokosowe, sezam, pestki słonecznika)

Sposób wykonania fit ciasteczek z masłem orzechowym i bananami

Do zrobienia ciasteczek potrzebować będziemy jedynie miski oraz blachy piekarnika.

Krok 1 – masa na ciastka

Banany obieram ze skórki i rozgniatam za pomocą widelca.
Do miski wrzucam masło orzechowe, płatki owsiane, rozgniecione banany i dodaję miód. Wszystko mieszam ze sobą za pomocą łyżki.

Do wymieszanej masy wrzucam także moje ulubione dodatki np.: orzechy, pistacje lub suszoną żurawinę i wszystko mieszam.

Krok 2 – formuję ciasteczka

Blachę do pieczenia wykładam papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C. Za pomocą łyżki pobieram czubatą porcję i umieszczam na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Następnie spłaszczam i formuję okrągły kształt.

Krok 2 – piekę fit ciasteczka

Blachę z ciasteczkami umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika.

Piekę bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół w temperaturze 180 stopni C przez około 15 – 17 minut, aż się zarumienią. Po upieczeniu, wyjmuję ostrożnie z piekarnika i odkładam na kratkę do ostudzenia.

Przy większej ilości możesz piec 2 lub 3 blachy. Ale wówczas trzeba piec z termoobiegiem w temperaturze 160 stopni do czasu, aż się zarumienią.

Fit ciasteczka z masłem orzechowym i bananami są tak pyszne, że znikają z talerza w mgnieniu oka. Nie są chrupiące, bo nie zawierają glutenu, ale mięciutki i rozpływają się w ustach. Polecam oczywiście upiec ciasteczka z podwójnej porcji. Ciastka przechowuję w szczelnie zamkniętym pojemniku.

Życzę smacznego!

Masz ochotę na syte śniadanie lub kolację? Pasta jajeczna to najpopularniejsze smarowidło do kanapek w moim domu, zaraz po paście z makreli. Jeden z niezapomnianych smaków z dzieciństwa. Mama często nam przygotowywała taką pastę. Bardzo ją lubiłam ze świeżą bułką. Teraz w moim domu lubią ją dorośli oraz dzieci na śniadanie lub kolację. Kanapki z pastą jajeczną udekorowane zielonym szczypiorkiem i czerwonymi pomidorami suszonymi lub koktajlowymi skuszą największych niejadków. Brzmi pysznie? Wystarczy, że ugotujesz jajka na twardo, pokroisz ogórka oraz szczypiorek i wymieszasz z pozostałymi składnikami. Oczywiście do pasty możemy dodać inne smaki. Propozycję ich dodania znajdziesz poniżej. Zapraszam po prosty i ekspresowy przepis.

Czas wykonania: 5 minut.
Ilość kalorii: 130 kcal w 100 g.
Dieta: wegetariańska i bezglutenowa.
Liczba porcji: dla 2 osób.

Lekka pasta jajeczna – składniki:

• 4 jajka* (rozmiar L)
• 1 średni ogórek kiszony (ewentualnie konserwowy)
• mały pęczek szczypioru
• 3 łyżki jogurtu naturalnego
• 1 lub 2 łyżeczki musztardy
• płaska łyżeczka chrzanu
• pół łyżeczki miodu
• pół łyżeczki papryki mielonej (ostra lub słodka)
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• szczypta soli
• dodatkowo możesz też użyć: starowanego na grubych oczkach sera żółtego (max 100g), oliwki bez pestek, rzodkiewki oraz ulubionych ziół

Wskazówki:

• Bardzo ważna jest jakość jajek, które są głównym składnikiem pasty. Jajka powinny być świeże i prawidłowo ugotowane. Sprawdź moją metodę na jajka gotowane na twardo. Zbyt długie gotowanie jajek powoduje, że na ich obwodzie pojawiają się ciemne zabarwienia i są mniej smaczne.
• Moja pasta jajeczna jest w wersji FIT. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby zamiast jogurtu użyć majonezu lub pół na pół. Pamiętaj jednak, że taka pasta będzie kaloryczna.
• Zamiast ogórka kiszonego lub konserwowego możesz w sezonie dać świeżego. Niektórzy do pasty jajecznej dodają także pół awokado lub 100 g wędzonego łososia.

Sposób wykonania lekkiej pasty jajecznej

Do przygotowania pasty potrzebować będziemy przede wszystkim: rondelka, salaterki i miski na pastę.

Jajka gotuję na twardo. Chłodzę i obieram ze skorupek. Następnie kroję w niedużą kostkę około 3 – 5 mm i wrzucam do miski. Jajka możesz też zetrzeć na grubych oczkach tarki lub rozgnieść za pomocą widelca.

Do salaterki dodaję: miód, chrzan, jogurt naturalny oraz musztardę. Oprószam przyprawami: solą, papryką i świeżo zmielonym pieprzem czarnym. Całość mieszam do połączenia się składników, aż uzyskam jednolitą konsystencję. Jeśli masz prawdziwy, skrystalizowany miód (nie płynny zimową porą z marketu), to rozetrzyj go łyżeczką o ścianki salaterki. Wówczas łatwo się połączy z resztą składników. Otrzymuję aromatyczny sos musztardowo – chrzanowo – miodowy. Jeśli nie chcesz brudzić dodatkowej salaterki, to czynność wykonaj w misce z jajkami.

Szczypiorek myję i kroję w niedużą kostkę około 3 mm.
Z ogórka odkrawam twarde końcówki. Następnie kroję w niedużą kostkę 3 – 5 mm.

Do miski z jajkami wrzucam szczypiorek oraz ogórka kiszonego i wlewam sos. Część szczypiorku zostawiam do dekoracji potrawy. Jeśli chcesz, możesz też dodać w tym momencie: starowanego sera żółtego na grubych oczkach, połówki oliwek, rzodkiewki pokrojone w plastry lub kostkę oraz posiekane zioła.

Całość mieszam ze sobą, aż uzyskam jednolitą pastę jajeczną. Na koniec sprawdzam smak i ewentualnie doprawiam ulubionymi przyprawami lub ziołami.

Pasta jajeczna jest już gotowa do smarowania chleba. Na wierzch kanapki ułóż dekorację w postaci: szczypiorku, natki pietruszki lub suszonych pomidorów. Palce lizać. Uczta dla oka i podniebienia. U mnie sałatka znika tego samego dnia, ale możesz ją trzymać w lodówce do 2 – 3 dni.

Smacznego!

Moja sałatka brokułowa z fetą jest uniwersalna i możesz do niej dodać ulubione dodatki. W przepisie podaję listę pasujących produktów. Sałatka smakuje wyśmienicie i wygląda bardzo apetycznie. U mnie w domu każdy prosi o dokładkę. Zapraszam po sprawdzony przepis krok po kroku.

Czas wykonania: 10 minut.
Ilość porcji: 4.
Ilość kalorii: 85 kcal w 100 g.
Dieta: wegetariańska i bezglutenowa.

Sałatka z brokułem – składniki:

• 500 g brokułu (1 średni najlepiej świeży, ale może być też mrożony)
• 200 g sera typu feta
• 80 g słonecznika
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• szczypta słodkiej papryki
• pół łyżeczki ziół prowansalskich

Składniki na sos

• 3 łyżki jogurtu naturalnego
• 2 łyżki majonezu
• 2 ząbki czosnku
• szczypta soli

* Jaki brokuł do sałatki? Możesz użyć jednego, średniego brokuła świeżego lub około 400 g mrożonego (1 opakowanie). Najsmaczniejszy jest oczywiście świeży brokuł.

Sposób wykonania sałatki z brokułem i fetą

Do zrobienia sałatki potrzebne nam będą przede wszystkim: garnek, salaterka oraz ozdobna miska lub półmisek. Zanim przystąpisz do robienia sałatki, przeczytaj dokładnie opis wykonania i zaplanuj etapy pracy. Zastanów się także, co chcesz jeszcze dodać do mojej uniwersalnej sałatki.

Krok 1 – gotuję brokuła

Brokuła myję pod bieżącą i zimną wodą. Następnie odcinam różyczki i resztę wyrzucam. Mój brokuł warzył 565 g, a wycięte różyczki 350 g. W garnku zagotowuję 1 litr wody i wsypuję 1 łyżeczkę soli. Do gotującej się wody wrzucam różyczki brokuła i przykrywam. Gotuję na niedużym ogniu przez około 5 – 8 minut, aż będą „al dente”. Czas gotowania zależy przede wszystkim od wielkości różyczek.

Jeśli masz mrożone brokuły, to wyjmij z zamrażalki tuż przed gotowaniem. W garnku zagotuj 1 litr wody z 1 łyżeczką soli. Brokuła włóż do wrzątku i gotuj na niedużym ogniu od 3 do 4 minut pod przykryciem. Czas liczę od ponownego zagotowania się wody. Brokuły mrożone gotujemy krócej niż świeże.

Brokuły po ugotowaniu powinny być „al dente”, czyli lekko chrupiące i jędrne (nie za twarde i nie za miękkie). Brokuła możemy jeść na surowo, dlatego nie trzeba gotować go za długo. Za długo gotowane brokuły tracą: smak, kolor i zapach.
Ugotowane brokuły odcedzam na durszlaku lub sicie i przelewam zimną wodą, aby zachowały zielony kolor.

Krok 2 – robię sos czosnkowy

W trakcie gotowania brokułów, robię sos. Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę. Do salaterki wrzucam jogurt, majonez, czosnek i oprószam szczyptą soli. Całość mieszam i odstawiam do przegryzienia się smaków. Zamiast majonezu możesz oczywiście użyć samego jogurtu.

Krok 3 – łączę składniki sałatki

Ser typu feta odsączam z zalewy i kroję w kostkę.

Na suchej patelni prażę słonecznik i często mieszam, aż się lekko zarumieni. Zdejmuję z ognia i odstawiam do ostygnięcia.

Do miski lub na półmisek kładę odsączone różyczki brokuła. Następnie umieszczam pokrojony w kostkę ser typu feta i całość polewam sosem czosnkowym. Oprószam do smaku świeżo zmielonym pieprzem czarnym oraz ziołami prowansalskimi i posypuję uprażonym słonecznikiem. Dla kontrastu posypuję także szczyptą słodkiej papryki. Nie dodaję już soli, bo ser feta jest wystarczająco słony.

Uniwersalna sałatka z brokułem i fetą jest już gotowa. Możesz do niej dodać swoje ulubione dodatki:

• kukurydzę konserwową
• jajka ugotowane na twardo i pokrojone w ćwiartki
• kawałki piersi kurczaka
• szynkę konserwową
• pomidorki koktajlowe
• ananasa
• czerwoną fasolę konserwową
• pestki dyni
• płatki migdałów lub posiekane orzechy.

Powyższe dodatki możemy wymieszać ze sobą lub ułożyć w warstwach. Smacznego!

Tatara najczęściej przygotowuję na imprezę np na Sylwestra. To jedna z tych przekąsek, która najszybciej znika ze stołu. W moim przepisie podaję wiele opcjonalnych dodatków i zamienników. Podpowiem też, jakie wybrać mięso oraz jak podać i udekorować potrawę.

Czas przygotowania: 10 minut
Liczba porcji: 2
Liczba kalorii: 140 kcal w 100 g
Dieta: bezglutenowa

Składniki

• 250 g surowego i świeżego mięsa wołowego (polędwiczka, ligawa, rostbef)
• 2 surowe żółtka jajek (rozmiar L)
• 1 mała cebula (około 100 g)
• 1 średni ogórek kiszony (około 80 g)
• łyżeczka oliwy z oliwek
• pół płaskiej łyżeczki soli (najlepiej gruboziarnista)
• szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Opcjonalne dodatki

• łyżka kaparów
• 2 łyżki marynowanych grzybów leśnych (np borowiki) lub pieczarek
• łyżeczka musztardy Dijon (zaostrza smak)
• łyżka Maggi (popularna wśród osób pamiętających PRL) lub sosu Worcestershire

Sposób wykonania prawdziwego tatara wołowego

Zanim przystąpisz do zrobienia tatara, przeczytaj cały opis. Podaję w nim poszczególne etapy krok po kroku oraz wiele zamienników produktów, dzięki którym tatar będzie wyglądał apetycznie i jeszcze lepiej smakował.

Krok 1 – przygotowuję warzywa oraz żółtka na tatar

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.

Z ogórka kiszonego odkrawam obie twarde końcówki i kroję w drobną kostkę.

Skorupki jajek sparzam wrzątkiem. Następnie oddzielam białka od żółtek. Jajka powinny być świeże i pochodzić ze sprawdzonego źródła. Jeśli nie masz jaj z pewnego źródła lub boisz się użyć surowych żółtek, to możesz ugotować jajka na miękko i wykorzystać płynne żółtka.

Jeśli do tatara zdecydujesz się dodać kapary lub marynowane grzyby czy też paprykę konserwową, to pokrój je w kostkę.

Krok 2 – przygotowuję mięso wołowe

Mięso wołowe jest kluczowe podczas przygotowywania tatara. Powinno być świeże, schłodzone i pochodzić ze sprawdzonego źródła. Do tatara nie używam mięsa rozmrożonego. Jeśli używam mięsa mielonego, to mielę samodzielnie lub proszę by zmielono przy mnie.

Do potrawy najlepsza jest oczywiście polędwica lub ligawa, które nie posiadają białej tkanki i błon.

Wołowiny nie myję pod bieżącą wodą, ponieważ nie jest to zalecane przez współczesne normy higieny kuchennej. Wystarczy dokładnie osuszyć kawałek mięsa ręcznikiem papierowym.

Jeśli mam mniej szlachetną część wołowiny, to odkrawam wszelkie tłuste części i błonki. Nie wyrzucam ich, gdyż świetnie nadają się jako wkład do wywaru na rosół.

Mięso na tradycyjnego tatara drobno siekam. W tym celu wołowinę kroję w poprzek włókien na cienkie plastry (4 – 5 mm). Następnie kroję w paseczki i drobno siekam. Ale uwaga nie za drobno, aby nie powstało mięso mielone.

Wskazówka. Jeśli nie masz czasu, chęci lub umiejętności, to zamiast drobno siekać, możesz wołowinę zmielić na grubych oczkach maszynki. Jednak w takim przypadku nie będzie to tradycyjny, chociaż również smaczny tatar.

Do tak przygotowanego mięsa wołowego dodaję łyżkę oliwy z oliwek i wszystko mieszam ze sobą, aż otrzymam gładką masę. Jeśli chcesz bardziej rozluźnić masę mięsa, to dodaj 1 lub 2 łyżki przegotowanej i zimnej wody. Jeśli chcesz, aby masa była bardziej puszysta i delikatna, wlej łyżkę bardzo zimnej wody gazowanej. Zamiast oliwy możesz użyć oleju roślinnego.

Krok 3 – podaję tatar w 2 wersjach

W wersji najprostszej mieszam ze sobą wszystko i doprawiam solą oraz pieprzem. Taki tatar robię najczęściej dla siebie w zwykły dzień.

Wersję wyglądającą efektownie serwuję na imprezowy stół. Wówczas z mięsa wołowego zmieszanego z oliwą formuję 1 lub 2 okrągłe placki. W środku robię wgłębienie i umieszczam całe żółtko.

Wokół mięsa układam pokrojone w kostkę: cebulkę i ogórka oraz opcjonalnie inne dodatki. Pamiętaj jednak, aby wszystkich dodatków było mniej, niż masy mięsa wołowego. Wszystko oprószam solą i świeżo zmielonym pieprzem.

Podaję na stół mocno schłodzony zaraz po zrobieniu z kromką chleba. Jeśli tatar ma stać na stole podczas imprezy, miseczkę z mięsem ustawiam na większym półmisku wypełnionym kostkami lodu. Dzięki temu mięso będzie cały czas schłodzone i smaczne.

Tatar należy zjeść od razu zaraz po zrobieniu, ponieważ surowe mięso szybko się utlenia i szarzeje, co jest naturalnym procesem.

Życzę smacznego!

Nie wyobrażam sobie milszego rozpoczęcia weekendu, niż z porcją pysznej drożdżówki i filiżanki kawy :-). Podczas pieczenia drożdżówki, w całym domu unosi się fantastyczny zapach. Po wyjęciu z piekarnika musimy uzbroić się w cierpliwość i odczekać około 1 godziny, aby ciasto ostygło, a dżem ostygł. Powiem szczerze, że aż trudno powstrzymać domowników od zjedzenia, zanim zdążę zrobić zdjęcia :-). Ciasto drożdżowe z dżemem i kruszonką znika ze stołu w mgnieniu oka, podobnie zresztą jak drożdżówki z serem i kruszonką. To chyba najlepsza rekomendacja dla niezdecydowanych. Takie ciasto sprawdzi się jako słodka przekąska do szkoły lub pracy.

• Czas przygotowania: 25 minut
• Czas wyrastania: 70–105 minut.
• Czas pieczenia: 35-40 minut
• Forma: duża keksówka 11 x 30 cm
• Ilość kalorii: 320 kcal / 100 g ciasta

Składniki

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Szklanka ma pojemność 250 ml.

Zaczyn

• 40 g świeżych drożdży (lub 14 g suszonych instant – 2 opakowania)
• 50 ml ciepłego mleka
• 2 łyżki mąki pszennej
• 1 łyżeczka cukru

Ciasto drożdżowe

• 3 szklanki mąki pszennej (500 g) Typ 500 – 550
• 1 szklanka (250 ml) ciepłego mleka (temperatura lekko niższa niż nasze ciała, do 35 st.C)
• 100 g masła (roztopionego i ostudzonego)
• 7 łyżek cukru (około 85 g)
• 4 żółtka
• 1 opakowanie cukru waniliowego (16 g)

Kruszonka

• 100 g mąki pszennej
• 70 g masła zimnego
• 50 g cukru
• opcjonalnie 1 białko do posmarowania ciasta przed oprószeniem kruszonką

Nadzienie

• 300 g gęstego dżemu (u mnie porzeczkowy) lub marmolady
• opcjonalnie płatki migdałów, pokruszone orzechy lub rodzynki

Sposób wykonania zawijanego ciasta drożdżowego z dżemem i kruszonką

Do zrobienia drożdżówki potrzebne nam będą przede wszystkim: miseczka, miska, czysta ściereczka kuchenna, wałek, duża keksówka 11 x 30 cm.

Krok 1 – zaczyn z drożdży

1. Do miseczki wkruszam drożdże, wlewam 50 ml ciepłego mleka, dodaję łyżeczkę cukru i 2 łyżki mąki.
2. Mieszam, przykrywam ściereczką i odstawiam w ciepłe miejsce na 10–15 minut. Drożdże spienią się mocno i podwoją objętość.

Jeśli używasz drożdży suszonych, możesz pominąć ten krok i wsypać je bezpośrednio do mąki w kroku 2 (ale upewnij się, że są świeże).

Krok 2 – zagniatam ciasto drożdżowe

1. Masło roztapiam i studzę (nie może być gorące).
2. Żółtka oddzielam od białek. Z białek możesz zrobić kokosanki lub upiec bezę.
3. Do dużej miski przesiewam mąkę. Dodaję żółtka, ciepłe mleko (250 ml), cukier i cukier waniliowy. Wlewam wyrośnięty zaczyn.
4. Zagniatam ciasto ręcznie lub mikserem z hakiem. Pod koniec wyrabiania wlewam masło. Wyrabiam ręcznie przez około 15 minut (lub mikserem przez 7–8 minut), aż ciasto będzie gładkie, elastyczne i przestanie się kleić.
5. Przykrywam ściereczką kuchenną i odstawiam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na 60-90 minut (do podwojenia objętości).

Krok 3 – zwijam roladę

1. Keksówkę smaruję lekko olejem i wyścielam papierem do pieczenia, który przyklei się do formy.
2. Blat stołu lub stolnicę posypuję mąką i kładę wyrośnięte ciasto drożdżowe. Za pomocą wałka rozwałkowuję ciasto w kształt prostokąta, którego szerokość musi być trochę większa od długości keksówki. Najlepiej jest przyłożyć keksówkę do placka. U mnie powstał prostokąt o wymiarach 32 x 38 cm.
3. Na środek placka wykładam dżem i rozsmarowuję. Dżem musi być gęsty, aby nie wypłynął podczas pieczenia. Pozostawiam jednak około 2 cm czystego miejsca od brzegów. Jeśli lubisz, możesz warstwę dżemu posypać: płatkami migdałów, orzechami lub rodzynkami.
4. 2 dłuższe boki placka zawijam do środka, aby dżem nie wypłynął podczas pieczenia. Następnie zwijam roladę wzdłuż krótszego boku (ten trochę większy od długości keksówki).
5. Zwinięte ciasto przekładam do keksówki (zlepieniem do dołu). Przykrywam i odstawiam na 20 minut do ponownego napuszenia.

Krok 4 – robię kruszonkę

1. Składniki na kruszonkę (mąka, zimne masło, cukier) rozcieram w palcach, aż powstaną grudki.
2. Wierzch ciasta smaruję białkiem (opcjonalnie) i obficie posypuję kruszonką.

Krok 5 – piekę drożdżówkę

1. Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.
2. Keksówkę z ciastem umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika.
3. Piekę z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu w temperaturze 190 stopni C przez około 35 – 40 minut.
4. Po upieczeniu zostawiam w keksówce do ostudzenia. Drożdżówkę kroję dopiero po około 60 minutach, gdy przestygnie. Wówczas dżem zastyga i mogę ładnie kroić na plastry.

Smakuje rewelacyjnie do szklanki mleka lub kakao oraz do filiżanki kawy w miłym gronie.

Smacznego 🙂

Ostatnio robiłam na obiad gulasz z indyka z cukinią, który powstał z kawałka piersi. Zachwycił mnie swoim smakiem i kolorem. Tym razem zapraszam na bardzo prosty i szybki w zrobieniu gulasz z indyka w sosie własnym wykonany z udźca. Mój gulasz świetnie smakuje w chłodne, jesienne dni.

Liczba porcji: dla 4-6 osób.
Czas wykonania: 30 minut.
Kaloryczność: 120 kcal w 100 g.

Gulasz z indyka – składniki

Podaję wagę warzyw przed obraniem. Moja szklanka ma 250 ml.

• 1 kg udźca indyka bez kości i skóry
• około 750 ml wody
• 400 g marchewki
• 150 g cebulki
• 2 ząbki czosnku
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• łyżka ulubionych przypraw (np lubczyk, bazylia, oregano, zioła prowansalskie)
• łyżka słodkiej papryki
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• dodatkowo tłuszcz do podsmażenia mięsa (smalec lub olej)

Sposób wykonania gulaszu z indyka

Do zrobienia gulaszu z indyka, potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka z grubym dnem o pojemności minimum 3 litry oraz ostrego noża i deski do krojenia.

1 – przygotowuję mięso indyka

Z udźca indyka usuwam skórę i kość. Otrzymuję filet mięsa, który kroję w mniejsze kawałki. Możesz pokroić w paski lub kostkę.

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa. Obsmażam przez około 3 – 4 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż mięso się zarumieni. Dzięki temu zamykam pory i kawałki indyka pozostaną soczyste. Podsmażone kawałki indyka wyjmuję na talerz.

Wskazówka 1. Skóry i kości z udźca nie wyrzucam. Zamrażam lub od razu wykorzystuję do ugotowania wywaru na zupę.

2 – podsmażam cebulkę i czosnek

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
Marchewkę obieram i kroję w kostkę lub pół talarki.

Na rozgrzany tłuszczu po podsmażaniu mięsa, wrzucam cebulkę i często mieszam. Podsmażam na średnim ogniu przez około 4 minuty, aż się zeszkli. Na pół minuty przed końcem szklenia cebulki, wrzucam także czosnek i wszystko ze sobą mieszam.

3 – gotuję gulasz

Do garnka z cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso. Dodaję także pokrojoną marchewkę. Wszystko zalewam wodą, która powinna zakryć mięso. Wrzucam ziele angielskie, listek laurowy. Dodaję również sól, pieprz, słodką paprykę oraz wsypuję łyżkę ulubionych przypraw.

Całość mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu pod przykryciem, aż się zagotuje. Gdy zacznie się gotować, zdejmuję przykrywkę i zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Co jakiś czas mieszam i gotuję przez około 50 – 60 minut, aż mięsko i marchewką będą miękkie.

Wskazówka 2. Do sosu własnego możesz dodać także 2 – 3 łyżki śmietanki 30 lub 36%. Pamiętaj, że śmietanę 12 lub 18% trzeba najpierw zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącego sosu i dodaję śmietanę. W tym momencie możesz też dodać 1 lub 2 łyżki mąki (pszennej lub ziemniaczanej), aby zagęścić sos. Wszystko mieszam, aby nie było grudek. Wlewam ciurkiem do garnka i cały czas mieszam.

Mój gulasz z udźca indyka w sosie własnym podałam tradycyjnie z ziemniakami i surówką z kiszonej kapusty. Świetnie smakuje także z kaszą, ryżem czy kluskami śląskimi. Sprawdź również moje ==>> polędwiczki wieprzowe w sosie własnym oraz karkówkę w sosie własnym <<==
Życzę smacznego.

Najczęściej najsmaczniejsze potrawy są najprostsze w przygotowaniu. W kilka minut wystarczy wykroić kość z podudzia indyka, a mięso przyprawić. Kości z indyka nie wyrzucam, gdyż doskonale nadaje się do wykorzystania, podczas gotowania rosołu. Za jednym zamachem mam kompletny i szybki obiad.

Potrawę wykonasz w: kilka minut.
Czas marynowania: 6 godzin, a najlepiej całą noc
Czas pieczenia: 90 minut.

Kaloryczność 145 kcal w 100 g.
Dieta bezglutenowa.

Składniki

• 2 podudzia indyka (około 2 kg wraz z kośćmi, a samego mięsa około 1300 g)
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 3 ząbki czosnku
• czubata łyżka ulubionych przypraw (np oregano, majeranek, zioła prowansalskie, bazylia)
• łyżka słodkiej papryki
• pół łyżeczki ostrej papryki
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• łyżeczka soli

Sposób wykonania podudzi indyka, pieczonych w piekarniku

Do zrobienia potrawy potrzebne nam będą: naczynie żaroodporne (brytfanka lub rękaw piekarniczy), sznurek jutowy do związania mięsa oraz ostry nóż.

1 – wykrawam mięso z kości

Podudzia indyka to mniej szlachetna część, niż np udziec. Nie mniej jednak mają świetny smak. Podudzia indyka myję i osuszam. Następnie nacinam w miejscu gdzie łączą się mięśnie przy samej kości głównej. Obkrawam dookoła kość i otrzymuję filet mięsa ze skórą z licznymi, cienkimi kośćmi. Gdyby nie te łykowate i małe kości, pieczone podudzia byłby też dobre na kanapki. Łykowatych kości nie usuwam, gdyż doskonale odchodzą od mięsa po upieczeniu. Dużą kość podudzia wykorzystuję jako wkład mięsny do wywaru na rosół.

2 – marynuję podudzia

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę.

Filety podudzia od strony mięsa oprószam przyprawami i wcieram posiekany czosnek. Skóry nie przyprawiam, posypuję jedynie szczyptą soli.

Filet zwijam, aby skóra była na zewnątrz. Za pomocą sznurka jutowego związuję mięso, aby nabrało kulistego kształtu. Do naczynia żaroodpornego wlewam 2 łyżki oliwy, wkładam przyprawione mięso i nakrywam przykrywką. Odstawiam do lodówki na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc, aby smaki się przegryzły. Naczynie żaroodporne z mięsem wyjmuję z lodówki na godzinę przed pieczeniem, aby się zagrzało do temperatury pokojowej.

3 – piekę podudzia indyka w piekarniku

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.

Naczynie żaroodporne umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 180 stopni z opcją grzania góra i dół pod przykryciem przez około 90 minut. Dzięki temu, że piekę pod przykryciem, podudzia są soczyste. Podaję na stół zaraz po upieczeniu np z ziemniakami. Pieczony udziec z indyka dobry jest na ciepło oraz na zimno.
Smacznego!

Prostą zasmażkę na bazie mąki, masła, mleka oraz przypraw zrobisz w zaledwie 5 minut. Prawdopodobnie sos powstał na dworze Ludwika XIV i wymyślił go Louis de Bechameil. Sos beszamelowy to król wszystkich sosów i stanowi bazę dla wielu innych sosów lub potraw. Dzięki mojemu przepisowi zapomnisz o sosach z torebek.

Sos beszamelowy do czego pasuje?

Osobiście najczęściej wykorzystuję sos beszamelowy do makaronu lub polania ugotowanego kalafiora. Wystarczy ugotować makaron lub warzywa i polać ciepłym sosem. Jest głównym składnikiem popularnej, włoskiej potrawy lasagne lub greckiej musaki. Świetnie sprawdza się do zapiekanek z warzyw lub mięsa. Ostatnio wykorzystałam ten sos do polania tarty z kurczakiem i szpinakiem. Idealnie pasuje do ryby i drobiu. Możesz nim polać jajka na twardo lub kanapki z serem i szynką. Na bazie sosu beszamelowego możesz także upiec suflety. W rzadszym sosie beszamelowym możemy też dusić: pulpety, kotlety, naleśniki, drób lub rybę.

Sos beszamelowy stanowi doskonałą bazę do pozostałych sosów. Na samym dole przepisu we wskazówkach podaję także co można dodać do sosu beszamelowego i gdzie wykorzystać takie wariacje.

Sos beszamelowy – składniki:

Szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 135 kcal w 100 g sosu. Polecam w diecie wegetariańskiej.

• 50 g masła (1/4 kostki)
• 50 g mąki pszennej (3 pełne łyżki)
• 500 ml mleka (2 szklanki najlepiej tłuste 3,2%)

Przyprawy:
Do sosu beszamelowego dodaj koniecznie po szczypcie (około 1/4 łyżeczki):

• soli
• świeżo zmielonego pieprzu
• gałki muszkatołowej

Dodatkowo do smaku możesz też dodać po szczypcie: oregano, słodkiej lub ostrej papryki. Jeśli nie mam gałki muszkatołowej, to do smaku dodaję odrobinę więcej pieprzu i pół łyżeczki musztardy. Jeśli przeszkadzają mi w potrawie czarne kropki pieprzu, to używam pieprzu białego.

Mleko możesz zastąpić bulionem lub biały winem. W wersji bezglutenowej mąkę pszenną możemy zastąpić skrobią kukurydzianą lub ryżową.

Jak zrobić sos beszamelowy?

Do przygotowania sosu beszamelowego potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka z grubym dnem lub patelni, trzepaczki ewentualnie drewnianej łyżki.

Krok 1. Podsmażam masło i mąkę

W garnku (lub patelni) na średnim ogniu rozpuszczam masło. Gdy się rozpuści i zacznie pienić, dodaję mąkę łyżka po łyżce i mieszam energicznie za pomocą trzepaczki (ewentualnie drewnianej łyżki). Zasmażkę podgrzewam i cały czas mieszam na średnim ogniu przez około 2 minuty do czasu, aż się tylko lekko zazłoci (nie zarumieni). Podczas robienia sosu beszamelowego najważniejsze jest sprawne mieszanie, aby nie powstały grudki.

Tłuszcz z masła obtacza mąkę i zapobiega zbijaniu się i powstawaniu grudek. Proszę uważać, aby nie podgrzewać zasmażki za długo, ponieważ uzyskamy wówczas ciemny sos. Sos beszamelowy jest sosem białym. Dodatkowo za długie podgrzewanie sprawia, że skrobia traci właściwości zagęszczające sos.

Krok 2. Dolewam mleko

W składnikach jest 500 ml mleka. Nie przeraź się tą ilością. Podczas podgrzewania i mieszania otrzymasz gęsty sos :-). Oprzyj się też pokusie dodania większej ilości mąki.

Do zasmażki stopniowo i powoli dolewam mleko i oczywiście cały czas mieszam za pomocą trzepaczki (rózgi kuchennej). Podgrzewam (nie doprowadzam do wrzenia) i ciągle mieszam do czasu, aż uzyskam gładki sos o aksamitnej konsystencji. Trwa to od 5 do 10 minut. Dużo zależy od średnicy garnka lub patelni. Na szerszej powierzchni szybciej zgęstnieje. Jeśli powstaną grudki, przeciśnij sos przez sito i dokładnie wymieszaj.
Pod koniec oprószam przyprawami: solą, świeżo zmielonym pieprzem oraz gałką muszkatołową. Możesz też dodać: oregano, curry oraz słodką lub ostrą paprykę. Pamiętaj jednak, że przyprawy będą miały wpływ na ostateczny kolor sosu. Zdejmuję sos z ognia i sprawdzam smak. W razie potrzeby dodaję przypraw i całość mieszam.

Otrzymuję aksamitnie gładki sos beszamelowy o konsystencji lekko rzadszej niż kisiel lub budyń. Pamiętaj, że sos zgęstnieje podczas stygnięcia lub zapiekania.

Gotowym sosem zaraz po zrobieniu, polewam docelową potrawę.

Wskazówki

1. Gorącą zasmażkę z masła i mąki rozprowadzam mlekiem w temperaturze pokojowej. Całość mieszam cały czas podczas podgrzewania, aby nie powstały grudki. Ewentualne grudki przeciskam przez sito.
2. Czy sos beszamelowy można zrobić wcześniej? Najlepiej robić sos tuż przed podaniem. Wówczas jest najsmaczniejszy i ma aksamitnie gładką konsystencję. Jeśli jednak potrzebujesz odgrzać sos zrobiony wcześniej, to do zimnego sosu dolej trochę mleka, aby go rozrzedzić i podgrzej cały cas mieszając na mocy palnika lekko mniejszej niż średnia. Jeśli powstaną grudki, to przeciśnij sos przez sito i dokładnie wymieszaj. Aby na wierzchu przechowywanego na później sosu nie powstała skórka, polej go odrobiną roztopionego masła lub na ciepły sos połóż plasterek masła.
3. Jaki smak ma sos beszamelowy? Jest neutralny i delikatny w smaku. Słodycz podsmażanego masła i kremowość mleka przełamuje słony posmak. Aby urozmaicić smak sosu beszamelowego możesz do niego dodać do wyboru:

• łyżkę chrzanu (świetnie sprawdza się do dań mięsnych),
• łyżkę musztardy (znakomicie smakuje z jajkami na twardo lub do ryb),
• 2 łyżki przecieru pomidorowego lub łyżeczkę koncentratu pomidorowego ( świetnie sprawdzi się do dań z makaronem lub mięsa)
• łyżkę curry oraz łyżkę musu jabłkowego (idealnie pasuje do ryb, drobiu, makaronu lub ryżu),
• 2 łyżki tartego sera (rewelacyjnie pasuje do warzyw gotowanych w wodzie lub zapiekanek).

Sos beszamelowy możemy też zrobić na słodko. Wówczas zamiast przypraw ze składników dodaj do smaku cukier, cukier waniliowy, miód. Takim sosem możesz polać ciasto, racuchy lub np omlet.

4. Od ilości mleka zależy konsystencja sosu. W swoim przepisie podaję uniwersalną gęstość, która pasuje do większości dań. Są jednak dania, które wymagają innej gęstości. Np do lasagne dodajemy płynniejszy sos (więcej mleka), a np do croque madame gęstszy (mniej mleka). Dodatkowo pamiętaj, że sos po ostygnięciu, gęstnieje.
5. Czym zastąpić mleko w sosie beszamelowym? Mleko możemy z powodzeniem zastąpić bulionem lub białym winem.

Mój gulasz z indyka to uniwersalna potrawa, którą możesz zrobić z ulubionymi warzywami. Ja wykorzystałam: cukinię, marchewkę, seler, cebulę i czosnek. Potrawę możesz urozmaicić o takie warzywa jak: pieczarki, paprykę, kiszoną kapustę, pomidory, pietruszkę, pora, groszek i paprykę konserwową. Jestem pewna, że świetnie będą pasowały także kawałki ananasa lub pomarańczy. Zobacz jak w prosty sposób w 5 krokach zrobić wyśmienity gulasz na obiad. Polecam również mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowym oraz gulasz wieprzowy z pieczarkami.

Gulasz z indyka z cukinią – składniki

Moja szklanka to pojemność 250 ml

• 700 g piersi lub udźca indyka
• 500 g cukinii (1 nieduża)
• 400 g marchewki (2 – 3 średnie)
• 150 g cebuli (1 średnia)
• 100 g korzenia selera (1 mały lub pół średniego)
• 2 ząbki czosnku
• 100 g koncentratu pomidorowego
• 750 ml wody (3 szklanki)
• 4 łyżki tłuszczu do podsmażenia (oliwa z oliwek, olej roślinny lub smalec)
• 1 łyżka oliwy z oliwek lub oleju roślinnego do marynowania mięsa
• 2 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 1 łyżka ulubionych przypraw (np oregano, bazylia, zioła prowansalskie)
• 2 łyżeczki czerwonej papryki słodkiej
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Sposób wykonania gulaszu z indyka z cukinią

Gulasz wykonuję w 1 większym garnku z grubym dnem (u mnie 5 litrowy), na którym podsmażam mięso oraz cebulkę i całość gotuję. Jeśli nie masz dobrego garnka, to podsmaż mięso oddzielnie na patelni. Do zrobienia potrawy przygotuj też tarkę do warzyw, 2 miski oraz ostry nóż i deskę do krojenia.

Wskazówka. Do gulaszu możesz też dodać: pieczarki, pomidory, paprykę, groszek lub kukurydzę konserwową. Otrzymasz wówczas wyśmienity gulasz z indyka z warzywami.

1 – marynuję mięso indyka

Do mojego gulaszu wykorzystałam połowę piersi indyka. Możesz też użyć udźca indyka. Mięso myję, osuszam i kroję w kostkę. Możesz pokroić w kostkę 2 cm. Ja lubię większe kawałki delikatnego mięsa, więc kroję w kostkę o wymiarach od 2 do 4 cm.

Kawałki mięsa wrzucam do miski i oprószam łyżeczką soli, 1/2 łyżeczki pieprzu oraz łyżką ulubionych przypraw (u mnie bazylia). Dodatkowo mięso polewam 1 łyżką oliwy z oliwek (możesz użyć oleju roślinnego). Wszystko dokładnie mieszam ręką, aby przyprawy równomiernie obtoczyły mięso. Miskę z przyprawionym mięsem wkładam do lodówki na całą noc, aby smaki się przegryzły. Wyjmuję z lodówki na godzinę przed smażeniem. Jeśli nie masz tyle czasu, to pozostaw mięso w misce tylko na czas obierania i krojenia warzyw.

2 – obieram i kroję warzywa oprócz cukinii

Marchewkę obieram ze skórki. Połowę kroję w plasterki lub półplasterki. Pozostałą część ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw i wrzucam do miski.

Korzeń selera obieram ze skórki, ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw i wrzucam do miski z marchewką.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę.

Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę końcówką noża.

3 – podsmażam mięso i cebulkę z czosnkiem

W garnku z grubym dnem rozgrzewam tłuszcz (u mnie oliwa z oliwek). Wrzucam przyprawione kawałki mięsa indyka i podsmażam przez około 4 minuty na dość dużym ogniu z każdej strony, aż się zarumieni i zamknie pory. Dzięki temu mięso zachowa soczystość. Jeśli całe mięso nie mieści się podczas smażenia, to podsmaż je na 2 tury. W moim 5 litrowym garnku zmieściło się na styk 🙂

Podsmażone mięso przekładam do miski, w której się marynowało. Na pozostałym tłuszczu przez około 3 – 4 minuty podsmażam cebulkę, aż się zeszkli. Wszystko co jakiś czas mieszam, aby się nie przypaliło. Na 30 sekund przed końcem szklenia cebuli, wrzucam czosnek i wszystko mieszam.

4 – gotuję gulasz z indyka

Do garnka z podszkoloną cebulką i czosnkiem wrzucam podsmażone wcześniej mięso indyka. Wlewam stopniowo wodę tak, aby przykryła mięso. U mnie wyszło 750 ml, być może w innym garnku będzie to mniejsza ilość. Następnie wsypuję pokrojoną marchewkę oraz starty seler i marchew. Dzięki temu, że część warzyw jest starowana, gulasz wychodzi gęsty i apetyczny. To doskonała metoda, aby przemycić dla dzieci jak największą ilość warzyw w obiedzie :-). Możesz też starować całą marchew.

Wszystko zagotowuję na średnim ogniu. Gdy zacznie się gotować, zmniejszam ogień i gotuję bez przykrycia przez około 25 – 30 minut. W tym czasie obieram i kroję cukinię.

5 – dodaję cukinię

Cukinię myję i osuszam. Cukinię możesz obrać ze skórki. Nie ma potrzeby obierać młodej cukinii. Ja dzielę cukinię na pół. Grubszą część obieram z twardszej skórki, chudszą część pozostawiam z miększą skórką. Połówki cukinii przekrawam na ćwiartki i kroję w około 2 cm kostkę.

Gdy marchew i mięso lekko zmiękną, wrzucam pokrojoną cukinię, wsypuję słodką paprykę mieloną i wszystko mieszam ze sobą. Cały czas gotuję bez przykrycia na nie dużym ogniu jeszcze przez około 10 – 15 minut i co jakiś cas mieszam. W połowie gotowania cukinii, wrzucam koncentrat pomidorowy i wszystko mieszam. Pod koniec gotowania sprawdzam, czy mięso i cukinia są miękkie i zdejmuję z ognia. Cukinia powinna być miękka, ale nie rozgotowana. Podany przeze mnie czas gotowania jest orientacyjny. Zależy przede wszystkim od jakości oraz wielkości w jaką pokroisz mięso, a także od dojrzałości warzyw.

Gulasz podaję z ziemniaczkami i ulubioną surówką. Ozdabiam listkami bazylii. Świetnie smakuje także z: ryżem, makaronem, kaszą lub kluskami śląskimi.

Życzę smacznego!

Bigos to syta potrawa, która świetnie sprawdzi się na obiad, kolację, śniadanie lub ciepłą przystawkę na imprezę. Bardzo lubię eksperymentować w kuchni. W sezonie często robię leczo z cukinii i kiełbasą oraz bigos z cukinii. Najczęściej goście nie dowierzają, że nie jest to tradycyjny bigos z kiszonej kapusty :-). To chyba najlepsza rekomendacja dla mojej potrawy. Przepisów na bigos jest mnóstwo i każdy ma swój ulubiony. Bigos z cukinii może być wegetariański lub z mięsem. Ja najczęściej robię z kiełbasą. Do takiego bigosu możesz też dodać pieczarki lub paprykę.

Bigos z cukinii – składniki

Kaloryczność: 65 kcal w 100 g. Z podanych proporcji otrzymasz około 3 litry bigosu. Jeśli nie potrzebujesz takiej ilości, to zrób z połowy porcji.

• 2 kg cukinii (3 – 4 sztuki)
• 500 g dobrej kiełbasy
• 400 g marchewki (2 – 3 sztuki)
• 150 g cebuli (1 średnia)
• 3 ząbki czosnku
• 200 g koncentratu pomidorowego
• 3 listki laurowe
• 4 kulki ziela angielskiego
• 5 łyżeczek słodkiej papryki
• czubata łyżeczka soli do posypania cukinii
• płaska łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 5 łyżek oliwy z oliwek lub oleju roślinnego do podsmażenia

Sposób wykonania bigosu z cukinii i kiełbasy

Do wykonania bigosu z cukinii potrzebne nam będą przede wszystkim: większa miska na cukinię, duży garnek (u mnie 5 litrowy), drewniana łyżka oraz tarka do warzyw. Przyda się też ostry nóż i deska do krojenia.
Zanim przystąpisz do gotowania bigosu, przeczytaj cały opis. Dzięki temu dokładnie zaplanujesz poszczególne etapy pracy w kuchni. Zamiast kiełbasy, możesz użyć mięsa wieprzowego (łopatka, szynka, karkówka, żeberka), które trzeba wcześniej podsmażyć na patelni.

1 – ścieram cukinię i kroję kiełbasę

Cukinię dokładnie myję i odcinam twarde końcówki. Następnie obieram ze skórki. Jeśli masz młode cukinie (około 500 g), to nie musisz ich obierać. Duże cukinie przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne. Jeśli mam młode cukinie, to ich nie przekrawam.

Tak przygotowane cukinie ścieram na grubych oczkach tarki od warzyw. Dzięki temu otrzymuję cienkie paski, łudząco przypominające poszatkowaną kapustę.

Cukinię w misce oprószam solą i mieszam ze sobą. Dzięki temu warzywo puści sok, który ułatwi gotowanie bigosu. Soku nie wylewam!

Kiełbasę przekrawam na pół, a potem na ćwiartki. Następnie kroję w około 0,5 – 1 cm kostkę.

2 – podsmażam cebulkę, czosnek i marchewkę

Cebulkę i ząbki czosnku obieram z łupinek. Cebulę kroję w pół plasterki, a czosnek drobno siekam.

Marchewkę obieram ze skórki i ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Bigos szykuję w jednym garnku z grubym dnem i nie podsmażam osobno na patelni. W większym garnku rozgrzewam tłuszcz i gdy się rozgrzeje, wsypuję cebulkę. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam, aż lekko zmięknie. Trwa to około 3 – 4 minut. Następnie wrzucam czosnek i podsmażam przez około 30 sekund.

Po tym czasie wsypuję marchewkę. Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam przez około 3 – 4 minuty.

3 – dodaję cukinię i kiełbasę

Gdy marchewka lekko zmięknie i się skurczy, wrzucam startą cukinię wraz z całym sokiem. Dzięki temu bigos będzie wilgotny i nie muszę wlewać wody. Z własnych notatek wiem, że 2 kg cukinii puszcza około 350 – 400 ml soku. Absolutnie go nie wylewaj! To właśnie ten sok (zamiast wody z kranu) stworzy esencjonalny i głęboki w smaku sos.

Wrzucam kulki ziela angielskiego i listki laurowe. Wsypuję słodką paprykę oraz pieprz czarny. Na koniec wrzucam pokrojoną w kostkę kiełbasę.

Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na lekko mniejszym niż średnim ogniu przez około 30 minut. Dzięki temu, że cukinia jest starta, szybko staje się miękka.

Pod koniec gotowania, gdy warzywa już zmiękną, dodaję koncentrat pomidorowy. Próbuję smak i ewentualnie doprawiam przyprawami. Gotuję do czasu, aż warzywa będą wystarczająco miękkie. Każdy ma inne podniebienie, dlatego pod koniec sprawdź czy miękkość warzyw jest już dobra. Miej jednak na uwadze, że bigos jest najlepszy na drugi dzień, gdy smaki się przegryzą. Będzie jeszcze odgrzewany. Zatem warzywa jeszcze zmiękną.

Bigos z cukinii najlepiej smakuje mi z kromką chrupiącego chleba. Życzę smacznego.

Jak przechowuję bigos?

Gotuję większą ilość bigosu i zachodzi potrzeba jego przechowywania. Najczęściej znika z garnka w pierwszych 2 dniach od zrobienia :-). Czasami jednak trzymam go w lodówce do 4-5 dni.

Bigos możemy też zamrozić i przechowywać w pojemnikach do 6 miesięcy.

Dobrą opcją jest wekowanie gorącego bigosu do słoików i przechowywanie w lodówce.

Bigos możemy też pasteryzować w słoiki na zimę. W tym celu nie dodaję mięsa, które skraca trwałość przetworów. Gorący bigos warzywny przekładam do słoików i pasteryzuję w garnku z wodą przez 20 minut (czas liczę od zagotowania się wody). Kiełbasę podsmażam wówczas przy podgrzewaniu bigosu.

Smacznego!

Kto od czasu do czasu zagląda na mój blog, doskonale wie, że wegetarianką nie jestem. Od czasu do czasu nawet największy mięsożerca ma ochotę na jarski obiad. Tym razem postanowiłam odświeżyć stary przepis z zeszytu mamy i usmażyłam przepyszne kotlety z ciecierzycy. Jeśli masz ochotę na syty obiad, a brakuje mięsa w lodówce, to polecam wege kotlety z ciecierzycy, cebulki, czosnku oraz jajka.

Czas moczenia ciecierzycy: 10 godzin
Czas gotowania ciecierzycy: 90 minut

Kotlety z ciecierzycy – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 220 g suchej ciecierzycy (1 szklanka) *
• 500 ml wody do moczenia oraz 500 ml do gotowania ciecierzycy
• 100 g cebuli (1 nieduża sztuka)
• 2 ząbki czosnku
• 1 jajko
• 3 łyżeczki wody po ugotowaniu ciecierzycy
• pół pęczka natki pietruszki
• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki
• 3/4 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 2 łyżki tłuszczu do smażenia cebulki
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia kotletów
• dodatkowo 2 łyżki mąki lub bułki tartej do panierowania

* Jeśli nie masz czasu na moczenie i gotowanie ciecierzycy, możesz użyć około 440 g gotowej z puszki. Trzeba ją tylko odsączyć i osuszyć, aby nie była za mokra. Dobrze jest ją osuszyć przez chwile na suchej i podgrzanej patelni.

Sposób wykonania soczystych kotletów z ciecierzycy

Do zrobienia kotletów potrzebować będziesz: miski do moczenia, garnka do gotowania, sita lub durszlaka oraz patelni. Do rozdrobnienia warzyw użyj też blendera lub maszynki do mięsa.

Krok 1 – moczę ciecierzycę

Ciecierzycę wrzucam do miski i zalewam 500 ml wody. Moczę przez około 10 godzin. Najlepiej zostawić na całą noc. Nie mocz ziaren za długo, aby nie sfermentowały w ciepłej kuchni.
Podczas moczenia, cieciorka wchłonie wodę i spęcznieje.

Krok 2 – gotuję ciecierzycę

Namoczoną ciecierzycę odsączam i płuczę na sicie lub durszlaku. Wrzucam do garnka z zimną wodą i zagotowuję. Gdy woda się zagotuje, dodaję pół łyżeczki soli i zmniejszam ogień na minimum. Gotuję pod przykryciem przez około 60 – 90 minut, aż będzie miękka. W trakcie gotowania usuwam szum za pomocą łyżki cedzakowej. Po godzinie trzeba spróbować czy już jest dobra. Po ugotowaniu nie wylewam wody, gdyż część będzie potrzeba do kotletów.

Ugotowaną ciecierzycę odcedzam na sicie lub durszlaku i odstawiam do ostudzenia.

Krok 3 – przygotowuję cebulkę i czosnek

W czasie gdy ciecierzyca się studzi, przygotowuję pozostałe warzywa.

Cebulę i czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w drobną kostkę, a czosnek drobno siekam.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam pokrojoną cebulkę. Szklę na średnim ogniu co jakiś czas mieszając przez około 5 minut. Na minutę przed końcem, wrzucam posiekany czosnek i mieszam. Zdejmuję z palnika.

Krok 4 – robię masę i formuję kotlety

Ostudzoną i osuszoną ciecierzycę wrzucam do miski i rozdrabniam za pomocą blendera na drobną, ale nie ciapowatą masę. Następnie wbijam jajko, dodaję zeszkloną cebulkę z czosnkiem, pół pęczka posiekanej natki pietruszki oraz przyprawy: 1 łyżeczkę słodkiej papryki, 1/4 łyżeczki ostrej papryki, 3/4 łyżeczki soli oraz 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego.

Wszystko mieszam ręką, aż otrzymam masę jak na kotlety mielone. Podczas mieszania w razie potrzeby, dodaję do 3 łyżek wody z gotowania ciecierzycy, aby masa miała idealną konsystencję. Masa powinna być elastyczna, aby formowane kotlety nie kruszyły się podczas formowania i były soczyste po usmażeniu. Możesz też dodać 1 łyżkę mąki ziemniaczanej, aby poprawić konsystencję.

Wskazówka. To jest podstawowy przepis mojej mamy. Do masy możesz też dodać około 200 g marchewki startej na grubych oczkach lub pokrojonych w drobną kostkę pieczarek. Pieczarki i marchewkę trzeba oczywiście zblanszować na patelni tak jak cebulkę.

Za pomocą zwilżonych w wodzie rąk, dociskając w dłoniach porcje masy, formuję kotleciki o wielkości orzecha włoskiego.

Kotleciki lekko spłaszczam i delikatnie obtaczam w mące lub bułce tartej.

Krok 5 – smażę kotlety

Na rozgrzanej patelni rozgrzewam 3 łyżki tłuszcz (u mnie smalec gęsi) i na lekko mniejszym niż średnim ogniu smażę kotlety z obu stron na złoto rumiany kolor. Najpierw smażę z jednej strony przez około 5 minut, aż się dobrze zarumieni, a potem z drugiej strony przez około 4 minuty na rumiano. Jeśli rumienią się za szybko, to zmniejszam ogień, a jeśli za wolno to zwiększam. Ostrożnie i bardzo delikatnie przewracam na drugą stronę dopiero, gdy się ładnie zarumienią. Dzięki temu kotleciki nie rozpadają się podczas przekładania.

Kotlety smażę partiami, aż usmażę wszystkie. Po usmażeniu układam na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym w celu wchłonięcie tłuszczu.

Soczyste kotlety z ciecierzycy są już gotowe. Podaję na gorąco zaraz po usmażeniu z ulubionym sosem czosnkowym (przepis tutaj).

Życzę smacznego.

Makaron ze szpinakiem i pomidorami mogłabym jeść na okrągło i nigdy i się nie nudzi. Nie zawsze mam czas na gotowanie niesamowicie niesamowitych obiadów 🥰. To jeden z moich pomysłów na szybki obiad z niczego. Używam zamiennie pomidorków koktajlowych lub suszonych. Te ostatnie są szczególnie wyraziste w smaku. Jeśli chodzi o szpinak, to możemy wykorzystać mrożony lub świeże listki. Potrawę wykonasz w kilka minut. Wystarczy podsmażyć przez minutkę czosnek ze szpinakiem, następnie pomidorki i wymieszać z ugotowanym makaronem. Na koniec posypuję startym, żółtym serem.

Makaron ze szpinakiem i pomidorami – składniki

• 200 g makaronu tagliatelle, spaghetti, penne lub inny ulubiony
• 200 g świeżego szpinaku (lub mrożonego)
• 100 g pomidorków koktajlowych (lub 6 kawałków suszonych)
• 100 g sera żółtego
• 2 ząbki czosnku
• pół łyżeczki słodkiej papryki
• szczypta soli i świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 4 łyżki oliwy z oliwek (lub olej roślinny, masło klarowane)

Sposób wykonania makaronu ze szpinakiem i pomidorami

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy głównie: garnka, durszlaka, patelni i tarki do warzyw.

Krok 1 – gotuję makaron

Makaron wrzucam do wrzącej i osolonej wody. Gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu, ale al dente. Pod koniec próbuję miękkość i odcedzam na durszlaku.

Krok 2 – przygotowuję szpinak, pomidorki, czosnek i ser

Podczas gdy makaron się gotuje, przygotowuję warzywa oraz ser żółty.

Listki szpinaku myję i odsączam.

Pomidorki koktajlowe myję i przekrawam na pół. Jeśli mam suszone pomidory w oleju, to odsączam.

Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam

Ser żółty ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Krok 3 – podsmażam warzywa

Na patelni rozgrzewam tłuszcz. Wrzucam czosnek oraz listki szpinaku i mieszając, podsmażam na średnim ogniu przez około 1 minutę. Szpinak w tym czasie się skurczy. Jeśli używasz szpinaku mrożonego, to wcześniej go rozmroź i odsącz. Następnie trzeba go trochę dłużej podsmażyć na patelni, gdyż puszcza dużo wody.

Następnie wrzucam pomidorki. Oprószam przyprawami. Wszystko mieszam i podsmażam przez kolejną minutę. Często daję pół na pół pomidorków koktajlowych i suszonych. Dzięki temu danie ma wyrazisty i aromatyczny smak.

Krok 4 – dodaję makaron i posypuję startym serem

Na patelnię z podsmażonymi warzywami wsypuję odcedzony makaron i całość mieszam ze sobą.

Gorące danie przekładam na talerze i oprószam startym serem żółtym.

Lekki obiad w sam raz na leniwą sobotę jest już gotowy. Życzę smacznego!

Moja tarta jest bardzo sycąca i pięknie wygląd na stole. Domownicy nie mogą się doczekać, aż lekko ostygnie, by można ją pokroić. W przepisie podaję łatwiejszą wersję z sosem śmietanowym oraz dla doświadczonych z sosem beszamelowym.

Jeśli nie mam czasu na taką tartę, to robię ekspresową tartę na cieście francuskim z warzywami.

Składniki na tartę:

Moja szklanka to pojemność 250 ml.
Podane składniki są na foremkę do tarty o średnicy 26 cm (powierzchnia 530 cm2). Jeśli masz dużą foremkę o średnicy 31 cm (powierzchnia 755 cm2), to pomnóż składniki x 1,4.

Ciasto

• 220 g mąki pszennej (1,5 szklanki)
• 150 g zimnego masła
• 1 jajko (rozmiar L) prosto z lodówki
• 1 – 2 łyżki zimnej wody
• szczypta soli oraz świeżo zmielonego pieprzu
• łyżka ulubionych ziół suszonych np. oregano, bazylia, zioła prowansalskie
• dodatkowo oliwa lub masło do wysmarowania formy oraz tłuszcz (np smalec gęsi) do obsmażenia kurczaka

Farsz

• 450 g szpinaku świeżego lub mrożonego
• 400 g piersi kurczaka
• 2 łyżki przyprawy do kurczaka lub mieszanki np: słodkiej papryki, oregano, bazylii i ziół prowansalskich
• szczypta soli i świeżo zmielonego pieprzu do smaku
• 6 sztuk suszonych pomidorów w oleju
• 2 ząbki czosnku
• do posypania wierzchu tarty 100 g sera żółtego (np mozzarella)

Do wyboru sos beszamelowy lub łatwiejszy śmietanowy

Sos beszamelowy

• 30 g masła
• 30 g mąki pszennej
• 300 ml mleka
• po szczypcie: gałki muszkatołowej oraz soli i świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• dodatkowo 50 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach

Sos śmietanowy

• 50 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach
• 200 ml śmietany 18%
• 3 jajka
• łyżeczka bazylii lub oregano
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny

Sposób wykonania tarty ze szpinakiem i kurczakiem

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: miski, rondelka, formy do tarty o średnicy około 26 cm.

Krok 1 – zagniatam kruche ciasto

Do miski przesiewam mąkę. Dodaję posiekane nożem zimne masło. Wbijam jajko i wlewam 1 łyżkę zimnej wody. Dodaję sól, świeżo zmielony pieprz czarny oraz łyżkę ulubionych ziół.

Wszystko zagniatam dłońmi, aż otrzymam jednolite ciasto. Gdy zachodzi potrzeba, to dodaję drugą łyżkę wody. Kruche ciasto formuję w kulę, zawijam w woreczek foliowy i umieszczam do lodówki na 20 minut. Aby przyspieszyć proces chłodzenia, umieść ciasto na 5 minut do zamrażalki.

Krok 2 – podsmażam farsz

Pierś kurczaka kroję w 1,5 cm kostkę i obtaczam w ulubionych przyprawach.
Czosnek obieram z łupinek i drobno siekam.
Świeży szpinak płuczę w wodzie i osuszam. Mrożonego nie rozmrażam wcześniej.

Na patelni rozgrzewam łyżkę tłuszczu i na dużym ogniu obsmażam z każdej strony kawałki kurczaka łącznie przez około 3 minuty, aż się podsmaży. Kurczaka przekładam na talerz.

Następnie na tłuszcz po kurczaku wrzucam drobno posiekany czosnek i szpinak (świeży lub mrożony). Całość mieszam ze sobą i oprószam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Na niedużym ogniu duszę pod przykryciem przez około 5 minut i co jakiś czas mieszam. Zdejmuję z ognia.

Krok 3 – piekę ciasto na spód tarty

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Dno i brzegi foremki do tarty smaruję masłem lub olejem. Następnie schłodzone w lodówce ciasto równomiernie wykładam na dno i brzegi formy do tarty. Najlepiej jest rozwałkować wałkiem na średnicę większą od foremki i wygnieść palcami. Nadmiar ciasta usuwam. Za pomocą widelca nakłuwam spód. Dzięki temu nie powstaną pęcherze powietrza podczas pieczenia.

Foremkę z kruchym ciastem umieszczam na środkową półkę piekarnika. Piekę w temperaturze 190 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 15 – 20 minut, aż wierzch sie lekko zarumieni. Upieczony spód wyjmuję ostrożnie z piekarnika i odstawiam do ostudzenia.

Krok 4 – sos do tarty

Do tarty pasuje bardzo łatwy w zrobieniu sos śmietanowy lub nieco trudniejszy beszamel. Poniżej podaję sposób wykonania obu wersji.

Metoda 1 – sos śmietanowy
Do miski wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca lub trzepaczki. Następnie wlewam śmietanę 18% i wsypuję 50 g startego sera żółtego. Doprawiam solą, pieprzem, oregano (bazylią) oraz słodką papryką. Możesz też dodać do smaku zmieloną gałkę muszkatołową oraz drobno posiekany ząbek czosnku lub granulowany.

Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą konsystencję. Odstawiam, aby smaki się przegryzły i zabieram się do pieczenia.

Metoda 2 – sos beszamelowy
W rondelku z grubym dnem rozpuszczam masło. Gdy zacznie się pienić, wsypuję mąkę łyżka po łyżce i mieszam intensywnie za pomocą trzepaczki lub drewnianej łyżki. Cały czas mieszam i podgrzewam na średnim ogniu przez około 2 minuty, aż zasmażka się zazłoci, ale nie zarumieni. Bardzo ważne jest, aby cały czas mieszać i nie dopuścić do powstania grudek.

Nie zdejmuję z ognia i do zasmażki stopniowo wlewam mleko. Cały czas mieszam za pomocą trzepaczki i nie doprowadzam do wrzenia. Podgrzewam i mieszam przez około 5 – 8 minut, aż otrzymam aksamitnie gładki sos. Czas podsmażania zależy przede wszystkim od szerokości rondelka. Jeśli otrzymasz grudki w sosie, to przeciśnij przez sito i wymieszaj.

Pod koniec oprószam do smaku solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Możesz też dodać oregano, słodką paprykę lub curry. Wkrótec dodam na bloga dokładny opis wykonania sosu beszamelowego oraz moje wskazówki. Tak jak obiecałam, zapraszam na mój wpis poradnikowy sos beszamelowy – jak zrobić i do czego pasuje?

Gotowy sos beszamelowy mieszam ze startym serem.

Krok 5 – wypełniam tartę farszem, zalewam sosem i piekę

Na upieczony spód ciasta wykładam farsz z kurczakiem i szpinakiem. Wrzucam także pokrojone kawałki suszonych pomidorów.

Wszystko zalewam przygotowanym sosem (beszamelowy lub śmietankowy). Najlepiej jest, aby sos przykrył składniki farszu.

Wierzch posypuję startym serem żółtym. Możesz też dodać kawałki sera typu feta.

Tak przygotowaną tartę ze szpinakiem i kurczakiem umieszczam na środkową półkę nagrzanego do temperatury 180 stopni C piekarnika. Piekę w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół przez około 25 minut, aż wierzch się lekko zarumieni.

Tarta ze szpinakiem i kurczakiem smakuje najlepiej na gorąco. Zanim jednak pokroisz, odczekaj kilka minut, aby lekko ostygła. Wówczas lepiej się kroi.
Smacznego.

Dziś zapraszam na pyszny deser do filiżanki małej czarnej. Ciasto czekoladowe z gruszkami powstało po modyfikacji mojego sprawdzonego przepisu na wilgotne ciasto czekoladowe z pokrojonymi gruszkami. Ciasto piekę w keksówce wraz z zatopionymi, całymi gruszkami. Spróbujcie koniecznie i zapraszam po szybki przepis idealny na niespodziewanych gości.

Ciasto czekoladowe z gruszkami – składniki

Moja szklanka to pojemność 250 ml. Kaloryczność: 300 kcal w 100 g.
Podane składniki są na keksówkę o wymiarach 10 x 24 cm. Wszystkie składniki powinny być oczywiście w temperaturze pokojowej.

• 320 g mąki pszennej (2 szklanki)
• 100 g czekolady (u mnie gorzka 62% kakao)
• 1 szklanka maślanki (250 ml)
• 110 g cukru (pół szklanki)
• pół szklanki oleju (125 ml)
• 3 łyżki kakao
• 2 jajka (rozmiar L)
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• pół łyżeczki sody oczyszczonej

Gruszki gotowane w syropie:

• 3 gruszki
• 2 szklanki wody
• pół szklanki cukru (110 g)
• opcjonalnie do wyboru opakowanie cukru waniliowego lub łyżeczka liściastej herbaty earl grey

Soda i proszek do pieczenia. Zbyt duża ilość proszku do pieczenia spowodowałaby, że ciasto miałoby za dużo goryczy. Dlatego do mojego ciasta dodaję proszek do pieczenia oraz sodę, która jest około 3 razy mocniejsza w działaniu od proszek do pieczenia. Soda lubi kwaśne środowisko, dlatego używam maślanki.

Sposób wykonania ciasta czekoladowego z całymi gruszkami

Do wykonania tego ekspresowego ciasta potrzebne nam będą jedynie: miska, łyżka lub rózga kuchenna do mieszania oraz keksówka o wymiarach 10 x 24 cm. Przygotuj również rondelek do ugotowania gruszek.

Krok 1 – gotuję gruszki w syropie

Piekłam to ciasto z całymi gruszkami bez gotowania i po ugotowaniu w syropie. Zdecydowanie gruszki po ugotowaniu są smaczniejsze. Przede wszystkim są miękkie, słodkie i nasączone ulubionym aromatem.

W rondelku zagotowuję wodę i zdejmuję z ognia. Jeśli chcesz użyć herbaty to wrzuć ją do wrzątku, wymieszaj i poczekaj 5 minut. Po tym czasie odcedź wywar herbaciany z fusów. Ja zamiast herbaty dodałam 1 opakowanie cukru waniliowego.

Do wywaru wsypuję 3/4 szklanki cukru i wszystko mieszam, aż cukier się rozpuści. Wodę ponownie zagotowuję i umieszczam umyte i obrane ze skórki gruszki. Gotuję na niedużym ogniu bez przykrycia przez około 15 minut, aż gruszki będą miękkie. Gruszki odcedzam i pozostawiam do ostudzenia.

Krok 2 – przygotowuję składniki i rozgrzewam piekarnik

Wszystkie składniki na ciasto muszą być oczywiście w temperaturze pokojowej. Jajko i maślankę wyjmuję godzinę wcześniej z lodówki. Jeśli nie masz tyle czasu na czekanie, to ogrzej w kąpieli wodnej. Jajko wbij do szklanki i umieść ją w misce z gorącą wodą. Podobnie ogrzej też maślankę.

Ciasto jest tak szybkie w zrobieniu, że od razu rozgrzewam piekarnik do temperatury 180 stopni C.

Krok 3 – mieszam składniki w misce

Do miski przesiewam mąkę pszenną wraz z proszkiem do pieczenia i sodą. Wsypuję także cukier i kakao oraz starowaną na grubych oczkach czekoladę. Wszystko mieszam łyżką lub rózgą kuchenną.

Następnie wbijam jajko, wlewam maślankę i olej. Wszystko mieszam łyżką, aż otrzymam jednolitą masę bez grudek. Masa ciasta jest dość gęsta i taka ma być.

Krok 4 – piekę ciasto czekoladowe z zatopionymi gruszkami

Keksówkę wyścielam papierem do pieczenia i wylewam czekoladową masę ciasta. Wierzch wyrównuję i pionowo umieszczam przygotowane wcześniej gruszki. Aby gruszki stały w keksówce, delikatnie ścinam im spód.

Keksówkę z ciastem umieszczam na środkową półkę nagrzanego piekarnika. Piekę bez termoobiegu w temperaturze 180 stopni C przez 35 – 40 minut z funkcją grzania góra i dół.
Jeśli masz słaby piekarnik, to możesz piec z termoobiegiem, ale w temperaturze 170 stopni C również przez 35 – 40 minut .

Pod koniec pieczenia delikatnie uchylam drzwiczki piekarnika i za pomocą patyczka sprawdzam, czy ciasto jest już upieczone. Metoda suchego patyczka polega na tym, że po wyjęciu z ciasta, patyczek powinien być suchy.

Upieczone ciasto wyjmuję z piekarnika i zostawiam do ostudzenia. Gdy ostygnie, wyjmuję z blaszki i dla ozdoby posypuję cukrem pudrem. Możesz też polać wierzch ciasta polewą czekoladową.

Takie ciasto wygląda i smakuje obłędnie do filiżanki ulubionej kawy lub herbaty.

Bardzo lubię używać świeżych pomidorów do potraw. Ostatnio zrobiłam zupę pomidorową z pomidorów, a dziś zapraszam na szybki obiad z mięsa mielonego w sosie pomidorowym. Poza sezonem świeże pomidory zastępuję z puszki.

Mięso mielone z pomidorami – składniki:

• 500 g mięsa mielonego *
• 1 kg pomidorów świeżych (lub z puszki)
• 2 ząbki czosnku

Przyprawy:

• pół łyżeczki soli
• 2 szczypty pieprzu
• 2 płaskie łyżeczki bazylii (ewentualnie oregano, rozmaryn, zioła prowansalskie)

* Jakie mięso mielone? Do mojej potrawy możesz użyć dowolnego mięsa: wieprzowego, wołowego lub drobiowego, zmielonego na średnich oczkach. Idealne jest połączenie 2/3 mięsa wołowego (np ligawa) z 1/3 mięsa wieprzowego (np łopatka lub szynka).

Sposób wykonania mięsa mielonego z pomidorami

Do przygotowania potrawy potrzebować będziemy jedynie większej patelni z grubym dnem oraz noża i deski do krojenia. Przyda się też miska do sparzenia pomidorów.

Krok 1 – sparzam i kroję pomidory

Pomidory zalewam w misce wrzątkiem przez około 2 minuty. Po czym odcedzam i zalewam zimną wodą. Następnie wykrawam zielone końcówki od szypułki i zdejmuję skórkę, która praktycznie sama schodzi.

Pomidory kroję w 1 lub 2 cm kostkę. Poza sezonem możesz oczywiście użyć pomidorów z puszki wraz z sosem własnym.
Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam.

Krok 2 – podsmażam mięso

Patelnię mocno rozgrzewam. Jeśli mięso jest chude (np. z indyka), dodaję łyżkę tłuszczu. Jeśli tłuste, wrzucam je na suchą patelnię. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam, aż zmieni kolor na blady. Trwa to około 5 minut.

Wskazówka: gorąco polecam dodać 1 dużą cebulę! Pokrój ją w kostkę i podsmaż przez około 5 minut na patelni przed dodaniem mięsa. Sos zyska o wiele głębszy aromat. Tak zrobiłam spaghetti z mięsa mielonego.

Krok 3 – dodaję pomidory, czosnek i przyprawy

Pokrojone pomidory wraz z posiekanym czosnkiem wrzucam na patelnię z mięsem mielonym.

Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam na lekko mniejszym niż średnim ogniu przez około 30 – 45 minut bez przykrycia, aby nadmiar wody odparował i sos zgęstniał. W tym czasie pomidory się rozgotują i stworzą cudowny sos dla mięsa mielonego. Czas podsmażania zależy przede wszystkim od dojrzałości oraz stopnia rozgotowania pomidorów i konsystencji sosu, jaki chcemy uzyskać.

Na 10 minut przed końcem podsmażania, dodaję przyprawy i próbuję smak.

Krok 4 – podaję potrawę na obiad

Mięso mielone z pomidorami to uniwersalne danie, które możesz podać z: makaronem, ryżem, kaszą, ziemniakami, kluskami śląskimi czy kromką chleba. Ja najczęściej podaję z makaronem lub ryżem.

Ryż i makaron gotuję zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Do gotowania makaronu używam proporcji: 10 g soli na 1 litr wody i 100 g makaronu. Zarówno makaron jak i ryż wrzucam do osolonego wrzątku. Po ugotowaniu, odcedzam na sicie lub durszlaku.

Poniżej ryż z mięsem mielonym i pomidorami z własnego ogródka.

Wierzch potrawy możesz też posypać startym na grubych oczkach serem żółtym.

Pomidorówkę możesz zrobić na bazie wczorajszego rosołu. W swoim przepisie podam jednak jak od początku krok po kroku zrobić pyszną, domową zupę pomidorową ze świeżych pomidorów. Poza sezonem taką zupę możesz ugotować z pomidorów z puszki lub pomidorów ze słoików na zimę.

Czas wykonania: 30 minut
Czas gotowania: 120 – 130 minut,
Liczba porcji: 4 litry
Liczba kalorii: około 75 kcal w 100 ml.

Zupa pomidorowa z pomidorów – składniki:

• 800 g porcji rosołowych (u mnie z indyka)
• 2,5 litra wody
• 1,5 kg pomidorów (u mnie malinowe) poza sezonem z puszki lub ze słoików
• 250 g marchewki (3 średnie sztuki)
• 100 g pietruszki
• kawałek pora
• kawałek korzenia selera
• 4 kulki ziela angielskiego
• 1/3 łyżeczki pieprzu czarnego
• 3 listki laurowe
• 2 płaskie łyżeczki soli
• bazylia do posypania na talerzu (świeże listki lub suszona)
• dodatkowo ugotowany makaron lub ryż
• opcjonalnie kilka łyżek kwaśnej śmietany 18% lub słodkiej 30 – 36% do zabielenia zupy

Zobacz również prostą i szybką zupę pomidorową z przecieru.

Sposób wykonania zupy pomidorowej ze świeżych pomidorów

Do zrobienia pomidorówki potrzebne nam będą przede wszystkim: większy garnek do ugotowania zupy, mniejszy garnek do ugotowania ryżu lub makaronu, miska do zaparzenia pomidorów, ostry nóż i deska do krojenia oraz sito.
Zanim przystąpisz do ugotowania zupy, przeczytaj cały opis. Podaję w nim wskazówki oraz zamienniki produktów.

Krok 1 – gotuję wywar z mięsa i warzyw

Zrobienie zupy pomidorowej ze świeżych pomidorów rozpoczynam od ugotowania esencjonalnego wywaru na mięsie drobiowym. Jeżeli masz rosół lub bulion z poprzedniego dnia to pomiń ten krok.

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody wrzucam porcje rosołowe (mogę to też być podudzia, udka lub skrzydełka drobiowe) i gotuję już na niedużym ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimalny, aby tylko lekko bulgotało i gotuję przez 1 godzinę. Podczas gotowania na wierzchu wytrąca się szum z gotowanego mięsa. Zbieram go za pomocą łyżki cedzakowej i usuwam.

Gdy wywar się gotuje, obieram i kroję warzywa. Marchewkę i pietruszkę obieram i kroję w talarki.
Kawałek korzenia pora obieram i płuczę w wodzie. Kawałek selera także płuczę w wodzie.

Po 60 minutach gotowania się mięsa, do wywaru wrzucam przygotowane warzywa. Dodaję także przyprawy: sól, ziele angielskie, ziarna pieprzu czarnego oraz listki laurowe. Wszystko gotuję jeszcze przez 30 minut na minimalnym ogniu, aby tylko lekko bulgotało.

Krok 2 – przecedzam bulion na sicie i dodaję pomidory

Po 30 minutach gotowania, cały wywar przecedzam na sicie. Dzięki temu pozbywam się przypraw i niechcianych warzyw. Do klarownego wywaru dodaję jedynie marchewkę oraz kawałki mięsa (usuwam skórki i kości).

Pomidory zaparzam w misce lub garnku z wrzącą wodą przez około 2 minuty. Następnie odcedzam i zalewam zimną wodą. Za pomocą nożyka wykrawam zielone końcówki i usuwam skórkę, która praktycznie schodzi sama.
Obrane pomidorki kroję w drobną kostkę około 1 – 1,5 cm i wraz z sokiem wrzucam do ugotowanego wywaru. Pomidorki szykuję wcześniej, gdy kończę gotować wywar. Dzięki temu sprawnie przechodzę z wywaru do gotowania zupy pomidorowej. Poza sezonem możesz użyć pomidorów z puszki lub pomidorów ze słoika na zimę.

Po dodaniu pomidorów, gotuję na niedużym ogniu przez około 30 – 40 minut i co jakiś czas mieszam. W tym czasie kawałki pomidorków rozpadną się w zupie. Pod koniec próbuję smak i ewentualnie dodaję przypraw. Gdy konsystencja zupy mi odpowiada, zdejmuję z ognia i rozlewam na talerze.

Podaję z ugotowanym oddzielnie makaronem lub ryżem. Możesz także zrobić zupę pomidorową z kluskami lanymi. Wierzch dekoruję lub posypuję bazylią, która świetnie smakuje do pomidorów. Zupa jest przepyszna i w sezonie często gości u mnie na obiedzie zamiast rosołu. Zdjęcia nie odwzorowują koloru, aromatu, ani cudownego smaku świeżych pomidorów. Gorąco polecam i życzę smacznego!

Wskazówki

• Do zupy możesz też dodać podsmażone na patelni na cienkiej warstwie tłuszczu 2 – 3 ząbki drobno posiekanego czosnku. Wystarczy podsmażyć przez około 30 sekund, aż się lekko zarumieni. Do czosnku możesz również dodać pokrojoną w kostkę cebulkę, którą trzeba zeszklić na średnim ogniu przez około 3 – 5 minut.
• Korzystając z powyższej wskazówki, możesz ugotować wegetariańską zupę bez mięsa. Wystarczy do podsmażania cebulki i czosnku dodać 4 – 5 łyżek oleju roślinnego lub oliwy z oliwek.
• Zupę pomidorową możesz zabielić śmietaną. Śmietanę słodką 30 – 36% możesz wlać bezpośrednio do garnka lub na talerz. Natomiast kwaśną śmietanę 18% musimy zahartować. W tym celu do salaterki wlewam kilka łyżek gorącej zupy, dodaję śmietanę i wszystko mieszam do połączenia. Tak zahartowaną śmietanę wlewam ciurkiem do zupy i cały czas mieszam. Dzięki temu śmietana nie zwarzy się. W podobny sposób możemy dodać 1 lub 2 łyżki mąki, która doskonale zagęszcza zupę.
• Zupę pomidorową podaję z ryżem lub makaronem. Gotuję oddzielnie zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Podaję bezpośrednio na talerz. Ponieważ w garnku z zupą ryż i makaron puchnie.
• Zupa w garnku przechowywane w lodówce bez śmietany, ryżu lub makaronu dłużej zachowuje świeżość.

Pomidory z tego przepisu są przepyszne. Oprócz bardzo delikatnej, kwaśnej nuty zimową porą smakują jak latem. Jeśli szukasz w 100% naturalnych pomidorów to sprawdź mój wcześniejszy przepis na pomidory w słoikach na zimę jak z puszki.

Pomidory w galarecie – składniki:

2 kg pomidorów zmieszczą się do 3 słoików o pojemności 900 ml.
Pomidory muszą być jędrne, twarde i mięsiste, aby się nie rozleciały w galarecie. Najlepsza jest odmiana Lima, malinówka lub koktajlowe.

• 2 kg pomidorów
• 1 mała cebula (około 100 g)

Zalewa:

• 1 litr wody
• 3 lub 4 łyżki octu winnego np jabłkowy
• 2 płaskie łyżki cukru
• 1 łyżka miodu
• 1 płaska łyżka soli kamiennej

Ważne ile żelatyny do zalewy?
Dodatkowo żelatyna (spożywcza wieprzowa) zgodnie z instrukcją podaną przez producenta na opakowaniu. Najczęściej jest to 20 g (około 6 łyżeczek) żelatyny na 1 litr zalewy. Daję jednak o 2 łyżeczki więcej, niż podaje producent. O 1 łyżeczkę więcej, bo uwzględniam sok, który puszczą pomidory (szczególnie przekrojone). Dodatkowo, aby mieć pewność, że żelatyna zetnie się poprawnie, dodaję także o 1 łyżeczkę więcej. W moim przypadku, gdy producent podaje 20 g na 1 litr wody, to ja daję od 25 do 30 g na 1 litr zalewy.

Do każdego słoika:

• 2 ziela angielskie
• 3 ziarna pieprzu
• 1 listek laurowy
• pół ząbka czosnku

Sposób wykonania pomidorów w galarecie

Krok 1 – zagotowuję zalewę

Do garnka wlewam wodę i zagotowuję. Gdy się zagotuje, wsypuję cukier i sól oraz dodaję miód. Na koniec wlewem ocet, wszystko mieszam i odstawiam do ostudzenia. Próbuję smak zalewy i ewentualnie dodaję: cukru, soli lub octu. Zalewa musi nam smakować. W przeciwnym razie cała potrawa nie będzie smaczna. Zamiast octu winnego, możesz użyć o połowę mniej octu spirytusowego 10%.

Krok 2 – przygotowuję słoiki oraz warzywa

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzącą wodą z czajnika. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń.

Pomidory dokładnie myję pod bieżącą wodą. Następnie zalewam wrzątkiem w misce lub garnku na 2 minuty. Odsączam i zalewam zimną wodą. Z pomidorów odkrawam zielone końcówki i usuwam skórkę, która praktycznie sama schodzi po zalania wrzątkiem. Możesz oczywiście pominąć usuwanie skórek i zdjąć ją dopiero podczas spożywania na talerzu. Jednak z mojego doświadczenia powiem, że mimo pasteryzacji, skórka łatwo nie schodzi.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w plastry.

Czosnek obieram z łupinek i przekrawam na pół.

Do każdego słoika wrzucam: pół ząbka czosnku, równą ilość plastrów cebuli oraz przyprawy.

Następnie dość ciasno układam pomidory. Do większych słoików wkładam całe pomidory, a do mniejszych przekrojone na pół lub ćwiartki. Dodatkowo wolne przestrzenie w słoikach wypełniam połówkami i ćwiartkami pomidorów. Dzięki temu zimą mam pomidory w galarecie, a nie galaretę z pomidorami :-). Do wypełnienia pustej przestrzeni, świetnie nadają się też małe pomidorki koktajlowe.

Krok 3 – zalewa z żelatyną

Gdy zalewa przestygnie do około 60 stopni C, wsypuję żelatynę i cały czas intensywnie mieszam np rózgą kuchenną, aby się rozpuściła bez grudek. Na każdy litr wody daję tyle żelatyny, ile podaje producent na opakowaniu (najczęściej jest to 20 g na 1 litr wody) plus o 2 łyżeczki więcej, aby mieć pewność, że całość ładnie się zetnie.

Gotową zalewę z żelatyną wlewam do słoików z pomidorami. Dokładnie wycieram ranty słoików oraz wieczka do suchego i mocno zakręcam.

Krok 4 – pasteryzuję pomidory w galarecie

Na dno szerokiego garnka kładę ściereczkę bawełnianą i umieszczam słoiki z pomidorami. Wlewam wodę do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików i gotuję na średnim ogniu. Gdy zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez około 10 – 15 minut licząc od czasu zagotowania się wody.

Następnie układam na blacie wyścielonym ręcznikiem lub szmatką kuchenną i układam do góry dnem. Przykrywam ręcznikiem i zostawiam, aż całkowicie ostygnie.

Ostygnięte słoiki z pomidorami w galarecie są obecnie w stanie płynnym i takie mają być. Mamy 2 możliwości. Albo umieszczamy słoiki w lodówce, albo wynosimy do piwnicy. Pomidory w galarecie po 1 do 2 dni stężeją w lodówce. Natomiast piwnica musi być zimna, aby powstała galaretka.

Pomidorki są już gotowe do spożycia na drugi dzień, gdy galaretka stężeje. Przed podaniem na stół, najpierw przechowuję słoiki w lodówce, aby galaretka była mocno ścięta. Zimową porą na imprezę możesz rozpuścić galaretkę w temperaturze pokojowej. Następnie przelać do ładnych salaterek i włożyć do lodówki, aby zastygły.
Życzę smacznego!

Sezon na cukinię w pełni warto więc zamknąć ją w słoiki i zimową porą poczuć smak lata. W zeszłym roku robiłam sos do spaghetti z pomidorów na zimę, a dziś zapraszam na świetny sos z cukinii do słoików. Zimową porą zrobisz z niego szybki obiad w 5 minut. Wystarczy ugotować makaron, ryż lub kaszę i podsmażyć sos z mięskiem lub w wersji wegetariańskiej bez mięsa. Spróbuj mój sprawdzony przepis na spaghetti z mięsem mielonym.

Sos do spaghetti z cukinii – składniki

Kaloryczność: 110 kcal w 100 g.
Moja szklanka to pojemność 250 ml.
Z podanych proporcji otrzymasz około 10 słoików o pojemności 500 ml.

• 3 kg cukinii
• 2 kg pomidorów (malinowe lub lima)
• 1,5 kg papryki czerwonej
• 375 ml oleju roślinnego lub oliwy z oliwek (1,5 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10 % (pół szklanki)
• 330 g cukru (1,5 szklanki)
• 3 płaskie łyżki soli
• 2 łyżki ziół prowansalskich (lub oregano, bazylia)
• po 1 łyżce papryki słodkiej i ostrej
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Ważna wskazówka Ocet, cukier i przyprawy dodawaj stopniowo i próbuj smak. Końcową ilość dostosuj indywidualnie do swoich upodobań. Ocet spirytusowy możesz zastąpić delikatniejszym octem jabłkowym.

Do sosów na zimę nie dodaję cebuli i czosnku, gdyż zmniejszają trwałość i czas przechowywania. Oba warzywa podsmażam podczas podgrzewania sosu do obiadu.
Przetwory na zimę robię z mięsistych pomidorów, które mają mało soku. Najlepsza jest oczywiście odmiana Lima lub malinówka.
Zamiast pomidorów w szybszej wersji możesz użyć 800 g (4 słoiczki) koncentratu pomidorowego, lub 1000 ml pasaty czy domowego przecieru pomidorowego.

Opcjonalnie do sosu możesz dodać też 1 lub 2 puszki kukurydzy konserwowej.

Sposób wykonania sosu do spaghetti z cukinii na zimę

Do zrobienia sosu potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego garnka z nieprzywierającym dnem (minimum 7 litrowy), nóż i deskę do krojenia. Przyda się opcjonalnie blender, jeśli chcesz rozdrobnić pulpę ugotowanych warzyw. Przygotuj też umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.
Zanim przystąpisz do wykonywania sosu, przeczytaj dokładnie cały opis. Dzięki temu zaplanujesz optymalnie czas pracy w kuchni i użyjesz zamienników. Być może zechcesz dodać kukurydzę lub zamiast pomidorów użyć koncentratu, pasaty lub przecieru.

Krok 1 – przygotowuję warzywa

Pomidory myję i obieram ze skórek. W tym celu zalewam wrzątkiem w misce lub garnku. Następnie po upływie 2 minut odcedzam i zalewam zimną wodą. Dzięki temu skórka bardzo ładnie schodzi. Wystarczy nożem wyciąć zieloną końcówkę i palcami zdjąć skórkę. Możesz pominąć ten krok, ale wówczas obowiązkowo użyj blendera do rozdrobnienia ugotowanych warzyw przed rozlaniem do słoików. Z własnego doświadczenia polecam zdjąć skórkę, ponieważ nawet blender nie rozdrobni wszystkich skórek pomidora.

Obrane pomidory kroję w ćwiartki lub w 2 – 3 cm kostkę.

Paprykę myję i przekrawam na pół. Usuwam białe błonki oraz gniazdo nasienne. Następnie kroję w podłużne paski i kostkę od 1 do 2 cm.

Cukinię myję i usuwam twarde końcówki. Jeśli mam większe sztuki o masie ponad 1 kg, to dodatkowo obieram z twardej skórki. Następnie przekrawam wzdłuż na pół i jeszcze raz na pół (większe sztuki w ósemki). Jeśli mam większe cukinie, to wycinam i usuwam środek z pestkami. Ćwiartki lub ósemki cukinii kroję w 1 lub 2 cm kostkę.
Zamiast kroić, możesz zetrzeć cukinię na grubych oczkach tarki do warzyw.

Krok 2 – gotuję, przyprawiam i opcjonalnie rozdrabniam warzywa

Do dużego garnka wrzucam pokrojone pomidory, paprykę oraz cukinię. Oprószam solą i wszystko mieszam ze sobą. Jeśli mam czas, to pozostawiam na 2 godziny, aby warzywa puściły sok. Jeśli nie mam czasu, to od razu zagotowuję na lekko mniejszym niż średnim ogniu i co jakiś czas mieszam, aby się nic nie przypaliło. Gdy warzywa puszczą sok i się zagotują, gotuję bez przykrycia przez około 2 godziny do czasu, aż warzywa będą miękkie. Jeśli blenderuję rozgotowane warzywa, to wystarczy od 60 do 90 minut gotowania.

Zdejmuję z ognia i miękkie warzywa rozdrabniam za pomocą blendera. Możesz oczywiście pominąć ten krok. Ja jednak lubię aksamitnie gładki sos. Pamiętaj, aby koniecznie rozdrobnić sos, jeśli pomidory są ze skórką.

Następnie do garnka z pulpą warzywną wlewam olej i stopniowo dodaję: cukier, ocet oraz przyprawy. Wszystko mieszam i próbuję smak. W tym momencie możesz dodać odsączoną kukurydzę konserwową oraz koncentrat zamiast pomidorów. Lepiej dać za mało przypraw i doprawić podczas serwowania obiadu. Pamiętaj, że cukier i ocet to naturalne konserwanty i nie może ich być za mało. Podane przeze mnie proporcje są wyważone w słodko kwaśnym smaku i wielokrotnie sprawdzone np w przepisie na sos do spaghetti z pomidorów. Gorący sos w garnku ma słodszy i ostrzejszy smak. Gdy smaki przegryzą się, sos do zimy będzie łagodniejszy.

Wszystko co jakiś czas mieszam ze sobą i gotuję na niedużym ogniu jeszcze przez około 25 – 30 minut.

W tym czasie dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem słoiki oraz nakrętki. Mniejsze ilości myję i wyparzam ręcznie, a większe w zmywarce do naczyń.

Krok 3 – umieszczam sos w słoikach

Wrzący sos rozlewam za pomocą chochelki lub kubka z miarką do czystych i wyparzonych słoików. Możesz pomóc sobie specjalnym lejkiem do słoików.

Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego i od razu mocno zakręcam.

Na blacie kuchennym wyścielam ręcznik lub bawełnianą ścierkę i układam słoiki z sosem do góry dnem. Wierzch przykrywam ręcznikiem lub kocem i pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu mam pewność że słoiki są szczelnie zamknięte i zakrętki dobrze zassane.

Takiego sosu nie pasteryzuję. Nie posiada psującej się cebuli i wlewam wrzący sos do gorących słoików. Przechowuję w chłodnej i ciemnej piwnicy.

Życzę smacznego.

Takie domowe pomidory są lepsze niż z puszki. Polecam zrobić zapas na zimę nawet z 10 kg. Pomidory są tak dobre, że można jeść prosto ze słoiczka. Koniecznie zrób duży zapas na cały sezon. Zupa pomidorowa z takich pomidorków w słoikach to jest zimową porą prawdziwy rarytas. Sprawdź również moje pomidory w zalewie oraz pomidory kiszone, w których zakochasz się od pierwszego kęsa.

Składniki na pomidory w słoikach

Na każdy 1 kg pomidorów przygotuj 2 słoiki o pojemności 500 ml lub 3 słoiki 330 ml. U mnie 4500 g pomidorów zmieściłam w słoikach o łącznej pojemności 4200 ml. Masa 4,5 kg pomidorów po obraniu (skórki plus zielone pozostałości po szypułkach) wyszła mi około 4275 g.

Najlepsze są twarde i mięsiste pomidory np malinowe lub lima, które mają małą ilość soku.

• 1 kg pomidorów (waga przed obraniem)
• 1 łyżeczka soli kamiennej

Sposób wykonania pomidorów w słoikach na zimę jak z puszki

Do zrobienia moich pomidorków jak z puszki potrzebować będziemy jedynie: miski lub garnka do zalania warzyw wrzącą wodą oraz ostrego nożyka. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Duże słoiki o pojemności 900 – 720 ml nadają się idealnie zimową porą na zupę.

Krok 1 – przygotowuję pomidory, słoiki i nakrętki

Pomidory wrzucam do miski i zalewam wrzątkiem. Po upływie 2 minut, odcedzam i zalewam zimną wodą. Możesz obierać pomidory zalane wrzątkiem, ale polecam dodatkowo zalać je zimną wodą. Dzięki temu skórka schodzi praktycznie sama. Wycinam nożykiem zieloną pozostałość po szypułkach i za pomocą palców lub nożyka usuwam skórkę, która bardzo łatwo schodzi. Jeśli nie masz czasu, to opcjonalnie możesz pominąć ten krok. Po prostu skórkę usuniesz zimową porą. Bardzo łatwo schodzi, bo pomidorki są pasteryzowane.

Obrane pomidory kroję na pół lub w ćwiartki (możesz też zostawić część całych pomidorów) i wrzucam do miski na 1 godzinę. Wszystko oprószam solą i mieszam ze sobą kilka razy w przeciągu godziny.

Po tym czasie pomidorki puszczą sok i nie trzeba dodawać wody. Do pomidorów nie dodaję przypraw, ale jeśli chcesz, możesz dodać swoje ulubione przyprawy. Pomidory tylko z solą są uniwersalne i mogę używać do wielu potraw.

Gdy pomidory puszczają sok w soli, dokładnie myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki. Większe ilości wkładam do zmywarki, w której myję i wyparzam. Słoiki nie mogą mieć szczerbień. Natomiast nakrętki najlepiej aby były nowe lub w bardzo dobrym stanie. Uszkodzone lub z nalotem rdzy nakrętki, są najczęstszym powodem zepsutych przetworów na zimę.

Krok 2 – nakładam pomidory do słoików

Do umytych i wyparzonych słoików nakładam pomidory wraz z sokiem. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoików. Następnie za pomocą czystej ściereczki bawełnianej lub ręcznika papierowego wycieram ranty słoików oraz nakrętki do suchego i mocno zakręcam.

Krok 3 – pasteryzuję pomidory w słoikach na zimę

Mniejsze ilości pasteryzuję w garnku, a większe w piekarniku. Zimne słoiki wkładam do zimnej wody w garnku lub chłodnego piekarnika. Natomiast gorące słoiki do gorącej wody lub piekarnika. Dzięki temu zapobiegam pęknięciu szkła. W naszym przypadku słoiki są zimne (temperatura pokojowa).

Metoda pasteryzacji w garnku

Na dno większego garnka kładę bawełnianą ścierkę kuchenną i umieszczam słoiki z pomidorami. Nie powinny się ze sobą stykać. Następnie wlewam zimną wodę, aby sięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików. Gotuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na mniejszą moc, aby woda tylko lekko bulgotała. Od czasu zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 330 – 500 ml przez 15 – 20 minut, a większe 720 – 900 ml przez około 20 – 25 minut.

Metoda pasteryzacji w piekarniku

Do chłodnego piekarnika wkładam słoiki z pomidorami. Nastawiam temperaturę na około 120 – 130 stopni C i nagrzewam z termoobiegiem. Od czasu, gdy piekarnik się nagrzeje, pasteryzuję słoiki przez około 30 minut w temperaturze 120 – 130 stopni C z termoobiegiem.

Ostrożnie wyjmuję słoiki z wody lub piekarnika i układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem lub ścierką kuchenną. Wierzch przykrywam ręcznikiem i pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Na drugi dzień, gdy ostygną, wynoszę do chłodnej i ciemnej piwnicy lub spiżarni.

Pomidorki w słoikach na zimę są dobre przez co najmniej rok od zrobienia. Najdłużej miałam takie pomidory przez 2 lata i nadal były dobre.
Życzę smacznego.

Sezon na pomidory w pełni. Ostatnio robiłam kiszone pomidory, a dziś zapraszam na pyszne pomidory w delikatnej zalewie octowej. Zimową porą takie pomidorki pasują do kanapek, sałatek lub jako przekąska na imprezie.

Pomidory w zalewie – składniki:

Moja szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg pomidorów przygotuj 3 duże słoiki o pojemności 900 ml.
Najlepsze są mięsiste pomidory z małą ilością soku. Ja do przetworów na zimę używam odmiany Lima (podłużne w kształcie jajka). Ilość zalewy jest idealnie dobrana zarówno smakowo, jak i ilościowo.

• 2 kg pomidorów (odmiana lima lub malinówka)

Na każdy słoik o pojemności 720 – 900 ml:

• płaska łyżeczka ziaren gorczycy
• 1 lub 2 ząbki czosnku
• listek laurowy
• 3 kulki ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• 50 ml oleju roślinnego (3 – 4 łyżki)
• opcjonalnie pół łyżeczki ulubionych ziół (bazylia, lubczyk, oregano, pietruszka lub baldach kopru z gałązką)

Zalewa:

• 1250 ml wody (5 szklanek)
• 125 ml octu 10% (pół szklanki)
• 220 g cukru (1 szklanka)
• 30 g soli kamiennej (2 płaskie łyżki)

Sposób wykonania pomidorów w zalewie

Do zrobienia pomidorów na zimę potrzebować będziemy przede wszystkim: noża i deski do krojenia, garnka do zalewy oraz dużego garnka do pasteryzacji. Przygotuj także umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Krok 1 – przygotowuję warzywa, słoiki i nakrętki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam wrzątkiem. Do większych ilości używam zmywarki do naczyń. Słoiki nie mogą mieć szczerbień na rantach i nalotów rdzy. Tak samo nakrętki powinny być nieuszkodzone i obowiązkowo bez nalotów rdzy. Najlepiej użyć nowych nakrętek. Uszkodzone nakrętki są główną przyczyną psucia się przetworów zimowych.

Pomidory myję w zimnej wodzie i odsączam. Dokładnie się im przyglądam i usuwam nadpsute. Następnie każdy pomidor nakłuwam na krzyż widelcem przy zielonej końcówce od szypułki.

Robię to, aby warzywa nie pękały w słoikach. Dodatkowo zalewa dokładnie dojdzie do wnętrza pomidorów.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i przekrawam na pół.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Do umytych i wyparzonych słoików wkładam: ziarna gorczycy białej, listek laurowy, kulki ziela angielskiego, ziarna pieprzu czarnego, przekrojone na pół ząbki czosnku. Opcjonalnie do częsci słoików daję też gałązkę kopru lub ulubione zioła, bo lubię eksperymentować ze smakami w mojej kuchni :-). Do każdego słoika wlewam także 50 ml (3 – 4 łyżki) oleju roślinnego. Olej oprócz funkcji konserwacji, zapobiega także uszkodzeniu nakrętek od zalewy octowej.

Następnie dość ciasno wciskam pomidory do 4/5 wysokości słoików. Na zdjęciu poniżej może tego nie widać, ale użyłam pomidorów: lima, malinowych oraz koktajlowych. Ich różne wymiary doskonale sprawdzają się, podczas upychania do słoików.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z pomidorami

Do garnka wlewam wodę i wsypuję cukier oraz sól. Wszystko mieszam ze sobą do rozpuszczenia i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję do czasu ponownego zagotowania się.

Gdy zalewa się zagotuje, zdejmuję z ognia i rozlewam do słoików. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików. Zalewa powinna przykryć wszystkie pomidorki. Jeśli jakiś wystaje, to go wciskam. Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza.

Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i szybko zakręcam (mocno, ale z wyczuciem).

Następnie gorące słoiki ostrożnie odwracam do góry dnem i układam na blacie wyścielonym ręcznikiem lub ścierką bawełnianą. Przykrywam ręcznikiem i zostawiam do całkowitego ostygnięcia. Dzięki temu mam pewność, że każdy słoik zassał się poprawnie. Gdy ostygną, wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Moich przetworów na zimę zalanych wrzącą zalewą octową z solą i cukrem nie pasteryzuję. Są doskonale zakonserwowane. Jeśli jakiś słoik sporadycznie się nie zassie, wówczas pasteryzuję go przez około 10 – 15 minut.

Pomidory w zalewie są już dobre po 5 – 7 dniach od zrobienia. Życzę smacznego!

Sprawdź też krojone pomidory z cebulą w zalewie

Leczo z cukinii w słoikach na zimę to sprawdzony od lat sposób na wykorzystanie cukinii z mojego ogrodu. Ostatnio zrobiłam leczo z cukinią kiełbasą i papryką. Tym razem do lecza nie dodałam kiełbasy i cebulki, które źle wpływają na trwałość zimowych przetworów. Dodałam za to pieczarki oraz większą ilość papryki i pomidorów. Zimowe leczo przyprawiłam tylko symboliczną ilością soli i pieprzu. Dzięki temu potrawa jest uniwersalna i ma wiele zastosowań. Takie leczo z przyjemnością otwieram zimową porą, gdy najzwyczajniej w świecie nie mam czasu albo ochoty na gotowanie obiadu.

Składniki:

Z podanych składników otrzymałam 6 słoików lecza o pojemności 720 ml.

• 2 kg cukinii
• 1,5 kg pomidorów
• 1 kg papryki
• 500 g marchewki
• 500 g pieczarek
• 150 ml oleju roślinnego lub oliwy z oliwek
• łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Jak zrobić leczo z cukinii do słoików na zimę?

Do zrobienia lecza na zimę potrzebne nam będą przede wszystkim: deska i nóż do krojenia, miska, duży garnek (u mnie 6 litrowy) oraz drewniana łyżka. Przygotuj też umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Zanim przystąpisz do przygotowywania lecza, przeczytaj dokładnie cały opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz poszczególne etapy prac w kuchni. Być może zechcesz najpierw pokroić wszystkie składniki lub kroić i dusić wszystko w międzyczasie.

Krok 1 – kroję warzywa

Pieczarki myję i usuwam skórkę z kapeluszy. Następnie kroję na mniejsze kawałki.

Pomidory zalewam w misce wrzątkiem i odczekuję około 2 minut. Po tym czasie skórka zmięknie i zdejmuję ją za pomocą noża lub palcami. Aby pomidorki nie parzyły, może zalać je zimną wodą. Pozbawione skórki pomidory, kroję na mniejsze kawałki np w ćwiartki. Bardzo ważne jest usunięcie skórek, które nie rozgotowują się i przeszkadzają podczas spożywania potrawy.

Paprykę dokładnie myję pod zimną i bieżącą wodą. Przekrawam na pół i usuwam białe błonki oraz gniazda nasienna. Następnie kroję w paski i kostkę o boku około 2 – 3 cm.

Marchewkę obieram ze skórki i kroję w 5 mm plasterki lub kostkę.

Cukinię myję i obieram ze skórki. Jeśli masz młode cukinie do 500 g, to nie musisz ich obierać. Odkrawam twarde końcówki. Następnie warzywo przekrawam na pół i ćwiartki. Jeśli w środku są pestki, to wykrawam i usuwam. Cukinię kroję w 2 cm kostkę.

Krok 2 – gotuję warzywa na leczo

Do dużego garnka z nieprzywierającym dnem wlewam olej lub oliwę i rozgrzewam. Następnie wsypuję pokrojone pieczarki. Blanszuję na średnim ogniu przez około 10 minut, aż puszczą sok i się skurczą.

Do zblanszowanych pieczarek wrzucam pokrojone i bez skórki pomidory. Wszystko mieszam drewnianą łyżką i gotuję na średnim ogniu przez około 8 – 10 minut, aż pomidorki się rozgotują.

Następnie wrzucam pokrojoną paprykę oraz marchewkę. Całość mieszam ze sobą i gotuję na średniej mocy palnika przez 8 – 10 minut.

Na koniec wrzucam pokrojoną w kostkę cukinię i wsypuję łyżeczkę soli oraz pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu.

Wszystko mieszam ze sobą i gotuję przez około 5 minut na średnim ogniu. Nie gotuję warzyw dłużej. Muszą być al dente, ponieważ będą jeszcze pasteryzowane, a zimą odgrzewane. Dzięki temu leczo jest chrupiące i w sam raz miękkie.

Krok 3 – umieszczam leczo w słoikach i pasteryzuję na zimę

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości wkładam do zmywarki. Do przetworów na zimę używam tylko nieszczerbionych i bez nalotów rdzy słoików. Nakrętki najlepiej, aby były nowe. To właśnie uszkodzone nakrętki są najczęstszą przyczyną psucia się zimowych przetworów.

Gorące leczo za pomocą chochli rozlewam do umytych i wyparzonych słoików. Ręcznikiem papierowym lub czystą ściereczką kuchenną wycieram ranty słoików i nakrętki do suchego. Mocno zakręcam i pasteryzuję.

Na dno szerokiego garnka umieszczam ściereczkę kuchenną i wlewam gorącą wodę. Następnie do gorącej wody wkładam gorące słoiki z leczem i zagotowuję na średnim ogniu.

Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Licząc od czasu zagotowania się wody, słoiki o pojemności 720 ml pasteryzuję przez około 20 minut. Słoje 900 ml pasteryzuję przez 25 minut, a mniejsze do 500 ml przez około 15 minut.
Po pasteryzacji ostrożnie wyjmuję słoiki i kładę do góry dnem na blat wyścielony ręcznikiem. Całość przykrywam też ręcznikiem i pozostawiam na cały dzień do całkowitego ostygnięcia.

Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy lub spiżarni.
Życzę smacznego!

Późnym latem i jesienią nastawiam ocet domowy z sezonowych owoców. Najczęściej są to jabłka, które do octu nadają się wręcz idealnie. Pewnie znasz mój przepis na domowy ocet z jabłek, a jeśli nie, to gorąco zachęcam do zapoznania się. Podaję w nim szczegółowy opis wykonania, który możesz zastosować także do zrobienia poniższego octu śliwkowego.

Ocet śliwkowy ma uniwersalne zastosowanie w kuchni. Doskonale zastępuje ocet spirytusowy i jest smaczną alternatywą dla wspomnianego wcześniej przeze mnie octu jabłkowego.

Ocet śliwkowy – składniki

Podaję składniki na 1 kg wypestkowanych śliwek. Dzięki temu łatwo przeliczysz większą ilość. Domowy ocet ze śliwek zawiera 5% stężenia kwasu octowego, a ocet spirytusowy 10%.

• 1 kg śliwek (waga bez pestek)
• 1 litr przegotowanej i ostudzonej wody
• od 4 do 5 łyżek cukru lub miodu

Sposób wykonania octu śliwkowego

Do zrobienia octu ze śliwek potrzebować będziemy jedynie większego słoja (2 – 3 litrowy) oraz ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się też miska i durszlak lub sito do opłukania owoców.
Ocet domowy najlepiej jest zrobić ze śliwek, które nie były nawożone i pryskane. Jeśli masz kupne śliwki, to dokładnie wymyj je w zimnej wodzie.

Krok 1 – przygotowuję słoik

Słój do octu domowego dokładnie myję i wyparzam wrzącą wodą. W tym celu wlewam do słoja około 250 ml wrzącej wody. Odczekuję około 2 minut. Następnie kołyszę słojem, po czym ostrożnie wylewam wodę i jednocześnie przekręcam słój wokół własnej osi. Dzięki temu cała powierzchnia słoja jest wyparzona. Jest to bardzo ważna czynność, aby ocet miał sterylny start. Słoik możemy też wyparzyć w piekarniku. W tym celu zimny słoik wkładamy do zimnego piekarnika i nagrzewamy do temperatury około 110 stopni C. Od czasu nagrzania piekarnika, trzymamy w nim słoik przez około 15 minut.

Do umytego i wyparzonego słoja wlewam przegotowaną i ostudzoną wodę. Wsypuję od 4 do 5 łyżek cukru na każdy 1 litr wody. Ilość cukru zależy przede wszystkim od stopnia dojrzałości i słodkości śliwek. Słoikiem kołyszę, aby cukier się rozpuścił. Zamiast cukru możemy użyć miodu.

Krok 2 – przygotowuję śliwki

Śliwki dokładnie przebieram i usuwam nadpsute lub spleśniałe. Śliwka to owoc wyjątkowo nietrwały. Następnie wrzucam do miski z zimną wodą, płuczę i odsączam na sicie lub durszlaku.

Tak przygotowane śliwki przekrawam na pół i usuwam pestki. Dodatkowo część połówek przekrawam jeszcze raz na pół. Do słoja z osłodzoną wodą wrzucam pokrojone w ćwiartki i połówki śliwki. Pestek nie dodaję do nastawu octu.

Śliwki powinny być całe pod wodą. Jeśli wystają, to wepchnij je na ścisk. Na samą górę możesz dać większe połówki śliwek. Na samej górze słoja pozostawiam około 3 cm wolnej przestrzeni na pianę, która powstanie podczas fermentacji.

Krok 3 – fermentacja alkoholowa

Słoik z nastawem przykrywam ręcznikiem papierowym (gazą lub czystą ściereczką kuchenną) i mocuję gumką recepturką. Dzięki temu zabezpieczam nastaw przed owadami i jednocześnie umożliwiam ulatnianie gazów fermentacyjnych. Słoik trzymam w ciepłym i widocznym miejscu np na szafce kuchennej przez okres od 4 do 6 tygodni. Każdego dnia 2 lub 3 razy dziennie przez okres 7 – 10 dni mieszam zawartość wyparzoną łyżką kuchenną. Mieszam do czasu, aż fermentacja alkoholowa (pęcherzyki powietrza) ustanie. Możesz też kołysać słojem, w celu wymieszania i pozbycia się nagromadzonych pęcherzyków powietrza oraz piany.

Po co mieszam w słoiku? Mieszam zawartość słoja przede wszystkim po to, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza, które wypychają owoce na górę słoika. W efekcie owoce wystają poza poziom wody, zaczynają pleśnieć i nastaw octu jest do wylania.

Dzikie drożdże, w które śliwki obfitują, rozpoczynają przerabianie zawartego w owocach i wsypanego przez nas cukru. Przez kilka dni nasz nastaw będzie intensywnie pienił się.

Krok 4 – fermentacja octowa

Po około 7 – 10 dniach ustaje fermentacja alkoholowa z powodu wypracowania cukru przez drożdże. Owoce zaczynają opadać na dno słoja. Od tej pory nie mieszam już zawartością słoika z octem. W większość przypadków na górze słoja zaczyna powstawać biała warstwa o strukturze galaretki. To nie jest pleśń. Jest to matka drożdżowa, która odpowiada za poprawny proces fermentacji octowej. W komentarzach do przepisu https://ania-gotuje.pl/przepis/jak-zrobic-ocet-jablkowy-staropolski-przepis-babci/ niektórzy podają, że u nich nie pojawia się taka matka octowa. Nie wiem czym jest to spowodowane (może słabej jakości kupne owoce lub za mało / za dużo cukru). Jeśli nie pojawi się matka octowa, ocet i tak się uda.

Okres fermentacji octowej trwa około 4 – 6 tygodni.

Krok 5 – zlewam ocet z osadu

Gdy okres fermentacji octowej dobiegnie końca, zdejmuję z wierzchu matkę octową. Możesz ją wykorzystać do nowego nastawu. Ocet zlewam przez gęste sito lub gazę do słoika. Teraz słoik zakręcam zakrętką i odstawiam w ciemne i chłodne miejsce (np piwnica) na okres 4 tygodni. W tym czasie ocet dojrzeje i wyklaruje. Na dnie wytrąci się osad, a na górze może pojawić się matka octowa.

Krok 6 – rozlewam ocet do słoików

Po 4 tygodniach dojrzewania w ciemnym i chłodnym miejscu, nasz lekko mętny ocet domowy jest już gotowy do butelkowania. Dojrzały ocet ze śliwek pachnie i smakuje jak ocet. Nie może mieć smaku wina. Jeśli tak jest, to pozostaw go jeszcze, aby dojrzał.
Gotowy ocet śliwkowy rozlewam do butelek poprzez lejek i czystą gazę. Przechowuję w piwnicy lub chłodnej szafce kuchennej z dala od źródeł ciepła.

Moje wskazówki

Jeśli w trakcie fermentacji na wierzchu octu powstanie pleśń, to należy całą zawartość wylać. Przyczyna najczęściej leży w słabej jakości owoców lub wystawania ich poza poziom wody. Każdego dnia po mieszaniu zawartością słoja, upychaj łyżką kawałki śliwek. Na wierzch możesz też dać obciążenie np szklanka z wodą.

Słój z nastawem octu domowego przechowuję z dala od innych fermentujących nastawów. Mogą to być np: zakwas na chleb, wino czy zakwas z buraków.

Kolor octu zależy przede wszystkim od gatunku użytych śliwek.

Ocet przechowywany w chłodnym miejscu nie powinien się zepsuć, gdyż sam w sobie jest konserwantem (stężenie 5% kwasu octowego).

Ocet domowy może z powodzeniem zastąpić tradycyjny ocet spirytusowy o mocy 10%. Pamiętaj tylko, aby podwoić ilość octu domowego, podczas dodawania go do potraw kulinarnych. Używam octu domowego do: sałatek, przetworów na zimę, sosów itp. Świetnie sprawdzi się także do smarowania ukąszeń po owadach, na obrzęki i skręcenia oraz jako płukana do włosów i skóry twarzy. Pamiętaj, aby do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych rozcieńczyć ocet z wodą. Unikniesz podrażnień przewodu pokarmowego i poparzeń skóry ciała. Domowy ocet doskonale nadaje się też do sprzątania domu. Myję nim lustra i odkamieniam czajnik. Domowy ocet z owoców zawsze przydaje się w mojej kuchni.

Zarówno ogórki kiszone, jak i kiszone pomidory mogłabym jeść codziennie. Kiszone pomidory popularne są głównie we wschodniej Europie. U nas są jeszcze stosunkowo mało popularne, ale zdecydowanie warto zrobić kilka słoików na zimę i poznać ich oryginalny smak.

Do czego wykorzystuję kiszone pomidory?

Wszyscy znamy kiszone ogórki i wiemy co z nich robić. Dlaczego więc zastanawiamy się nad zastosowaniem w kuchni kiszonych pomidorów? Podobnie jak z ogórkami, kiszone pomidory wykorzystuję do:

• zup, a w szczególności kremów
• sałatek i surówek do obiadu
• sosów np pomidorowego
• smoothie i warzywnych koktajli
• przystawek do kanapek
• oraz potraw z rybami, dań mięsnych czy też wegetariańskich.

Sprówdź mój sos do spaghetti z pomidorów na zimę.

Składniki na kiszone pomidory

Przy kiszeniu warzyw stosuję starą, babciną proporcję 30 g soli kamiennej niejodowanej na każdy 1 litr wody. Na każdy duży słoik o pojemności 900 – 1000 ml potrzebujemy około 500 ml zalewy.
1 kg pomidorów mieści się w 2 – 3 słoikach o pojemności 900 ml. Mniejsze sztuki łatwiej wciskać. Kaloryczność: około 20 kcal w 100 g.

• 1 kg małych i średnich pomidorów (twarde i dojrzałe) np odmiana Lima

Do każdego słoika o pojemności 900 ml:

• 2 lub 3 ząbki czosnku
• 2 liście czarnej porzeczki lub wiśni, czy też kawałek liścia chrzanu (kładę na wierzch pomidorów)
• mały baldach kopru (łodyga z kwiatami)
• 1 listek laurowy
• 3 cm korzenia chrzanu
• 2 ziarna pieprzu
• 1 kulkę ziela angielskiego

Zalewa:

• 1 litr wody
• 30 g soli kamiennej niejodowanej (1 czubata łyżka)

Jak kiszę pomidory na zimę?

Do zrobienia przetworów z pomidorów przygotuj umyte i wyparzone słoiki oraz nakrętki. Przyda się też garnek do zagotowania zalewy.

Do kiszenia najlepiej nadają się mięsiste pomidory o małej zwartości wody i pestek np odmiana Lima. Świetnie sprawdzą się też pomidorki koktajlowe. Obie odmiany mają twardą skórkę, która nie pęka w procesie kiszenia. Możemy w 1 słoiku kisić ze sobą różne odmiany pomidorów. Możemy ukisić także popularne pomidory malinowe.

Krok 1 – przygotowuję słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki dokładnie myję oraz wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości umieszczam do zmywarki. Używam tylko nieuszkodzonych słoików oraz nakrętek. Bez szczerbień i nalotów rdzy.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Ząbki czosnku obieram z łupinek i kroję wzdłuż na pół.
Korzeń chrzanu obieram i kroję w 3 cm kawałki.
Pomidorki myję w zimnej, bieżącej wodzie i odsączam. Warzywa powinny być nie uszkodzone.

Do każdego słoika o pojemności 900 ml wkładam: mały baldach kopru, kawałek chrzanu oraz 2 średnie lub 3 mniejsze ząbki czosnku, które przekrawam wzdłuż na pół. Wrzucam także: 1 listek laurowy, 2 ziarna pieprzu, 1 kulkę ziela angielskiego.
Na koniec do słoików wkładam dość ciasno pomidory do 4/5 ich wysokości. Na wierzch pomidorów kładę listki wiśni lub czarnej porzeczki. Może też być kawałek liścia chrzanu.

Krok 3 – zalewa do kiszenia

W garnku zagotowuję wodę i wsypuję sól kamienną, niejodowaną do przetworów. Całość mieszam do rozpuszczenia soli. Zdejmuję z ognia i odstawiam do ostudzenia (temperatura około 30 stopni C). Zalewę możesz zrobić na samym początku, aby szybciej ostygła.
Ostudzoną zalewę wlewam do każdego słoikach i zostawiam około 1 – 1,5 cm wolnej przestrzeni na górze słoja. Woda powinna zakryć pomidorki. Jeśli jakiś wypłynie, to go wciskam. Niektórzy zalewają kiszone ogórki i pomidory gorącą zalewą. Można i tak. Ja jednak wolę zalewać ostudzoną wodą.
Każdym słoikiem lekko kołyszę, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza.

Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego i lekko zakręcam. Do kiszenia świetnie sprawdzają się szklane wieczka z gumką i przystosowane do nich słoje. Takie weki robiły nasze mamy i babcie.

Pomidory kiszą się spokojniej i dłużej od ogórków. Pierwsze bąbelki powietrza pokazują się już po 10 -12 godzinach od zrobienia. Kiszone pomidory trzymam przez 7 dni w temperaturze pokojowej około 20 – 22 stopni C. W upalne dni szukam chłodniejszych miejsc. Dzięki temu zalewa w słoikach nie buzuje za mocno i nie ucieka ze słoików. Słoiki lekko syczą i tak ma być. Możesz pod ich spód połóż kawałki starych gazet, a słoiki wytrzeć.

Po upływie 7 dni zakrętki mocno zakręcam i wynoszę kiszone pomidory w chłodne i ciemne miejsce do piwnicy. Po upływie około 4 tygodni pomidorki ukiszą się i możemy się nimi zajadać. Moje pomidorki przechowuję do 4 – 6 miesięcy od przygotowania. Ważne jest przechowywanie w niskiej temperaturze. Dzięki temu pomidorki nie puchną i zachowują swój smak, wygląd oraz aromat.

Życzę smacznego!

Uwielbiam dojrzałe śliwki, które niestety nie są zbyt trwałe. Dlatego każdą nadwyżkę, której nie jesteśmy w stanie zjeść, przerabiam na przetwory lub desery. Ze śliwek najczęściej robię ciasta np proste ciasto ze śliwkami, desery (czekodżem ze śliwek) i kompoty (kompot ze śliwek na zimę lub kompot ze śliwek do obiadu). Przy niedużej ilości tych owoców robię pyszną śliwkówkę. Nalewka ze śliwek doskonale nadaje się do podkreślenia smaku bigosu. Każdego roku robię pyszną nalewkę z dojrzałych śliwek, na której przepis dziś zapraszam.

Nalewka ze śliwek – składniki:

Moja szklanka to pojemność 250 ml.

• 1 kg śliwek węgierek bez pestek (dojrzałe i mięsiste) przed wypestkowaniem około 1150 – 1300 g owoców
• 500 ml spirytusu 95% (2 szklanki)
• 500 ml wódki (2 szklanki)
• 250 g cukru (jeśli śliwki nie są dojrzałe i słodkie, to daj od 50 do 100 g cukru więcej)

Wskazówki. Do nalewki ze śliwek możesz także dodać: wanilię, cynamon lub goździki. Zamiast śliwek węgierek możesz oczywiście użyć innych śliwek. Otrzymasz wówczas nalewkę o innym odcieniu i smaku. O tej porze roku robię także nalewkę z aronii.

Sposób wykonania nalewki ze śliwek

Do zrobienia nalewki przygotuj większy słoik minimum 2, a najlepiej 3 litrowe. Słoik trzeba oczywiście dokładnie umyć i wyparzyć. Po okresie maceracji będzie potrzebny też drugi słoik.

Krok 1 – przebieram, myję i dryluję śliwki

Do nalewki nadają się dojrzałe i mięsiste owoce. Starannie przebieram i wyrzucam śliwki nadpsute. Przebrane śliwki kilkukrotnie płuczę w misce z zimną wodą. Następnie przekrawam na pół i usuwam pestki. Z około 1150 – 1500 g śliwek otrzymasz 1 kg owoców bez pestek.

Wydrylowane śliwki wrzucam do umytego i wyparzonego słoja. Możesz też wrzucić 10 pestek, dla urozmaicenia smaku (migdały).

Krok 2 – maceruję śliwki

Do słoja wlewam wódkę. Następnie wlewam spirytus i wszystko mieszam, kołysząc słojem lub używam łyżki. Kolejność jest ważna, aby nie spalić owoców. Owoce powinny być zakryte cieczą (w przeciwnym razie mogą się zepsuć). W tym momencie możesz też dodać: cynamon, wanilię lub goździki, jeśli oczywiście lubisz.

Już po 2 godzinach śliwki ładnie zabarwią alkohol, co widać na zdjęciu poniżej.

Słoik zakręcam i odstawiam w ciemne miejsce (np szafka kuchenna) na około 5 – 6 tygodni.

Krok 3 – zlewam nalewkę i wsypuję cukier do śliwek

Po 5-6 tygodniowej maceracji zlewam nalewkę do drugiego słoika. Śliwki zostawiam w pierwszym słoju i zasypuję cukrem na 5 dni. Wszystko potrząsam, aby cukier dokładnie oblepił owoce. Słoik z cukrem i śliwkami zakręcam i stawiam obok słoja z nalewką w ciemnym miejscu.

Krok 4 – rozlewam nalewki do butelek

Po około 5 dniach mieszania śliwek z cukrem, powinien się on całkowicie rozpuścić.

Moja wskazówka. W tym momencie w pierwszym słoju mamy czystą nalewkę typową dla mężczyzn, która jest dość mocna i wytrawna (dojrzałe owoce są same w sobie wystarczająco słodkie). W drugim słoju otrzymujemy słodki likier śliwkowy typowy dla kobiet (trzeba tylko przecedzić znad śliwek, gdy cukier się rozpuści). Likier jest nie za mocny i słodki, czyli w sam raz dla kobiecego podniebienia. Przemyśl moją propozycję 🙂

Metoda uniwersalna
Jeśli nie chcesz typowo męskiej nalewki (mocna i dość wytrawna), to skorzystaj z metody uniwersalnej.
Śliwki zasypane cukrem mieszam codziennie przez 5 dni drewniana łyżką. Gdy cukier się rozpuści, nad sitem wyścielonym czystą pieluchą tetrową (klasyczna biała prana tylko ręcznie bez proszku lub płynu), zlewam słodki wywar do słoja. Wszystko mieszam, aby smaki się przegryzły i odstawiam w słoju do odsączenia z ewentualnego osadu, po czym rozlewam do butelek. Jeśli klarowność mi odpowiada, to od razu rozlewam do butelek.

Możemy, a nawet powinniśmy wręcz, jeszcze maksymalnie wydobyć pozostałości nalewki ze śliwek. Czystą pieluchę tetrową składam na pół lub 4 części. Umieszczam w niej śliwki i mocno wyciskam. Otrzymuję bardzo aromatyczną i esencjonalną nalewkę, która jest trochę mętna. Jeśli osad w nalewce Ci nie przeszkadza, to połącz trunek z nalewką w słoju lub zlej do oddzielnej butelki.

Nasączone alkoholem śliwki, zamiast odciskać z nalewki, możesz dodać do świątecznego keksa, bigosu lub zalać czekoladą i otrzymasz śliwki w czekoladzie z prądem.

Nalewkę możesz rozlać do butelek zaraz po połączeniu ze słodkim wywarem lub trzymać przez 2 – 3 tygodnie w słoju w celu przecedzenia z osadu i dopiero wtedy rozlać do butelek.

Nalewka jest już w zasadzie dobra do degustacji. Im jednak dłużej postoi, tym będzie delikatniejsza i smaczniejsza. Sprawdź również moją nalewkę z malin zalanych spirytusem.
Smacznego!

Potrawę możemy robić przez cały rok. Jednak teraz latem ze świeżych i młodych warzyw smakuje najlepiej. Latem używam świeżych pomidorów malinowych, a zimą z puszki. W sezonie cukinii jest tak dużo, że warto z niej zrobić dużą porcję lekkiego lecza. Takie leczo to jeden z niezapomnianych smaków dzieciństwa. Moja babcia zawsze latem gotowała leczo z dużą ilością świeżych warzyw i kiełbaską. Zajadaliśmy się nim na obiad, śniadanie oraz kolację. Gorące leczo doskonale sprawdzi się też na imprezowym stole. Sprawdź także takie kotlety mielone z cukinią.

Leczo z cukinią – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Kaloryczność: 80 kcal w 100 g. Podaję proporcje na dużą porcję na kilka dni tego lekkiego dania. Leczo jest tak pyszne, że najczęściej znika już na drugi dzień.
Podaję wagę warzyw przed obraniem.

• 2 kg cukinii
• 800 g pomidorów świeżych (lub zimą z puszki)
• 600 g papryki (u mnie 2 czerwone i 1 żółta)
• 500 g kiełbasy (lub kiełbasy i boczku)
• 300 g cebuli (2 średnie lub 3 mniejsze)
• 4 ząbki czosnku
• 250 ml wody (1 szklanka)
• 7 łyżek (około 100 ml) oliwy z oliwek lub oleju roślinnego (np z pestek winogron lub rzepakowego)

Przyprawy:

• 1,5 łyżeczki soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• po 1 płaskiej łyżeczce oregano, ziół prowansalskich i lubczyku (lub majeranku)
• 1 czubata łyżeczka papryki słodkiej
• opcjonalnie jeśli lubisz pół łyżeczki ostrej papryki

Sposób wykonania lecza z cukinią kiełbasą i papryką

Do wykonania lecza potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego i szerokiego garnka (u mnie 5 litrowy), deski do krojenia, ostrego noża oraz miski.
Zanim przystąpisz do robienia mojego lecza, przeczytaj cały opis. Podaję w nim zamienniki składników oraz dokładny czas i moment duszenia warzyw.

Krok 1 – kroję składniki na leczo

Cebulę obieram z łupinek i kroję w większą kostkę

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam.

Paprykę myję i odsączam. Przekrawam na pół i usuwam gniazdo nasienne, białe błonki oraz zieloną końcówkę. Kroję w paski, a następnie w kostkę od 2 do 3 cm.

Pomidory w misce zalewam wrzątkiem i odczekuję około 2 minut. Następnie zalewam zimną wodą i obieram palcami ze skórki. Usuwam zieloną końcówkę i kroję w mniejsze kawałki np ćwiartki.

Kiełbasę kroję w plasterki o grubości od 0,5 do 1 cm. Jeśli z kiełbasy odchodzi skóra, to ją usuwam.

Cukinię dokładnie myję pod bieżącą i zimną wodą. Usuwa twarde końcówki. Jeśli mam mniejsze i młode cukinie z miękką skórką, to ich nie obieram. Następnie cukinie przekrawam na pół i jeszcze raz na pół. Jeśli cukinia ma gniazda nasienne, to je usuwam i zostawiam sam miąższ. Następnie kroję na 1 cm kawałki.

Krok 2 – podsmażam i gotuję

Gdy składniki mam już pokrojone, przystępuję do durobienia lecza. W tym celu do większego garnka wlewam tłuszcz i rozgrzewam. Używam oleju z pestek winogron. Oczywiście możesz użyć oliwy z oliwek, oleju roślinnego lub smalcu (gęsi lub wieprzowy). Jeśli zastosujesz podany przeze mnie czas duszenia i kolejność dodawania składników, otrzymasz idealne leczo. Takie, w którym warzywa są jednocześnie miękkie i chrupiące.

Na rozgrzany tłuszcz wrzucam posiekany czosnek. Całość mieszam i podsmażam na średnim ogniu przez około 30 sekund.

Po tym czasie wsypuję pokrojoną w kostkę cebulkę. Całość często mieszam i podsmażam na średnim ogniu, aż się zeszkli przez około 5 minut.

Do garnka z podsmażoną cebulką i czosnkiem wrzucam pokrojone plastry kiełbasy. Wszystko mieszam ze sobą i podsmażam na średnim ogniu przez 3 minuty.
Moja wskazówka. Zamiast samej kiełbasy możesz użyć pół na pół kiełbasy i pokrojonego w kostkę boczku. Jeśli lubisz mocniej podsmażoną kiełbasę i boczek, to najpierw podsmaż mięso, a dopiero później dodaj czosnek i cebulkę. Niektórzy zamiast kiełbasy dodają pokrojone w plastry parówki. Taka wersja często smakuje dzieciom. W wersji FIT możesz użyć kawałków piersi kurczaka lub zrezygnować z mięsa. Wegetariańskie leczo jest również smaczne i można je bez problemu wekować do słoików na zimę.

W kolejnym kroku wrzucam do garnka pokrojoną w kostkę paprykę. Całość mieszam ze sobą i podsmażam na średnim ogniu przez około 2 – 3 minuty.

Krok 3 – duszę leczo

Po tym czasie wrzucam do garnka bohaterkę naszego lecza, czyli pokrojoną w kostkę cukinię. Wlewam wodę i oprószam przyprawami.

Pamiętaj, że leczo to warzywa duszone w sosie, a nie zupa. Na początku część warzyw nie będzie przykryta sosem. Dopiero na koniec warzywa zmiękną i puszczą sok.

Wszystko mieszam ze sobą, przykrywam i duszę na niedużym ogniu przez około 20 – 25 minut. Co jakiś czas mieszam wszystko drewnianą łyżką. Czas duszenia zależy przede wszystkim od grubości kostki cukinii oraz tego, czy jest młoda. Po około 15 minutach sprawdzam, czy cukinia robi się już miękka. Cukinia powinna być oczywiście miękka, ale nie rozpadająca się.

Na 5 minut przed końcem duszenia lecza, dodaję kawałki pomidorów (lub pomidory z puszki wraz z sosem). Po dodaniu pomidorów, co jakiś czas mieszam i gotuję leczo już bez przykrycia przez 5 minut. Pomidory dodaję na samym końcu ponieważ po pierwsze są dość miękkie i szybko dochodzą. Po drugie zawierają kwas, który opóźnia duszenie cukinii do miękkości.

Na sam koniec próbuję smak i ewentualnie doprawiam ulubionymi przyprawami. Leczo z cukinią kiełbasą i papryką jest tak pyszne, że znika ze stołu w mgnieniu oka. Dlatego zawsze robię większą ilość. Nadwyżkę możesz też tak jak ja, zawekować w słoikach i otworzyć na obiad, kolację lub syte śniadanie.

Świetnie smakuje z ryżem, kromką chleba lub świeżą bagietką. Smacznego!

Bardzo lubię taki gulasz za to, że jest niezwykle prosty i szybki w wykonaniu. Dosłownie robi się sam. Wystarczy pokroić i podsmażyć mięsko oraz warzywa, a dalej praktycznie dusi się sam. Zapraszam po sprawdzony przepis wraz z moją fotorelacją wykonania.

Składniki na gulasz

Waga warzyw podana jest przed obieraniem. Podane składniki są na 6 porcji.

• 1 kg mięsa wieprzowego (szynka, łopatka, schab lub polędwiczka)
• 400 g pieczarek
• 200 g cebuli
• 3 średnie ząbki czosnku
• 6 suszonych pomidorów w oleju
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 2 listki laurowe
• 1 łyżka bazylii (ewentualnie oregano lub ziół prowansalskich)
• 2 łyżeczki słodkiej papryki
• do smaku 1 łyżeczka soli oraz 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• opcjonalnie 1 łyżka mąki pszennej do zagęszczenia sosu
• dodatkowo około 4 łyżki tłuszczu do obsmażenia mięsa i warzyw (olej roślinny lub smalec) oraz woda do duszenia gulaszu

Sposób wykonania gulaszu wieprzowego

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: ostrego noża i deski do krojenia, patelni oraz garnka. Zanim przystąpisz do wykonywania gulaszu, przeczytaj dokładnie mój cały opis. Podaję wskazówki oraz dodatki do potrawy. Być może zapragniesz dodać marchewkę lub paprykę czerwoną.

Krok 1 – podsmażam mięso

1. Mięso osuszam i kroję w kawałki. Wielkość jest dowolna. Ja lubię kawałki 1,5 – 2 cm. Wiem, że niektórzy preferują większe kawałki.
2. Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam kawałki mięsa.
3. Na dużym ogniu podsmażam z każdej strony łącznie przez około 2 – 3 minuty, aż się lekko zarumieni. Dzięki temu mięso będzie soczyste. Podsmażone mięso wrzucam do garnka.

Krok 2 – przygotowuję warzywa

1. Ząbki czosnku i cebulę obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.
2. Pieczarki myję i osuszam. Z większych kapeluszy pieczarek usuwam skórkę. Następnie kroję w plastry lub większą kostkę.
3. Suszone pomidory odsączam z oleju, kroję na mniejsze kawałki i wrzucam do garnka z mięsem.
4. Na rozgrzany tłuszcz po mięsie wrzucam cebulkę. Jeśli trzeba, dodaję dodatkową łyżkę tłuszczu. Podsmażam na średnim ogniu i często mieszam przez około 5 minut, aż się zeszkli, ale nie zarumieni.
5. Pod sam koniec wrzucam posiekany czosnek oraz paprykę mieloną. Całość mieszam, chwilę podsmażam i przekładam do garnka z mięsem.
6. Na patelnię wrzucam pokrojone pieczarki i na dość dużym ogniu podsmażam i mieszam przez około 4 – 5 minut, aż się skurczą i odparuję sok. Gotowe pieczarki wrzucam do garnka z pozostałymi produktami.

Krok 3 – duszę gulasz

1. Do garnka wlewam wodę w takiej ilości, aby całkowicie przykryło mięso i warzywa. Możesz też dodać pokrojoną w plasterki lub kostkę 1 średnią marchewkę.
2. Następnie dodaję przyprawy: sól, świeżo zmielony pieprz czarny, bazylię (ewentualnie oregano, zioła prowansalskie), listki laurowe oraz ziele angielskie.
3. Wszystko mieszam i duszę pod przykryciem przez około 50 – 60 minut, aż mięso będzie miękkie i kruche.
4. Na 15 minut przed końcem duszenia, dodaję koncentrat pomidorowy. Całość mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam. W tym momencie możesz też dodać pokrojoną w kostkę paprykę czerwoną. W razie potrzeby dodaję ubytek wody.

Jeśli chcesz, możesz dodatkowo zagęścić sos za pomocą mąki pszennej. Wystarczy do szklanki wlać 100 ml wody i wymieszać z 1 łyżką mąki. Następnie wlewać ciurkiem do gulaszu i cały czas intensywnie mieszać. Zawiesinę z mąkę wlewaj stopniowo do czasu, aż otrzymasz satysfakcjonującą konsystencję sosu.

Gulasz wieprzowy z pieczarkami jest już gotowy. Zamiast standardowo podawać go z ziemniakami, kaszą lub ryżem, możesz podać z plackami ziemniaczanymi.

Sprawdź równiez mój gulasz wieprzowy w sosie pomidorowy.

Smacznego!

W takie upały jak dziś zdecydowanie nie chce się stać w kuchni i gotować. Sięgam wówczas po orzeźwiające i lekkie sałatki. Sałatka grecka z arbuzem to oryginalne danie, w którym pomidorki zastępuję dojrzałym arbuzem. Sałatka wygląda efektownie i rewelacyjnie smakuje. Zaskoczy każdego gościa na imprezie. Aby danie było syte, możesz dodać około 200 g podsmażonych lub upieczonych kawałków kurczaka. W przepisie sałatka grecka z kurczakiem podaję dokładny opis wykonania.

Sałatka grecka z arbuzem – składniki

• opakowanie sera typu feta (od 150 do 200 g)
• 150 g listków rukoli
• 400 g arbuza (2 grube plastry – waga ze skórką, a po obraniu około 300 g)
• 100 g czarnych oliwek (bez pestek)
• 50 g cebuli czerwonej
• opcjonalnie 3 listki mięty

Sos winegret – dokładny opis wykonania

• 7 łyżek oliwy z oliwek
• 2 – 3 łyżki soku z cytryny (u mnie pół średniej cytryny)
• płaska łyżka miodu (skrystalizowany rozpuściłam w kąpieli wodnej)
• duża szczypta soli i pieprzu
• opcjonalnie nieduży ząbek czosnku przeciśniętego przez prasę

Zamienniki i dodatki

W składnikach podaję typowe pozycje, których używam. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby dokonać małych zmian. Często zdarza się, że nie mamy w domu np czarnych oliwek lub czerwonej cebulki. Poniżej podaję zamienniki moich składników:

• rukolę możesz z powodzeniem zastąpić sałatką lodową
• ser feta możesz zastąpić serem typu greckiego
• zamiast czarnych oliwek możesz użyć zielonych
• czerwoną cebulę możesz zastąpić zwykłą, białą
• sok z cytryny często zastępuję octem jabłkowym lub sokiem z limonki
• do sałatki możesz też dodać garść prażonego na patelni słonecznika lub garść posiekanych orzechów.

Sposób wykonania sałatki greckiej z arbuzem

Do zrobienia sałatki potrzebować będziemy przede wszystkim: większej miski (u mnie wysoka forma do tarty), ostrego noża i deski do krojenia oraz słoiczka do sosu. Sałatka grecka świetnie wygląda na półmisku lub w przeźroczystej misce.

Krok 1 – przygotowuję warzywa i układam w misce

Listki rukoli myję w zimnej wodzie i osuszam. Następnie rwę na mniejsze kawałki i układam na dnie miski.

Grube plastry arbuza obieram ze skórki i usuwam pestki. Kroję w grubą kostkę około 2 x 2 cm i kładę na rukolę.

Ser typu feta kroję także w kostkę o podobnej wielkości co miąższ arbuza i kładę pomiędzy kawałki arbuza.

Oliwki odsączam z zalewy, króje na pół i wrzucam do miski. Jeśli chcesz możesz też pokroić w plastry. Jeśli masz oliwki z pestkami, to obowiązkowo je usuń, aby nikt nie połamał sobie zęba 🙂

Cebulę czerowną obieram z łupinek i kroję w piórka. Aby pozbyć się ostrego smaku plastrów cebuli, możesz je wcześniej posolić lub przelać wrzątkiem na sicie.

Krok 2 – polewam sałatkę sosem

Do słoiczka wlewam oliwę, sok z cytryny i łyżkę płynnego miodu. Oprószam solą oraz świeżo zmielonym pieprzem i opcjonalnie dodaję zmiażdżony ząbek czosnku. Słoiczek zakręcam i energicznie wstrząsam, aż składniki połączą się ze sobą. Zamiast miodu możesz dać łyżkę musztardy. Otrzymasz wówczas wytrawny sos.

Gotowym sosem polewam sałatkę. Nie mieszam niczego, aby nie stracić wizualnego efektu potrawy. Wierzch mojej sałatki greckiej z arbuzem opjonalnie oprószam suszoną bazylią lub posiekaną miętą.

Sałatkę podaję zaraz po zrobieniu. Smacznego!

Pierś indyka jest znacznie większa od popularnej piersi kurczaka. Cały filet może ważyć nawet 2 kg. Mięso jest zwarte, chude i smaczne. Zazwyczaj piekę w całości na kanapki. Jednak tym razem odkroiłam mniejszą porcję i przygotowałam pyszne „kieszonki” na szybki obiad. Mięso wystarczy naciąć, obsypać przyprawami i nadziać serem.

Zapraszam na pyszną porcję indyka z ciągnącym się serem. Sprawdź również moje wcześniejsze przepisy na pierś kurczaka z piekarnika oraz pierś kurczaka z serem i warzywami.

Składniki:

Ilość porcji: dla 2 osób (np. podane z ziemniakami). Kaloryczność: 390 kcal w 1 porcji (195 kcal w 100 g)

• 300 g fileta z piersi indyka
• 60 g żółtego sera (np mozzarella)
• 3 łyżki oliwy z oliwek

Mieszanka przypraw:

• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka ziół (oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• 3/4 łyżeczki soli
• szczypta ostrej papryki (opcjonalnie)
• 2 szczypty świeżo zmielonego pieprzu

Sposób wykonania piersi z indyka pieczonej w piekarniku z serem

Pierś indyka możemy upiec na blasze piekarnika (folia aluminiowa lub papier do pieczenia do przykrycia) lub w naczyniu żaroodpornym. Zanim przystąpisz do pieczenia, przeczytaj opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz czas na marynowanie i być może zechcesz wykorzystać dodatkowe składniki.

Krok 1 – marynuję mięso

Z piersi indyka odkrawam ładny kawałek. Następnie nacinam w poprzek do 2/3 wysokości mięsa w 4 lub 5 miejscach tak jak na zdjęciu w kroku nr 2. Nacinam po to, aby pierś szybciej się upiekła i zachowała soczystość.

Następnie kawałek piersi umieszczam w misce i oprószam solą oraz pozostałymi przyprawami. Oczywiście nie zapominam o wewnętrznych miejscach po nacięciu.

Mięso odstawiam do lodówki na minimum 1 godzinę, a najlepiej na całą noc. W tym czasie smaki przypraw się przegryzą.

Krok 2 – nadziewam mięso serem

Marynowaną pierś indyka wyjmuję z lodówki na godzinę przed pieczeniem, aby doszła do temperatury pokojowej.

Ser kroję w grube około 5 – 8 mm plastry i przekrawam na pół, aby ich wysokość była równa nacięciu w mięsie. Na ser możesz też położyć paski papryki czerwonej lub szpinak. Kolejnym pomysłem są plasterki pieczarek, oliwki lub przekrojone pomidorki koktajlowe. Niektórzy dają także plastry salami lub boczku.

Metoda pieczenia (do wyboru):

• W naczyniu żaroodpornym. Mięso smaruję olejem lub oliwą i umieszczam na dno naczyna. W nacięcia wkładam grube plastry sera. Naczynie przykrywam szklaną pokrywką.
• Na blaszce. Mięso smaruję olejem lub oliwą i kładę na papierze do pieczenia. W miejsce nacięć wkładam kawałki sera. Całość przykrywam od góry arkuszem papieru do pieczenia (lub folii aluminiowej), aby ser się nie przypalił od górnej grzałki.

Krok 3 – piekę pierś z indyka

1. Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.
2. Wstawiam mięso (pod przykryciem z pokrywki lub papieru/folii aluminiowej) na środkową półkę nagrzanego piekarnika.
3. Piekę przez około 25 minut w temperaturze 180 stopni C z opcją grzania góra i dół bez termoobiegu.
4. Zdejmuję przykrywkę (lub papier/folię) i piekę jeszcze przez 10–15 minut, aby ser i mięso ładnie się zarumieniły.

Całkowity czas pieczenia (35-40 minut) zależy od grubości fileta. Pod koniec sprawdzam, czy mięso jest gotowe (soki po nakłuciu powinny być przejrzyste). Indyk nie może być surowy, ale uważaj, aby go nie przesuszyć. Razem z mięsem możesz upiec ziemniaki.

Pierś indyka upieczoną w piekarniku z serem, podaję na gorąco. Świetnie smakuje do ugotowanych lub upieczonych ziemniaków, frytek i ryżu. Bardzo lubię także taką pierś zjeść z kromką chleba na kolację.

Smacznego!

Jeśli chcesz szybko zrobić tartę z warzywami, to tylko na cieście francuskim. Taka potrawa sprawdzi się szczególnie gdy mamy lenia lub brak czasu na gotowanie. Ile to razy musisz zostać dłużej w pracy, przedłużają się zakupy lub korki na drodze? A po powrocie do domu czekają głodomory? Skąd ja to znam 🙂 Właśnie na takie chwile trzymam w lodówce opakowanie ciasta francuskiego, które często ratuje życie mamy. Będziecie zdziwieni końcowym efektem tak prostego i szybkiego przepisu.

Najwspanialsze w tym przepisie jest to, że możesz użyć dowolnych warzyw i innych dodatków, jakie masz w kuchni. Bardzo często do mojej tarty dodaję również podsmażonego kurczaka lub szpinak.

Składniki na szybką tartę:

Podane składniki są dla 2 lub 4 osób. Rozmiar: forma do tarty o średnicy 24 – 28 cm.

• 200 g ciasta francuskiego (1 opakowanie świeżego ciasta z lodówki)
• od 400 do 500 g ulubionych warzyw *
• 100 g sera żółtego startego na tarce o grubych oczkach
• od 150 do 200 ml śmietany 18%
• 3 jajka
• łyżeczka bazylii lub oregano
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• do smaku sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny
• dodatkowo oliwa lub masło do wysmarowania formy

* Jakie warzywa do tarty? Do mojej tarty użyłam pomidorków, które posypała pokrojoną w kostkę, pieczarki, paprykę czerwoną, małą cebulką oraz posiekanym szczypiorkiem. Możesz też użyć: pora, szpinaku, groszku lub papryki konserwowej). Pieczarki możesz zetrzeć na grubych oczkach tarki lub pokroić na cienkie plastry.

Inne dodatki do tarty. Możesz także dodać pokrojoną w kostkę szynkę konserwową, kiełbasę lub podsmażone kawałki piersi z kurczaka.

Sposób wykonania szybkiej tarty z ciasta francuskiego i warzyw

Do zrobienia tarty potrzebować będziemy przede wszystkim: tartki do warzyw, miski, trzepaczki lub widelca. Przygotuj również okrągłą formę do tarty o średnicy od 24 do 28 cm. Forma musi być trochę mniejsza niż wielkość ciasta francuskiego. Dobrze jest też użyć foremki w takim samym kształcie jak ciasto francuskie, wówczas nie mamy odpadów.

Sos do tarty

Do miski wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca lub trzepaczki. Następnie wlewam śmietanę i wsypuję połowę porcji startego sera. Doprawiam solą, pieprzem, oregano (bazylią) oraz słodką papryką. Możesz też dodać do smaku zmieloną gałkę muszkatołową oraz drobno posiekany ząbek czosnku lub granulowany.

Wszystko mieszam, aż otrzymam jednolitą konsystencję. Odstawiam, aby smaki się przegryzły i zabieram się do pieczenia.

Piekę ciasto francuskie w foremce

Piekarnik nagrzewam do temperatury 200 stopni C.

Foremkę do tarty smaruję masłem, olejem lub oliwą. W ostateczności możesz wyłożyć papierem do pieczenia.

Moja wskazówka. Aby ciasto francuskie pasowało do foremki, możesz delikatnie rozwałkować na blacie oprószonym mąką.

Chłodne ciasto francuskie prosto z lodówki wykładam na dno i boki foremki, a następnie dokładnie dociskam. Spód ciasta nakłuwam widelcem, a wystające brzegi ciasta usuwam nożem.

Foremkę z ciastem francuskim wkładam na środkowa półkę nagrzanego piekarnika. Piekę w temperaturze 200 stopni z opcją grzania góra i dół przez około 3 – 4 minuty.

Wylewam sos i wykładam warzywa

Po upływie 3 – 4 minut wyjmuję foremkę z podpieczonym ciastem z piekarnika i odstawiam do lekkiego ostudzenia.

W tym czasie przygotowuję ulubione warzywa. W moim przypadku myję i kroję w grubsze plastry pomidorki. Jeśli masz koktajlowe, to wystarczy przekroić je na pół. Cebulkę obieram z łupinek i kroję w drobną kostkę. Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne. Nastepnie kroję na mniejsze kawałki. Pieczarki myję i kroję w pionowe paski. Z większych kapeluszy pieczarek usuwam skórkę.

Na tartę wylewam zrobiony na początku jednolity sos.

Następnie równomiernie układam i zatapiam pokrojone warzywa.

Wierzch posypuję pozostałą połową starowanego sera.

Jeśli zostaną Ci kawałki ciasta francuskiego, to możesz z nich ułożyć efektownie wyglądającą kratownicę na wierzchu tarty. Inna opcją jest wykorzystanie ich do zrobienia ciasteczek z dowolnym nadzieniem.

Piekę tartę

Zmniejszam temperaturę piekarnika do 180 stopni C. Foremkę z tartą ponownie umieszczam na środkową półkę piekarnika. Piekę z opcją grzania góra i dół w temperaturze 180 stopni C przez około 15 – 20 minut, aż całość się zetnie i lekko zarumieni.

Gotową tartę wyjmuję z piekarnika i posypuję posiekanym szczypiorkiem. Możesz również posypać świeżą bazylią lub rukolą.

Podaję na ciepło, gdy lekko ostygnie i dobrze się kroi. Do takiej tarty doskonale pasuje domowy sos czosnkowy. Natomiast moje dzieci lubią z keczupem 🙂

Życzę smacznego!

Cukinia obrodziła w tym roku w moim ogródku. Czas zatem na kolejny przepis z tym uniwersalnym warzywem, z którego można wyczarować mnóstwo dań. Robiłam już np. cukinię faszerowaną mięsem mielonym i warzywami, pasztet z cukinii, frytki z cukinii pieczone w piekarniku lub zupę krem z cukinii z ziemniakami. Tym razem zapraszam na krążki cukinii smażonej w panierce, która przypomina mi kotlety schabowe 🙂

• prosto, szybko i bez zbędnych składników
• smakuje dzieciom i dorosłym
• niezapomniany smak z dzieciństwa
• podaję z keczupem lub sosem na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu

Cukinia smażona w panierce – składniki

Kaloryczność: 145 kcal w 100 g.

• 500 g cukinii * (1 średnia sztuka, waga przed obraniem)
• 1 jajko (średnie rozmiar L)
• 3 łyżki mąki pszennej (ewentualnie ziemniaczanej lub kukurydzianej)
• 5 łyżek bułki tartej
• 2 łyżki kaszy manny
• łyżeczka soli
• 3/4 łyżeczki słodkiej papryki mielonej
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• łyżeczka ulubionych przypraw (np oregano, bazylia lub zioła prowansalskie)
• olej roślinny do smażenia

Jaka cukinia do smażenia? Użyłam zielonej cukinii. Możesz też użyć cukinii z żółtą skórką. Krojąc cukinię, sprawdź czy nie jest gorzka. Czasami zdarza się niestety gorzkie warzywo, które było nieregularnie podlewane.

Sposób wykonania chrupiącej cukinii smażonej w panierce

Do zrobienia potrawy potrzebować będziemy przede wszystkim: 3 miseczki lub głębokie talerze na panierkę, durszlak lub sito oraz patelnię z grubym dnem.
Przygotuj też ręcznik papierowy do odsączenia soku z plastrów cukinii.

Krok 1 – kroję w plastry i solę cukinię

Cukinię dokładnie myję i odkrawam twarde końcówki. Następnie kroję w 8 – 10 mm (ale nie grubsze) plastry i układam na blacie kuchennym lub stolnicy wyścielonej ręcznikiem papierowym.

Cukinia to wodniste warzywo. Dlatego aby pozbyć się wierzchniej warstwy wody, każdy plaster oprószam solą z obu stron. Zużyłam 1 łyżeczkę soli, podaną w składnikach. Część soli wsiąknie w warzywo, a część zniknie z odsączoną wodą. Po nasoleniu, układam na desce do krojenia lub blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem papierowym na 20 minut i przykrywam drugim recznikiem papierowym.

Po 20 minutach każdy talarek cukinii dodatkowo odciskuję w suchym ręczniku papierowym i pozbywam się nadmiaru soku.

Krok 2 – oprószam cukinię przyprawami

Gdy ręcznik papierowy wchłonie wilgoć z plastrów cukinii, oprószam warzywo przyprawami. Obie strony plastrów cukinii posypuję świeżo zmielonym pieprzem czarnym, słodką papryką oraz ulubioną przyprawą np oregano, bazylią, ziołami prowansalskimi, chili. Możesz też użyć gotowej przyprawy np gyros.

Krok 3 – panieruję plastry cukinii

Używam 3 talerzy lub miseczek do panierowania.

Do 1 wsypuję mąkę (pszenną, ziemniaczaną lub kukurydzianą).

W 2 wbijam jajka i rozbełtuję za pomocą widelca.

Do 3 wsypuję bułkę tartą wymieszaną z kaszą manną. Dodatek kaszy manny sprawia, że potrawa jest jeszcze bardziej chrupiąca. Możesz też dodać starty na grubych oczkach ser żółty (około 30 g).

Przyprawione plastry cukinii obtaczam cienką warstwą w mące. Następnie moczę w rozbełtanym jajku i na koniec obtaczam w bułce tartej i kaszy manny. Aby panierka nie przyklejała się do palców, użyj: widelca lub kuchennych szczypiec.

Panierowane talarki cukinii układam jeden obok drugiego na talerzu lub desce do krojenia.

Krok 4 – smażę plastry cukinii

Dużą patelnię z grubym dnem rozgrzewam i wlewam 5 do 6 łyżek oleju. Ustawiam średnią moc palnika i rozgrzewam tłuszcz.

Gdy olej się rozgrzeje, ostrożnie umieszczam panierowane plastry cukinii. Smażę na średnim ogniu przez około 3 minuty pierwszą stronę, aż się zarumieni. Następnie odwracam na drugą stronę i smażę także na średnim ogniu przez około 3 minuty, aż się zarumieni. W identyczny sposób smażę wszystkie krążki cukinii. Po usmażeniu układam jeden obok drugiego na talerzu wyścielonym ręcznikiem papierowym w celu pozbycia się nadmiaru tłuszczu ze smażenia. Nie kładź gorących na siebie, aby nie straciły chrupkości.

Taka cukinia smażona w panierce najlepiej smakuje na ciepło, gdy jest jeszcze chrupiąca. Podaję z ulubionym sosem. U mnie sos czosnkowym z koperkiem. Smacznego!

Moja jajecznica z kurkami składa się tylko z podstawowych składników bez mleka, śmietanki, cebulki czy czosnku. Dzięki temu wydobywam niezwykły smak i aromat kurek, które w połączeniu z jajecznicą, tworzą niezapomniany smak późnego lata. Na samym końcu wpisu podaję wskazówki z dodatkowymi składnikami i sposobem wykonania.

Sposób smażenia jajecznicy z kurkami jest podobny do tureckiej jajecznicy menemen, z dużą ilością pomidorów, papryki i cebulki. Jajecznica z żółciutkimi grzybami świetnie sprawdzi się na syte śniadanie lub kolację. Zobacz również mój poradnik, jak zrobić najlepszą jajecznicę. Podaję w nim mnóstwo wskazówek i mało znanych trików, dzięki którym usmażysz najlepszą w swoim życiu jajecznicę. Zaskocz swoich domowników moją jajecznicą z aromatycznymi kurkami.

Jajecznica z kurkami – składniki

Podane składniki są porcją dla 2 lub 1 mega głodnej 🙂 osoby. Kaloryczność: 190 kcal w 100 g.

• 200 g kurek
• 5 jajek (temperatura pokojowa)
• duża szczypta soli do smaku
• szczypta świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 5 łyżek oliwy z oliwek lub masła (najlepiej klarowanego)
• dodatkowo posiekany szczypiorek lub koperek do posypania potrawy

Jak zrobić jajecznicę z kurkami

Aby zrobić potrawę, potrzebować będziemy jedynie: ostrego noża, deski do krojenia, drewnianej łyżki oraz średniej patelni.

Do jajecznicy zawsze używam jajek o temperaturze pokojowej. Dlatego na minimum godzinę przed smażeniem, wyjmuję jajka z lodówki. Dzięki temu ładnie się smażą i nie przypalają.

Krok 1 – wypłukuję piasek z kurek i kroję na mniejsze kawałki

Do jajecznicy możesz użyć kurek świeżych lub mrożonych. Ja używam świeżych grzybów. Zamrożone kurki trzeba pozostawić na sicie do naturalnego rozmrożenia. Gdy rozmarzną, przelej je wrzątkiem na sicie lub durszlaku, następnie odsącz i osusz np ręcznikiem papierowym.

Świeże kurki oczyszczam z piasku oraz ewentualnych gałązek leśnych roślin. W tym celu do miseczki wlewam zimną wodę i osobno zanurzam w nim każdą kurkę. Usuwam zanieczyszczenia i lekko przesuwam palcem między blaszkami grzyba. Dzięki temu ciężki piasek opada na dno. Następnie kurki odsączam i osuszam na sicie. Czynność czyszczenia w wodzie przeprowadzam dość sprawnie, aby grzyby nie nasiąknęły wodą. Jeśli masz małe grzybki i dość zanieczyszczone w piasku, to możesz po wstępnym czyszczeniu ręcznym, wrzucić wszystkie do miski z zimną wodą. Następnie delikatnie mieszaj i zatapiaj kurki w wodzie. Po czym wyłów grzybki i odsącz na sicie.

Oczyszczone z piasku i pozostałych zanieczyszczeń kurki, kroję w mniejsze kawałki. Mniejsze grzybki pozostawiam w całości. Przekrawam je na pół wzdłuż trzonka grzyba, a potem na kilka części.

Krok 2 – smażę kurki na patelni

Na patelni rozgrzewam tłuszcz (u mnie oliwa z oliwek). Gdy się rozgrzeje, wrzucam pokrojone kurki. Jak długo smażyć kurki na jajecznicę? Smażę je bez przykrycia na średnim ogniu przez około 10 – 12 minut. Co jakiś czas mieszam drewnianą łyżką, aby równomiernie się podsmażały.
Na zdjęciu poniżej są kurki wrzucone na patelnię.

Na drugim zdjęciu poniżej są kurki w połowie smażenia. Puściły sok i lekko się skurczyły.

Na trzecim zdjęciu poniżej są usmażone kurki po około 10 – 12 minutach, tuż przed wbiciem jajek. Kurki są teraz miękkie i odparowane z wody.

Gdy kurki się smażą, kroję drobno koperek lub szczypiorek do dekoracji potrawy.

Krok 3 – wbijam jajka i smażę jajecznicę z kurkami

Jajka możesz wbijać bezpośrednio na patelnię z kurkami. Ja najpierw wbijam jajka do kubka i całość wlewam na patelnię. Cały czas smażę na średnim ogniu. Na początku przez pierwsze 30 – 60 sekund nie mieszam składników. Czekam, aż białko zacznie się ścinać.

Wówczas mieszam delikatnie drewnianą łyżką i oprószam do smaku solą oraz świeżo zmielonym pieprzem.

Jajecznicę z kurkami smażę na średnim ogniu i mieszam przez około 3 – 4 minuty, aż otrzymam ulubioną konsystencję. Lubię gdy żółtko i białko się zetną, ale nie są spieczone. Jajecznica z kurkami jest wilgotna, za sprawą kurek i trudno ją spiec. Jestem pewna, że uda się każdemu.

Podaję gorącą na talerzu i posypuję koperkiem lub szczypiorkiem.

Świetnie smakuje z kromką chleba. Niektórzy lubią też taką jajecznicę z makaronem. Smacznego!

Moje wskazówki

• Do jajecznicy z kurkami możesz też dodać cebulkę. Małą sztukę (100 g) obierz z łupinek i pokrój w kostkę. Następnie usmaż na patelni, gdy się lekko zeszkli dodaj kurki i odparuj z wody.
• Możesz również dodać pod koniec szklenia cebulki, posiekany ząbek czosnku.
• Do jajek wbitych do kubka, możemy dodać 2 – 3 łyżki mleka lub słodkiej śmietany i rozbełtać. Wówczas jajecznica nabierze aksamitnie kremowej konsystencji.
• Niektórzy do jajecznicy z kurkami dodają większą ilość żółtek. Dzięki temu potrawa ma szlachetny i głęboki smak.

Ogórki z kurkumą zrobiłam tym razem w różnych słoikach na 3 sposoby: kanapkowe ze skórką, kanapkowe bez skórki oraz w słupki bez skórki. Domownicy lubią w takich formach, a ja dzięki temu podam Wam, ile dokładnie ogórków wejdzie do słoika. Zapraszam po bardzo prosty i szybki przepis na kanapkowe ogórki w zalewie z kurkumą.

Ogórki z kurkumą – składniki

Podaję proporcje na 1 kg ogórków (łatwo przeliczysz proporcje). Najlepsze są oczywiście małe i średnie sztuki, które nie mają dużo pestek. Do słoika o pojemności 720 ml weszło mi na ścisk: około 300 g ogórków pokrojonych w plastry kanapkowe ze skórką, około 350 g ogórków pokrojonych w plastry kanapkowe bez skórki oraz około 400 g ogórków pokrojonych w słupki bez skórki.
Moja szklanka zawsze ma pojemność 250 ml.

• 1 kg ogórków (dopasuj ich wielkość do wysokości słoików)

Do każdego słoika:

• listek laurowy
• mały ząbek czosnku przekrojony na pół
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• pół łyżeczki gorczycy białej
• łyżka oleju

Zalewa:
Zalewy jest na styk, więc jeśli obawiasz się, że nie upchniesz ciasno ogórków, to zrób o 10 – 20% więcej.

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10% (pół szklanki)
• 200 g cukru (niepełna szklanka)
• 6 g kurkumy (2 płaskie łyżeczki lub 3/4 łyżki stołowej)
• 1 płaska łyżka soli kamiennej

Ogórki krokodylki z chili

Sposób wykonania ogórków z kurkumą

Do zrobienia ogórków z kurkumą potrzebować będziemy jedynie: ostrego noża, deski do krojenia, rondelka do zagotowania zalewy i dużego garnka do pasteryzacji. Przy większej ilości ogórków przyda się także miska.

Krok 1 – przygotowuję słoiki i nakrętki oraz ogórki

Słoiki oraz nakrętki dokładnie myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości umieszczam w zmywarce 🙂
Zarówno słoje jak i wieczka muszą być nieuszkodzone i bez nalotów rdzy.

Do każdego umytego i wyparzonego słoika wrzucam: listek laurowy, gorczycę białą, kulki ziela angielskiego, ziarna pieprzu oraz obrany i przekrojony na pół ząbek czosnku.

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Jeśli masz kupne, to namocz je w misce z zimną wodą przez 2 godziny. Dzięki temu nabiorą sprężystości i będą znowu jędrne.

Krok 2 – kroję ogórki i umieszczam w słoikach

Z ogórków odkrawam końcówki (tak po 3 mm z każdej strony). Ogórki pokroiłam w cienkie plastry podłużne w wersji kanapkowej. Część ze skórką, a pozostałe bez skórki. Do 1 słoika pokroiłam ogórki w pionowe słupki w ćwiartki.

Pokrojone ogórki wkładam ciasno do słoików z przyprawami. Najwygodniej jest przechylić słoik pod ukosem i wkładać paski ogórków.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i zalewam słoiki

Przyprawa kurkuma jest doskonałym barwnikiem, więc uważaj, aby zalewą nie zachlapać mebli czy ubrań. Warto użyć starego garnka.

Do garnka wlewam wodę, wsypuję cukier oraz sól. Wszystko mieszam i gotuję, aż się rozpuści. Gdy cukier z solą się rozpuści, wsypuję kurkumę. Wszystko mieszam. Gdy wodą się zagotuje, wlewam ocet i ponownie doprowadzam do wrzenia. Zmniejszam ogień na minimum i gotuję przez 2 minuty.

Słoiki z ogórkami zalewam przygotowaną zalewą z kurkumą. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików. Pamiętaj, aby przed wlaniem zalewy do słoików, zamieszać ją łyżką. Kurkuma jest ciężka i szybko osiada na dno garnka. Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Do każdego słoika wlewam po łyżce oleju, który nie tylko chroni przetwory przed zepsuciem, ale także zakrętkę od octu.

Ranty słoików oraz wieczka dokładnie wycieram do suchego (czystą ściereczką bawełnianą lub ręcznikiem papierowym), mocno zakręcam i pasteryzuję.

Koniecznie sprawdź moje ogórki kanapkowe w curry.

Krok 4 – pasteryzuję przetwory na zimę

Dno dużego i szerokiego garnka wyścielam ściereczkę bawełnianą, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z ogórkami. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby woda tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki:

• 300 lub 500 ml przez 10 minut
• 720 ml przez 15 minut
• 900 ml przez 20 minut.

Słoiki możesz pozostawić w garnku do całkowitego ostudzenia lub wyjąć na blat kuchenny. Ja dodatkowo odwracam słoiki do góry dnem, układam na blat wyścielony ręcznikiem i przykrywam ręcznikiem lub kocem. Zostawiam na cały dzień, aż całkowicie ostygną.

Następnie wynoszę do piwnicy lub spiżarni. Ogórki z kurkumą są już dobre po 2 – 3 dniach od zrobienia.
Smacznego.

Ogórki w pomidorach to bardzo prosty i szybki przepis, a przy tym zaskakująco dobry. Równie dobry jak ogórki w keczupie, a może i lepszy. Na koniec nie mogłam się powstrzymać, aby nie wyjeść plastrów ogórków w cudownie aromatycznej zalewie. Jestem pewna, że rodzina i znajomi będą prosić o przepis 🙂 Zobacz jak zrobić najlepsze ogórki w sosie pomidorowym.

Ogórki w pomidorach – składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml. Z podanych proporcji wyszły mi 3 słoiki o pojemności 720 ml.

• 2 kg ogórków gruntowych
• 3 lekko czubate łyżki soli kamiennej

Zalewa pomidorowa

• 450 ml przecieru pomidorowego lub passata (niepełne 2 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10% (pół szklanki)
• 110 g cukru (pół szklanki)
• 100 ml oleju roślinnego (około 7 łyżek)
• 4 średnie ząbki czosnku
• łyżeczka oregano lub bazylii
• łyżeczka słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki

Sposób wykonania ogórków w pomidorach do słoików na zimę

Do zrobienia ogórków w pomidorach potrzebować będziemy przede wszystkim: dużego garnka, sita lub durszlaka, ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się także chochla do napełniania ogórków z zalewą. Przygotuj też czyste i wyparzone słoiki oraz nakrętki.

Krok 1 – kroję i solę ogórki

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Kupne ogórki dodatkowo moczę w misce z wodą przez 2 godziny, aby nabrały sprężystości oraz chrupkości.

Obcinam twarde końcówki i kroję w 4 – 5 mm plastry. Pokrojone ogórki wrzucam do większego garnka (u mnie 5 litrowy). Następnie posypuję solą, potrząsam garnkiem i wszystko mieszam drewnianą łyżką.

Dzięki temu sól równomiernie oblepi plastry ogórków. Tak przygotowane ogórki zostawiam na 2 – 3 godziny i w międzyczasie kilka razy mieszam drewnianą łyżką. Po tym czasie ogórki puszczą sok, który wylewam.

Plastry ogórków odsączam na sicie lub durszlaku. Garnek opłukuję w wodzie i przygotowuję w nim zalewę.

Krok 2 – robię zalewę pomidorową

Do garnka wlewam przecier pomidorowy lub passatę. Jeśli lubisz intensywny smak pomidorowy, to możesz też dodać 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego.

Wsypuję cukier i przyprawy: słodką i ostrą paprykę oraz oregano lub bazylię.

Dodaję także zmiażdżone ząbki czosnku.

Na koniec wlewam ocet oraz olej roślinny.

Wszystko mieszam ze sobą i zagotowuję na średnim ogniu bez przykrycia. Gdy się zagotuje, zmniejszam ogień i mieszając, gotuję przez około 2 minuty.

Następnie wrzucam odsączone plastry ogórków. Zwiększam ogień na średni i mieszam. Gdy zalewa z ogórkami zacznie się gotować, zmniejszam ogień, aby lekko bulgotało. Plastry ogórków mieszam i gotuję na małym ogniu jeszcze przez około 3 minuty.

W trakcie gotowania zalewy, myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki. Zarówno słoje jak i zakrętki powinny być nieuszkodzone oraz bez nalotów rdzy.

Krok 3 – umieszczam ogórki z zalewą w słoikach i pasteryzuję

Za pomocą chochli do zupy wyławiam plastry ogórków i napełniam słoiki. Ogórki oczywiście ugniatam w słoju, aby jak najwięcej ich weszło.
Na sam koniec uzupełniam słoiki zalewą pomidorową. Zastawiam jednak 1 cm wolnej przestrzeni na górze słoików.

Wieczka oraz ranty słoików wycieram do suchego za pomocą ręcznika papierowego lub czystej ściereczki kuchennej. Następnie mocno zakręcam.

Moja zalewa jest idealnie dobrana. Na zdjęciu poniżej widać, że pozostało jej niewiele wraz z kilkunastoma plastrami ogórków, które się już nie zmieściły do słoików.

Zjadłam je ze smakiem.

Pasteryzuję ogórki w pomidorach.
Na dno garnka kładę bawełnianą ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję na średnim ogniu. Gorące słoiki z ogórkami ostrożnie umieszczam w garnku z gorącą wodą. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać, a woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Gdy wodą się zagotuje, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotała. Od czas zagotowania się wody, słoiki o pojemności 720 ml pasteryzują przez około 15 minut. Słoje 900 ml pasteryzuję przez 20 minut, a mniejsze 300 – 500 ml przez 10 minut.

Słoiki możesz pozostawić w garnku do całkowitego ostygnięcia. Ja jednak wyjmuję je ostrożnie i umieszczam na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem. Słoiki układam do góry dnem i przykrywam ręcznikiem lub kocem. Pozostawiam tak do całkowitego ostygnięcia na cały dzień. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy. Smacznego!

Jeśli lubisz tradycyjne ogórki konserwowe, to spodoba Ci się mój przepis. Tym razem zapraszam na świetne ogórki konserwowe z dodatkiem czerwonej papryki. W słoiku znajdziesz także: cebulkę, czosnek, korzeń chrzanu oraz kwiaty aromatycznego kopru. Zrobisz je dosłownie w chwilę. Wystrczy wcisnąć ogórki do słoika, dodać pokrojone warzywa i zalać ugotowaną zalewą. Ogórki po kaszubsku świetnie nadają się przede wszystkim do obiadu oraz kanapek. Możemy je również wykorzystać do zrobienia sałatek lub podać jako przekąskę na imprezę. Sprawdzą się idealnie w diecie: wegańskiej, wegetariańskiej i bezglutenowej. Brzmi pysznie, prawda? Zatem zapraszam do wypróbowania mojego sprawdzonego przepisu.

Ogórki po kaszubsku – składniki

Moja szklanka to pojemność 250 ml. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 3 duże słoiki o pojemności 900 ml.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 1 średnia papryka czerwona
• mały kawałek korzenia chrzanu
• 50 g cebulki (pół mniejszej sztuki)

Na każdy słoik:

• gałązka kopru wraz z łodygą
• płaska łyżeczka ziaren gorczycy
• 1 ząbek czosnku
• listek laurowy
• 2 kulki ziela angielskiego
• 3 ziarna pieprzu czarnego
• łyżka oleju roślinnego

Zalewa:

• 1 litr wody (4 szklanki)
• 1 szklanka octu 10%
• 110 g cukru (pół szklanki)
• 25 g soli kamiennej

Sposób wykonania ogórków po kaszubsku

Do zrobienia ogórków po kaszubsku potrzebować będziemy przede wszystkim: garnka do wykonania zalewy, ostrego noża i deski do krojenia. Przygotuj także umyte i wyparzone słoiki wraz z nakrętkami.

Krok 1 – przygotowuję słoiki, nakrętki i warzywa

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam. Większe ilości umieszczam w zmywarce do naczyń. Słoiki i nakrętki powinny być oczywiście nie oszczerbione i bez śladów rdzy.

Ogórki gruntowe dokładnie myję w zimnej wodzie. Jeśli mam ogórki ze sklepu, to dodatkowo moczę je przez 2 godziny w misce z zimną wodą, aby nabrały sprężystości i jędrności.

Paprykę czerwoną myję i przekrawam na pół. Usuwam gniazda nasienne i białe błonki. Następnie kroję w 2 – 3 cm pionowe paski.

Cebulę i ząbki czosnku obieram z łupinek. Cebulkę kroję w 5 mm talarki, a czosnek przekrawam na pół.

Korzeń chrzanu obieram, myję w zimnej wodzie i kroję na mniejsze kawałki.

Koper płuczę w zimnej wodzie i odsączam.

Krok 2 – umieszczam składniki w słoikach

Do czystych i wyparzonych słoików wkładam: gałązkę kopru wraz z łodygą, ziarna gorczycy białej, plaster cebuli, kawałki chrzanu, ząbek czosnku przekrojony na pół, listek laurowy, kulki ziela angielskiego i ziarna pieprzu czarnego.

Następnie ciasno w pionie wciskam ogórki gruntowe grubymi końcami do dołu.

Pomiędzy ogórkami wciskam pionowo paski papryki czerwonej.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i wlewam do słoików z ogórkami po kaszubsku

Do garnka wlewam wodę, wsypuję cukier i sól. Wszystko mieszam do rozpuszczenia i zagotowuję. Gdy woda się zagotouje, wlewam ocet. Wszystko mieszam i ponownie doprowadzam do wrzenia. Gdy zalewa się zagotuje, zdejmuję z ognia i od razu rozlewam do słoików z ogórkami. Zalewa musi całkowice zakrywać ogórki i paprykę. Pozostawiam jedynie około 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoika.

Każdy słoik lekko kołyszę, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Na koniec wlewam po łyżce oleju na każdy słoik. Ranty słoików oraz nakrętki dokładnie wycieram do suchego i mocno zakręcam.

Ogórki zalane wrzącą zalewą na bazie octu i cukru, nie poddaję pasteryzacji. Dzięki temu pozostają mega chrupiące. Jedynie na blacie kuchennym wyścielam ręcznik i umieszczam słoiki do góry dnem, aby dobrze zassały zakrętki i sprawdzam przy okazji szczelność. Przetwory przykrywam ręcznikiem i pozostawiam do całkowitego ostudzenia na cały dzień. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy.

Po upływie 7 – 10 dni, ogórki po kaszubsku są już gotowe do spożycia. Smacznego!

Polecam też paprykę konserwową

Sezon na ogórki w pełni. Dziś u mnie pyszne ogórki z chili w sam raz na imprezową przekąskę, do sałatek, obiadu lub kanapek. Jeśli znudziły Ci się tradycyjne przepisy na ogórki, to moje krokodylki będą przysłowiowym strzałem w dziesiątkę. Do zrobienia takiej potrawy potrzebne są przede wszystkim małe ogórki gruntowe, które po przekrojeniu w słoiki, wyglądają jak krokodylki 🙂 i są bardzo chrupiące. Są tak dobre, że trudno nie wyjeść wszystkich z zalewy :-), a po 3 dniach są nieziemskie.

Składniki:

Podane proporcje są na 1 kg ogórków. Każdy więc łatwo przeliczy potrzebną ilość składników. Na każdy 1 kg ogórków przygotuj 3 słoiki o pojemności 500 ml.
Moja szklanka ma zawsze 250 ml.

• 1 kg małych ogórków gruntowych
• 2 łyżki soli kamiennej do przetworów (około 40 g)
• 4 ząbki czosnku
• od 1/2 do 1 płaskiej łyżeczki papryczki chili w proszku lub płatkach (dla fanów mniej lub bardziej ostrych smaków)
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego

Na każdy słoik:

• pół listka laurowego
• 2 ziarna ziela angielskiego

Zalewa (proporcje są sprawdzone):

• 200 ml octu spirytusowego 10% (4/5 szklanki)
• 125 ml wody (pół szklanki)
• 100 ml oleju (7 łyżek)
• 220 g cukru (1 szklanka)

Na powyższym zdjęciu do 1 słoika dodałam dla ozdoby kawałki papryczki chili. Polecam też moje ogórki w keczupie.

Jak zrobić ogórki krokodylki z chili?

Zanim przystąpisz do zrobienia potrawy, przeczytaj cały opis. Podaję jak krok po kroku zrobić ogórki w chili, dzięki temu efektywnie zaplanujesz kolejność oraz czas pracy. W opisie dzielę się moimi wskazówkami oraz zamiennikami składników.
Do zrobienia potrawy przygotuj przede wszystkim: dużą miskę lub garnek do marynowania ogórków, nóż i deskę do krojenia oraz odpowiednią ilość słoików z nakrętkami.

Krok 1 – przygotowuję ogórki

Do tych przetworów używam małych ogórków gruntowych. Najlepsze są oczywiście świeże prosto z ogródka. Jeśli masz sklepowe, to namocz je w misce z zimną wodą przez 1 godzinę, aby nabrały jędrności. Małych ogórków dłużej nie trzeba moczyć.

Ogórki dokładnie myję w zimnej wodzie. Odkrawam im symbolicznie 2 – 3 mm końcówki i przekrawam wzdłuż na pół. Jeśli masz średniej wielkości ogórki, to pokrój w ćwiartki.

Pokrojone ogóreczki wrzucam do miski, posypuję solą i wszystko mieszam, aby sól równomiernie pokryła ogórki. Miskę przykrywam czystą ścierką kuchenną i odstawiam na 6 godzin, a najlepiej na całą noc (ale wówczas w chłodnym miejscu). W trakcie moczenia 2 – 3 razy mieszam ogórki, aby szybciej puściły sok.

Krok 2 – zlewam słoną wodę i przyprawiam

Gdy po minimum 6 godzinach ogórki puszczą sok (widać na zdjęciu powyżej), wylewam ją i pozostawiam w misce mokre ogóreczki.

Ogórki posypuję papryką chili, świeżo zmielonym pieprzem czarnym i zmiażdżonymi ząbkami czosnku. Wszystko oczywiście mieszam ze sobą. Jeśli nie jesteś fanem za ostrych smaków, to daj mniejszą ilość chili (pół łyżeczki na każde 1 kg ogórków). Możesz też użyć pieprzu cayenne, który jest łagodniejszy od chili.

Krok 3 – przygotowuję zalewę i marynuję przyprawione krokodylki

Do rondelka wlewam: wodę, ocet oraz olej i wsypuję cukier. Wszystko mieszam ze sobą i gotuję na średnim ogniu do czasu, aż cukier się rozpuści i zalewa zagotuje. Wówczas zdejmuję z ognia i gorącą zalewę wlewam do miski z przyprawionymi ogórkami.

Całość mieszam łyżką, przykrywam czystą ściereczką kuchenną i odstawiam do całkowitego ostygnięcia na minimum 1 godzinę. Ogórki lekko się skurczą, będą lekko miękkie i takie mają być.

Krok 4 – przekładam ogórki do słoików i pasteryzuję

Słoiki i nakrętki dokładnie myję i wyparzam. Bardzo ważne jest, aby słoiki były bez szczerbień, a zakrętki bez śladów rdzy (najlepiej nowe).

Do umytych i wyparzonych słoików wkładam po pół listka laurowego i 2 ziarna ziela angielskiego. Następnie połówki ogórków, które układam dość ciasno. Najlepiej jest lekko przechylić słoik pod ukosem i układać ogórki jeden obok drugiego, a na koniec wciskać w wolną przestrzeń. Następnie mieszam zalewę, w której były marynowane ogórki i rozlewam do słoików. Zalewa powinna przykryć ogórki, ale pozostawiam 1 cm wolnej przestrzeni u góry słoika. Taka nieduża ilość zalewy w zupełności wystarczy, ale trzeba ciasno wcisnąć ogórki.

Lekko kołyszę słoikami, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza, mocno zakręcam i krótko pasteryzuję.

Na dno szerokiego garnka kładę ścierkę kuchenną, wkładam słoiki (nie powinny się ze sobą stykać). Wlewam zimną wodę, aby sięgała do 3/4 lub 4/5 wysokości słoików i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Przypominam zasadę: zimne słoiki do zimnej wody, a gorące do gorącej.

Słoiki o pojemności od 500 do 700 ml pasteryzuję przez 10 minut. Czas liczę od momentu zagotowania się wody w garnku. Następnie ostrożnie wyjmuję, układam do góry dnem na blacie kuchennym wyścielonym ręcznikiem i przykrywam ręcznikiem. Pozostawiam do całkowitego ostygnięcia i wynoszę do spiżarni. Krokodylki w chili są dobre już po 3 dniach od zrobienia. Warto zrobić większą ilość, bo znikają ze słoika w oka mgnieniu :-).

Smacznego!

Zobacz również kanapkowe ogórki w curry

Jeśli chcesz, aby ogórki były jeszcze bardziej chrupiące, to polecam przepis na ogórki konserwowe. Wystarczy do słoików dodać paprykę chili (w proszku lub małą ilość pokrojonych kawałków świeżej).

Upieczone pałki w piekarniku to najłatwiejszy pomysł na obiad z kurczaka. Potrawę wykonasz w 10 minut i upieczesz w niecałą godzinę. Zapraszam na bardzo prosty przepis.

Składniki:

• 1 kg pałek (lub udek) kurczaka

Marynata

• 3 ząbki czosnku
• po 1 łyżeczce: słodkiej papryki, majeranku, bazylii, oregano
• pół łyżeczki ostrej papryki (lub więcej, jeśli lubisz pikantne)
• 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• 3/4 łyżeczki soli
• 4 łyżki oliwy z oliwek

Jak upiec pałki kurczaka w piekarniku na blasze?

Do upieczenia kurczaka przygotuj: miskę do marynowania, blaszkę oraz piekarnik.

Marynuję mięso kurczaka

Oliwa z oliwek lub olej roślinny w marynacie sprawia, że skórka kurczaka staje się naprawdę chrupiąca, a przyprawy nie przypalają się w wysokiej temperaturze. Tłuszcz jest także nośnikiem smaku.

Ząbki czosnku obieram z łupinek i drobno siekam lub miażdżę ostrzem noża. Pałki kurczaka dokładnie osuszam ręcznikiem papierowym, bo jest to ważne dla chrupkości.

Do miski wrzucam posiekany czosnek, oliwę oraz wszystkie przyprawy: sól, pieprz, paprykę słodką i ostrą, majeranek, bazylię i oregano. Całość mieszam ze sobą i wkładam pałki kurczaka. Dokładnie nacieram mięso dłońmi, aby przyprawy pokryły każdy kawałek.

Czas marynowania: mięso odstawiam na minimum 30 minut do lodówki. Możesz też zostawić je na kilka godzin lub całą noc, aby smaki dobrze się przegryzły. Jeśli wyjmujesz mięso z lodówki, pozostaw je 15-20 minut w temperaturze pokojowej przed pieczeniem. Dzięki temu upiecze się równomiernie.

Piekę chrupiące kawałki kurczaka

Piekarnik nagrzewam do temperatury 190 stopni C.

Na blasze piekarnika wyścielam papier do pieczenia. Układam marynowane kawałki kurczaka. Blachę umieszczam na środkowej półce nagrzanego piekarnika.

Piekę bez termoobiegu z opcją grzania góra i dół w temperaturze 190 stopni C bez przykrycia. Pałki piekę przez około 45 – 50 minut, a udka przez około 50-55 minut, aż się ładnie zarumienią. Pod koniec pieczenia sprawdzam mięso widelcem. Nakłuwam najgrubszą część. Jeśli wypływający sok jest przezroczysty (klarowny), kurczak jest gotowy. Jeśli jest różowy – piekę jeszcze 5-10 minut.

Jeśli chcesz piec z termoobiegiem, to zmniejsz temperaturę pieczenia do 180 stopni C.

Chrupiącego na zewnątrz i miękkiego w środku kurczaka podaję na gorąco z porcją ulubionej surówki. Do tego ugotowane lub upieczone ziemniaki – przepis tutaj, które można piec razem.

Smacznego!

Ogórki z curry najlepiej mi smakują pokrojone w cienkie plastry. Są wówczas idealne do położenia na kanapkę. Bardzo lubię ich słodko kwaśny smak z lekką nutą pikantności. Możesz je oczywiście pokroić w plastry lub słupki. Ogórki obieram ze skórki. Zajmuje to chwilę i powiem, że zdecydowanie warto.

Ogórki w curry – składniki:

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.
Podaję składniki na 1 kg ogórków gruntowych. Jeśli masz większą ilość, to łatwo przeliczysz proporcje. Na 1 kg ogórków przygotuj 2 słoiki o pojemności 700 ml.
Najlepsze są małe i średnie ogórki, które nie mają dużo pestek.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 100 g cebuli

Do każdego słoika o pojemności 700 ml

• listek laurowy
• mały ząbek czosnku przekrojony na pół
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 5 ziaren pieprzu czarnego
• pół łyżeczki gorczycy białej
• łyżka oleju roślinnego

Zalewa

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 150 g cukru (około 0,7 szklanki)
• płaska łyżka soli kamiennej niejodowanej
• 6 g przyprawy curry (3/4 łyżki)
• pół łyżeczki papryki słodkiej
• 1/4 łyżeczki papryki ostrej
• pół szklanki octu spirytusowego 10% (125 ml)

Sposób wykonania ogórków w curry

Do zrobienia ogórków w słoikach potrzebować będziemy jedynie dużej miski, obieraczki do warzyw, ostrego noża i deski do krojenia. Przyda się także rondel do zagotowania zalewy.

Krok 1 – myję i wyparzam słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzątkiem. Większe ilości warto umyć w zmywarce oraz wyparzyć w piekarniku (temperatura około 110 stopni C przez około 10 minut od czasu nagrzania).
Nakrętki powinny być oczywiście bez odkształceń i nalotów rdzy, a słoiki bez szczerbień.

Do każdego słoika wrzucam: obrany i przekrojony na pół mały ząbek czosnku, gorczycę białą, ziarna ziela angielskiego oraz pieprzu czarnego. Dodaję także listek laurowy.

Krok 2 – przygotowuję ogórki

Do moich przetworów na zimę używam ogórków z przydomowego ogródka. Są świeże i jędrne. Dlatego wystarczy je umyć pod bieżącą wodą lub w misce. Używam słoików o pojemności 700 ml, których wysokość idealnie pasuje do długości ogórków z obciętymi końcówkami.

Ogórki ze sklepu dokładnie myjemy i pozostawiamy w zatopione w misce z zimną wodą na 2 godziny. Dzięki temu nabiorą chrupkości oraz jędrności.

Z ogórków odkrawam twarde i gorzkie końcówki. Następnie obieram ze skórki. Najsprawniejsza w tym jest obieraczka do warzyw.

Obrane ogórki kroję wzdłuż na cienkie plastry (grubość ok 3 – 4 mm).

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka. Do każdego słoika wrzucam równą ilość cebulki.

Pocięte ogórki umieszczam ciasno w słoikach z przyprawami.

Krok 3 – gotuję zalewę z curry

Do rondla wlewam wodę i gotuję na średnim ogniu. Wsypuję cukier oraz sól i mieszam, aż się rozpuści. Następnie wsypuję przyprawę curry oraz słodką i ostrą paprykę mieloną. Wszystko mieszam.
Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet i doprowadzam do ponownego zagotowania. Gdy się zagotuje, zdejmuję z ognia.

Krok 4 – zalewam ogórki i pasteryzuję

Do słoików z ogórkami rozlewam zalewę curry, tak aby zostawić około 1 cm wolnej przestrzeni. Pamiętaj oczywiscie, aby wymieszać zalewę przed rozlaniem do słoików. Przyprawa curry i papryka są ciężkie i osiadają na dno. Do każdego słoika wlewam po łyżce oleju roślinnego (zabezpiecza pokrywki od octu).

Ranty słoików oraz nakrętki dokładnie wycieram do suchego za pomocą czystej ścierki kuchennej lub ręcznika papierowego. Słoiki mocno zakręcam i pasteryzuję.

Na dno większego i szerokiego garnka kładę ścierkę kuchenną, wlewam wodę i gotuję na średnim ogniu. Ostrożnie umieszczam słoiki z ogórkami w garnku. Woda powinna sięgać do 3/4 lub 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej. W przeciwnym razie mogą pęknąć. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby się tylko lekko bulgotało.

Moje słoiki 700 ml pasteryzuję przez około 15 minut. Większe o pojemności 900 ml przez około 20 minut, a mniejsze około 300 – 500 ml przez 10 minut. Czas liczę oczywiście od momentu zagotowania się wody.

Po pasteryzacji układam do góry dnem na blat kuchenny wyścielony ścierką kuchenną i przykrywam kocem lub ręcznikiem. Pozostawiam do całkowitego ostygnięcia. Następnie wynoszę w chłodne i ciemne miejsce.
Ogórki w curry są dobre już po kilku dniach od zrobienia. Świetnie sprawdzą się w diecie wegetariańskiej, wegańskiej i bezglutenowej. Sprawdź także moje ogórki konserowe.
Smacznego!

Niektóre przetwory na zimę robię raz, aby spróbować ich smak. Ogórki w keczupie robię każdego roku, bo są przepyszne. Moje dzieci uwielbiają „pomidorowe ogórki”.

Ogórki w keczupie – składniki

Proporcje podaję na 1 kg ogórków, aby każdy łatwo przeliczył potrzebną ilość. Na 1 kg ogórków potrzeba 3 słoiki o pojemności 700 ml.
Moja szklanka to pojemność 250 ml.

• 1 kg ogórków gruntowych
• 100 g cebuli (mała sztuka)

Przyprawy na każdy słoik o pojemności 700 ml:

• pół łyżeczki gorczycy
• listek laurowy
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 4 ziarna pieprzu czarnego
• 1 ząbek czosnku
• dodatkowo na sam koniec po 1 łyżce oleju roślinnego

Zalewa:

• 500 ml wody (2 szklanki)
• 175 g keczupu pikantnego (około pół szklanki)
• 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
• 90 ml octu spirytusowego 10%
• 8 płaskich łyżek cukru (100 g)
• 2 łyżeczki soli kamiennej niejodowanej (14 g)

Sposób wykonania ogórków w keczupie z cebulką

Do zrobienia ogórków w keczupie potrzebować będziemy przede wszystkim:

Krok 1 – przygotowuję ogórki, cebulę oraz słoiki i nakrętki

Ogórki myję dokładnie pod bieżącą wodą. Sklepowe ogórki moczę 2 godziny w zimnej wodzie, aby nabrały jędrności i chrupkości.

Odcinam twarde końcówki. Nieduże ogórki kroję wzdłuż w ćwiartki. Jeśli masz większe, to pokrój w ósemki. Jeśli wolisz, to możesz też pokroić ogórki w 1 cm plastry.
Nie obieram ogórków, ale jeśli wolisz, to możesz obrać ze skórki.

Cebulę obieram z łupinek i kroję w piórka.

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości umieszczam do zmywarki. Nakrętki nie mogą być z nalotem rdzy.

Krok 2 – umieszczam przyprawy i ogórki do słoików

Do każdego słoika umieszczam przyprawy: gorczycę, listek laurowy, ziele angielskie, pieprz czarny oraz cukier i sól. Dodaję także po ząbku czosnku, który dodatkowo przekrawam na pół.

W słoikach ciasno układam słupki ogórków oraz cebulkę.

Krok 3 – wykonuję zalewę

Do rondelka wlewam wodę. Dodaję keczup i koncentrat pomidorowy. Używam keczupu pikantnego, ale jeśli chcesz możesz użyć łagodnego. Wsypuję także cukier oraz sól. Wszystko mieszam, aż składniki się połączą i zagotowuję na średnim ogniu. Gdy wodą się zagotuje wlewam ocet, doprowadzam do ponownego wrzenia i zdejmuję z ognia.

Gorącą zalewę wlewam do słoików z ogórkami.

Do każdego słoika wlewam również po 1 łyżce oleju.

Za pomocą czystej ściereczki kuchennej lub ręcznika papierowego wycieram do suchego ranty słoików oraz nakrętki. Jest to bardzo ważne, aby przetwory się nie zepsuły. Każdy słoik mocno zakręcam i odstawiam do pasteryzacji.

Krok 4 – pasteryzuję ogórki w keczupie

Pamiętaj, aby gorące słoiki umieszczać w gorącej wodzie, a zimne w zimnej.

Na dno dużego i szerokiego garnka wyścielam ściereczkę kuchenną. Wlewam wodę i zagotowuję na średnim ogniu. Do gorącej wody ostrożnie umieszczam słoiki z ogórkami w keczupie. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się stykać ze sobą.

Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień na minimum, aby tylko lekko bulgotała. Licząc czas od zagotowania się wody, pasteryzuję słoiki 700 ml przez około 15 – 20 minut. Duże słoje 900 ml przez 20 – 25 minut, a mniejsze 300 – 500 ml przez około 10 – 15 minut.

Większe ilości przetworów pasteryzuję w piekarniku. Zobacz przepis na ogórki w musztardzie, gdzie opisuję taką metodę pasteryzacji.

Przetwory pozostawiam w garnku do ostudzenia lub ostrożnie wyjmuję na blat kuchenny i odwrócone do górny dnem, przykrywam ręcznikiem (kocem). Zostawiam do całkowitego ostudzenia. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej piwnicy. Polecam także moje ogórki konserwowe oraz ogórki kiszone.

Moja mała wskazówka na koniec. Staraj się bardzo ciasno wciskać ogórki w słoiki. Jak widać na powyższym i poniższym zdjęciu, jest trochę wolnej przestrzeni, pomimo ciasnego układania.

Ogórki w keczupie są już dobre po kilku dniach. Smacznego!

Cukinii nie może zabraknąć w mojej spiżarni. Nie sposób w sezonie wykorzystać cukinię, która rośnie w moim ogródku. Dlatego jej nadmiar marynuję. Zawsze jest pod ręką. Zimową porą otwieram słoik i czuję smak lata.

Dieta: wegetariańska, wegańska i bezglutenowa.
Czy wykonania: 30 minut.
Czas pasteryzacji: 10 minut.

Składniki

Moja szklanka ma pojemność 250 ml.

• 1 kg cukinii (waga przed obraniem)
• na każdy słoik po: 1 ząbku czosnku, listku laurowym, gałązce kopru lub kawałku liścia chrzanu, 2 ziarna ziela angielskiego i 3 ziarna pieprzu czarnego, 1/4 łyżeczce gorczycy

Zalewa

• 750 ml wody (3 szklanki)
• 125 ml octu spirytusowego 10%
• 100 g cukru (niepełna szklanka)
• 1 łyżka soli kamiennej niejodowanej

Sposób wykonania cukinii marynowanej w słoikach na zimę

Do zrobienia potrawy użyłam: rondelka do zagotowania zalewy oraz garnka do pasteryzacji. Przyda się też ostry nóż i deska do krojenia cukinii.

Krok 1 – przygotowuję słoiki oraz nakrętki

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam wrzącą wodą. Większe ilości myję w zmywarce. Cukinię najlepiej jest umieścić w słoikach o pojemności od 0,5 do 0,9 litra. U mnie cukinia o wadze 1,3 kg (długość 33 cm) zmieściła się w 3 słoikach o pojemności 720 ml.

Krok 2 – przygotowuję cukinię

Do marynowania wybieram małe cukinie (30 – 35 cm) z miękkimi pestkami, małymi gniazdami i miękką skórką. Jeśli masz duże warzywa, to usuń środek i obierz twardą skórkę.

Cukinie dokładnie myję, a jeśli ma grubą skórę, to ją usuwam. Usuwam twarde końcówki. Następnie kroję w pionowe paski (słupki), których długość powinna być lekko mniejsza od wysokości słoików. Kroję na pół, potem w ćwiartki i ósemki. Możesz też pokroić cukinię w talarki o grubości 1 cm.

Krok 3 – umieszczam cukinię w słoikach

Na dno słoików wsypuję równą ilość przypraw (gorczyca, ziele angielskie, pieprz czarny). Wkładam także małą gałązkę kopru lub kawałek liścia chrzanu oraz po 1 ząbku czosnku (przekrojony na pół) na każdy słoik.

Pokrojoną w słupki cukinię umieszczam dość ciasno w słoikach.

Krok 4 – gotuję słodko kwaśną marynatę

Do rondelka wlewam wodę. Wsypuję też cukier oraz sól. Wszystko mieszam do rozpuszczenia składników i zagotowuję. Gdy woda się zagotuje, wlewam ocet. Ponownie doprowadzam do wrzenia i zdejmuję z ognia.

Krok 5 – zalewam cukinię i pasteryzuję

Gorącą zalewę rozlewam do słoików z cukinią. Usuwam pęcherzyki powietrza. Pozostawiam około 1 cm wolnej przestrzeni. Ranty słoików oraz nakrętki wycieram do suchego. Słoiki mocno zakręcam.

Na dno dużego i szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną i wlewam wodę. Ostrożnie umieszczam słoiki, aby woda sięgała do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Pamiętaj, aby gorące słoiki wkładać do gorącej wody, a zimne do zimnej. W przeciwnym razie mogą pęknąć.
Gotuję na średnim ogniu, a gdy wodą się zagotuje, to zmniejszam ogień, aby tylko lekko bulgotało. Od czasu zagotowania się wody, pasteryzuję przez 10 minut. Nie dłużej, aby cukinia zachowała swoją chrupkość.

Ogórki w miodzie

Blat wyścielam ściereczką i ostrożnie umieszczam słoiki po pasteryzacji. Przykrywam ręcznikiem lub kocem i zostawiam do całkowitego ostygnięcia. Następnie wynoszę do ciemnej i chłodnej spiżarni.

Sprawdź również marynowaną fasolkę szparagową w słoikach na zimę.

Czarna porzeczka idealnie nadaje się na dżem, wino, soki i kompot. Tym razem zrobię z niej aromatyczny kompot. Taki sam jak robiła moja mama oraz babcia. Zapraszam na mój sprawdzony przepis z idealnie dobranymi proporcjami 3 składników. Czarna porzeczka dojrzewa razem z wiśnią. Polecam przepis na kompot z wiśni do słoików na zimę. Często też łączę owoce i gotuję kompot wiśniowo porzeczkowy. Używam wówczas proporcji 2/3 porcji wiśni i 1/3 porzeczki.

Składniki

Moja szklanka zawsze w przepisach ma 250 ml.
Kaloryczność: 95 kcal w 100 ml.

• 1 kg czarnych porzeczek
• 330 g cukru (1,5 szklanki)
• około 600 ml wrzącej wody

Sposób wykonania kompotu z czarnej porzeczki w słoikach na zimę

Do zrobienia pysznego kompotu przydadzą nam się: miska, garnek lub czajnik oraz czyste i wyparzone słoiki z nakrętkami.

Krok 1 – oczyszczam porzeczki i szykuję słoiki oraz nakrętki

Najpierw czeka nas żmudna i bardzo nieprzyjemna praca przy oczyszczaniu owoców. Z porzeczek usuwam szypułki i listki. Jeśli sama zbieram, to jest tego mało. Niestety owoce na bazarku mają dużo szypułek. Zdecydowanie lepiej dopłacić za czyste od szypułek owoce, niż tracić czas na ich usuwanie. Oczyszczone porzeczki wsypuję do miski z zimną wodą i płuczę. Następnie za pomocą durszlaka lub sita odsączam z wody.

Słoiki i nakrętki myję i wyparzam. Mniejsze ilości ręcznie, a większe w zmywarce. Wyparzam wrzątkiem z czajnika lub w piekarniku. Piekarnik nastawiam do temperatury 110 stopni C i umieszczam słoiki na około 10 minut.

Krok 2 – zasypuję porzeczki cukrem

Umyte i bez szypułek porzeczki zasypuję cukrem w misce lub garnku. Wszystko mieszam i potrząsam, aby owoce równomiernie oblepiły się w cukrze. Porzeczki z cukrem przekładam do 3/4 – 4/5 wysokości wyparzonych słoików.

Krok 3 – zalewam wrzątkiem i zakręcam słoiki

Zagotowuję wodę w garnku lub czajniku. Zalewam wrzątkiem słoiki z porzeczką i cukrem. Wody wlewam tyle, aby zostało tylko 1 cm wolnej przestrzeni.
Ranty słoików i nakrętki wycieram do suchego. Słoiki mocno zakręcam i pasteryzuję.

Krok 4 – pasteryzuję kompot z czarnej porzeczki

Na dno dużego i szerokiego garnka kładę ściereczkę kuchenną, wlewam wodę i zagotowuję. Do gorącej wody ostrożnie wkładam gorące słoiki z kompotem. Woda powinna sięgać do 3/4 – 4/5 ich wysokości. Słoiki nie powinny się ze sobą stykać. Gdy woda się zagotuje, zmniejszam ogień, aby woda tylko lekko bulgotała. Pasteryzuję przez 25 minut duże słoiki 900 ml, a mniejsze 500 ml przez 15 minut. Czas liczę oczywiście od zagotowania się wody.

Większe ilości słoików pasteryzuję w piekarniku nagrzanym do temperatury około 110 – 120 stopni C. Pasteryzuję przez około 25 – 30 minut.

Następnie ostrożnie wyjmuje słoiki z kompotem i układam do góry dnem na blacie wyścielonym ściereczką kuchenną, kocem lub ręcznikiem. Przykrywam i zostawiam do całkowitego ostudzenia. Na drugi dzień kompot wynoszę do piwnicy.

Taki kompot jest idealny zimowa porą do obiadu. Jest gotowy do wypicia już po kilku dniach.

Smacznego!

Pierogi z jagodami to smak z dzieciństwa, którego się nie zapomina. Tęsknię za nimi przez cały rok. Są słodkie i dosłownie rozpływają się w ustach. Kojarzą mi się z beztroskimi wakacjami. W dzień zbieraliśmy jagody w lesie, a później mama z babcią robiły z nich przepyszne pierogi. Pamiętam, że zawsze było ich za mało, tak szybko znikały ze stołu. Zapraszam po babciny przepis na owocowe pierożki, które są prostsze i szybsze do wykonania niż z innym farszem. 50 sztuk pierogów wykonasz w mniej niż 45 minut.

Babcine pierogi z jagodami – składniki:

Kaloryczność: 200 kcal w 100 g. Szklanka u mnie to pojemność 250 ml. Z podanych proporcji otrzymasz około 50 pierogów.

Ciasto na pierogi

• 500 g mąki pszennej (typ 450 lub 500)
• 250 ml gorącej wody (1 szklanka) temperatura około 70 – 75 stopni C
• 30 ml oleju roślinnego (2 łyżki) lub 30 g rozpuszczonego masła (2 płaskie łyżki)
• pół łyżeczki soli

Nadzienie

• 500 g jagód świeżych lub mrożonych
• 3 łyżki drobnego cukru
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej lub proszku budyniu

Dodatkowo do polania np:

• 200 ml kwaśnej śmietany 18% z 2 łyżeczkami cukru
• 200 ml jogurtu naturalnego z 2 łyżeczkami cukru
• waniliowy serek homogenizowany
• niektórzy lubią też polać pierożki roztopionym masłem 🙂

Sposób wykonania pierogów z jagodami

Do zrobienia tych pysznych pierożków potrzebne nam będą przede wszystkim: sitko, 2 miski, stolnica, wałek, szklanka do wycinania, czysta ściereczka do przykrycia oraz duży garnek i łyżka cedzakowa.

Krok 1 – ciasto na pierogi

Mąkę przesiewam do miski. Następnie wlewam olej roślinny lub roztopione masło i wsypuję sól. Na koniec wlewam gorącą, ale nie wrzącą wodę. Temperatura 70 – 75 stopni C będzie po 4 minutach od zagotowania w czajniku. Wyrabiam łyżką, a potem dłońmi przez około 15 minut. Idealne ciasto na pierogi jest miękkie oraz elastyczne, dobrze odchodzi od boków miski i nie klei się do rąk. Uwaga są różne mąki. Jeśli ciasto wyjdzie za twarde, to dodaję więcej wody, a jeśli za miękkie to dodaję więcej mąki.
Ciasto umieszczam na stolnicę, przykrywam czystą ściereczką kuchenną i zostawiam na około 15 minut. Dzięki temu ciasto nie będzie się kleiło i zachowa elastyczność podczas wałkowania.

Następnie ciasto dzielę na 3 części. Pierwszą część rozwałkowuję na posypanej mąką stolnicy lub blacie kuchennym na cienki placek. Pozostałe ciasto okrywam ściereczką, aby nie schło.

Za pomocą szklanki wykrawam okręgi o średnicy około 8 cm. Końcówki ciasta zagniatam i ponownie rozwałkowuję. Czynność powtarzam, aż wykorzystam całe ciasto. Wycięte okręgi okrywam ściereczką kuchenną, aby nie schły.

Moja bardzo ważna wskazówka. Najlepiej jest na bieżąco wycinać okręgi z porcji ciasta, nadziewać farszem, lepić pierożki i układać na blacie kuchennym posypanym mąką lub wyścielonym ściereczką. Pierogi do czasu gotowania obowiązkowo przykrywam ściereczką, aby nie schły.

Krok 2 – farsz z jagód oraz śmietana do polania

Świeże jagody płuczę na sitku pod bieżącą i świeżą wodą. Usuwam ewentualne listki lub inne zanieczyszczenia. Następnie odsączam i osuszam ręcznikiem papierowym. Aby owoce nie puszczały soku, farsz robię dopiero, jak mam już gotowe ciasto.

Jagody wrzucam do miski i posypuję drobnym cukrem oraz mąką ziemniaczaną lub proszkiem budyniu. Całość delikatnie mieszam i potrząsam. Gdyby jagody zaczęły puszczać sok w trakcie lepienia pierogów, to odsącz je na sicie.

Jagody mrożone wyjmuję z zamrażalnika tuż przed lepieniem pierogów. Oprószam cukrem oraz mąką i potrząsam, aby się równomiernie oblepiły. Zamrożone jagody nie puszczają soku podczas lepienia.

Do oddzielnej salaterki wlewam śmietanę lub jogurt naturalny i wsypuję cukier do smaku. Całość mieszam i odstawiam.

Krok 3 – nadziewam i lepię pierogi

Wycięty okrąg ciasta lekko rozciągam w dłoni i na środek nakładam 1 łyżeczkę jagód z cukrem. Następnie składam na pół i lepię brzegi, aby pierożki nie rozpadły się podczas gotowania. Ranty pierogów zlepiam palcami lub za pomocą widelca. Nie są do tego potrzebne zdolności manualne. Jeśli potrafisz, to zrób falbanki. Dzięki temu pierożki będą mocniej sklejone i ładnie wyglądały na talerzu. Ważne jest, aby brzegi nie były oprószone mąką. Niektórzy dodatkowo smarują ranty wodą, aby się lepiej lepiły.
Kolejna moja wskazówka: warto jest na kilka minut włożyć świeże jagody do zamrażalki. Dzięki temu podczas lepienia pierożków, owoce nie puszczają soku i nic się nie rozkleja.
Kolejnym pomysłem, aby owoce nie puszczały soku jest dodanie do farszu trochę kaszy manny.

Pierożki układam na czystej ściereczce oprószonej mąką i przykrywam do czasu gotowania.

Najlepiej jest jak najszybciej ugotować pierożki. Podczas lepienia pierogów, zagotowuję wodę w dużym i niewysokim garnku.

Niektórzy mrożą surowe pierogi. Najpierw rozkładamy luzem na tacce, aby sie nie zlepiły. Gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków. Wrzucamy zamrożone do wrzątku i gotujemy na małym ogniu. Ja jednak unikam mrożenia pierogów z owocami, bo często się rozklejają podczas gotowania.

Krok 4 – gotuję pierogi z jagodami

Do wrzącej i osolonej wody (1 łyżeczka soli na każde 3 litry wody) z odrobiną oleju (1 – 2 łyżki) wrzucam partiami po kilkanaście sztuk pierogów. Zaraz po wrzuceniu do garnka, mieszam delikatnie drewnianą łyżką lub szpatułką, aby się nie przykleiły do dna. Gotuję na średnim ogniu przez około 2,5 minuty od czasu ich wypłynięcia na powierzchnię wody. Czas gotowania zależy od grubości ciasta. Najlepiej wyjąć 1 pieroga, przekroić na pół i sprawdzić, czy jest już dobry. Następnie wyławiam za pomocą łyżki cedzakowej i układam na tacy z zachowaniem odstępów, aby się nie skleiły.

Podają gorące na talerzu i polewam śmietaną z cukrem. Smacznego!

Sprawdź także ekspresowe jagodzianki

Malinowa chmurka to w moim domu ulubione ciasto. Robię kilka razy w roku, bo wszyscy za nią przepadają. Ostatnio robiłam malinową chmurkę bez pieczenia i postanowiłam przy okazji zrobić również w pucharkach. Zrobiłam prosty deser, który świetnie wygląda w pucharkach. Na spód pucharków dałam połamane biszkopty. Zalałam galaretką z malinami, a po stężeniu puszystym kremem śmietankowym z mascarpone. Poza sezonem możesz wykorzystać maliny mrożone lub inne, ulubione owoce. Taki deser to świetny pomysł na imprezę dla dzieci lub spotkanie przy popołudniowej kawie.

Na zdjęciu deser w pucharkach, a w tle ciasto.

Deser malinowa chmurka – składniki:

Szklanka u mnie ma zawsze pojemność 250 ml. Podane proporcje są na 4 – 6 pucharków

Spód deseru

• kilka połamanych biszkoptów lub pokruszonych herbatników maślanych (około 120 – 150 g)

Galaretka z malinami

• 1 galaretka malinowa (opakowanie na 500 ml wody)
• 375 ml wrzącej wody (1,5 szklanki)
• 220 g malin (świeżych lub mrożonych)

Krem śmietankowy z mascarpone

• 200 ml śmietanki 30 lub 36 % (mocno schłodzona)
• 125 ml mascarpone (mocno schłodzony)
• 1 łyżka cukru pudru
• 1 łyżeczka cukru waniliowego

Wskazówka 1. Możesz też ubić bitą śmietaną bez serka mascarpone. Zwiększ wówczas ilość śmietanki. Deser będzie jeszcze prostszy i szybszy w zrobieniu.
Wskazówka 2. Wierzch deseru możesz posypać płatkami migdałów oraz świeżymi malinami. Na warstwę kremu możesz także ułożyć sklepowe bezy. Deser świetnie komponuje się z zielonymi listkami mięty.
Dla miłośników wypieków polecam ciasto na dużą blachę:

Malinowa chmurka na kruchym spodzie na dużą blachę

Sposób wykonania deseru malinowa chmurka w pucharkach

Aby krem śmietankowy wyszedł, użyj śmietanki i serka mascarpone mocno schłodzonych w lodówce przez minimum 24 godziny. Ja dodatkowo chłodzę w zamrażalce miskę, w której ubijam krem.
Przygotuj 4 – 6 ozdobnych pucharków na deser oraz miskę i mikser.
Polecam na początku zrobić galaretkę, która potrzebuje czasu na stężenie.

Krok 1 – spód

Na spód pucharków umieszczam połamana biszkopty lub pokruszone herbatniki. Do mojego deseru użyłam biszkoptów.

Krok 2 – galaretka z malinami

Opakowanie galaretki malinowej (ewentualnie truskawkowej lub wiśniowej) zalewam wrzącą wodą. Mieszam łyżką, aby się rozpuściła i odstawiam do ostudzenia.

Gdy galaretka nie jest już gorąca, wrzucam świeże maliny. Jeśli mam mrożone, to ich nie rozmrażam i wrzucam prosto z zamrażalnika (galaretka szybko tężeje). Aby galaretka szybciej stężała, to pojemnik umieszczam w misce z zimna wodą. Co jakiś czas mieszam i sprawdzam czy już gęstnieje. Gdy ostygnie, możesz przyspieszyć tężenie przez włożenie do lodówki.
PS. Możesz również zalać galaretkę połową wrzącej wody i rozpuścić, a następnie dolać chłodną wodą.

Gdy galaretka zaczyna gęstnieć, rozlewam ją równomiernie na pokruszone ciasteczka w pucharkach. Pucharki umieszczam w lodówce, aby galaretka całkowicie zastygła.

Krok 3 – krem śmietankowy z mascarpone

Do zimnej miski wlewam mocno schłodzoną śmietankę 30 lub 36 % oraz mocno schłodzony mascarpone. Wsypuję także cukier puder oraz cukier waniliowy.
Wszystko ubijam na maksymalnych obrotach miksera przez około 4 minuty, aż otrzymam sztywny krem. Uwaga na początku bardzo chlapie. Najlepiej użyć wysokiego pojemnika.

Ubity krem równomiernie rozkładam w pucharkach na zastygniętej galaretce. Deser jest już gotowy do degustacji i nie trzeba go jak ciasta chłodzić w lodówce. Oczywiście jeśli ma być podany na później, to koniecznie schowaj go do lodówki. Taki schłodzony deser idealnie smakuje w upalne dni, jakie mamy obecnie :-).

Krok 4 – pomysł na dekorację

Na warstwę kremu możesz ułożyć pokruszone bezy. Mogą być domowe lub sklepowe. Przepis na bezę znajdziesz w moim przepisie https://ania-gotuje.pl/przepis/malinowa-chmurka-na-biszkopcie/. Prościej jest jednak oprószyć prażonymi migdałami i posypać świeżymi malinami. Doskonale komponuje się kolorystycznie też listek mięty. Czasami oprószam starowaną czekoladą lub wiórkami kokosowymi. Smacznego!

Malinowa chmurka to moje ulubione ciasto, które mogłabym jeść codziennie. Tradycyjnie w wersji na biszkopcie lub na kruchym cieście (oba przepisy są na moim blogu, na dole znajdziesz do nich odnośniki) ciasto jest pracochłonne. Tym razem postanowiłam zrobić malinowy deser bez pieczenia spodu oraz bezy. Dzięki temu taki deser jest prosty, ekspresowy w wykonaniu i także smaczny. Moje ciasto jest na masie z pokruszonych herbatników i roztopionego masła. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby jeszcze bardziej uprościć sobie pracę i na spodzie ułożyć gotowe biszkopty.

Malinowa chmurka bez pieczenia – składniki

Podane składniki są na tortownicę o średnicy od 24 do 26 cm lub blaszkę o wymiarach od 20 x 20 cm do 24 x 24 cm. Szklanka u mnie ma pojemność 250 ml.

Spód ciasta

• 250 g herbatników
• 125 g masła extra 82% (pół kostki)

Masa owocowa

• 450 g malin (świeżych lub mrożonych – mrożonych nie rozmrażam)
• 2 galaretki o smaku malinowym (każda na 500 ml wody)
• 750 ml wrzącej wody (3 szklanki)

Masa śmietankowa

• 250 g mascarpone
• 400 ml śmietanki 30%
• 2 łyżki cukru pudru
• 1 cukier waniliowy

Dodatkowo 3 łyżki płatków migdałów do posypania wierzchu ciasta

Jak zrobić malinową chmurkę bez pieczenia?

Do zrobienia malinowej chmurki w wersji ekspresowej, nie potrzebujemy piekarnika. Przygotuj głównie: mikser, miskę, rondelek, patelnię i blaszkę lub tortownicę do ciasta.

Krok 1 – spód ciasta

Herbatniki rozdrabniam. Możesz to zrobić za pomocą blendera lub miksera, rozgnieść wałkiem lub tłuczkiem do mięsa. Drobno pokruszone herbatniki wrzucam do miski.

Masło roztapiam w rondelku i wlewam do miski z herbatnikami. Wszystko mieszam ze sobą.

Kruchą masę równomiernie przekładam na dno blaszki do pieczenia. Całość wyrównuję i ugniatam za pomocą dłoni lub drewnianego tłuczka do ziemniaków jak na zdjęciu poniżej. Dzięki temu otrzymuję równy i zbity spód ciasta.

Blaszkę umieszczam do lodówki na około 30 minut, aby schłodzić spód.

Krok 2 – masa malinowa

Galaretki zalewam 750 ml wrzącej wody i rozpuszczam. Odstawiam do lekkiego ostudzenia.

Gdy galaretka będzie ciepła (ale nie gorąca) wrzucam maliny (mrożonych nie rozmrażam). Jeśli mam świeże maliny, odczekuję, aż galaretka zacznie tężeć. Następnie gdy galaretka stężeje, przelewam ją na schłodzony spód ciasta.

Jak widać na zdjęciu powyżej, schłodziłam galaretkę w misce z zimną wodą. Polecam tą metodę.

Jeśli dodaję maliny mrożone, to po wymieszaniu, galaretkę od razu wylewam na schłodzony spód ciasta.

Całość wyrównuję i wkładam do lodówki, aby całkowicie zastygła.

W czasie, gdy galaretki gęstnieją, robię masę śmietankową.

Krok 3 – masa śmietankowa z mascarpone

Aby masa nam się udała, musimy mieć schłodzoną miskę (w lodówce lub zamrażalce), mocno schłodzoną (minimum 24 h w lodówce) śmietankę oraz mascarpone.

Do zimnej miski wlewam mocno schłodzoną śmietankę 30%, mocno schłodzony serek mascarpone i wsypuję cukier puder oraz cukier waniliowy.

Wszystko ubijam za pomocą miksera na maksymalnych obrotach, aż otrzymam sztywny krem. Trwa to około 4 – 5 minut.

Masę śmietankową z mascarpone wykładam na warstwę całkowicie zastygniętych galaretek i wyrównuję.

PS. Jeśli lubisz smak bezy, w wersji ekspresowej możesz na krem wyłożyć bezy sklepowe.

Na suchą i rozgrzaną patelnię wsypuję płatki migdałów. Mieszam i prażę, aż się zarumienią.

Wierzch ciasta posypuję prażonymi płatkami migdałów. W sezonie letnim możesz też na wierzch ułożyć maliny lub listki mięty w celu dekoracji.

Tak przygotowaną malinową chmurkę w wersji ekspresowej bez pieczenia, umieszczam oczywiście w lodówce w celu schłodzenia najlepiej na całą noc. Na drugi dzień kroję i podaję na stół. Ciasto znika w oka mgnieniu. Palce lizać!

Życzę smacznego i polecam również dwie wcześniejsze wersje:

Malinowa chmurka na biszkopcie z bezą

Malinowa chmurka na kruchym spodzie na dużą blachę

Od dłuższego czasu chodziła za mną quesadilla, czyli meksykańskie danie, które często możemy zjeść w restauracjach i barach. W lodówce miałam kurczaka i żółty ser. Powstał więc szybki i syty obiad, na który dziś zapraszam.
W meksyku popularne są kukurydziane placki tortille. Natomiast u nas najczęściej dostępne są pszenne. Z obu tortilli otrzymasz pyszną quesadilla. Do potrawy możesz dać ulubione składniki do farszu. Ważne jest, aby użyć warzyw, które nie puszczają soku. Dzięki temu quesadilla będzie chrupiąca. Potrawa może być z mięsem lub bez, ale z pewnością nie może zabraknąć ciągnącego się sera. Meksykanie używają sera oaxaca, który ma ciągnącą konsystencję i przypomina włoską mozzarellę.

Quesadilla z kurczakiem – składniki:

Szklanka ma u mnie 250 ml. Podane składniki są na 2 duże quesadille, które najlepiej pokroić na 3 lub 4 części.

• 4 duże sztuki tortilli o średnicy 25 – 26 cm (pszenne lub kukurydziane)
• 350 – 400 g piersi kurczaka (mała, podwójna pierś)
• 250 g sera (150 g mozzarella i 100 g cheddar)
• 100 g cebuli białej lub czerwonej
• 2 ząbki czosnku
• 200 g kukurydzy konserwowej (mała puszka lub niecała szklanka)
• 100 g pomidorów koktajlowych
• 1 średnia papryka czerwona (około 150 g)
• 3 łyżki tłuszczu do smażenia (olej roślinny lub smalec gęsi)

Przyprawy:

• pół łyżeczki soli
• pół łyżeczki kuminu (kminu rzymskiego)
• 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki
• płaska łyżeczka słodkiej papryki
• łyżeczka oregano lub ziół prowansalskich

Sos do Quesadilla. Do potrawy pasuje sos czosnkowy – kliknij po przepis. Niektórzy lubią także z salsą pomidorową lub guacamole, czyli salsą z awokado. Sprawdzi się również kwaśna śmietana 🙂

Sposób wykonania quesadilla z kurczakiem i serem

Zanim przystąpisz do robienia quesadilla, przeczytaj dokładnie opis wykonania. Dzięki temu zaplanujesz wszystkie etapy prac. Podaję także zamienniki składników oraz wskazówki. Potrawę możemy usmażyć na patelni lub upiec w piekarniku.

Do zrobienia potrawy przygotuj przede wszystkim: ostry nóż i deskę do krojenia, miskę, tarkę do warzyw, większą patelnię o średnicy tortilli. Przyda się także blacha do pieczenia i piekarnik.

Piekę kawałki piersi z kurczaka

Piekarnik nagrzewam do temperatury 180 stopni C.

Czosnek obieram z łupinek i przeciskam przez praskę lub miażdżę ostrzem noża. Zamiast świeżego czosnku możesz oczywiście użyć czosnku granulowanego (1 – 2 łyżeczki).

Blaszkę do pieczenia wykładam papierem do pieczenia. Pierś kurczaka kroję w kostkę o wielkości 1 – 2 cm, wrzucam do miski i nacieram czosnkiem oraz oprószam równomiernie z każdej strony przyprawami: sól, pieprz, kumin, papryka słodka oraz ostra i oregano lub zioła prowansalskie. Wszystko mieszam i rozkładam na blaszce piekarnika wyścielonej papierem do pieczenia.

Blachę umieszczam na środkowej półce nagrzano piekarnika. Piekę z termoobiegiem w temperaturze 180 stopni C przez około 15 minut.

PS. Zamiast piec w piekarniku, możesz usmażyć kawałki kurczaka na dużym ogniu na patelni. Smaż przez około 5 – 8 minut, aż się zarumieni z każdej strony.

Przygotowuję warzywa i ser

W czasie gdy pieką się kawałki piersi z kurczaka, podsmażam cebulkę oraz paprykę.

Cebulkę obieram z łupinek i kroję w kostkę.

Paprykę myję, przekrawam na pół i usuwam gniazda nasienne oraz białe błonki. Następnie kroję w kostkę.

Na patelni rozgrzewam 2 łyżki tłuszczu (jeśli smażysz mięso na patelni, to na pozostałym tłuszczu możesz podsmażyć cebulkę z papryką) i na średnim ogniu podsmażam cebulkę oraz paprykę przez około 3 – 4 minuty, aż warzywa zmiękną. Często mieszam, aby się nie przypaliło i zdejmuję z ognia.

Kukurydzę konserwową odsączam.
Pomidorki koktajlowe myję, odsączam i przekrawam na pół.

Oba rodzaje sera ścieram na grubych oczkach tarki do warzyw.

Podsmażam quesadilla

Na czystą i suchą patelnię kładę placek tortilli. Równomiernie rozkładam połowę kurczaka oraz warzyw i sera. Całość przykrywam drugim plackiem tortilli.

Smażę na małym ogniu przez około 3 – 4 minuty, aż spód się zarumieni.

Następnie przewracam potrawę na drugą stronę. W tym celu patelnię z potrawą przykrywam deską do krojenia lub płaskim talerzem i sprawnym ruchem obracam o 180 stopni. Po czym ostrożnie zsuwam potrawę na patelnię.

Smażę na małym ogniu przez kolejne 3 – 4 minuty. Po tym czasie quesadilla będzie gotowa i chrupiąca.

W identyczny sposób robię drugą quesadilla z pozostałych składników.

PS. Zamiast smażyć, możesz też jak ja, upiec quesadilla w piekarniku. Nie trzeba wówczas przekładać na drugą stronę. W tym celu blaszkę i obiema quesadilla wstaw na środkową półkę piekarnika nagrzanego do 180 stopni C. Pieczemy przez około 12 – 15 minut z termoobiegiem w temperaturze 180 stopni. Aby 2 quesadilla zmieściły się na 1 blaszce piekarnika, musiałam lekko ściąć krawędź okrągłego placka.

Quesadilla jest już gotowa. Kroję ją nożem lub nożem od pizzy i podaję z ulubionym sosem na ciepło. Potrawa smakuje także na zimno. Życzę smacznego.

Mój przepis na zupę gulaszową jest FIT i składa się wyłącznie z piersi kurczaka lub indyka. Jeśli jednak chcesz, możesz użyć szynki lub łopatki wieprzowej albo wołowiny. Sposób wykonania będzie niemalże identyczny. Mięso wołowe trzeba jedynie dłużej gotować, aż będzie miękkie. Gulaszowa z tego przepisu jest niezwykle syta także za sprawą dużej ilości warzyw: papryka, marchew, ziemniaki, pietruszka, cebulka. Taka zupa z powodzeniem zastąpi drugie danie na obiad. Zapraszam po szczegółowy przepis wraz ze wskazówki i zamiennikami produktów.

Zupa gulaszowa z kurczakiem – składniki

Waga warzyw podana jest przed obraniem.

• 800 g piersi z kurczaka
• 2,5 litra wody
• 400 g ziemniaków
• 400 g pomidorów z puszki (w sezonie letnim świeżych pomidorów)
• 200 g cebulki
• 2 średnie papryki czerwone lub żółte
• 2 średnie marchewki
• 1 średnia pietruszka
• 100 g koncentratu pomidorowego
• 3 średnie ząbki czosnku
• 3 listki laurowe
• 4 ziarna ziela angielskiego
• po 1 łyżeczce papryki słodkiej oraz ostrej
• 1 łyżeczka soli
• pół łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego
• tłuszcz do podsmażenia (olej roślinny lub smalec gęsi)

Zobacz jak zrobić zupę gulaszową z kurczakiem

Do wykonania zupy gulaszowej przygotuj przede wszystkim: duży garnek (minimum 5 litrów), patelnię z grubym dnem, deskę i ostry nóż do krojenia.

Krok 1 – podsmażam mięso oraz cebulkę z czosnkiem

Cebulkę oraz czosnek obieram z łupinek. Cebulkę kroję w kostkę, a czosnek drobno siekam.

Mięso kurczaka myję pod bieżącą i zimna wodą. Następnie kroję w 2 – 3 cm kostkę.

Na patelni rozgrzewam tłuszcz i wrzucam pokrojone mięso. Smażę z obu stron na większym ogniu, aż się zarumieni przez około 2 – 3 minuty. Dzięki temu zamkną się pory i mięso będzie soczyste.

Podsmażone mięso wrzucam do dużego garnka. Na patelni z tłuszczem po smażeniu mięsa wrzucam cebulkę i szklę na średnim ogniu często mieszając, aby się nie przypaliła. Trwa to około 4 – 5 minut.

Na minutę przed końcem szklenia cebulki wrzucam posiekany czosnek. Całość mieszam i na koniec wrzucam do garnka.

Krok 2 – przygotowuję warzywa do zupy

Do zawartości garnka wlewam 3 litry wody i zagotowuję na średnim ogniu. W tym czasie przygotowuję warzywa.

Marchewkę oraz pietruszkę obieram i kroję w plasterki.

Paprykę myję przekrawam na pół, usuwam gniazda nasienne i kroję w kostkę.

Gdy woda się zagotuje, wrzucam pokrojone warzywa i zmniejszam ogień, aby zupa tylko lekko bulgotała. Wrzucam także przyprawy: listki laurowe, ziele angielskie, paprykę słodką, paprykę ostrą, sól oraz świeżo zmielony pieprz czarny. Nie używam ziarenek pieprzu, bo w gęstej zupie ciężko go wyłowić. Wszystko mieszam i gotuję przez 45 minut.

Krok 3 – dodaję pozostałe warzywa

Po tym czasie wrzucam pomidory z puszki (usuwam skórki). W sezonie letnim dodaję oczywiście świeże pomidory, które sparzam wrzątkiem, usuwam skórki i kroję na mniejsze kawałki.

Ziemniaki obieram, kroję w 1 cm kostkę i wrzucam do gotującej się zupy.

Wskazówka 1. Do zupy gulaszowej możesz dodać w tym momencie też odsączoną kukurydzę z puszki oraz pokrojone w plasterki pieczarki. Zobacz mój wcześniejszy przepis na zupę gulaszową z pieczarkami. Gorąco polecam modyfikować składniki pod swoje upodobania kulinarne. Np możesz też dodać do smaku 1 łyżkę musztardy. Na 5 minut przed końcem gotowania zupy, możesz również dodać pokrojone w drobną kostkę ogórki kiszone.

Całość gotuję na niedużym ogniu jeszcze przez 20 minut i co jakiś czas mieszam. Pod koniec gotowania dodaję koncentrat pomidorowy, mieszam, próbuję smak i ewentualnie doprawiam. Jeśli gotujesz zupę na wołowinie, to przedłuż czas gotowania o dodatkowe 20 minut.